Τεχνολογία

Οι εισαγγελικές αρχές στο Νέο Μεξικό ανακοίνωσαν ότι ερευνούν έναν σοβαρό ισχυρισμό, ο οποίος περιλαμβάνεται σε έγγραφα του υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, σύμφωνα με τον οποίο ο σεξουαλικός εγκληματίας Τζέφρι Έπσταϊν είχε διατάξει την ταφή των πτωμάτων δύο αλλοδαπών κοριτσιών έξω από το ράντσο του.

Η εκπρόσωπος των εισαγγελικών αρχών του Νέου Μεξικού, Λόρεν Ροντρίγκες, δήλωσε ότι ζητήθηκε από το υπουργείο Δικαιοσύνης ένα πλήρες, χωρίς περικοπές, αντίγραφο του email του 2019, όπου αναφέρεται ο συγκεκριμένος ισχυρισμός.

«Διερευνούμε ενεργά αυτόν τον ισχυρισμό και διεξάγουμε ευρύτερη έρευνα υπό το φως της τελευταίας ανακοίνωσης από το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ», τόνισε η Ροντρίγκες.

Την Τρίτη, το κοινοβούλιο του Νέου Μεξικού ανακοίνωσε την έναρξη, για πρώτη φορά, ενδελεχούς έρευνας στο Ράντσο Ζόρο του Έπσταϊν, που βρίσκεται περίπου 50 χιλιόμετρα νότια της Σάντα Φε. Επιζήσασες έχουν καταγγείλει ότι υπέστησαν εκεί σεξουαλική κακοποίηση.

Το email του 2019 περιλαμβάνεται στα χιλιάδες έγγραφα που σχετίζονται με την υπόθεση Έπσταϊν και δόθηκαν στη δημοσιότητα από το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ.

Το μήνυμα είχε σταλεί λίγους μήνες μετά τον θάνατο του Έπσταϊν στον ραδιοφωνικό παραγωγό Έντι Άραγκον, ο οποίος είχε αναφερθεί στο Ράντσο Ζόρο στην εκπομπή του.

Ο αποστολέας, που ισχυρίστηκε ότι εργαζόταν στο ράντσο, ζήτησε ως αντάλλαγμα ένα bitcoin για να παραδώσει στον Άραγκον βίντεο τα οποία, όπως υποστήριζε, δείχνουν τον χρηματιστή να συνευρίσκεται σεξουαλικά με ανήλικες.

Ο Άραγκον ανέφερε σε συνέντευξή του ότι θεώρησε το email αξιόπιστο και για τον λόγο αυτό το προώθησε στο FBI. Πρόσθεσε ότι δεν είχε περαιτέρω επικοινωνία με τον αποστολέα.

Το email, το οποίο δημοσιοποιήθηκε με περικοπές, περιλαμβάνει τον ισχυρισμό ότι δύο αλλοδαπές κοπέλες είχαν ταφεί «κάπου στους λόφους έξω από το Ζόρο» κατόπιν εντολής του Έπσταϊν και ότι πέθαναν «από στραγγαλισμό στη διάρκεια σκληρού, φετιχιστικού σεξ».

Σύμφωνα με έκθεση του FBI από το 2021, ο Άραγκον επισκέφθηκε γραφείο της ομοσπονδιακής αστυνομίας για να παραδώσει το email στις αρχές.

Σε αυτό, ο αποστολέας υποστήριζε ότι μπορούσε, με αντάλλαγμα ένα bitcoin, να παραδώσει επτά βίντεο σεξουαλικής κακοποίησης και να αποκαλύψει τον τόπο ταφής των δύο κοριτσιών στο Ράντσο Ζόρο.

Το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ είχε επισημάνει πέρυσι ότι ορισμένα από τα έγγραφα που δημοσιοποιήθηκαν σχετικά με την υπόθεση Έπσταϊν «περιέχουν αναληθείς ισχυρισμούς ή ισχυρισμούς με στόχο τον εντυπωσιασμό», καθώς και ανώνυμες καταγγελίες που δεν έχουν διασταυρωθεί ή έχουν αποδειχθεί αναληθείς.

Ο Τζέφρι Έπσταϊν βρέθηκε νεκρός στο κελί του σε φυλακή της Νέας Υόρκης το 2019, όπου κρατούνταν αντιμετωπίζοντας κατηγορίες για εξώθηση ανηλίκων στην πορνεία.

Οι εισαγγελικές αρχές στο Νέο Μεξικό ανακοίνωσαν ότι ερευνούν έναν σοβαρό ισχυρισμό, ο οποίος περιλαμβάνεται σε έγγραφα του υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, σύμφωνα με τον οποίο ο σεξουαλικός εγκληματίας Τζέφρι Έπσταϊν είχε διατάξει την ταφή των πτωμάτων δύο αλλοδαπών κοριτσιών έξω από το ράντσο του.

Η εκπρόσωπος των εισαγγελικών αρχών του Νέου Μεξικού, Λόρεν Ροντρίγκες, δήλωσε ότι ζητήθηκε από το υπουργείο Δικαιοσύνης ένα πλήρες, χωρίς περικοπές, αντίγραφο του email του 2019, όπου αναφέρεται ο συγκεκριμένος ισχυρισμός.

«Διερευνούμε ενεργά αυτόν τον ισχυρισμό και διεξάγουμε ευρύτερη έρευνα υπό το φως της τελευταίας ανακοίνωσης από το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ», τόνισε η Ροντρίγκες.

Την Τρίτη, το κοινοβούλιο του Νέου Μεξικού ανακοίνωσε την έναρξη, για πρώτη φορά, ενδελεχούς έρευνας στο Ράντσο Ζόρο του Έπσταϊν, που βρίσκεται περίπου 50 χιλιόμετρα νότια της Σάντα Φε. Επιζήσασες έχουν καταγγείλει ότι υπέστησαν εκεί σεξουαλική κακοποίηση.

Το email του 2019 περιλαμβάνεται στα χιλιάδες έγγραφα που σχετίζονται με την υπόθεση Έπσταϊν και δόθηκαν στη δημοσιότητα από το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ.

Το μήνυμα είχε σταλεί λίγους μήνες μετά τον θάνατο του Έπσταϊν στον ραδιοφωνικό παραγωγό Έντι Άραγκον, ο οποίος είχε αναφερθεί στο Ράντσο Ζόρο στην εκπομπή του.

Ο αποστολέας, που ισχυρίστηκε ότι εργαζόταν στο ράντσο, ζήτησε ως αντάλλαγμα ένα bitcoin για να παραδώσει στον Άραγκον βίντεο τα οποία, όπως υποστήριζε, δείχνουν τον χρηματιστή να συνευρίσκεται σεξουαλικά με ανήλικες.

Ο Άραγκον ανέφερε σε συνέντευξή του ότι θεώρησε το email αξιόπιστο και για τον λόγο αυτό το προώθησε στο FBI. Πρόσθεσε ότι δεν είχε περαιτέρω επικοινωνία με τον αποστολέα.

Το email, το οποίο δημοσιοποιήθηκε με περικοπές, περιλαμβάνει τον ισχυρισμό ότι δύο αλλοδαπές κοπέλες είχαν ταφεί «κάπου στους λόφους έξω από το Ζόρο» κατόπιν εντολής του Έπσταϊν και ότι πέθαναν «από στραγγαλισμό στη διάρκεια σκληρού, φετιχιστικού σεξ».

Σύμφωνα με έκθεση του FBI από το 2021, ο Άραγκον επισκέφθηκε γραφείο της ομοσπονδιακής αστυνομίας για να παραδώσει το email στις αρχές.

Σε αυτό, ο αποστολέας υποστήριζε ότι μπορούσε, με αντάλλαγμα ένα bitcoin, να παραδώσει επτά βίντεο σεξουαλικής κακοποίησης και να αποκαλύψει τον τόπο ταφής των δύο κοριτσιών στο Ράντσο Ζόρο.

Το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ είχε επισημάνει πέρυσι ότι ορισμένα από τα έγγραφα που δημοσιοποιήθηκαν σχετικά με την υπόθεση Έπσταϊν «περιέχουν αναληθείς ισχυρισμούς ή ισχυρισμούς με στόχο τον εντυπωσιασμό», καθώς και ανώνυμες καταγγελίες που δεν έχουν διασταυρωθεί ή έχουν αποδειχθεί αναληθείς.

Ο Τζέφρι Έπσταϊν βρέθηκε νεκρός στο κελί του σε φυλακή της Νέας Υόρκης το 2019, όπου κρατούνταν αντιμετωπίζοντας κατηγορίες για εξώθηση ανηλίκων στην πορνεία.

«Επιτρέψτε μου να σας καλωσορίσω επισήμως στις Ηνωμένες Πολιτείες σε μία περίοδο κατά την οποία η σχέση μας δεν υπήρξε ποτέ ισχυρότερη» έγραψε ο αμερικανός πρόεδρος στην επίσημη επιστολή αποδοχής των διαπιστευτηρίων που παρέδωσε στον νέο πρεσβευτή της χώρας μας στην Ουάσιγκτον. Κι αυτά δεν ήταν τα μοναδικά σχεδόν διθυραμβικά τραμπικά σχόλια. Η Ελλάδα αναγνωρίστηκε ως πολύτιμος εταίρος και σύμμαχος. Η Αθήνα εγκωμιάστηκε σαν ηγέτιδα μέσα στο ΝΑΤΟ – αφού δεν απέχει όσο άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες από τον στόχο των αμυντικών δαπανών της τάξης του 5% του ΑΕΠ. Η ελληνική κυβέρνηση επιδοκιμάστηκε επίσης ως κατανοούσα μια βασική αρχή της αμερικανικής – την αρχή που θέλει την ειρήνη να επιτυγχάνεται μέσω της ισχύος. Οι έπαινοι πιθανότατα τόνωσαν το ηθικό των τραμπικών του Υπουργικού Συμβουλίου. Οχι μόνο γιατί το πολιτικό τους ίνδαλμα αναφέρθηκε στους ίδιους και την Ελλάδα. Αλλά κι επειδή, όπως παραδέχονται οι πιο ειλικρινείς, τα καλά του λόγια μεταφράζονται σαν εκδήλωση ενδιαφέροντος και για άλλες αμερικανικές μπίζνες εδώ (ο POTUS δεν φημίζεται για τη διπλωματική του γλώσσα, μιλάει άπταιστα μόνο εκείνη των ντιλς). Βέβαια, παρότι η σύνταξη τέτοιων κειμένων αποτελεί μέρος του τελετουργικού της διπλωματίας, πίσω από τις γραμμές του συγκεκριμένου διακρίνεται ένα διόλου ευκαταφρόνητο δίλημμα της κυβέρνησης.

Με ποιον είναι στ’ αλήθεια, τις ΗΠΑ ή την ΕΕ; Κυβερνητικοί το απορρίπτουν ως πλασματικό. Η χώρα δεν χρειάζεται να διαλέξει, λένε. Είχε παραδοσιακά καλή σχέση με την Αμερική και ανήκει στον στενό πυρήνα της ευρωζώνης, επιμένουν. Οντως, πριν από τη δεύτερη φορά Τραμπ έτσι ήταν τα πράγματα. Σήμερα, πάλι, κάθε βεβαιότητα της διατλαντικής τάξης πραγμάτων «δεν υφίσταται πλέον», όπως παρατήρησε και ο γερμανός καγκελάριος στη Διάσκεψη του Μονάχου. Το χάσμα ΗΠΑ – ΕΕ είναι τόσο βαθύ που κανένας σε αυτή την πλευρά του Ατλαντικού δεν μπορεί να το αγνοήσει. Εξάλλου, μέχρι και ο αμερικανός ΥΠΕΞ, ο οποίος αποπειράθηκε να κατευνάσει τους Ευρωπαίους από το ίδιο βήμα και κέρδισε ένα χειροκρότημα ανακούφισης, κόμισε μια πρόσκληση σε συνεργασία υπό την προϋπόθεση ότι η Ευρώπη θα υιοθετήσει τσιτάτα του MAGA. Υπάρχουν νεοδημοκράτες που δηλώνουν συχνά έτοιμοι να τα ασπαστούν – και δεν έχουν καν προβληματιστεί για τις ισορροπίες που χρειάζεται να κρατήσει η Ελλάδα. Αν όμως η αμερικανική διοίκηση αντιλαμβάνεται ως φυσικούς της εταίρους ακροδεξιά και εθνικιστικά κόμματα, γιατί να μην επιλέξει τους έλληνες ορίτζιναλ οπαδούς του τραμπισμού και να προτιμήσει εκείνους που ανακατεύουν τον θαυμασμό τους για αυτή με ολίγη από woke κουλτούρα, θεσμοθετώντας τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών ας πούμε;

Ετος 2030, μια τυχαία εργάσιμη ημέρα. Λίγο πριν από τις οκτώ το πρωί, το ρεύμα των επιβατών βγαίνει από το μετρό στον σταθμό της Δάφνης. Η πλειονότητα, εργαζόμενοι στο κοντινό «κυβερνητικό πάρκο» της ΠΥΡΚΑΛ. Αντί να… σκορπίζουν όμως στους γύρω δρόμους, χάνονται κάτω από τη γη. Εκεί, υπόγειοι κυλιόμενοι διάδρομοι τους οδηγούν κατευθείαν στο νέο γιγαντιαίο διοικητικό κέντρο της Αττικής, καλύπτοντας σε μόλις τέσσερα λεπτά μια απόσταση που σήμερα διανύεται με τα πόδια σε ένα 20λεπτο.

Πρόκειται για μια εικόνα από το κοντινό μέλλον της πόλης. Οταν περισσότεροι από 14.000 εργαζόμενοι θα κατευθύνονται καθημερινά στο πάρκο «Ανδρέας Λεντάκης» που, βάσει του σχεδιασμού, εκτιμάται ότι θα λειτουργήσει πολύ πριν φτάσει εκεί η σχεδιαζόμενη πέμπτη γραμμή του μετρό που θα το εξυπηρετεί, η οποία, στην καλύτερη περίπτωση, δεν θα είναι έτοιμη πριν από το 2037.

Η πρόταση για την κατασκευή της συνδετήριας γαλαρίας, με δύο εισόδους και εξόδους, στην οποία θα τοποθετηθούν κυλιόμενοι διάδρομοι (travelator) σαν αυτούς που υπάρχουν στα αεροδρόμια, περιλαμβάνεται στη μελέτη κυκλοφοριακών επιπτώσεων για το κυβερνητικό πάρκο «Ανδρέας Λεντάκης» στις εγκαταστάσεις της ΠΥΡΚΑΛ στον Υμηττό, η οποία υλοποιήθηκε για λογαριασμό του υπουργείου Οικονομικών.

Οι κυλιόμενοι διάδρομοι θα είναι υπόγειοι, θα ξεκινούν από τον σταθμό του μετρό στη Δάφνη, θα καταλήγουν στο κυβερνητικό πάρκο, και θα μπορούν να εξυπηρετούν 8.000 άτομα την ώρα.

«Ο Υμηττός έχει χαρακτήρα γειτονιάς. Είναι μία περιοχή κατοικίας, με μικρά διώροφα σπίτια. Αυτό δεν πρέπει να αλλάξει. Από την άλλη, η ΠΥΡΚΑΛ είναι ένας τεράστιος όγκος 154 στρεμμάτων, με φράκτες, ψηλούς τοίχους, που “κόβει” στη μέση τον οικιστικό ιστό. Γι’ αυτό και το γενικό πολεοδομικό σχέδιο του Δήμου Υμηττού του 1996 έλεγε ότι πρέπει να αποσυρθεί η ΠΥΡΚΑΛ από την περιοχή» δηλώνει στο «Βήμα» ο επικεφαλής της μελέτης, συγκοινωνιολόγος-πολιτικός μηχανικός, εξειδικευμένος στον κυκλοφοριακό, πολεοδομικό και περιβαλλοντικό σχεδιασμό, Θοδωρής Μαυρογεώργης.

Οι μελετητές έκαναν πέντε προτάσεις, εκ των οποίων οι τέσσερις μπορούν να υλοποιηθούν άμεσα, με στόχο να μην αλλοιωθεί ο χαρακτήρας της περιοχής και να μην επιβαρυνθεί περαιτέρω το υφιστάμενο σύστημα μεταφορών. Οι λύσεις που προτείνουν, εκτός από την κατασκευή της συνδετήριας γαλαρίας με κυλιόμενους διαδρόμους, είναι οι εξής:

• Δημιουργία ελεγχόμενης στάθμευσης για τους επισκέπτες με χρονικό όριο τις τρεις ώρες.
• Αύξηση των δρομολογίων του μετρό, με δύο επιπλέον στις ώρες αιχμής, ώστε να μειωθεί η χρονοαπόσταση στα 4 λεπτά από 4,5 λεπτά σήμερα.
• Πύκνωση των λεωφορειακών γραμμών.
• Κατασκευή της γραμμής 5 του μετρό που θα καταλήγει εντός του κυβερνοπάρκου, με χρονικό ορίζοντα το 2037.

Εξίσου σημαντικό μέτρο όμως είναι και η δημιουργία μιας ζώνης στάθμευσης για τους μόνιμους κατοίκους και άλλης μιας για τους επισκέπτες. «Αν αποτρέψεις τη στάθμευση, θα αποτρέψεις και την κυκλοφορία» τονίζει ο κ. Μαυρογεώργης. Στους δύο υπόγειους χώρους στάθμευσης 2.000 θέσεων εντός του κυβερνητικού πάρκου θα έχει τη δυνατότητα να παρκάρει μόνο μέρος των υπαλλήλων.

Στο κυκλοφοριακό πρόβλημα – εκεί που συνήθως δοκιμάζονται οι μεγάλες παρεμβάσεις της πόλης – έχουν εστιάσει και οι πρώτες αντιδράσεις για το έργο, με ομάδα κατοίκων της περιοχής να έχουν προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας, μια υπόθεση η οποία αναμένεται να εκδικαστεί τον Μάρτιο.

Σε κάθε περίπτωση, το έργο θα αποτελέσει μια από τις μεγαλύτερες συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ) που έχουν δρομολογηθεί στη χώρα.

Η Μονάδα Στρατηγικών Συμβάσεων του Υπερταμείου έχει αναλάβει τη διαγωνιστική διαδικασία και την παρακολούθηση της υλοποίησης, ενώ ο επενδυτής που θα επιλεγεί θα αναλάβει ένα σύνολο ευθυνών: από τη μελέτη και την κατασκευή έως τη χρηματοδότηση, τη λειτουργία και τη συντήρηση για τρεις δεκαετίες. Ενδιαφέρον έχει εκδηλωθεί από τρία ισχυρά σχήματα της (ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, ΑΒΑΞ – ΑΚΤΩΡ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕΙΣ και METLEN – INTRAKAT), με έναν προϋπολογισμό που προσεγγίζει τα 421 εκατομμύρια ευρώ.

Η διαδικασία βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη και αυτή την περίοδο εξετάζονται τα ζητήματα που αναδείχθηκαν στα υπομνήματα των υποψηφίων κατά τη διαδικασία του διαλόγου.

Παράλληλα προχωρεί η επικαιροποίηση του πλαισίου του έργου, ώστε να εναρμονιστεί με τις αποφάσεις του ΣτΕ για τον Νέο Οικοδομικό Κανονισμό, η οποία οδήγησε σε κατάργηση των «μπόνους» δόμησης που δίδονταν ως κίνητρο για την κατασκευή περιβαλλοντικά και ενεργειακά αναβαθμισμένων κτιρίων.

Επίσης, γίνεται επικαιροποίηση των κτιριολογικών αναγκών των υπουργείων, ενώ σε επεξεργασία βρίσκεται η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. Αφού κλείσουν αυτές οι εκκρεμότητες θα δημοσιευθεί η πρόσκληση για δεσμευτικές προσφορές, πιθανώς έως τα τέλη Ιουνίου.

Το σχέδιο αναδιαμορφώνει ριζικά την έκταση των 154 στρεμμάτων στην καρδιά της Δάφνης, εκεί όπου η ΠΥΡΚΑΛ λειτούργησε για δεκαετίες ως χώρος παραγωγής πυρομαχικών και βομβών για την αμυντική βιομηχανία. Προβλέπει κατεδαφίσεις 66 υφιστάμενων κτιρίων, διατήρηση και αποκατάσταση άλλων 24, νέες κατασκευές τεσσάρων κτιρίων και έναν μεγάλο χώρο πρασίνου που προβάλλεται ως «ανάσα» για την ευρύτερη περιοχή. Το κυβερνητικό πάρκο θα συγκεντρώσει υπηρεσίες εννέα υπουργείων και άλλων φορέων που σήμερα είναι διάσπαρτες σε 127 κτίρια σε όλη την Αττική, πολλά από αυτά μισθωμένα.

Η υπόσχεση της εξοικονόμησης πόρων για το Δημόσιο είναι ισχυρή, καθώς υπολογίζεται ότι αγγίζει το 1 δισ. ευρώ σε βάθος χρόνου.

Από την πλευρά τους, τα μέλη του Συλλόγου Ελλήνων Πολεοδόμων και Χωροτακτών έχουν επανειλημμένως διατυπώσει την αντίθεσή τους στη δημιουργία του κυβερνητικού πάρκου στην ΠΥΡΚΑΛ, καθώς η μετακίνηση της κεντρικής διοίκησης εκεί από το κέντρο της πόλης υπονομεύει τη λειτουργική συνοχή, την κοινωνική πολυσυλλεκτικότητα και τη ζωντάνια του αστικού ιστού.

Οπως επισημαίνει στο «Βήμα» ο πρόεδρος του συλλόγου Λουκάς Τριάντης, επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΑΠΘ, η υπόθεση της ΠΥΡΚΑΛ αποτελεί μια μείζονος σημασίας παρέμβαση μητροπολιτικού χαρακτήρα με πολύ σοβαρές λειτουργικές, κοινωνικές, περιβαλλοντικές, κυκλοφοριακές αλλά και συμβολικές επιπτώσεις τόσο στο κέντρο της Αθήνας όσο και στην περιοχή υποδοχής στη Δάφνη.

«Ιδιαίτερα, μάλιστα, κρίσιμη για τα θέματα της απασχόλησης και της κατοικίας σε ένα κέντρο πόλης του οποίου η επιτελική διοίκηση αποτελεί διαχρονικά αναπόσπαστο κομμάτι, ήδη όμως τείνει προς τη μονοκαλλιέργεια του τουρισμού» συμπληρώνει ο ίδιος.

Απώλεια επικοινωνίας δεδομένων με τον σταθμό ραντάρ στο λόφο Μερέντα, υπήρξε σήμερα το πρωί, σύμφωνα με τους Ελεγκτές Εναέριας Κυκλοφορίας, με αποτέλεσμα η Προσέγγιση Αθηνών, που εξυπηρετεί το μεγαλύτερο αεροδρόμιο της χώρας, να λειτουργεί με ένα μόνο από τα τρία προβλεπόμενα ραντάρ και χωρίς εφεδρικές συχνότητες.

Σε ανακοίνωση της η Ένωση Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας αναφέρει: «Στο ίδιο έργο θεατές βρεθήκαμε σήμερα το πρωί, αφού χάθηκε ξανά η επικοινωνία με τον λόφο Μερέντα, όπως και τον περασμένο Αύγουστο, όταν αστόχησε το ανταλλακτικό, που η Υ.Π.Α. «αξιολογούσε» από τον Μάϊο του 2024 αν θα έπρεπε να αποκτήσει και έως σήμερα δεν έχει παραδοθεί. Η Προσέγγιση Αθηνών, που εξυπηρετεί το μεγαλύτερο αεροδρόμιο της χώρας, έμεινε για ακόμα μια φορά με ένα μόνο ραντάρ, από τα τρία που κανονικά θα έπρεπε να λειτουργούν και χωρίς εφεδρικές συχνότητες, αφού η μεταφορά δεδομένων από και προς τον λόφο Μερέντα διεκόπη». Αναφέρεται επίσης στο περιστατικό της 4ης Ιανουαρίου 2026, κατά το οποίο -όπως υποστηρίζει- σημειώθηκε ολική απώλεια επικοινωνιών του Κ.Ε.Π.ΑΘ.Μ.

Κατά την ίδια, μέχρι σήμερα, όπως τονίζει, δεν έχει υπάρξει ενημέρωση για τα αίτια του συμβάντος, ούτε έχει εκπονηθεί μελέτη εκτίμησης ασφάλειας (safety assessment) ή εκδοθεί επιχειρησιακές οδηγίες διαχείρισης κυκλοφορίας. Παράλληλα, οι χωρητικότητες των τομέων παραμένουν στο 100%.

Η ΕΕΕΚΕ κάνει λόγο για καθυστερήσεις και σε διαδικασίες προμηθειών. Ειδικότερα, αναφέρεται στο νέο σύστημα ραντάρ (D.P.S.), σημειώνοντας ότι ο προϋπολογισμός του έχει αυξηθεί στα 160 εκατ. ευρώ, από 76 εκατ. το 2024, χωρίς -όπως υποστηρίζει- να έχουν παρουσιαστεί τεχνικές προδιαγραφές.

Παράλληλα, γίνεται αναφορά στη σύμβαση για το σύστημα επικοινωνιών φωνής του Κ.Ε.Π.ΑΘ.Μ., η οποία έληξε χωρίς να παραδοθεί το σύστημα, καθώς και σε καθυστερήσεις στη μετεγκατάσταση της Προσέγγισης Αθηνών, λόγω μη ορισμού επιτροπής για τον καθορισμό λειτουργικών προδιαγραφών.

Στην ανακοίνωσή της, η Ένωση εκφράζει προβληματισμό για την κατάσταση των υποδομών και καλεί σε παρέμβαση της πολιτικής ηγεσίας και της Δικαιοσύνης.

Παράλληλα, γνωστοποιεί ότι οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας προτίθενται να λάβουν μέτρα, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης χωρητικότητας, εφόσον το κρίνουν απαραίτητο για λόγους ασφάλειας, ενώ δηλώνουν ότι δεν θα παράσχουν υπερεργασία κατά την επόμενη καλοκαιρινή περίοδο.

«Είμαστε αποφασισμένοι να προβούμε σε οποιαδήποτε ενέργεια για να τελειώσει η σημερινή νοοτροπία που υπάρχει στην Υ.Π.Α. και την οδήγησε στην παρακμή, ώστε η χώρα να αποκτήσει έναν πάροχο υπηρεσιών αεροναυτιλίας αντάξιο των Ευρωπαϊκών.» καταλήγει η Ένωση Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας Ελλάδας.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Στην τρίτη ημέρα της απεργιακής τους κινητοποίησης βρίσκονται τα ταξί, με τους αυτοκινητιστές να κλιμακώνουν τις αντιδράσεις τους ενάντια στην κυβερνητική πολιτική.

Οι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν αρχικά στα γραφεία του ΣΑΤΑ στην οδό Μάρνη και αυτή την ώρα πραγματοποιούν πορεία προς το Μέγαρο Μαξίμου.

Από τα μεγάφωνα της συγκέντρωσης, ο πρόεδρος του ΣΑΤΑ, Θύμιος Λυμπερόπουλος, έδωσε το σύνθημα της συνέχειας, χαρακτηρίζοντας την κινητοποίηση ως έναν «αγώνα ζωής» που πλέον έχει γίνει αντιληπτός από το σύνολο του κλάδου. Ο κ. Λυμπερόπουλος εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά του αρμόδιου Υπουργού κ. Κυρανάκη, υποστηρίζοντας ότι δεν υπηρετεί τη χώρα και τα συνταγματικά δικαιώματα των πολιτών. Παράλληλα, έθεσε ένα νέο αίτημα προς το πολιτικό σύστημα, ζητώντας να διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία στη Βουλή για τα επίμαχα νομοσχέδια, ώστε να εκτεθεί ο κάθε βουλευτής και να φανεί ποιος στηρίζει τον κλάδο και ποιος τάσσεται εναντίον του.

Μιλώντας στο Orange Press Agency, ο Χρήστος, εκλεγμένο μέλος στο διοικητικό συμβούλιο του Σωματείου Οδηγών Ταξί Αττικής, εξήγησε τη σοβαρότητα της κατάστασης, τονίζοντας ότι τα προβλήματα έχουν πλέον διογκωθεί επικίνδυνα. Σύμφωνα με τον ίδιο, η υποχρεωτική ηλεκτροκίνηση, η παραχώρηση του μεταφορικού έργου στα ιδιωτικά αυτοκίνητα (ΙΧ) και η υπέρογκη φορολογία αποτελούν ζητήματα που δεν επιδέχονται καμία περαιτέρω αναβολή.

Ο Χρήστος απηύθυνε κάλεσμα ειδικά προς τους νεότερους συναδέλφους του να επιδείξουν ανυποχώρητο κλίμα, συνδέοντας τον αγώνα των ταξί με τις ευρύτερες κοινωνικές κινητοποιήσεις. Όπως σημείωσε χαρακτηριστικά, η πολιτική της κυβέρνησης στρέφεται συνολικά ενάντια στην κοινωνία, επηρεάζοντας εξίσου την αγροτιά και τους εργαζόμενους σε όλους τους κλάδους.

Ένταση αρκετών λεπτών προκλήθηκε κατά τη διάρκεια της κινητοποίησης των οδηγών ταξί, όταν η πορεία τους συναντήθηκε στο Σύνταγμα στο ύψος του ξενοδοχείου Athens Plaza με ιδιωτικό βαν, το οποίο σύμφωνα με τους ίδιους μεταφέρει κόσμο. « Μας κλέβετε τη δουλειά» φώναζαν οι οδηγοί – διαδηλωτές χωρίς να επιτρέπουν στο όχημα να προχώρησε. Με την παρέμβαση των ψυχραιμότερων το επεισόδιο αποκλιμακώθηκε κι η πορεία προχώρησε προς τη Βουλή. Πίσω τους ωστόσο οι διαδηλωτές άφησαν φυλλάδιο στο μπροστινό παρμπρίζ, με το οποίο ασκούν σκληρή κριτική στον υπουργό Υποδομών και Μεταφορών Κωνσταντίνο Κυρανάκη καταγγέλοντάς τον για αδιαφορία και ψέματα.

Ονομάζεται Νίκος, Νικόλας για τους φίλους του, Ανδρουλάκης και μιλώντας χθες στα «ΝΕΑ», στη συνάδελφο κ. Μαρίνου, δήλωσε μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:

«Εχει από μόνη της η ζωή αρκετό βάσανο. Ας είμαστε παρέα αληθινή στις δυσκολίες της. Μέσα και πέρα απ’ τους φόβους, προς τον ζωογόνο αγνό έρωτα που αξίζει να μας παρακινεί».

Οχι, δεν είναι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, μετά και το νέο σκάνδαλο που ήρθε να συνταράξει την αβέβαιη ηρεμία του. Για άλλον Ανδρουλάκη πρόκειται, συνονόματο του αρχηγού. Σκηνοθέτη το (κύριο) επάγγελμα, αλλά και κατά δήλωσή του καλλιτέχνη, παιδαγωγό, προπονητή, κασκαντέρ, ανιματέρ, συμφιλιωτή. Επίσης (αυτοπεριγράφεται) ως συνοδοιπόρος και ως φίλος από το μέλλον.

Ενδιαφέρουσα προσωπικότητα αυτός ο (άγνωστός μου) Ανδρουλάκης – τον άλλο τον ξέρω καλά. Κι αν αντέγραψα μια φράση του από τη συνέντευξη που παραχώρησε στα «ΝΕΑ», είναι για να επισημάνω πόσο ίδια είναι όλα αυτά που δηλώνει ο καλλιτέχνης με όσα συμβαίνουν στο ΠΑΣΟΚ. Το οποίο λες και πληρώνει το προπατορικό αμάρτημα, μόνο αυτό από όλα τα πολιτικά κόμματα της χώρας, και κάθε τόσο βρίσκεται στριμωγμένο στη γωνία…

Ναι, προφανώς δεν είναι τυχαίο ότι το καινούργιο σκάνδαλο με τα επιδόματα βγήκε στο καπάκι μετά το σκάνδαλο με τα κονδύλια για την κατάρτιση και την επιμόρφωση των ανέργων, για να έχει μια συνέχεια το έργο «ΠΑΣΟΚ = σκάνδαλα». Ναι, διακινήθηκε από τον επικοινωνιακό μηχανισμό του Μεγάρου Μαξίμου, με non paper (και αυτό!), στο οποίο σημειωνόταν ότι κεντρικό ρόλο στο σκάνδαλο έχει στέλεχος του ΠΑΣΟΚ (μήπως και δεν το προσέξει κανείς, δηλαδή…). Ναι, έχει μπει στο μικροσκόπιο οτιδήποτε κινείται γύρω από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και αφορά φίλους, συγγενείς, κομματικά στελέχη. Ναι, η βασική επιδίωξη είναι να αναποδογυρίσει η εικόνα μιας διεφθαρμένης κυβέρνησης, όπου τα σκάνδαλα σκάνε το ένα μετά το άλλο, στην αυλή της, σαν πυροτεχνήματα. Ναι, η έρευνα έχει επεκταθεί σε όλο το φάσμα του Δημοσίου, με ερευνητές που θυμίζουν «κυνηγούς κεφαλών», προκειμένου να εντοπιστούν πασόκοι που έχουν βάλει το δάχτυλο στο βάζο με το μέλι. Ναι, όλα τελούν υπό την κεντρική καθοδήγηση του Μεγάρου Μαξίμου και πρώτος λαμβάνει γνώση, με το που θα εντοπιστεί κάπου, κάτι, που αφορά στέλεχος, φίλο ή συγγενή στελέχους ή ακόμη καλύτερα και του αρχηγού Ανδρουλάκη, ο ίδιος ο πρόεδρος Κυριάκος Α’. Ο οποίος και κάθε φορά στρίβει προς τα κάτω τον αντίχειρα, προκειμένου να τελειώσει, πολιτικά και ηθικά, όποιος εντοπιστεί…

Σκεφτείτε μόνο τι έχει γίνει το τελευταίο διάστημα, των δυο τριών μηνών. Στον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν υπάρχει ούτε «φραπές», ούτε «χασάπης», ούτε εμπλεκόμενοι υπουργοί. Υπάρχει ο λογιστής ενός των εμπλεκομένων, που, ω του θαύματος, είναι κουμπάρος του Ανδρουλάκη. Στη φονική έκρηξη στο εργοστάσιο της «Βιολάντα» δεν υπάρχει ούτε ο κολλητός υπουργών, γαλάζιος ιδιοκτήτης του εργοστασίου, ούτε ο πολιτικός μηχανικός Παπαστεργίου, νυν υπουργός, που βεβαίωσε την άδεια λειτουργίας. Υπάρχει ένας εμπειρογνώμονας που προσέλαβε η επιχείρηση ως σύμβουλο για το δυστύχημα και ο οποίος κατά το παρελθόν είχε καταγραφεί, άκουσον άκουσον, ως πασόκος. Το σκάνδαλο με τις επιχορηγήσεις του υπουργείου Εργασίας για την κατάρτιση των ανέργων δεν έχει να κάνει με το ποια διοχέτευε τα κονδύλια σε ημετέρους για μερικά χρόνια, και εν συνεχεία ανέλαβαν αυτή την ωραία δουλειά οι υπουργοί υλοποιώντας τις εντολές του Μεγάρου Μαξίμου, όχι! Είναι ο «πράσινος» Παναγόπουλος που ελέγχεται για το 2% με 3% του ύψους των κονδυλίων.

Στο «καινούργιο» σκάνδαλο του ΟΠΕΚΑ δεν έχει σημασία ποιοι είναι αυτοί που άφησαν ανοχύρωτο τον Οργανισμό για να τρυπώνουν τα κάθε είδους τρωκτικά, σημασία έχει ότι διευθύντρια του Οργανισμού που ελέγχεται για τις παροχές ήταν στέλεχος του ΠΑΣΟΚ κοντά στον Ανδρουλάκη. Κι ας εξελίχθηκε το σκάνδαλο επί κυβέρνησης ΝουΔου.

Συμπέρασμα δεν έχει. Μία μόνο παρατήρηση: άμα έχεις τα κλειδιά του κράτους στα χέρια σου, κάνεις ό,τι γουστάρεις. Πρόσεχε όμως. Παραγνωρίζεις ότι αυτό δεν διαρκεί για πάντα. Κάποια στιγμή, τελειώνει. Τότε να σε δω…

Ενας καλός κύριος, με τον οποίο συνομιλώ τακτικά περί πολιτικής, μου έλεγε χθες ότι «όλο αυτό» (δηλαδή η διαρκής ανάδειξη σκανδάλων στα οποία έχουν συμμετοχή πασόκοι) έχει να κάνει με τον καταγγελτικό λόγο του Νίκου Ανδρουλάκη περί διεφθαρμένης κυβέρνησης. Οτι πρόκειται για την οργίλη αντίδραση Κυριάκου Α’, η οποία μπορεί να συμπυκνωθεί θεωρητικά ως εξής: «Μας κατηγορείς για διαφθορά; Πάρε να ‘χεις»!

Μπορεί να είναι και έτσι τα πράγματα, είπα στον δικό μου – παλαιός κοινοβουλευτικός, δε. Ομως, κατά τη γνώμη μου, όλο αυτό είναι βαθύτερο: ο πρόεδρος Κυριάκος Α’ επιδιώκει να καταστήσει, όσο πιο στερεό γίνεται, στην κοινωνία το δίλημμα «εγώ ή το χάος». Επιχειρεί δηλαδή να δυσφημήσει το ΠΑΣΟΚ στον ζωτικό του χώρο, το πολιτικό κέντρο, με στόχο να του αφαιρέσει κάθε πιθανότητα ανάκαμψης και να αθροίσει στη ΝουΔου όσο περισσότερους απογοητευμένους από το ΠΑΣΟΚ μπορεί. Με δυο λόγια, όλη η προσπάθεια είναι να δημιουργήσει συνθήκες ασφυξίας στο πολιτικό κέντρο, ώστε το Κέντρο να μην έχει άλλη επιλογή, παρά να τον ψηφίσει στις εκλογές, όποτε και αν αυτές πραγματοποιηθούν.

Οπως και σε πολλά άλλα, για να μην πω «όλα» και προκαλέσω παρεξηγήσεις, βρέθηκαν και προβλήματα στην προσπάθεια του ελληνικού Δημοσίου να αποκτήσει τις περίφημες φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Υπάρχει θέμα, μας διαβεβαίωσε ομάδα νομομαθών, σχετικά με την προσπάθεια αυτή. Ποιο είναι το θέμα; Οτι οι φωτογραφίες, λέει, ενδέχεται να έχουν… «πνευματικά δικαιώματα», τα οποία καθιστούν απαγορευτική την απόκτησή τους!!!

Αφήνω κατά μέρος ότι έχουν περάσει 82 χρόνια από την ημέρα που τραβήχτηκαν οι φωτογραφίες και πάω στην ουσία: ποιος θα διεκδικήσει «πνευματικά δικαιώματα» για τις φωτογραφίες που τράβηξε ένας Ναζί αξιωματικός για να απαθανατίσει τα αντίποινα της Γκεστάπο στην αντίσταση του ελληνικού λαού; Συγγενής του, Γερμανός την καταγωγή, προφανώς. Πολύ ωραία. Να ζητήσει να πληρωθεί από τις γερμανικές αποζημιώσεις, που ακόμα δεν έχουν δοθεί στην Ελλάδα!

Μα τι τρέλες είναι αυτές που ακούμε, Θεέ μου, μόνο και μόνο για να έχουμε θέμα προς συζήτηση;

Μόνο το Κόμμα, ένα είναι το Κόμμα, το ΚΚΕ, πανηγυρίζει για όλη αυτή την κατάσταση. Πρώτον, βρήκε θέμα να πιέσει την κυβέρνηση. Δεύτερον, κάνει μια δωρεάν καμπάνια για την προσέλκυση νέων οπαδών (εμείς οι κομμουνιστές αντισταθήκαμε στην Κατοχή, ιδού και οι αποδείξεις). Τρίτον, κάνει μια δεύτερη καμπάνια μεταξύ των νέων ανθρώπων που δεν είχαν ιδέα τι είχε συμβεί στην Ελλάδα, στα χρόνια της γερμανικής κατοχής.

Χθες, δε, το απόγευμα, το Κόμμα πραγματοποίησε και πορεία στην Καισαριανή, που κανείς δεν κατάλαβε γιατί, με σύνθημα «στον θάνατο ατρόμητοι με βλέμμα καθαρό, αυτά τα ντοκουμέντα ανήκουν στον λαό» (θαυμάζω αυτόν που βγάζει τα συνθήματα του Κόμματος – αλήθεια), λες και η πολιτεία, με το που θα τις αγοράσει, θα τις κάνει κορνίζα και θα τις τοποθετήσει κάπου για να τις βλέπουν μεταξύ τους τα στελέχη της κυβέρνησης.

Είναι οι γνωστές υπερβολές του ΚΚΕ, δεν αμφιβάλλω, αλλά κάπου ώπα, σύντροφοι. Υπάρχει και ένα όριο…

Οι φωτογραφίες ως οπτικό και ιστορικό τεκμήριο συμπληρώνουν την ιστορική αφήγηση και ανοίγουν δρόμους κάθε φορά σε νέες ερμηνείες. Αυτό είναι ένας γενικός κανόνας που αφορά την επιστήμη της Ιστορίας – τη μαμή των επιστημών κατά Μαρξ – και βέβαια τους σχολαστικούς ερευνητές που οφείλουν να είναι διαρκώς αναθεωρητές σε όσα κομίζονται ως πληροφορίες ή νέα δεδομένα.

Από κει και πέρα υπάρχει και η λειτουργία της φωτογραφίας στο συλλογικό θυμικό. Το τελευταίο δεν είναι κάτι αμελητέο, αφού και μακροχρόνια και βαθιά επίδραση μπορεί να έχει και να συμβάλει ακόμα και σε επιδράσεις πολιτικές.

Ξεκινάμε σήμερα το σημείωμά μας από αυτονόητες θέσεις, μα μάλλον αναγκαίες ως προς τη συζήτηση που έχει ανοίξει η αποκάλυψη ενός ανέκδοτου φωτογραφικού υλικού από την εκτέλεση 200 ελλήνων κομμουνιστών την Πρωτομαγιά του 1944 από τις δυνάμεις κατοχής. Το υλικό, ως γνωστόν, διακινήθηκε ψηφιακά ως υλικό δημοπράτησης.

Ως πρώτο θέμα που οφείλουμε προσεκτικά να αναδείξουμε είναι η τεκμηρίωση όντως του υλικού. Η εφημερίδα αυτή από την πρώτη μέρα ήταν εξόχως και σωστά προσεκτική και μόνο κατά προσέγγιση κινήθηκε και κινείται στο όλο θέμα και με το παρουσιαζόμενο υλικό. Ως δεύτερο θέμα – σε συνάρτηση με το προηγούμενο – θα λέγαμε πως θα προκρίναμε την ανάδειξη και διάσωση του υλικού – αν αυτό αποδειχθεί γνήσιο – και βέβαια τις κινήσεις που θα το καθιστούν εθνικά συλλογικό και δημόσιο.

Σοβαροί ιστορικοί από την πρώτη μέρα αυτό ανέδειξαν (Καβαλλιεράκης, Χανδρινός, Χαραλαμπίδης, κ.λπ.). Γιατί όμως προκάλεσε τόσο ενδιαφέρον μια ενότητα λιγοστών φωτογραφιών που φέρονται να καταγράφουν ένα γεγονός που εξελίχθηκε τραγικά πριν από 82 έτη; Κατ’ αρχάς είναι η οικογενειακή εμπλοκή. Μακρινοί απόγονοι και συγγενείς των εκτελεσμένων ζουν. Είναι οι πρώτοι που έστω και πρόχειρα, έστω και οπτικά, έχουν σπεύσει να αναγνωρίσουν τους δικούς τους.

Διαδικασία δύσκολη, αντιφατική, γεμάτη αναιρέσεις αλλά και συγκινητική για προφανή λόγο. Κατά δεύτερον το ίδιο το γεγονός οπτικοποίησε κάτι που δεν είχαμε οπτική του εκδοχή. Μόνο μαρτυρίες και ντοκουμέντα. Να θυμίσουμε πως και η αρχική τεκμηρίωση των 200 ονομάτων δεν ήταν εύκολη και κράτησε δεκαετίες.

Η πεζογράφος Μέλπω Αξιώτη σε δικό της πόνημα («Πρωτομαγιές 1886-1945») είχε ταυτοποιημένα μόνο 122 ονόματα, ενώ ύστερα από πολλές προσπάθειες, ανάμεσά τους και έρευνα πολυετή του Ερυθρού Σταυρού, ο Αντώνης Φλούντζης, γιατρός στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου, συγκρότησε έναν διορθωμένο κατάλογο στο βιβλίο του «Χαϊδάρι – Κάστρο και βωμός της Εθνικής Αντίστασης» (1986). Σήμερα μένει να μάθουμε το σόι υλικό είναι αυτό. Αν συνδέεται και με άλλο. Να πούμε πως είναι θετικό ότι το υπουργείο Πολιτισμού κινήθηκε. Και να θυμίσουμε πως οι φωτογραφίες ως στοιχείο τεκμηρίωσης μετέβαλαν μέχρι και δικαστικές αποφάσεις. Το Ολοκαύτωμα των Εβραίων, το φρικιαστικότερο έγκλημα του 20ού αιώνα, τεκμηριώθηκε και από μαρτυρίες και από καταθέσεις και από οπτικό υλικό. Προσοχή: Δεν εννοούμε πως πριν από την οπτικοποίηση γεγονότων αυτά ήταν σε καθεστώς αμφιβολίας. Απλώς οι εικόνες πάντα έχουν τη δική τους δυναμική. Το βλέπουμε αυτές τις ημέρες.

Ο,τι και να λέμε σήμερα, η ματιά της Ευρώπης προοπτικά θα είναι προς την ανατολή. Και εκεί συγκεντρώνονται οι δυναμικές οικονομικά και δημογραφικά οικονομίες. Και η Ευρώπη λόγω κεκτημένου και πείρας μπορεί να έχει γέφυρες και να πετύχει συμφωνίες. Σε αυτό το κάδρο ορθώς ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης πήγε στην Ινδία. Επενδύσεις, εξαγωγές, επιμέρους σχέσεις και την Ελλάδα ωφελούν και την οικονομία μας. Αφοβα και οι δυναμικές που μπορούν να αναπτυχθούν με την πολυπληθέστερη οικονομία του πλανήτη, ενισχύουν κάθε δική μας θέση. Συχνά το εμπόριο είναι η πιο καλή γεωπολιτική μεταβλητή.

Τελικά πρέπει να γραφτεί ένα δοκίμιο περί του αυτονόητου ή περί της πολιτικής κοινοτοπίας. Μάλλον ένας στοχαζόμενος όπως ο Λευτέρης Κουσούλης θα πρέπει να το αναλάβει ή γενικά κάποιοι νέοι λημματογράφοι – κοινωνιολόγοι. Μία εκ των λέξεων που σίγουρα θα ενταχθεί σε αυτό –  τουλάχιστον για τις μέρες που διανύουμε στα πολιτικά – είναι η θεσμικότητα. Θεσμικός – θεσμική – θεσμικότητα επαναλαμβάνονται από τους πολιτικούς σχεδόν αμήχανα απλώς για να πιστοποιήσουν τη δική τους προσήλωση υποτίθεται σε μία σοβαρή διάσταση της εμπράγματης πολιτικής. Το πολύ αντιφατικό είναι ότι βλέπουμε και διάφορους κυβερνώντες που έχουν καταπατήσει τα πάντα, την ίδια ώρα να ορκίζονται στη θεσμικότητα των δικών τους επιλογών.

«Δεν θα ήταν σωστό εκ μέρους μου να προβώ σε περαιτέρω σχόλια επί του θέματος. Εν τω μεταξύ, η οικογένειά μου κι εγώ θα συνεχίσουμε το καθήκον και την προσφορά μας προς όλους εσάς», ανέφερε ο βασιλιάς Κάρολος στην πρώτη του δήλωση μετά τη σύλληψη του πρίγκιπα Άντριου, του μικρότερου αδερφού του.

«Έμαθα με τη βαθύτερη ανησυχία τα νέα σχετικά με τον Άντριου Μαουντμπάτεν-Ουίνδσορ και την υποψία για παράβαση καθήκοντος σε δημόσιο αξίωμα», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Βασιλιάς στη δήλωσή του.

Ο ίδιος προσθέτει πως «ακολουθεί η πλήρης, δίκαιη και ορθή διαδικασία μέσω της οποίας το ζήτημα αυτό θα διερευνηθεί με τον κατάλληλο τρόπο και από τις αρμόδιες αρχές».

Στη συνέχεια σημειώνει ότι «σε αυτή τη διαδικασία, όπως έχω πει και στο παρελθόν, έχουν την πλήρη και ειλικρινή μας υποστήριξη και συνεργασία».

Ο Βασιλιάς τόνισε επίσης: «Να δηλώσω ξεκάθαρα: ο νόμος πρέπει να ακολουθήσει την πορεία του».

Καταλήγοντας, επισημαίνει πως «καθώς η διαδικασία συνεχίζεται, δεν θα ήταν σωστό να σχολιάσω περαιτέρω το ζήτημα αυτό» και προσθέτει ότι «εν τω μεταξύ, η οικογένειά μου κι εγώ θα συνεχίσουμε το καθήκον και την υπηρεσία μας προς όλους εσάς».

Νωρίτερα η βρετανική αστυνομία προχώρησε στη σύλληψη του πρώην πρίγκιπα Αντριου, αδελφού του Βασιλιά Καρόλου, σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση της αστυνομίας.

Όπως ανέφερε η Daily Telegraph, οι αρχές έφτασαν την Πέμπτη στο σπίτι του Αντριου Μάουντμπατεν-Ουίνδσορ, στην ανατολική Αγγλία. Η άφιξη των αστυνομικών καταγράφηκε στο κτήμα Σάντρινγκχαμ, όπου εθεάθησαν έξι περιπολικά χωρίς διακριτικά και περίπου οκτώ αστυνομικοί με πολιτική ενδυμασία.

Αυτόπτες μάρτυρες δήλωσαν πως οκτώ άτομα με πολιτικά ρούχα, τα οποία φαινόταν να είναι αστυνομικοί, εισήλθαν στην περιοχή, ενώ ένας από αυτούς κρατούσε φορητό υπολογιστή της αστυνομίας. Τα οχήματα στάθμευσαν κοντά στο πρώην σπίτι του πρίγκιπα Φίλιππου, το Wood Farm, όπου ο Andrew έχει απομονωθεί. Λίγο αργότερα, φωτογραφίες κατέγραψαν μια αυτοκινητοπομπή να αποχωρεί από το σημείο.

Σε επίσημη ανακοίνωσή της, η Thames Valley Police ανέφερε: «Στο πλαίσιο της έρευνας, σήμερα (19/2) συλλάβαμε έναν άνδρα εξήντα ετών από το Νόρφολκ με την υποψία παράβασης καθήκοντος και πραγματοποιούμε έρευνες σε διευθύνσεις στο Μπέρκσαϊρ και το Νόρφολκ».

Η αστυνομία πρόσθεσε: «Ο άνδρας παραμένει υπό αστυνομική κράτηση αυτή τη στιγμή». «Δεν θα ανακοινώσουμε το όνομα του συλληφθέντος, σύμφωνα με τις εθνικές οδηγίες. Παρακαλούμε επίσης να λάβετε υπόψη ότι η υπόθεση βρίσκεται σε εξέλιξη, οπότε θα πρέπει να είστε προσεκτικοί με οποιαδήποτε δημοσίευση, ώστε να αποφύγετε την παραβίαση της δικαστικής απαγόρευσης».

Ο αναπληρωτής αρχηγός της αστυνομίας Oliver Wright δήλωσε: «Μετά από ενδελεχή αξιολόγηση, ξεκινήσαμε έρευνα για την καταγγελία περί παράβασης καθήκοντος κατά την άσκηση δημόσιου αξιώματος». Τόνισε επίσης ότι είναι κρίσιμο να διασφαλιστεί η ακεραιότητα και η αντικειμενικότητα της έρευνας, καθώς οι αρχές συνεργάζονται με τους εταίρους τους για τη διερεύνηση του φερόμενου αδικήματος

Από την υπόθεση που εκτυλίσσεται στη Μινεσότα, από την προσπάθεια δηλαδή των αμερικανικών Αρχών να σαρώσουν τους παρανόμως εισελθόντες και διαμένοντες στη συγκεκριμένη Πολιτεία, προκύπτει ένα πολύ χρήσιμο μάθημα σχετικά με το Μεταναστευτικό και την αντιμετώπισή του. Προκύπτει αβίαστα από την αλληλουχία των γεγονότων, γι’ αυτό και πρέπει να τα πάρουμε από την αρχή.

Επί προεδρίας Μπάιντεν, ουσιαστικά, άνοιξαν τα σύνορα και όποιος ήθελε περνούσε. Η απότομη εισροή μεταναστών προκάλεσε αναστατώσεις στις κοινωνικές ισορροπίες, τις οποίες ο Τραμπ εκμεταλλεύτηκε και εξελέγη πρόεδρος, υποσχόμενος έλεγχο των συνόρων και μαζικές απελάσεις μεταναστών. Υποτίθεται ότι ήταν ζήτημα πολιτικής βούλησης, την οποία ο ίδιος είχε, εν αντιθέσει με τον προκάτοχό του. Πράγματι, το ένα σκέλος της υπόσχεσης τηρήθηκε, ο έλεγχος των συνόρων αποκαταστάθηκε, τα καραβάνια σταμάτησαν και οι παράνομες είσοδοι σχεδόν μηδενίστηκαν. Το άλλο σκέλος, των εκκαθαριστικών επιχειρήσεων στις πόλεις και των μαζικών απελάσεων, εξελίσσεται σε φιάσκο.

Οι δολοφονίες των δύο ακτιβιστών είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Η όλη επιχείρηση εξελίσσεται σαν πογκρόμ των αρχών του περασμένου αιώνα. Συλλαμβάνουν πεντάχρονα παιδιά, με τις σχολικές τσάντες τους. Συλλαμβάνουν ανθρώπους με κριτήρια το χρώμα του δέρματος και την προφορά τους – δηλαδή, με καθαρά ρατσιστικά κριτήρια. Συλλαμβάνουν μετανάστες που είναι ήδη σε διαδικασία νομιμοποίησης, με εφόδους που πραγματοποιούν σε αίθουσες αναμονής δημοσίων υπηρεσιών. Εν ολίγοις, πρόκειται για κάτι απάνθρωπο, βαθύτατα αποκρουστικό και προσβλητικό για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το νιώθει αυτό ο κόσμος που παρακολουθεί και η αποστροφή του αντανακλάται στη δημοτικότητα του Τραμπ, η οποία κατακρημνίζεται. Είναι χαρακτηριστικό ότι, σε μια από τις τελευταίες μετρήσεις, καταγράφεται πτώση 50 εκατοστιαίων μονάδων στη δημοτικότητά του, στην ηλικιακή κατηγορία 18-29, μέσα στον πρώτο χρόνο της θητείας του.

Η πολιτική αυτή αποτυγχάνει, επειδή από την ώρα που οι μετανάστες βρίσκουν τη θέση τους στον κοινωνικό ιστό, δεν υπάρχει πια τρόπος να τους απομακρύνεις – εκτός, βέβαια, αν δεν έχεις πρόβλημα με τις μεθόδους των ναζιστικών Ταγμάτων Εφόδου. Η σωστή οργάνωση μιας παρόμοιας επιχείρησης προϋποθέτει τόσο μεγάλο κόστος, ώστε να καθίσταται απαγορευτική. Χρειάζεται πολύ προσωπικό και καλά εκπαιδευμένο προσωπικό, για να σαρώσεις μια πόλη.

Ακόμη και οι ΗΠΑ, με τις τεράστιες δυνατότητές τους στον τομέα της ασφάλειας, αποτυγχάνουν οικτρά. Και τούτο, παρότι ο Τραμπ ενίσχυσε με ένα αστρονομικό ποσό τον προϋπολογισμό του υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας. Εντούτοις, δεν μπορούν να στρατολογήσουν ικανό αριθμό κατάλληλων ατόμων, οπότε χαμηλώνουν τα κριτήρια, σε βαθμό ώστε να προσελκύουν σκοπίμως εκείνους που είναι πρόθυμοι να κυνηγήσουν μελαψούς για σπορ, δηλαδή μέλη ρατσιστικών και ακροδεξιών οργανώσεων, όπως τα Περήφανα Αγόρια (Proud Boys) – που εμένα, να με συγχωρείτε, μου κάνει περισσότερο για όνομα gay club, παρά ακροδεξιάς οργάνωσης. Τους κάνουν μια εκπαίδευση στα γρήγορα (έξι εβδομάδων) και τους αμολάνε στους δρόμους με συγκεκριμένους αριθμητικούς στόχους συλλήψεων, τους οποίους έχουν υποχρέωση να πετύχουν! Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίον τα γομάρια του ICE βουτάνε αδιακρίτως όποιον τους γυαλίσει.

Το μάθημα από αυτή την ιστορία είναι ότι, αν οι Ηνωμένες Πολιτείες αποτυγχάνουν σε αυτό το έργο, δεν υπάρχει περίπτωση να μπορεί να το πετύχει άλλη χώρα. Με πολιτισμένο τρόπο δεν μπορείς να απομακρύνεις τους παράνομους μετανάστες από την ώρα που έχουν τρυπώσει στον κοινωνικό ιστό και κάπως βολεύτηκαν. Επομένως, ο μόνος τρόπος για να ελέγξεις την παράνομη μετανάστευση είναι να μην τους επιτρέψεις να περάσουν τα σύνορα, δηλαδή αυτό ακριβώς που κάνει η Ελλάδα. Τους προλαβαίνεις στα σύνορα και απαγορεύεις την είσοδο. Αν προλάβουν εκείνοι και περάσουν, τίθενται υπό κράτηση.

Συγκρίνετε την κατάσταση εδώ με τη Βρετανία, όπου τους δέχονται, τους εγκαθιστούν σε ξενοδοχεία και τους συντηρούν με επιδόματα. Ενώ σε εμάς το Μεταναστευτικό έχει σχεδόν εκλείψει από τον πολιτικό διάλογο, στη Βρετανία είναι ο κύριος λόγος που ωθεί στην εξουσία το κόμμα Reform του ακροδεξιού Νάιτζελ Φαράζ. Εκεί, η πόλωση γύρω από το θέμα έχει φτάσει σε σημείο, ώστε να διατυπώνονται απόψεις στη Βουλή των Λόρδων, και μάλιστα από την πλευρά των Εργατικών, υπέρ της παρέμβασης του Βασιλικού Ναυτικού στη Μάγχη, για να εμποδίζει τις βάρκες. Λοιπόν, ξέρω ότι ακούγεται πολύ περίεργα, σαν κάτι εξωπραγματικό, αλλά στο Μεταναστευτικό έχουμε τη σωστή πολιτική.

Το MEGA ήταν ο κυρίαρχος της τηλεθέασης το βράδυ της Τετάρτης 18 Φεβρουαρίου, με τη ζωντανή μετάδοση του αγώνα Ολυμπιακός – Λεβερκούζεν.

Η μεγάλη αναμέτρηση, σε περιγραφή του Αντώνη Κατσαρού, χάρισε στο MEGA την πρώτη θέση, καταγράφοντας υψηλές επιδόσεις.  

Μάλιστα, σε επιμέρους ανδρικό κοινό η τηλεθέαση ξεπέρασε το 42%, ενώ η κάλυψη της αναμέτρησης έφτασε τους 1,7 εκατ. τηλεθεατές!

Οι φίλοι του ποδοσφαίρου παρέμειναν στο MEGA για την Post Game εκπομπή, όπου ο Παναγιώτης Περπερίδης και η δημοσιογραφική ομάδα του σταθμού προσέφεραν πλήρη ανάλυση του αγώνα. Η εκπομπή σημείωσε 12,4% στο γενικό σύνολο.

Το MEGA ανανεώνει το ραντεβού των φιλάθλων με την κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση για την Τρίτη 24 Φεβρουαρίου με τη ρεβάνς Λεβερκούζεν – Ολυμπιακός, καθώς και την Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου στις 00:10 για το Champions League Show.