Τεχνολογία

Ρεκόρ σημείωσε η πώληση της πιο πολύτιμης κάρτας Pokemon στην ιστορία, καθώς η σπάνια «Pikachu Illustrator» άλλαξε χέρια για το εντυπωσιακό ποσό των 16,4 εκατομμυρίων δολαρίων (13,9 εκατ. ευρώ) σε δημοπρασία, κερδίζοντας τον τίτλο του «Ιερού Δισκοπότηρου» των συλλεκτών.

Η κάρτα, μία από τις μόλις 39 που δημιουργήθηκαν για διαγωνισμό εικονογράφησης στα τέλη της δεκαετίας του ’90, βγήκε στο σφυρί από τον οίκο δημοπρασιών Goldin τη Δευτέρα (16/2). Πρόκειται για το πιο σπάνιο και πολυπόθητο αντικείμενο του είδους της, που πλέον κατέχει και επίσημα παγκόσμιο ρεκόρ.

View this post on Instagram

A post shared by CNN (@cnn)

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Την «Pikachu Illustrator» είχε αποκτήσει πριν από πέντε χρόνια ο Λόγκαν Πολ έναντι 5,275 εκατ. δολαρίων. Όπως αναφέρει το  CNN η επένδυση αυτή αποδείχθηκε εξαιρετικά προσοδοφόρα, αφού ο Πολ την πούλησε για 16,4 εκατομμύρια δολάρια, μαζί με ένα κολιέ διακοσμημένο με διαμάντια.

the real star of Wrestlemania — my 1/1 PSA 10 Pikachu Illustrator that I purchased for $5,275,000, officially setting the Guinness World Record for “most expensive Pokémon trading card sold at a private sale” pic.twitter.com/nrAyvrytCB

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

— Logan Paul (@LoganPaul) April 4, 2022

Η δημοπρασία διήρκεσε συνολικά 42 ημέρες και ολοκληρώθηκε έπειτα από ώρες έντονων προσφορών. Κατά τη διάρκεια ζωντανής μετάδοσης στο YouTube, ο Πολ σχολίασε ότι «μπορεί να κουράσαμε κάποιους», ενώ μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας αναφώνησε: «Θεέ μου, αυτό είναι τρελό», καθώς τα κομφετί έπεφταν «βροχή» γύρω του.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Το ρεκόρ και το «ιερό δισκοπότηρο» των καρτών

Λίγο μετά τη λήξη της δημοπρασίας, αξιωματούχος των Ρεκόρ Γκίνες επιβεβαίωσε ότι ο Πολ είχε πουλήσει την πιο ακριβή κάρτα συναλλαγών που έχει ποτέ δημοπρατηθεί. Η κάρτα παρουσιάστηκε μέσα σε ένα ειδικά σχεδιασμένο κολιέ, το οποίο ο Πολ είχε φορέσει στο WrestleMania 38, δεσμευόμενος να την παραδώσει προσωπικά στον αγοραστή.

Σύμφωνα με τον ιδρυτή και διευθύνοντα σύμβουλο της Goldin Κεν Γκόλντιν, η αξία των συλλεκτικών καρτών έχει εκτοξευθεί τα τελευταία 20 χρόνια, ξεπερνώντας τις αθλητικές κάρτες και τον δείκτη S&P κατά 3.000%. Ο ίδιος χαρακτήρισε την «Pikachu Illustrator» ως «την πιο περιζήτητη κάρτα στον κόσμο».

Νέο παγκόσμιο ρεκόρ: Η «Pikachu Illustrator» πωλήθηκε 16,5 εκατ. δολάρια σε ιστορική δημοπρασία

View this post on Instagram

A post shared by Logan Paul (@loganpaul)

Όπως εξήγησε, η συγκεκριμένη κάρτα θεωρείται «το ιερό δισκοπότηρο όλων των καρτών Pokémon», καθώς είναι η μοναδική που έχει λάβει βαθμολογία 10 από τον οργανισμό ελέγχου ταυτότητας PSA, γεγονός που την καθιστά σχεδόν άψογη.

Καθώς πλησίαζε το τέλος της δημοπρασίας, η τιμή είχε σταθεροποιηθεί στα 6,882 εκατομμύρια δολάρια, μέχρι που μια σειρά τελευταίων προσφορών την εκτόξευσε στα 16,492 εκατομμύρια, μετά από συνολικά 97 συμμετοχές.

Ο Λόγκαν Πολ είναι γνωστός για την εμμονή του με τα συλλεκτικά αντικείμενα, έχοντας δαπανήσει εκατομμύρια δολάρια για να αποκτήσει μερικά από τα πιο σπάνια και εντυπωσιακά κομμάτια στον κόσμο.

Η φετινή 63η Διάσκεψη του Μονάχου για την Ασφάλεια ήταν σαφώς στον αντίποδα της περσινής συνάντησης. Στο Μόναχο πέρυσι είχαμε τη ρήξη στη διατλαντική σχέση. Η εμπρηστική ομιλία του αντιπροέδρου Τζέι Ντι Βανς εναντίον της Ευρώπης και κυρίως εναντίον της ευρωπαϊκής πολιτιστικής ταυτότητας και πολιτικών αξιών «πάγωσε» τους Ευρωπαίους.

Παρά τις κολακευτικές προσπάθειες του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε και ορισμένων άλλων ευρωπαίων «ψιθυριστών» του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, η ρήξη, αν και όχι ανοιχτά στο πολιτικό/δομικό πεδίο αλλά στο ψυχολογικό επίπεδο εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο πλευρών του Ατλαντικού, δεν αποφεύχθηκε. Η φετινή Διάσκεψη ήταν η συνάντηση – αντεκδίκηση της Ευρώπης.

Καθώς ανέδειξε την κεντρικότητα της Ευρώπης ως δυνητικά αυτόνομης γεωπολιτικής οντότητας. Η ομιλία του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο σε ήπιο λεκτικό τόνο αντιπροσώπευε μια προσπάθεια αποκατάστασης της διατλαντικής σχέσης με κύρια αναφορά στον κοινό πολιτισμό και τις δυτικές αξίες. Η ομιλία προκάλεσε εμφανώς ένα αίσθημα ανακούφισης στους Ευρωπαίους, αλλά δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι ήταν η επαρκής βάση για να κλείσει το χάσμα που έχει ήδη ανοίξει στη διατλαντική σχέση. Η αναφορά στην «Αμερική ως τέκνο της Ευρώπης», μολονότι ευπρόσδεκτη, δεν ήταν αρκετή για να κλείσει τα πολλαπλά τραύματα που άνοιξαν Τραμπ και Βανς.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Αλλωστε ο αμερικανός ΥΠΕΞ επέμεινε στις πολιτικές επιλογές του προέδρου Τραμπ. Θέλησε «να δέσει» την Ευρώπη στην εθνικιστική ατζέντα Τραμπ στα ζητήματα της μετανάστευσης, στην οργάνωση των εμπορικών σχέσεων, παγκόσμιας τάξης κανόνων και αξιών κ.ά. Ο Μάρκο Ρούμπιο δεν έκανε καμία αναφορά στην Ουκρανία, στη Γροιλανδία ή βεβαίως στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Αντίθετα, καταδίκασε την «παγκόσμια τάξη βασιζόμενη σε κανόνες» ως επικίνδυνη παραίσθηση που πλήττει το εθνικό συμφέρον. Και συμβούλευσε τις ευρωπαϊκές χώρες να οργανώσουν την πολιτική τους ταυτότητα ως εθνικά κράτη και να προτάξουν πάνω απ’ όλα την υπεροχή του εθνικού συμφέροντος, εμπνεόμενες από τη λογική της ατζέντας Τραμπ (MAGA) παρά τη μέθοδο Μονέ (ευρωπαϊκή ολοκλήρωση). Εις μάτην, παρά τις οποιεσδήποτε εσωτερικές τους διχογνωμίες, οι ευρωπαϊκές χώρες στη μεγάλη πλειονότητά τους κατανοούν ότι με την επιστροφή στο εθνικό κράτος ελλοχεύει ο κίνδυνος της επανάληψης του «σκοτεινού παρελθόντος» των εμφύλιων ευρωπαϊκών συγκρούσεων (Μαρκ Μαζάουερ). Και γι’ αυτό θέλουν να το αποφύγουν…

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Για τον λόγο αυτό ηγέτες όπως οι Μακρόν, Μερτς, Φον ντερ Λάιεν, Στάρμερ ανέδειξαν στο Μόναχο ουσιαστικά την ανάγκη για βαθύτερη ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Ο Μερτς τόνισε ότι ακόμη και η Ρωσία από μόνη της δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις. Ενώ ο Μακρόν επεσήμανε εμφατικά την ανάγκη οικοδόμησης της «γεωπολιτικής Ενωσης» με μια ισχυρή και τολμηρή Ευρώπη σ’ ένα πολυμερές σύστημα κανόνων και θεσμών με επίκεντρο τον ΟΗΕ.

Το συμπέρασμα του φετινού Μονάχου είναι ότι η Ευρώπη ανέβηκε στη σκηνή της Διάσκεψης με μια νέα αυτοπεποίθηση και ρεαλισμό για το μέλλον της και τις επιλογές της, την αποφασιστικότητά της να οικοδομήσει τη γεωπολιτική της ταυτότητα που μαζί με τον εκσυγχρονισμό της οικονομίας της θα μπορέσει να σταθεί σταθερά και αυτόνομα στο διεθνές σύστημα. Κατά μια έννοια, η Ευρώπη αντεπιτέθηκε επιτυχώς στο Μόναχο 2026 έχοντας ξεπεράσει το σοκ 2025. Ο Μάρκο Ρούμπιο βοήθησε με τη δύναμη των λέξεων, αλλά το χάσμα παραμένει…

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, πρώην πρεσβευτής – σύμβουλος του ΥΠΕΞ και μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής του ΕΛΙΑΜΕΠ. Από τις εκδόσεις Ι. Σιδέρης κυκλοφόρησε το νέο του βιβλίο με τίτλο «Πέρα από τα Στερεότυπα. Νέα Προοδευτική Εξωτερική και Ευρωπαϊκή Πολιτική»

Σοβαρά προβλήματα στο Βαρθολομιό προκάλεσε η ελεγχόμενη απελευθέρωση υδάτων από το Φράγμα Καραμανλή, με τη ροή τους να διοχετεύεται προς τον ποταμό Πηνειό. Μέσα σε λίγες ώρες, μεγάλες αγροτικές εκτάσεις, αλλά και κατοικίες βρέθηκαν κάτω από το νερό, προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές.

Η στάθμη άρχισε να ανεβαίνει από τα χαμηλότερα σημεία της περιοχής και, σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων, το νερό έφτασε ταχύτατα σε αυλές και εσωτερικούς χώρους σπιτιών. Καλλιέργειες καταστράφηκαν, αποθηκευμένος εξοπλισμός βυθίστηκε στη λάσπη, ενώ πολλοί κάτοικοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Συγκλονιστική είναι η περιγραφή στο ilialive.gr του κατοίκου Δημήτρη Κολόκα, ο οποίος είδε την περιουσία του να χάνεται μέσα σε λίγες ώρες: «Χθες το πρωί είχε νερό στα πιο χαμηλά μέρη από εκεί και μέχρι το βράδυ ήρθε κι εδώ. Ήρθαν και κάποιοι μηχανικοί από το Φράγμα. Το νερό ανέβαινε διαρκώς…Δεν μπορώ να μπω στο σπίτι μου. Δεν έχω ούτε ρούχα ούτε τίποτα. Έχω καταστραφεί. Έχω πράγματα αξίας μέσα».

Απουσία ενημέρωσης πριν από την απελευθέρωση των υδάτων καταγγέλλει η ιδιοκτήτρια κατοικίας που αυτή τη στιγμή παραμένει εγκλωβισμένη στο σπίτι της, χωρίς δυνατότητα άμεσης απομάκρυνσης.

Οι ζημιές στον αγροτικό τομέα είναι σημαντικές, καθώς πλημμύρισαν καλλιεργήσιμες εκτάσεις και θερμοκήπια, προκαλώντας ανησυχία στους παραγωγούς για τις επιπτώσεις στην επερχόμενη καλλιεργητική περίοδο.

Ο Ολυμπιακός αντιμετωπίζει τη Λεβερκούζεν (18/2, 22:00) στο πρώτο μεταξύ τους ματς στα play offs του Champions League, με στόχο την πρόκριση στους «16», της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης.

Κάπως έτσι, η UEFA ανακοίνωσε τους διαιτητές των αναμετρήσεων, με τον Πορτογάλο Ζοάο Πινέιρο να είναι αυτός που θα «σφυρίξει» στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης».

Βοηθοί του θα είναι οι συμπατριώτες του Μπρούνο Ζεσούς και Λουσιάνο Μάια, Τέταρτος ορίστηκε ο Ζοάο Γκονσάλβες, ενώ στο VAR θα βρίσκονται οι Τιάγκο Μαρτίνς και Φάμπιο Ολιβέιρα Μέλο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Ο Ολυμπιακός και τα ματς που έχει σφυρίξει ο Πινέιρο

Αξίζει να σημειωθεί πως ο Πινέιρο έχει βρεθεί τέσσερις φορές στα μέρη μας. Τις δύο σφύριξε αγώνες ελληνικού πρωταθλήματος (Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός 0-0 το 2023 και Απόλλων Σμύρνης-ΑΕΚ 2-2 το 2021), αλλά και σε δύο ευρωπαϊκά ματς (Ολυμπιακός-Νέφτσι Μπακού 1-0 το 2021 και το Παναθηναϊκός-Ρεν 1-2 το 2023). Παράλληλα, έχει σφυρίξει και το Ντινάμο Ζάγκρεμπ-ΑΕΚ 1-2 το καλοκαίρι του ’23.

Η πολυσυζητημένη τηλεοπτική μεταφορά της «Μεγάλης Χίμαιρας» του Μ. Καραγάτση έφερε πάλι στις οθόνες μας την ιδιαίτερη πατρίδα μου, τη Σύρα, όπως τη λέμε οι ντόπιοι, εξού και ο τίτλος. Ενα νησί με εντελώς διαφορετική εξέλιξη από τη γραμμική πορεία ανάπτυξης που είχαν τα άλλα κυκλαδονήσια. Η «Νέα Υόρκη του Αιγαίου» από τα μέσα του 19ου αιώνα, από τα σημαντικότερα λιμάνια της Μεσογείου, με μεγάλες εργοστασιακές μονάδες, ναυπηγεία, μεγαλοαστική τάξη, ακμάζον εμπόριο, εξαιρετικά δείγματα αρχιτεκτονικής, το περίφημο θέατρο Απόλλων, όπου λέγεται ότι είχε εμφανιστεί η Σάρα Μπερνάρ (να παραδεχθώ όμως ότι οι Συριανοί είμαστε κάπως υπερβολικοί), έζησε κάμποσες δεκαετίες αναμασώντας τις παλιές της δόξες, αλλά έμεινε πίσω όταν άρχισε η τουριστική ανάπτυξη των Κυκλάδων. Μέχρι που τα τελευταία χρόνια ξαναβρήκε τη θέση της στον χάρτη των διακοπών, κυρίως ελλήνων τουριστών, και έγινε the place to be ακόμη και τους χειμερινούς μήνες.

Τι μου ήρθε όμως να γράψω για το νησί μέσα στο καταχείμωνο; Μία επέτειος που σηματοδοτεί ακόμη μια πρωτιά της Σύρας. Στις 16 Φεβρουαρίου 1879 έγινε εδώ η πρώτη εργατική κινητοποίηση και απεργία όχι μόνο στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος αλλά και, μάλλον, παγκόσμια, αφού οι περίφημες απεργίες στο Σικάγο καταγράφονται το 1881.

Εκείνη την εποχή, λοιπόν, το νησί μου είχε 21.000 κατοίκους, από τους οποίους πάνω από 2.500 ήταν εργάτες. Στη συντριπτική τους πλειονότητα στα ναυπηγεία, αλλά και στα βυρσοδεψεία (τα ταμπάκικα, των οποίων τα ερείπια υπάρχουν μέχρι σήμερα, και έως τη δεκαετία του 1960 έλεγαν ότι πλανιόταν ακόμη στον αέρα η μυρωδιά από τα δυσώδη υλικά που χρησιμοποιούνταν για την κατεργασία των δερμάτων), στα κλωστοϋφαντουργεία («πεσκιράδικα» – εκ του πεσκίρι – στην τοπική διάλεκτο), στις οικοδομές. Οι συνθήκες εργασίας; Μεσαιωνικές, αφού πίσω από ακμάζουσες μεγαλοαστικές και επιχειρηματικές τάξεις υπάρχουν, κατά κανόνα, δεινοπαθούντες εργάτες. Υποτυπώδη μεροκάματα, 12ωρη εργασία, ένα δίωρο υποχρεωτικής και μάλιστα απλήρωτης απασχόλησης και την Κυριακή, αλλά και η λεγόμενη «κουτουράδα», δηλαδή η κατ’ αποκοπή εργασία.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η παγκόσμια νομισματική κρίση έκανε χειρότερη την ήδη ασφυκτική για τους εργάτες κατάσταση, εξανεμίζοντας τις πενιχρές αμοιβές τους. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, δημιουργήθηκε στις αρχές του 1879 το πρώτο εργατικό σωματείο στην Ελλάδα, ο Αδελφικός Σύλλογος Ξυλουργών των Ναυπηγείων Σύρου, που σχεδίασε και οργάνωσε την απεργία της 16ης Φεβρουαρίου. Μαζί τους ενώθηκαν και οι βυρσοδέψες και έτσι, για κάμποσες ημέρες, το νησί έζησε πρωτόγνωρες, για τότε, καταστάσεις, με καθημερινές πορείες και συγκρούσεις στους δρόμους της Ερμούπολης και έναν νεκρό χωροφύλακα. Στο τέλος του μήνα, οι εργοδότες συμφώνησαν σε μια μικρή αύξηση των ημερομισθίων, αλλά, λίγες εβδομάδες αργότερα, απέλυσαν περισσότερους από τους μισούς. Και φτου κι απ’ την αρχή μέχρι τον Ιούλιο που, θεωρητικά, ισορρόπησε η κατάσταση.

Ωστόσο είχαν αρχίσει να μαζεύονται τα σύννεφα της παρακμής. Τα ναυπηγεία κατασκεύαζαν ιστιοφόρα, ενώ είχε ανατείλει ήδη η εποχή των ατμόπλοιων (βαπόρια, εκ του vapeur), είχαν αναπτυχθεί άλλα λιμάνια, είχαν δημιουργηθεί άλλα εμπορικά κέντρα, το νησί απεμπολούσε την αίγλη του. Κι εδώ να αναφέρω μια ανακολουθία που υπάρχει στη «Μεγάλη Χίμαιρα» προφανώς λόγω ποιητικής αδείας. Η Σύρα με τις καθημερινές χοροεσπερίδες και τις κυρίες που ακολουθούσαν την παρισινή μόδα είναι η Σύρα της εποχής της «Ψυχολογίας συριανού συζύγου» του Ροΐδη, δηλαδή των μέσων του 19ου αιώνα. Τη δεκαετία του 1930 ήταν πλέον η φτωχομάνα του Βαμβακάρη.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Η Ιστορία στο eBay

Οι φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 στην Καισαριανή που κυκλοφόρησαν στο eBay (εφόσον, βέβαια, αποδειχθούν αληθινές, κάτι καθόλου δύσκολο) είναι συγκλονιστικό ιστορικό ντοκουμέντο. Η συνειδητή πορεία του ανθρώπου προς τον θάνατο, πέρα από τις ιλουστρασιόν κινηματογραφικές εκδοχές, με τους ειδικούς φωτισμούς, τα καλοδιαλεγμένα ρούχα, τα κάτασπρα δόντια των ηθοποιών, όλα εκείνα τα στοιχεία δηλαδή που ωραιοποιούν την τραγωδία. Καθήκον του ελληνικού κράτους να περάσουν στην κατοχή του και να αποτελέσουν το έναυσμα για τη δημιουργία ενός σχετικού μουσείου.

Η φετινή Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου κατέγραψε με σαφήνεια κάτι που μέχρι πρόσφατα λεγόταν μόνο χαμηλόφωνα στους ευρωπαϊκούς διαδρόμους εξουσίας: η Ευρώπη εισέρχεται σε μια νέα φάση στρατηγικής αυτονόμησης στον τομέα της ασφάλειας και της άμυνας

. Οι δύο πρώτες ημέρες της διάσκεψης ανέδειξαν μια αυξανόμενη βούληση ισχυρών ευρωπαϊκών κρατών να διαμορφώσουν νέα σχήματα στρατιωτικής συνεργασίας, τόσο στο συμβατικό όσο και στο πυρηνικό επίπεδο, σε ένα διεθνές περιβάλλον που γίνεται ολοένα και πιο ασταθές.

Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε η ανακοίνωση του Γερμανού καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς για την έναρξη συνομιλιών με τη Γαλλία σχετικά με την πιθανή επέκταση της γαλλικής πυρηνικής «ομπρέλας» σε ευρωπαϊκή κλίμακα. Πρόκειται για μια εξέλιξη με ισχυρό συμβολισμό, ακόμη κι αν βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο και χωρίς σαφή περιγραφή των τελικών στόχων. Για πρώτη φορά, το Βερολίνο αποδέχεται δημόσια να συζητήσει ένα ζήτημα που επί δεκαετίες παρέμενε πολιτικά ευαίσθητο, σηματοδοτώντας μια βαθιά αλλαγή εποχής.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η γαλλική πρόταση δεν είναι νέα. Από την εποχή του Σαρλ ντε Γκωλ, το Παρίσι καλλιεργούσε την ιδέα ενός ευρωπαϊκού ρόλου της πυρηνικής του αποτροπής. Ωστόσο, μόνο τώρα, υπό το βάρος του πολέμου στην Ουκρανία και της αβεβαιότητας γύρω από τη μακροπρόθεσμη δέσμευση των Ηνωμένων Πολιτειών, η συζήτηση αποκτά ουσιαστικό περιεχόμενο. Οι Ευρωπαίοι δεν αμφισβητούν ανοιχτά το αμερικανικό πυρηνικό δίχτυ ασφαλείας στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, αλλά δείχνουν αποφασισμένοι να προετοιμαστούν για κάθε ενδεχόμενο.

Παράλληλα, στο Μόναχο καταγράφηκε ένα ακόμη στοιχείο που επαναλαμβανόταν σχεδόν ως μοτίβο: η προσπάθεια επαναπροσέγγισης μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ηνωμένου Βασιλείου. Ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ δήλωσε ότι «η Βρετανία δεν είναι πια η χώρα των χρόνων του Brexit», υπογραμμίζοντας πως σε έναν επικίνδυνο κόσμο η εσωστρέφεια δεν ισοδυναμεί με ανάκτηση ελέγχου, αλλά με απώλειά του. Τα λόγια του χειροκροτήθηκαν θερμά και ερμηνεύτηκαν ως σαφές μήνυμα πολιτικής στροφής.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Στο ίδιο πνεύμα κινήθηκε και η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα Φον Ντερ Λαϊντεν, η οποία μίλησε για την ανάγκη η Ευρώπη «να κάνει ένα βήμα μπροστά και να αναλάβει την ευθύνη της». Τόνισε ότι η Ένωση οφείλει να αναπτύξει μια «ευρωπαϊκή ραχοκοκαλιά στρατηγικών δυνατοτήτων» σε τομείς όπως το Διάστημα, οι πληροφορίες και οι δυνατότητες πλήγματος σε βάθος, επισημαίνοντας ότι «κανένα ταμπού δεν πρέπει να μένει εκτός συζήτησης».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Ένα από τα πιο έντονα πολιτικά μηνύματα της διάσκεψης αφορούσε τον ρόλο της Ευρώπης στις διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία και, ευρύτερα, στη διαμόρφωση της νέας αρχιτεκτονικής ασφάλειας στην ήπειρο. Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν προειδοποίησε ότι είναι λάθος οι Ευρωπαίοι να μένουν εκτός τραπεζιού όταν συζητείται το μέλλον της ηπείρου τους. Την άποψη αυτή συμμερίστηκε και ο Ουκρανός πρόεδρος Βολόντιμιρ Ζελένσκι, ο οποίος τόνισε ότι η απουσία της Ευρώπης από τέτοιες συζητήσεις συνιστά στρατηγικό σφάλμα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Σημαντικό κομμάτι των συζητήσεων αποτέλεσε και το ενδεχόμενο παροχής εγγυήσεων ασφαλείας σε περίπτωση κατάπαυσης του πυρός στην Ουκρανία. Ο σκεπτικισμός για τις προθέσεις της Ρωσίας ήταν διάχυτος, ωστόσο η διπλωματική και στρατιωτική προετοιμασία συνεχίζεται. Οι Ευρωπαίοι επιμένουν ότι οι ΗΠΑ πρέπει να συμμετέχουν σε νομικά δεσμευτικές εγγυήσεις, γνωρίζοντας όμως ότι το πρακτικό βάρος ενός τέτοιου εγχειρήματος θα πέσει κυρίως στους ίδιους.

Ο Στάρμερ συμπύκνωσε το κλίμα της εποχής με μια φράση που επαναλήφθηκε σε πολλά πηγαδάκια στο Μόναχο: «Δεν αναζητούμε τη σύγκρουση, αλλά η ειρήνη σήμερα απαιτεί ισχύ». Για τον Βρετανό πρωθυπουργό, η αποτροπή είναι το νόμισμα της εποχής και η Ευρώπη οφείλει να είναι έτοιμη να υπερασπιστεί τους πολίτες, τις αξίες και τον τρόπο ζωής της, ακόμη και με σκληρά μέσα αν χρειαστεί.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η ανακοίνωση για την ανάπτυξη του βρετανικού αεροπλανοφόρου «Prince of Wales» σε βόρεια ύδατα μέσα στο 2026, σε συντονισμό με συμμάχους, με σαφή αναφορά στην περιοχή της Γροιλανδίας. Η Δανή πρωθυπουργός Μέτε Φρεντέρισκεν άφησε να εννοηθεί ότι, παρά τις αλλαγές ρητορικής στην Ουάσιγκτον, τα στρατηγικά διακυβεύματα παραμένουν τα ίδια.

Αναλυτές, όπως ο Στίβεν Έβερτς από το Ινστιτούτο Μελετών Ασφαλείας της ΕΕ, επισημαίνουν ότι η Ευρώπη χρειάζεται όχι μόνο υλική ενίσχυση αλλά και ψυχολογική μετατόπιση: από τη «ψυχολογία της αδυναμίας» σε μια κουλτούρα ενότητας και αποφασιστικότητας. Όπως σημειώνουν, όταν οι Ευρωπαίοι εμφανίζονται ενωμένοι και στηρίζουν τη διπλωματία τους με πραγματικούς πόρους, μπορούν να επιτύχουν τους στόχους τους.

Το Μόναχο άκουσε πολλά λόγια αποφασιστικότητας. Η μετάφρασή τους σε συγκεκριμένες πράξεις θα είναι δύσκολη και γεμάτη εμπόδια, όπως έχει δείξει η εμπειρία των τελευταίων ετών.

Ωστόσο, ένα είναι σαφές: η Ευρώπη μοιάζει να έχει περάσει από τη φάση της αμηχανίας στη φάση της αποδοχής και της αντίδρασης. Το αν αυτή η νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας θα αποδειχθεί αποτελεσματική, θα το δείξει ο χρόνος.

Τη θεωρούσαν τη Βενετία της Ελλάδας και ισάξια – ακόμα και στους χάρτες – με την Πάτρα. Την ώρα που στις επάλξεις των τειχών της οι κάτοικοί της μάχονταν ηρωικά, στο εσωτερικό της τυπώνονταν τα πρώτα αντίτυπα του «Υμνου εις την Ελευθερίαν». Τα ξημερώματα της 11ης Απριλίου 1826, οι υπερασπιστές της με την Εξοδό τους έγραψαν μια από τις πιο σημαντικές σελίδες στην ελληνική Ιστορία. Κι ο αντίκτυπος της πράξης τους ήταν τόσο μεγάλος που οι Ευρωπαίοι θέλησαν να τον αποτυπώσουν σε ελάχιστο χρόνο από τα σχολικά τους εγχειρίδια έως σε τράπουλες. Και λίγες μόλις δεκαετίες αργότερα  αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για το Risorgimento – το κίνημα για την ενοποίηση της Ιταλίας – που κορυφώθηκε την περίοδο 1859-1870.

Δύο αιώνες μετά την ηρωική Εξοδο του Μεσολογγίου εκατοντάδες βιβλία, χάρτες, ελαιογραφίες, υδατογραφίες, χαρακτικά, επιστολές, εφημερίδες, έντυπα, όπλα και προσωπικά αντικείμενα αγωνιστών, αφίσες από θεατρικές παραστάσεις – συνολικά 200, όσα και τα χρόνια της επετείου – συνθέτουν τη νέα περιοδική έκθεση που διοργανώνει το Μουσείο Μπενάκη, με υλικό που προέρχεται από τις συλλογές του, αλλά και με δάνεια από μεγάλες συλλογές της Ελλάδας και του εξωτερικού. «Πρόκειται για μια πρωτότυπη έκθεση, για μια ανθολογία, που συνδυάζει εμβληματικά έργα με άγνωστα και αδημοσίευτα έως σήμερα τεκμήρια, η οποία προσφέρει στον επισκέπτη μια όχι τετριμμένη οπτική της Ιστορίας, αλλά μια αθέατη, επιτρέποντάς του παράλληλα να αντιληφθεί τη σημασία της Εξόδου ακόμη και ως το τέλος του 19ου αι.» λέει στα «Πρόσωπα» ο δρ Κωνσταντίνος Στεφανής, που συνεπιμελείται την έκθεση με την ελληνοαυστραλή ειδική στην εικονογραφία του Μεσολογγίου δρα Σπυριδούλα Δημητρίου και τον επίσης αυστραλό ιστορικό και συλλέκτη δρα Τζον Ρόμπερτσον.

ΤΑ SOCIAL MEDIA ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ. Οι δύο πιστόλες του λόρδου Βύρωνα ή η πυξίδα του Ανδρέα Μιαούλη – που κατάφερε να σπάσει τον αποκλεισμό και να τροφοδοτήσει τους πολιορκημένους Μεσολογγίτες – είναι από τα αντικείμενα στα οποία εύκολα σταματά το βλέμμα, καθώς ο Κ. Στεφανής διατρέχει το υλικό στον υπολογιστή του, αφού όταν συναντηθήκαμε η αίθουσα περιοδικών εκθέσεων του κεντρικού κτιρίου του Μουσείου Μπενάκη θύμιζε ακόμη εργοτάξιο. «Δεν είναι όμως τόσο τα αναγνωρίσιμα αντικείμενα που μας ενδιέφεραν να δείξουμε στους επισκέπτες, όσο τα εφήμερα και τα χαρακτικά, που θα μπορούσαμε να πούμε ότι είχαν έναν ρόλο αντίστοιχο με εκείνον που έχουν σήμερα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καθώς διέδιδαν το όποιο μήνυμα σε ένα ευρύ κοινό» εξηγεί ο επιμελητής που προετοιμάζει την έκθεση με τους συναδέλφους του εδώ και τρία χρόνια.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Σταματά σε μια πυκνογραμμένη αφίσα. Διαφημίζει την παράσταση «Η άλωση του Μεσολογγίου» ή «Η σφαγή των Ελλήνων» που θα παιζόταν στις 24 Ιουλίου 1826 στο Λονδίνο – τρεις μήνες μόλις μετά την Εξοδο – και περιελάμβανε ιππική παρέλαση και αναπαράσταση των μαχών ανάμεσα σε Ελληνες και Οθωμανούς. Τονίζεται ότι πρόκειται για παραγωγή με πλούσια σκηνικά και κοστούμια, σκηνές μάχης και παρέλαση με άλογα, ελέφαντες και καμήλες. Μια δεύτερη αφίσα, από το Βασιλικό Θέατρο Μπέρμιγκχαμ, έχει ημερομηνία 10 Σεπτεμβρίου 1827 και ανακοινώνει ένα μεγαλοπρεπές θέαμα υπό τον τίτλο «Η πολιορκία του Μεσολογγίου» από μια ιππική ομάδα με μακρά παράδοση στον χώρο του τσίρκου.

Τους επισκέπτες θα υποδέχεται ένας ναυτικός χάρτης που σημειώνει πως ο κόλπος ονομάζεται της Πάτρας ή του Μεσολογγίου, δηλωτικό της αίγλης που είχε η πόλη στα τέλη του 18ου, ενώ στο πέμπτο κομμάτι της Χάρτας του Ρήγα, το Μεσολόγγι δεν είναι τοποθετημένο σωστά, ανάμεσα στον Εύηνο και τον Αχελώο, αλλά πιο ανατολικά. Θα ακολουθεί η ζωή πριν από την Επανάσταση όπως την κατέγραψε στα άγνωστα στο ευρύ κοινό σχέδια και υδατογραφίες του ο ιταλός Σιμόνε Πομάρντι που συνόδευσε τον γνωστό περιηγητή Εντουαρντ Ντόντγουελ στο ταξίδι του στην Ελλάδα το 1805-6. Για πρώτη φορά σε 17 σελίδες από τα σημειωματάριά του θα έχουμε την ευκαιρία να περιεργαστούμε σκηνές από την καθημερινότητα και φορεσιές, διάφορα είδη σκαφών, αλλά και την οργάνωση της λιμνοθάλασσας που για πολλούς θύμιζε τη Βενετία.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

ΞΕΝΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ. Εντυπωσιακά επίσης είναι τα παιδικά βιβλία που κυκλοφορούσαν στην Ευρώπη. Χαρακτηριστικό είναι εκείνο με ήρωα μια ανθρωπόμορφη μαϊμού, τον Παγκ, που αναπαριστά έναν άγγλο αριστοκράτη στην Ελλάδα του 1824, ο οποίος επισκέπτεται τον λεηλατημένο από τον Ελγιν Παρθενώνα συνοδεία ενός Οθωμανού, αλλά ως… αλλεργικός στο μπαρούτι φεύγει τρέχοντας όταν καλείται να βοηθήσει. Ανάμεσα στα χαρακτικά εντοπίζουμε εικόνες αναγνωρίσιμες ή λιγότερο γνωστές που δίνουν έμφαση στο γεγονός ότι οι Μεσολογγίτες ήταν χριστιανοί ή απεικονίζουν την πόλη ως μεσαιωνικό κάστρο είτε επειδή δεν έχουν ποτέ επισκεφθεί τον τόπο, είτε επειδή ήθελαν να δείξουν πόσο σημαντική ήταν η άλωση της πόλης. Ορισμένα συνδέουν το αρχαίο κλέος με τον αγώνα για την Ανεξαρτησία – εξού και ο νεκρός Μπότσαρης ταυτίζεται με τον Λεωνίδα της Σπάρτης.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Από τις επιλογές των επιμελητών ξεχωρίζουν τα έγγραφα σχετικά με το δάνειο ύψους 3.000 ισπανικών ταλίρων που είχε δώσει ο Βύρωνας, η αποπληρωμή του οποίου θα γινόταν από τη δημοπράτηση των εσόδων των τοπικών αλυκών. Η ανακοίνωση του θανάτου του στην ξενόγλωσση εφημερίδα «Telegrafo Greco» που τυπωνόταν (όπως τα «Ελληνικά Χρονικά») στο Μεσολόγγι για την ενημέρωση της διεθνούς κοινής γνώμης για τα τεκταινόμενα στην Ελλάδα. Η παρτιτούρα της όπερας του Ροσίνι «Η πολιορκία της Κορίνθου», που αν και τυπικά πραγματεύεται την κατάληψη της Κορίνθου το 1458 κατά τη διάρκεια των Βενετο-τουρκικών Πολέμων, στην πραγματικότητα έχει εμπνευστεί από την πολιορκία του Μεσολογγίου (το έργο έκανε πρεμιέρα το 1826 στο Παρίσι και τα έσοδα προσφέρθηκαν για τον Αγώνα των Ελλήνων). Τέλος, ο έντυπος τίτλος μετοχής της Ηλεκτρικής Εταιρίας Μεσολογγίου (1928), που κοσμείται με μια γερμανική χαλκογραφία με τη σκηνή της Εξόδου και προσωπικότητες ή μνημεία που συνδέονται με το γεγονός.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, η σύλληψη του ιδιοκτήτη της «Βιολάντα» και η αναβάθμιση των κατηγοριών σε κακούργημα, καθώς και το κλείσιμο του δεύτερου εργοστασίου της εταιρίας, δίνουν άλλη διάσταση στο θέμα.

«Όταν κατατέθηκε η πρώτη άδεια για το ‘Βιολάντα’, οι δεξαμενές είχαν μετρηθεί σε απόσταση 7,70 μέτρα από το κτίριο. Αυτό το τοπογραφικό ήταν του 2018 και αυτό ισχύει και μέχρι σήμερα. Δηλαδή αυτά είχα εγώ ως δεδομένα τότε. Δεν υπήρχε κάτι διαφορετικό. Ήταν από το ΄18 μέχρι το ’24. Δεν έχει αλλάξει κάτι στις δεξαμενές πίσω. Αυτό είχα δει εγώ τότε. Αυτό είχα καταγράψει.

Αυτό μου είχαν πει τότε για την απόσταση. Να σας πω την αλήθεια, να πάω να τις μετρήσω. Να δω είναι σε διαφορετική απόσταση; Δεν ξέρω. Εμένα μου είχαν ζητήσει να κάνω αυτά που είχα να κάνω.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Δεν ξέρω για το 2020 που μου λέτε ότι τους λέγανε ότι πρέπει να μετακινήσουν τις δεξαμενές. Δεν έγινε καμία αναθεώρηση οικονομικής άδειας από εμένα ποτέ.

Η αναθεώρηση έγινε το ’25 και παρέμενε το ίδιο. Δεν γνωρίζω αν έπρεπε να γίνει κάτι διαφορετικό σε αυτό το κομμάτι. Εννοείται είχα κάνει αυτοψία. Αυτά μου τα είχαν δώσει. Και τοπογραφικά είχαν γίνει τότε σε αυτό το κομμάτι.

Θέλω να σας πω, αυτό ξέρω ότι είναι. Στα 7,70 ξέρω ότι ήταν. Αυτό μου είχαν δώσει. Είχαμε δώσει τότε, να πούμε. Είχαμε κάνει και έλεγχο από ό,τι θυμάμαι, σε αυτό το κομμάτι», λέει ο τοπογράφος της «Βιολάντα».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });



Ο ίδιος τοπογράφος σχετικά με το υπόγειο λέει:

«Το πρόβλημα δεν είναι η δήλωση του υπογείου. Το πρόβλημα ήταν η χρηστικότητα του υπογείου. Αυτό ήταν ένα υπόγειο που ήταν άχρηστο τελείως. Άχρηστο έτσι όπως το ήξερα εγώ, όταν είχα πάει το ’18. Δηλαδή ήταν ένα υπόγειο που ήταν μέσα στην μούχλα και τελείως παρατημένο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Μία πόρτα κλειδωμένη μόνιμα ήταν εκεί κάτω. Με ρωτάτε αν έπρεπε να δηλωθεί. Αφού μου είχαν πει ότι θα κλειστεί. Δηλαδή, τι να σας πω τώρα. Ούτε καν το ξανακοίταξα εγώ το υπόγειο. Εμένα με ενδιέφερε το χρηστικό κομμάτι του.

Να σας πω κάτι; Σκεφτείτε. Το αέριο θα σταματούσε να πάει άμα είχα δηλώσει εγώ; Ή νομίζετε ότι θα υπήρχε κάποια καλύτερη πυροπροστασία;

Γνωρίζετε πολύ καλά άμα ρωτήσετε ότι σε αυτή την περίπτωση το μοναδικό που θα χρειαζόταν σε αυτό το υπόγειο θα ήταν δύο πυροσβεστήρες και ένα exit κινδύνου. Θα πήγαινε το αέριο και θα έλεγε ‘α, εδώ είναι δηλωμένο, φεύγω;’ Δεν γίνεται. Ξέρετε πόσα υπόγεια δεν έχουν καταγραφεί; Γιατί δεν ήταν χρηστικό.

Μου είπαν δεν χρησιμοποιείται. Μου είπαν ότι θα το έκλειναν κάποια στιγμή. Γιατί δεν χρησιμοποιείται. Μακάρι να είχαν αποφασίσει να το χρησιμοποιήσουν. Γιατί θα κυκλοφορούσε κόσμος εκεί μέσα. Κάποιος θα έμπαινε και θα μύριζε αυτό το πράγμα».

Νέα στοιχεία

Την ίδια ώρα, οι αποκαλύψεις δεν έχουν τέλος.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Στη συμπληρωματική δικογραφία που συνέταξαν οι αξιωματικοί της ΔΑΕΕ και διαβίβασαν στην εισαγγελέα, περιέχονται περίπου 15 καταθέσεις που αποδεικνύουν ότι η οσμή προπανίου ήταν έντονη ήδη από τον Ιούνιο.

Επιπλέον, ο ιδιοκτήτης της «Βιολάντα» πρέπει να εξηγήσει γιατί είπε όχι σε κονδύλι 30.000€ για επισκευές σωλήνων, γιατί υπήρχαν κατασκευαστικά λάθη και να απαντήσει στις κατηγορίες για εικονικές αυτοψίες που θεωρητικά θα έπρεπε να γίνονται ανά πενταετία, ενώ το εργοστάσιο φέρεται να ελεγχόταν ακόμα και αυθημερόν για εργασίες αποπεράτωσης, κάτι που προκαλεί εντύπωση.

Πλέον, η αναβάθμιση των κατηγοριών οδηγεί ακόμα και σε ισόβια, αφού το κακούργημα είναι για ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο.

«Το σύνολο αυτού του εργοστασίου δεν είχε άδεια λειτουργίας», λέει από την πλευρά του ο δικηγόρος οικογενειών των θυμάτων, Χρήστος Πατούνας.



Παράξενες εικόνες ενταγμένες σε ταινίες που κινούν την περιέργεια, χωρίς όμως να ενθουσιάζουν, φτιάχνουν την ευρύτερη εικόνα μιας κινηματογραφικής διοργάνωσης φεστιβάλ που στις πρώτες τουλάχιστον ημέρες διεξαγωγής του δεν δείχνει να ανήκει σε αυτά που θα αποκαλούσες αξέχαστα. Ωστόσο, παρουσιάζει ενδιαφέρον και βέβαια η νέα εβδομάδα που αρχίζει από σήμερα (το φεστιβάλ ολοκληρώνεται την Κυριακή 22 Φεβρουαρίου) ενδέχεται να επιφυλάσσει εκπλήξεις.

Σήμερα Δευτέρα προβάλλεται εντός συναγωνισμού η τελευταία ταινία του Ούγγρου Κορνέλ Μουντρούτζο «Στη θάλασσα» (At the sea) στην οποία πρωταγωνιστεί η Εϊμι Ανταμς, ενώ αργότερα έρχεται η σειρά της Ζιλιέτ Μπινός που στη «Βασίλισσα της θάλασσας» του Λανς Χάμερ υποδύεται μια γυναίκα πάσχουσα από άνοια, η οποία δέχεται την υποστήριξη του δεύτερου συζύγου της (Τομ Κόρτνεϊ) και της κόρης της.

Σε κάθε περίπτωση η οικογένεια δείχνει να είναι ένα θέμα που απασχολεί πολύ. Αρκετές ταινίες από εκείνες που ως σήμερα προβλήθηκαν στο διαγωνιστικό τμήμα της 76ης Μπερλινάλε, και όχι μόνο, πραγματεύονται ζητήματα που προκύπτουν μέσα από οικογενειακές ιστορίες κάπως «λοξές», καθώς το θέμα της οικογένειας είναι ανεξάντλητο, και ποικιλόμορφο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Απαγωγή μωρού

Η απόκτηση ενός μωρού δίνει την αφορμή για να ξεδιπλωθεί η ιστορία της ταινίας «Un hijo propio» που βασίζεται σε αληθινά περιστατικά, τα οποία συνέβησαν το 2000, όταν μια παντρεμένη νεαρή κοπέλα, που παρίστανε την έγκυο στους δικούς της, πήρε για δικό της το μωρό μιας άλλης γυναίκας από το μαιευτήριο στο οποίο η πρώτη εργαζόταν. Υποτίθεται ότι οι δυο γυναίκες είχαν συμφωνήσει να δοθεί το μωρό στην πρώτη από τη βιολογική μητέρα που δεν το ήθελε. Ωστόσο, η «απαγωγέας» τελικά συνελήφθη και καταδικάστηκε σε πολυετή φυλάκιση. Η σκηνοθέτρια Μάιτε Αλμπέρντι κάνει μια πολύ ενδιαφέρουσα μείξη ντοκιμαντέρ και μυθοπλασίας και δείχνει πώς ένα απλό ψέμα μπορεί να μετατραπεί σε μια περίπλοκη φάρσα με πολύ δυσάρεστες συνέπειες. Η Αλμπέρντι όμως δουλεύει πολύ καλά το υλικό της, φέρνοντας μάλιστα στο ίδιο κάδρο τόσο τους ηθοποιούς που υποδύονται τα αληθινά πρόσωπα όσο τα ίδια τα αληθινά πρόσωπα (που έχουν πλέον μεγαλώσει).

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Παιδί-τέρας

Η γέννηση ενός μωρού όμως είναι η σπίθα που ανάβει τη φωτιά στην ιστορία του «Nightborn» της φινλανδής σκηνοθέτριας Χάνα Μπέργκχολμ. Το μωρό που γεννιέται συμπεριφέρεται αλλόκοτα και, παρότι δεν το βλέπουμε ποτέ, καταλαβαίνουμε από την έκφραση της μητέρας (Σέιντι Χάαρλα) ότι είναι τέρας. Ομως είναι η μόνη που το βλέπει ως τέρας και αυτό θα φέρει την ίδια στο στόχαστρο του περίγυρού της. Αναγκάζεται να ταΐζει το μωρό με αίμα και γάλα και ωμό κρέας για να προστατέψει τον εαυτό της από τη βίαιη, κανιβαλιστική συμπεριφορά του προς την ίδια. Ο πατέρας από την άλλη πλευρά (τον οποίο υποδύεται ο Ρούπερτ Γκριντ, γνωστός από τις ταινίες «Χάρι Πότερ») δείχνει να αγαπά τον γιο του και εναντιώνεται στη γυναίκα του, κατηγορώντας την ότι εκείνη δεν χειρίζεται σωστά τον ρόλο της μητέρας. Ολα αυτά συμβαίνουν στην εξοχή, μέσα σε ένα απομονωμένο σπίτι, από το πάτωμα του οποίου εμφανίζονται δέντρα, μια ταινία τρόμου από μόνο του. Κλασική περίπτωση ταινίας που μπορεί ή να αποδοκιμαστεί ως κάτι απόκοσμο και ενοχλητικά εκκεντρικό ή να δώσει την αφορμή για ψυχαναλυτικές προσεγγίσεις κυρίως σε θέματα φοβίας στη μητρότητα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Σκιά «Κυνόδοντα»

Στο «Rosebush pruning» του Βραζιλιάνου Καρίμ Αϊνούζ σεναριογράφος είναι ο Ευθύμης Φιλίππου – κάτι που διακρίνεις αμέσως αν γνωρίζεις προηγούμενες δουλειές του. Η σκιά του «Κυνόδοντα» του Γιώργου Λάνθιμου, ταινία που ο Φιλίππου υπογράφει ως συν-σεναριογράφος, είναι έντονη και σε αυτή την ιστορία, όπου παρακολουθούμε τα μέλη μιας παμπλουτης οικογένειας Αμερικανών (Κάλουμ Τέρνερ, Ράιλι Κέο, Λούκας Γκέιτζ, Τζέιμι Μπελ τα παιδιά, Τρέισι Λετς, Πάμελα Αντερσον, οι γονείς), που δεν κάνουν απολύτως τίποτα στη ζωή τους πέρα από το να σπαταλούν τα χρήματά τους και να αλληλοτρώγονται, τελικά, μεταξύ τους.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Οπως έχουμε δει να συμβαίνει στις περισσότερες ταινίες που βασίζονται σε σενάρια του Φιλίππου, κάποια πράγματα απλώς… συμβαίνουν και το μόνο ερώτημα είναι πώς θα «περάσουν» στην οθόνη. Η ματιά του Αϊνούζ σε μια ταινία αμυδρά εμπνευσμένη από την κλασική ταινία του Μάρκο Μπελόκιο «Γροθιές στη τσέπη» είναι άκρως κινηματογραφική, το αποτέλεσμα είναι διασκεδαστικό, στενόχωρο αλλά όχι αξέχαστο. Μνεία θα πρέπει να γίνει και στις ρανίδες χιούμορ που έχουν γίνει διά χειρός Φιλίππου και αφορούν το ελληνικό στοιχείο. Η φωνή του Γιάννη Πουλόπουλου στο τραγούδι «Επεσε βαθιά σιωπή» κατέκλυσε την Μπερλινάλε Πάλαστ την ώρα που γινόταν αναφορά στα πέη των ελλήνων ανδρών, που απ’ ό,τι φαίνεται είναι πολύ μεγάλα, όπως ακούμε (και βλέπουμε) στην ταινία.

Περί… ανδρισμού

Αν και με τον έναν ή τον άλλο τρόπο το ανδρικό πέος ανέκαθεν απασχολούσε τον κινηματογράφο, η εικονογράφησή του σε διάφορες ταινίες της φετινής Μπερλινάλε εντυπωσιάζει. Στη γερμανοαυστριακή συμπαραγωγή «Ρόζα» του Μάρκους Σλάιντσερ (επίσημο Διαγωνιστικό), η Σάντρα Χούλερ υποδύεται την ηρωίδα του τίτλου, μια γυναίκα που παριστάνει τον άνδρα στη γερμανική επαρχία του 17ου αιώνα και άθελά της γίνεται κάτι σαν προφήτης της γυναικείας απελευθέρωσης που θα ακολουθούσε αιώνες αργότερα. Μάλιστα, σε μια σκηνή της ταινίας, η Ρόουζ ωρύεται προς τους άνδρες της κοινότητας στην οποία έχει ενταχθεί ζητώντας τους να να βγάλουν έξω τα πέη τους.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, στην ταινία «Truly naked» της Μιριέλ Ντ’ Ανσεμπούργκ θα δούμε ως και μονομαχία α λα ξιφασκία με πλαστικά πέη ανάμεσα σε έναν πατέρα (Αντριου Χάουαρντ) και τον γιο του (Κάολαν Ο’Γκόργκαν)! Το πράγμα χειροτερεύει καθώς ο μπαμπάς είναι επαγγελματίας πορνοστάρ και ο γιος του ένας συνεσταλμένος και πανέξυπνος φοιτητής, ο οποίος παρά τη θέλησή του έχει καταλήξει να είναι ο… οπερατέρ των κατορθωμάτων του πρώτου στο κρεβάτι. Οσο ακραία μπορεί να ακούγονται όλα αυτά, η αλήθεια είναι ότι η ταινία της Ντ’ Ανσεμπούργκ έχει αρκετό συναίσθημα και δεν εξετάζει αυτή την ασυνήθιστη κατάσταση επιδερμικά αλλά πολύ ανθρώπινα.

Νέο βίντεο που καταγράφει σκληρές πρακτικές «επανεκπαίδευσης» Ρώσων στρατιωτών οι οποίοι φέρονται να λιποτάκτησαν από τον πόλεμο στην Ουκρανία, δόθηκε στη δημοσιότητα, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Daily Mail, τα πλάνα έχουν τραβηχτεί από Ρώσο διοικητή στην πρώτη γραμμή των μαχών. Στο βίντεο φαίνονται στρατιώτες ημίγυμνοι, δεμένοι σε δέντρα μέσα στο χιόνι και σε θερμοκρασίες υπό το μηδέν, ως τιμωρία επειδή εγκατέλειψαν τις θέσεις τους στον πόλεμο με την Ουκρανία.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Στον λαιμό των τεσσάρων ανδρών κρέμονται αυτοσχέδιες πινακίδες από χαρτόνι με χαρακτηρισμούς όπως «ηλίθιος», «αλκοολικός» και «δειλός». Σε μία από αυτές αναγράφεται: «Παραπονέθηκα για τον διοικητή μου.»

Στο βίντεο, ο αξιωματικός ακούγεται να κατηγορεί τους στρατιώτες για δειλία και άρνηση να πολεμήσουν για την πατρίδα, υποστηρίζοντας ότι έθεσαν σε κίνδυνο τη ζωή άλλων Ρώσων. Σε άλλο σημείο, εμφανίζεται να τους χτυπά, φωνάζοντας: «Πρέπει να ακολουθείτε τις γ@μ@μενες εντολές». Οι δεμένοι άνδρες, εμφανώς καταβεβλημένοι, υπόσχονται ότι δεν θα επαναλάβουν την πράξη τους.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Ανάλογα περιστατικά στο παρελθόν

Δεν είναι η πρώτη φορά που έρχονται στη δημοσιότητα εικόνες τέτοιας βίας από Ρώσους αξιωματικούς. Τον Ιανουάριο είχε κυκλοφορήσει βίντεο στο οποίο Ρώσος στρατιώτης εμφανιζόταν δεμένος ανάποδα σε δέντρο, φορώντας μόνο τα εσώρουχά του, σε ιδιαίτερα χαμηλές θερμοκρασίες κοντά στο μέτωπο.

Σε άλλο περιστατικό, στρατιώτης που είχε επίσης δεθεί σε δέντρο φέρεται να εξαναγκάστηκε να φάει χιόνι, επειδή επιχείρησε να εγκαταλείψει τη θέση του αντί να ακολουθήσει διαταγές.

Μέσα στην άνοιξη του 2027 αναμένεται να δοθεί στην κυκλοφορία η Υπερυψωμένη Λεωφόρος Ταχείας Κυκλοφορίας στη Θεσσαλονίκη, σύμφωνα με δηλώσεις του υπουργού Υποδομών και Μεταφορών Χρίστου Δήμα. Ο υπουργός επισκέφθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2026 ένα από τα εργοτάξια του έργου FlyOver, συνοδευόμενος από τον υφυπουργό Υποδομών και Μεταφορών Νίκο Ταχιάο και τον γενικό γραμματέα του υπουργείου Δημήτρη Αναγνώπουλο.

Ο κ. Δήμας χαρακτήρισε το FlyOver ως ένα από τα πιο καινοτόμα έργα που υλοποιούνται στη χώρα, «ίσως το πιο πρωτοπόρο έργο που υλοποιείται αυτή τη στιγμή στη χώρα μας και όχι μόνο». Όπως ανέφερε, η πρόοδος των εργασιών είναι πλέον ορατή σε όσους κινούνται στην περιφερειακή οδό της Θεσσαλονίκης. «Τα εργοτάξια δουλεύουν πυρετωδώς -ημέρα και νύχτα- και η πρόοδος είναι εμφανής σε όλους», σημείωσε χαρακτηριστικά.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) FlyOver: Παράδοση σε 14-15 μήνες

Υπογραμμίζοντας τους ικανοποιητικούς ρυθμούς του έργου, ο υπουργός επισήμανε ότι «του χρόνου, σε περίπου 14-15 μήνες από τώρα» η λεωφόρος θα είναι έτοιμη για κυκλοφορία, προσδιορίζοντας την ολοκλήρωση για την άνοιξη του 2027.

Αναφερόμενος στην πρόοδο, ο κ. Δήμας τόνισε ότι το «πορτοκαλί καλούπι» έχει ήδη διανύσει σχεδόν 500 μέτρα σκυροδέτησης, ενώ το «μπλε καλούπι» αναμένεται να ξεκινήσει εντός του μήνα. Η ταυτόχρονη λειτουργία τους, όπως εξήγησε, θα επιταχύνει σημαντικά τις εργασίες.

Ανάσες στο κυκλοφοριακό της Θεσσαλονίκης

Η ολοκλήρωση του FlyOver, σύμφωνα με τον υπουργό, θα προσφέρει σημαντικές ανάσες στο κυκλοφοριακό της Θεσσαλονίκης, αποσυμφορώντας τον περιφερειακό και βελτιώνοντας τις μετακινήσεις εντός και εκτός πόλης. Το έργο θεωρείται κομβικής σημασίας για τη Βόρεια Ελλάδα, με στόχο την παράδοση μέσα στην άνοιξη του 2027.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Ο κ. Δήμας αναφέρθηκε και στη συμβολή του υφυπουργού Νίκου Ταχιάου, ο οποίος έχει την προσωπική επίβλεψη του έργου, καθώς και στη συνεργασία με την κοινοπραξία που έχει αναλάβει την υλοποίηση. Επισήμανε ακόμη την «εξαιρετική συνεργασία» των στελεχών του υπουργείου με τους αναδόχους.

Νίκος Ταχιάος: Πιθανή και νωρίτερη παράδοση

Ο υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών Νίκος Ταχιάος χαρακτήρισε το FlyOver «τεράστιο έργο που θα αλλάξει τη Θεσσαλονίκη». Όπως είπε, οι ρυθμοί υλοποίησης είναι ταχείς και επιταχύνονται συνεχώς, ενώ η πρόοδος είναι ορατή στους πολίτες που κινούνται στον περιφερειακό.

Αναφορικά με το χρονοδιάγραμμα, ο κ. Ταχιάος επανέλαβε ότι ο υπουργός έχει ξεκαθαρίσει πως το έργο θα παραδοθεί εντός των προγραμματισμένων χρονικών ορίων. Ωστόσο, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο ακόμη και για νωρίτερη ολοκλήρωση, εκφράζοντας την αισιοδοξία ότι οι συντελεστές της κοινοπραξίας μπορούν να αυξήσουν περαιτέρω τους ρυθμούς.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Στο 45% η αναβάθμιση της Εσωτερικής Περιφερειακής

Ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών Δημήτρης Αναγνώπουλος χαρακτήρισε την αναβάθμιση της Εσωτερικής Περιφερειακής Θεσσαλονίκης ως ένα από τα πιο σύνθετα έργα του υπουργείου. Όπως δήλωσε, η συνολική πρόοδος έχει ξεπεράσει το 45% και οι πιο απαιτητικές εργασίες βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη.

Επεσήμανε ότι οι θεμελιώσεις των βασικών τεχνικών κατασκευών έχουν ολοκληρωθεί, γεγονός που επιτρέπει ταχύτερη πρόοδο στις επόμενες φάσεις. Παράλληλα, υπογράμμισε τη σημασία των συχνών αναπροσαρμογών στις κυκλοφοριακές ρυθμίσεις για τη διασφάλιση της ασφάλειας και της ομαλής ροής στην πόλη.

ΜΕΤΚΑ: «Τηρούμε το χρονοδιάγραμμα στο ακέραιο»

Ο αντιπρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΜΕΤΚΑ Ντίνος Μπενρουμπής τόνισε ότι το έργο εξελίσσεται βάσει προγράμματος και στόχος είναι, εφόσον είναι δυνατόν, ακόμη και η επίσπευση της παράδοσης. «Έχουμε ένα χρονοδιάγραμμα το οποίο τηρούμε επακριβώς και προσπαθούμε, αν είναι δυνατόν, να επιταχύνουμε ακόμη περισσότερο», ανέφερε.

Όπως σημείωσε, οι εργασίες εκτελούνται με εντατικούς ρυθμούς, επτά ημέρες την εβδομάδα, ημέρα και νύχτα, ενώ προτεραιότητα παραμένει η ασφάλεια και η ποιότητα της κατασκευής. «Στην ταχύτητα δεν θυσιάζουμε ποτέ την ποιότητα», υπογράμμισε.

AVAX: Στο 50% η πρόοδος – εμπρόθεσμη παράδοση

Στο ίδιο πνεύμα, ο διευθύνων σύμβουλος του Ομίλου AVAX Κωνσταντίνος Μιτζάλης δήλωσε ότι η πρόοδος κατασκευής έχει φτάσει το 50% και ότι το έργο προχωρά με ραγδαίους ρυθμούς. Όπως είπε, η ενεργοποίηση του δεύτερου καλουπιού θα επιταχύνει ακόμη περισσότερο τις εργασίες.

Ο κ. Μιτζάλης εξέφρασε την πεποίθηση ότι με τους σημερινούς ρυθμούς, το έργο θα ολοκληρωθεί εμπρόθεσμα, επιβεβαιώνοντας την αισιοδοξία για την παράδοση του FlyOver μέσα στα προβλεπόμενα χρονικά όρια.

Ο υπερασπιστικός ισχυρισμός των δύο κατηγορουμένων ψαράδων , οι οποίοι κάθονται στο εδώλιο του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της Αθήνας και δικάζονται για το θάνατο του πρώην υπουργού και ιστορικού στελέχους του ΠΑΣΟΚ Σήφη Βαλυράκη αποτέλεσε τον κεντρικό σημείο αναφοράς της σημερινής διαδικασίας με φόντο την κατάθεση ενός μάρτυρα, ο οποίος για λόγους υγείας δεν κατέστη εφικτό να εμφανιστεί στο ακροατήριο και να εξεταστεί.

Το ανέφικτο της εμφάνισης του συγκεκριμένου ηλικιωμένου μάρτυρα, ο οποίος με βάση έγγραφο δημοσίου νοσοκομείου αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα υγείας οδήγησε, όπως προβλέπει η δικονομία, στην ανάγνωση της κατάθεσης που είχε δώσει στον ανακριτή.

Στην κατάθεση, ο μάρτυρας ο οποίος ψάρευε συχνά στο επίδικο σημείο είχε πει εξεταζόμενος από τον ανακριτή που διενήργησε την έρευνα ότι την ημέρα του θανάτου του Σήφη Βαλυράκη είχε βγει για ψάρεμα και ότι στο αλιευτικό καταφύγιο δεν είχε δει το σκάφος των δύο κατηγορουμένων.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

“Τα παιδιά είχαν πάει για ψάρεμα. Δεν ήταν το σκάφος τους στο αλιευτικό καταφύγιο” είχε χαρακτηριστικά αναφέρει στον Ανακριτή ο μάρτυρας.

Η περικοπή αυτή, κατά την υποστήριξη κατηγορίας που εκπροσωπεί την οικογένεια του θύματος, καταρρίπτει τον ισχυρισμό των δύο κατηγορούμενων ότι την επίμαχη μέρα δεν είχαν βγει για ψάρεμα και ήταν στο σπίτι. Μάλιστα οι δικηγόροι της οικογένειας Βαλυράκη, τόνισαν πως η κατάθεση του μάρτυρα στον Ανακριτή ήταν ακριβής και για τον λόγο αυτό η άλλη πλευρά, σε συνεννόηση με μέλη της οικογένειας του ηλικιωμένου επιχειρεί να την αμφισβητήσει αναφερόμενη σε άνοια .

Διαφορετικά προσέγγισε και ανέγνωσε την ίδια κατάθεση η υπεράσπιση των κατηγορουμένων αντιτείνοντας πως ο ηλικιωμένος, τέσσερις μέρες μετά το περιστατικό, είχε δηλώσει ότι δεν είδε τίποτα στο λιμάνι. Όπως είπε η εκ των συνηγόρων των δύο ψαράδων, ο ηλικιωμένος αργότερα έδωσε “διαφορετικές εκδοχές” λέγοντας πως δεν είδε το σκάφος των κατηγορούμενων “ούτε να μπαίνει ούτε να βγαίνει” για να ισχυριστεί τελικά στον Ανακριτή πως το σκάφος των κατηγορούμενων έλειπε από το καταφύγιο όταν βγήκε ο ίδιος με το δικό του σκάφος .

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Στο βήμα του μάρτυρα πάντως βρέθηκε ο γιός του ηλικιωμένου , ο οποίος υποστηρίζει ότι δεν είναι βέβαιος αν ο πατέρας του ήταν σε θέση να θυμάται , καθώς είχε ξεκινήσει η ασθένεια της άνοιας από την οποία πάσχει.

Πρόεδρος: Πότε είχε ξεκινήσει η άνοια;

Μάρτυρας: Περίπου μία πενταετία. Στην αρχή τα ψιλομπερδεύε λιγάκι. Προσπαθούσαμε να τον σταματήσουμε από το ψάρεμα. Τώρα για την κατάθεση τι να πω.. Ήταν η μέρα του; (που θυμόταν) Τα μπέρδεψε κάπως; ..Δεν ξέρω.. Εμένα μου είπε πως το σκάφος των κατηγορούμενων το είδε στο λιμάνι. Για τον Ανακριτή μου είπε “πολύ καλός άνθρωπος. Γλυκός. Δεν ήθελα να του χαλάσω χατίρι”. Τον κάλεσε και στο σπίτι για φαγητό”.

Πάρεδρος: Για εκείνη την μέρα έχετε κάποιο δείγμα ότι ο πατέρας σας δεν ήταν σε θέση να καταθέσει; Μάρτυρας: Όχι .

Η δίκη συνεχίζεται την Πέμπτη με καταθέσεις μαρτύρων.

Διακεκριμένος σολίστ του μπουζουκιού και δάσκαλος ο Γρηγόρης Βασίλας, από εκείνους που τα τελευταία χρόνια το έφεραν και σε πιο μοντέρνα πολυθεάματα, σε παραστάσεις στο εξωτερικό, αλλά και ταυτόχρονα διατηρώντας τη λαϊκότητά του. Μουσικός και συνθέτης με άποψη και ολοκληρωμένη θέση πάνω στην τέχνη του.

Να ξεκινήσουμε από τις συνεργασίες σας με τον Σταύρο Ξαρχάκο και τη φράση του «τη μουσική θα τη βλέπεις». Τι κρατάτε από την ενεργό συμμετοχή σας σε έργα όπως το «Ρεμπέτικο» και δη σε ένα άλλο κοινό από εκείνο περασμένων δεκαετιών;

Κατ’ αρχάς, θέλω να ευχαριστήσω τον Σταύρο Ξαρχάκο για την τιμή που μου έκανε αλλά και τη χαρά να ζήσω το όνειρό μου ξύπνιος… Η φράση του Μαέστρου είναι ακριβώς η έννοια της μουσικής αλλά και ο ρόλος του μουσικού. Η μουσική είναι η τέχνη που αποτυπώνει το αόρατο! Ενα μέσο έκφρασης που υπερβαίνει κάθε γλωσσικό εμπόδιο, που επικοινωνεί συναισθήματα και ιδέες με άμεσο και καθολικό τρόπο. Μόνο όταν τη «βλέπεις», λοιπόν, μπορείς να την αποδώσεις έτσι όπως πρέπει… όπως ακριβώς ο Μαέστρος! Μέσα από τη συμμετοχή μου στο «Ρεμπέτικο» έζησα την ιστορία μιας πληγωμένης πατρίδας, την ευθύνη της απόδοσης, όχι μόνο μουσικά αλλά και συναισθηματικά, και το μεγαλείο του Σταύρου Ξαρχάκου, του Νίκου Γκάτσου και όλων αυτών των σπουδαίων καλλιτεχνών που απέδωσαν αυτό το έργο 40 χρόνια πριν και το κατέστησαν ανεξίτηλο στο κοινό τότε, αλλά και στο τωρινό κοινό στο οποίο δεν διέκρινα καμία διαφορά από εκείνο των περασμένων δεκαετιών.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Ανήκετε σε μια χορεία δεξιοτεχνών του μπουζουκιού που επιχειρείτε χρόνια τώρα έναν συγκερασμό του λαϊκού οργάνου ή την οργανική του ένταξη σε πολυθεάματα, σε μιούζικαλ, σε θεατρικά.

Φύσει και θέσει ανήκω στην πρώτη κατηγορία ή τουλάχιστον προσπαθώ. Το «τρίχορδο» ως όργανο χρονολογείται από την αρχαιότητα και ήταν η ψυχή και ο εκφραστής των σιωπηρών διαδικασιών της κοινωνίας. Φτάνοντας στη σημερινή του μορφή εξακολουθεί να εκφράζει τις αξίες, τους φόβους, τις ελπίδες και την ταυτότητά μας μέσα στον χρόνο. Δεν βλέπω λοιπόν τον λόγο να αποτελεί μέρος μιας φτηνής πραγματικότητας, η οποία δεν έχει καμία σχέση με τα παραπάνω.

Συνεργάζεστε με τον σπουδαίο ηθοποιό Simon Abkarian, όπως για παράδειγμα στη θεατρική παράσταση «Menelas Rebetiko Rapsodie» σε κείμενα και σκηνοθεσία του Abkarian. Πείτε μας για αυτή τη σύμπραξη και την πρόσληψη του ρεμπέτικου-λαϊκού από ένα ξένο ακροατήριο…googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Είναι μια σπουδαία παράσταση με έναν σπουδαίο εμπνευστή και ηθοποιό. Αυτή η παράσταση παίζεται από το 2012 και πήρε υποψηφιότητα για τα βραβεία Mollieres στο Παρίσι το 2013. Εχει παιχτεί σε όλη τη Γαλλία, καθώς και στην Ελβετία και την Ιταλία. Ο απατημένος και προδομένος σύζυγος της Ωραίας Ελένης, Μενέλαος, τα πίνει με την παρέα του στην ταβέρνα… Μέσα από το θαυμάσιο κείμενο του Simon Abkarian, βασισμένο στον γνωστό μύθο, αναδύεται η γνήσια ελληνικότητα. Είναι, θα λέγαμε, μια σύγχρονη ραψωδία, την οποία σκέφτηκα να «ντύσω» μουσικά με ρεμπέτικα τραγούδια αλλά και δικές μου μουσικές. Και αυτό γιατί, ίσως, το ρεμπέτικο είναι η τελευταία αναλαμπή της αρχαίας τραγωδίας. Η συγκίνηση του κοινού έπειτα από κάθε παράσταση είναι αφοπλιστικά συγκινητική. Γι’ αυτό και επαναλαμβάνεται μέσα στα χρόνια, σύντομα και πάλι στο Παρίσι, τον Μάρτιο. Είναι οπωσδήποτε μια παράσταση που έχει ταξιδέψει πολύ και σχεδιάζουμε να έρθει κάποια στιγμή και στην Ελλάδα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Παράλληλα βέβαια δεν παραιτείστε από την επιλογή σας να δημιουργείτε σχήματα σε ελληνικό έδαφος, όπως παλιότερα με τον Πυρήνα και να μετέχετε ενεργά στη ζωντανή εκτέλεση του λαϊκού σε χώρους της Αθήνας. Πιστεύετε στη σύνδεση με το λαϊκό κοινό και την ανανέωση ενός ρεπερτορίου;

Οχι μόνο τον Πυρήνα, αλλά και παλαιότερα το συγκρότημα μπουζουκιών Δρόμος. Πιστεύω πολύ στη συλλογικότητα και στη συνεργασία. Προτιμώ να δουλεύω με συνεργάτες και όχι απλώς με συναδέλφους. Πιστεύω ακράδαντα στη σύνδεση με το λαϊκό κοινό, σε αυτή την υπέροχη διάδραση που συμβαίνει στους χώρους που συναντιόμαστε. Τέχνη είναι και οι αγώνες του λαού και μάλιστα υπέρτατη. Ο λαός είναι ο εμπνευστής των τεχνών, η ψυχή των λαϊκών τραγουδιών. Δεν υπάρχει λαϊκό τραγούδι δίχως λαό. Ως προς την ανανέωση, ναι, αρκεί να είναι απτή, απλή και ευθύβολη.

Πολλοί σολίστες, καλοί δε, επιλέγουν να εργάζονται με μεγάλους ποπ τραγουδιστές στη «μαζική» νύχτα. Παλιότερα το κάνατε. Είναι ενισχυτικό κάτι τέτοιο της υποστήριξης του μπουζουκιού ή όχι;

Δεν είναι ενισχυτικό, αλλά πλέον ανησυχητικό. Το μπουζούκι είναι το ίδιο το λαϊκό τραγούδι. Σ’ αυτή τη μορφή διασκέδασης δεν υπάρχει λαϊκό τραγούδι. Κι όχι μόνο στις ποπ, αλλά και σε πιο «έντεχνες» μορφές, τις οποίες θεωρώ πιο τοξικές, καθώς φέρουν τον μανδύα της ποιότητας και της δήθεν υψηλής διανόησης.

Θα σας πω δύο ονόματα από τα εκατοντάδες που έχετε ζήσει: Στέλιος Βαμβακάρης και Μπάμπης Γκολές…

Τεράστιοι και πολύ σημαντικοί και οι δύο για την πορεία μου. Ο Γκολές έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διάδοση και διατήρηση του ρεμπέτικου-λαϊκού τραγουδιού στα νεότερα χρόνια. Για μένα ανήκει στο Πάνθεο των μεγάλων της παλιάς εποχής. Ο Βαμβακάρης είναι ο δάσκαλός μου, βιβλίο… Μεγάλος γνώστης και σπουδαίος δημιουργός. Βαθιά γνώση του οργάνου. Τραγική σύμπτωση ότι λίγο πριν «φύγει» δουλέψαμε για τελευταία φορά μαζί. Με αγκάλιασε, με συμβούλεψε, με δίδαξε και θα του είμαι πάντα ευγνώμων.

Τι ακριβώς κάνετε στα μουσικά σεμινάρια του Μεσότοπου Λέσβου, γενέτειράς σας; Και με τι στόχευση;

Τα σεμινάρια στον τόπο καταγωγής μου, τον Μεσότοπο Λέσβου, ήταν μια σκέψη πολλών ετών, την οποία κατάφερα να υλοποιήσω το 2025 για πρώτη φορά με θερμή ανταπόκριση. Φέτος είναι η δεύτερη χρονιά, αρκετά πιο εμπλουτισμένη σε εργαστήρια. Μαζί με αξιόλογους καθηγητές, προσπαθούμε να δημιουργήσουμε έναν θύλακο πολιτισμού, να κοινωνήσουμε την τέχνη μας και μέσα απ’ τη μουσική να φωτίσουμε τις ρωγμές της ζωής των ανθρώπων που έχουν προκληθεί από τη σκοτεινιά της πολιτισμικής και πολιτικής ένδειας. Συνάμα, η επιλογή του τόπου δεν είναι τυχαία, καθώς η Λέσβος έχει βαθιά πολιτιστική ιστορία, αλλά και με σκοπό να αναδειχθεί ένας τόπος όμορφος αλλά αρκετά παραμελημένος, όπως συμβαίνει με όλα τα παραμεθόρια μέρη.

Καθώς το πρόγραμμα «Σπίτι μου ΙΙ» έχει πάρει τον δρόμο του και οδεύει προς την ολοκλήρωσή του (αιτήσεις έως 31 Μαΐου 2026, εκταμιεύσεις έως 31 Αυγούστου 2026), η Ελληνική Αναπτυξιακή Τράπεζα (ΕΑΤ) βάζει σε πρώτο πλάνο την υποστήριξη αγροτικών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων, δίνοντας έμφαση στη δίκαιη ανάπτυξη, ειδικά στην περιφέρεια.

Από τον περασμένο Δεκέμβριο, η ΕΑΤ έχει υπογράψει συμφωνία με το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης για την ενεργοποίηση τριών νέων χρηματοδοτικών εργαλείων του στρατηγικού σχεδίου της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ). Η εν λόγω συμφωνία χρηματοδότησης προβλέπει τη χορήγηση δανείων συνολικής αξίας 365 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων τα 160 εκατ. ευρώ θα καλύπτονται από το Δημόσιο. Οπως ανέφερε σε συνάντηση που είχε με δημοσιογράφους την περασμένη Παρασκευή η διευθύνουσα σύμβουλος της ΕΑΤ Ισμήνη Παπακυρίλλου, με τα νέα εργαλεία η ελληνική τράπεζα θα γίνει από τις πρώτες μεταξύ των ευρωπαϊκών αναπτυξιακών τραπεζών σε ό,τι αφορά τη χρηματοδότηση αγροτών.

Στόχος είναι η ενίσχυση ειδικά των νέων αγροτών, ενώ με τα δάνεια θα μπορεί να πραγματοποιείται και η αγορά γης. Η ενεργοποίηση του προγράμματος και η παρουσίαση των εξειδικευμένων προϊόντων αναμένεται τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο, καθώς προϋποθέτει την ολοκλήρωση διαδικασίας αξιολόγησης από τις ευρωπαϊκές Αρχές, που θα επιτρέψει στην ΕΑΤ να γίνει έμμεσος διαχειριστής ευρωπαϊκών πόρων. Το εργαλείο για τη χρηματοδότηση αγροτών θα βασιστεί εν πολλοίς στο μοντέλο του Ταμείου Επιχειρηματικότητας (ΤΕΠΙΧ), που κρίνεται άκρως πετυχημένο ύστερα από τρεις «εκδόσεις» και έχει χρηματοδοτήσει περισσότερες από 60.000 επιχειρήσεις.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Αλλωστε, η ΕΑΤ αναμένεται να λανσάρει μέσω των τραπεζών και νέα εργαλεία για μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, με την έμφαση να δίνεται στην περιφερειακή ανάπτυξη, ιδίως μέσω του Προγράμματος Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης (ΔΑΜ).

Από το 2019, η ΕΑΤ έχει χορηγήσει δάνεια συνολικού όγκου 14,5 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 6,5 δισ. αφορούν νέα προγράμματα. Για τα προγράμματα που αφορούν το στεγαστικό, όπως το «Σπίτι μου ΙΙ» και το «Αναβαθμίζω το σπίτι μου», η επικεφαλής της ΕΑΤ είπε ότι το πρώτο έχει προχωρήσει καλά, με τα συμβασιοποιημένα δάνεια να ξεπερνούν το 1 δισ. ευρώ και τις εγκρίσεις να ανέρχονται σε 1,44 δισ. ευρώ. Το «Αναβαθμίζω το σπίτι μου», όμως, δεν έχει λειτουργήσει καθώς είναι ανταγωνιστικό με το πρόγραμμα επιδοτήσεων «Εξοικονομώ» ενώ η συλλογή αποδείξεων για τις εργασίες ανακαίνισης/αναβάθμισης έχει αναδειχθεί ιδιαίτερα δύσκολη. Ως εκ τούτου, ο προϋπολογισμός του προγράμματος έχει μειωθεί από τα 400 εκατ. σε μόλις 80 εκατ. ευρώ.

Δύο χρόνια μετά τον θάνατο του Αλεξέι Ναβάλνι στην αρκτική φυλακή όπου κρατείτο, πέντε ευρωπαϊκές κυβερνήσεις καταλήγουν σε ένα βαρύ πολιτικά συμπέρασμα: ο πιο γνωστός επικριτής του Κρεμλίνου δεν πέθανε από «φυσικά αίτια» όπως υποστηρίζουν οι Ρώσοι, αλλά δηλητηριάστηκε με μια ισχυρή τοξίνη που απαντάται σε δηλητηριώδεις βατράχους της Νότιας Αμερικής και μπορεί να παραχθεί συνθετικά. Η Μόσχα απορρίπτει τις κατηγορίες ως προπαγάνδα, ενώ το Λονδίνο και οι σύμμαχοί του μιλούν για σαφή ένδειξη κρατικής ευθύνης. Η υπόθεση επαναφέρει στην επικαιρότητα ένα σκοτεινό μοτίβο: τη συστηματική χρήση δηλητηρίων ως εργαλείου εξουδετέρωσης αντιπάλων του ρωσικού κράτους. Από το πολώνιο-210 στον Αλεξάντερ Λιτβινένκο έως το Novichok στην υπόθεση Σεργκέι Σκριπάλ, οι τοξικές ουσίες προσφέρουν αμφισημία, προκαλούν φόβο και ερωτήματα – κι όπως επισημαίνουν πηγές ασφαλείας, στέλνουν το μήνυμα ότι οι υπεύθυνοι μπορεί να μην παραδεχθούν ποτέ τίποτα.

Στις 16 Φεβρουαρίου 2024 η ρωσική σωφρονιστική υπηρεσία ανακοίνωσε ότι ο Αλεξέι Ναβάλνι πέθανε στη φυλακή που κρατείτο στον Αρκτικό Κύκλο ύστερα από αδιαθεσία που ένιωσε κι ενώ ελήφθησαν όλα τα απαραίτητα μέτρα ανάνηψης χωρίς να φέρουν αποτέλεσμα. Η χήρα του Γιούλια Ναβάλναγια είχε μιλήσει για έναν μοναχικό θάνατο και λίγους μήνες αργότερα αναφέρθηκε σε στοιχεία από δύο εργαστήρια δυτικών χωρών που έδειχναν ότι ο σύζυγός της είχε δηλητηριαστεί, χωρίς να αποκαλυφθεί η ακριβής τοξίνη.

Το Σάββατο, σε κοινό ανακοινωθέν τους, Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Σουηδία και Ολλανδία ανέφεραν ότι αναλύσεις δειγμάτων από τη σορό του Ναβάλνι επιβεβαίωσαν «κατηγορηματικά» την παρουσία επιμπατιδίνης, τοξίνης που απαντάται σε δηλητηριώδεις βατράχους της περιοχής του Ισημερινού. Μάλιστα η δήλωση των ευρωπαίων συμμάχων ανέφερε ότι η Μόσχα διέθετε τα μέσα, το κίνητρο και την ευκαιρία να χορηγήσει το δηλητήριο, καθώς ο Ναβάλνι πέθανε στη φυλακή. «Η Ρωσία υποστήριξε ότι ο Ναβάλνι πέθανε από φυσικά αίτια. Ωστόσο, δεδομένης της τοξικότητας της επιμπατιδίνης και των αναφερόμενων συμπτωμάτων, η δηλητηρίαση ήταν με μεγάλη πιθανότητα η αιτία του θανάτου του» ανέφερε η κοινή δήλωση. Τον Αύγουστο του 2020 ο Ναβάλνι είχε δηλητηριαστεί με νευροτοξικό παράγοντα Novichok σε πτήση από τη Σιβηρία προς τη Μόσχα, αλλά είχε επιβιώσει, κι όταν ανάρρωσε στο Βερολίνο χρειάστηκε να μάθει ξανά να περπατά και να μιλά. Επέστρεψε ωστόσο στη Μόσχα πιστεύοντας ότι η εξορία θα ισοδυναμούσε με σιωπή.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο χαρακτήρισε χθες «ανησυχητική» τη σχετική έκθεση των πέντε ευρωπαίων συμμάχων προσθέτοντας ότι η Ουάσιγκτον δεν είχε κανένα λόγο να την αμφισβητήσει.

Δηλητήριο προς εξουδετέρωση εχθρών

 Οπως αναφέρει ρεπορτάζ των «Sunday Times», από τις δηλητηριάσεις ουκρανών εθνικιστών από Σοβιετικούς κατά τον Ψυχρό Πόλεμο έως τη δολοφονία του βούλγαρου αντιφρονούντος Γκεόργκι Μαρκόφ στο Λονδίνο το 1978 με ένα σφαιρίδιο γεμάτο ρικίνη – που πιστεύεται ότι εκτοξεύθηκε από την άκρη ομπρέλας στον μηρό του στη γέφυρα Γουότερλου –, η χρήση τοξικών ουσιών προς εξουδετέρωση αντιπάλων επιτρέπει άρνηση ευθύνης και προκαλεί φόβο. 

Στην εποχή των τσάρων ακόμη, σύμφωνα με τον θρύλο, ο πρίγκιπας Γιουσούποφ πρόσφερε γλυκό κρασί Μαδέρας με κυάνιο στον ανυποψίαστο Ρασπούτιν ελπίζοντας να τον σκοτώσει, κι όταν το δηλητήριο δεν έδρασε τον πυροβόλησε.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Χαρακτηριστική παραμένει η εικόνα του Αλεξάντερ Λιτβινένκο, του ρώσου αποστάτη και επικριτή του Πούτιν, ο οποίος πέθανε βασανιστικά σε νοσοκομειακό κρεβάτι στο Λονδίνο το 2006, αφού ήπιε τσάι μολυσμένο με ραδιενεργό πολώνιο-210.

Το Λονδίνο επεσήμανε το Σάββατο ότι η δηλητηρίαση καταδεικνύει «ένα ανησυχητικό μοτίβο συμπεριφοράς». Η χώρα είχε διεξαγάγει δημόσια έρευνα για τη δηλητηρίαση στη Βρετανία του ρώσου διπλού πράκτορα Σεργκέι Σκριπάλ το 2018. Πέρυσι κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το Κρεμλίνο πρέπει να είχε διατάξει την επίθεση με τον νευροτοξικό παράγοντα Novichok. Σύμφωνα με δηλώσεις της υπουργού Εξωτερικών Ιβέτ Κούπερ στη διάσκεψη του Μονάχου, η Βρετανία μαζί με άλλες χώρες εξετάζουν συντονισμένη δράση, συμπεριλαμβανομένης της ενίσχυσης των κυρώσεων κατά του ρωσικού καθεστώτος. Αλλωστε στο κοινό ανακοινωθέν υπογραμμίζεται η ανάγκη να λογοδοτήσει η Ρωσία για «τις επανειλημμένες παραβιάσεις της Σύμβασης για τα Χημικά Οπλα και, στην παρούσα περίπτωση, της Σύμβασης για τα Βιολογικά και Τοξινικά Οπλα».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Η Μόσχα δεν έχει παραδεχτεί ποτέ ότι ο Ναβάλνι ήταν στόχος απόπειρας δολοφονίας, ούτε έχει αναγνωρίσει τα αποτελέσματα ευρωπαϊκών εργαστηριακών αναλύσεων, κάνοντας λόγο για δυτική συνωμοσία.

Μια ιδιαιτέρως τοξική ουσία 

Η επιμπατιδίνη είναι μια ισχυρότατη τοξίνη που βρίσκεται στο δέρμα του βατράχου-βέλους, ο οποίος ανήκει στην οικογένεια των δενδροβατιδών και συγκαταλέγεται ανάμεσα στα πλέον δηλητηριώδη ζώα στον κόσμο. Μόλις δύο μικρογραμμάρια της ουσίας αυτής (όσο το κεφάλι καρφίτσας) μπορεί να σκοτώσουν έναν άνθρωπο ή άλλα μεγάλα θηλαστικά. Ο Αλαστερ Χέι, ομότιμος καθηγητής Περιβαλλοντικής Τοξικολογίας στο Πανεπιστήμιο του Λιντς, εξήγησε στην «Guardian» ότι η επιμπατιδίνη αναστέλλει τη λειτουργία των νεύρων μπλοκάροντας τους νικοτινικούς υποδοχείς στο κεντρικό και περιφερικό νευρικό σύστημα. Αποτέλεσμα είναι η παράλυση των μυών και του αναπνευστικού συστήματος, με αποτέλεσμα να σταματά η αναπνοή και το δηλητηριασμένο άτομο να πεθαίνει από ασφυξία.

Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, Σεΐχη Mohamed bin Zayed Al Nahyan.

Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας συζητήθηκαν οι διμερείς σχέσεις και τρόποι περαιτέρω εμβάθυνσής τους στο πλαίσιο της στρατηγικής εταιρικής σχέσης ανάμεσα στις δύο χώρες.

Οι δύο ηγέτες επαναβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους στην ενίσχυση της συνεργασίας και της στρατηγικής εταιρικής σχέσης προς όφελος των δύο χωρών και των λαών τους.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Αντάλλαξαν ακόμη απόψεις για διεθνή και περιφερειακά ζητήματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος, υπογραμμίζοντας τη σημασία του διαλόγου και της διπλωματίας για την ειρήνη και την ασφάλεια στη Μέση Ανατολή και στον κόσμο.

Οι δύο ηγέτες συμφώνησαν να συναντηθούν κατά το επόμενο χρονικό διάστημα.

Κακοκαιρία με σφοδρές καταιγίδες και θυελλώδεις ανέμους πλήττει τη χώρα από το πρωί της Δευτέρας (16.02.2026), προκαλώντας εκτεταμένα προβλήματα σε πολλές περιοχές. Πτώσεις δέντρων, πλημμύρες, κατολισθήσεις και διακοπές ρεύματος έχουν καταγραφεί από τα Τζουμέρκα και τη Χίο έως τη Σαμοθράκη και την Ηλεία.

Η Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία εξέδωσε έκτακτο δελτίο επιδείνωσης του καιρού με πορτοκαλί προειδοποίηση για Λέσβο και Χίο, όπου αναμένονται ισχυρές βροχές, καταιγίδες, θυελλώδεις άνεμοι και πιθανές χαλαζοπτώσεις. Παράλληλα, η Πολιτική Προστασία απευθύνει συστάσεις στους πολίτες για αυξημένη προσοχή.

Η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας έθεσε σε κατάσταση κινητοποίησης «Red Code» για την Τρίτη τις Περιφέρειες Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας, Ιονίων Νήσων και Ηπείρου, λόγω αυξημένου κινδύνου πλημμυρών και παράκτιων καταστροφών από τους ισχυρούς ανέμους.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Στην Αττική, ένα ξαφνικό «μπουρίνι» προκάλεσε προβλήματα στην κυκλοφορία, ενώ στην υπόλοιπη Ελλάδα οι ζημιές είναι εκτεταμένες και σοβαρές. Στη Φοινικούντα και τη Μύκονο η θάλασσα βγήκε στη στεριά, ενώ στη Χίο και τη Λέσβο δρόμοι μετατράπηκαν σε ποτάμια. Σημαντικά προβλήματα εντοπίζονται επίσης σε Λήμνο, Σαμοθράκη, Σύμη και Ηλεία.

Κατολισθήσεις στα Τζουμέρκα

Στην επαρχιακή οδό Πραμάντων – Ιωαννίνων, κοντά στα Τζουμέρκα, σημειώθηκε μεγάλη καθίζηση που «έκοψε» τον δρόμο στα δύο. Ο οδηγός αυτοκινήτου σώθηκε την τελευταία στιγμή, καθώς το όχημά του πέρασε λίγα δευτερόλεπτα πριν την καταστροφή.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Ο Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων έκλεισε άμεσα το σημείο για λόγους ασφαλείας, ενώ τεχνικά κλιμάκια αναμένεται να αξιολογήσουν τη ζημιά και να σχεδιάσουν τις απαραίτητες παρεμβάσεις αποκατάστασης.

Καταπτώσεις στην Πρέβεζα

Στην Πρέβεζα, μηχανήματα εργάζονται αδιάκοπα σε Μυρσίνη, Μύτικα, παραλιακή εθνική οδό και Πάργα για την αποκατάσταση των ζημιών από τις συνεχείς βροχοπτώσεις. Οι κατολισθήσεις είναι αλλεπάλληλες, κρατώντας σε συνεχή επιφυλακή τις υπηρεσίες της Περιφέρειας Ηπείρου και των Δήμων.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Στην Πάργα, βράχοι καταπλάκωσαν οχήματα χωρίς να υπάρξουν τραυματισμοί, ενώ στη Λήμνο το νερό πλησίασε επικίνδυνα κατοικίες, εγκλωβίζοντας δύο άτομα σε κατάστημα.

Προβλήματα σε Σαμοθράκη, Κέρκυρα και Πελοπόννησο

Στη Σαμοθράκη, κύματα  χτύπησαν τη στεριά, ρίχνοντας κολώνες και δέντρα και προκαλώντας διακοπές ρεύματος. Στην Κέρκυρα, οι βροχοπτώσεις συνεχίζονται για 20 ημέρες, με τις ποσότητες νερού να καταγράφουν ρεκόρ πεντηκονταετίας.

Στην Πελοπόννησο, ιδιαίτερα στη Μεγαλόπολη, καταγράφηκαν μεγάλες καταστροφές. Η κατάρρευση γέφυρας άφησε δέκα χωριά αποκομμένα, ενώ ζημιές έχουν σημειωθεί και στο δίκτυο ύδρευσης.

Πλημμύρες στην Κατερίνη

Ο Δήμος Κατερίνης ζήτησε να κηρυχθεί σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω των σοβαρών προβλημάτων στο παραλιακό μέτωπο από το φαινόμενο θαλάσσιας υπερχείλισης.

Οι κοινότητες Παραλίας, Κορινού και Ολυμπιακής Ακτής υπέστησαν εκτεταμένες ζημιές.

Με εντολή του δημάρχου Ιωάννη Ντούμου και τον συντονισμό του αντιδημάρχου Πολιτικής Προστασίας Χρήστου Λάζου, ξεκίνησε η καταγραφή ζημιών σε δημοτικές υποδομές. Ο κ. Ντούμος δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «οι ζημιές είναι μεγάλες» και πως πρόκειται για «ένα πρωτόγνωρο γεγονός», σημειώνοντας ότι η θάλασσα εισχώρησε στη στεριά χωρίς να φυσάει ή να βρέχει.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Πλημμύρες και κατολισθήσεις στην Ηλεία

Στην Ηλεία, το Βαρθολομιό «πνίγηκε» μετά την ελεγχόμενη απελευθέρωση υδάτων από το Φράγμα Καραμανλή. Παρά τις προσπάθειες να διοχετευτούν τα νερά στον Πηνειό, πλημμύρισαν σπίτια και καλλιέργειες. Οι κάτοικοι προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τις ζημιές, ενώ αρκετοί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους.

Σοβαρά φαινόμενα κατολίσθησης παρατηρούνται και στο Μαζαράκι, όπου επτά χωριά έχουν αποκλειστεί. Στο Κατάκολο, οι αρχές δίνουν μάχη για να απομακρύνουν βράχο 40 τόνων που απειλεί κατοικίες και επιχειρήσεις.

Πορτοκαλί προειδοποίηση για Λέσβο και Χίο

Η ΕΜΥ προειδοποιεί για πρόσκαιρα ισχυρές βροχές και καταιγίδες σε Λέσβο και Χίο, με νέα επιδείνωση του καιρού αύριο. Αναμένονται θυελλώδεις άνεμοι έως 10 μποφόρ, κυρίως στο Ιόνιο, την Κρήτη και τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.

«Red Code» σε πέντε περιφέρειες

Η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας, μετά το έκτακτο δελτίο επιδείνωσης καιρού της ΕΜΥ, έθεσε σε κατάσταση «Red Code» τις Περιφέρειες Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας, Ιονίων Νήσων, Ηπείρου και Δυτικής Στερεάς. Οι τοπικοί φορείς καλούνται να συγκαλέσουν άμεσα τα Συντονιστικά Όργανα Πολιτικής Προστασίας για την καλύτερη διαχείριση της κρίσης.

Ανακοίνωση για το θέμα των φωτογραφικών τεκμήριων της εκτέλεσης των 200 στην Καισαριανή εξέδωσε το Υπουργείο Πολιτισμού. Σε αυτή αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι «εμπειρογνώμονες – στελέχη του ΥΠΠΟ έχουν ήδη έλθει σε επαφή με τον συλλέκτη. Τις επόμενες μέρες θα τον επισκεφθούν στην έδρα του, στη Γάνδη του Βελγίου, προκειμένου να αποτιμήσουν: Την αυθεντικότητα και τη νομιμότητα της προέλευσης, καθώς και τη σημασία και την αξία της συλλογής. Εάν η αυθεντικότητα και η νόμιμη προέλευση της συλλογής τεκμηριώνονται, το Υπουργείο Πολιτισμού θα οριστικοποιήσει άμεσα διά της κατάλληλης νομικής οδού τα μέτρα για την απόκτησή της».

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

Δώδεκα φωτογραφίες που παρουσιάζουν τις τελευταίες στιγμές των 200 πατριωτών, πριν από την εκτέλεσή τους, στην Καισαριανή, την Πρωτομαγιά του 1944, εμφανίστηκαν στον διαδικτυακό τόπο δημοπρασιών e-bay το Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου. Ανήκουν σε συλλέκτη που ειδικεύεται στα αναμνηστικά του Γερμανικού Στρατού και εν γένει τεκμήρια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, και ο οποίος τις προσέφερε για πώληση.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Το ΥΠΠΟ ευαισθητοποιήθηκε άμεσα και διαπίστωσε ότι:

1. Είναι πολύ πιθανόν ότι πρόκειται για αυθεντικές φωτογραφίες,

2. Υπάρχουν αρκετές νομικές περιπλοκές αναφορικά με τη διεκδίκησή τους.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Αναφορικά με την τεκμηρίωση της αυθεντικότητάς τους: Είναι γνωστό και επαρκώς διερευνημένο θέμα μεταξύ ιστορικών της φωτογραφίας και της σύγχρονης ιστορίας η διακίνηση φωτογραφιών που τράβηξαν στρατιώτες του Γ’ Ράιχ σε χώρες τις οποίες είχε καταλάβει η ναζιστική Γερμανία. Στις οργανώσεις Γερμανών βετεράνων που συστάθηκαν με στόχο την αποκατάσταση της δημόσιας εικόνας της Βέρμαχτ, στη μεταπολεμική γερμανική κοινωνία, δημιουργήθηκαν δίκτυα ανταλλαγής και ανατύπωσης φωτογραφιών που παρήχθησαν κατά τη διάρκεια του πολέμου από επαγγελματίες και ερασιτέχνες φωτογράφους. Χαρακτηριστικότερη περίπτωση υπήρξε ο κύκλος του περιοδικού Wildente (Αγριόπαπια), που εξέδιδε ο Günther Heysing, δημοσιογράφος των Μονάδων Προπαγάνδας του Γκέμπελς. Οι συγκεκριμένες φωτογραφίες είναι πολύ πιθανόν να ανήκουν σε αυτές (ειδικώς εάν ληφθεί υπόψη η πίσω όψη των τυπωμένων φωτογραφιών, όπως εμφανίσθηκε στο e-bay).

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Την Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων θα εξετάσει το θέμα «Χαρακτηρισμός ή μη φωτογραφικών τεκμηρίων της εκτέλεσης των 200 πατριωτών στην Καισαριανή, την Πρωτομαγιά του 1944». Η ολοκλήρωση του χαρακτηρισμού της συλλογής ως μνημείου αποτελεί το θεμέλιο για τη διεκδίκησή της από το ελληνικό κράτος. Εμπειρογνώμονες – στελέχη του ΥΠΠΟ έχουν ήδη έλθει σε επαφή με τον συλλέκτη. Τις επόμενες μέρες θα τον επισκεφθούν στην έδρα του, στη Γάνδη του Βελγίου, προκειμένου να αποτιμήσουν: Την αυθεντικότητα και τη νομιμότητα της προέλευσης, καθώς και τη σημασία και την αξία της συλλογής. Εάν η αυθεντικότητα και η νόμιμη προέλευση της συλλογής τεκμηριώνονται, το Υπουργείο Πολιτισμού θα οριστικοποιήσει άμεσα διά της κατάλληλης νομικής οδού τα μέτρα για την απόκτησή της.

Οι πρώτες ταυτοποιήσεις

Σε εξέλιξη είναι η προσπάθεια ταυτοποίησης προσώπων που διακρίνονται στις φωτογραφίες που είδαν το φως της δημοσιότητας και φέρονται να απεικονίζουν τις τελευταίες στιγμές των 200 κομμουνιστών, στην πλειοψηφία τους στελεχών και μελών του ΚΚΕ, την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Σε αυτό το πλαίσιο, το ΚΚΕ, θέλοντας να βοηθήσει δίνει διευκρινίσεις σχετικά με τα πρόσωπα που πιθανώς απεικονίζονται στις φωτογραφίες. Από την μέχρι τώρα έρευνα προκύπτει ότι πολύ πιθανά σε μία από τις φωτογραφίες απεικονίζεται ο Θρασύβουλος Καλαφατάκης όπως αναφέρει ο 902.gr.

Βιογραφικά στοιχεία Θρασύβουλου Καλαφατάκη

30 χρονών. Ο Θρασύβουλος Καλαφατάκης του Γρηγόρη και της Πελαγίας, γεννήθηκε το 1914 στον Πλατανιά Χανίων της Κρήτης, από εύπορη και πολυμελή οικογένεια. Ήταν ψηλός, εύσωμος, αρρενωπός και χειροδύναμος. Επαγγελματικά ασχολήθηκε με την γεωργία και τη γαλακτοκομία. Παντρεύτηκε πολύ μικρός την Αικατερίνη Χάλη και απέκτησαν δύο κόρες, τη Μαρία και την Ιφιγένεια.

902.gr

Από νέος, μαθητής του γυμνασίου, διακρινότανε για την επιμέλειά του και την καθαρή πολιτική του σκέψη. Οργανώθηκε στο ΚΚΕ από το μέλος της ΚΕ Βαγγέλη Κτιστάκη και συνεργάστηκε με τους Γιώργη Τσιτίλο, Χαρίλαο Ψυλλάκη, Γιώργη Πατεράκη και τους Νίκο Μαριακάκη και Παναγιώτη Κορνάρο, που εκτελέστηκαν μαζί του την Πρωτομαγιά του 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής με τους 200 πατριώτες κομμουνιστές. Οι πιέσεις που δεχότανε σαν πρωτοπόρος του προοδευτικού κινήματος ήταν πολλές και ιδιαίτερα από τον Ενωμοτάρχη του Σταθμού Χωροφυλακής Πλατανιάς, για να υπογράψει δήλωση αποκήρυξης του ΚΚΕ. Απέρριπτε συνεχώς όλες τις προτάσεις και τις απειλές που του έκαναν. Στα χρόνια της δικτατορίας του Μεταξά συνεχίζοντας τη δράση του, οργάνωσε πολλούς νέους στο χωριό του και στα γύρω χωριά.

Σαν μέλος της νομαρχιακής επιτροπής έλαβε μέρος μαζί με άλλους στο αντιδικτατορικό κίνημα τον Ιούλη του 1938. Αντέδρασαν επίσης με την ρίψη προκηρύξεων στην υποδοχή του αγγλικού πλοίου στο λιμάνι της Σούδας που είχε προσκληθεί από τον βασιλιά Γεώργιο και τον Μεταξά. Πράξη που απαιτούσε για την εποχή εκείνη μεγάλη γενναιότητα. Συνελήφθη το 1939 δικάστηκε 5 χρόνια φυλακή και τον έκλεισαν στην επανορθωτική φυλακή Χανίων. Αργότερα μεταφέρθηκε στις φυλακές Αβέρωφ της Αθήνας και από κει στην Ακροναυπλία. Στη συνέχεια πήγε στο ιταλικό στρατόπεδο της Λάρισας και στις αρχές του Σεπτέμβρη του 1943 ήρθε μαζί με τους Ακροναυπλιώτες στο Χαϊδάρι. Σαν μάγειρας του στρατοπέδου φρόντιζε τους μικρούς κρατούμενους με προσεγμένο και περισσότερο φαγητό. Προς τιμή του αξέχαστου αγωνιστή ο δήμος Χανίων έδωσε το όνομά του σ’ ένα δρόμο στην περιοχή του Αγίου Λουκά.

Από την μέχρι τώρα έρευνα προκύπτει επίσης ότι πολύ πιθανά σε μία από τις φωτογραφίες απεικονίζεται ο Δημήτρης Παπαδόπουλος.

Καταγόταν από τον Πόντο. Απ’ τους παλιότερους και καλύτερους αγωνιστές οικοδόμους. Παίρνει μέρος στο συνδικαλιστικό κίνημα μόλις ήρθε σαν πρόσφυγας στην Ελλάδα το 1922-1924. Στα 1928 βγήκε στη διοίκηση της Βιομ. Ένωσης Οικοδόμων, για να ανέβει σε λίγο στην Εκτελεστική Επιτροπή της Ομοσπονδίας Οικοδόμων και να γίνει Γενικός Γραμματέας της. Στα χρόνια αυτά 1928-1936 οργανώνει και καθοδηγεί τους αγώνες των εργατών Οικοδόμων. Για τους αγώνες του αυτούς πολλές φορές φυλακίζεται και εξορίζεται. Το 1936 όντας Γραμματέας της Πανελληνίου Ομοσπονδίας Οικοδόμων συλλαμβάνεται από τη μοναρχοφασιστική διχτατορία της 4ης Αυγούστου, στέλνεται εξορία και από ‘κει στην Ακροναυπλία. Το 1941 παραδίδεται απ’ τους μοναρχοφασίστες στους Γερμανούς. Μεταφέρεται στο Χαϊδάρι και την 1η Μάη του 1944 τουφεκίζεται μαζί με τους 200 αγωνιστές του λαού.

902.gr

Δύο ταυτοποιήσεις ύστερα από πολλές διασταυρώσεις

Από την πρώτη ώρα που δημοσιοποιήθηκαν ψηφιακά οι ανέκδοτες φωτογραφίες που αποδίδονται στις ώρες πριν από την εκτέλεση των 200 στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944 από τις ναζιστικές δυνάμεις, οι πρώτες ταυτοποιήσεις μέσω συγγενικών προσώπων ξεκίνησαν. Όπως αναφέρουν σε ρεπορτάζ τους τα ΝΕΑ, «επειδή ακριβώς το υλικό δεν έχει αναλυθεί και δεν είναι σε επίσημα χέρια ειδικών για την τεκμηρίωσή του, η ταυτοποίηση πραγματοποιείται με την οπτική της διάσταση. Συγγενείς και κληρονόμοι καλούνται ατύπως να αναγνωρίσουν πρόσωπα. Μια εκ των πραγμάτων επισφαλής διαδικασία αλλά και με ενδιαφέρον. Παραθέτουμε δύο ταυτοποιήσεις που δημοσιεύουμε ύστερα από πολλές διασταυρώσεις».

Βασίλης Παπαδήμας: Ο ψηλός άνδρας με το λευκό πουκάμισο

Στη φωτογραφία όπου οι άνδρες οδηγούνται στο απόσπασμα, ο ψηλός άνδρας με το λευκό πουκάμισο, δεύτερος στη διάταξη, είναι ο Βασίλειος Παπαδήμας. Ο μεγάλος αδελφός του γνωστού εκδότη και αντιστασιακού Δημήτρη Παπαδήμα (πέθανε το 2016). Ο Βασίλης γεννήθηκε στην Πύλο το 1909 και εργαζόταν στο εργοστάσιο της Ανώνυμης Εταιρείας Οινοπνευματοποιίας στη Γιάλοβα Μεσσηνίας. Πολέμησε στο αλβανικό μέτωπο. Στις 6 Αυγούστου 1941 συνελήφθη από ιταλούς καραμπινιέρους και έλληνες χωροφύλακες με βάση καταστάσεις ονομάτων που είχε παραδώσει η ελληνική κυβέρνηση στους κατακτητές. Μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο του Ναυπλίου και στη συνέχεια της Λάρισας και εκτελέστηκε στην Καισαριανή (1η Μάη του 1944). Η μητέρα του Βασίλη πέθανε από εγκεφαλικό έπειτα από 40 μέρες από την εκτέλεση του γιου της. Εχει ενδιαφέρον πως και ο εκδότης Δημήτρης Παπαδήμας, που έφηβος ακόμη εντάχθηκε στην Αντίσταση, παραλίγο να είναι στους προς εκτέλεση στην Καισαριανή, ενώ στη συνέχεια εξορίστηκε στη Μακρόνησο.

Ηλίας Ρίζος : Το παιδί που χαμογελάει

To πρώτο νέο παιδί, αυτό που γελάει σε άλλη φωτογραφία είναι ο Ηλίας Ρίζος του Δημητρίου. Ηταν αρτεργάτης σε βιοτεχνία με ζυμαρικά στη Λαμία (ιδιοκτησίας Παληός/Ράμμος). Για την ακρίβεια, επρόκειτο για μια μικρή βιοτεχνία με ζυμαρικά, κουλουράκια και ψωμί στην περιοχή του Αγίου Λουκά στη Λαμία (Κλαραίικα), κοντά στο σπίτι του Αρη Βελουχιώτη. Οταν μπήκαν οι Ιταλοί στην πόλη, οι έλληνες συνεργάτες τον παρέδωσαν και τον πήγαν αρχικά στις Φυλακές Λαμίας (σήμερα Ορφανοτροφείο Αρρένων) και κατόπιν στο Χαϊδάρι. Και τα αδέλφια του Αποστόλης και Βασιλική είχαν αντιστασιακή δράση και προσέκειντο στο ΚΚΕ.

Επιστολή της οικογένειας του Ηλ. Κακαλιού, που εκτελέστηκε με τους 200 Κομμουνιστές στη Καισαριανή την 1η Μάη 1944

«Έχουμε την τιμή να έχουμε πρόγονό μας στους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές της Καισαριανής, τον Ηλία Κακαλιό, με καταγωγή από την Αγιάσο της Λέσβου, ράφτη στο επάγγελμα. Μόλις στα 31 του χρόνια εκτελέστηκε από τους ναζί κατακτητές την Πρωτομαγιά του 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Τόσο σύντομη η ζωή του, μα τόσο γεμάτη από αγώνες, θυσίες και πίστη για ν’ αλλάξει η ζωή του καταφρονεμένου, του εργάτη» αναφέρει σε επιστολή της η οικογένεια του Ηλία Κακαλιού και προσθέτει:

«Με μεγάλης μας έκπληξη είδαμε κι εμείς τις φωτογραφίες που έχουν κατακλύσει το διαδίκτυο τις προηγούμενες ημέρες. Ανατριχίλα στη σκέψη ότι για πρώτη φορά μπορεί να τον αντικρίσουμε στις τελευταίες του στιγμές αλλά και μεγάλη περηφάνια βλέποντας αυτούς τους ανθρώπους να προχωράνε με το κεφάλι ψηλά να συναντήσουν τον θάνατο, αγέρωχοι και τόσο σίγουροι και διατεθειμένοι να δώσουν την ζωή τους για τα πιστεύω τους. Δεν λύγισαν και δεν λιγοψύχησαν, δεν προσκύνησαν τον κατακτητή ούτε την ύστατη στιγμή.

Αυτές οι φωτογραφίες αποτελούν ιστορικά ντοκουμέντα, μιας και για πρώτη φορά έρχονται στη δημοσιότητα και αποτυπώνουν τις τελευταίες ηρωικές στιγμές των 200 μελών και στελεχών του ΚΚΕ, που μεταφέρθηκαν από το στρατόπεδο Χαϊδαρίου στο σκοπευτήριο της Καισαριανής, όπου τους εκτέλεσαν οι Ναζί κατακτητές.

Ως οικογένεια επιθυμούμε αυτά τα τεράστιας αξίας ιστορικά ντοκουμέντα, να αποκτηθούν και αποδοθούν εκεί που ανήκουν, πρωτίστως δε στο ΚΚΕ. Στηρίζουμε με όλη μας τη δύναμη την προσπάθεια του Κόμματός να αποκτήσει και αξιοποιήσει αυτά τα ντοκουμέντα.

Η οικογένεια του Ηλία Κακαλιού, Αφροδίτη Βουλβούλη- Κουζέλη, Στράτος Κουζέλης, Αιμιλία Κουζέλη, Αιμιλία Βουλβούλη και Μαρία Βουλβούλη».

Συμφωνία Κακλαμάνη με Μενδώνη για τις φωτογραφίες – Τι αποφασίστηκε

Τηλεφωνική επικοινωνία είχε ο Πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης με την υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη σχετικά με το θέμα των φωτογραφιών των 200 εκτελεσθέντων στην Καισαριανή, οι οποίες είχαν αναρτηθεί προς δημοπράτηση στην πλατφόρμα eBay.

Κατά τη συνομιλία τους, ο Νικήτας Κακλαμάνης και η Λίνα Μενδώνη συμφώνησαν ότι, εφόσον οι φωτογραφίες αυτές αποκτηθούν και αποδειχθεί η γνησιότητά τους, θα παραδοθούν στη Βουλή των Ελλήνων ώστε να διαφυλαχθούν ως ιστορικά τεκμήρια.

Παράλληλα, αποφασίστηκε πως, όσο το Υπουργείο Πολιτισμού προχωρά στις αναγκαίες ενέργειες, η Βουλή δεν θα αναλάβει ξεχωριστές πρωτοβουλίες. Ο κ. Κακλαμάνης, ωστόσο, διαβεβαίωσε την κα Μενδώνη ότι παραμένει στη διάθεσή της για κάθε απαραίτητη συνδρομή.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ΤΑ ΝΕΑ (@tanea.gr)