Είναι έτοιμη να πέσει στη μάχη κατά της αρχαιοκαπηλίας. Είναι εξοπλισμένη με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας και δοκιμασμένη σε συνοριακούς ελέγχους, αεροδρόμια και μουσεία. Στόχος της δεν είναι να εντοπίζει μόνο τις γνωστές και καταγεγραμμένες αρχαιότητες και έργα τέχνης που έχουν λαφυραγωγηθεί, αλλά και εκείνες που είναι άγνωστες στους ειδικούς.
Για να τα καταφέρει μπορεί να «βλέπει» όσα δεν μπορεί να διακρίνει το ανθρώπινο μάτι. Να αναγνωρίζει μοτίβα και χαρακτηριστικά επιφανειών και σε μόλις λίγα δευτερόλεπτα να σημαίνει συναγερμό για να σταματήσει ένα ακόμη έγκλημα κατά της πολιτιστικής κληρονομιάς και να αποδυναμώσει τη δράση όσων κινούνται στα πολύπλοκα δίκτυά της με τα κέρδη να συναγωνίζονται σε παγκόσμια επίπεδο εκείνα του εμπορίου όπλων και ναρκωτικών.
Είναι η ψηφιακή εργαλειοθήκη που «γέννησε» το ευρωπαϊκό πρόγραμμα «Αnchise» (Αγχίσης) και ένα από τα έξι βασικά εργαλεία που προέκυψαν από τη συνεργασία του δικτύου 15 εταίρων – πανεπιστήμια, ερευνητικά ιδρύματα και εταιρείες υψηλής τεχνολογίας – από επτά χώρες (Ελλάδα, Κύπρο, Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία, Βέλγιο, Πορτογαλία). Ξεκίνησε στις αρχές του 2023 και ολοκληρώνεται τον Ιανουάριο του 2026, στο πλαίσιο του προγράμματος Horizon Europe, με προϋπολογισμό άνω των 4 εκατ. ευρώ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Η αρχαιοκαπηλία είναι ένα φαινόμενο που αλλάζει δρόμους και μεθόδους κάθε λεπτό, ακόμη και αυτή τη στιγμή που μιλάμε. Γι’ αυτό και είναι σημαντικό να φτιάξουμε μια εργαλειοθήκη, η οποία θα κατανοεί αυτές τις συνθήκες και θα βρίσκεται ένα βήμα πιο μπροστά από τους αρχαιοκάπηλους», λέει στα «ΝΕΑ» η διευθύντρια της Γαλλικής Σχολής Αθηνών, Βερονίκ Σανκόφσκι, καθώς η ΓΣΑ είναι εταίρος εκ μέρους της Ελλάδας στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα μαζί με το Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Συστημάτων Επικοινωνιών και Υπολογιστών.
Λεηλασίες«Πολλές από τις αρχαιότητες που διακινούνται παράνομα προέρχονται από αρχαιολογικούς χώρους που λεηλατούνται στις εμπόλεμες ζώνες της Μέσης Ανατολής. Πρόκειται για αντικείμενα που δεν έχουμε δει ποτέ, δεν έχουμε καταγράψει και είναι πολύ δύσκολο να εντοπίσουμε. Και αυτή είναι η μεγάλη διαφορά του «Αnchise» από αντίστοιχα εργαλεία όπως το Art Loss Registry ή τις λίστες της Interpol, καθώς αυτά αφορούν σε καταγεγραμμένα αντικείμενα. Το «Αnchise» κυνηγάει τα άγνωστα. Είναι σαν να κάνουμε βουτιά σε έναν ωκεανό χωρίς να ξέρουμε τι θα βρούμε. Κι εδώ γίνεται το μεγάλο βήμα: δημιουργεί ένα δίκτυο από ανθρώπους διαφορετικών ειδικοτήτων που μπορούν να συναντηθούν με ασφάλεια και σε πραγματικό χρόνο, να ανταλλάξουν πληροφορίες με βάση τα εργαλεία που έχουν στη διάθεσή τους και να εντοπίσουν άμεσα επί παραδείγματι σε ένα αεροδρόμιο, ένα ύποπτο αντικείμενο» εξηγεί η κ. Σανκόφσκι.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ζώνες ελεύθερου εμπορίου, οίκοι δημοπρασιών, δημοφιλείς σελίδες αγορών στο Διαδίκτυο και αγγελίες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι ορισμένοι από τους τρόπους διακίνησης των λεηλατημένων αρχαιοτήτων. «Κι ενώ μπορεί κάποιος – και συχνά οι νέοι – να θεωρούν πως έχουν μια ευγενή ασχολία όπως το συλλέγειν ενδέχεται να γίνονται κρίκος στην ενίσχυση της διεθνούς τρομοκρατίας, όπου καταλήγει μεγάλο μέρος των τεραστίων κερδών από την αρχαιοκαπηλία. Μόνο οι αρχαιότητες που λεηλατήθηκαν από τη Δούρα Ευρωπό στη Συρία πιστεύουμε ότι πωλήθηκαν προς 18 εκατ. δολάρια», συνεχίζει.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η ψηφιακή εργαλειοθήκη μπορεί μεταξύ άλλων να αναγνωρίζει σε ποια κατηγορία ανήκει ένα αντικείμενο (π.χ. αγγείο, νόμισμα, γλυπτό). Να συγκρίνει τη φωτογραφία με δείγματα στη βάση δεδομένων. Να διασυνδέει πληροφορίες από μουσεία, αρχαιολογικές υπηρεσίες και την αστυνομία και να συγκεντρώνει στοιχεία για υποθέσεις αρχαιοκαπηλίας και να επιτρέπει τη γρήγορη διασταύρωσή τους. Σε κάποιες άλλες περιπτώσεις επιστρατεύεται και η τεχνητή νοημοσύνη, ώστε να αναγνωρίζονται αντικείμενα ακόμα κι όταν είναι φθαρμένα ή ελλιπή, ενώ ένα επιπλέον εργαλείο μπορεί να ανιχνεύει αντικείμενα που είναι κίβδηλα. Επιπρόσθετα μια ακόμη εφαρμογή κάνει τρισδιάσταση σάρωση αρχαιολογικών χώρων και διακρίνει οποιαδήποτε παραβίαση και λαθρανασκαφή.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); ΔοκιμέςΟι δυνατότητες του «Αnchise» (το ακρωνύμιο που μεταφράζεται ως Εφαρμογή νέων λύσεων για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς μέσω καινοτόμου, επιστημονικής, κοινωνικής και οικονομικής συμμετοχής, σχηματίζει το όνομα του Αγχίση, του πατέρα του ήρωα Αινεία, ο οποίος φεύγοντας από την κατεστραμμένη Τροία, μετέφερε τον γεννήτορά του – και κατά συνέπεια το παρελθόν και την κληρονομιά του, στην πλάτη του) έχουν ήδη δοκιμαστεί σε εννέα διαφορετικά πεδία και σε 15 ειδικούς, μεταξύ αυτών στα βελγικά σύνορα και στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού στη Θεσσαλονίκη.
Η πλατφόρμα που θα λειτουργεί στα αγγλικά σε δύο επίπεδα – ένα ανοιχτή για το ευρύ κοινό και ένα απόρρητο για τους επαγγελματίες πολλών διαφορετικών ειδικοτήτων (μεταξύ άλλων αρχαιολόγους, νομικούς, αστυνομικούς κ.α.) – δεν έχει στόχο μόνο το κυνήγι των αρχαιοκαπήλων, αλλά και την ενημέρωση των πολιτών, διότι «η πολιτιστική κληρονομιά είναι το μέλλον μας. Είναι μια μη ανανεώσιμη πηγή. Αν τη χάσουμε, δεν υπάρχει δεύτερη ευκαιρία», καταλήγει η Βερονίκ Σανκόφσκι.
Γιατί να μην πούμε πως οι παλιές ελληνικές ταινίες έχουν θέση σε μια ευρύτερη νεοελληνική γραμματεία, σε μια λοξή αυτογνωσία και σε μια διάσωση εποχών, άρα και σε μια κιβωτό Ιστορίας; Ο σεναριογράφος, συγγραφέας και ρέκτης – βαθύς γνώστης – του πεδίου Ανδρόνικος Τζιβλέρης μάς μυεί στον κόσμο τον τόσο γνώριμο σε όλους μα και άγνωστο σε πτυχές του.
Πώς ξεκινάει η αγάπη σας για το ελληνικό σινεμά, και δη εκείνο της περιόδου 1940-1970, και πώς φτάσατε στην ιδέα του καναλιού Kastalia, όπου κάνετε ανάλυση, αποκωδικοποίηση των αθάνατων ταινιών;Η αγάπη για το παλιό ελληνικό σινεμά νομίζω πως δεν «ξεκινά» – υπάρχει. Μας έχει ορίσει, από τα γεννοφάσκια μας. Εκείνο μας εμπεριέχει, και όχι εμείς αυτό. Γι’ αυτό και το ‘χουμε τοποθετήσει σε ένα άγιο εικονοστάσι. Ο Βασίλης Λογοθετίδης και όλοι οι ανεπανάληπτοι ηθοποιοί κυρίως της ηθογραφίας του ’50, ο τρόπος που θλίβονται, που χαίρονται, που είναι σπάταλοι ή τσιγκούνηδες, προκομμένοι ή τεμπέληδες, που απιστούν, που θα ήθελαν να απιστήσουν, όλα αυτά είναι συμπεριφορές στις οποίες επαληθεύεται ακόμη και σήμερα η ψυχή μας. Κι ας έχουν σήμερα αλλάξει συλλήβδην το περιβάλλον και η συνθήκη. Εκεί ανατρέχουμε για το οξυγόνο μας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Το κανάλι σας;Το Kastalia ξεκίνησε πριν από πέντε χρόνια με ένα βίντεο – αφιέρωμα στον Βασίλη Λογοθετίδη, έτσι, από μεράκι, δίχως άλλον σκοπό. Και ο κόσμος που το είδε, με πήρε από το χέρι και με οδήγησε. Συνοδοιπορούμε πλέον τόσα χρόνια.
Είναι το ελληνικό σινεμά του ’60 μια νεοελληνική γραμματεία για πολλές γενιές; Ηταν, κοινώς, και φορέας μάθησης και τι ρόλο επιτελούσε και, αν θέλετε, επιτελεί και σήμερα για τη μέση λαϊκή ή μη οικογένεια και τον απλό θεατή;googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Για τον σύγχρονο τότε θεατή οι ταινίες ήταν ένα μέσο καταφυγής και διασκέδασης, δεν είχαν άλλο ρόλο. Δεν περίμενε ο μέσος κατατρεγμένος τότε Ελληνας τις ταινίες για να αφυπνιστεί. Σήμερα όμως, που οι χρονικές αποστάσεις μετρούν αρκετές δεκαετίες, λειτουργούν αλλιώς οι ταινίες κυρίως σε ό,τι αφορά την ιστορία της πόλης και της χώρας μας. Είναι μια κιβωτός μνήμης, λαογραφικών και πραγματολογικών στοιχείων, ένα καλειδοσκόπιο. Βλέπουμε την τεράστια αλλοίωση στην οικιστική φυσιογνωμία της πόλης. Κι ας γνωρίζουμε ότι ο Αυλωνίτης («Ο θησαυρός του μακαρίτη») ήταν αυτός που εν τέλει γκρέμισε το παλιό παραδοσιακό σπιτάκι της Βασιλειάδου και σήκωσε την εξαώροφη.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Ποιος ο ρόλος του Φίνου στην όλη παραγωγή και διάδοση των ταινιών; Θυμάμαι πως οι νεότεροι κριτικοί του ΝΕΚ, της δεκαετίας του ’80, ασκούσαν και μια κριτική στις ταινίες και στο μοντέλο εκείνο ως αρκετά συγκεντρωτικό ως δομή…Ο Φίνος, με την καθετοποίηση που έφερε στην παραγωγή του, έκανε το σινεμά μια μικρή βιομηχανία, παρασύροντας και όλους τους υπόλοιπους παραγωγούς. Εφτασε να γυρίζει τρεις και τέσσερις παραγωγές παράλληλα. Ο Φίνος, όμως, έκανε σινεμά εμπορικό – ήταν ο παραγωγός του ταμείου. Εξυπηρετούσε την αγορά και τους κανόνες της. Δεν φταίει ούτε το μοντέλο ούτε η συγκεντρωτική δομή για το πόσο άξια ή όχι είναι μια ταινία. Οι ποιότητες στο έργο είναι πάντα σε συνάρτηση με το μέτρο της ποιότητας που φέρει ή όχι ο ίδιος ο σκηνοθέτης και όχι το μέσο ή το μοντέλο παραγωγής. Και να ομολογήσουμε πως ο ίδιος ο Φιλοποίμην Φίνος βοηθούσε όλους τους νέους ανεξάρτητους σκηνοθέτες που ξεκινούσαν τότε – με κάθε τρόπο και μέσο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Στο βιβλίο σας «Ξαναγράφοντας», με αφορμή πέντε ταινίες ή πέντε σενάρια (ανάμεσά τους το νεότερο μα πετυχημένο των Ρέππα – Παπαθανασίου «Μπαμπάδες με ρούμι»), αναλύετε αποδομώντας την κάθε ιδέα, τον σκελετό και τη δομή του κάθε σεναρίου. Τι ακριβώς σας οδήγησε σε αυτή την πρωτότυπη άσκηση που άνετα μπορεί να διδάσκεται σε σχολές;Το βιβλίο μου «Ξαναγράφοντας» προέκυψε μέσα από τα σπλάχνα του καναλιού που διατηρώ στο YouTube – το Kastalia. Η ανάγκη των ίδιων των φίλων του καναλιού να σκάψουμε πιο βαθιά στις παλιές ταινίες, κυρίως στα κείμενα, να διαπεράσουμε τα αυτονόητα και να βρούμε τους χυμούς τους με οδήγησαν στη συγγραφή του βιβλίου. Εμεινα έκπληκτος όταν κατάλαβα πως όλα τα αυτονόητα για μένα, για τους φίλους του καναλιού ήταν τεράστια ζητούμενα. Και εγένετο το «Ξαναγράφοντας».
Τελικά ο συγγραφέας – σεναριογράφος απλώς ξαναγράφει μια ιδέα που προηγείται εκείνου, όπως λέει ο Ρέππας στον πρόλογο της έρευνάς σας;Να μην ξεχνάμε πως και οι τραγικοί ποιητές, σε όλες τους τις τραγωδίες, πλην των «Περσών» του Αισχύλου, γνωστούς και παμπάλαιους μύθους πραγματεύτηκαν. Ανέσυραν γνωστά στους Αθηναίους μοτίβα και τα επανασυνέθεταν με τρόπο που να μιλάνε, υπαινικτικά, στον σύγχρονό τους, τότε, πολίτη. Δεν σκαρφίστηκαν καινούργιους μύθους. Και μάλιστα το θεωρούσαν πιο γόνιμο. Επρεπε ο αθηναίος πολίτης να γνωρίζει από πριν τον μύθο και να μη σπαταλιέται στην «πρώτη ανάγνωση» της εξέλιξης μιας ιστορίας. Ασφαλώς και συμφωνώ με τον Μιχάλη Ρέππα σε ό,τι αφορά τα δραματουργικά υλικά που θα χειριστεί ο συγγραφέας και που προϋπάρχουν. Το τάλαντο όμως του κάθε συγγραφέα είναι η επανασύνθεση και ο τρόπος που θα γίνει εύστοχος, γόνιμος και παρεμβατικός με το έργο του. Το να σκαρφιστούμε πρωτότυπα μοτίβα, από μόνο του δεν λέει τίποτα. Το θέατρο όμως δεν είναι θέαμα, όπως το αντιλαμβανόμαστε σήμερα. Είναι ουσία, πολιτική πράξη από γεννησιμιού του. Είναι πολιτική, διάλογος, δημοκρατία, αλλά πάνω απ’ όλα «θέμα» που οφείλει να μας απασχολήσει ως πολίτες, ως πόλη, και όχι να μας διασκεδάσει. Στο βιβλίο μου ασχολούμαι και αποδομώ πέντε φαρσοκωμωδίες, κι αυτό διότι ο κώδικας της φάρσας είναι συγκεκριμένος και τεχνικά. Είναι σαν αλγόριθμος. Μέσα από ένα ευχάριστο θεατρικό παιχνίδι προσπαθώ να αποδείξω σε κάθε επίδοξο θεατρικό συγγραφέα, ξεκινώντας αντίστροφα, από την αποδόμηση, πώς χτίζεται η φάρσα.
Τι είδους συνταγή ήταν εκείνη που έκανε τόσο διαχρονικές τις ταινίες του ελληνικού σινεμά;Οι ταινίες αυτές μας έχουν γαλουχήσει από τη «συγχωρεμένη» ασπρόμαυρη ΕΡΤ. Το σαββατόβραδο ήταν ιεροτελεστία. Ολη η οικογένεια στο βραδινό τραπέζι και η Φίνος Φιλμ να παίζει τις ταινίες της σε πρώτη τηλεοπτική μετάδοση. Οι Ελληνες τις ταινίες αυτές δεν τις αντιμετωπίσαμε ποτέ με διάθεση κριτική. Δεν τις προσεγγίζουμε με αυστηρά κινηματογραφικά κριτήρια. Αν το κάνουμε, μια χούφτα ταινίες θα απομείνουν. Ο ελληνικός λαός τις ταινίες αυτές απλώς τις αγαπά, τις προσεγγίζει με το συναίσθημα. Τις αγαπάμε όπως αγαπάμε τα παιδιά μας, τους γονείς μας, τους παππούδες – άκριτα. Οι ταινίες μας είναι σαν το οικογενειακό λεύκωμα – σαν το φωτογραφικό άλμπουμ με τις παλιές τσακισμένες ασπρόμαυρες φωτογραφίες της γιαγιάς. Ποιος δεν αγαπά τη γιαγιά ή ποιος θα τολμήσει να της ασκήσει κριτική; Δεν το κάνει κανείς. Το «ταμείο» που κάνουν πια αυτά τα φιλμ είναι στο συναίσθημά μας.
Ο Ντάβιντε Καλάμπρια παραχώρησε συνέντευξη σε ιστοσελίδα της πατρίδας του και αναφέρθηκε στον Παναθηναϊκό και τον Ράφα Μπενίτεθ, αλλά και στο πιο σημαντικό κεφάλαιο της καριέρας του. Τη Μίλαν.
Αναλυτικά τα όσα ανέφερε στο «rivistaundici.com»:
Πώς πάνε οι πρώτοι μήνες στην Ελλάδα; Στο Europa League ήρθε κι ένα γκολ.googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Το περίμενα, είχα μόλις επιστρέψει από έναν τραυματισμό που ήρθε σε μια στιγμή που ένιωθα πολύ καλά. Μου έδωσε ανεμελιά, δεν μου αρέσει να μένω εκτός. Δεν είναι εύκολο ούτε όταν είσαι μακριά από το σπίτι. Όμως είμαι καλά, είναι μια νέα εμπειρία, πολύ διαφορετική. Ειλικρινά, σχεδόν τα πάντα είναι διαφορετικά από αυτά που είχα συνηθίσει. Μιλάμε για ένα διαφορετικό Πρωτάθλημα, για μια ομάδα οργανωμένη με διαφορετικό τρόπο. Αλλά εξαρτάται από το πώς το βλέπεις: κάποιες φορές είμαι πολύ θετικός, άλλες φορές δυσκολεύομαι λίγο περισσότερο, όμως το περίμενα. Είναι μια εμπειρία που επέλεξα να κάνω και συνολικά είμαι ικανοποιημένος. Όπως κι αν πάει, σίγουρα θα μου αφήσει κάτι σε προσωπικό επίπεδο. Και ελπίζω να φέρω και τρόπαια στο σπίτι».
Ας κάνουμε ένα βήμα πίσω: στη Μπολόνια πριν από λίγους μήνες σου επέστρεψε το χαμόγελο. Τι εμπειρία ήταν;«Δεν γνωρίζω όλες τις ομάδες του κόσμου, αλλά πιστεύω πως η Μπολόνια ήταν σίγουρα μία από τις καλύτερες στις οποίες θα μπορούσα να βρεθώ. Και πράγματι, με λύπησε που δεν μπόρεσα να μείνω. Η ενέργεια ανάμεσα στην πόλη, την ομάδα και τα αποδυτήρια ήταν υπέροχη, εξαιρετικά ευχάριστη. Ήμουν πολύ χαρούμενος. Δεν ήθελα να φύγω από τη Μίλαν, αλλά το να βρω μια κατάσταση σαν κι αυτή με έκανε ξανά χαρούμενο. Βρήκα μια ομάδα όπου ένιωθα καλά. Τη Μπολόνια δυσκολεύεσαι να την εξηγήσεις: όλο το περιβάλλον είναι πολύ οικογενειακό. Είχα τη Μίλαν ως μοναδικό σημείο αναφοράς, βρήκα μια νέα διάσταση, με απίστευτη εγγύτητα στην ομάδα. Με αγκάλιασαν από την πρώτη στιγμή. Δυστυχώς εκείνος ο άτυχος τραυματισμός στο Κύπελλο Ιταλίας με κράτησε εκτός για μερικές εβδομάδες και στεναχωρήθηκα, γιατί τότε ήμουν βασικός και έπαιζα σε όλα. Μετά όμως ήρθε το Κύπελλο Ιταλίας, το κερασάκι στην τούρτα μιας πορείας και της χαράς που αναπνέει αυτή η πόλη».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Ο Ιταλιάνο πώς είναι;«Είναι δυνατός προπονητής, φανατικός με το ποδόσφαιρο. Μιλάει γι’ αυτό 24 ώρες το 24ωρο με οποιονδήποτε. Αυτή η εμμονή είναι και προτέρημά του: έχει μεγάλη προετοιμασία και πάντα τα πάει καλά. Ταιριάζει απόλυτα με τη Μπολόνια. Πιστεύω ότι βελτιώνεται συνεχώς. Πλέον γνωρίζει την πόλη και τα παιδιά. Κάποιες φορές είναι εκρηκτικός, αλλά λειαίνει αυτή την πλευρά του χαρακτήρα του χάρη στο ευχάριστο κλίμα που υπάρχει στη Μπολόνια. Ένιωσα καλά μαζί του, αν και δεν ήθελε ποτέ να με βάζει να παίζω κόντρα στη Μίλαν. Ήμουν σίγουρος ότι θα έπαιζα: την πρώτη φορά με κάλεσε στο δωμάτιο λέγοντάς μου ότι θα μου έκανε «χάρη» να μη με βάλει αμέσως, γιατί θα ζούσα πάρα πολλά συναισθήματα. Και δεν με έβαλε ποτέ βασικό απέναντι στη Μίλαν γι’ αυτόν τον λόγο· έμπαινα ως αλλαγή, αλλά είναι διαφορετικό. Κατάλαβα τη σκέψη του, αν και ειλικρινά δεν συμφώνησα… Ήμουν σίγουρος ότι θα τα πήγαινα καλά και θα ήθελα πολύ να ζήσω εκείνη τη συγκίνηση, να αντιμετωπίσω τους πρώην φίλους και συμπαίκτες μου ή να χαιρετήσω τους παλιούς μου οπαδούς. Στο τέλος είμαστε επαγγελματίες, όμως η σκέψη του ήταν να με προστατεύσει και είναι εντάξει έτσι. Έχει μπροστά του σπουδαίο μέλλον».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Και το Κύπελλο Ιταλίας;«Μια τεράστια χαρά. Μας κατέκλυσε όταν κάναμε τον γύρο της πόλης με το πούλμαν. Το να κερδίσεις ένα Κύπελλο για τη Μπολόνια ήταν κάτι εκτός του συνηθισμένου. Στο Μιλάνο η νίκη ήταν κάτι που έπρεπε να γίνεται, κι εγώ μεγάλωσα με αυτή τη νοοτροπία. Για τους Μπολονέζους και τη Μπολόνια ήταν κάτι καινούργιο. Απόλυτα άξιο. Μετά τα πρώτα ματς ήμουν σίγουρος από την αρχή ότι θα το κερδίζαμε. Και στα αποδυτήρια υπήρχε αυτή η αίσθηση. Για να εμψυχώσω τον εαυτό μου και το περιβάλλον, είχα κρεμάσει φωτογραφίες του τροπαίου παντού: στο ντουλάπι μου, στα αποδυτήρια, έξω από το γυμναστήριο και στη φυσικοθεραπεία. Το ένιωθα, το έλεγα συχνά και στους φίλους μου. Μόνο που ήλπιζα να μη συναντήσουμε τη Μίλαν…».
Η Μίλαν. Μεγάλωσες στο Μιλανέλο, κέρδισες τρόπαια και οδήγησες την ομάδα των ονείρων σου ως αρχηγός. Πώς είναι όταν όλα τελειώνουν από τη μια στιγμή στην άλλη;«Στη ζωή όλα τελειώνουν, άρα αργά ή γρήγορα θα συνέβαινε. Φυσικά, ήλπιζα πάντα να είναι πιο μετά παρά πιο νωρίς. Είμαι υπερήφανος που ήμουν μέρος της Μίλαν για τόσα χρόνια, από τις Ακαδημίες μέχρι την πρώτη ομάδα. Είναι κάτι που λίγοι μπορούν να πουν, ειδικά το να μεγαλώσεις στο φυτώριο, να κάνεις ντεμπούτο, να μείνεις στην πρώτη ομάδα, να γίνεις αρχηγός και να κερδίσεις τρόπαια. Άλλαξαν συμπαίκτες, προπονητές, διοικήσεις και ιδιοκτησίες, αλλά εγώ έμεινα για καιρό παίζοντας συχνά. Δεν έχω κανένα απωθημένο. Είμαι περήφανος. Ως οπαδός, το να παίζω στη Μίλαν ήταν το όνειρό μου και το πέτυχα· ποτέ δεν θα φανταζόμουν ότι θα γινόμουν αρχηγός της. Σηκώσαμε τρόπαια, μπήκα σε μια Μίλαν που δεν ήταν αυτό που είχε συνηθίσει να είναι και άφησα μια ομάδα που πάλευε για Πρωτάθλημα και Κύπελλα, αν και πιστεύω πως έλειπε ένα τελευταίο κομμάτι για να είναι ανταγωνιστική στο Champions League. Επαναλαμβάνω: όλα τελειώνουν. Τελείωσε όπως τελείωσε, συνέβη. Υπήρξαν πράγματα που πλήγωσαν λίγο όλους, γεννημένα σε μια κακή σεζόν για συγκεκριμένους λόγους. Πιστεύω ότι εγώ ζημιώθηκα περισσότερο· ίσως ήμουν υπερβολικά δεμένος με τη Μίλαν και κάποια πράγματα δυσκολευόμουν να τα καταπιώ. Εκείνοι οι μήνες ήταν βαριοί. Μέχρι που η καλλιεργημένη δυσφορία βγήκε στην επιφάνεια και πάρθηκε η απόφαση να χωρίσουμε. Η κατάσταση είχε γίνει βαριά, έπρεπε να γίνει κάτι. Δεν ήταν καθόλου πρόθεσή μου να φύγω από τη Μίλαν. Αυτό που συνέβη το ξέρετε όλοι, ακόμη κι αν κανείς δεν το λέει».
Δηλαδή;«Μετά από τόσα χρόνια ανάμεσα στο Βισμάρα και το Μιλανέλο, με ανθρώπους που γνώριζα και αγαπώ, και αφού μοιράστηκα τόσα, με στενοχώρησε που έφυγα λόγω κάποιων δυσάρεστων επεισοδίων. Πιστεύω ότι εκείνες οι στιγμές χάλασαν λίγο την εικόνα μου, χωρίς να έχω κάνει τίποτα κακό… Όσοι με γνωρίζουν πραγματικά ξέρουν πώς είμαι: έχω χαρακτήρα, βάζω πάντα το πρόσωπο και την καρδιά μου, νοιαζόμουν ιδιαίτερα, ήμουν αρχηγός. Δεν είμαι από αυτούς που αυταπατώνται ότι όλα θα πάνε πάντα καλά και κάνουν πως δεν υπάρχουν προβλήματα. Πολλοί εκτονώνονταν σε μένα. Με συζήτηση και σεβασμό βελτιώνεσαι. Αυτό ίσως γύρισε εναντίον μου εκείνη την περίοδο. Σίγουρα προτιμώ να «πεθάνω» με τις δικές μου ιδέες παρά με τις ιδέες άλλων. Έπρεπε να το αποδεχτώ· ειλικρινά δεν ήθελα πια να έχω σχέσεις με ορισμένους. Οι λύσεις ήταν λίγες: να μείνω εκτός ομάδας ή να έχω άλλα προβλήματα. Ή να φύγω. Και αν σου πω πώς δημιουργήθηκε η ευκαιρία της Μπολόνια…».
Ευθυγραμμίστηκαν οι πλανήτες;«Ναι. Εκείνη τη στιγμή δεν έπαιζα στη Μίλαν. Η Μπολόνια είχε ζητήσει πληροφορίες. Προφανώς για μένα δεν υπήρχε συζήτηση, ήθελα να μείνω στο Μιλάνο. Μου είπαν ότι ο Σαρτόρι είχε κάνει μια πλάκα στον πρώην ατζέντη μου: «Αν ποτέ διαφωνήσει με τον προπονητή, να ξέρετε ότι εμείς είμαστε εδώ». Δύο μέρες μετά συνέβη αυτό που όλοι είδαμε δυστυχώς… Στενοχωρήθηκα πολύ. Ήταν πολύ άβολο και εκτός τόπου για μένα, δεν μπορούσα να το εξηγήσω. Η κατάσταση ήταν λεπτή. Έτσι εκμεταλλευτήκαμε την ευκαιρία να πάμε στη Μπολόνια».
Τι σου πέρασε από το μυαλό όταν έφυγες από το Μιλάνο κλαίγοντας;«Όλα έγιναν γρήγορα. Μια κάπως σουρεαλιστική στιγμή. Έφευγα από το Μιλανέλο για να μην ξαναμπώ ποτέ. Και δυσκολεύτηκα πολύ να το αποδεχτώ μετά από τόσα χρόνια. Σκεφτόμουν ότι δεν θα ξανάβλεπα όλους τους ανθρώπους που δουλεύουν εκεί μέσα, τους συμπαίκτες μου που μου έλεγαν να μη φύγω—ακόμη και τώρα μου το επαναλαμβάνουν. Τους οπαδούς, που πιστεύω ότι είναι οι καλύτεροι στον κόσμο. Το να μη φορέσω ξανά τη φανέλα της ομάδας της καρδιάς μου. Ήταν πραγματικά ένα πολύ σκληρό χτύπημα. Από τη μία κατάλαβα πόσο νοιάζονταν και με αγαπούσαν πολλοί, μέσα κι έξω από το Μιλανέλο, και αυτό με χαροποίησε. Από την άλλη αναρωτιέσαι πόσο σωστό είναι να αφήνεις ομάδα και περιβάλλον τη στιγμή που η θέλησή σου είναι να μείνεις. Όταν έλαβα την επίσημη ειδοποίηση της αποχώρησης, έκανα τον γύρο των γηπέδων του Μιλανέλο, έκλαψα πολύ, χαιρέτησα όλους—απίστευτοι που συνέβαινε στ’ αλήθεια—πήρα τα πράγματά μου και έφυγα γνωρίζοντας ότι την επόμενη μέρα δεν θα επέστρεφα μετά από δώδεκα χρόνια. Δεν ήταν εύκολο, καθόλου. Πόνεσε. Αλλά έπρεπε να το αποδεχτώ για να προχωρήσω».
Ο Ματέο Γκάμπια είπε ότι είσαι ο μέντοράς του. Σημαίνει ότι, παρόλα αυτά, άφησες καλό αποτύπωμα, έτσι;«Δεν το είχα διαβάσει, χαίρομαι. Ξέρω ότι ο Ματέο με εκτιμά και το ίδιο ισχύει κι από μένα, τον νοιάζομαι πολύ. Είναι από αυτούς που προσπάθησαν περισσότερο να με πείσουν να μείνω, ανεξάρτητα από την κατάσταση… Πολλά πράγματα δεν βγαίνουν προς τα έξω. Δεν είμαι άνθρωπος που μιλά πολύ σε social, συνεντεύξεις και εφημερίδες, αν δεν μου ζητηθεί. Αλλά αν κάποιος ρωτούσε για μένα στο Μιλανέλο, πιστεύω ότι όλοι θα μιλούσαν καλά: δούλεψα, σεβάστηκα και αγάπησα τον καθένα, έκανα πάντα το καλύτερο για να βοηθήσω όποιον μπορούσα, έχω σχέσεις με όλους εκεί μέσα ακόμη και σήμερα. Με είδαν να μεγαλώνω, δημιουργήθηκαν δεσμοί με πολλούς. Και με τον Ματέο συνέβη το ίδιο. Είναι από αυτούς που μιλάμε πιο συχνά και ταιριάζουμε περισσότερο. Επιτέλους αρχίζουν να μιλούν γι’ αυτόν με πολύ θετικό τρόπο, χωρίς να τον υποτιμούν άδικα. Αποδεικνύει πολλά και είμαι πραγματικά περήφανος και χαρούμενος για όσα κάνει· είναι σημαντικός και έξυπνος παίκτης, που ξέρει ποδόσφαιρο».
Ποιος ήταν ο δικός σου μέντορας στη Μίλαν;«Ίσως είναι κάτι που μου έλειψε. Μπήκα στην πρώτη ομάδα σε μια περίοδο σύγχυσης: οι παίκτες άλλαζαν κάθε έξι μήνες, δεν υπήρχε σταθερή βάση, στα πρώτα τέσσερα χρόνια πέρασαν τρεις διαφορετικές διοικήσεις. Δεν υπήρξε η δυνατότητα να έχω μέντορα, αν και θα το ήθελα πολύ. Ένα πράγμα που υποτιμάται—και το είπε πρόσφατα και ο Κιάερ, με τον οποίο συμφωνώ—είναι να υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν να επικοινωνούν, στους οποίους μπορείς να βασιστείς, με εμπειρία και ηγεσία, ειδικά τη σιωπηλή ηγεσία, αυτή που στη στιγμή της ανάγκης σε βοηθά να αναδειχθείς και να κρατήσεις ένα γκρουπ συμπαγές για χρόνια. Είναι κάτι που τα δεδομένα της μόδας σήμερα δεν μπορούν να δουν. Αν αλλάζεις συνεχώς, δεν είναι βέβαιο ότι βρίσκεις τη σωστή κατεύθυνση. Πρέπει να καταλάβεις και τις σχέσεις μέσα σε ένα γκρουπ, τους δεσμούς που δημιουργούνται και σε κάνουν να μεγαλώνεις, ίσως ακόμη περισσότερο από το ταλέντο. Αν έπρεπε να διαλέξω ποια φιγούρα να είμαι, θα έλεγα τον Σίμον Κιάερ. Είναι από αυτούς με τους οποίους ταίριαξα περισσότερο τα τελευταία χρόνια: δεν είναι στα στόματα όλων, δεν είναι ποτέ στα πρωτοσέλιδα, αλλά στα αποδυτήρια είναι από αυτούς που μιλούν στην ομάδα—και με τον σωστό τρόπο, με ηρεμία και εξυπνάδα. Δεν τον ενδιέφερε καθόλου η δημόσια πλευρά, ήταν πάντα ουσιαστικός. Έτσι μου αρέσει και έτσι θέλω να είμαι».
Απάντηση κοφτή: η Μίλαν του Αλέγκρι είναι για Σκουντέτο;«Ναι, απολύτως. Η ομάδα είναι δυνατή, βρήκαν επιτέλους μια φιγούρα ικανή να δημιουργήσει ένα συνεκτικό γκρουπ και να το προστατεύσει, δίνοντας στέρεες αμυντικές βάσεις—κατά τη γνώμη μου θεμελιώδεις για να κερδίζεις. Ο Αλέγκρι είναι νικητής, έχει ήδη κερδίσει πολλά στην Ιταλία και ξέρει πώς. Έχει εμπειρία και, επιπλέον, παίζουν μία φορά την εβδομάδα: έχουν χρόνο να ανακτήσουν ενέργεια και να δουλέψουν τις ιδέες του. Θα ήμουν περίεργος να με προπονήσει· όλοι μιλούν καλά γι’ αυτόν και είναι ευχαριστημένοι. Και, τέλος, μου αρέσει απίστευτα το πώς επικοινωνεί—είναι ο καλύτερος σ’ αυτό και συχνά σε κάνει να γελάς».
Στενοχωρήθηκες για το πώς τελείωσε η εμπειρία του Πιόλι στη Φλωρεντία;«Πολύ. Έχω εξαιρετική σχέση με τον κόουτς, για μένα ήταν σημαντικός. Μας στενοχώρησε απίστευτα όταν έφυγε από τη Μίλαν και φάνηκε πόσο τον αγαπήσαμε παίκτες και κόσμος. Πήρε έναν σύλλογο σε κρίση και τον έφερε εκεί που αξίζει. Φαντάζομαι ότι ήξερε κι ο ίδιος πως η Φλωρεντία θα ήταν δύσκολη πρόκληση· πιστεύω ότι «κούμπωσαν» άσχημα κάποιες δυναμικές που απ’ έξω δεν μπορείς ποτέ να ξέρεις. Το ποδόσφαιρο όμως είναι παράξενο: τα πράγματα καταρρέουν σε μια στιγμή και το αντίστροφο. Ναι, μιλήσαμε· πρόσφατα μου έγραψε μετά το γκολ και εγώ του είχα γράψει όταν απολύθηκε από τη Φλωρεντία. Ήταν πολύ στενοχωρημένος γιατί είχε διαφορετικές φιλοδοξίες και ελπίδες. Ελπίζω να ξαναξεκινήσει—το αξίζει».
Ζήτησες βοήθεια στις δύσκολες στιγμές;«Απολύτως. Όταν ήμουν μικρός δεν ήμουν προετοιμασμένος. Τώρα όμως έχω μια ψυχολόγο που με βοηθά εδώ και καιρό. Είναι σαν να μιλάω με μια φίλη, όχι μόνο στις δύσκολες περιόδους. Αν και όλα ξεκίνησαν από εκεί: τον τελευταίο ενάμιση χρόνο στο Μιλάνο έζησα μια πολύ, πολύ περίπλοκη προσωπική φάση εκτός γηπέδου. Αντιμετώπισα μεγάλες δυσκολίες, κανείς δεν ήξερε τίποτα. Ίσως κάποιοι πολύ κοντινοί συμπαίκτες να υποψιάζονταν, λίγοι φίλοι και οι γονείς μου, αλλά κανείς δεν ήξερε—δεν ήθελα να μαθευτεί για να είμαι απόλυτα συγκεντρωμένος στο γήπεδο ή γιατί είμαι πολύ ιδιωτικός άνθρωπος. Το ποδόσφαιρο ήταν η άγκυρά μου, η ευκαιρία να «αδειάσω» το μυαλό—ή έστω να προσπαθήσω. Στην πραγματικότητα όμως δυσκολευόμουν να βρω θετικά κίνητρα εκείνη την περίοδο, ήμουν πραγματικά πεσμένος, είναι δύσκολο να το περιγράψω. Είναι άσχημο γιατί δημόσια δεν φαίνεται τίποτα, όμως μετά υπάρχουν οι εμφανίσεις και όλα τα υπόλοιπα. Έπρεπε να ισορροπήσω τα πράγματα, να χωρίσω προσωπική ζωή και δουλειά. Έφτασα σε σημείο που το μόνο που με ενδιέφερε ήταν να βγω από το σκοτεινό σημείο. Έπρεπε να κάνω κάτι. Θα ήθελα να δώσω ακόμη περισσότερα σε επίπεδο ηγεσίας σε μια δύσκολη στιγμή της ομάδας, αλλά κάποιες φορές δεν μπορούσα να βοηθήσω όσο ήθελα—πρώτα απ’ όλα δυσκολευόμουν να βοηθήσω τον εαυτό μου. Το να ζητάς βοήθεια είναι θεμελιώδες, και ο κόσμος της ψυχολογίας μού αρέσει πολύ. Αρχίζει τώρα να «αποστιγματίζεται». Εύχομαι στο μέλλον όλες οι ομάδες, ακόμη και σε εθνικό επίπεδο, να κάνουν κάτι προς αυτή την κατεύθυνση, για ευαισθητοποίηση και βοήθεια. Η Μίλαν ίσως ήταν από τις πρώτες που κινήθηκαν, ήδη στις Ακαδημίες υπήρχε κάποιος, αλλά ήταν ακόμη λίγο επιφανειακό. Αν γύριζα πίσω, θα εμβάθυνα νωρίτερα. Για ένα διάστημα είχα και mental coach—είναι διαφορετικό από τον ψυχολόγο. Εκεί μιλούσαμε ή έκανα συγκεκριμένες ασκήσεις για την απόδοση ή τη συνειδητή διαχείριση των πιέσεων· ήταν εξίσου ενδιαφέρον και με βοήθησε να καταλάβω καλύτερα κάποια πράγματα. Είναι πραγματικά ουσιώδης πτυχή: αν είσαι καλά στο μυαλό, αποδίδεις. Το σημαντικό είναι να βρεις τη σωστή ψυχολόγο. Όπως και με τους προπονητές: με κάποιον ταιριάζεις πολύ, με άλλον λιγότερο. Είναι κάτι πολύ υποκειμενικό που αλλάζει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Υπάρχει και ένα ακόμη θέμα».
Ποιο;«Δεν αρκεί να πεις στην ψυχολόγο «εντάξει, κατάλαβα», να γυρίσεις και να τα ξεχάσεις όλα. Δεν χρειάζεται βιασύνη· πρέπει να δουλέψεις πάνω στις έννοιες, να τις αφομοιώσεις. Είναι μια μακρά διαδρομή».
Πώς απομονώνεσαι από την κριτική σε μια δύσκολη στιγμή;«Εξαρτάται από τον χαρακτήρα και πολλά άλλα. Διάβασα για τον Αραούχο που ζήτησε από την Μπαρτσελόνα να σταματήσει. Εγώ δεν ήθελα να σταματήσω, γιατί δεν ήταν θέμα κριτικής—απλώς δεν ήθελα να παίζω άσχημα σε μια σκοτεινή προσωπική περίοδο. Ίσως θα έπρεπε, δεν ξέρω· δεν το ξέρεις ποτέ… Κάποια στιγμή αποφάσισα να ανοιχτώ στους γιατρούς της Μίλαν για να καταλάβουμε τι μπορούσαμε να κάνουμε ώστε να βοηθηθώ και να λυθεί η κατάσταση, μαζί με την ψυχολόγο μου. Επαναλαμβάνω: η κριτική δεν με ενδιέφερε καθόλου ούτε θα με ενδιαφέρει ποτέ. Αντίθετα, εκείνη την περίοδο ακόμη λιγότερο—ήταν ζήτημα μόνο ανάμεσα σε μένα και τον εαυτό μου. Αν και μερικές φορές θα χρειαζόταν περισσότερη ευαισθησία. Από την αρχή ήμουν εκτεθειμένος στα ΜΜΕ. Ένα παιδί μεγαλωμένο σε άλλη πραγματικότητα από τη Μίλαν ίσως θα είχε καταρρεύσει. Εξαρτάται πραγματικά από τον χαρακτήρα και την εμπειρία του καθενός, υπάρχουν πολλοί παράγοντες και σκέψεις—είναι προσωπικό».
Και λοιπόν, ποιος είναι σήμερα ο Ντάβιντε Καλάμπρια;«Ένας άνθρωπος ικανοποιημένος, αλλά σε συνεχή εξέλιξη, με ακόμη πολλές φιλοδοξίες και προκλήσεις μπροστά του. Είμαι πολύ χαρούμενος που έζησα τόσο άσχημες στιγμές. Είναι πολύ εύκολο να ζεις μόνο τις καλές—δεν σε βοηθούν ιδιαίτερα. Το να περνάς δύσκολες εμπειρίες, όπου ίσως δεν θέλεις να κάνεις τίποτα για μέρες αλλά πρέπει, σε διαμορφώνει ως άνθρωπο. Είμαι 29 ετών και χαίρομαι με το σημείο στο οποίο έχω φτάσει. Πιστεύω ότι είναι πιο σημαντικό να είσαι καλός άνθρωπος, πριν ακόμη από καλός ποδοσφαιριστής: να ξέρεις να στέκεσαι στον κόσμο, να είσαι καλά με τον εαυτό σου και στην κοινωνία, να σχετίζεσαι με τους ανθρώπους. Όλοι έχουμε προτερήματα και ελαττώματα, φυσικά. Σήμερα είμαι ευτυχισμένος».
Τι αξία έχουν τα social στο ποδόσφαιρο;«Δεν ξέρω… για μένα μικρή, αλλά πρέπει να ισορροπείς τα πάντα. Υπάρχει μια ιστορία που μου έμαθε να μη δίνω βάρος σε όσα γράφονται στα social. Όταν ήμουν 14, είχα ανεβάσει ένα post εναντίον του Αμπιάτι μετά από ένα ματς Champions League αν δεν κάνω λάθος. Στα 18 βρέθηκα στην πρώτη ομάδα. Και ο «γερουσιαστής» των αποδυτηρίων ήταν ακριβώς αυτός—ο μόνος που είχε μείνει από την παλιά φρουρά… Μόλις είχα κάνει ντεμπούτο και έπαιζα καλά στα πρώτα μου ματς. Οπότε όλοι πήγαν να ψάξουν τα social μου. Και φυσικά βρήκαν το post όπου τα έβαζα με τον Αμπιάτι. Δεν του είπα τίποτα· νομίζω το είδε αλλά έκανε πως δεν είδε. Άλλωστε ήταν ο βετεράνος που διάβαζε το tweet—ή ό,τι ήταν—ενός πιτσιρικά που τότε είχε παίξει μισό παιχνίδι. Σε εκείνη την ηλικία δεν το σκέφτεσαι καν, στα 14 δεν υπάρχει κανείς να σε εκπαιδεύσει σε αυτό. Ντράπηκα τόσο πολύ για τον εαυτό μου που κατάλαβα πόσο επιφανειακές και άχρηστες είναι οι κριτικές και τα σχόλια στα social. Δεν θα το έκανα ποτέ από κοντά—οι γονείς μου με έμαθαν να σέβομαι τους πάντες—κι όμως εκεί φαίνεται να επιτρέπονται τα πάντα. Δεν νομίζω ότι είναι σωστό. Γι’ αυτό πιστεύω ότι χρειάζεται εκπαίδευση στα social στα σχολεία. Είναι πλέον μέρος της καθημερινότητάς μας, αλλά πρέπει να διαχειρίζονται και να αξιοποιούνται καλύτερα».
Πετάμε στην Ελλάδα, στον Παναθηναϊκό. Τι σε εξέπληξε περισσότερο στο ελληνικό ποδόσφαιρο και στην Ελλάδα;«Πριν έρθω εδώ είχα αρνηθεί προτάσεις—και σημαντικές—κυρίως από το εξωτερικό. Εγώ ειλικρινά ήθελα να μείνω στην Ιταλία, ήλπιζα να μείνω στη Μπολόνια. Μετά ήρθαν προσφορές που δεν με έπεισαν. Κατάλαβα ότι υπήρχε η δυνατότητα να πάω στο εξωτερικό και ήθελα να την εκμεταλλευτώ για μια νέα εμπειρία, αλλά που να ταιριάζει με τις ανάγκες ζωής μου. Η Ελλάδα πλησίαζε περισσότερο στις ιδέες μου. Ήμουν περίεργος να δοκιμάσω μια όμορφη πόλη όπως η Αθήνα και να βελτιώσω τα αγγλικά μου. Υπάρχει και η δυνατότητα να κερδίσεις τρόπαια μπαίνοντας σε ένα ενδιαφέρον, αναπτυσσόμενο πρότζεκτ που παίζει στο Europa League. Εδώ οι τέσσερις μεγάλες ομάδες είναι καλά εξοπλισμένες, υπάρχει οργάνωση και φιλοδοξία για γρήγορη ανάπτυξη, έχουν μεγάλο δυναμικό. Είμαι χαρούμενος—είδα καινούργια πράγματα και είναι μια προσωπική εμπειρία που θα με βοηθήσει γενικότερα στη ζωή».
Πώς ήταν η πρώτη επαφή με τον Μπενίτεθ;«Είμαι χαρούμενος που είναι εδώ μαζί μας. Ο κόουτς έχει τεράστια εμπειρία· φαίνεται ότι έχει προπονήσει πολλές από τις καλύτερες ομάδες του κόσμου και ότι έχει κερδίσει πολλά. Είναι προσεκτικός, ευαίσθητος, επικοινωνεί καλά και μιλά με όλους. Δεν αφήνει τίποτα στην τύχη και είναι πάντα διαθέσιμος· έχει ακόμη τη θέληση και τη φιλοδοξία να κάνει κάτι όμορφο και σημαντικό. Σεβόμαστε πολύ ο ένας τον άλλον και χτίζουμε μια όμορφη, ειλικρινή σχέση. Νιώθω τυχερός που τον έχω ως σημείο αναφοράς τώρα».
Μιλάνο, Μπολόνια ή Αθήνα;«Όλες πανέμορφες με τον τρόπο τους—ζεις πολύ καλά και στις τρεις, για διαφορετικούς λόγους. Αυτό ήταν προτεραιότητά μου: να ζω σε μια όμορφη πόλη. Εγώ προσωπικά διαλέγω πάντα το Μιλάνο. Αλλά ίσως είμαι μεροληπτικός, είναι το σπίτι μου… Αν και αυτά που σου προσφέρει το Μιλάνο ίσως στα προσφέρει μόνο η Μαδρίτη. Ίσως και το Λονδίνο. Άλλωστε…».
Τι;«Πριν μήνες με είχαν προσεγγίσει και από την Premier League. Αλλά τότε δεν ήθελα να πάω στο εξωτερικό, δεν ένιωθα έτοιμος και η Αγγλία δεν με έπειθε ως τόπος ζωής. Πιθανότατα, αν γύριζα πίσω, θα έκανα πολλά διαφορετικά. Οι δυναμικές αλλάζουν με τον χρόνο: παλιά δεν σκεφτόμουν το εξωτερικό. Σήμερα θα μου άρεσε να ζήσω μια εμπειρία στην Ισπανία, ή ίσως και στην Αγγλία. Σίγουρα σου λείπει η οικογένεια και νιώθεις την απόσταση. Αλλά μόλις «ξεμπλοκάρεις» γίνεται πιο εύκολο. Η νοοτροπία μου έχει αλλάξει πάρα πολύ: βλέπεις νέες εγκαταστάσεις, γήπεδα, οπαδούς. Είναι ευκαιρίες που σε διαμορφώνουν ως άνθρωπο—και υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες».
Υπάρχουν αρκετοί Ιταλοί στην Ελλάδα. Ποιος σου έδωσε συμβουλές για να γυρίσεις την Αθήνα;«Ή και μη Ιταλοί, όπως ο Γιόβιτς ή ο Κυριακόπουλος! Ας πούμε ότι κυρίως στην αρχή έκανα κάποια δείπνα με τους Ιταλούς που είναι εδώ: Πιρόλα, Στρεφέτσα, Μπρινιόλι, Μακέντα. Ζήτησα συμβουλές από όλους· τώρα με τις διοργανώσεις έχουμε λίγο χρόνο να βλεπόμαστε…».
Αγαπημένο μέρος στην Αθήνα;«Υπάρχουν πάρα πολλά όμορφα μέρη: το κέντρο, η Ακρόπολη. Αν όμως πρέπει να διαλέξω μόνο ένα, το ξενοδοχείο Four Seasons εδώ είναι απίστευτο. Η θάλασσα είναι κρυστάλλινη—δεν το περίμενα: υπέροχα νερά, καταπληκτική άμμος, φαγητό και εξυπηρέτηση φανταστικά, μαγευτικό μέρος».
Και ο Μπρινιόλι σου θύμισε εκείνο το γκολ στο Μπενεβέντο–Μίλαν;«Συνέβη… Του είπα: «Τι έκανες;». Ούτε ο ίδιος το ξέρει—είναι μέρος του παιχνιδιού. Έγινε πριν από τόσα χρόνια κι όμως ακόμη συζητιέται. Αυτό δείχνει την απήχηση και τη σημασία μιας ομάδας όπως η Μίλαν».
Θα σε ξαναδούμε στην Ιταλία;«Θα δούμε…».
Απεβίωσε σήμερα στην οικία της η Ειρήνη Μαρινάκη, σύζυγος του αείμνηστου Μιλτιάδη Μαρινάκη και μητέρα του Βαγγέλη Μαρινάκη.
Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί από τον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Πειραιώς, την Τετάρτη 17/12/2025 και ώρα 12:00 μ.μ.
Στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες, με την αφθονία φθηνών αλλά υπερκατεργασμένων τροφίμων, έλλειψη ύπνου και σωματικής άσκησης, ακανόνιστους καθημερινούς ρυθμούς και χρόνιο ψυχοκοινωνικό στρες, πάνω από το 50% των ανθρώπων καταλήγουν να γίνονται υπέρβαροι ή παχύσαρκοι. Κι αυτό γιατί η προδιάθεση για υπερβαρότητα και παχυσαρκία, εν μέρει γενετική – προϊόν της εξελικτικής μας ιστορίας ως είδους – και εν μέρει επιγενετική – παράγωγο του περιρρέοντος στρεσογόνου περιβάλλοντος που επηρεάζει τη ρύθμιση των γονιδίων μας ήδη από τη σύλληψη, την εμβρυική ζωή και την πρώιμη παιδική ηλικία – είναι πολύ ισχυρή.
Σημαντικό είναι ότι ένα μέρος της επιγενετικής, δηλαδή επίκτητης, πληροφορίας, μπορεί να κληρονομηθεί για 3-4 γενιές, που σημαίνει ότι μια αντίξοη κατάσταση κατά την εγκυμοσύνη, όπως η παχυσαρκία και το στρες οτιδήποτε τύπου στη μητέρα, μπορεί να μην αφορά μονο τα παιδιά της, αλλά και τα εγγόνια της και τα δισέγγονά της.Το αποτέλεσμα είναι ότι δύο από τους σημαντικότερους προλήψιμους επιγενετικούς παράγοντες ευαλωτότητας στην παχυσαρκία – και τις γνωστές ψυχολογικές και σωματικές συννοσηρότητες της κατά τη διάρκεια της ζωής – είναι η παχυσαρκία και το στρες της μητέρας κατά την εγκυμοσύνη. Και οι δύο αυτοί παράγοντες δρουν ανεξάρτητα, προσθετικά ή και συνεργιστικά, επηρεάζοντας όχι μόνο την έκβαση μιας εγκυμοσύνης, αλλά και την υγεία των απογόνων σε όλη τους τη ζωή.
Παχυσαρκία της εγκύου µητέραςΗ παχυσαρκία της εγκύου – που αποτελεί από μόνη της στρεσογόνο παράγοντα – συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο διαβήτη κύησης, υπέρτασης και προεκλαμψίας της μητέρας, μακροσωμίας του εμβρύου, πρόωρου τοκετού, και επιπλοκών κατά ή μετά τον τοκετό. Προκαλεί επίσης επιγενετικές μεταβολές στην έκφραση γονιδίων του εμβρύου που το προδιαθέτουν σε παχυσαρκία, με την υπερθρεψία και τις μεταβολικές ανισορροπίες να αυξάνουν την εναπόθεση λίπους και τον κίνδυνο εμφάνισης παχυσαρκίας και των συννοσηροτήτων της στη μετέπειτα ζωή.
Επιπλέον, το μικροβίωμα της παχύσαρκης μητέρας μπορεί να επηρεάσει και το βρέφος, ενισχύοντας την προδιάθεση για αύξηση βάρους. Ετσι, τα παιδιά παχύσαρκων μητέρων συχνά αναπτύσσουν προοδευτικά παχυσαρκία, ψυχολογικές διαταραχές και το λεγόμενο «καρδιομεταβολικό σύνδρομο» από την παιδική ηλικία έως και το γήρας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) ΣτρεςΤο στρες της μητέρας οιουδήποτε τύπου, ψυχολογικό ή σωματικό, επηρεάζει σημαντικά την εγκυμοσύνη και την υγεία του παιδιού. Συνδέεται συχνά με δυσλειτουργία του πλακούντα, καθώς οι ορμόνες του στρες μειώνουν την παροχή οξυγόνου και θρεπτικών συστατικών στο έμβρυο, προκαλώντας πρόωρο τοκετό, καθώς και χαμηλό βάρος γέννησης του νεογνού.
Επιπλέον, η αυξημένη κορτιζόλη, που διαπερνά τον πλακούντα και επηρεάζει τον υποθαλαμικό – υποφυσιακό – επινεφριδικό άξονα του εμβρύου, τροποποιεί μακροχρόνια το σύστημα όρεξης – κορεσμού και την απόκριση στο στρες των απογόνων. Το αποτέλεσμα είναι συναισθηματική ευμεταβλητότητα, ψυχικές διαταραχές, υπερβαρότητα, παχυσαρκία ή ακόμα και «παράδοξη» παχυσαρκία με φυσιολογικό ΔΜΣ στους απογόνους. Επίσης προκαλεί διαταραχές στη ρύθμιση της γλυκόζης και των λιπιδίων, συσσώρευση σπλαχνικού λίπους, σαρκοπενία και μεταβολικές δυσλειτουργίες. Από πάνω, τα παιδιά που έχουν εκτεθεί σε προγεννητικό στρες συχνά εμφανίζουν αυξημένη τάση σε κακές διατροφικές συνήθειες, καθιστική ζωή, και εξαρτήσεις, εντείνοντας την παχυσαρκία και το σύνδρομο χρονίου στρες και φλεγμονής.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); ΕπιδράσειςΟταν παχυσαρκία και στρες συνυπάρχουν στην έγκυο, οι επιδράσεις είναι προσθετικές ή και συνεργιστικές. Και οι δύο καταστάσεις προάγουν τη φλεγμονή και διαταράσσουν τη λειτουργία του πλακούντα, ενώ ο συνδυασμός διατροφικής υπερβολής και ορμονικής δυσρύθμισης εντείνει τις επιγενετικές μεταβολές στο έμβρυο. Οι απόγονοι παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο για παχυσαρκία και το σύνδρομο χρονίου στρες και φλεγμονής που τη συνοδεύει. Σε γενετικά ευάλωτα έμβρυα μπορεί να προκαλέσει και νευροαναπτυξιακές διαταραχές, όπως μαθησιακά προβλήματα, διαταραχές επεξεργασίας των αισθήσεων, ΔΕΠΥ ή αυτισμό.
Πρόληψη και παρεµβάσειςΗ πρόληψη περιλαμβάνει διατήρηση υγιούς βάρους της μητέρας πριν και κατά την εγκυμοσύνη, διαχείριση του στρες, θεραπεία του άγχους και της κατάθλιψης, καθώς και ισορροπημένη διατροφή με επαρκή ωμέγα-3 λιπαρά οξέα και βιταμίνη D. Απαραίτητα είναι τα ψυχοϋποστηρικτικά προγράμματα (κοινωνική υποστήριξη, γνωσιακή – συμπεριφορική ψυχοθεραπεία, ενσυνειδητότητα) και η ενθάρρυνση ήπιων σωματικών δραστηριοτήτων. Μετά τον τοκετό, χρειάζεται παρακολούθηση της μεταβολικής υγείας των παιδιών για πρώιμη παρέμβαση σε αυξημένο βάρος ή νευροαναπτυξιακές δυσκολίες.
Η παχυσαρκία και το στρες της μητέρας αποτελούν κρίσιμους, αλλά τροποποιήσιμους παράγοντες που επηρεάζουν αρνητικά τόσο την εγκυμοσύνη όσο και τη μελλοντική υγεία των απογόνων. Η ολιστική φροντίδα της γυναίκας πριν και κατά την κύηση, με υποστήριξη ψυχικής, σωματικής και κοινωνικής υγείας, μπορεί να μειώσει τον επιγενετικό προγραμματισμό παθολογικών εκβάσεων και να προάγει τη διαγενεακή υγεία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ο Γεώργιος Π. Χρούσος είναι ακαδημαϊκός – ομότιμος καθηγητής Παιδιατρικής και Ενδοκρινολογίας, διευθυντής Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Υγείας Μητέρας, Παιδιού και Ιατρικής Ακριβείας, επικεφαλής Εδρας UNESCO Εφηβικής Υγείας και Ιατρικής, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, πρόεδρος Hellenic Pasteur Institute
Η αυθημερόν αποστολή του πρωθυπουργού σε Ιεροσόλυμα και Ραμάλα στις 22 Δεκεμβρίου (όπου θα συμμετέχει και ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης) αποκτά ακόμα μεγαλύτερη διπλωματική διάσταση μέσα από τον σχεδιασμό Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ να αξιοποιήσουν την ευκαιρία για τη διεξαγωγή τριμερούς συνάντησης κορυφής, σε μια κομβική στιγμή για τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή.
Με τη συγκεκριμένη κίνηση, Μητσοτάκης, Χριστοδουλίδης και Νετανιάχου στοχεύουν αφενός στο να δείξουν πως η εν λόγω συμμαχία όχι μόνο λειτουργεί αλλά διαθέτει και προοπτική. Αποδέκτης του μηνύματος που θα εκπέμψουν από τα Ιεροσόλυμα τα τρία κράτη θα είναι και η Τουρκία, σε μια συγκυρία κατά την οποία η Aγκυρα διεκδικεί «δίκαιη μοιρασιά» στην περιοχή επαναλαμβάνοντας θέσεις αναθεωρητικές την ώρα που οι συζητήσεις που αφορούν την Ανατολική Μεσόγειο την καλούν να συνεργαστεί επί των κανόνων του διεθνούς δικαίου. Βασικό θέμα στην ατζέντα των τριών ηγετών θα είναι και η επόμενη μέρα στη Γάζα.
Ο κρίσιμος ρόλος της ΕλλάδαςΗ ίδια η παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη σε Ιεροσόλυμα και Ραμάλα, με διαφορά λίγων ωρών, για επαφές με την ισραηλινή και την παλαιστινιακή ηγεσία καταδεικνύει τον κρίσιμο ρόλο που διαδραματίζει η Ελλάδα στις τρέχουσες εξελίξεις, ως αξιόπιστος συνομιλητής και στρατηγικός εταίρος τόσο του Μπενιαμίν Νετανιάχου όσο και του Μαχμούντ Αμπάς καθώς και του συνόλου των αραβικών χωρών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Μετά την Αθήνα, που μέσω του Γιώργου Γεραπετρίτη εκδήλωσε ήδη ενδιαφέρον για συμμετοχή στη Διεθνή Δύναμη Σταθεροποίησης, την οποία προβλέπει το Σχέδιο Τραμπ για τη Γάζα, πλέον και η Λευκωσία εξετάζει το ενδεχόμενο συμμετοχής της, σύμφωνα με τα όσα δήλωσε πρόσφατα ο Κωνσταντίνος Κόμπος. Για τον κύπριο ΥΠΕΞ καθοριστικό ρόλο στην απόφαση της Κυπριακής Δημοκρατίας θα παίξουν οι λεπτομέρειες ως προς τον τελικό σχεδιασμό, τους συμμετέχοντες, τον τρόπο λειτουργίας των δυνάμεων και τους κανόνες εμπλοκής. Με βάση πάντως το σχετικό ειρηνευτικό σχέδιο Τραμπ, αυτό που προβλέπεται για τη Διεθνή Δύναμη Σταθεροποίησης είναι η παρακολούθηση της κατάπαυσης του πυρός, η ασφάλεια των συνόρων της Γάζας και η εκπαίδευση μιας παλαιστινιακής αστυνομικής δύναμης. Για το τελευταίο σκέλος, ο κύπριος ΥΠΕΞ δήλωσε πως θα ήταν πρόθυμη η Λευκωσία να συνεισφέρει «στα διάφορα επίπεδα αυτής της δύναμης». Ο ίδιος, παράλληλα, επισήμανε την περιορισμένη στρατιωτική ικανότητα της Κύπρου «λόγω της απειλής που αντιμετωπίζει πίσω στην πατρίδα λόγω της τουρκικής κατοχής». Ως προς το χρονοδιάγραμμα των αποφάσεων, όπως είχε γίνει γνωστό, εντός Δεκεμβρίου οι «χώρες-εταίροι» πραγματοποιούν συναντήσεις για την οριστικοποίηση των λεπτομερειών με στόχο την επί τόπου παρουσία δυνάμεων εντός του 2026 και πάντως το συντομότερο δυνατόν.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Καθοριστικό ρόλο στο ποιοι τελικά θα συμμετέχουν στις δυνάμεις σταθεροποίησης στη Γάζα θα διαδραματίσει το Συμβούλιο Ειρήνης του οποίου θα ηγηθεί ο Τραμπ, με τον ίδιο να έχει ήδη προαναγγείλει πως θα ανακοινώσει τη σύνθεσή του στις αρχές του 2026. Οι χώρες που θα έχουν αναμφίβολα βαρύνοντα λόγο στην οριστική σύνθεση είναι οι ΗΠΑ, το Κατάρ, η Αίγυπτος και το Ισραήλ. Σύμφωνα με τη «Wall Street Journal», η Ουάσιγκτον έχει ήδη στείλει επίσημα αιτήματα για συμμετοχή σε περίπου 70 χώρες, με βασική στόχευση τη στρατολόγηση στρατευμάτων, χωρίς (μέχρι στιγμής) ικανοποιητικά αποτελέσματα. Ο αριθμός που λέγεται ότι επιδιώκεται να συγκεντρωθεί ανέρχεται στους 10.000 στρατιώτες, ενώ ήδη αρκετές χώρες έχουν προσκληθεί (Μάλτα, Ιταλία, Γερμανία, Γαλλία) και άλλες έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον, όπως η Τουρκία, στη συμμετοχή της οποίας όμως αντιτίθεται το Ισραήλ. Την ίδια ώρα, ο ρόλος της Κύπρου στην περιοχή διαρκώς αναβαθμίζεται. Η χθεσινή «ιστορική» – όπως χαρακτηρίστηκε – επίσκεψη του προέδρου των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων στη Λευκωσία εξέπεμψε μήνυμα ανοίγματος ενός νέου κεφαλαίου στρατηγικής συνεργασίας των δύο χωρών, με την Κύπρο να αναδεικνύεται σε ενεργειακό κόμβο στην περιοχή μέσα από έργα όπως το (πιο) ώριμο που αφορά το τερματικό LNG εντός της κυπριακής ΑΟΖ.
Η νύχτα έγινε μέρα στον Πειραιά, όταν τα 120.000 λαμπιόνια του επιβλητικού χριστουγεννιάτικου δέντρου άναψαν και ο ουρανός φωτίστηκε από εντυπωσιακά πυροτεχνήματα. Με τη φαντασμαγορική γιορτή του My Radio 104.6 – powered by Πρωτοχρονιάτικο Λαχείο – η πόλη μπήκε και επίσημα σε χριστουγεννιάτικο mood. Πρωταγωνίστρια της βραδιάς ήταν η Λένα Ζευγαρά.
Χιλιάδες κόσμου κατέκλυσαν την Πλατεία Δημοτικού Θεάτρου και τους γύρω δρόμους για να απολαύσουν αυτή τη μοναδική βραδιά, η οποία κορυφώθηκε με τη συναυλία της εκρηκτικής Λένας Ζευγαρά που μετέτρεψε την καρδιά του Πειραιά σε ένα ζωντανό μουσικό hotspot.
1. Η φαντασμαγορική γιορτή του My Radio 104.6 powered by Πρωτοχρονιάτικο Λαχείο 2. Η Λένα Ζευγαρά on stage 3. Η φαντασμαγορική γιορτή του My Radio 104.6 powered by Πρωτοχρονιάτικο Λαχείο 4. Η φαντασμαγορική γιορτή του My Radio 104.6 powered by Πρωτοχρονιάτικο Λαχείο 5. Η φαντασμαγορική γιορτή του My Radio 104.6 powered by Πρωτοχρονιάτικο Λαχείο 6. Η φαντασμαγορική γιορτή του My Radio 104.6 powered by Πρωτοχρονιάτικο Λαχείο 7. Η Λένα Ζευγαρά on stage 8. Ματθαίος Ματθαίου, Chief Sales & Marketing Play Stores, HL & Operations Officer του ΟΠΑΠ, Γιάννης Μώραλης, Δήμαρχος Πειραιά, Μανώλης Σταυρουλάκης, Public & Media Relations Director του ΟΠΑΠ 9. Γιάννης Χατζηαλέξης Εντεταλμένος Δημοτικός Σύμβουλος Πολιτισμού του Δήμου Πειραιά, Ματθαίος Ματθαίου, Chief Sales & Marketing Play Stores, HL & Operations Officer του ΟΠΑΠ, Ανδριάνα Ζαρακέλη, Αντιδήμαρχος Εξωστρέφειας, Τουρισμού και Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων του Δήμου Πειραιά 10. Η ομάδα του ΟΠΑΠ 11. Η Λένα Ζευγαρά on stage 12. Η Λένα Ζευγαρά on stage 13. Η φαντασμαγορική γιορτή του My Radio 104.6 powered by Πρωτοχρονιάτικο ΛαχείοΈνα νέο περιστατικό ενδοοικογενειακής βίας σημειώθηκε τη Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου στο κέντρο της Αθήνας, όταν ένας νεαρός άνδρας εισέβαλε σε κατάστημα όπου εργαζόταν η σύντροφός του. Με την απειλή όπλου την εξανάγκασε να τον ακολουθήσει και την επιβίβασε σε αυτοκίνητο που περίμενε απ’ έξω.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το περιστατικό εκτυλίχθηκε το μεσημέρι, όταν ο νεαρός έφτασε στο σημείο μαζί με έναν φίλο του, ο οποίος οδηγούσε το όχημα διαφυγής. Ο δράστης μπήκε στο εσωτερικό του καταστήματος και, κρατώντας όπλο ρέπλικα, ανάγκασε τη φίλη του –με την οποία είχε προηγηθεί έντονος καβγάς– να τον ακολουθήσει.
Οι υπάλληλοι του καταστήματος, που έγιναν αυτόπτες μάρτυρες του επεισοδίου, ειδοποίησαν άμεσα την αστυνομία. Ο οδηγός του αυτοκινήτου φέρεται να άφησε το ζευγάρι λίγο αργότερα στην οδό Αχαρνών.
Εκεί, οι αστυνομικοί εντόπισαν τον άνδρα και τη γυναίκα και τους μετέφεραν στο Γραφείο Ενδοοικογενειακής Βίας, το οποίο έχει αναλάβει τη διερεύνηση της υπόθεσης.
Ο ουκρανικός στρατός ανακοίνωσε ότι έπληξε μονάδα επεξεργασίας φυσικού αερίου στη νότια ρωσική πόλη Αστραχάν, καθώς και εγκατάσταση παραγωγής καυσίμων για πυραύλους στην περιοχή του Ροστόφ.
Σύμφωνα με ανακοίνωση του γενικού επιτελείου, εκρήξεις σημειώθηκαν στη μονάδα του Αστραχάν. Ο επικεφαλής των δυνάμεων μη επανδρωμένων αεροσκαφών της Ουκρανίας δήλωσε ότι οι πιλότοι του έπληξαν τη μονάδα Κάμενσκι, η οποία παράγει, μεταξύ άλλων, καύσιμα για πυραύλους τύπου Iskander και Kindzhal.
Από την Τετάρτη 17/12 ξεκινούν οι πληρωμές για εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχους, ανέργους, εργαζόμενους και δικαιούχους επιδομάτων εν όψει των γιορτών.
1. Δώρο ΔΥΠΑ: Η αρχή των πληρωμών θα γίνει στις 17 Δεκεμβρίου, οπότε η ΔΥΠΑ θα καταβάλει νωρίτερα το δώρο Χριστουγέννων σε επιδοτούμενους ανέργους, μαζί με την προπληρωμή όλων των επιδομάτων και παροχών.
Στο πλαίσιο αυτό θα πιστωθούν:
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οι πιστώσεις θα γίνουν απευθείας στους λογαριασμούς των δικαιούχων, χωρίς να απαιτείται καμία ενέργεια ή επίσκεψη στα ΚΠΑ2. Η ΔΥΠΑ υπενθυμίζει μόνο πως οι άνεργοι που οφείλουν να δηλώσουν παρουσία στο διάστημα 17 Δεκεμβρίου 2025 – 6 Ιανουαρίου 2026 θα λάβουν την προπληρωμή μετά την ηλεκτρονική υποβολή της δήλωσης. Η διαδικασία διεκπεραιώνεται αποκλειστικά μέσω της πλατφόρμας στο gov.gr.
2. Συντάξεις: Θα ακολουθήσουν οι πληρωμές των συντάξεων Ιανουαρίου 2026, οι οποίες καταβάλλονται νωρίτερα φέτος και με αύξηση 2,4%, σύμφωνα με τον μηχανισμό ετήσιας αναπροσαρμογής.
Η καταβολή θα γίνει σε δύο «κύματα»Οπως συμβαίνει συνήθως, τα ποσά θα είναι διαθέσιμα ακόμη νωρίτερα μέσω ΑΤΜ (π.χ. οι δικαιούχοι των συντάξεων που εμφανίζονται στις 19 Δεκεμβρίου θα δουν τα χρήματα από το απόγευμα της Πέμπτης 18 Δεκεμβρίου).
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Τονίζεται ότι από 12 έως 16,8 ευρώ τον μήνα θα κινηθεί η αύξηση που θα δοθεί στους συνταξιούχους με τις συντάξεις Ιανουαρίου 2026.
Το 45% του συνόλου των 671.000 συνταξιούχων, δηλαδή περίπου 300.000, θα λάβουν με τις συντάξεις Ιανουαρίου 2026 το 100% της αύξησης, ενώ οι υπόλοιποι που διατηρούν υψηλή προσωπική διαφορά θα λάβουν το 50% της αύξησης.
Ωστόσο, υπάρχει και μια ενδιάμεση ζώνη συνταξιούχων με μικρό υπόλοιπο προσωπικής διαφοράς, που στο σύνολό του δεν θα ξεπερνά το 50% της ετήσιας αύξησης.
Οι εν λόγω συνταξιούχοι θα λάβουν από 50,01% έως 99,99% της αύξησης, ανάλογα με το αποτέλεσμα του συμψηφισμού.
Από 1/1/2027 απαλείφεται εντελώς η προσωπική διαφορά και κάθε χρόνο όλοι οι συνταξιούχοι θα λαμβάνουν το 100% της ετήσιας αύξησης.
3. Επιδόματα: Με νέα νομοθετική ρύθμιση δίνεται πλέον η δυνατότητα οι καταβολές του ΟΠΕΚΑ να πραγματοποιούνται νωρίτερα κατά τις περιόδους των μεγάλων εορτών. Ετσι, ο φετινός κύκλος πληρωμών μεταφέρεται στις 22 Δεκεμβρίου, προκειμένου τα νοικοκυριά να εισέλθουν στις γιορτές με τις αναγκαίες οικονομικές ενισχύσεις. Την ημέρα εκείνη θα καταβληθούν:
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Συνολικά για τον Δεκέμβριο θα πληρωθούν:
Αρκετά επιδόματα, όπως το Α21, το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα και το Επίδομα Γέννησης, καταβάλλονται μέσω προπληρωμένων καρτών.
4. Δώρο Χριστουγέννων:
Για τον ιδιωτικό τομέα, το Δώρο Χριστουγέννων πρέπει να καταβληθεί το αργότερο έως την Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου, ενώ οι επιχειρήσεις μπορούν να το καταβάλουν και νωρίτερα.
Το ποσό αντιστοιχεί σε έναν πλήρη μισθό για όσους αμείβονται μηνιαίως και σε 25 ημερομίσθια για όσους πληρώνονται με ημερομίσθιο.
Η βάση υπολογισμού είναι οι τακτικές αποδοχές της 10ης Δεκεμβρίου, ενώ για όσους αποχώρησαν νωρίτερα λαμβάνεται υπόψη η ημέρα λύσης της σύμβασης.
Για τους επιδοτούμενους ανέργους, το δώρο ισούται με έναν μήνα πλήρους επιδότησης, υπό την προϋπόθεση ότι έχει συμπληρωθεί τουλάχιστον ένας μήνας ανεργίας μέσα στο έτος.
Μετά την τελευταία αύξηση του κατώτατου μισθού, το ποσό διαμορφώνεται στα 540 ευρώ.
Το Δώρο Χριστουγέννων καταβάλλεται αποκλειστικά σε χρήμα, ενώ η μη καταβολή του συνιστά ποινικό αδίκημα.
Την ώρα που ο 32χρονος ανιψιός του ιδιοκτήτη του κάμπινγκ στη Φοινικούντα και ο επιστήθιος φίλος του απολογούνται ενώπιον των δικαστικών Αρχών στην Καλαμάτα, νέα στοιχεία έρχονται στο φως για το διπλό φονικό που έχει συγκλονίσει τη Μεσσηνία.
Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο ανιψιός του επιχειρηματία – αυτόπτης μάρτυρας της δολοφονίας και μοναδικός κληρονόμος του – κατηγορείται για την ηθική αυτουργία στο έγκλημα. Οι ανακριτικές αρχές εξετάζουν τα κενά στις καταθέσεις του, καθώς και τις τηλεφωνικές επικοινωνίες από τα λεγόμενα «πακιστανικά» κινητά που τον ενοχοποιούν.
Υπάρχει επίσης μαρτυρία, ότι ο 32χρονος ήταν εκείνος που μετέφερε με το αυτοκίνητό του στα ΚΤΕΛ τον εκτελεστή αμέσως μετά τη δολοφονία, γεγονός που ενισχύει τις υποψίες σε βάρος του.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Το βίντεο-ντοκουμέντοΣε νέο αποκλειστικό βίντεο που παρουσίασε το MEGA, καταγράφεται ένα αυτοκίνητο μάρκας MERCEDES με φιμέ τζάμια να διασχίζει τον δρόμο κοντά στα ΚΤΕΛ. Το όχημα είναι ίδιο σε μάρκα και χρώμα με αυτό που ανήκει στον 32χρονο ανιψιό του θύματος.
Η κάμερα ασφαλείας δείχνει το αυτοκίνητο να περνά από το σημείο στις 18:45. Μόλις τριάμισι λεπτά αργότερα, εμφανίζεται ο 22χρονος φερόμενος ως φυσικός αυτουργός της δολοφονίας να κινείται στην ίδια περιοχή.
Οι ισχυρισμοί του κατηγορούμενουΟ ανιψιός του θύματος στην απολογία του ενώπιον της ανακρίτριας υποστήριξε, ότι την επόμενη ημέρα του εγκλήματος βρισκόταν στην Καλαμάτα, καθώς όπως είπε «πήγα στη μητέρα μου». Ισχυρίστηκε επίσης ότι στο αυτοκίνητο μαζί του ήταν και η σύντροφός του.
Εχει σημασία αυτές τις μέρες να θυμόμαστε και να σκεφτόμαστε αυτούς που δουλεύουν είτε σε αντίξοες συνθήκες είτε παραπάνω ώρες απλώς και μόνο για τη δική μας εξυπηρέτηση. Στερεοτυπικά θα κατατάσσαμε σε αυτούς προφανώς τους ντελιβεράδες. Οι οποίοι παρεμπιπτόντως τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί πάρα πολύ λόγω ανταγωνισμού στις πλατφόρμες αλλά και λόγω των πολλαπλάσιων αναγκών και μιας νέας κατ’ οίκον ανάγκης και συνήθειας για φαγητό στο σπίτι. Πολλοί βρίζουν τους ντελιβεράδες ή θυμώνουν με αυτούς επειδή κάνουν μια σειρά παραβάσεων χωρίς να υπολογίζουν ότι ακριβώς οι παραβάσεις αυτές είναι αποτέλεσμα και συνάρτηση των πιέσεων που δέχονται χρονικά είτε από τους πελάτες είτε από τους ιδιοκτήτες των μαγαζιών που εργάζονται.
Από την άλλη υπάρχει ένας τεράστιος κλάδος εργαζομένων. Ημιαπασχολούμενων, ευέλικτων και επισφαλών. Ανθρωποι που δεν κατατάσσονται στα παλιά συμβατικά ωράρια και οι οποίοι δουλεύουν παραπάνω ώρες, πολλές φορές σπαστά εις βάρος όχι απλώς και μόνον του ιδιωτικού και προσωπικού τους χρόνου αλλά και της ψυχικής τους υγείας. Είναι απολύτως αντίρροπο και απολύτως αντιφατικό την ίδια ώρα που οι παραγωγικές δυνάμεις και τα παραγωγικά εργαλεία του ανθρώπου έχουν εκσυγχρονιστεί και έχουν βελτιωθεί τόσο πολύ, ο ίδιος να αναγκάζεται να δουλεύει περισσότερες ώρες πράγμα το οποίο καταδεικνύει ως ένα βαθμό μία όψη των κοινωνικών ανισοτήτων της εποχής. Επίσης παράδοξο και αντιφατικό είναι πως τα ίδια τα επαγγέλματα που συνήθως είναι πολύ δύσκολα και πολλές φορές ανθυγιεινά όπως για παράδειγμα οι καθαριστές των δήμων την ίδια ώρα να αντιμετωπίζουν τη χλεύη των απλών πολιτών. Πολλοί εξ αυτών επειδή νομίζουν ότι οι εργαζόμενοι αυτοί δουλεύουν λίγες ώρες ή επειδή βγαίνουν τα σκουπιδιάρικα σε συνήθως κακές ώρες πως ακριβώς γι’ αυτό συμβάλλουν σε μια περαιτέρω ταλαιπωρία της πόλης.
Συνήθως το ξεχνάμε αλλά ένα ολόκληρο πλήρες αλλά και αόρατο εργοστάσιο λειτουργεί νυχθημερόν γύρω μας στην εστίαση, στα καφέ, στις αλυσίδες των εστιατορίων, στους δήμους και βέβαια στα νοσοκομεία και στο ταλαιπωρημένο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Στον βαθμό που οι ελεγκτικοί μηχανισμοί εξασθενούν και οι ατομικές διαπραγματεύσεις πολλαπλασιάζονται, το παραπάνω εργοστάσιο και μεγαλώνει και γίνεται όλο και πιο βάναυσο στην εσωτερική του δομή και λειτουργία. Κι όμως την ίδια ώρα και οι μετέχοντες σε αυτό και αυτοί που είναι έξω από τη λειτουργία του κάνουν πως δεν το βλέπουν ή πολλές φορές το λογίζουν ως μία αυτονόητη σημερινή διάσταση των εργασιακών σχέσεων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Παλαιότερες συμβάσεις θεωρούνται παρωχημένες ή και συμβεβλημένες με μια καθυστέρηση στην ανάπτυξη της οικονομίας και στις νέες της δυναμικές. Χρέος και καθήκον όλων είναι να ονοματίσουν το αόρατο εργοστάσιο. Να δώσουν θεσμική διάσταση και ορατότητα στους δικούς του εργαζομένους.
Ο Νικ Ράινερ, ο 32χρονος γιος του σκηνοθέτη Ρομπ Ράινερ, συνελήφθη ως ύποπτος για τη δολοφονία του πατέρα του και της συζύγου του, Μισέλ, στην έπαυλή τους στο Μπρέντγουντ, σύμφωνα με το ΤΜΖ.
Ο 32χρονος βρίσκεται υπό κράτηση στο Αστυνομικό Τμήμα του Λος Άντζελες (LAPD) από το πρωί της Δευτέρας.
Σημειώνεται ότι ο γνωστός σκηνοθέτης Ρομπ Ράινερ και η σύζυγός του Μισέλ Σίνγκερ βρέθηκαν νεκροί στο σπίτι τους στο Λος Άντζελες, σε μια υπόθεση που η αστυνομία διερευνά ως διπλή ανθρωποκτονία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Σύμφωνα με την αστυνομία του Λος Άντζελες, οι σοροί ενός 78χρονου άνδρα και μιας 68χρονης γυναίκας εντοπίστηκαν μέσα στην πολυτελή έπαυλη του ζευγαριού στο Μπρεντγουουντ, αξίας 13,5 εκατ. δολαρίων. Οι αρχές επιβεβαίωσαν πως πρόκειται για τον διάσημο σκηνοθέτη και τη σύζυγό του.
Αστυνομικές πηγές του νόμου ανέφεραν ότι τα σώματα έφεραν τραύματα από μαχαίρι, ενώ σύμφωνα με το περιοδικό People, η κόρη τους, Ρόμι, ήταν εκείνη που έκανε τη φρικτή ανακάλυψη μέσα στην κατοικία. Η Ρόμι, που κατοικεί απέναντι από το πατρικό της, είχε πρόσφατα δηλώσει ότι είναι «ευγνώμων για την οικογένεια και την υγεία». Η αστυνομία του Λος Άντζελες (LAPD) επιβεβαίωσε ότι η υπόθεση αντιμετωπίζεται ως ανθρωποκτονία, με ισχυρή αστυνομική παρουσία στο σημείο το βράδυ της Κυριακής.
Η έρευνα της αστυνομίαςΣε συνέντευξη Τύπου, ο αναπληρωτής αρχηγός της LAPD, Άλαν Χάμιλτον, δήλωσε ότι δεν έχει εντοπιστεί ακόμη ύποπτος και πως δεν υπάρχουν προσαγωγές. Τόνισε επίσης πως οι αρχές θα μιλήσουν με όλα τα μέλη της οικογένειας για να συγκεντρώσουν στοιχεία. Ωστόσο, δημοσίευμα του περιοδικού People αναφέρει ότι ο γιος του ζευγαριού ανακρίνεται ως ύποπτος για τον θάνατο των γονιών του.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Άλλα δημοσιεύματα αναφέρουν ότι ο σκηνοθέτης και η σύζυγός του δολοφονήθηκαν από τον γιο τους, Νικ ο οποίος φέρεται να αντιμετωπίζει χρόνια προβλήματα εθισμού.
Rob Reiner and his wife Michele were killed by their son, Nick Reiner, who has been suffering with a drug addiction for many years. pic.twitter.com/GbkChCxlqH
— OSINT Europe (@Osinteurope) December 15, 2025
Οι σοροί παραμένουν στο σπίτι, καθώς η αστυνομία αναμένει ένταλμα για να συνεχίσει την έρευνα. Ο Χάμιλτον σημείωσε ότι ο χώρος παραμένει αμετάβλητος από τη στιγμή που εντοπίστηκαν τα θύματα.
Το γραφείο του δημάρχου του Λος Άντζελες επιβεβαίωσε ότι οι διασώστες της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας έφτασαν στην οικία στις 3.38 μ.μ. και κάλεσαν αμέσως την αστυνομία. Η δήμαρχος Κάρεν Μπας εξέφρασε τη θλίψη της, χαρακτηρίζοντας τον θάνατο του σκηνοθέτη «τεράστια απώλεια για την πόλη και τη χώρα».
Η καριέρα και η παρακαταθήκη του Ρομπ ΡάινερΟ Ράινερ, γιος του θρυλικού κωμικού και σκηνοθέτη Κάρλ Ράινερ, ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του και καθιερώθηκε ως ένας από τους πιο αναγνωρισμένους δημιουργούς του Χόλιγουντ. Το Σεπτέμβριο κυκλοφόρησε το Spinal Tap II: The End Continues, συνέχεια της εμβληματικής του ταινίας του 1984.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Ξεκίνησε την καριέρα του ως ηθοποιός στη σειρά All In The Family, ρόλος που του χάρισε δύο βραβεία Emmy και πέντε υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα. Στη συνέχεια στράφηκε στη σκηνοθεσία, υπογράφοντας κλασικές ταινίες όπως This Is Spinal Tap, Stand By Me, The Princess Bride, Misery, A Few Good Men και When Harry Met Sally.
Η τελευταία θεωρείται μία από τις σημαντικότερες ρομαντικές κομεντί όλων των εποχών. Παράλληλα, ο Ράινερ υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής των προοδευτικών πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων στις ΗΠΑ.
Η οικογένεια και η προσωπική ζωήΟ Ράινερ γνώρισε τη φωτογράφο Μισέλ Σίνγκερ στα γυρίσματα του When Harry Met Sally και παντρεύτηκαν το 1989. Απέκτησαν τρία παιδιά – τον Τζέικ, τον Νικ και τη Ρόμι. Από τον πρώτο του γάμο με την ηθοποιό Πένι Μάρσαλ είχε υιοθετήσει την κόρη της, Τρέισι Ράινερ.
Ο γιος του, Νικ Ράινερ, έχει μιλήσει ανοιχτά για τις δυσκολίες του με τον εθισμό και την εμπειρία του με την ταινία Being Charlie, που σκηνοθέτησε ο πατέρας του το 2016. Σε παλαιότερες συνεντεύξεις είχε αναφέρει ότι η συνεργασία αυτή τους έφερε πιο κοντά.
Πρόσφατα, η Ρόμι Ράινερ είχε μοιραστεί φωτογραφίες με τον πατέρα της, σημειώνοντας: «Ευγνώμων για την οικογένεια, την υγεία και τους φίλους κάθε ηλικίας». Η ανάρτησή της, με αιχμές για την πολιτική κατάσταση στις ΗΠΑ, αντικατόπτριζε τις προοδευτικές πεποιθήσεις του πατέρα της.
Hello!
To πιο διάσημο και glamorous περιοδικό στον κόσμο.
Επιστρέφει από την ALTER EGO MEDIA. Aπο Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου και κάθε Τετάρτη στα Περίπτερα
https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2025/12/HELLO-MAGAZINE-21s_PORTRAIT-1.mp4 https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2025/12/HELLO-MAGAZINE-21s_PORTRAIT.mp4Κρίσιμες επαφές θα έχει στις Βρυξέλλες σήμερα, 15 Δεκεμβρίου 2025, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου, ο οποίος θα συμμετάσχει στο Συμβούλιο των Υπουργών Ενέργειας της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Το Συμβούλιο των Υπουργών αναμένεται να καταλήξει σε μερική συμφωνία σχετικά με τον μηχανισμό «Συνδέοντας την Ευρώπη» για την περίοδο 2028-2034, που αφορά το χρηματοδοτικό πρόγραμμα της ΕΕ για την προώθηση ανάπτυξης, απασχόλησης, συμμετοχικότητας και ανταγωνιστικότητας, μέσω της αποτελεσματικής διασύνδεσης των δικτύων μεταφορών, ενέργειας και ψηφιακών δικτύων εντός της ΕΕ.
Για την Ελλάδα η συμφωνία αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς το πακέτο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τα δίκτυα (Grids Package) έχει έντονο «ελληνικό χρώμα» και αποτελεί δικαίωση της κυβέρνησης, η οποία έφερε το θέμα των δικτύων στο ευρωπαϊκό τραπέζι, καθώς και της συντονισμένης πολιτικής που ακολούθησε η ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας το προηγούμενο διάστημα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η πρόταση που θα συζητηθεί εμπίπτει στις ευρύτερες διαπραγματεύσεις του Πολυετούς Δημοσιονομικού Πλαισίου για την περίοδο μετά το 2027 και αποσκοπεί στην παροχή της νομικής βάσης για επενδύσεις σε διευρωπαϊκά δίκτυα υποδομών, μεταφορών και ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων των διασυνοριακών έργων ΑΠΕ, ενώ στόχος της πρωτοβουλίας είναι να συμβάλει στον εκσυγχρονισμό και την επέκταση των ευρωπαϊκών δικτύων για τη στήριξη του γρήγορου εξηλεκτρισμού που θα οδηγήσει νοικοκυριά και επιχειρήσεις να έχουν πρόσβαση σε οικονομικά προσιτή, ασφαλή και καθαρή ενέργεια. Σύμφωνα με την επίσημη ατζέντα του Συμβουλίου, οι ευρωπαίοι υπουργοί θα ανταλλάξουν απόψεις και για τη σχέση μεταξύ ενέργειας και ασφάλειας με τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε.
Στο πλαίσιο του Συμβουλίου Υπουργών, ο Σταύρος Παπασταύρου πρόκειται να ενημερώσει τους ομολόγους του για τις ενεργειακές συμφωνίες που υπογράφηκαν κατά τη διάρκεια του P-TEC, της Συνόδου της Σύμπραξης για τη Διατλαντική Συνεργασία στην Ενέργεια, για τις συμφωνίες με την Ουκρανία και τις έρευνες στον τομέα υδρογονανθράκων, τονίζοντας τον ενισχυμένο ρόλο που αποκτά η Ελλάδα ως κεντρική πύλη εισόδου μη ρωσικού αερίου μέσω του Κάθετου Διαδρόμου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });O Στ. Παπασταύρου θα έχει συνάντηση και με τον νέο κύπριο υπουργό Ενέργειας Μιχάλη Δαμιανό και στο τραπέζι της συζήτησης αναμένεται να βρεθεί το έργο GSI, μετά την απόφαση των δύο χωρών να επικαιροποιήσουν την οικονομικοτεχνική μελέτη για προσέλκυση επενδυτών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Μάλιστα, η ένταξη του GSI στις «Ενεργειακές Λεωφόρους» από την Κομισιόν εξασφαλίζει άμεση ευρωπαϊκή εποπτεία, ενισχυμένη χρηματοδότηση μέσω του ευρωπαϊκού χρηματοδοτικού μηχανισμού Connecting Europe Facility και παρέμβαση της Κομισιόν σε ενδεχόμενα διοικητικά ή πολιτικά εμπόδια. Αλλωστε για την Ελλάδα το Grids Package έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς τα τρία από τα οκτώ προτεραιοποιημένα έργα αφορούν άμεσα τη χώρα μας, και συγκεκριμένα ο Διαβαλκανικός Αγωγός, η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου και η ενίσχυση των διασυνδέσεων στη ΝΑ Ευρώπη.
Σε ποινή φυλάκισης 9 μηνών με τριετή αναστολή καταδικάστηκε από το Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Λαμίας η αγρότισσα που συνελήφθη το πρωί της περασμένης Πέμπτης (11/12/25) με τις κατηγορίες της βίας κατά δικαστικού λειτουργού και διέγερση σε διάπραξη εγκλημάτων, βιαιοπραγίες ή διχόνοια, για βίντεο που ανήρτησε στο TikTok.
Το δικαστήριο την έκρινε ένοχη και για τις δύο κατηγορίες. Στο ύψος της ποινής έπαιξε ρόλο και ο πρότερος σύννομος βίος της, που έγινε δεκτός ως ελαφρυντικό, ενώ της καταλογίστηκαν και 200 ευρώ για δικαστικά έξοδα. Στην απολογία της η κατηγορούμενη ανέφερε, ότι αν ήξερε ότι θα προκαλούσε τέτοιο σούσουρο, δεν θα το είχε κάνει και ότι οι αναρτήσεις της ήταν προϊόν οργής.
Πάντως δεν έλειψε η αναφορά της στους πολιτικούς, οι οποίοι όπως είπε έχουν το ακαταδίωκτο. «Θα ιδρύσω και ‘γω κόμμα, να ξεφύγω από το να διώκομαι ως απλός πολίτης», ανέφερε χαρακτηριστικά. Οι συνήγοροι της μετά την απολογία της ζήτησαν από το Δικαστήριο να γίνει ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη, αίτημα που απορρίφθηκε από Εισαγγελέα και Δικαστή.
Το όραμα να δημιουργηθεί ένας πολιτιστικός θεσμός που φέρνει την κλασική μουσική πιο κοντά στο ελληνικό κοινό. Η ανάγκη να επιβιώσει ο θεσμός σε έναν κόσμο που φαίνεται να μη δίνει προτεραιότητες στην τέχνη. Και οι στόχοι να εκπαιδεύονται νέες γενιές ακροατών και να γίνεται η μουσική μέρος της καθημερινότητάς τους. Αυτές είναι μερικές από τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης Χρίστος Γαλιλαίας, με τον οποίο μιλήσαμε επ’ αφορμή της συμπλήρωσης 25 χρόνων του οργανισμού.
Ο σκοπός και οι προκλήσεις«Τα Μέγαρα Μουσικής στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη δημιουργήθηκαν με έναν συγκεκριμένο σκοπό, που δεν είναι άλλος από το να καταστούν ναοί της κλασικής μουσικής, διότι αυτό έλειπε από την Ελλάδα. Αυτό ήταν το όραμα του Χρήστου Λαμπράκη. Ο στόχος ήταν να μη χρειάζεται ο Ελληνας να φύγει στο εξωτερικό, να πάει στο Βερολίνο ή να ταξιδέψει στη Βιέννη για να απολαύσει μεγάλες μουσικές εκδηλώσεις και σπουδαίους καλλιτέχνες. Αντίθετα, να έρχεται η Φιλαρμονική του Βερολίνου στην Αθήνα και να βλέπει τη Μάρθα Αργκερίχ από κοντά, για παράδειγμα, χωρίς να χρειάζεται να ταξιδέψει στη Βιέννη. Αυτό είναι το πολύ βασικό.
Ωστόσο, το κοινό δεν έχει συνηθίσει στη λόγια μουσική, αφού ποτέ δεν ήταν κομμάτι της ελληνικής παράδοσης ή κουλτούρας. Οταν στην υπόλοιπη Ευρώπη υπήρχε η Αναγέννηση, ο Διαφωτισμός, η μπαρόκ, η κλασική και η ρομαντική περίοδος, η Ελλάδα ήταν σε οθωμανική κατοχή. Αυτή η πραγματικότητα επιβάλλει να κατανοήσουμε ότι για να αλλάξει αυτό απαιτούνται δύο πράγματα. Πρώτον πολλά χρόνια και δεύτερον μια ριζική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουμε το ζήτημα της αισθητικής, όσον αφορά τη μουσική και τον πολιτισμό γενικότερα. Οταν ένα παιδί μεγαλώνει ακούγοντας μουσική που δεν έχει καμία σχέση με τη λόγια μουσική ή με χαμηλή αισθητική και ταυτόχρονα ζει σε ένα περιβάλλον όπου κυριαρχούν τα μπουζούκια και τα λαϊκά τραγούδια, πώς περιμένουμε ότι μεγαλώνοντας θα αγαπήσει τον Σούμπερτ; Η λόγια μουσική να μπει στην καθημερινότητα. Επιμένω για τις μικρές ηλικίες, γιατί εκεί διαμορφώνονται η προσωπικότητα και η αισθητική του ατόμου, και το περιβάλλον παίζει πολύ σημαντικό ρόλο για ένα παιδί».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Οι δράσεις«Αναφορικά με αυτό που συζητάμε, έχουμε ήδη θέσει σε εφαρμογή πλάνα και προχωράμε με δράσεις που συμβάλλουν στην υλοποίηση αυτών των στόχων. Για παράδειγμα, να σας αναφέρω ενδεικτικά τη “Μούσα”, την Ορχήστρα Νέων του Μεγάρου, η οποία πολλές φορές επισκέπτεται σχολεία, ή ένα κλιμάκιο της “Μούσας” για να είναι πιο διαχειρίσιμο το μέγεθος, και έτσι τα παιδιά έχουν την ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με κάτι διαφορετικό.
Επιστρέφω στο όραμα, στους ιδρυτικούς σκοπούς των Μεγάρων Μουσικής. Η μουσική, όπως ξέρετε, είναι μια πολύ άμεση μορφή τέχνης. Αν, για παράδειγμα, έρθετε σε μια συναυλία που δεν έχει μεγάλη προσέλευση, αλλά όσοι βρέθηκαν εκεί συγκινήθηκαν ή ένιωσαν κάτι, τότε εγώ θεωρώ πως έχω πετύχει την αποστολή μου. Το θέμα είναι να αγγίξεις την ψυχή του κοινού, αυτού που έρχεται. Δεν έχει καμία σημασία αν ήρθαν 50 άτομα ή 500. Και φυσικά θέλουμε τα 500. Υπάρχει όμως και η παγίδα, γιατί ζούμε σε μια εποχή που εστιάζει στα “μετρήσιμα αποτελέσματα”. Ομως δεν μετριούνται όλα στη ζωή με αυτόν τον τρόπο, και φυσικά ούτε η μουσική. Είναι λάθος να εστιάζει κανείς μόνο στο πόσα εισιτήρια κόπηκαν. Η τέχνη δεν είναι αυτό. Το μετρήσιμο αποτέλεσμα της τέχνης είναι αυτό που σας είπα πριν: να φτάσεις στο τέλος της συναυλίας και να ρωτήσεις το κοινό καθώς βγαίνει: “Σου έκανε κάτι αυτό που άκουσες;”. Και να σου πει ο άλλος: “Φίλε, έχω ταξιδέψει σε άλλον κόσμο. Χαίρομαι τόσο που ήρθα”. Αυτό είναι το πραγματικό αποτέλεσμα, και όχι να ασχολείσαι με το γιατί δεν ήρθαν άλλοι χίλιοι. Πόσους λόγους μπορώ να σας πω για τους οποίους δεν ήρθαν οι άλλοι χίλιοι;».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Επιβίωση και επιδιώξεις«Υπάρχει, φυσικά, η ανάγκη της επιβίωσης. Αυτό το θέμα το έχω αναλύσει πολλές φορές, γιατί το ακούω συχνά. Υπάρχει η άποψη ότι ο πολιτισμός πρέπει να είναι βιώσιμος, αλλά εγώ δεν συμφωνώ με αυτό. Τουλάχιστον, να παραμείνει όπως είναι τώρα. Στην Ελλάδα, είμαστε τυχεροί και γι’ αυτό το υπογραμμίζω. Ο πολιτισμός, ακόμα και σήμερα, έχει δημόσιο χαρακτήρα. Και αυτό είναι κάτι πολύ σημαντικό. Είναι πολύ σημαντική η στήριξη των χορηγών, και συμφωνώ απόλυτα μαζί σας σε αυτό. Οι χορηγοί είναι εξαιρετικοί και τους ευχαριστούμε. Χωρίς όμως τη στήριξη του υπουργείου Πολιτισμού, δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα. Αλλά, αν το δούμε αναλογικά, εγώ που είμαι μέσα στο σύστημα και γνωρίζω τα νούμερα θα σας πω ότι το υπουργείο καλύπτει το 90% του προϋπολογισμού, ενώ οι χορηγοί καλύπτουν μόνο το 10%. Αυτή είναι η αλήθεια. Ο λόγος που είμαστε εποπτευόμενοι φορείς εκ του νόμου είναι επειδή το υπουργείο καλύπτει πάνω από το 50% του ετήσιου προϋπολογισμού μας. Επειδή έχω ζήσει στην Αμερική για 27 χρόνια, σε άλλο πόστο και σε άλλο σύστημα, νομίζω ότι είμαστε πολύ τυχεροί στην Ελλάδα που ο πολιτισμός εξακολουθεί να έχει δημόσιο χαρακτήρα. Εγώ το βιώνω καθημερινά και αν δεν υπήρχε αυτή η στήριξη, δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα από όσα κάνουμε.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Μία από τις πρωταρχικές μου επιδιώξεις ήταν να καθιερωθεί το Μέγαρο σε διεθνές επίπεδο. Νομίζω ότι πέρυσι, όταν για πρώτη φορά στην ιστορία του οργανισμού προβλήθηκαν συναυλίες του Μεγάρου από τα κανάλια Mezzo TV και Medici, ήταν μια επιβεβαίωση του καλλιτεχνικού επιπέδου του προγράμματός μας. Επίσης, ήταν ένδειξη ότι αυτό αναγνωρίζεται πλέον και σε διεθνές επίπεδο. Σιγά σιγά χτίζεται αυτό το όνομα. Και φυσικά με πολλή χαρά αξιοποιώ τη θέση μου στον χώρο της μουσικής, καθώς και τις γνωριμίες που έχω αποκτήσει μέσα από την καλλιτεχνική μου σταδιοδρομία, που είναι και κάτι. Νομίζω πως είναι υποχρέωση όσων κατέχουν τέτοιες θέσεις να το κάνουν προς όφελος του οργανισμού που υπηρετούν».
Στην πολακική ανάλυση, «ο μόνος λόγος που έγινε πρόεδρος του Eurogroup» ο έλληνας υπουργός Οικονομικών «ήταν γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η ΝΔ αποδέχθηκαν το πάγωμα και την κατάσχεση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων, κάτι που αρνήθηκε ο βέλγος συνάδελφός του». Κι επειδή ο Σφακιανός κατέει και τα του παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος, κατέθεσε στα πρακτικά της χθεσινής συνεδρίασης για τον προϋπολογισμό και μια πρόβλεψη: εφόσον ο Πιερρακάκης δεχθεί να υφαρπάξει χρήματα του Κρεμλίνου, θα χαθεί η εμπιστοσύνη προς την Ενωση και «τα δεινά που θα έρθουν στην ήπειρο θα τον κάνουν πιο μισητό και από τον Ντάισελμπλουμ».
Βέβαια, στη συζήτηση που διεξάγεται σε ολόκληρη την ΕΕ για τον τρόπο με τον οποίο θα χρηματοδοτηθεί η Ουκρανία κανείς δεν ξεχνά ότι το διεθνές δίκαιο δεν επιτρέπει κατάσχεση κρατικών περιουσιακών στοιχείων. Αντιθέτως, αναζητείται η φόρμουλα με την οποία θα χρησιμοποιηθεί σημαντικό μέρος των δεσμευμένων στην Ευρώπη 210 δισ. ευρώ χωρίς να παραβιαστούν κανόνες στους οποίους ομνύουν οι Ευρωπαίοι. Λαμβάνοντάς τους υπόψη συμφώνησαν με ειδική πλειοψηφία να μην απαιτείται κάθε εξάμηνο η ανανέωση του παγώματος – κι άρα, περιόρισαν το ρίσκο κάποια φιλορωσική πρωτεύουσα, σαν τη Βουδαπέστη ή την Μπρατισλάβα, να φροντίσει, ενώ ο πόλεμος συνεχίζεται, να επιστραφούν τα κεφάλαια στη Μόσχα.
ΜήνυμαΑυτή η ευρωπαϊκή κίνηση είναι μια στρατηγική κίνηση. Γιατί, σύμφωνα με τους υποστηρικτές της, διατηρεί την πίεση στη ρωσική πλευρά και μειώνει τις πιθανότητες η Δύση να δεχθεί έναν συμβιβασμό ο οποίος κανονικοποιεί τον αναθεωρητισμό. Αλλά κι επειδή δείχνει πως η Ευρώπη δεν είναι διατεθειμένη να επιτρέψει σε τρίτους να αποφασίζουν για οτιδήποτε υπάγεται στη δικαιοδοσία της. Οι ανησυχούντες για την ευρωπαϊκή χρηματοπιστωτική σταθερότητα (στους οποίους αυτοποθετήθηκε για χάρη του εγχώριου αντιδεξιού μετώπου ο εκφραστής του μισού ΣΥΡΙΖΑ) παραβλέπουν βολικά ότι αν η ΕΕ δεν βρει πώς θα στηρίξει οικονομικά το Κίεβο, δεν κινδυνεύουν μόνο οι Ουκρανοί. Απειλείται ολόκληρο το μεταπολεμικό σύστημα, το οποίο βασίζεται στην αρχή που θέλει τα σύνορα να μην επαναχαράσσονται με τη βία. Αν, με άλλα λόγια, επιβραβευτεί ο Πούτιν για την επιθετικότητά του, ο κόσμος δεν θα γίνει ασφαλέστερος. Οι διεθνείς σχέσεις θα αποκτήσουν συναλλακτικό χαρακτήρα, ενώ ο ιμπεριαλισμός θα επιστρέψει. Το νομικό πλαίσιο είναι περίπλοκο, οι χειρισμοί που καλείται να κάνει η Ευρώπη δεν μπορούν παρά να είναι λεπτοί. Ωστόσο, το μήνυμα που επιθυμεί να στείλει είναι κρίσιμο για το μέλλον: η έννοια της εθνικής κυριαρχίας δεν αλλάζει επειδή δεν αρέσει σε κάποιους με αυτοκρατορικούς ιδεασμούς.
Σε κρίσιμη καμπή βρίσκονται οι διαβουλεύσεις για τον πόλεμο στην Ουκρανία, καθώς ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι βρίσκεται στο Βερολίνο για επαφές με Ευρωπαίους ηγέτες. Την ίδια ώρα, οι Ηνωμένες Πολιτείες πιέζουν για επίσπευση μιας συμφωνίας που θα μπορούσε να οδηγήσει στον τερματισμό των εχθροπραξιών. Παρά τις δημόσιες δηλώσεις για πρόοδο, το ζήτημα των εδαφών παραμένει ανοιχτό και ιδιαίτερα ακανθώδες.
Σύμφωνα με πληροφορίες του Reuters, μετά το πέρας των διήμερων συνομιλιών μεταξύ Αμερικανών και Ουκρανών αξιωματούχων στο Βερολίνο, οι Ουκρανοί διαπραγματευτές ξεκαθάρισαν ότι απαιτούνται περαιτέρω συζητήσεις. Αν και ο υπουργός Άμυνας της Ουκρανίας και επικεφαλής διαπραγματευτής Ρουστέμ Ουμέροφ έκανε λόγο για «πραγματική πρόοδο», Αμερικανός αξιωματούχος σημείωσε ότι βασικά ζητήματα παραμένουν άλυτα.
«Η αμερικανική ομάδα με επικεφαλής τους Steve Witkoff και Jared Kushner εργάζεται εξαιρετικά εποικοδομητικά για να βοηθήσει την Ουκρανία να βρει έναν τρόπο για μια μόνιμη ειρηνευτική συμφωνία», ανέφερε σε ανάρτησή του στο X ο Ουμέροφ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Κεντρικό σημείο τριβής εξακολουθεί να είναι το εδαφικό. Όπως μεταδίδεται, οι Αμερικανοί διαπραγματευτές επέμειναν ότι η Ουκρανία θα πρέπει να αποσύρει στρατεύματα από την περιοχή του Ντονέτσκ, θεωρώντας το θέμα αυτό καθοριστικό για τη ρωσική πλευρά. Το Ντονμπάς παραμένει ένα από τα βασικά μέτωπα του πολέμου, με τη Μόσχα να ελέγχει μεγάλο μέρος της περιοχής.
Υπενθυμίζεται ότι την περασμένη εβδομάδα ο αρχηγός των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων δήλωσε πως οι ρωσικές δυνάμεις προελαύνουν κατά μήκος ολόκληρης της γραμμής του μετώπου και ότι έχουν αναπτυχθεί πρόσθετες εφεδρείες σε πόλεις της περιφέρειας του Ντονέτσκ.
Διπλωματικός πυρετός στο ΒερολίνοΠαράλληλα με τις επαφές Ουκρανίας–ΗΠΑ, στο Βερολίνο πραγματοποιείται συνάντηση Ευρωπαίων ηγετών υπό τον Γερμανό καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς, σε μια σαφή επίδειξη στήριξης προς το Κίεβο. Στις συνομιλίες συμμετέχουν, εκτός από τον Ζελένσκι, ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Κιρ Στάρμερ, καθώς και οι επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Εκπρόσωπος της γερμανικής κυβέρνησης ανέφερε ότι στο δείπνο εργασίας έχουν προσκληθεί και ο ειδικός απεσταλμένος του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, Στιβ Γουίτκοφ, καθώς και ο Τζάρεντ Κούσνερ, χωρίς ωστόσο να έχει επιβεβαιωθεί αν τελικά θα παραστούν.
Στο τραπέζι των διαβουλεύσεων παραμένουν, πέρα από το εδαφικό, το μελλοντικό μέγεθος και η δομή των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, καθώς και το πλαίσιο των εγγυήσεων ασφαλείας που θα μπορούσαν να παράσχουν οι σύμμαχοι του Κιέβου. Οι επαφές συνεχίζονται, με το Βερολίνο να μετατρέπεται προσωρινά στο κεντρικό διπλωματικό πεδίο για την επόμενη φάση του πολέμου.
Συμφωνία Γερμανίας–Ουκρανίας για την αμυντική συνεργασίαΣύμφωνα με την εφημερίδα BILD, η οποία επικαλείται γερμανικές κυβερνητικές πηγές, Ουκρανία και Γερμανία κατέληξαν σε σχέδιο 10 σημείων για ενίσχυση της συνεργασίας στον τομέα της άμυνας.
– Τακτικές διαβουλεύσεις υψηλού επιπέδου για την αμυντική πολιτική, μέσω των υπουργείων Άμυνας των δύο χωρών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });– Δημιουργία γραφείου σύνδεσης για την ουκρανική αμυντική βιομηχανία στο Βερολίνο (Ukraine Freedom House), με στόχο τη βελτίωση της δικτύωσης με γερμανικές εταιρείες και ενίσχυση των σημείων επαφής για τη γερμανική βιομηχανία ασφάλειας και άμυνας στην Ουκρανία.
– Ενίσχυση του γραφείου του Γερμανού στρατιωτικού ακολούθου στην πρεσβεία στο Κίεβο, με περισσότερο προσωπικό και αρμοδιότητες, καθώς και συνεχή ανταλλαγή απόψεων για τις ανάγκες σε οπλισμό.
– Νέα κοινά έργα για έρευνα, ανάπτυξη και παραγωγή όπλων, με έμφαση στη χρήση της ουκρανικής τεχνογνωσίας στα drones και στις σχετικές τεχνολογίες.
– Συνεχής μεταφορά τεχνολογίας μέσω κοινών αμυντικών επιχειρήσεων και παραγωγή στην Γερμανία εξοπλισμού που έχει αναπτυχθεί στην Ουκρανία.
– Δημιουργία ευρωπαϊκής συμμαχίας προμήθειας όπλων προς όφελος της Ουκρανίας, που θα περιλαμβάνει και εξοπλισμό κατασκευασμένο εντός της χώρας.
– Ενσωμάτωση της ουκρανικής βιομηχανίας στην πανευρωπαϊκή αγορά άμυνας.
– Πιθανή χρήση ομοσπονδιακών εγγυήσεων για επενδύσεις στην ουκρανική αμυντική βιομηχανία.
– Συνεχής ανταλλαγή πληροφοριών για τις εξελίξεις στο μέτωπο, με αξιοποίηση ψηφιακών δεδομένων πεδίου μάχης και εμπειρίας από την ανάπτυξη γερμανικών τεχνολογιών στην Ουκρανία.
– Δημιουργία ειδικής δικλείδας ασφαλείας κατά της διαφθοράς για τις συμφωνίες όπλων με την Ουκρανία.