Ο Ανέστης Ευαγγελόπουλος μίλησε στην εκπομπή «Χαμογέλα και πάλι» και αναφέρθηκε σε δύο δημοφιλής παρουσιαστές της τηλεόρασης, τον Γρηγόρη Αρναούτογλου και την Ελένη Μενεγάκη.
Ο γνωστός YouTuber σχολίασε τη στάση του παρουσιαστή του ΑΝΤ1 μετά τη δήλωση που είχε κάνει για τη «γεροντολαγνεία» στην τηλεόραση και αποκάλυψε το παρασκήνιο της επικοινωνίας τους. «Με πήρε τηλέφωνο και μου είπε “άκουσα ότι το πήρες πίσω. Είναι προς τιμήν σου που το πήρες πίσω, σε παρακολούθησα”, μου είπε πολύ ωραία πράγματα. Η αλήθεια είναι με σκλάβωσε που με πήρε τηλέφωνο εννοείται. Οπότε αν τον θαύμαζα μία φορά ως παρουσιαστή, τώρα τον θαυμάζω δέκα φορές ως άνθρωπο» ανέφερε ο Ανέστης Ευαγγελόπουλος.
Στη συνέχεια πρόσθεσε, πως τον κάλεσε στην εκπομπή του στο You Tube, όμως εκείνος αρνήθηκε. «Μου είπε “Εμένα το σπίτι μου είναι η τηλεόραση, με πληρώνει η τηλεόραση. Οπότε, δεν θέλω να πάω σε κάτι, που είναι και καλά αυτή τη στιγμή ανταγωνιστικό”. Θεωρώ ότι ο κ. Αρναούτογλου είναι ένας πάρα πολύ έξυπνος άνθρωπος και ίδιον γνώρισμα του έξυπνου ανθρώπου είναι η προσαρμοστικότητα. Οπότε φαντάζομαι, ότι ένας παρουσιαστής που είναι number 1 τόσα χρόνια, βλέπει το μέλλον, βλέπει κατά πού πάει το ρεύμα, οπότε εννοείται».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αναφερόμενος στην Ελένη Μενεγάκη, ο YouTuber αποκάλυψε τη δική της στάση, απέναντι στην πρόσκληση που της απηύθυνε για το Anestea The Podcast. «Έχω προσκαλέσει την Ελένη Μενεγάκη. Μιλήσαμε τώρα πρόσφατα. Να σου πω ρε παιδί μου… Στέλνεις, μπορεί να πάρεις τηλέφωνο κάποιον άλλον και να σε σνομπάρει και να μη σου μιλήσει. Και η Ελένη, της έστειλα ένα μήνυμα να την προσκαλέσω και μου απάντησε ένα κατεβατό, που δεν θα το περίμενα ποτέ, ότι η Ελένη Μενεγάκη θα μου απαντήσει αυτό το πράγμα».
Οι ποδοσφαιριστές της Καλαμάτας συνέχισαν τους πανηγυρισμούς για την άνοδο και στα αποδυτήρια του γηπέδου. Εκεί βρέθηκε και ο μεγαλομέτοχος της ομάδας, Γιώργος Πρασσάς, ο οποίος ανακοίνωσε στους παίκτες πριμ ύψους 200.000 ευρώ για την επιστροφή στην Stoiximan Super League, ενώ αρχικά ο Αλέκος Βοσνιάδης είχε ζητήσε 100 χιλιάδες ευρώ.
Η Καλαμάτα πανηγύρισε την άνοδό της στη μεγάλη κατηγορία, επικρατώντας του Ολυμπιακός Β στην έδρα της. Μετά το τελευταίο σφύριγμα, οι ποδοσφαιριστές του Αλέκος Βοσνιάδης ξέσπασαν σε έντονους πανηγυρισμούς στον αγωνιστικό χώρο, με το κλίμα γιορτής να συνεχίζεται και στα αποδυτήρια.
Οι πανηγυρισμοί της ομάδας για την άνοδοΣτο γιορτινό κλίμα συμμετείχε και ο Γιώργος Πρασσάς, με τους παίκτες της «Μαύρης Θύελλας» να τον αποθεώνουν φωνάζοντας ρυθμικά «είναι τρελός ο πρόεδρος», λίγο μετά την ανακοίνωση του σημαντικού πριμ για την επιτυχία της ομάδας.
Δείτε το βίντεο με τους πανηγυρισμούς στα αποδυτήρια με τον πρόεδρο της Καλαμάτας
Σε εξέλιξη βρίσκεται η μάχη με τις φλόγες που ξέσπασε το μεσημέρι της Κυριακής (15/3) έξω από το χωριό Άγιος Βασίλειος του Δήμου Βιάννου, κινητοποιώντας ισχυρές δυνάμεις της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας.
Σύμφωνα με ανάρτηση του Δημάρχου Βιάννου, Παύλου Μπαριτάκη, «δύσκολη η πρώτη μάχη με τις φλόγες στον Δήμο μας», καθώς οι ισχυροί άνεμοι δυσχεραίνουν το έργο των πυροσβεστών.
Η Πυροσβεστική ειδοποιήθηκε για την εκδήλωση της πυρκαγιάς στις 1.40 μ.μ. Αρχικά κινητοποιήθηκαν έξι οχήματα με 12 πυροσβέστες και ένα τμήμα της ΕΜΟΔΕ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Καθώς η φωτιά επεκτεινόταν, ενισχύθηκαν οι δυνάμεις στο σημείο. Το απόγευμα επιχειρούσαν επτά οχήματα με 14 υπαλλήλους και δύο ομάδες ΕΜΟΔΕ, συνολικά 12 άτομα.
Πρόκειται για την πρώτη πυρκαγιά που εκδηλώνεται στην ενδοχώρα της Κρήτης για το 2026, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας δύσκολης αντιπυρικής περιόδου για το νησί.
Ο «βασιλιάς είναι γυμνός» λέει η σχετική φράση του παιδιού στο παραμύθι του Αντερσεν και είναι κάτι που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και για την αεράμυνα της Τουρκίας, καθώς ειδικά το τελευταίο χρονικό διάστημα η αντιαεροπορική και αντιπυραυλική άμυνα της Τουρκίας αποτελεί έναν από τους πιο κρίσιμους και πολυσυζητημένους πυλώνες της εθνικής της ασφάλειας, μια και βρίσκεται στο επίκεντρο γεωπολιτικών αναταράξεων και εξοπλιστικών ανταγωνισμών.
Για δεκαετίες, η χώρα βασιζόταν σχεδόν αποκλειστικά σε νατοϊκά συστήματα – όπως γίνεται και σήμερα με την αναμενόμενη αποστολή νατοϊκής συστοιχίας Patriot στα ανατολικά σύνορα της Τουρκίας – και την υποστήριξη των συμμάχων της, και αν και τα τελευταία χρόνια έχει προχωρήσει σε μια ριζική στροφή προς την αυτονομία και τη διαφοροποίηση των πηγών της, όλα δείχνουν πως αυτά δεν επαρκούν για να διασφαλίσουν την πραγματική αεράμυνα της χώρας.
Η Τουρκία αναπτύσσει μια «πολυεπίπεδη» αεράμυνα, η οποία αποσκοπεί στην κάλυψη όλων των υψομέτρων και αποστάσεων. Το δόγμα αυτό υλοποιείται μέσω του προγράμματος «Ατσάλινος θόλος» (Çelik Kubbe), ενός ενοποιημένου δικτύου που συνδέει ραντάρ, συστήματα επικοινωνιών και όπλα αναχαίτισης, ενσωματώνοντας τεχνητή νοημοσύνη για τη λήψη αποφάσεων σε πραγματικό χρόνο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η εγχώρια αμυντική βιομηχανία με πρωτεργάτες τις Aselsan και Roketsan έχει κάνει σημαντικά βήματα, αν και όπως φαίνεται από τις μέχρι τώρα κινήσεις της Αγκυρας, δεν επαρκούν να διασφαλίσουν ειδικά το κομμάτι της αντιβαλλιστικής προστασίας που ενδιαφέρει την τουρκική κοινή γνώμη. Μέχρι τώρα η τουρκική αμυντική βιομηχανία έχει παραγάγει τα συστήματα HISAR-A+ και HISAR-O+, που είναι συστήματα μικρού και μέσου βεληνεκούς με στόχο την προστασία στρατιωτικών βάσεων και κρίσιμων υποδομών από ελικόπτερα, drones και πυραύλους cruise.
Το «καμάρι» της τουρκικής παραγωγής, το οποίο στοχεύει να ανταγωνιστεί τους S-400 και τους Patriot, ακούει στο όνομα SIPER. Το βεληνεκέςς του εν λόγω συστήματος στην έκδοση Block 1, που ξεκίνησε να παραδίδεται στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις μόλις στις αρχές του 2026, ξεπερνά τα 100 χλμ. και η στόχευση είναι στο Block 3 να ξεπεράσει τα 180 χλμ. βεληνεκούς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Στους σχεδιασμούς τουλάχιστον της Αγκυρας, το SIPER αποτελεί τη λύση για την άμυνα μεγάλων αποστάσεων και μεγάλων υψομέτρων, μειώνοντας την εξάρτηση από το εξωτερικό, αλλά στην παρούσα φάση όλα δείχνουν πως κρίνεται ως ανεπαρκές να αντιμετωπίσει υπαρκτές απειλές. Για τα πιο χαμηλά υψόμετρα η Τουρκία παράγει το Korkut. Πρόκειται για αυτοκινούμενο αντιαεροπορικό πυροβόλο για προστασία από απειλές σε πολύ χαμηλό υψόμετρο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Είναι γεγονός πως η αγορά του ρωσικού συστήματος S-400 αποτέλεσε σημείο καμπής. Ενώ προσέφερε στην Τουρκία μια προηγμένη ικανότητα αναχαίτισης, προκάλεσε τη ρήξη με τις ΗΠΑ, οδηγώντας στην αποπομπή της από το πρόγραμμα των μαχητικών F-35. Παράλληλα η κίνηση αυτή δημιούργησε ένα παράδοξο. Η Τουρκία απέκτησε ένα κορυφαίο αμυντικό σύστημα, αλλά έχασε την πρόσβαση στην αεροπορική υπεροχή επόμενης γενιάς, ενώ το ίδιο το σύστημα S-400 παραμένει κλεισμένο σε αποθήκες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Η αεράμυνα επεκτείνεται και στη θάλασσα με τις νέες φρεγάτες κλάσης Istanbul (TF-2000), οι οποίες θα φέρουν εγχώριους πυραύλους επιφανείας-αέρος.
Την ίδια στιγμή οι διαθεσιμότητες των τουρκικών F-16 είναι σε πολύ χαμηλά επίπεδα για νατοϊκά δεδομένα. Σύμφωνα με αναφορές στις αρχές του 2026, από τα 240 περίπου F-16 ήταν σε θέση να αναλάβουν αποστολές τα 140 με 160, και αυτό γιατί το προηγούμενο διάστημα υπήρξε εντατική τους χρήση σε Ιράκ και Συρία χωρίς να υπάρχει η απαραίτητη ροή ανταλλακτικών από τις ΗΠΑ.
Ως συμπέρασμα μπορεί να πει κανείς πως στην παρούσα φάση η τουρκική αεράμυνα βρίσκεται σε αδυναμία να παραγάγει το αίσθημα της ασφάλειας στον τουρκικό λαό.
Ο τελικός στόχος της Αγκυρας είναι η δημιουργία ενός αδιαπέραστου «θόλου» που θα της επιτρέπει να ενεργεί ως αυτόνομη περιφερειακή δύναμη, χωρίς να φοβάται αεροπορικούς εκβιασμούς, αλλά προς το παρόν τα συστήματα που παράγει η ίδια δεν είναι δοκιμασμένα και σίγουρα φαίνεται από τις κραυγές σε πολιτικό επίπεδο πως δεν είναι του επιπέδου δυτικών συστημάτων, όπως οι Patriot που έχουν χώρες στην περιοχή όπως η Ελλάδα, η Αίγυπτος και το Ισραήλ.
Την ώρα που η Μέση Ανατολή φλέγεται, η Ευρωπαϊκή Ένωση φαίνεται έτοιμη να αναλάβει ενεργό ρόλο, εστιάζοντας στρατηγικά στα Στενά του Ορμούζ. Η ένταση στην περιοχή ωθεί τις Βρυξέλλες να εξετάσουν νέα μέτρα για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θαλάσσια αρτηρία.
Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times, οι υπουργοί Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναμένεται να συζητήσουν την πιθανή επέκταση της ναυτικής αποστολής της ΕΕ «Ασπίδες» στα Στενά του Ορμούζ. Την πληροφορία αυτή φέρεται να επιβεβαίωσε αξιωματούχος με γνώση των εν εξελίξει διεργασιών.
Η αποστολή «Ασπίδες» έχει ως στόχο τη διασφάλιση της ελεύθερης και ασφαλούς ναυσιπλοΐας, σε μια περιοχή όπου οι γεωπολιτικές εντάσεις παραμένουν υψηλές. Η συζήτηση για την ενίσχυση της παρουσίας της ΕΕ εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο διπλωματικών και στρατηγικών πρωτοβουλιών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Όπως ανέφερε ο ίδιος αξιωματούχος στους FT, μια κοινή ναυτική αποστολή Ευρωπαϊκής Ένωσης – Ηνωμένων Εθνών για την προστασία της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ «μοιάζει πιθανότερη» από το ενδεχόμενο μεμονωμένες ευρωπαϊκές χώρες να προσεγγίσουν το Ιράν σε διμερές επίπεδο.
Δεν είναι βέβαια κάτι ανεξήγητο να έχεις αποφασίσει να μιλήσεις για ένα πρόσωπο μ’ έναν τρόπο αισθηματικό και, αιφνίδια, η φορά των πραγμάτων να σε υποχρεώνει να μιλήσεις για το πρόσωπο αυτό από πολιτική σκοπιά – όσο κι αν κάτι αντίστοιχο θα ήταν αναμενόμενο για την Αμαλία Καραμανλή – Μεγαπάνου. Βέβαια πολύ εκφραστικότερο θα παρέμενε να έγραφε κανείς για μια συζυγία του πολιτικού με το αισθηματικό στοιχείο, φτάνει να αναλογιζόταν τη φράση της κομμουνίστριας αρχικά και αριστερής μεταγενέστερα Αλκης Ζέη ότι «ο Εμφύλιος στην Ελλάδα έληξε όταν γίναμε φίλες, οι δυο μας, με την Αμαλία», σε συνδυασμό με το γεγονός πως πέθαναν με διαφορά ελάχιστων μηνών η μια από την άλλη.
Δεν ήταν το μόνο προοδευτικό πολιτικά πρόσωπο η Αλκη Ζέη, όπως είχε καθορίσει και σχηματίσει τον στενό κύκλο των φίλων της η Μεγαπάνου, μετά τον χωρισμό της, το 1970, από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Οχι βέβαια πως θα είχε ποτέ διανοηθεί ο εθνάρχης να της υποδείξει τις φιλίες της καθώς γνώριζε πολύ καλά τον χαρακτήρα της συζύγου του.
Γεγονός πάντως είναι πως μετά τον χωρισμό τους, η Μεγαπάνου βρέθηκε σε ένα σταυροδρόμι καθώς υποχρεωνόταν να αποφασίσει αν θα διαχώριζε στη συνέχεια την πορεία της από μια αναπόφευκτα καταλυτική πλέον «σκιά», δημιουργώντας το προσωπικό της δαχτυλικό αποτύπωμα στη δημόσια σφαίρα, ή αν θα ζούσε με τις πιστώσεις που της είχε «εξασφαλίσει» μια συζυγία που οποιαδήποτε άλλη γυναίκα θα την είχε συντρίψει για το υπόλοιπο της ζωής της. Γεννημένη, όπως έλεγε η ίδια για τον εαυτό της, «στρατιώτης», αντιμετώπιζε την εικοσαετία του έγγαμου βίου της με τον Καραμανλή ως μια «διατεταγμένη υπηρεσία», που είχε αποφασίσει να τη φέρει σε πέρας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Μια συνείδηση «στρατιώτη», που την ανέπτυξε στο έπακρο μετά τον χωρισμό τους. Από την επόμενη κιόλας μέρα «στρώθηκε» στη δουλειά, καθόταν απαρέγκλιτα στα παλαιότερα χρόνια μπροστά στη γραφομηχανή και στα πολλά μεταγενέστερα μπροστά στο κομπιούτερ, στις οκτώ το πρωί ως τις τέσσερις το απόγευμα, ένα ακέραιο οκτάωρο. Καρπός αυτής της πολύχρονης εργασίας είναι τα δώδεκα πεζογραφικά της βιβλία, με ανάμεσά τους «Ο διάλογος με την Αννα», «Γκρίζα πέτρα», «Δέκα λεπτά», «Το μαύρο ταξί», «Το παιδί της μάνας μου», «Σιμώνη».
Αρνούνταν κατηγορηματικά κάθε πρόσκληση που είχε τον χαρακτήρα της κοσμικής συναναστροφής και όσο κι αν δεν ήταν ο άνθρωπος που μιλάει εξομολογητικά για τον εαυτό του, ή θέλει να ακούει εξομολογήσεις των άλλων, όταν συνέβαινε κάτι αντίστοιχο ήταν πολύ καίρια αλλά και πολύ αυστηρή στις συμβουλές της. Αν την ενδιέφερε η επικοινωνία είναι όταν γίνεται με καθαρά εσωτερικούς όρους, χωρίς να πτοείται ή να δίνει την ελαχιστότερη σημασία στα «λιλιά» της οποιασδήποτε μικρής ή μεγάλης κοινωνικής καταξίωσης ή επιτυχίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Οταν την αναλογίζεται κανείς, παρατηρεί, εκ των υστέρων, πως φίλοι της υπήρξαν άνθρωποι που είχαν «δοκιμαστεί» σε σχέση με μια πολύ λεπτή ισορροπία: Αν, ενώ βέβαια την είχαν γνωρίσει, ήταν η ίδια που συνέχιζε να τους ενδιαφέρει και δεν τους ενδιέφερε σε σχέση με τις αναμνήσεις της, ή με όσα θα μπορούσε να αφηγηθεί χάρη στην εικοσαετή κοινή τους ζωή με τον Καραμανλή.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Θα συμπέραινε κανείς πως επρόκειτο για μια τραυματική αντίδραση, θα το συμπέραινε όμως αν δεν είχε παρατηρήσει τη μάχιμη ευπρέπειά της καθώς, γνωρίζοντας τους χαρακτηρισμούς που είχαν ακουστεί, ή συνέχιζαν να διατυπώνονται για τον Καραμανλή («απότομος», «άξεστος», «βάρβαρη συμπεριφορά», αφού δεν δίσταζε να βρίζει ή να κατεβάζει καντήλια), δεν έπαυε να τον υπερασπίζεται μιλώντας για ένα άτομο «μοναχικό», «εσωστρεφές», που «δεν ομολογούσε καν το ένα μισό του εαυτού του στο δεύτερο μισό τι ήταν αυτό που είχε σκεφτεί». Αντίδραση τελικά μιας ισοβίως ερωτευμένης γυναίκας, που αν τολμούσες να της προσάψεις τον σχετικό χαρακτηρισμό μάλλον θα αντιδρούσε βίαια, δεν έπαυε όμως να ισχύει αν παρατηρούσε κανείς τη χαρά της όταν λίγες μέρες μετά τον θάνατο του Καραμανλή, σύμφωνα με εντολή του, ο Πέτρος Μολυβιάτης της μετέφερε όσα αντικείμενα χρησιμοποιούσαν κατά τη διάρκεια της συζυγίας τους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Δεν αποκλείεται μια ανάλογη στάση ζωής να οφείλονταν σε ένα σωτήριο για την ίδια, αλλά αδιανόητο να έχει συμβεί για τους άλλους με αυτόν τον τρόπο, ξεκαθάρισμα λογαριασμών με το παρελθόν της ώστε, στον βαθμό που είχε γίνει γνωστό να αφορά αυτούς τους άλλους πολύ περισσότερο από ό,τι αφορούσε πλέον την ίδια.
Ακουγε με συγκατάβαση όσους της μιλούσαν για μια φωτογραφία της με τον Καραμανλή στην είσοδο της Μητρόπολης, ή για τη φωτογραφία τους με τους Κένεντι και τον Καραμανλή στην είσοδο του Λευκού Οίκου, και όταν τα κολακευτικά για την ίδια σχόλια έδειχναν να τραβάνε σε μάκρος, με μια κάθε άλλο παρά προσβλητικά εκφρασμένη δυσφορία, διέκοπτε κάνοντας λόγο για μια συνταρακτική, ιδιωτικής κυρίως τάξεως, συμπεριφορά, που αν και θα έπρεπε να έχει γίνει γνωστή, κανείς ωστόσο δεν μιλούσε γι’ αυτήν.
Επιβεβαίωνε την ειλικρίνεια της στάσης της αυτής καθώς δεν είχε καμία αίσθηση της έννοιας «αρχείο» και, αν σεβόταν οτιδήποτε είχε διασωθεί, χωρίς να το έχει κρατήσει στο σπίτι της, ήταν γιατί η διάσωσή του ήταν έργο του πατέρα της, του Αναστάση, αδελφού, ως γνωστόν, του Παναγιώτη Κανελλόπουλου. Αντίθετα γινόταν σχεδόν εμμονική σε σχέση με ό,τι για να υπάρξει δεν χρειαζόταν παρά τον συγκινητικά διατυπωμένο, χωρίς ωστόσο επαύριο, προφορικό λόγο. Θα έλεγε μάλιστα κανείς πως αν κάτι νομιμοποιούσε τη σχέση της με τον Καραμανλή, δεν ήταν η αποδεδειγμένη χάρη σε ένα πλήθος ντοκουμέντων, αλλά σε κάτι που θα έπαυε να υπάρχει, ενώ η ίδια θα είχε λείψει.
Οπως η ανάμνηση του πατέρα της μια 28η Οκτωβρίου, ενώ το πρωθυπουργικό αυτοκίνητο με τον Καραμανλή και την Αμαλία κατέβαινε την Πανεπιστημίου και το πλήθος ζητωκραύγαζε, θα άκουγε τον πατέρα της να λέει σε ένα νεαρό ζευγάρι και στα δυο του παιδάκια, δείχνοντας την Αμαλία πως «είναι η κόρη μου». Και το ζευγάρι με τα παιδάκια του να τρέπονται έντρομοι σε φυγή, νομίζοντας πως τους έχει απευθυνθεί ένας παράφρονας.
Ούτε μία ούτε δύο, αλλά επτά δικογραφίες – δορυφόροι για την τραγωδία των Τεμπών με τους 57 νεκρούς κινούνται, εδώ και πολύ καιρό, στην τροχιά της Δικαιοσύνης. Είναι ίσως από τις λίγες φορές που μία τόσο εμβληματική υπόθεση, πριν ακόμα εκκαθαριστεί ποινικά, όπως είναι η απαίτηση όλης της κοινωνίας, έχει… γεννήσει τόσο πολλές και διαφορετικές δικογραφίες, θέτοντας υπό δικαστική διερεύνηση όχι μόνο τους 36 κατηγορουμένους, που στις 23 Μαρτίου θα καθίσουν στο εδώλιο του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων της Λάρισας, αλλά και πρόσωπα που κατείχαν κρίσιμα πόστα και πολιτικά αξιώματα και ελέγχονται για πράξεις ή παραλείψεις τους πριν και μετά τη σύγκρουση των δύο τρένων.
Ετσι, την ώρα που όλα είναι έτοιμα για να ξεκινήσει η κύρια δίκη, τρέχουν σχεδόν παράλληλα και οι άλλες υποθέσεις με το δυστύχημα που έχει σημαδέψει μια για πάντα τις ζωές τους. Οι 7 δορυφόροι της δίκης για την τραγωδία των Τεμπών
1. ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ της εμπορι κής αμαξοστοιχίας. Τους τελευταίους μήνες στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο της Λάρισας διεξάγεται η δίκη με φόντο τα βίντεο της εμπορικής αμαξοστοιχίας, μια δίκη που όχιάδικα θεωρείται από πολλούς ως μικρογραφία της μεγάλης δίκης που βρίσκεται προ των πυλών της Δικαιοσύνης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η υπόθεση αφορά τη μη προσκόμιση στον εφέτη ανακριτή του βιντεοληπτικού υλικού από τον Εμπορευματικό Σταθμό Θεσσαλονίκης, από όπου ξεκίνησε η αμαξοστοιχία το βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου 2023, πριν από την τραγική σύγκρουση στα Τέμπη.
2.Η ΔΙΚΗ για την Ενιαία Αρχή Διαφάνειας. Μία ακόμα δίκη, με σημείο αναφοράς την τραγωδία των Τεμπών, έχει ξεκινήσει, αυτή τη φορά στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας, στο εδώλιο του οποίου κάθονται δύο στελέχη της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας (ΕΑΔ) σχετικά με τον έλεγχο της «αμαρτωλής» σύμβασης 717 για την τηλεδιοίκηση.
Οι δύο ελεγκτές δικάζονται για παράβαση καθήκοντος, που αφορά κατά την κατηγορία το γεγονός ότι φέρονται να ενήργησαν πλημμελώς στον έλεγχο που πραγματοποίησαν το 2020-2021 για την πορεία υλοποίησης της σύμβασης 717 που, κατά την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, συνδέεται με το τραγικό δυστύχημα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });3.Η ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ για το αποκαλούμενο «μπάζωμα». Στην τελική ευθεία έχει μπει εδώ και καιρό η κύρια ανάκριση για τη συγκεκριμένη πτυχή της υπόθεσης των Τεμπών. Η αρεοπαγίτης ανακρίτρια Φωτεινή Μηλιώνη έχει ολοκληρώσει το έργο της αναφορικά με τη διερεύνηση των ποινικών ευθυνών που αποδίδονται στον πρώην υφυπουργό Χρήστο Τριαντόπουλο, τον άλλοτε περιφερειάρχη Θεσσαλίας Κώστα Αγοραστό και έξι ακόμα πρόσωπα που αντιμετωπίζουν το πλημμέλημα της παράβασης καθήκοντος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Μέσα στους επόμενους μήνες αναμένεται ο εισαγγελέας να διατυπώσει την πρότασή του προς το δικαστικό συμβούλιο του Αρείου Πάγου, το οποίο θα αποφασίσει αν στο επόμενο στάδιο ακολουθήσει Ειδικό Δικαστήριο ή αν ο φάκελος κλείσει χωρίς δίκη με απαλλακτικό βούλευμα για τους κατηγορουμένους.
4. Η ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ για τον πρώην υπουργό Κώστα Αχ. Καραμανλή. Αυτή είναι η δεύτερη δικογραφία που έχει ανοίξει στο ανώτατο επίπεδο της Δικαιοσύνης μετά τη σχετική άδεια της Βουλής για την άσκηση ποινικής δίωξης εναντίον του πρώην υπουργού Μεταφορών Κώστα Αχ. Καραμανλή για το πλημμέλημα της παράβασης καθήκοντος.
Ο αρεοπαγίτης ανακριτής Ηλίας Γιαρένης έχει ήδη ξεκινήσει την έρευνα στην οποία έχουν προστεθεί και τα στοιχεία που αφορούν τον ρόλο πρώην γενικών γραμματέων στο υπουργείο που υπηρέτησαν στη θέση αυτή. Η υπόθεση αυτή βρίσκεται σε «πρώιμο» δικονομικό στάδιο και πρέπει να διερευνηθούν ακόμα πολλές παράμετροι πριν η δικογραφία διαβιβαστεί στο δικαστικό συμβούλιο του Αρείου Πάγου για την έκδοση βουλεύματος, από το οποίο θα εξαρτηθεί η περαιτέρω ποινική μεταχείριση των ελεγχόμενων προσώπων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });5.Η ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ για τη σύμβαση 717. Υστερα από έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας απαγγέλθηκαν κατηγορίες σε περισσότερα από 20 μη πολιτικά πρόσωπα αναφορικά με πράξεις και παραλείψεις τους για τη σύμβαση 717 που αφορά την τηλεδιοίκηση του ΟΣΕ και, σύμφωνα με το πόρισμα, η μη έγκαιρη υλοποίησή της φέρεται να συνδέεται με την τραγωδία των Τεμπών. Και οι δύο δικογραφίες που έχουν σχηματιστεί από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, που είχε διαβιβάσει και φάκελο στη Βουλή, έχουν ολοκληρωθεί και αναμένονται η αξιολόγηση του υλικού και η απόφαση για την παραπομπή ή μη των κατηγορουμένων σε δίκη.
6.Ο ΓΡΙΦΟΣ των εκταφών. Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται η προκαταρκτική εξέταση για τις εκταφές 11 θυμάτων της τραγωδίας των Τεμπών. Οι συγγενείς των θυμάτων ζητούν από την αρχή να γίνουν όλες οι αναγκαίες εξετάσεις σε πιστοποιημένα εργαστήρια στο εξωτερικό ώστε να πληροφορηθούν τα αίτια θανάτου των παιδιών τους. Τα πορίσματα των ειδικών θα σταλούν στους δικαστές που θα εκδικάσουν την κύρια υπόθεση προκειμένου να τα συναξιολογήσουν με τα υπόλοιπα στοιχεία πριν φτάσει η ώρα της κρίσης για την κύρια υπόθεση.
7.Η ΔΙΑΡΡΟΗ των ηχητικών για τα Τέμπη. Επτά στελέχη του ΟΣΕ ελέγχονται ποινικά για τη διαρροή ηχητικού υλικού αμέσως μετά το πολύνεκρο δυστύχημα των Τεμπών.
Η παραπομπή τους σε δίκη έγινε μετά τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης για το αδίκημα της παραβίασης του υπηρεσιακού απορρήτου από κοινού που αφορά τα ηχητικά ντοκουμέντα που είδαν το φως της δημοσιότητας μετά τη μοιραία σύγκρουση. Η εκδίκαση αυτής της υπόθεσης αναμένεται τον Οκτώβριο του 2026.
Προσωρινές κυκλοφοριακές ρυθμίσεις θα τεθούν σε ισχύ κατά τις νυχτερινές ώρες στη Γραμμή 2 του Μετρό από σήμερα Κυριακή 15 Μαρτίου στο τμήμα «Ομόνοια-Ακρόπολη», λόγω των εργασιών για το έργο αντικατάστασης σιδηροτροχιών και εγκατάστασης δικτύου 5G στο Μετρό της Αθήνας.
Ειδικότερα, σύμφωνα με ενημέρωση της ΣΤΑΣΥ, από σήμερα Κυριακή (15/3) έως και τη Δευτέρα (23/3), οι σταθμοί «Ομόνοια» (Γραμμή 2), «Πανεπιστήμιο», «Σύνταγμα» (Γραμμή 2) και «Ακρόπολη» από Κυριακή έως Πέμπτη θα κλείνουν στις 21:40, δυόμιση ώρες νωρίτερα από την καθορισμένη λήξη κυκλοφορίας.
Ο σταθμός «Σύνταγμα» θα παραμένει ανοιχτός για τη Γραμμή 3 «Δημοτικό Θέατρο – Δουκίσσης Πλακεντίας – Αεροδρόμιο» και ο σταθμός «Ομόνοια» για τη Γραμμή 1 «Κηφισιά – Πειραιάς».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η κίνηση των συρμών στη Γραμμή 2 κατά τις ώρες των εργασιών θα διεξάγεται μεταξύ των σταθμών «Ανθούπολη – Μεταξουργείο» και «Ελληνικό – Συγγρού Φιξ».
Αναλυτικά, οι τελευταίοι συρμοί, πριν το κλείσιμο των σταθμών, θα αναχωρούν:
Για την εξυπηρέτηση του επιβατικού κοινού στο τμήμα Μεταξουργείο – Συγγρού Φιξ, ο ΟΑΣΑ δρομολογεί (για τις ημέρες Κυριακή έως Πέμπτη, από τις 21:40 ως τη λήξη της κυκλοφορίας του Μετρό) την προσωρινή λεωφορειακή Γραμμή Χ16 «ΣΤ. ΜΕΤΡΟ ΣΥΓΓΡΟΥ ΦΙΞ – ΣΤ. ΜΕΤΡΟ ΜΕΤΑΞΟΥΡΓΕΙΟ». Η γραμμή θα πραγματοποιεί τις εξής στάσεις:
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Στην κατεύθυνση Στ. Μετρό Συγγρού Φιξ – Στ. Μετρό Μεταξουργείο:googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });«ΣΤ. ΣΥΓΓΡΟΥ ΦΙΞ» (υπάρχουσα στάση), «ΑΚΡΟΠΟΛΗ» (υπάρχουσα στάση), «ΣΥΝΤΑΓΜΑ» (υπάρχουσα στάση), «ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ» (νέα προσωρινή στάση επί της οδού Πανεπιστημίου μεταξύ των οδών Σίνα και Κοραή), «ΟΜΟΝΟΙΑ» (υπάρχουσα στάση), «ΜΕΤΑΞΟΥΡΓΕΙΟ» (προσωρινή στάση επί της Πλατείας Καραϊσκάκη μεταξύ των οδών Δηλιγιάννη και Αχιλλέως).
Στην κατεύθυνση Στ. Μετρό Μεταξουργείο – Στ. Μετρό Συγγρού Φιξ:«ΜΕΤΑΞΟΥΡΓΕΙΟ» (προσωρινή στάση επί της Πλατείας Καραϊσκάκη μεταξύ των οδών Δηλιγιάννη και Αχιλλέως), «ΟΜΟΝΟΙΑ» (υπάρχουσα στάση), «ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ» (υπάρχουσα στάση), «ΣΥΝΤΑΓΜΑ» (υπάρχουσα στάση), «ΑΚΡΟΠΟΛΗ» (προσωρινή στάση, επί της οδού Βασιλίσσης Αμαλίας), «ΦΙΞ» (προσωρινή στάση που λειτουργεί για την γραμμή Χ15, επί της οδού Καλλιρρόης στο ύψος του σταθμού ΤΡΑΜ).
«Κατανοούμε την αναστάτωση, που οι κυκλοφοριακές ρυθμίσεις προκαλούν στους επιβάτες μας, κρίνονται ωστόσο αναγκαίες, για την εκτέλεση των σημαντικών αυτών έργων, που θα συμβάλλουν στη βελτίωση των καθημερινών μετακινήσεων» τονίζεται στην ενημέρωση της ΣΤΑΣΥ.
Το πολυαναμενόμενο «Finalissima» ανάμεσα στην Ισπανία και την Αργεντινή, που είχε προγραμματιστεί για τις 27 Μαρτίου στο στάδιο «Lusail» στη Ντόχα του Κατάρ, δεν θα πραγματοποιηθεί τελικά.
Η UEFA, λόγω της τρέχουσας πολιτικής κατάστασης στην περιοχή, εξέτασε διάφορα εναλλακτικά σενάρια για τη διεξαγωγή της αναμέτρησης. Μεταξύ αυτών ήταν η διεξαγωγή του αγώνα στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου» της Ρεάλ Μαδρίτης με ισομερή κατανομή των φιλάθλων, αλλά η πρόταση δεν έγινε αποδεκτή από την πλευρά της Αργεντινής.
Στη συνέχεια εξετάστηκε και η πιθανότητα δύο αγώνων, με τον πρώτο στη Μαδρίτη και τον δεύτερο στο Buenos Aires σε μελλοντική διεθνή περίοδο πριν τα EURO 2028 και Copa America 2028, ωστόσο και αυτή η ιδέα απορρίφθηκε. Έτσι, η αναμέτρηση ακυρώθηκε οριστικά, στερώντας από τους φιλάθλους τη μοναδική ευκαιρία να παρακολουθήσουν το μεγάλο ματς μεταξύ της πρωταθλήτριας Ευρώπης και της κάτοχου του Copa America.
Μπορεί η φετινή σχολική χρονιά φτάνει σιγά-σιγά στο τέλος, τα κενά και οι ελλείψεις εκπαιδευτικών όμως στις σχολικές μονάδες παραμένουν και δημιουργούν τεράστιο πρόβλημα στην εύρυθμη λειτουργία των σχολείων, στην εκπαιδευτική πορεία των μαθητών καθώς και στις ίδιες τις οικογένειες.
Είναι ενδεικτικό, πως σύμφωνα με τα επίσημα δεδομένα, στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση της Α΄ Αθήνας καταγράφονται ελλείψεις 134 δασκάλων (ΠΕ70) και 25 νηπιαγωγών (ΠΕ60), ενώ την ίδια ώρα κενές μένουν θέσεις και σε αρκετές άλλες ειδικότητες – 16 εκπαιδευτικοί Αγγλικών, 18 μουσικής και 14 φυσικής αγωγής. Κι αν κανείς πιστεύει πως πρόκειται για πρόβλημα που εντοπίζεται μόνο στην πρωτεύουσα, κάνει λάθος, αφού και η εκπαίδευση στην περιφέρεια…αιμορραγεί. Αξίζει να σημειωθεί πως στην Κρήτη… καταγράφονται στη γενική εκπαίδευση 151 οργανικά κενά για δασκάλους (ΠΕ70) και 63 για νηπιαγωγούς (ΠΕ60).
Οι ελλείψεις αυτές οδηγούν πολλά σχολεία να λειτουργούν στο… κόκκινο. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του 8ου Δημοτικού Σχολείου Ζωγράφου, στο οποίο το ολοήμερο πρόγραμμα… πετσοκόφτηκε στα μέσα της σχολικής χρονιάς(!). Μάλιστα, παρά τις συνεχείς προσπάθειες και επαφές του σχολείου και του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων με τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Α’ Αθήνας για την άμεση αναπλήρωση των κενών (συνολικά 31 ώρες εβδομαδιαίως), κάτι τέτοιο δεν κατέστη δυνατό, με αποτέλεσμα να γίνει περικοπή του ωραρίου του ολοήμερου προγράμματος και τις τελευταίες δύο εβδομάδες αυτό να ολοκληρώνεται στις 14:55 (αντί για τις 15:50). Γίνεται, λοιπόν, σαφές πως πρόκειται για εξέλιξη που…ταράζει τον προγραμματισμό δεκάδων οικογενειών, με τους εργαζόμενους γονείς να μένουν ξεκρέμαστοι και να ψάχνουν να βρουν λύση την τελευταία στιγμή.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Επισημαίνεται πως ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 8ου Δημοτικού Σχολείου Ζωγράφου, με επιστολή προς την Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης, εξέφρασε την έντονη διαμαρτυρία και απογοήτευσή του, καθώς οι διαβεβαιώσεις που είχαν λάβει στα τέλη Φεβρουαρίου για επίλυση του ζητήματος έμειναν στα λόγια. «Ενώ μας είχατε διαβεβαιώσει στην συνάντηση μας στις 25/2/2026 ότι θα τοποθετηθεί εκπαιδευτικός Φυσικής Αγωγής στο σχολείο μας, μέχρι σήμερα αυτό δεν έχει πραγματοποιηθεί. Η μη κάλυψη της θέσης είχε ως αποτέλεσμα να υπολειτουργήσει το Ολοήμερο Τμήμα, δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα τόσο στην εκπαιδευτική διαδικασία όσο και στον οικογενειακό προγραμματισμό των μαθητών».
Και η υπολειτουργία του ολοήμερου τμήματος είναι το…κερασάκι στην τούρτα των προβλημάτων που αντιμετωπίζει το σχολείο, το οποίο για δεύτερη συνεχή σχολική χρονιά παραμένει με ανενεργό Τμήμα Ένταξης, στερώντας από τους μαθητές που δικαιούνται υποστήριξη τις προβλεπόμενες από το θεσμικό πλαίσιο υπηρεσίες.
Μάλιστα, τα μέλη του Συλλόγου προγραμματίζουν την Παρασκευή 27 Μαρτίου στις 12 το μεσημέρι παράσταση διαμαρτυρίας στα γραφεία της Περιφερειακής Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Α΄ Αθηνών.
Ένας πόλεμος που, σύμφωνα με τον ίδιο πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ είναι «κερδισμένος», αλλά ταυτόχρονα «δεν έχει τελειώσει ακόμη». Μια «εκστρατεία» που, όπως υποστηρίζει, απαιτεί την «άνευ όρων παράδοση» του Ιράν. Οι ρητορικές αντιφάσεις του Τραμπ μπορεί να ταιριάζουν με το γνώριμο ύφος του, όμως συγκρούονται με τη σκληρή πραγματικότητα της σύγκρουσης.»
Η «νίκη» στον πόλεμο δεν είναι όπως στα αθλήματα: δεν υπάρχει σκορ που να αναδεικνύει νικητή μετά από προκαθορισμένο χρόνο. Η αυτοπεποίθηση και τα βίντεο τύπου παιχνιδιού του αμερικανικού κυβερνητικού μηχανισμού, καθώς συνεχίζεται η επίθεση στο Ιράν, κρύβουν τη σοβαρότητα της στιγμής: μέχρι πού πρέπει να φτάσουν οι ΗΠΑ, όχι απλώς για να δηλώσουν «νικήσαμε», όπως έκανε ο Τραμπ στο Κεντάκι, αλλά για να κάνει το Ιράν να συμπεριφερθεί σαν να έχει ηττηθεί;
Ο Τραμπ έχει παγιδευτεί στην παλαιότερη αυταπάτη του σύγχρονου πολέμου ότι μια γρήγορη, χειρουργική στρατιωτική επιχείρηση μπορεί να αποδώσει άμεσα και διαρκή πολιτικά αποτελέσματα. Το έκαναν οι Σοβιετικοί στο Αφγανιστάν, οι ΗΠΑ στο Ιράκ το 2003, ο Πούτιν στην Ουκρανία και ακόμη πολεμά. Όση δύναμη κι αν χρησιμοποιήσει ένας στρατός στην αρχή, οι άνθρωποι που υπερασπίζονται τη γη τους έχουν πάντα μεγαλύτερη αποφασιστικότητα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Η ισορροπία δυνάμεων και ο ρόλος του ΙσραήλΟ Λευκός Οίκος φαίνεται να έδρασε βιαστικά, αξιοποιώντας την ευκαιρία ενός πλήγματος αποκεφαλισμού, που φέρεται να προήλθε από ισραηλινές πληροφορίες. Ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου έχει διαφορετικούς περιφερειακούς στόχους· μια μακρά αμερικανική εμπλοκή κατά της Τεχεράνης εξυπηρετεί την επιθυμία του για ένα Ιράν σε σταδιακή κατάρρευση. Ωστόσο, ο θάνατος του Ανώτατου Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ στις 28 Φεβρουαρίου δημιούργησε περισσότερα προβλήματα απ’ όσα έλυσε.
Δεν υπάρχει κάποια «Ντέλσι Ροντρίγκεζ» που να περιμένει να την εγκρίνει ο Τραμπ, όπως συνέβη όταν οι αμερικανικές δυνάμεις κατέλαβαν τον Πρόεδρο της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο. Αντίθετα, οι Ιρανοί σκληροπυρηνικοί γέμισαν το κενό με τον γιο του Χαμενεΐ, Μοτζταμπά τον ίδιο άνθρωπο που ο Τραμπ είχε δηλώσει δημόσια ότι δεν ήθελε.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Δεν είναι σαφές αν ο Μοτζταμπά είναι αρκετά καλά στην υγεία του ώστε να εμφανιστεί σε βίντεο ανακοινώνοντας την ηγεσία του. Ωστόσο, σύμφωνα με τα ιρανικά κρατικά μέσα, το πρώτο του μήνυμα διαβάστηκε στον αέρα την Πέμπτη.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Η εκδίκηση των Φρουρών της ΕπανάστασηςΕίναι ξεκάθαρο ότι το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) επιδιώκει αιματηρή εκδίκηση για τη συνεχή δολοφονία των διοικητών του. Αντίστοιχη αντίδραση θα μπορούσε να αναμένεται και από τις αμερικανικές δυνάμεις, εάν σκοτώνονταν ο Τραμπ, το Γενικό Επιτελείο και μεγάλο μέρος των υπηρεσιών πληροφοριών των ΗΠΑ.
Αυτή η οργή περιορίζει τις άμεσες προοπτικές του Τραμπ για τερματισμό της σύγκρουσης. Μέσα σε 13 ημέρες, το Ιράν έχει μετατρέψει τον πόλεμο σε δοκιμασία αντοχής, την οποία φαίνεται να επιβιώνει.
Οι ΗΠΑ μπορούν να συνεχίσουν τους βομβαρδισμούς για μήνες, αλλά με κόστος: εξάντληση αποθεμάτων, πολιτική φθορά ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών και αυξημένο κίνδυνο απωλειών. Το Ιράν θα συνεχίσει να χάνει πυραύλους, drones αλλά θα προσπαθήσουν να επιβιώσουν ώστε να μην αναγκαστούν σε παράδοση. Οι διοικητές του IRGC έχουν προετοιμαστεί για αυτή τη στιγμή εδώ και χρόνια.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Τα όρια της αμερικανικής ισχύοςΤο Ιράν είναι διχασμένο ως προς τη στήριξη του καθεστώτος, αλλά οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί ενώνουν όσους πλήττονται. Η ιδέα ότι στοχευμένα πλήγματα θα προκαλούσαν λαϊκή εξέγερση αποδεικνύεται ψευδαίσθηση. Η δημοκρατία και η αλλαγή καθεστώτος είναι πλέον μακρινές προσδοκίες, καθώς ο Τραμπ αναζητεί διέξοδο από τον πόλεμο.
Τα όρια της αμερικανικής αεροπορικής ισχύος αποκαλύπτονται: μπορεί να αποδυναμώσει καθεστώτα, αλλά όχι να τα αλλάξει. Με τον χρόνο, οι επιθέσεις θα γίνουν λιγότερο αποτελεσματικές και πιο θανατηφόρες για αμάχους, καθώς οι στόχοι γίνονται δυσδιάκριτοι μέσα σε αστικά περιβάλλοντα.
Η στρατηγική επιβίωσης του ΙράνΓια την Τεχεράνη, η εξίσωση κινδύνου-οφέλους αντιστρέφεται. Μπορεί να πλήττει πλοία στα Στενά του Ορμούζ, να κρατά την τιμή του πετρελαίου πάνω από τα 100 δολάρια και να προκαλεί διεθνείς αντιδράσεις. Ακόμη και η απλή επιμονή της αποτελεί «νίκη».
Καθώς ο Τραμπ μιλά καθημερινά για «τέλος» και «νίκη», γίνεται φανερό ότι θέλει να βρει ένα τέλος σε αυτόν τον πόλεμο.Αυτή η παραδοχή δίνει πλεονέκτημα στον αντίπαλο. Για το ιρανικό καθεστώς, ο δρόμος προς τη «μη ήττα» είναι σαφής: απλώς να επιβιώσει.
Ακόμη κι αν ο Τραμπ ή το Ισραήλ εξοντώσουν τον γιο του Αλί Χαμενεΐ, η ιρανική αποφασιστικότητα θα ενισχυθεί. Οι ΗΠΑ το έμαθαν στο Αφγανιστάν: οι επιθέσεις κατά των ηγετών των Ταλιμπάν έκαναν τη λήξη του πολέμου δυσκολότερη.
Το επόμενο κεφάλαιοΟ πόλεμος δεν είναι ακόμη «αιώνιος». Είναι μόλις 13 ημερών. Πιθανότερο είναι η σιωπηρή διπλωματία ή η εξάντληση να οδηγήσουν σε σταδιακή αποκλιμάκωση, με τρόπο που και οι δύο πλευρές θα μπορούν να παρουσιάσουν ως επιτυχία.
Όμως, το ιρανικό καθεστώς θα ανασυγκροτηθεί πιο σκληροπυρηνικό και βίαιο, γνωρίζοντας πως η αμερικανική στρατιωτική ισχύς μπορεί να σκοτώσει τον ανώτατο ηγέτη του και να καταστρέψει τη στρατιωτική του δομή, αλλά όχι να το ανατρέψει. Αυτό συνιστά ψυχολογική νίκη.
Η Ρωσία και η Κίνα θα συμβάλουν πιθανώς στην ανάκαμψη της Τεχεράνης, βοηθώντας τη να σταθεί ξανά στα πόδια της. Οι ΗΠΑ, από την πλευρά τους, ίσως χρειαστεί να επαναλάβουν την επίθεση στο μέλλον, αντιμετωπίζοντας ένα δίλημμα παρόμοιο με εκείνο της Ευρώπης στην Ουκρανία.
Το πιο βαρύ καθήκον κάθε αμερικανού προέδρου είναι να στείλει στρατεύματα σε πόλεμο. Ο Τραμπ δεν είναι ο μόνος που δυσκολεύτηκε: Ο Τζορτζ Μπους ο νεότερος το έκανε δύο φορές, ο Μπαράκ Ομπάμα πίστεψε πως μπορούσε να «κερδίσει» το Αφγανιστάν ενώ το χάος της αποχώρησης του Τζο Μπάιντεν αποκάλυψε τα όρια της αμερικανικής κατανόησης.
Τέλος, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ο Ντόναλντ Τραμπ, ανακοίνωσε νίκη μετά από 12 ημέρες σύγκρουσης, χωρίς αυτή να έχει αναγνωριστεί από την άλλη πλευρά. Βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με το δύσκολο έργο να ισορροπήσει ανάμεσα στην ανάγκη να εμφανιστεί ως νικητής και στην αποφασιστικότητα του Ιράν να μην υποχωρήσει. Η στρατηγική της αναμονής μέχρι να εξαντληθεί ο αντίπαλος δεν αποτελεί πραγματικό σχέδιο, όμως προς το παρόν φαίνεται να είναι η μόνη διαθέσιμη επιλογή.
Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Αμπάς Αραγτσί δήλωσε, σε συνέντευξη που δημοσιεύτηκε σήμερα, ότι η Τεχεράνη διαθέτει «πολλές αποδείξεις» οι οποίες επιβεβαιώνουν πως αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή χρησιμοποιούνται για επιθέσεις εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
«Διαθέτουμε πολυάριθμες αποδείξεις: υπάρχουν δορυφορικές φωτογραφίες και επιχειρήσεις ηλεκτρονικής παρακολούθησης που δείχνουν ότι οι βάσεις των ΗΠΑ στην περιοχή χρησιμοποιούνται για επιθέσεις εναντίον μας», ανέφερε ο Αραγτσί στον αραβόφωνο ενημερωτικό ιστότοπο Al-Araby Al-Jadeed.
Ο Ιρανός υπουργός πρόσθεσε ότι πύραυλοι εκτοξεύτηκαν από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα με στόχο τη νήσο Χαργκ, στον Κόλπο, όπου βρίσκεται ο κύριος εξαγωγικός κόμβος πετρελαίου του Ιράν.
Ο Μιχάλης Γρηγορίου είχε για… πάτημα την βελτιωμένη εικόνα του Άρη στα πρώτα δύο ματς επί των ημερών του. Κάτι που δεν συνεχίστηκε κόντρα στις Σέρρες και δεν άρεσε καθόλου στον Έλληνα τεχνικό.
Η ομάδα επέστρεψε στις γνωστές της δυσκολίες, κυρίως στο κομμάτι της αποτελεσματικότητας. Σε συνδυασμό με το διαχρονικό πρόβλημα στο σκοράρισμα, το αποτέλεσμα θα μπορούσε να είναι ακόμη και αρνητικό, αν δεν βρισκόταν σε καλή κατάσταση ο Γιώργος Αθανασιάδης,.
Ο Έλληνας τεχνικός, για πρώτη φορά επέλεξε να ανεβάσει τους τόνους στην προπόνηση σήμερα στο Ρύσιο, ζητώντας περισσότερα από τους ποδοσφαιριστές του.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Ήρθε η ώρα, έστω και τώρα, να αναλάβετε τις ευθύνες σας. Σας αρέσει αυτή η κατάσταση; Εμένα σίγουρα όχι. Πρέπει να προσπαθήσετε περισσότερο, να παίξετε καλύτερα. Είστε καλύτεροι από αυτό που δείχνετε, αλλά πρέπει να το αποδείξετε και να κερδίσουμε την άλλη εβδομάδα τον ΟΦΗ», ανέφερε χαρακτηριστικά στους παίκτες του.
Τα βήματα προς τα πίσω στην απόδοση της ομάδας ανάγκασαν τον Γρηγορίου να πατήσει… γκάζι, προσπαθώντας να αφυπνίσει τους ποδοσφαιριστές του και να προκαλέσει αντίδραση πριν από το φινάλε της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος. Κάτι που θα συνεχίσει καθ’ όλη τη διάρκεια της εβδομάδας που ξεκινάει από αύριο και με φόντο το ματς της επόμενης Κυριακής (22/03).
Δεν αποτελούν έκπληξη ούτε ο τρόπος με τον οποίο οι εν εξελίξει εχθροπραξίες στη Μέση Ανατολή αντανακλώνται στον πρώτο κύκλο των δημοσκοπήσεων, ούτε η ταχύτητα με την οποία ξεδιπλώνεται σεναριολογία για πολιτικές εξελίξεις. Σε περιόδους κρίσεων αφενός ισχύει ο κανόνας της συσπείρωσης στην ηγεσία, εφόσον δεν υπάρξουν διαχειριστικά σφάλματα, αφετέρου η αίσθηση αβεβαιότητας της κοινωνίας οδηγεί τα κομματικά επιτελεία σε έκτακτους ανασχεδιασμούς, ενεργοποιώντας στα πολιτικά παρασκήνια νέες σκέψεις.
Αυτές πήραν μορφή εισηγήσεων στο Μέγαρο Μαξίμου σε έναν «πόλεμο» απόψεων ανάμεσα σε κυβερνητικά και κομματικά στελέχη: για την προοπτική πρόωρης προσφυγής σε κάλπες, για την ανάγκη να κλειδώσουν άμεσα τα ψηφοδέλτια, για τη σημασία να ληφθούν προκαταβολικά οικονομικά μέτρα, ακόμα και επιδοματικά. Προς το παρόν, στις πιέσεις για πρόωρες εκλογές ο Μητσοτάκης αντιστέκεται. Με κατηγορηματικό «όχι» σε εκλογικό αιφνιδιασμό έσπευσε δημοσίως (iefimerida) να κάψει τη σεναριολογία των τελευταίων 24ώρων.
Το κλίμα δεν διαμορφώνεται μόνο στο φόντο του πολέμου και ανεξάρτητα από τις εσωτερικές εξελίξεις. Αντίθετα, αυτές επιδεινώνουν τις γαλάζιες αγωνίες. Κυβερνητικά στελέχη καταλογίζουν στους πολιτικούς αντιπάλους τους ότι επενδύουν στην επαναφορά στον δημόσιο διάλογο «θεμάτων για τα οποία έχουμε τοποθετηθεί και πήραμε πρωτοβουλίες» – φωτογραφίζουν έτσι και τις τηλεφωνικές υποκλοπές.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η υπόθεση βαραίνει τη ΝΔ ύστερα από την καταδικαστική απόφαση (είναι έκθετη πολιτικά η κυβέρνηση, απαντά η πλειονότητα – Alco/Alpha) και παίρνει νέα τροπή από τις αποκαλύψεις του Ταλ Ντίλιαν, επικεφαλής της Intellexa, που εμπορεύεται το κακόβουλο λογισμικό Predator, και εκ των τεσσάρων πρωτόδικα καταδικασμένων ιδιωτών, ο οποίος έδειξε (Mega) ως συνεργάτες μόνο «κυβερνήσεις και υπηρεσίες επιβολής του νόμου», καταρρίπτοντας την κυβερνητική γραμμή περί «υπόθεσης ιδιωτών».
Ο «ανοιχτός» Οκτώβριος και ο Απρίλιος του 2027Πριν καν αυτή την εξέλιξη, το σενάριο ακόμα και για άμεσες – πριν και από το καλοκαίρι – εκλογές είχε πάρει διαστάσεις, παρότι οι περισσότεροι αναγνώριζαν σειρά από απαγορευτικούς παράγοντες. Το κλίμα έφτασε στο πρωθυπουργικό γραφείο και ο Μητσοτάκης άκουγε, αλλά ξόρκιζε ως «αποπροσανατολιστικές» τις συζητήσεις. Απέναντι στην πρωθυπουργική γραμμή περί σταθερών εκλογικών κύκλων, παραμένουν δύο κατηγορίες στελεχών: όσοι βλέπουν όλο και περισσότερους λόγους για «εκλογές νωρίτερα» και όσοι διακρίνουν περισσότερους κινδύνους παρά ευκαιρίες σε μια τέτοια επιλογή. Εξού και, εκτός από τον Απρίλιο του 2027, στις γαλάζιες εκτιμήσεις για τον εκλογικό ορίζοντα παραμένει ως πιθανός ο Οκτώβριος του 2026.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η προοπτική του «ανοιχτού φθινοπώρου» τροφοδοτείται μεταξύ άλλων από πληροφορίες ότι, με βάση τον κυβερνητικό σχεδιασμό επί χάρτου, θα ολοκληρωθεί τον Σεπτέμβριο η διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης, στην οποία το πρωθυπουργικό περιβάλλον αποδίδει μεγάλη σημασία και για τη διαμόρφωση της εκλογικής ατζέντας.
Τη σεναριολογία πυροδοτεί επίσης η κινητικότητα στην κυβερνητική και στην κομματική έδρα. Σύμφωνα με πληροφορίες, συνεργάτες του Μητσοτάκη μελετούν τον χάρτη, νομό νομό, τόσο για τα ψηφοδέλτια όσο και για τοπικές μετρήσεις.
Στόχος, όχι η σφυγμομέτρηση για πρόσωπα, αλλά η γεωγραφική δημοσκοπική καταγραφή των επιδόσεων της ΝΔ. Στη μεγάλη εικόνα, το κυβερνών κόμμα πετυχαίνει ταυτίσεις που έψαχνε για μήνες: διεισδύει σε κρίσιμες δεξαμενές για τους εκλογικούς στόχους του – στους αποσυσπειρωμένους ψηφοφόρους του από το 2023 και στην γκρίζα ζώνη των αναποφάσιστων. Ηταν τους πρώτους μήνες του πολέμου Ρωσίας – Ουκρανίας, το 2022, όταν ο Μητσοτάκης έκλεινε το παράθυρο του εκλογικού αιφνιδιασμού, απορρίπτοντας ότι έψαχνε δημοσκοπικό ξέφωτο για εκλογές. Στην ίδια κατεύθυνση στοχεύει σήμερα, στην καλλιέργεια εικόνας κυβερνητικής «αυτοπεποίθησης», την οποία παλεύει να κλειδώσει δημοσκοπικά (με 25%+ στην πρόθεση ψήφου και 30%+ στην εκτίμηση), στην ενίσχυση προφίλ «θεσμικότητας» στα μάτια των (καχύποπτων) πολιτών και στη διατήρηση της πρωτοβουλίας κινήσεων χωρίς να ρισκάρει τη σημερινή κυβερνητική πλειοψηφία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Ομως κάτι έχει αλλάξει σε σχέση με προηγούμενες περιόδους σεναρίων κάλπης. Εχουν βαθύνει η κρίση εμπιστοσύνης και το αίτημα για πολιτική αλλαγή, παρότι αυτό δεν εκφράζεται ενιαία. Εχουν βαθύνει, κοινώς, οι προβληματισμοί των γαλάζιων στελεχών: από το αν η κυβερνητική φθορά μπορεί πράγματι να είναι ανατάξιμη ή αν το ευνοϊκό περιβάλλον αποδειχθεί συγκυριακό έως το αν η ΝΔ μπορεί όντως να αξιοποιήσει τον εναπομείναντα πολιτικό χρόνο για διεύρυνση της επιρροής της ή αν κερδίζουν χρόνο ανασύνταξης δυνάμεων οι αντίπαλοι – εν αναμονή και των επόμενων βημάτων από πρόσωπα με ή χωρίς κυβερνητική εμπειρία, όπως οι Αλέξης Τσίπρας, Αντώνης Σαμαράς, Μαρία Καρυστιανού.
«Δεν έχουμε περιθώρια λάθους, ούτε δεύτερες ευκαιρίες», παραδέχεται βουλευτής της ΝΔ στον Βορρά. Ο ίδιος διακρίνει αλλαγή κλίματος υπέρ της ΝΔ σε μια εκλογική περιφέρεια, με δεδομένες εκ δεξιών πιέσεις στον απόηχο της στάσης της κυβέρνησης στον πόλεμο, ιδίως των αντανακλαστικών της για τη συγκέντρωση στρατιωτικών δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο με αποστολή φρεγατών και F-16 στην Κύπρο.
Ανησυχεί ωστόσο για την περίοδο που οι επιπτώσεις του πολέμου γίνουν αισθητές στους πολίτες – και είναι ανάμεσα σε εκείνους που εισηγούνται να ανοίξει γρήγορα η εργαλειοθήκη του 2022, που περιελάμβανε και επιδοματικά μέτρα. Το Μαξίμου απαντά ότι «θα πάμε βήμα βήμα», ρίχνοντας βάρος αρχικά στις διαβουλεύσεις στις Βρυξέλλες κατά τη σύνοδο κορυφής της επόμενης εβδομάδας (19-20 Μαρτίου). Η ΕΕ «πρέπει να προετοιμαστεί για όλα τα σενάρια», είπε ο Μητσοτάκης στον Εμανουέλ Μακρόν και τον Νίκο Χριστοδουλίδη κατά την κλειστή συζήτησή τους στην Πάφο.
Ολο και πιο κοντά είναι η Ελλάδα στην απόκτηση των 2+2 ιταλικών φρεγατών τύπου FREMM της κλάσης Bergamini, καθώς Αθήνα και Ρώμη έχουν υπογράψει Μνημόνιο Συνεργασίας για τη Ναυτική Συνεργασία και Δήλωση Προθέσεων για την απόκτηση των συγκεκριμένων πλοίων.
Το επόμενο στάδιο είναι η υπογραφή των σχετικών συμβάσεων, με το χρονοδιάγραμμα να έχει ήδη οριστεί από τον υπουργό Εθνικής Αμυνας Νίκο Δένδια, ο οποίος έχει μεταφέρει την προσδοκία του έως τον Απρίλιο να έχουν ολοκληρωθεί οι διαπραγματεύσεις με την Ιταλία και η υπογεγραμμένη συμφωνία για πρόσκτηση των 2+2 φρεγατών. Κατά τον ίδιο, άλλωστε, «είναι πλοία με εξαιρετικές δυνατότητες και σε εξαιρετική κατάσταση», όπως διαπίστωσε κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στη Λα Σπέτσια της Ιταλίας, συνοδευόμενος από τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού αντιναύαρχο Ελευθέριο Κατάρα.
Είναι γεγονός πως η απόφαση της Ελλάδας να στραφεί στην απόκτηση των ιταλικών φρεγατών κλάσης Bergamini αποτελεί ίσως την πιο καθοριστική κίνηση για την ανανέωση του Πολεμικού Ναυτικού μετά την παραγγελία των γαλλικών FDI (Belh@rra).
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το Πολεμικό Ναυτικό αντιμετωπίζει την πίεση της αντικατάστασης των γερασμένων φρεγατών κλάσης «S» (τύπου «Ελλη») με πλοία που διαθέτουν σύγχρονη τεχνολογία, χωρίς όμως το δυσβάσταχτο κόστος και τον χρόνο αναμονής μιας εξ ολοκλήρου νέας ναυπήγησης και την ίδια στιγμή να είναι ικανά να συμβαδίσουν και σε τεχνολογικό επίπεδο με τις FDI.
Σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες τα πλοία βρίσκονται σε εξαιρετική κατάσταση, και το μεγάλο πλεονέκτημά τους είναι ότι πρόκειται για δοκιμασμένες πλατφόρμες με εκτόπισμα άνω των 6.000 τόνων, οι οποίες προσφέρουν την απαραίτητη «ναυτική παρουσία» και αντοχή στην ανοιχτή θάλασσα της Ανατολικής Μεσογείου. Οι φρεγάτες κλάσης Bergamini φημίζονται παγκοσμίως για τις κορυφαίες ικανότητές τους στον ανθυποβρυχιακό πόλεμο.
Με τη χρήση σόναρ τελευταίας τεχνολογίας και την εξαιρετικά αθόρυβη πρόωσή τους, θεωρούνται ο εφιάλτης των υποβρυχίων και αν μη τι άλλο είναι εφάμιλλες σε αυτό το κομμάτι με τις φρεγάτες της κλάσης «Κίμων». Για την Ελλάδα αυτό είναι ζωτικής σημασίας, δεδομένου του προγράμματος κατασκευής υποβρυχίων που έχει σε εξέλιξη η Τουρκία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Παράλληλα, οι ελληνικές Bergamini αναμένεται να εξοπλιστούν με το σύγχρονο πυραυλικό σύστημα κρουζ ELSA, ενισχύοντας ακόμα περισσότερο μαζί με τις FDI τις δυνατότητες υποστρατηγικού πλήγματος για το Πολεμικό Ναυτικό.
Από οικονομοτεχνικής άποψης το γεγονός ότι τα πλοία είναι μεταχειρισμένα επιτρέπει στον ελληνικό Στόλο να αποκτήσει κορυφαία τεχνολογία σε πολύ χαμηλότερο κόστος από ό,τι αν αγόραζε καινούργια σκάφη, εξοικονομώντας πόρους για άλλα κρίσιμα προγράμματα, όπως ο εκσυγχρονισμός των MEKO 200HN και η αγορά νέων υποβρυχίων.
Η πρόκληση για την Αθήνα
Η μεγαλύτερη πρόκληση παραμένει η υποστήριξη και η συντήρηση, με την Αθήνα να επιμένει σε συμφωνίες που θα διασφαλίζουν τη μακροχρόνια ροή ανταλλακτικών και την εμπλοκή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας σε ποσοστό ακόμα και παραπάνω από το εκδηλωμένο 25%. Στόχος είναι η υπογραφή της σύμβασης μέχρι τον Απρίλιο του 2026, ώστε τα πλοία να ενταχθούν στον Στόλο το συντομότερο δυνατό, με κάποιες εκτιμήσεις να αναφέρουν ακόμα και μέσα στο 2028.
Συμπερασματικά, η έλευση των Bergamini θα δώσει την απαραίτητη ανάσα στο Πολεμικό Ναυτικό και σε συνδυασμό με τις FDI και τα υποβρύχια «Παπανικολής», η Ελλάδα θα διαθέτει μια από τις ισχυρότερες ναυτικές δυνάμεις στη Μεσόγειο.
Ο Σάσα Βεζένκοφ, με αφορμή τη δολοφονία ενός 20χρονου φιλάθλου στην Καλαμαριά αλλά και τα όσα συνέβησαν στο παιχνίδι του Ολυμπιακού με τον Πανιώνιο θέλησε να πάρει θέση και να στείλει το δικό του μήνυμα προς όλες τις πλευρές.
«Αυτά που γίνονται στην Ελλάδα είναι στενάχωρα και οφείλουμε από το πόστο που έχει ο καθένας να μιλάει. Μέχρι πότε θα σκοτώνονται άνθρωποι επειδή δεν αρέσει σε κάποιον η ομάδα που υποστηρίζει. Μια μάνα χάνει το παιδί της, περιμένει να γυρίσει και δεν γυρνάει. Μέχρι πότε θα είναι πρόβλημα τι ομάδα είναι ο καθένας. Έχουμε ευθύνη όλοι ο καθένας από τη θέση του να προστατέψει τον αθλητισμό. Δεν μπορούν να κερδίζουν όλοι, αλλά πρέπει να καταλάβουμε όλοι, μέχρι πότε θα χάνονται νέες ψυχές στο βωμό του ποια ομάδα υποστηρίζουν. Δεν είμαι αρμόδιος, έκρινα ότι πρέπει να τα πω. Θέλουμε τον κόσμο στο γήπεδο, αλλά ο καθένας πρέπει να αναλογιστεί τις ευθύνες του. Έχουμε 2026 και αυτά γίνονται εδώ και 40 χρόνια. Είναι κρίμα και άδικο», ανέφερε.
Για την επιστροφή του στη δράση μετά από πέντε ματς απουσίας είπε: «Ήταν δύσκολες τρεις εβδομάδες, γιατί ο τραυματισμός στη μέση είναι κάτι που δεν ελέγχεις. Ευχαριστώ το σταφ που με βοήθησε, δεν είμαι στο 100% ακόμη και για να αντέξω θέλει δουλειά. Το θέμα είναι ότι κερδίσαμε. Μένουν δύο μήνες, όχι πάρα πολύ, να τελειώσουμε την κανονική περίοδο στην Ευρωλίγκα και να ετοιμαστούμε για τα playoffs».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αναφερόμενος στο ανταγωνιστικό πρόσωπο του Πανιωνίου σημείωσε: «Ο Πανιώνιος με την έλευση του νέου προπονητή έχει βελτιωθεί, εμείς είχαμε διαδοχικά παιχνίδια. Αξίζουν μπράβο σε αυτές τις ομάδες που παλεύουν, αυτό κάνει το προϊόν καλύτερο».
Σχετικά με το ματς με τη Φενέρμπαχτσε την Τρίτη είπε: «Παίζουμε με μια πολύ physical ομάδα, με πολύ ξύλο, διαβάζουν πολύ καλά το παιχνίδι και αν δεν είσαι 100% έτοιμος δεν μπορείς να κερδίσεις τη Φενέρ. Θα έχουμε κάποιες απουσίες, όπως και η Φενέρ, αλλά όσοι είμαστε θα δώσουμε το 100% για τη νίκη».
Για το βαρύ πρόγραμμα είπε πως: «… είναι δύσκολο, αλλά αυτό μας αρέσει να κάνουμε. Όταν είχαμε λιγότερα παιχνίδια, θέλαμε να παίζουμε περισσότερα. Εμένα μου αρέσουν τα περισσότερα παιχνίδια, σίγουρα για τους προπονητές είναι πιο δύσκολο. Είναι η δουλειά μας και πρέπει να την κάνουμε όσο καλύτερα γίνεται».
Τέλος, για την τελική ευθεία της σεζόν και την πληρότητα του Ολυμπιακού είπε: «Όταν είμαστε όλοι υγιείς είναι ένα θέμα για τον προπονητή, κάποιος δεν θα παίξει».
Μέση Ανατολή φλέγεται και τα κράτη του Κόλπου βρέθηκαν αιφνιδίως στο επίκεντρο πυραυλικών επιθέσεων, drones και πληγμάτων σε κρίσιμες υποδομές, χωρίς να έχουν επιδιώξει εμπλοκή στη σύγκρουση που μαίνεται στο Ιράν, σύμφωνα ανάλυση του Guardian.
Όπως αναφέρει το βρετανικό μέσο, τις εβδομάδες πριν από την κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή η οποία ξεκίνησε μετά τη δολοφονία του ανώτατου ηγέτη του Ιράν Αλί Χαμενεΐ, σε επιχείρηση που αποδίδεται σε Ισραήλ και ΗΠΑ οι ηγέτες των χωρών του Κόλπου προσπαθούσαν να αποτρέψουν την πολεμική ανάφλεξη.
Είχαν επιδιώξει διπλωματικές επαφές και απηύθυναν εκκλήσεις προς τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ να αποφύγει κινήσεις που θα οδηγούσαν σε στρατιωτική κλιμάκωση. Ωστόσο, σύμφωνα με την ανάλυση, οι εξελίξεις τους αιφνιδίασαν, καθώς ο Αμερικανός πρόεδρος φέρεται να μην είχε ενημερώσει τους συμμάχους του στην περιοχή για τα σχέδιά του.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Κλιμάκωση και επιθέσεις σε κρίσιμες υποδομέςΟ Guardian περιγράφει μια εικόνα έντονης αβεβαιότητας στον Περσικό Κόλπο, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: “Μια απόκοσμη ησυχία απλώνεται πάνω από το βιομηχανικό λιμάνι του Ras Al Khaimah“. Στον συνήθως πολυσύχναστο ναυτιλιακό κόμβο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, τα πλοία παραμένουν δεμένα, ενώ εκατοντάδες δεξαμενόπλοια αποφεύγουν να διασχίσουν τα επικίνδυνα Στενά του Ορμούζ.
Σε απόσταση περίπου 20 ναυτικών μιλίων από το Ras Al Khaimah, δύο πετρελαιοφόρα που κατευθύνονταν προς τα στενά δέχθηκαν επίθεση από ιρανικούς πυραύλους, ανάμεσά τους και το ελληνόκτητο Zephyros. Παράλληλα, επίθεση με drone σημειώθηκε στη Φουτζάιρα, το κύριο πετρελαϊκό λιμάνι των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Οι επιθέσεις αυτές, σύμφωνα με αναλυτές, αποτελούν τις συνέπειες μιας σύγκρουσης που τα κράτη του Κόλπου δεν ξεκίνησαν, αλλά στην οποία παρασύρονται ολοένα και βαθύτερα, παρά τις διπλωματικές τους προσπάθειες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Αμφισβήτηση της σχέσης ασφάλειας με τις ΗΠΑΓια δεκαετίες, χώρες όπως το Μπαχρέιν, το Κουβέιτ, η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ και το Ομάν έχουν επιτρέψει την παρουσία αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων ή την πρόσβαση των ΗΠΑ σε στρατιωτικές υποδομές. Σε αντάλλαγμα, η Ουάσιγκτον υπήρξε ο βασικός στρατιωτικός σύμμαχος και εγγυητής ασφάλειας της περιοχής.
Ωστόσο, σύμφωνα με αναλυτές που επικαλείται ο Guardian, τα κράτη του Κόλπου εκφράζουν πλέον αυξανόμενες ανησυχίες για τη σχέση αυτή, θεωρώντας ότι οι ΗΠΑ υπονόμευσαν τις διπλωματικές πρωτοβουλίες που βρίσκονταν σε εξέλιξη και συνέβαλαν στην κλιμάκωση.
«Το Ιράν δεν πυροβόλησε πρώτο»«Η αντιληπτή απειλή του Ιράν προς τα κράτη του Κόλπου έγινε πραγματικότητα μόνο όταν οι ΗΠΑ κήρυξαν τον πόλεμο, το Ιράν δεν πυροβόλησε πρώτο», δηλώνει ο Khaled Almezaini, αναπληρωτής καθηγητής πολιτικής και διεθνών σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Zayed του Άμπου Ντάμπι.
Όπως επισημαίνει, παρότι υπάρχει έντονη καταδίκη της ιρανικής στάσης, διατυπώνεται ταυτόχρονα μήνυμα προς τις ΗΠΑ και το Ισραήλ ότι η σύγκρουση πρέπει να τερματιστεί. «Αυτός δεν είναι ο δικός μας πόλεμος», τονίζει.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Τις εβδομάδες πριν από τα πλήγματα, οι ηγέτες του Κόλπου είχαν φιλοξενήσει διαπραγματεύσεις και απευθύνει επανειλημμένες προειδοποιήσεις προς τον Αμερικανό πρόεδρο για τις συνέπειες μιας επίθεσης κατά του Ιράν στη σταθερότητα της περιοχής.
Οικονομικές απώλειες και ενεργειακός αποκλεισμόςΠαρά τις διαβεβαιώσεις προς την Τεχεράνη ότι καμία στρατιωτική βάση τους δεν θα χρησιμοποιούνταν για επιθέσεις, το Ιράν εξαπέλυσε χιλιάδες drones και πυραύλους εναντίον αεροδρομίων, στρατιωτικών εγκαταστάσεων, διυλιστηρίων, λιμανιών και ξενοδοχείων.
Οι αεροπορικές μεταφορές έχουν περιοριστεί δραστικά, με απώλειες δισεκατομμυρίων δολαρίων για τις εταιρείες. Το Μπαχρέιν αντιμετωπίζει οικονομικές πιέσεις, ενώ η εικόνα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων ως ασφαλούς επενδυτικού και τουριστικού προορισμού έχει πληγεί σοβαρά.
Παρότι τα περισσότερα ιρανικά drones και πύραυλοι αναχαιτίζονται, το κόστος των συστημάτων αεράμυνας είναι τεράστιο. Μόνο τα ΗΑΕ δαπανούν πάνω από 2 δισεκατομμύρια δολάρια για αναχαιτίσεις.
Την ίδια στιγμή, ο αποκλεισμός στα Στενά του Ορμούζ τη μοναδική θαλάσσια δίοδο που συνδέει τον Περσικό Κόλπο με τον ανοικτό ωκεανό έχει περιορίσει δραστικά τις εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου. Οι ειδικοί υπολογίζουν ότι οι χώρες του Κόλπου χάνουν καθημερινά από 700 εκατομμύρια έως 1,2 δισεκατομμύρια δολάρια.
Νέα ερωτήματα για τη συνεργασία με την ΟυάσιγκτονΗ κρίση αναδεικνύει ερωτήματα για τη φύση της στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ ΗΠΑ και χωρών του Κόλπου. Η Allison Minor, διευθύντρια του προγράμματος ολοκλήρωσης της Μέσης Ανατολής στο Atlantic Council, τονίζει ότι το βασικό ζήτημα είναι αν υπάρχει πραγματική διαβούλευση μεταξύ των συμμάχων.
«Το πιο θεμελιώδες ερώτημα είναι αν υπάρχει ουσιαστικός συντονισμός. Τα κράτη του Κόλπου λαμβάνουν πράγματι το επίπεδο συνεργασίας και ασφάλειας που θεωρούν απαραίτητο, εφόσον οι Ηνωμένες Πολιτείες προχωρούν σε στρατιωτικές ενέργειες στην περιοχή;», διερωτάται η ίδια.
«Ευτυχώς δεν είμαι ο Σάντσεθ», είπε στην πιο πρόσφατη συνέντευξή του ο Κυριάκος Μητσοτάκης, για να απαντήσει στα θερμά λόγια που ακούγονται για τον ισπανό πρωθυπουργό από την ελληνική Κεντροαριστερά – και όντως, δεν υπάρχει σχεδόν κανένα πρόσωπο σε ολόκληρο τον προοδευτικό χώρο που θα έλεγε κάτι παρόμοιο. Για την ακρίβεια, η θετική ανταπόκριση ήταν τέτοια, που στάθηκε η αφορμή ακόμα και για τη διαγραφή του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, γιατί θεωρήθηκε πως η δήλωσή του (που δεν τον επέκρινε, απλώς υπενθύμιζε την ειδική εξοπλιστική σχέση μεταξύ Ισπανίας και Τουρκίας) «θόλωνε το μήνυμα» του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Είναι, όμως, η ανάγκη καθαρής διαχωριστικής γραμμής με την κυβερνητική πολιτική ο μόνος λόγος για τον οποίο ο Σάντσεθ τραβάει τους έλληνες κεντροαριστερούς; Το κύμα συμπάθειας προς το πρόσωπό του τις τελευταίες μέρες, όχι αποκλειστικά από τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, αλλά και από αυτά της Αριστεράς, επιβεβαιώνουν πως αυτή είναι μόνο η πρώτη ανάγνωση – υπάρχει κάτι βαθύτερο που του αναγνωρίζουν, μια ανάγκη τους που η παρουσία του και ο συμβολισμός όσων λέει ο Σάντσεθ εκπροσωπεί.
Η υπενθύμιση της αυτοπεποίθησηςgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αν κανείς σκεφτεί τη διαχείριση που γίνεται από την Ευρωπαϊκή Ενωση για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή και τις κινήσεις που έχουν γίνει για την αμυντική θωράκιση της Κύπρου, που αυτή τη στιγμή έχει στη διάθεσή της στην ευρύτερη περιοχή όχι μόνο τις δύο ελληνικές φρεγάτες, αλλά παράλληλα μία ισπανική και μία γαλλική, θα διαπιστώσει πως οι θέσεις των Ευρωπαίων δεν είναι και τόσο μακριά η μία από την άλλη – αυτό που αλλάζει (εκτός από την άρνηση χρήσης βάσεων, που έτσι κι αλλιώς είναι πιο μακριά γεωγραφικά) είναι η ρητορική.
Οταν ο Ντόναλντ Τραμπ άκουσε τον Σάντσεθ να λέει πως «δεν πρόκειται να γίνουμε συνένοχοι σε κάτι που είναι κακό για τον κόσμο, ούτε αντίθετο προς τις αξίες και τα συμφέροντά μας, απλώς και μόνο για να αποφύγουμε τα αντίποινα από κάποιον», επιμένοντας στη θέση «όχι στον πόλεμο» μετά την απειλή για πολεμικό εμπάργκο, κατάλαβε πως το βασικό πρόβλημά του δεν είναι ο ανεφοδιασμός, αλλά το γεγονός πως υπάρχει ένας ευρωπαίος πρωθυπουργός που παίζει για δεύτερη φορά ένα πολιτικό χαρτί εναντίον του, δημιουργώντας συγκρουσιακό ιδεολογικό δίπολο. Είχε προηγηθεί η άρνηση του Σάντσεθ να αυξήσει τον προϋπολογισμό για τις αμυντικές δαπάνες στο 5%, ζητώντας την εξαίρεση της Ισπανίας από την απαίτηση του ΝΑΤΟ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Αυτές οι κινήσεις στην Ελλάδα εγείρουν αντανακλαστικά, γιατί ο Σάντσεθ θυμίζει τις περιόδους που οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες δεν βούλιαζαν υπό το βάρος της διαχείρισης της λιτότητας και δεν δίσταζαν να γίνουν δυσάρεστοι στους εταίρους τους, είτε διεκδικώντας περισσότερα για τη χώρα τους είτε υπερασπιζόμενοι τις αρχές τους – και υπήρξαν φορές που πρωταγωνιστές αυτής της στάσης ήταν Ελληνες, δημιουργώντας την αίσθηση πως η γεωπολιτική παρεμβατικότητα της χώρας ήταν μεγαλύτερη από τη στρατιωτική της δυναμική.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Τα παραδείγματα, καθόλου τυχαίως, αφορούν και τους τρεις πρωθυπουργούς της Μεταπολίτευσης που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ: η πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική που περιέγραφε ο Ανδρέας Παπανδρέου εφαρμόστηκε στην πράξη – και ως πρωθυπουργός, όταν για παράδειγμα υποδέχτηκε τον Γιασέρ Αραφάτ στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ το 1984 ή όταν έστειλε τον ΥΠΕΞ Κάρολο Παπούλια στη Σόφια στην κρίση του «Σισμίκ» το 1987, και ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κατά τον πρώτο πόλεμο του Κόλπου, όταν ζήτησε η Ελλάδα «να μην εμπλακεί σε ιμπεριαλιστικές περιπέτειες». Αρκετά χρόνια μετά, σε τρεις περιπτώσεις, με πρωθυπουργό τον Κώστα Σημίτη και υπουργό Εξωτερικών τον Γιώργο Παπανδρέου, η Ελλάδα κινήθηκε εντός του πλαισίου, αλλά με διπλωματική στρατηγική ειρήνης στην περίπτωση του Κοσόβου, του Αφγανιστάν, αλλά κυρίως του Ιράκ, που συνέπεσε με το εξάμηνο της ελληνικής προεδρίας στην ΕΕ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Η σκληρή γραμμήΟ Σάντσεθ, όμως, είναι ελκυστικός και πέρα από τον ρόλο που διεκδικεί για ζητήματα εξωτερικής πολιτικής: δίνει ξεκάθαρο στίγμα για την ιδεολογική τοποθέτηση των σοσιαλδημοκρατών, καταφέρνοντας αυτό που ακόμα παλεύει το ΠΑΣΟΚ – να παραμείνει ο ηγεμονικός πόλος στον προοδευτικό χώρο.
Το 2019, ο Σάντσεθ εξέδωσε την αυτοβιογραφία του, με τίτλο «To Μάνιουαλ της Αντίστασης», ένα βιβλίο που περιγράφηκε ως μια ιστορία πολιτικής αντοχής και ανθεκτικότητας, από έναν πολιτικό που επέμεινε στην αντιδημοφιλή θέση πως το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PSOE) δεν πρέπει να συνεργαστεί ούτε να δώσει ψήφο ανοχής σε κυβέρνηση του Λαϊκού Κόμματος – και το έκανε το 2016, την περίοδο που το PSOE ζούσε ακόμα τις συνέπειες της διαχείρισης των μέτρων απέναντι στην οικονομική κρίση, που χτύπησε σχεδόν όλες τις χώρες του Νότου.
Τότε ο Σάντσεθ παραλίγο να διαγραφεί από το κόμμα του, όμως ο ίδιος επέμεινε, παραιτήθηκε από τη θέση του και ξαναέβαλε υποψηφιότητα για πρόεδρος. Κερδίζοντας και πάλι, κατάφερε να ρίξει την κυβέρνηση Ραχόι με πρόταση μομφής και έγινε πρωθυπουργός συνεργαζόμενος με τους Podemos – επί της ουσίας αφομοιώνοντας το κόμμα που πριν από δέκα χρόνια υπήρξε η μεγαλύτερη απειλή για την παράταξή του. Και αν αυτό δεν είναι όνειρο, έστω και καθυστερημένο, τι είναι;
Ο Άρης είχε την ευκαιρία στις Σέρρες να κάνει τη ζωή του πιο εύκολη… Να κλειδώσει το 5-8 και παράλληλα να δει κατά πόσο μπορεί να μειώσει τη διαφορά του από την 5η θέση.
Αντ’ αυτού…τα έκανε μαντάρα και… κατάφερε να μην κερδίσει τον ουραγό Πανσερραϊκό για δεύτερη φορά φέτος, κινδυνεύοντας ακόμα και να χάσει εάν δεν ήταν… ο Άη Γιώργης ο Αθανασιάδης που έβγαζε και τα οφσάιντ χθες στις Σέρρες.
Η αποβολή του Τεχέρο στο 60′ άλλαξε πλήρως τις ισορροπίες και έκανε ακόμη πιο δύσκολη την προσπάθεια μιας ομάδας που ήδη έδειχνε να δυσκολεύεται να επιβάλει τον ρυθμό της. Παρότι ο ΑΡΗΣ προσπαθούσε να απειλήσει, η εικόνα του έμοιαζε ένα βήμα πίσω σε σχέση με τη βελτίωση που είχε παρουσιάσει στα δύο προηγούμενα παιχνίδια.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν ξανά η ανάπτυξη. Το παιχνίδι πήγαινε αργά και προβλέψιμα. Ο Πανσερραϊκός πίεζε ψηλά κάθε φορά που έχανε τη μπάλα, οδηγώντας τον Άρη είτε σε λάθη είτε σε μακρινές και βιαστικές μεταβιβάσεις. Ταυτόχρονα, ο άξονας δεν κατάφερε να δώσει ρυθμό και δημιουργία, με την απουσία του Γκαρέ να είναι εμφανής. Έλειψε το άμεσο παιχνίδι του Αργεντινού και η ικανότητά του να κουβαλήσει τη μπάλα, στοιχείο που θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί τους χώρους πριν κλείσει η άμυνα του Πανσερραϊκού.
Και επιθετικά, τα πράγματα δεν λειτούργησαν. Η τριάδα πίσω από τον Μορόν δεν κατάφερε να βρει χημεία και ρυθμό. Ο Μπουσαΐντ χάθηκε στις πλευρές, ο Αλφαρέλα δεν προσαρμόστηκε στον ρόλο στον άξονα και ο Ντούντου έδειξε εμφανώς επηρεασμένος από την απουσία τριών αγώνων. Ίσως μια διαφορετική διάταξη, με τον Μπουσαΐντ πιο κεντρικά ή τον Γιαννιώτα από την αρχή, να μπορούσε να αλλάξει κάτι στην εικόνα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ιδια κουβέντα, διαφορετικός αντίπαλος και… ακόμα δύο μήνες υπομονή
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Και κάπως έτσι φτάνουμε ξανά στο μεγαλύτερο πρόβλημα της χρονιάς. Το γκολ και η αναποτελεσματικότητα. Ο Άρης έχει φτάσει στο σημείο να ψάχνει απλώς τον τρόπο να κερδίσει ένα παιχνίδι.
Η πραγματικότητα είναι ότι η φετινή σεζόν μοιάζει να έχει τελειώσει εδώ και καιρό. Από τον Ιανουάριο ουσιαστικά χάθηκαν οι βασικοί στόχοι – η τετράδα και το Κύπελλο – και το μόνο που απέμεινε είναι η 5η θέση.
Μια θέση που δεν συνιστά επιτυχία, αλλά ούτε και αποτυχία. Είναι περισσότερο το αυτονόητο για τον Αρη. Ακόμη κι αυτό όμως έχει τεθεί υπό αμφισβήτηση με την εικόνα της ομάδας μέσα στο 2026, όπου μετρά μόλις μία νίκη σε δέκα αγώνες πρωταθλήματος και δεν έχει καταφέρει να κερδίσει ούτε μία φορά τον ουραγό Πανσερραϊκό.
Όλη αυτή η κατάσταση οδηγεί σε ένα γνώριμο συμπέρασμα. Μια χρονιά που πήγε στραβά σχεδόν σε όλα και στην οποία ο Άρης, για ακόμη μία φορά, έβαλε μόνος του τα χέρια του και έβγαλε τα μάτια του. Είναι η συνέχεια μιας ποδοσφαιρικής ασυνέπειας και έλλειψης λογικής που χαρακτηρίζει τον οργανισμό τα τελευταία τρία χρόνια.
Κάπως έτσι, η αίσθηση που κυριαρχεί είναι μία: απλώς να τελειώσει η χρονιά. Να κλείσει αυτό το κεφάλαιο και να ξεκινήσει η επόμενη από το καλοκαίρι. Η πιο ψυχοφθόρα σεζόν από το 2018 και την επιστροφή στην 1ηγ κατηγορία, ακόμη κι αν στο τέλος έρθει η πέμπτη θέση. Σε τέτοιο σημείο που αν οι φίλοι του Άρη είχαν τη δυνατότητα να αποφύγουν το επόμενο δίμηνο και να κάνουν ένα fast forward στον επόμενο Μάιο, θα το «αγόραζαν» με κλειστά μάτια.
Νέα επιστημονική μελέτη φέρνει στο φως ένα «τυφλό» σημείο στον τρόπο που υπολογίζεται η στάθμη της θάλασσας, ανατρέποντας όσα γνωρίζαμε μέχρι σήμερα για τους ωκεανούς και τις παράκτιες περιοχές.
Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature, βασίστηκε σε 385 μετρήσεις της στάθμης της θάλασσας. Σύμφωνα με τα ευρήματα, το 99% των δεδομένων προήλθε είτε από γεωειδή μοντέλα υπολογισμού, είτε από συνδυασμό λανθασμένων συνόλων δεδομένων, είτε χωρίς σαφή αναφορά στον τρόπο υπολογισμού της στάθμης.
Τα γεωειδή μοντέλα είναι μαθηματικά εργαλεία που υπολογίζουν τη μέση παγκόσμια στάθμη της θάλασσας με βάση τη βαρύτητα και την περιστροφή της Γης. Επειδή η Γη δεν είναι μια τέλεια «σφαίρα», τα μοντέλα αυτά θεωρούνταν έως τώρα απαραίτητα για την ακριβή αποτύπωση της στάθμης της θάλασσας σε παράκτιες περιοχές.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ωστόσο, όπως επισημαίνουν οι ερευνητές, τα μοντέλα αυτά έχουν σημαντικούς περιορισμούς. Υποθέτουν ότι τα νερά της θάλασσας είναι ήρεμα, αγνοώντας κρίσιμους παράγοντες όπως οι άνεμοι, οι παλίρροιες και τα θαλάσσια ρεύματα.
Ανακρίβειες και γεωγραφικές αποκλίσειςΣτη Βόρεια Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου υπάρχουν περισσότερες μετρήσεις και οι θάλασσες είναι γενικά πιο ήρεμες, οι αποκλίσεις είναι μικρές. Αντίθετα, σε περιοχές όπως η Νοτιοανατολική Ασία και ο Ινδο-Ειρηνικός, η διαφορά μεταξύ των υπολογισμένων και των πραγματικών επιπέδων της θάλασσας προκαλεί ανησυχία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });«Οι ερευνητές που μελετούν το υψόμετρο της ξηράς ή τη στάθμη της θάλασσας προσπαθούν να κάνουν τα μοντέλα τους όσο το δυνατόν ακριβέστερα», δήλωσε ο Φίλιπ Μάιντερχουντ από το Πανεπιστήμιο Βάγκενινγκεν, συνυπογράφοντας τη μελέτη με την Καθάρινα Ζίγκερ. «Οι περισσότεροι ερευνητές φαίνεται να μην γνωρίζουν ότι είναι απαραίτητο να χρησιμοποιούν και να ευθυγραμμίζουν τις μετρήσεις τόσο της ξηράς όσο και της θάλασσας κατά την εκτέλεση εκτιμήσεων επιπτώσεων στις παράκτιες περιοχές».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Η αφετηρία της ανακάλυψηςΟ Μάιντερχουντ εντόπισε για πρώτη φορά τις αδυναμίες των γεωειδών μοντέλων το 2015, κατά τη διάρκεια έρευνας στο Δέλτα του Μεκόνγκ στο Βιετνάμ. Εκεί διαπίστωσε ότι η στάθμη του νερού ήταν πολύ χαμηλότερη από ό,τι προέβλεπαν τα μοντέλα. «Τα αποτελέσματά μας υποδηλώνουν σημαντικές αποκλίσεις στις εκτιμήσεις των επιπτώσεων της ανόδου της στάθμης της θάλασσας για το δέλτα του Μεκόνγκ και τα δέλτα παγκοσμίως», είχε δηλώσει.
Η Καθάρινα Ζίγκερ εντόπισε παρόμοιες ανακρίβειες στη Μιανμάρ, κατά μήκος του Δέλτα του Αγιεγιάργουαντι, επιβεβαιώνοντας τις αρχικές υποψίες για συστηματικά σφάλματα στα υπάρχοντα μοντέλα.
Νέα προσέγγιση για ακριβέστερες μετρήσειςΟι δύο ερευνητές αποφάσισαν να επεκτείνουν τη μελέτη τους, διαπιστώνοντας ότι τα λάθη αυτά μπορεί να έχουν σοβαρές συνέπειες για τις υδάτινες περιοχές των δελταϊκών συστημάτων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στην Ανταρκτική, η στάθμη της θάλασσας ενδέχεται να είναι χαμηλότερη από ό,τι υπολογιζόταν έως σήμερα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Με βάση τα ευρήματά τους, οι Μάιντερχουντ και Ζίγκερ προτείνουν να σταματήσει η χρήση των γεωειδών μοντέλων στις παράκτιες έρευνες. Αντί αυτών, προτείνουν μια νέα μέθοδο που συνδυάζει τέσσερα υψομετρικά μοντέλα με τις πιο πρόσφατες μετρήσεις της στάθμης της θάλασσας, αξιοποιώντας υπερυπολογιστές για μεγαλύτερη ακρίβεια.
«Έτσι λειτουργεί η επιστήμη», τόνισε ο Μάιντερχουντ και πρόσθεσε ότι: «Τώρα που ανακαλύψαμε αυτό το τυφλό σημείο, η επιστημονική κοινότητα μπορεί να κάνει πιο ακριβείς αξιολογήσεις για τις παράκτιες περιοχές και τις πόλεις σε όλο τον κόσμο».