Τα ΝΕΑ - Τεχνολογία

Ο ΣΕΛΠΕ παρουσίασε τα αποτελέσματα της νέας πανελλαδικής έρευνας που πραγματοποίησε η NielsenIQ σχετικά με τη χρήση πλατφορμών ηλεκτρονικού εμπορίου με έδρα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης από τους Έλληνες καταναλωτές. Σύμφωνα με τα ευρήματα, 8 στους 10 Έλληνες πραγματοποιούν αγορές από τέτοιες online πλατφόρμες, με κυρίαρχες τις Temu και Shein.

Υψηλή διείσδυση και συχνή χρήση

Η έρευνα καταγράφει για πρώτη φορά το εύρος της διείσδυσης, τα κίνητρα και τις συνήθειες των Ελλήνων στις αγορές από πλατφόρμες εκτός Ε.Ε. Το 94% των συμμετεχόντων πραγματοποίησε online αγορές το τελευταίο δωδεκάμηνο, ενώ το 85% εξ αυτών αγόρασε από τουλάχιστον μία πλατφόρμα με έδρα εκτός Ε.Ε.

Περίπου 3 στους 10 χρήστες κάθε πλατφόρμας πραγματοποιούν αγορές τουλάχιστον μία φορά τον μήνα, γεγονός που δείχνει έντονη και επαναλαμβανόμενη χρήση.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Κατηγορίες προϊόντων και κίνητρα αγορών

Οι πιο δημοφιλείς κατηγορίες προϊόντων είναι η μόδα και η ένδυση, τα είδη σπιτιού και μικροαντικείμενα, καθώς και τα ηλεκτρονικά και τα gadgets. Η χαμηλή τιμή αναδεικνύεται ως ο καθοριστικός παράγοντας επιλογής, με μεγάλη διαφορά από κάθε άλλο κριτήριο.

Η μέση ετήσια δαπάνη στα marketplaces χωρών εκτός Ε.Ε. ανέρχεται σε 244 ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο 45% της συνολικής online δαπάνης των χρηστών αυτών.

Εμπιστοσύνη, ασφάλεια και ευρωπαϊκά πρότυπα

Τέσσερις στους δέκα χρήστες δηλώνουν υψηλή ικανοποίηση από τις αγορές τους, ωστόσο η εμπιστοσύνη παραμένει μέτρια, με αρκετή επιφυλακτικότητα. Οι μη χρήστες εμφανίζουν πολύ χαμηλά επίπεδα εμπιστοσύνης.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Έξι στους δέκα καταναλωτές θεωρούν τα ευρωπαϊκά πρότυπα ποιότητας και ασφάλειας «πολύ σημαντικά», ενώ επτά στους δέκα γνωρίζουν ότι οι πλατφόρμες εκτός Ε.Ε. ενδέχεται να μην συμμορφώνονται με αυτά. Παρ’ όλα αυτά, η χαμηλή τιμή εξακολουθεί να υπερισχύει ως κίνητρο αγοράς.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Αντιδράσεις σε ρυθμιστικές παρεμβάσεις

Σε περίπτωση αύξησης τιμών λόγω δασμών, σχεδόν το 40% των χρηστών δηλώνει ότι θα σταματούσε τις αγορές από αυτές τις πλατφόρμες. Αντίθετα, περίπου 1 στους 3 καταναλωτές εμφανίζεται θετικός στην εφαρμογή ειδικού τέλους ανά παραγγελία, κυρίως όσοι ήδη δεν αγοράζουν από αυτές.

Χώρα προέλευσης και ενημέρωση

Οι περισσότεροι καταναλωτές αναγνωρίζουν σωστά ότι οι Temu και Shein προέρχονται από την Ασία, ενώ η αναγνώριση είναι χαμηλότερη για τις Trendyol και Aliexpress. Η χώρα προέλευσης επηρεάζει ελάχιστα τους αγοραστές, αλλά σημαντικά τους μη αγοραστές.

Περίπου 1 στους 2 χρήστες αναζητά πληροφορίες για τις πλατφόρμες πριν από την αγορά, με βασικές πηγές τη Google, τις αξιολογήσεις, τα sites των πωλητών και τις online κοινότητες.

Συμπεράσματα και τοποθέτηση ΣΕΛΠΕ

Η ελληνική αγορά παρουσιάζει ιδιαίτερα υψηλή διείσδυση πλατφορμών εκτός Ε.Ε., κυρίως λόγω χαμηλών τιμών και έντονης παρουσίας στα social media. Παρά τη μεγάλη χρήση, οι καταναλωτές εκφράζουν ανησυχίες για την ποιότητα, την ασφάλεια συναλλαγών και την προστασία προσωπικών δεδομένων.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Η συμμόρφωση με τα ευρωπαϊκά πρότυπα αναδεικνύεται κρίσιμη για τη βιωσιμότητα του ηλεκτρονικού εμπορίου, ενώ οι πιθανές ρυθμιστικές παρεμβάσεις μπορούν να επηρεάσουν ουσιαστικά τη συμπεριφορά των καταναλωτών.

Δήλωση Κώστα Γεράρδου, Προέδρου ΣΕΛΠΕ:

«Τα ευρήματα της έρευνας καταγράφουν με ποσοτικούς όρους αυτό που στο λιανεμπόριο βιώνουμε ήδη ως δομική στρέβλωση: τη διαμόρφωση ενός παράλληλου εμπορίου, όπου η χαμηλή τιμή επιτυγχάνεται μέσω απουσίας κανόνων. Οι ευρωπαϊκές και ελληνικές επιχειρήσεις λιανικής λειτουργούν σε περιβάλλον υψηλής φορολογικής επιβάρυνσης, αυστηρών ελέγχων και πλήρους συμμόρφωσης με το ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο. Αντίθετα, ένα μεγάλο μέρος των marketplaces χωρών με έδρα εκτός Ε.Ε., δραστηριοποιείται ουσιαστικά εκτός αυτού του πλαισίου, χωρίς

ισοδύναμες υποχρεώσεις και χωρίς αντίστοιχη ευθύνη για τα προϊόντα που διαθέτει στην ευρωπαϊκή αγορά. Η έρευνα δείχνει επίσης ότι στοχευμένες ρυθμιστικές παρεμβάσεις μπορούν να επηρεάσουν ουσιαστικά τη συμπεριφορά των καταναλωτών, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι υπάρχει περιθώριο πολιτικής δράσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ζητούμε ίσους κανόνες για όλους: ουσιαστικούς ελέγχους, φορολογική και τελωνειακή ισοτιμία και διασφάλιση ότι κάθε προϊόν που εισέρχεται στην ευρωπαϊκή αγορά πληροί τα ίδια πρότυπα ποιότητας και ασφάλειας. Η προστασία του καταναλωτή και η βιωσιμότητα του ευρωπαϊκού λιανεμπορίου δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται αποσπασματικά, απαιτούν ενιαίο, συνεκτικό και αποτελεσματικό ευρωπαϊκό πλαίσιο».

Στις 21 Δεκεμβρίου του 1992, ληστές αδειάζουν την Τράπεζα Εργασίας στην οδό Καλλιρρόης 19, σε μία επιχείρηση σπάνια για τα ελληνικά δεδομένα, που χαρακτηρίστηκε ως το ριφιφί του αιώνα. Η απογραφή της ληστείας ανέφερε τιμαλφή, επιταγές, συναλλαγματικές, ξένα νομίσματα, χαρτονομίσματα σε δολάρια ΗΠΑ, γερμανικά μάρκα, χρυσές λίρες Αγγλίας, πλάκες χρυσού άγνωστης αξίας. Αυτό που εντυπωσίασε τους αστυνομικούς ήταν ότι οι δράστες επέλεξαν να ανοίξουν μόνο τις 301 από τις 1.151 θυρίδες της τράπεζας κι ενώ είχαν τη δυνατότητα να τις ανοίξουν όλες. Όπως ανέφεραν τα ρεπορτάζ της εφημερίδας «TΑ ΝΕΑ» εκείνη την εποχή αλλά και μετέπειτα, το ριφιφί αιφνιδίασε ακόμη και τους ανθρώπους του ελληνικού υποκόσμου

Εκπληκτοι οι ειδικοί για τον τρόπο του «ριφιφί»

Όπως διαπίστωσαν ειδικοί εμπειρογνώμονες που κατέβηκαν στη σήραγγα μετά τη ληστεία, τα πρώτα δέκα μέτρα του τούνελ είχαν ανοιχτεί σε προγενέστερο χρόνο σε σχέση με τα υπόλοιπα. Στην εκτίμηση αυτή κατέληξαν, ύστερα από έρευνες που έκαναν στα υποστυλώματα και και στα τοιχώματα του τούνελ. Στην είσοδο του τούνελ, βρέθηκαν υπολείμματα από τσιμέντο. το. Πιθανόν οι δράστες να ξεκίνησαν την κατασκευή του τούνελ ένα χρόνο πριν, για κάποιο λόγο να σταμάτησαν και για να μην κινήσουν υποψίες να έφραξαν το στόμιο με τσιμέντο. Όταν αποφάσισαν να ξαναρχίσουν τις «εργασίες», έσπασαν το τσιμέντο και συνέχισαν την κατασκευή της υπόγειας σήραγγας. Με όλα τα «κομφόρ» είχαν εφοδιαστεί οι δράστες για να κάνουν άνετα τη δουλειά τους. Στη σήραγγα είχαν «στρώσει» αφρολέξ, για να μην πληγώνουν τα γόνατά τους από τις πέτρες την ώρα που έσκαβαν.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Και χημικά;

Ακόμα δεν αποκλείεται, εκτός από το κομπρεσέρ που χρησιμοποίησαν για την κατασκευή, να χρησιμοποίησαν και χημικά για να μπορέσουν να τρυπήσουν τον τοίχο του υπογείου, όπου βρίσκονται οι θυρίδες, ο οποίος είχε επένδυση από ατσάλι.  Μετρημένες στα δάχτυλα ακόμα και στο εξωτερικό, είναι οι περιπτώσεις ριφιφί που έχουν γίνει με τέτοια οργάνωση και με τόσο «επιστημονικό» τρόπο. Οι δράστες κατά πάσα πιθανότητα είχανἶ εφοδιαστεί με τα σχέδια κατασκευής κτιρίου της Τράπεζας, είπε ένας από τους αστυνομικούς που ασχολείτο με τις έρευνες. Αλλιώς δεν εξηγείται πώς γνώριζαν τόσες λεπτομέρειες για το κτίριο, το ύψος των υπογείων, τα σημεία όπου περνούν οι αγωγοί. Το κτίριο αυτό πριν από την Κατοχή ήταν εργοστάσιο καπνού και τέσσερα χρόνια νωρίτερα είχε ανακαινιστεί.

Με μαθηματική ακρίβεια και υπολογισμούς, έφτιαξαν τη σήραγγα και κατάφεραν να φτάσουν στο σημείο ακριβώς που βρίσκεται ο τοίχος του υπογείου. Ένα μικρό λάθος στους υπολογισμούς, λίγα εκατοστά να έπεφταν έξω, η σήραγγα θα κατέληγε σε άλλο σημείο έξω από την Τράπεζα. Ακόμα οι δράστες ήταν εφοδιασμένοι κατά πάσα πιθανότητα με χάρτες από έργα που είχαν γίνει στον Ιλισό, γνώριζαν από που περνούν οι αγωγοί και πώς μπορούσαν να κινηθούν στο υπόγειο δίκτυο. Αν δεν είχαν το χάρτη, έλεγαν εμπειρογνώμονες που έκαναν τις έρευνες, θα μπορούσαν να χάσουν εύκολα τον προσανατολισμό τους, καθώς έφτιαχναν την υπόγεια σήραγγα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Οι δράστες δεν χρησιμοποίησαν τα φρεάτια της ΕΥΔΑΠ, τουλάχιστον σε ακτίνα 300 μέτρων από την Τράπεζα. Άλλωστε, η γεννήτρια που χρησιμοποίησαν καθώς και τα άλλα μηχανήματα, βαγονέτα κ.λπ., δεν χωρούσαν να περάσουν από εκεί. Οι δράστες πιθανόν να μπήκαν στην υπόγεια στοά του Ιλισούτ από κάποιο κάποιο σημείο της λεωφόρου Χαμοστέρνας. Ακόμα εντύπωση προκαλεί το πώς κατάφεραν να φτιάξουν τέτοια υποστυλώματα, ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος κατάρρευσης. Φεύγοντας οι δράστες, εκτός από εργαλεία, τα οποία δεν μπορούσαν να μεταφέρουν, εγκατέλειψαν και ένα σάκο, ο οποίος περιείχε τιμαλφή, τα οποία προφανώς δεν είχαν αξία γι’ αυτούς αφού δεν μπορούν να τα πουλήσουν. Ακόμα όμ βρέθηκαν χαρτιά

με σημειώσεις. Οι δράστες φαίνεται ότι γνώριζαν καλά και το χώρο όπου βρίσκονται οι θυρίδες της Τράπεζας. Δεν αποκλείεται, λοιπόν, κάποιος από αυτούς να παρουσιάστηκε στην Τράπεζα, ως πε- λάτης, να νοίκιασε μία θυρίδα και έτσι με το πρόσχημα ότι πήγαινε για να τοποθετήσει κάτι στη θυρίδα του, «μελετούσε» το χώρο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2025/12/rififi.mp4 Τόσο τηλεοπτικό, που γίνεται… ταινία

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ των «ΝΕΩΝ» της Πέμπτης 24 Δεκεμβρίου 1992, μία παραγωγός τηλεοπτικών προγραμμάτων και θύμα της ληστείας, η κ. Λιάνα Πατέρα, είχε αποφασίσει να το κάνει ταινία. Όπως είχε πει τότε στα «ΝΕΑ», «είναι μία διέξοδος για μένα. Το βλέπω σαν εκτόνωση από το σοκ  που έχω υποστεί μετά την κλοπή της περιουσίας μου. Η κεντρική ιδέα της ιστορίας είναι η εξής: μία ομάδα ανθρώπων μένουν τα Χριστούγεννα χωρίς λεφτά, χωρίς τίποτα. Στην οθόνη θα προβληθούν τα συναισθήματα αυτών των ανθρώπων, καθώς και οι σχέσεις με συνανθρώπους τους. Θα χάσουν κάποιους «φίλους», επειδή έχασαν και τα χρήματά τους και έτσι θα λάμψει η αλήθεια για τα πραγματικά αισθήματα. Στην ταινία οι διαρρήκτες και η δραστηριότητά τους παρακολουθείται και καταγράφεται. Μάλιστα, θα συμμετάσχει και ένας ξένος ηθοποιός, μάλλον Ιταλός, για να φανεί ότι η ενέργεια έχει προεκτάσεις στο εξωτερικό. Οι δράστες μετά το «ριφιφί» φεύγουν διά θαλάσσης με ταχύπλοο στο οποίο έχουν εγκαταστήσει και εργαστήριο για τη διάλυση των κοσμημάτων ή κρύβουν τα κλοπιμαία και δίνουν ραντεβού ὑστερα από τρία χρόνια για να τα μοιράσουν.

Το σενάριο

Η τελική επιλογή θα γίνει με την οριστική διαμόρφωση του σεναρίου του οποίου η συγγραφή ανετέθη σε τρεις σεναριογράφους με σκοπό να επιλεγεί το καλύτερο. Στην ταινία θα υπάρχουν και ρεαλιστικά πλάνα τα οποία η παραγωγός θα πάρει από τα τηλεοπτικά κανάλια που κάλυψαν το γεγονός. Για τη χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα θα δουλέψουν συνεργεία αυτές τις μέρες και θα υπάρχει χάπι – εντ, το οποίο η κ. Λιάνα Πατέρα αρνήθηκε να αποκαλύψει, λέγοντας όμως ότι «το τέλος θέλω να εἶναι ευχάριστο». Σίγουρα πολύ κοντά με τα όσα δραματοποίησε στην ομώνυμη σειρά ο σκηνοθέτης Σωτήρης Τζαφούλιας, για την COSMOTE.

Το σενάριο της ληστείας αλά ιταλικά

Από την πρώτη στιγμή κυκλοφόρησε η φήμη ότι η όλη επιχείρηση ορ- γανώθηκε από το εξωτερικό γιατί στην Ελλάδα δεν υπήρχε κανείς που να κατείχε την τεχνογνωσία κατα- σκευής τόσο μεγάλων τούνελ, αναφέρει στην έρευνά του για τα ΝΕΑ ο Στέλιος Βραδέλης, στις 28 Δεκεμβρίου 2002. Το σκεπτικό αυτό υιοθέτησε εν μέρει και το βούλευμα του Εφετείου Αθηνών. ««Δεν στερείται λογικής ο ισχυρισμός ότι είναι δυνατόν οι δράστες να είναι αλ- λοδαποί, διότι η όλη επιχείρηση που σχε- διάσθηκε και εκτελέσθηκε, φανερώνει αν θρώπους όχι μόνο αδίστακτους αλλά και γνώστες του αντικει- μένου». Το σενάριο για το οποίο είχαν κάνει έρευνα «ΤΑ ΝΕΑ» επιβεβαιώνει εν μέρει το βούλευμα της Εισαγγελίας και προσθέτει ακόμη μία εκδoxń.

Η ύπαρξη μιας ελληνικής ομάδας με την απαραίτητη τεχνογνωσία για τη διάνοιξη τούνελ και κλοπές με τη μέθοδο του ριφιφί μάλλον δεν ευσταθεί. Απόδειξη ότι μετά το ριφιφί στην Τράπεζα Εργασίας ουδέποτε παρόμοιο περιστατικό απασχόλησε τις  λληνικές διωκτικές αρχές. Η νέα εκδοχή, με εντυπωσιακές πληροφορίες για την προετοιμασία της επιχείρησης και τον κυρίαρχο ρόλο σε αυτήν ενός εκ των πιο διάσημων Ιταλών κακοποιών, ήρθε από «ΤΑ ΝΕΑ».

Συνάντηση στο Μιλάνο

Μια πληροφορία από ποινικό κρατούμενο, που ισχυρίζεται ότι ο ίδιος οργάνωσε το σχέδιο διαφυγής των κλοπιμαίων από την Ελλάδα, οδήγησε στην Ιταλία και συγκεκριμένα στο Μιλάνο. Δύο άνδρες, ένας Έλληνας και ένας Ιταλός, συναντήθηκαν το 1990 στο καφέ Duomo για να σχεδιάσουν το ριφιφί. Ο Έλληνας, ο οποίος δραστηριοποιείτο επαγγελματικά στην Ιταλία και κυρίως στην περιοχή του Μιλάνου, ήταν σύμφωνα με την πληροφορία ο εγκέφαλος του σχεδίου και συγγενής γνωστού λαϊκού συνθέτη. Ο άλλος εθεωρείτο ένας από τους καλύτερους διαρρήκτες της Ιταλίας, αλλά και του κόσμου. Ήταν ο Φράνκο Ρεστέλι, ο επονομαζόμενος και Φρανκίνο.

Ο Πάολο Μπιοντάνι, δημοσιογράφος της «Corriere della Sera» και ένας από τους πιο γνωστούς Ιταλούς αστυνομικούς ρεπόρτερ εκείνη την εποχή, είχε αναφέρει: «Παρακολουθώ τις κινήσεις και τα έργα του Φρανκίνο, σχεδόν από τότε που ξεκίνησα τη δημοσιογραφία.Για τους Ιταλούς ο Φρανκίνο είναι μια μυθική μορφή, σχεδόν cult. Όσο εντυπωσιακές είναι οι ληστείες που έχει καταστρώσει, άλλο τόσο εντυπωσιακές είναι και οι γυναίκες που τον συνοδεύουν κατά καιρούς στις εξόδους του».

Η καριέρα του στον χώρο του οργανωμένου εγκλήματος ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960 ως μέλος της περίφημης σπείρας Vallanzasca, υπεύθυνης για ορισμένες από τις εντυπωσιακότερες ένοπλες ληστείες τραπεζών, απαγωγές κ.λπ. Όταν η ιταλική αστυνομία φυλάκισε σχεδόν όλα τα μέλη της σπείρας, ο Φρανκίνο εντάχθηκε στους κόλπους της Turatello, σπείρας που ειδικευόταν στις ληστείες τραπεζών. Εκεί έμαθε την τεχνική διάνοιξης τούνελ και κλοπής με τη μέθοδο του ριφιφί και γρήγορα αναδείχθηκε σε ηγετική μορφή του μιλανέζικου υποκόσμου.

Για την επαφή των δύο ανδρών, του Έλληνα «εγκεφάλου» και του Φρανκίνο, μεσολάβησε Ιταλός λαθρέμπορος τσιγάρων με έδρα το Μιλάνο, γνωστός στις ελληνικές αστυνομικές αρχές, με δράση κυρίως στο Ιόνιο. Αυτός έφερε σε επαφή τον Φρανκίνο με Έλληνα συνεργάτη του που δούλευε για λογαριασμό της Μαφίας, με σκοπό να οργανώσουν από κοινού τον τρόπο εξόδου των κλοπιμαίων από τη χώρα. Όπως αποκαλύπτει ο Έλληνας συνεργάτης τους, «ο Έλληνας εγκέφαλος της ληστείας είπε στον Φρανκίνο να μην ανησυχεί καθόλου για τη “δουλειά” γιατί υπάρχει άνθρωπος σε σημαντική θέση μέσα στην Τράπεζα που θα κανόνιζε τα πάντα».

Στην Ελλάδα το 1988

Ο Φρανκίνο και η ομάδα του ήρθαν για πρώτη φορά στηνΕλλάδα το καλοκαίρι του 1988 και φιλοξενήθηκαν στο σπίτι του Έλληνα συνεργάτη τους στον Πειραιά για δύο εβδομάδες. Η ομάδα αποφάσισε, όπως ισχυρίζεται ο τελευταίος, δύο σχέδια δράσης, με βασικό αυτό του ριφιφί με τη διάνοιξη τούνελ. Το εναλλακτικό σχέδιο δράσης ήταν η είσοδος των ληστών από την πόρτα της τρά πεζας σε μη εργάσιμη ημέρα. Βασική προϋπόθεση και των δύο σχεδίων δράσης ήταν η αχρήστευση του συστήματος συναγερμού. Από την πρώτη στιγμή οι «εγκέφαλοι» της ληστείας ξεκαθάρισαν ότι αυτό που τους ενδιέφερε ήταν το περιε χόμενο των θυρίδων της τράπεζας και όχι μια εντυπωσιακή ληστεία των εισπράξεων.

Στην Ελλάδα δημιουργήθηκε ένα περιφερειακό δίκτυο υποστήριξης με Έλληνες συνεργάτες, από τους οποίους οι Ιταλοί διαρρήκτες προμηθεύτηκαν τα απαραίτητα, όπως γεννήτριες, βαγονέτα, σκαπτικά εργαλεία που χρειάζονταν για τη διάνοιξη της  ήραγγας, αλλά και τις κατόψεις του κτιρίου όπου στεγαζόταν η τράπεζα. Η ομάδα ξεκίνησε να «δουλεύει» από το 1990 και περίμενε την ευ- καιρία που θα παρουσιαζόταν για την εκτέλεση του σχεδίου.

Ο.Κ. από τη φυλακή

Τον Ιούλιο του 1992 και ενώ η κατάστρωση του σχεδίου είχε σχεδόν ολοκληρωθεί,  ο Φρανκίνο συνελήφθη για ένατη φορά από τις ιταλικές αρχές. Είχε δραπετεύσει τετεύσει από φυλακές υψίστης ασφαλείας πριν από ένα μήνα και για τον εντοπισμό του είχε κινητοποιηθεί το σύνολο της 1ταλικής αστυνομίας. Η εξέλιξη αυ- τή θορύβησε την υπόλοιπη ομάδα και προκάλεσε πανικό για το τι θα γινόταν. Παρ’ όλα αυτά, σύμφωνα πάντα με τις πληροφορίες του Έλληνα συνεργάτη, ο Φρανκίνο από τη φυλακή έδωσε την άδειά του ώστε να εκτελεσθεί το σχέδιο. Ο Φρανκίνο βγήκε από τις ιταλικές φυλακές στις αρχές του 2002 και ύστερα από λίγους μήνες μεγάλη υπόθεση ληστείας με τη μέθοδο του ριφιφί στην τράπεζα Ambrossiano στην Piazza Duomo απασχόλησε τις διωκτικές αρχές και έφερε στο προσκήνιο ξανά το όνομά του, χωρίς ωστόσο να αποδειχθεί η ανάμειξή του στην υπόθεση. Ο δικηγόρος του Φράνκο Ρεστέλι, Ρομπέρτο Τσεράμι, σε τηλεφω νική επικοινωνία που είχαμε μαζί του μας είπε ότι «ο πελάτης μου αποδεδειγμένα έχει οργανώσει ληστείες και εκτός Ιταλίας, ωστόσο δεν μπορώ να γνωρίζω αν εμπλέκεται και σε παρόμοια υπόθεση στην Ελλάδα».

Να βρίσκεσαι ξαπλωμένος ανάσκελα μέσα σε ένα μεγάλο σαρωτή νοσοκομείου, όσο πιο ακίνητος γίνεται, με τα χέρια ψηλά για 45 λεπτά, δεν είναι η πιο ευχάριστη εμπειρία.

Αυτή ήταν η καθημερινότητα των ασθενών στο Royal Brompton Hospital του Λονδίνου κατά τη διάρκεια ορισμένων σκαναρίσματος πνευμόνων – μέχρι πέρσι, όταν εγκαταστάθηκε μια νέα συσκευή που μείωσε τη διάρκεια της εξέτασης στα 15 λεπτά.

Αυτό οφείλεται, εν μέρει, στην τεχνολογία επεξεργασίας εικόνας του σαρωτή, αλλά κυρίως σε ένα ιδιαίτερο υλικό γνωστό ως CZT – τα αρχικά του τελουρουριούχου καδμίου-ψευδαργύρου – που επιτρέπει στη μηχανή να παράγει εξαιρετικά λεπτομερείς τρισδιάστατες εικόνες των πνευμόνων.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

«Με αυτόν τον σαρωτή αποκτούμε υπέροχες εικόνες», λέει η Δρ. Kshama Wechalekar, επικεφαλής Πυρηνικής Ιατρικής και PET. «Είναι πραγματικό επίτευγμα μηχανικής και φυσικής».

Το CZT της μηχανής, που εγκαταστάθηκε τον Αύγουστο, κατασκευάστηκε από την Kromek, μια βρετανική εταιρεία και μία από τις λίγες στον κόσμο που μπορεί να το παράγει. Αν και μπορεί να μην έχετε ακούσει ποτέ για αυτό, σύμφωνα με τη Δρ. Wechalekar, προκαλεί μια «επανάσταση» στην ιατρική απεικόνιση.

Το εκπληκτικό αυτό υλικό έχει και άλλες εφαρμογές, όπως σε τηλεσκόπια ακτίνων Χ, ανιχνευτές ακτινοβολίας και σαρωτές ασφαλείας στα αεροδρόμια.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Υψηλή ζήτηση, περιορισμένη προσφορά

Οι σαρώσεις βασισμένες σε CZT δεν είναι καινούργιες, αλλά οι σαρωτές ολόκληρου του σώματος είναι σχετικά πρόσφατη καινοτομία. Το CZT υπάρχει εδώ και δεκαετίες, αλλά η παραγωγή του είναι εξαιρετικά δύσκολη.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

«Χρειάστηκε πολύς χρόνος για να αναπτυχθεί η διαδικασία παραγωγής σε βιομηχανική κλίμακα», λέει ο Arnab Basu, ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Kromek.

Στις εγκαταστάσεις της εταιρείας στο Sedgefield της Αγγλίας, υπάρχουν 170 μικροί φούρνοι σε ένα δωμάτιο που ο Δρ. Basu περιγράφει σαν «φάρμα διακομιστών».

Εκεί θερμαίνεται μια ειδική σκόνη, λιώνοντας και στη συνέχεια στερεοποιώντας την ώστε να σχηματίσει μια μονοκρυσταλλική δομή. Όλη η διαδικασία διαρκεί εβδομάδες.

«Άτομο προς άτομο, οι κρύσταλλοι αναδιοργανώνονται… μέχρι να ευθυγραμμιστούν πλήρως», εξηγεί. Το νέο CZT, ένας ημιαγωγός, μπορεί να ανιχνεύει μικροσκοπικά φωτόνια ακτίνων Χ και γάμμα με απίστευτη ακρίβεια – σαν μια εξειδικευμένη έκδοση του αισθητήρα εικόνας ενός κινητού τηλεφώνου.

Κάθε φορά που ένα φωτόνιο υψηλής ενέργειας προσπίπτει στο CZT, κινεί ένα ηλεκτρόνιο και αυτό το ηλεκτρικό σήμα χρησιμοποιείται για να δημιουργηθεί η εικόνα. Η προηγούμενη τεχνολογία σαρωτών απαιτούσε μια διαδικασία δύο βημάτων, λιγότερο ακριβή.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

«Είναι ψηφιακό», λέει ο Basu. «Μετατρέπει σε ένα μόνο βήμα την πληροφορία, διατηρώντας όλα τα δεδομένα – όπως το χρόνο και την ενέργεια των ακτίνων Χ. Μπορείς να δημιουργήσεις χρωματικές ή φασματοσκοπικές εικόνες».

Επιλεγμένο υλικό για κρίσιμες εφαρμογές

Οι σαρωτές βασισμένοι σε CZT χρησιμοποιούνται ήδη για ανίχνευση εκρηκτικών στο Ηνωμένο Βασίλειο και για έλεγχο αποσκευών σε ορισμένα αεροδρόμια των ΗΠΑ.

Όμως, το CZT δεν είναι εύκολο να βρεθεί. Ο Henric Krawczynski από το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον στο Σεντ Λούις το έχει χρησιμοποιήσει σε τηλεσκόπια που πετούν με μπαλόνια σε μεγάλα υψόμετρα για να ανιχνεύσουν ακτίνες Χ από νετρονικά αστέρια ή πλάσμα γύρω από μαύρες τρύπες.

Αυτός χρειάζεται πολύ λεπτά κομμάτια CZT, μόλις 0,8 mm, για να μειώνει την ακτινοβολία υπόβαθρου και να έχει πιο καθαρό σήμα. «Θα θέλαμε να αγοράσουμε 17 νέους ανιχνευτές», λέει, «αλλά είναι πραγματικά δύσκολο να τους βρούμε τόσο λεπτούς».

Η Kromek δεν μπορούσε να βοηθήσει, καθώς η ζήτηση είναι τεράστια. «Υποστηρίζουμε πολλούς οργανισμούς έρευνας, αλλά κάθε έργο χρειάζεται έναν εξειδικευμένο τύπο ανιχνευτή», προσθέτει ο Basu.

Στη Βρετανία, η αναβάθμιση του Diamond Light Source, ενός μεγάλου συγχροντρόνιου στο Oxfordshire, θα βελτιώσει την ικανότητα έρευνας με ανιχνευτές CZT. Οι πιο φωτεινές ακτίνες Χ απαιτούν πιο ευαίσθητους αισθητήρες για να ανιχνεύσουν σωστά τα δεδομένα, και εδώ το CZT είναι η ιδανική επιλογή.

Το CZT αποδεικνύεται λοιπόν ένα κρίσιμο υλικό, με εφαρμογές από την ιατρική και την ασφάλεια μέχρι την αστρονομία και την υλικοτεχνική έρευνα, αλλά η παραγωγή του παραμένει αργή, δύσκολη και πολύτιμη.

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών η Ντόρα Γιαννακοπούλου, μια δημιουργός που άφησε το στίγμα της σε διάφορες μορφές της τέχνης.  Γεννημένη και μεγαλωμένη στη Μυτιλήνη, μετέβη από νωρίς στην Αθήνα, όπου και ολοκλήρωσε τις θεατρικές της σπουδές. Τα πρώτα της επαγγελματικά βήματα έγιναν πάνω στη σκηνή, με τη συμμετοχή της στο έργο «Ένας Όμηρος» του Μπρένταμ Μπίαμ, σε σκηνοθεσία Λεωνίδα Τριβιζά στο Κυκλικό Θέατρο. Εκεί ανέλαβε και το τραγουδιστικό μέρος της παράστασης, ερμηνεύοντας συνθέσεις του Μίκη Θεοδωράκη γραμμένες ειδικά για το ανέβασμα, γεγονός που άνοιξε έναν δεύτερο, παράλληλο καλλιτεχνικό δρόμο.

Στη συνέχεια εμφανίστηκε σε θεατρικές και κινηματογραφικές παραγωγές, ενώ παράλληλα βρέθηκε στις πρώτες μπουάτ της Πλάκας, σε μια εποχή όπου η καλλιτεχνική δημιουργία αναζητούσε νέες μορφές έκφρασης. Ηχογράφησε τα τραγούδια του «Όμηρου» σε δίσκο και συμμετείχε σε σημαντικά έργα της περιόδου, όπως η «Όμορφη Πόλη» και οι «Μικρές Κυκλάδες» σε ποίηση

Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας επέλεξε να φύγει από τη χώρα. Στο διάστημα της αυτοεξορίας της περιόδευσε, μαζί με μικρό κύκλο καλλιτεχνών, σε χώρες της δυτικής και ανατολικής Ευρώπης, παρουσιάζοντας πρόγραμμα αφιερωμένο στη μουσική του Μίκη Θεοδωράκη. Μετά τη Μεταπολίτευση αποσύρθηκε σχετικά γρήγορα από το θέατρο και το τραγούδι και στράφηκε με συνέπεια στη λογοτεχνία.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Η στροφή στη συγγραφή

Η συγγραφική της διαδρομή ξεκίνησε το 1993 με το μυθιστόρημα «Η πρόβα του νυφικού». Ακολούθησαν το διήγημα «Ο Πάπαρδος» και το μυθιστόρημα «Ο μεγάλος θυμός», έργα που μεταφέρθηκαν στην τηλεόραση σε σκηνοθεσία Κώστα Κουτσομύτη και γνώρισαν μεγάλη επιτυχία. Στα χρόνια που ακολούθησαν εξέδωσε πλήθος μυθιστορημάτων που αγαπήθηκαν από το ευρύ κοινό και μεταφέρθηκαν επίσης στη μικρή οθόνη, εδραιώνοντας τη θέση της ως μιας από τις πιο αναγνωρίσιμες αφηγήτριες της εποχής της.

Με μια πορεία που κινήθηκε ανάμεσα σε διαφορετικές τέχνες και ιστορικές περιόδους, η Ντόρα Γιαννακοπούλου άφησε πίσω της ένα πολυσχιδές έργο, στενά δεμένο με τις πολιτιστικές και κοινωνικές μεταβολές της μεταπολεμικής Ελλάδας.

Δήλωση της Υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη για την απώλεια της Ντόρας Γιαννακοπούλου

Πληροφορούμενη την απώλεια της Ντόρας Γιαννακοπούλου, η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη έκανε την ακόλουθη δήλωση:

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Με ιδιαίτερη θλίψη πληροφορήθηκα την απώλεια της Ντόρας Γιαννακοπούλου, μιας γυναίκας που σφράγισε με την πολύχρονη πορεία της τον πολιτισμό μας, και μάλιστα σε πολλές εκφάνσεις του, τη μουσική, το τραγούδι, το θέατρο, τον κινηματογράφο, την τηλεόραση και τη συγγραφή με ένα πλήθος μυθιστορημάτων.

Για την Ντόρα Γιαννακοπούλου μιλούν τα τραγούδια της, συνθέσεις κορυφαίων συνθετών, ταυτισμένα με τις δικές της ερμηνείες. Από την άλλη, οι επιλεκτικές και ποιοτικές της εμφανίσεις στο Θέατρο, στη μεγάλη οθόνη, έδωσαν πρόσωπο στην ερμηνεύτρια που αγάπησε το μεγάλο κοινό. Το πέρασμά της στη λογοτεχνία, μας άφησε έργα ολοκληρωμένα, ορισμένα από τα οποία ευτύχησαν να μεταφερθούν από τον σκηνοθέτη Κώστα Κουτσομύτη με άρτιο τρόπο, στη μικρή οθόνη, επανασυστήνοντάς την.

Η Ντόρα Γιαννακοπούλου υπήρξε μια ολοκληρωμένη καλλιτέχνις, που τίμησε κάθε είδος τέχνης με το οποίο καταπιάστηκε, με σεμνότητα και αφοσίωση, μακριά από τα φώτα της περιττής προβολής. Υπήρξε συνειδητή πολίτης, με κορυφαία, αναμφίβολα, στιγμή τον αγώνα της στο εξωτερικό, σε μια διεθνή σταυροφορία κατά της δικτατορίας, τραγουδώντας Μίκη Θεοδωράκη, σε όλη την Ευρώπη.

Στην οικογένειά της, στον γιό της και τους πολλούς φίλους της απευθύνω ειλικρινέστατα συλλυπητήρια.

«Εχετε την εντύπωση πως οι πολίτες παρακολουθούν την Εξεταστική σας Επιτροπή;» αναρωτήθηκε, την περασμένη Πέμπτη, ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ Γιάννης Μπρατάκος κατά την κατάθεσή του. Η ερώτηση ήταν μάλλον ρητορική, καθώς ο Μπρατάκος υπέθεσε ότι η συνήθης συνθήκη ισχύει και σε αυτή την περίπτωση – ότι, δηλαδή, οι πολίτες δεν ασχολούνται με τα όσα λέγονται τόσες μέρες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, όπως δεν ασχολούνται σχεδόν ποτέ με τις καθημερινές συζητήσεις στην Ολομέλεια ή με κοινοβουλευτικές διαδικασίες που παίρνουν χρόνο για να αποδώσουν αποτέλεσμα.

Κι όμως, όσοι πόνταραν σε αυτό το ενδεχόμενο έκαναν λάθος: η εξέταση του Γιώργου Ξυλούρη, που έγινε γνωστός σε όλη την Ελλάδα ως «Φραπές», έφερε 600.000 ταυτόχρονους, μοναδικούς χρήστες στο WEBTV2 της Βουλής, το οποίο μεταδίδεται διαδικτυακά. Και αυτός ο αριθμός δεν μετράει τις αναπαραγωγές του καναλιού σε άλλες ιστοσελίδες, που επίσης συγκέντρωσαν χιλιάδες θεατές.

H δημοφιλία της Εξεταστικής δεν έμεινε εκεί: αποσπάσματα από τις καταθέσεις του Ξυλούρη, του Χρήστου Μαγειρία και της Καλλιόπης Σεμερτζίδου, του Δημήτρη Ντογκούλη και του Μάκη Βορίδη, του Γιώργου Μυλωνάκη και του Ακη Σκέρτσου κόπηκαν και ράφτηκαν σε reels και βίντεο στο TikTok, έγιναν ηχητικά που χρησιμοποιήθηκαν σε σατιρικά βίντεο χρηστών και μετατράπηκαν σε υλικό για τους λογαριασμούς κοινωνικής δικτύωσης των συμμετεχόντων βουλευτών.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Λειτούργησαν όπως μια τηλεοπτική σειρά που κάποιος έχει δει πολλές φορές και συνεχίζει να παρακολουθεί το βράδυ μετά τη δουλειά ή όπως ένα εθιστικό ριάλιτι σόου – μετά το πρώτο play, δεν υπήρχε γυρισμός. Η οργανική φύση του viral φαίνεται από τη διάχυση του υλικού: στο επίσημο κανάλι της Πλεύσης Ελευθερίας στο YouTube η εξέταση του Μαγειρία από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου έχει 276.000 προβολές, όμως το ίδιο απόσπασμα στο tirnavos press-web tv και στο Τσίου TV ξεπερνάει τις 300.000 προβολές. Στο TikTok, η Πλεύση Ελευθερίας έχει περίπου 68.000 ακολούθους, όμως η εξέταση του Μαγειρία από την Κωνσταντοπούλου μετράει σχεδόν 600.000 προβολές και η εξέταση του Ξυλούρη σχεδόν αγγίζει το 1 εκατομμύριο.

«Ποιος είναι ο Μάκης;»

Και σε προσωπικούς λογαριασμούς βουλευτών, τα στοιχεία είναι παρόμοια: η Μιλένα Αποστολάκη, με 30.000 ακολούθους στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, είδε το βίντεο στο οποίο ρωτάει επιτακτικά τον πρόεδρο ΓΕΩΤΕ Κεντρικής Ελλάδας, Δημήτρη Ντογκούλη, «ποιος είναι ο Μάκης;» να φτάνει τις 626.000 προβολές. Σε ένα κοινό μόλις 2.500 ακολούθων στο ίδιο κοινωνικό δίκτυο, το στιγμιότυπο του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξανδρου Μεϊκόπουλου να σηκώνει τη φωτογραφία του Κυριάκου Πιερρακάκη με την κατσούνα και να ρωτάει τον υφυπουργό στον Πρωθυπουργό, Γιώργο Μυλωνάκη, αν εκείνος και ο υπουργός Οικονομικών γνώριζαν σε ποιο κρητικό σπίτι έκαναν προεκλογική εκστρατεία μετράει 222.000 προβολές. Στους 15.000 ακολούθους φτάνει και το Instagram του Νάσου Ηλιόπουλου της Νέας Αριστεράς, όμως το βίντεο που ανήρτησε με τον Ξυλούρη να του απαντάει πως το υπόμνημα που κατέθεσε «το έφτιαξε ένας ταξιτζής» το έχουν δει ως τώρα πάνω από 200.000 χρήστες.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Η πραγματική επιδραστικότητα φαίνεται από τον τρόπο που οι πρωταγωνιστές και οι ατάκες τους είναι πλέον κοινός τόπος για μεγάλο μέρος των πολιτών. Σε μαθητικές αίθουσες, γυμνασιόπαιδα και λυκειόπαιδα επικαλούνται το «δικαίωμα στη σιωπή», όπως ο Ξυλούρης. Η φράση «θα πω, ό,τι θέλω εγώ θα πω» της Σεμερτζίδου είναι τάση στο TikTok και η ψυχραιμία της Ευαγγελίας Λιακούλη όταν επαναλαμβάνει πως το ψευδώνυμο του Ξυλούρη δεν είναι «Φραπές» αλλά «Τζιτζής» έχει σχολιαστεί από σχεδόν όλες τις πρωινές εκπομπές στην (κανονική) τηλεόραση. Ο Μαγειρίας και τα κακά ελληνικά του έγιναν ακόμα και φόντο στον τοίχο ενός κλαμπ, όπου οι θαμώνες χόρευαν τέκνο παρακολουθώντας το βίντεο από την κατάθεσή του.

Σε ρόλο εισαγγελέα

Ο χαρακτήρας των μαρτύρων και των βουλευτών όμως δεν είναι ο μόνος λόγος που όλοι παρακολουθούν τις συνεδριάσεις. Η διαδικασία της διερεύνησης του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ μέσα από την Εξεταστική Επιτροπή δημιούργησε πολιτικά αφηγήματα που ιντριγκάρουν, γιατί βουλευτές της αντιπολίτευσης πήραν τον ρόλο εισαγγελέα ακόμα και απέναντι σε μέλη της κυβέρνησης – και αρκετοί εξ αυτών εκμεταλλεύτηκαν τη συνθήκη όχι μόνο για να αναδείξουν τα κενά που υπάρχουν στην υπόθεση των αγροτικών επιδοτήσεων, αλλά για να χτυπήσουν τον δείκτη της αξιοπιστίας στα «γρανάζια» της κυβέρνησης. Καθόλου τυχαία, οι μετοχές όλων των συμμετεχόντων στην Εξεταστική ανέβηκαν – ειδικά στην περίπτωση της Ζωής Κωνσταντοπούλου οι επιπτώσεις ήταν άμεσες, καθώς τα ποσοστά της Πλεύσης Ελευθερίας ανέβηκαν 2% στην πρόθεση ψήφου κάθε δημοσκόπησης που είδε το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες μέρες.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Κωνσταντοπούλου κερδίζει πόντους με αυτόν τον τρόπο: στα μνημονιακά χρόνια, με τον ΣΥΡΙΖΑ στην αξιωματική αντιπολίτευση, η τιμωρητική της διάθεση προς βουλευτές της πλειοψηφίας που ακολουθούσαν αυτοματοποιημένες διαδικασίες έγκρισης νομοσχεδίων είχε αντίστοιχα αποτελέσματα. Παράλληλα, η θεωρητικά αδιαμεσολάβητη συνθήκη της ζωντανής μετάδοσης μπορεί να ευνοεί τους πολιτικούς που είναι εξοικειωμένοι με το σόου ή με το ακροατήριο ενός δικαστηρίου, όμως αφήνει τους θεατές να βγάλουν μόνοι τους συμπεράσματα για το τι βλέπουν – να βρουν τον καλό και τον κακό, να αποφανθούν αν κάποιος αποκρύπτει στοιχεία ή λέει ψέματα.

Και όλα αυτά είναι η καλή περίπτωση. Γιατί στην κακή, οι πολίτες που παρακολουθούν με μανία αυτές τις μέρες την Εξεταστική Επιτροπή του ΟΠΕΚΕΠΕ ψάχνουν απλώς να περάσουν την ώρα τους κάνοντας πλάκα με ένα πολιτικό σύστημα που στο μυαλό τους είναι έτσι κι αλλιώς απαξιωμένο.

Ο Λευτέρης Πανταζής συνεχίζει να νοσηλεύεται προληπτικά έπειτα από επεισόδιο έντονης υπερκόπωσης, με την κατάσταση της υγείας του να παρουσιάζει σαφή βελτίωση. Όπως ανέφερε ο ίδιος, για περίπου δεκαπέντε συνεχόμενες ημέρες δεν είχε καταφέρει να ξεκουραστεί επαρκώς, γεγονός που οδήγησε τους γιατρούς να αποφασίσουν την παραμονή του στο νοσοκομείο για παρακολούθηση.

Ο δημοφιλής τραγουδιστής μίλησε το πρωί της Κυριακής 21 Δεκεμβρίου στην εκπομπή «Ραντεβού το ΣΚ», εμφανιζόμενος καθησυχαστικός για την πορεία της υγείας του. Όπως εξήγησε, αισθάνεται πλέον πολύ καλύτερα και όλα δείχνουν πως μέσα στις επόμενες ημέρες θα πάρει εξιτήριο.

Παράλληλα, αποκάλυψε τα επόμενα επαγγελματικά του σχέδια, αναφέροντας πότε σκοπεύει να επιστρέψει στη σκηνή. Ο Λευτέρης Πανταζής γνωστοποίησε την ημερομηνία επανεκκίνησης των νυχτερινών του εμφανίσεων στο μουσικό κέντρο όπου συνεργάζεται με την Άντζελα Δημητρίου, τονίζοντας ότι ανυπομονεί να ξανασυναντήσει το κοινό του.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ο τραγουδιστής δήλωσε σχετικά με την περιπέτεια της υγείας του: «Κουράστηκα από τις εμφανίσεις και τις βραδινές και τις τηλεοπτικές. Τη Δευτέρα πρώτα ο Θεός θα βγω, την Τετάρτη θα ξεκινήσω στο μαγαζί.»

«Απλώς σήμερα έπρεπε να ξεκουραστώ και έκατσα μέσα στο νοσοκομείο. Θα μου κάνουν όλες τις εξετάσεις να είναι σίγουροι οι γιατροί ότι ξεκουράζομαι, γιατί είχα να κοιμηθώ 15 μέρες. Υπερκόπωση μου είπαν ότι ήταν. Σήμερα είμαι καλύτερα, από χθες που κοιμήθηκα είμαι καλύτερα. Είναι δίπλα μου αυτοί που επιτρέπονται.»

Επιχείρηση διάσωσης στήθηκε το πρωί στον Όλυμπο, όπου οι ομάδες του Πυροσβεστικού Σώματος εντόπισαν άνδρα που είχε εγκλωβιστεί σε ορεινό και δύσβατο σημείο, κοντά στο καταφύγιο της Πετρόστρουγκας, αφού είχε ζητήσει βοήθεια.

Σύμφωνα με την Πυροσβεστική, ο αλλοδαπός, υπήκοος Μολδαβίας κατά δήλωσή του, εντοπίστηκε από στελέχη της 2ης και 8ης ΕΜΑΚ, της 2ης ΕΜΟΔΕ (Ειδική Μονάδα Δασικών Επιχειρήσεων) και της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Λιτοχώρου, που κινητοποιήθηκαν άμεσα για να τον προσεγγίσουν.

Ο άνδρας είναι σε καλή κατάσταση και περπατά. Όλοι επιστρέφουν πεζή σε ασφαλές σημείο, όπου υπάρχει πρόσβαση οχημάτων, ώστε να τον παραλάβει ασθενοφόρο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ο ορειβάτης είχε ειδοποιήσει τα ξημερώματα μέσω του αριθμού έκτακτης ανάγκης 112, γεγονός που οδήγησε στην άμεση έναρξη της επιχείρησης εντοπισμού και διάσωσης.

Στην επιχείρηση συμμετείχε επίσης ελικόπτερο της Πυροσβεστικής, ενισχύοντας τις προσπάθειες των διασωστών.

Σε μια κρίσιμη συγκυρία τόσο για τη Μέση Ανατολή όσο και για την Ανατολική Μεσόγειο, Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ ενώνουν τις δυνάμεις τους αναβιώνοντας την τριμερή συμμαχία μέσω μιας συνάντησης κορυφής τη Δευτέρα στα Ιεροσόλυμα που θα κρίνει εξελίξεις στην περιοχή και θα εκπέμψει μηνύματα σε γείτονες με τάσεις αναθεωρητικές όπως η Τουρκία. Μητσοτάκης, Χριστοδουλίδης και Νετανιάχου πραγματοποιούν την επικείμενη τριμερή διάσκεψη έχοντας ψηλά στην ατζέντα σημαντικά ζητήματα που αφορούν τη μεταξύ τους συνεργασία σε τομείς όπως η ενέργεια και η άμυνα, την ώρα που βρίσκεται σε εξαιρετικά κρίσιμο σημείο η εφαρμογή του ειρηνευτικού σχεδίου Τραμπ για τη Γάζα, με τις ΗΠΑ να επισπεύδουν υπό τον φόβο διακινδύνευσής του.

Οι διαβουλεύσεις των τριών ηγετών στα Ιεροσόλυμα είναι βέβαιο πως θα λάβουν υπόψη την κινητικότητα που αναπτύσσει εσχάτως η Τουρκία σε σχέση με τα τεκταινόμενα στην περιοχή. Επειτα από το σήμα της Ουάσιγκτον για εκκίνηση ενεργειακών πρότζεκτ στην Ανατολική Μεσόγειο, με την Ελλάδα σε ρόλο κομβικό και με φόντο την ελληνική πρωτοβουλία για φόρουμ «5×5» που έχει ως απώτερο στόχο τη διευθέτηση των εναπομεινασών οριοθετήσεων θαλάσσιων ζωνών στην περιοχή, η Τουρκία έχει πυκνώσει αισθητά τις παρεμβάσεις της.

Μέσω του τούρκου υπουργού Εξωτερικών, η Αγκυρα έχει τελευταία μετατοπίσει την πάγια θέση της ως προς τα χωρικά ύδατα στο Αιγαίο (εξαιτίας κυρίως του μπλοκαρίσματος από τον SAFE λόγω casus belli), ενώ πασχίζει αδιάκοπα να βρει τρόπο επαναφοράς στο πρόγραμμα των F-35 προσπαθώντας παράλληλα να δει τι θα κάνει με τους S-400, με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ να επαναλαμβάνει πως η σχετική «θέση της αμερικανικής κυβέρνησης παραμένει αμετάβλητη».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Οσον αφορά το Κυπριακό, ο Χακάν Φιντάν προ ημερών δήλωσε πως θα μπορούσε να μπει το «πολιτικό πρόβλημα» στον πάγο προκειμένου «να αδράξουν τη στιγμή» και να «απολαύσουν», μεταξύ άλλων, την ανάπτυξη της περιοχής, την εκμετάλλευση της ενέργειας, μετατρέποντας «την Κύπρο σε παράδεισο».

Πέραν όλων αυτών, η Τουρκία επιθυμεί να έχει ρόλο και στην επόμενη ημέρα στη Γάζα ενόσω επιδιώκει να πατήσει γερό πόδι και σε άλλες περιοχές όπως είναι η Συρία και η Λιβύη. Βασική στόχευση της αναβίωσης της συμμαχίας Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ κατά το τρέχον μομέντουμ είναι η δημιουργία αντίβαρων στις ισορροπίες της περιοχής, ιδίως έναντι δυνάμεων όπως η Τουρκία που λειτουργεί εκτός κανόνων διεθνούς δικαίου, έχοντας αφήσει τα αποτυπώματα της εν λόγω δράσης της τόσο επί της Κύπρου με την παράνομη κατοχή όσο και επί της Ανατολικής Μεσογείου με το παράνομο και ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Ενεργειακά και Γάζαgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Στον ενεργειακό τομέα είναι δεδομένο πως θα τεθούν μεταξύ των τριών ηγετών θέματα όπως ο IMEC, ο GSI και άλλα ενεργειακά πρότζεκτ που φιλοδοξούν να δράσουν (και) καταπραϋντικά στην πολύπαθη περιοχή.

Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ έχουν επίσης δηλώσει πως επιθυμούν να είναι μέρος της λύσης στη Μέση Ανατολή, με την Αθήνα και τη Λευκωσία να εξετάζουν επί του παρόντος τους όρους συμμετοχής τους στη δεύτερη φάση του ειρηνευτικού σχεδίου Τραμπ στη Γάζα ως προς το υπό συγκρότηση σώμα της Διεθνούς Δύναμης Σταθεροποίησης.

Ενα σκηνικό το οποίο δεν έχει καταγραφεί προηγουμένως, με εξελίξεις σε όλα τα επίπεδα κυρίως δε εκείνα της άμυνας και της ενέργειας, διαμορφώνεται στη νοτιοανατολική Μεσόγειο. Τα όσα η Κύπρος υπομονετικά επένδυσε τα τελευταία χρόνια αποδίδουν καρπούς και μάλιστα η καρποφορία είναι πλούσια και συνεχής.

Αυτό φάνηκε για άλλη μια φορά όταν – μέσα σε 24 ώρες – ο πρόεδρος των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων σεΐχης Μοχάμεντ μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχγιάν έφτανε επικεφαλής πολυμερούς αντιπροσωπείας οικονομικών και άλλων παραγόντων της χώρας στην Κύπρο, σε μια ιστορική επίσκεψη, και μερικές ώρες μετά ο κύπριος πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης ταξίδευε στο Παρίσι προκειμένου να «κλειδώσει» και εκεί τη συμφωνία Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης.

Η τελευταία είναι εξόχως σημαντική και για τις δύο χώρες αφού από το 1,2 δισ. ευρώ που θα πάρει η Κύπρος από το SAFE το 85% θα καταλήξει στην αγορά οπλικών συστημάτων, πτητικών μέσων, κυρίως drones και περιφερόμενων πυρομαχικών ενώ γίνεται συζήτηση και για δύο πλωτά μέσα. Κομβικό σημείο είναι η Ναυτική Βάση στο Μαρί στην οποία η Γαλλία θα έχει μόνιμη παρουσία, μετά την ολοκλήρωση της Συμφωνίας Καθεστώτος Δυνάμεων (SOFA) «εντός των ερχόμενων εβδομάδων». Αυτό δίνει στη Γαλλία ένα ισχυρό αποτύπωμα στη νοτιοανατολική Μεσόγειο με συνεργασία όχι θεωρητική αλλά πρακτική, κάτι που ενισχύει και τη θέση της Κύπρου αμυντικά.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Οσο για τα ΗΑΕ, η Κύπρος έχει γίνει εδώ και καιρό η «πρέσβειρά» τους στην ΕΕ αλλά και σε πολλές άλλες δράσεις τους στην περιοχή. Τα ΗΑΕ στήριξαν οικονομικά την προσπάθεια της Κύπρου στη Γάζα και το σχέδιο Αμάλθεια για την ανθρωπιστική βοήθεια όταν αυτό γινόταν, στο εσωτερικό της Κύπρου, αντικείμενου χλευασμού από την αντιπολίτευση. Βοήθησαν ακόμα την Κύπρο να αντιμετωπίσει τη λειψυδρία δωρίζοντας 15 κινητές μονάδες αφαλάτωσης όταν ο ΥΠΕΞ Κωνσταντίνος Κόμπος ζήτησε τη βοήθεια του Αμπου Ντάμπι.

Προνομιακή πρόσβαση

Κυβερνητική πηγή στη Λευκωσία επεσήμανε στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» πως η κάθοδος του προέδρου των ΗΑΕ και η εμβάθυνση μέσω πλάνου δράσης της Στρατηγικής Εταιρική Σχέσης, μεταφράζεται πέρα από τις εξαιρετικά στενές σχέσεις και σε τεράστιες επενδύσεις οι οποίες θα γίνουν στην Κύπρο από τα ΗΑΕ. Για να προχωρήσεις, μας είπε χαρακτηριστικά και με την άμυνα αλλά και με όλα τα άλλα, χρειάζεσαι χρήματα. Η Λευκωσία, στήριξε επίσημα κατά την επίσκεψη του σεΐχη Αλ Ναχγιάν τη θέση των ΗΑΕ αλλά και του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (GCC) ότι τα τρία διαφιλονικούμενα, στρατηγικής σημασίας νησιά στον Αραβικό Κόλπο, το Αμπού Μούσα, το Μεγάλο και το Μικρό Τουμπ, είναι έδαφος των ΗΑΕ και το Ιράν το κατέχει. Το Ιράν αντέδρασε με οργή στην κίνηση καλώντας τον πρέσβη της Κύπρου στο ΥΠΕΞ στην Τεχεράνη για διαμαρτυρία.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Η ενίσχυση της Κύπρου και του ρόλου που απέκτησε στην περιοχή κινείται και σε πολλά άλλα επίπεδα. Βασικό, εάν μιλάμε για την αμυντική της θωράκιση, κάτι που συνδέεται άμεσα και με τα ενεργειακά, είναι το κομμάτι των σχέσεων με τις ΗΠΑ οι οποίες, με τη βοήθεια του Ισραήλ και του εβραϊκού λόμπι έχουν μπει σε μια νέα εποχή επίσης στρατηγικής συνεργασίας, όπως και οι ίδιες οι ΗΠΑ το προσδιορίζουν.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Η Κύπρος έχει πλέον προνομιακή πρόσβαση ακόμα και σε δωρεάν οπλικά συστήματα και φροντίζει ούτως ώστε τίποτα να μην διασαλεύσει αυτή τη σχέση. Η προσέγγιση και ακόμη περισσότερο η πρόθεση για ένταξη στο ΝΑΤΟ, καθώς και η  οριοθέτηση ΑΟΖ τόσο με το Ισραήλ και την Αίγυπτο, όσο και πρόσφατα με τον Λίβανο, δείχνουν επίσης τον νέο διπλωματικό δρόμο που ακολουθεί η Λευκωσία.

Παράλληλα, η προοπτική της περαιτέρω ενίσχυσης της τριμερούς με την Ελλάδα και το Ισραήλ στο σχήμα 3+1 με τη συμμετοχή των ΗΠΑ από το 2019 «δένει» ακόμη περισσότερο αυτή τη συνεργασία και αυτό από μόνο του ενισχύει τη θέση της Κύπρου αναπόφευκτα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Τη Δευτέρα ο έλληνας πρωθυπουργός και ο πρόεδρος της Κύπρου θα βρεθούν στην Ιερουσαλήμ όπου θα πραγματοποιηθεί η τριμερής διάσκεψη με οικοδεσπότη αυτή τη φορά τον Μπενιαμίν Νετανιάχου. Η τριμερής Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ θα εστιάσει στην ενέργεια (το καλώδιο GSI και το πώς προχωρά το πρότζεκτ αλλά και του φυσικού αερίου) στην περιφερειακή ασφάλεια και τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην ανατολική Μεσόγειο, με έμφαση στην προστασία κρίσιμων υποδομών όπως και την άμυνα.

Η αυτονόμηση της Κύπρου σε πολλά θέματα δεν οδηγεί σε σύγκρουση με την Αθήνα. Ωστόσο είναι πλέον φανερό ότι υπάρχει ακόμα ένα επίπεδο στις σχέσεις των δύο χωρών, μια πρακτική καλύτερα την οποία και δημοσίως έχουν εδώ και χρόνια εξηγήσει οι δύο ηγέτες και η οποία εμφανίζεται όλο και συχνότερα καθώς η κάθε χώρα επιδιώκει τα δικά της συμφέροντα. Οι πιο πάνω εξελίξεις επηρεάζουν πολλά των θεμάτων, με βασικότερο τον παράγοντα Τουρκία όπου η Ελλάδα εφαρμόζει ένα δόγμα αποκλιμάκωσης.

Η διάσταση με τη Λευκωσία φάνηκε όταν η Κύπρος ζήτησε από την Ελλάδα να προχωρήσει με τις βυθομετρήσεις για την ηλεκτρική διασύνδεση (GSI), η Αθήνα ωστόσο κρίνει ως μη σοφή την πρόκληση αυτή τη στιγμή της όποιας ρήξης με την Αγκυρα. Αποκλίσεις υπάρχουν και στο Κυπριακό αλλά και στα των αμυντικών κινήσεων. Προτεραιότητα της Λευκωσίας ακόμα και εκεί όπου δεν ικανοποιεί η στάση της Αθήνας είναι να μην επηρεαστούν οι σχέσεις των δύο χωρών.

Τα συμφέροντα Αθήνας και Λευκωσίας: Ιωάννης Ν. Γρηγοριάδης

Η υπόθεση του αγωγού GSI και η διάσταση απόψεων που παρατηρήθηκε μεταξύ των κυβερνήσεων της Ελλάδος και της Κύπρου ανέδειξε εκ νέου το ερώτημα αν είναι αυτονόητη η ταύτιση των στρατηγικών συμφερόντων των δύο κρατών. Εγινε σαφές ότι η Τουρκία δεν αποτελεί το αποκλειστικό εμπόδιο στην πόντιση του αγωγού GSI. Εγχώρια ελληνοκυπριακά οικονομικά συμφέροντα, τα οποία προτιμούν να μη διασυνδεθεί η Κύπρος στο ευρωπαϊκό ηλεκτρικό δίκτυο, ώστε να διατηρήσουν την ολιγοπωλιακή τους θέση στην κυπριακή αγορά ηλεκτρισμού, είναι αρκετά ισχυρά, ώστε να επηρεάζουν τη θέση της κυπριακής κυβερνήσεως στο ζήτημα.

Η θέση αυτή υπονομεύει τα ελλαδικά και ευρωπαϊκά συμφέροντα, τα οποία προσβλέπουν στη λειτουργία της Κύπρου ως γέφυρας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Μέσης Ανατολής. Εγινε επίσης σαφές και ότι το δόγμα «η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάς συμπαρίσταται» μπορεί να παρερμηνευθεί ως ομηρεία της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδος στην ανατολική Μεσόγειο.

Η ανάδειξη μιας διακριτής ελληνοκυπριακής πολιτικής και οικονομικής ελίτ υπήρξε αναπόφευκτη συνέπεια τόσο της ανεξαρτησίας της Κύπρου, όσο και των γεγονότων που οδήγησαν στον de facto αποκλεισμό των Τουρκοκυπρίων από τη διακυβέρνηση της Κύπρου. Συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές των ελληνοκυπριακών κυβερνήσεων κατά τη δεκαετία του 1960 δεν ανέδειξαν απλώς ένα νέο πολιτικό υποκείμενο το οποίο διεκδικούσε την υπεράσπιση των συμφερόντων του, συχνά χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις θέσεις και τα συμφέροντα του «εθνικού κέντρου», πολλώ δε μάλλον της τουρκοκυπριακής κοινότητος.

Οδήγησαν και στη λήψη πρωτοβουλιών και αποφάσεων, οι οποίες σε συνδυασμό με τις εγκληματικές πρωτοβουλίες της ελλαδικής χούντας, έδωσαν την τέλεια πρόφαση στην Τουρκία να ακρωτηριάσει την Κυπριακή Δημοκρατία. Αν οι ελλαδικές ευθύνες για την τραγωδία του 1974 αντισταθμίσθηκαν με την καταλυτική συμβολή της Ελλάδος στην ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ενωση, ακόμη και χωρίς προηγουμένη λύση του Κυπριακού, το ζήτημα της υπάρξεως δύο πολιτικών ελίτ και δύο εθνικών συμφερόντων παραμένει.

Η πιθανή διάσταση συμφερόντων και στρατηγικής θα μπορούσε να γίνει κατανοητή και ανεκτή, αν το Κυπριακό δεν παρέμενε ακρογωνιαίος λίθος της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας. Στις ελληνικές συζητήσεις το Κυπριακό ορίζεται ως πρόβλημα εισβολής, κατοχής και ασφαλείας. Ωστόσο αυτή είναι η μία πτυχή του προβλήματος που αφορά τους Ελληνοκυπρίους. Η άλλη λέγεται αποτελεσματική συμμετοχή των Τουρκοκυπρίων στη διακυβέρνηση της Κύπρου.

Η έκκληση προς τη διεθνή κοινότητα να επιβάλει στην Τουρκία τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου γίνεται πολύ πειστικότερη, όταν συνοδεύεται από πρακτικά βήματα εντάξεως των Τουρκοκυπρίων στη διακυβέρνηση της Κύπρου.

Η εικαζόμενη από πολλούς διεθνείς παρατηρητές απροθυμία των Ελληνοκυπρίων να μοιρασθούν την εξουσία με τους τουρκοκυπρίους συμπολίτες των υπό όρους πολιτικής ισοτιμίας, όπως ορίζουν οι ιδρυτικές συμβάσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι άλλο ένα σημαντικό ζήτημα που δεν άπτεται των εθνικών συμφερόντων της Ελλάδος, αλλά μόνον αυτών της ελληνοκυπριακής πολιτικής ελίτ. Αν η ασφάλεια της Κύπρου είναι και ελλαδική υπόθεση, είναι αυτονόητο ότι στη χάραξη της κυπριακής εξωτερικής πολιτικής πρωταρχικό ρόλο πρέπει να έχουν και τα ελλαδικά συμφέροντα, τα οποία εκτείνονται πολύ πέραν της Κύπρου και των προβλημάτων της.

Ο Ιωάννης Ν. Γρηγοριάδης είναι αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Μπίλκεντ και επικεφαλής του Προγράμματος Τουρκίας του ΕΛΙΑΜΕΠ

Quo vadis; : Γεώργιος Π. Μαλούχος

Η νέα κυπριακή πολιτική που βρίσκεται σε εξέλιξη θέτει φιλόδοξους στόχους, πλην όμως σε λίαν προβληματικά θεμέλια. Ενα εξ αυτών, είναι η κατ’ αρχήν ορθώς επιζητούμενη ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στο ΝΑΤΟ, πλην δυστυχώς απροσπέλαστη χωρίς το «ναι» της Τουρκίας. Που δεν θα εξασφαλιστεί, σήμερα, με κανένα τρόπο χωρίς τη θέλησή της.

Η Αγκυρα θα μπορούσε όμως να την αποκτήσει. Πώς; Θα δεχόταν όχι ένα, αλλά δύο κυπριακά κράτη στο ΝΑΤΟ. Ταυτόχρονα. Συνεπώς, η πάλαι ποτέ επιτακτικά ορθή στόχευση που ο Μακάριος πεισματικά αρνήθηκε, μπορεί τώρα να εξελιχθεί σε κίνδυνο, καθώς ουδείς φυσικά θα πιέσει αποτελεσματικά την Τουρκία, αλλά πολύ ευχερέστερα την Κύπρο και την Ελλάδα, ιδίως σε δικό τους αίτημα.

Παράλληλα, οι συνομιλίες χωρίς ελπίδα της Λευκωσίας με τον νέο κατοχικό ηγέτη συνιστούν επιτομή ψευδαίσθησης. Ουδέποτε αυτός πρόκειται να κινηθεί στο ελάχιστο έξω από τις γραμμές της Αγκυρας. Ουδέποτε συνέβη μέχρι σήμερα, ουδέποτε θα συμβεί στο μέλλον. Αλλωστε η Τουρκία ενισχύει διαρκώς τη στρατιωτική της παρουσία στα Κατεχόμενα τα οποία άπαντες de facto επί μισό αιώνα αποδέχονται.

Ταυτόχρονα, η Λευκωσία υπέγραψε συμφωνία με τον Λίβανο για την ΑΟΖ. Υπό κανονικές συνθήκες θα επρόκειτο περίπου για κίνηση ματ έναντι των τουρκικών σχεδιασμών. Ομως οι συνθήκες μόνον κανονικές δεν είναι. Ουσιαστικά, όλα αυτά κρίνονται τελικά στην απειλή και τη δύναμη των όπλων, τα οποία δεν διαθέτουν ούτε η Κυπριακή Δημοκρατία, ούτε ο Λίβανος, τουλάχιστον σε συσχετισμό με την Τουρκία. Αλλιώς, πρόκειται για γράμμα κενό. Κάτι που ακόμα και η Ελλάδα γνωρίζει πολύ καλά εδώ και δεκαετίες με τα δώδεκα μίλια, αν και διαθέτει στρατιωτική ισχύ.

Η ενέργεια, που υποκρύπτεται στην υπογραφή τέτοιων συμφωνιών ως το στοιχείο που θα παράξει ισχύ υπέρ τους, δεν θα το καταφέρει: ουδείς θα επενδύσει τελικά σε τόσο έντονα αμφισβητούμενες ζώνες στην κρίσιμη στιγμή, εκτός και αν πάψουν να είναι τέτοιες. Και αυτό γίνεται με τρεις τρόπους:

Ο πρώτος, είναι να σταματήσει την Τουρκία η ίδια η Κύπρος, ή, έστω, μαζί με την Ελλάδα. Προδήλως, δεν θα συμβεί.

Ο δεύτερος, είναι να αποσυρθεί η ίδια η Τουρκία από τις απαιτήσεις της. Επίσης δεν θα συμβεί.

Ο τρίτος, θα ήταν να διαμορφωθούν οι κατάλληλες γι’ αυτόν το σκοπό διεθνείς συμμαχίες. Αυτό, θεωρητικά, είναι πιθανό. Στην πράξη; Καμία ευρωπαϊκή χώρα, ούτε βέβαια οι Ηνωμένες Πολιτείες, ουδέποτε θα συγκρουστούν με την Αγκυρα για την Κύπρο, με ή χωρίς φυσικούς πόρους. Αν απαιτηθεί θα βρουν λύση πάνω από αυτή.

Ο μόνος σύμμαχος που πραγματικά διαθέτει ισχύ, και ενδεχομένως βούληση, να αλλάξει τα δεδομένα, είναι το Ισραήλ. Ομως εδώ επίσης υπάρχουν προϋποθέσεις, όπως να μην αποδώσουν οι αμερικανικές προσπάθειες γεφύρωσης του χάσματος της χώρας με την Τουρκία, ή να μην αλλάξει η ισραηλινή πολιτική, πράγμα διόλου απίθανο έπειτα από ενδεχόμενη κυβερνητική αλλαγή, αν επέλθει τέτοια, ή να μη μαζευτεί τότε κάπως και η Αγκυρα. Συνεπώς και αυτό παραμένει terra incognita, κάνοντας ακόμη επιτακτικότερο το ερώτημα: Quo vadis Κύπρος;

Στο επίκεντρο προκαταρκτικής εξέτασης που διενεργείται κατόπιν εισαγγελικής παραγγελίας στο πλαίσιο ελέγχων της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος, για υπόθεση φερόμενων ψευδών δηλώσεων αγροτεμαχίων με σκοπό τη λήψη αγροτικών επιδοτήσεων, βρίσκεται σύμφωνα με το protothema.gr, o αγροτοσυνδικαλιστής Κωνσταντίνος Ανεστίδης του μπλόκου των Μαλγάρων.

Κατά το δημοσίευμα, όπως διαπιστώθηκε από τους ελέγχους, ο Κωνσταντίνος Ανεστίδης έλαβε για 16 αγροτεμάχια, στα οποία εντοπίστηκαν αναντιστοιχίες στις δηλώσεις του, παράνομη οικονομική ενίσχυση ύψους 122.765,04 ευρώ.

Η υπόθεση προέκυψε έπειτα από προτεραιοποιημένο έλεγχο δηλώσεων Ενιαίας Ενίσχυσης, με βασικά κριτήρια αφενός την υποβολή αναληθών δηλώσεων αγροτεμαχίων και αφετέρου το ύψος της καταβληθείσας επιδότησης, το οποίο υπερέβαινε τις 10.000 ευρώ. Από τη διαδικασία αυτή εντοπίστηκε το ΑΦΜ που αντιστοιχεί στον Κωνσταντίνο Ανεστίδη.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Στη συνέχεια, οι αρμόδιες υπηρεσίες προχώρησαν σε αναλυτικό έλεγχο των Αιτήσεων Ενιαίας Ενίσχυσης που υπέβαλε προς τον ΟΠΕΚΕΠΕ για τα έτη 2019 έως και 2024. Κατά τον έλεγχο εξετάστηκε το ιδιοκτησιακό καθεστώς των εκτάσεων που δηλώθηκαν ως καλλιεργούμενες, προκειμένου να χορηγηθεί η αντίστοιχη οικονομική ενίσχυση.

Κατά τις ίδιες πηγές, διαπιστώθηκε αναντιστοιχία μεταξύ των στοιχείων κτηματογράφησης και της δηλωθείσας ιδιοκτησίας για συνολικά 16 αγροτεμάχια, τα οποία είχαν δηλωθεί είτε ως ιδιόκτητα είτε ως μισθωμένα στις αιτήσεις των ετών 2019-2024. Για τον λόγο αυτό, οι αρμόδιες αρχές απευθύνθηκαν εγγράφως στον Οργανισμό Πληρωμών, προκειμένου να προσδιοριστούν τα ποσά που είχαν καταβληθεί για τα συγκεκριμένα αγροτεμάχια. Σύμφωνα με επίσημο έγγραφο του Οργανισμού, ο Κωνσταντίνος Ανεστίδης έλαβε για τα 16 αυτά αγροτεμάχια συνολική οικονομική ενίσχυση ύψους 122.765,04 ευρώ.

O Κωνσταντίνος Ανεστίδης υπέβαλε και για φέτος νέα αίτηση, στην οποία δήλωσε 17 αγροτεμάχια. «Η συντριπτική πλειονότητα αυτών ταυτίζεται με αγροτεμάχια που είχαν δηλωθεί τα προηγούμενα έτη και για τα οποία έχουν ήδη προκύψει ισχυρές ενδείξεις ψευδούς δήλωσης» καταλήγει το άρθρο.

Αυτό είναι το ισχυρό μας μήνυμα προς τους φίλους μας στην Ευρώπη.  Εάν δεν καταφέρουν οι υπεύθυνες κυβερνήσεις να απαντήσουν στις ανησυχίες των πολιτών, τότε θα νικήσουν οι λαϊκιστές.

Οταν κλονίζεται η εμπιστοσύνη στην ικανότητα των κυβερνήσεων να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις του σήμερα, ενδέχεται να υπάρξουν ρωγμές στην αίσθηση του ανήκειν. Ως πρωθυπουργοί δύο σημαντικών ευρωπαϊκών κρατών δεν θα επιτρέψουμε να συμβεί κάτι τέτοιο.

Ενα από τα θέματα που βρίσκεται στην καρδιά αυτού του προβληματισμού, είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε την παράτυπη μετανάστευση. Και ξέρουμε ότι η αντιμετώπιση πρέπει να ανταποκρίνεται στην κλίμακα της πρόκλησης. Οι πολίτες μας θα πρέπει να νιώθουν ότι τους στηρίζουμε, όχι ότι τους επιβαρύνουμε. Η χορήγηση ασύλου σε πρόσωπα που όντως διώκονται, θα είναι πάντα γνώρισμα των κρατών που πορεύονται με γνώμονα την αξιοπρέπεια και την ανθρωπιά. Ταυτόχρονα, ο έλεγχος των συνόρων αποτελεί θεμελιώδη υποχρέωση των κυβερνήσεων αλλά και εύλογη απαίτηση των πολιτών.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο και οι δυο μας αναλαμβάνουμε συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για να διορθώσουμε το σύστημα ασύλου. Η Δανία πρωτοστατεί με αυστηρές αλλά δίκαιες μεταρρυθμίσεις οι οποίες έχουν ήδη φέρει απτά αποτελέσματα.

Πέρυσι, ο αριθμός των ατόμων στα οποία χορηγήθηκε άσυλο στη Δανία ήταν ο χαμηλότερος των τελευταίων σαράντα ετών, εξαιρουμένου του 2020, έτους πανδημίας.

Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει κάνει παρόμοια βήματα. Υστερα από χρόνια επιφανειακών προσεγγίσεων και αποτυχημένης πολιτικής, προχωρούμε πιο τολμηρά από ποτέ τόσο στο εσωτερικό της χώρας – αυξάνοντας τις επιστροφές όσων δεν στοιχειοθετούν δικαίωμα παραμονής και συνδέοντας τη μόνιμη εγκατάσταση με την ένταξη και τη συμβολή στην οικονομία – και, παράλληλα, προωθούμε αποφασιστικά συντονισμένη δράση διεθνώς.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Το ισχύον πλαίσιο χορήγησης ασύλου σχεδιάστηκε για μια άλλη εποχή. Σ’ έναν κόσμο μαζικών μετακινήσεων δεν λειτουργούν οι λύσεις του χθες. Θα προστατεύουμε πάντα όσους φεύγουν για να σωθούν από τον πόλεμο και τον όλεθρο, όμως ο κόσμος μας έχει αλλάξει και μαζί του πρέπει να αλλάξουν και τα συστήματα χορήγησης ασύλου.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Σήμερα, εκατομμύρια άνθρωποι μετακινούνται όχι μόνο από φόβο για τη ζωή τους αλλά και γιατί αναζητούν ένα καλύτερο αύριο. Αν δεν λάβουμε υπόψη μας αυτή τη διάσταση, δεν θα καταφέρουμε να ανταποκριθούμε στις ανάγκες των πραγματικών προσφύγων αλλά και των κοινωνιών στις χώρες υποδοχής που εδώ και χρόνια σηκώνουν το δυσανάλογο βάρος ραγδαίων αλλαγών.

Εδώ και δεκαετίες, οι πολίτες μας ζητούν να αναλάβουμε δράση. Αναλαμβάνουμε δράση, λοιπόν, όχι για να εκμεταλλευτούμε τα ζητήματα αυτά και να τροφοδοτήσουμε την κοινωνική δυσαρέσκεια, αλλά για να βρούμε πραγματικά λύσεις.

Η καλύτερη άμυνα απέναντι στις δυνάμεις που επιδιώκουν το μίσος και τη διχόνοια είναι να αποδείξουμε ότι μια λογική να δώσει λύση στο πρόβλημα.

Αλλωστε, η ουσία της πολιτικής είναι να ακούμε τις θεμιτές ανησυχίες των πολιτών και να αναλαμβάνουμε την ανάλογη δράση. Αυτό δεν είναι κενός λαϊκισμός, είναι δημοκρατία. Είμαστε αποφασισμένοι να δείξουμε ότι στις κοινωνίες μας μπορούν να συνυπάρχουν ανθρωπιά, τήρηση της νομιμότητας και δικαιοσύνη.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Αυτό το μήνυμα μεταφέρουμε σε όλη την Ευρώπη και βλέπουμε ότι η αλλαγή κερδίζει έδαφος. Ολο και περισσότερες χώρες έχουν παρόμοιες προσεγγίσεις: προστασία για όσους πρόσφυγες τη χρειάζονται, αλλά με ξεκάθαρες προσδοκίες για την ένταξη και τη συμβολή τους στην οικονομία.

Αυτό θέλουν οι πολίτες από τις κυβερνήσεις τους, να έχουν τον έλεγχο του ποιος έρχεται και ποιος εγκαθίσταται στη χώρα κι αυτό να γίνεται με τους δικούς μας κανόνες. Το καταλαβαίνουμε. Και όσοι διαπράττουν σοβαρά αδικήματα θα χάνουν το δικαίωμα παραμονής – δεν είναι ακραίο, είναι κοινή λογική.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι απελάσεις αλλοδαπών παραβατών αυξήθηκαν κατά 12% από τον περασμένο Νοέμβριο και αλλάζουμε τον νόμο ώστε να απελαύνονται γρηγορότερα απομακρύνοντας τον κίνδυνο από τους δρόμους μας, συμβάλλοντας στην αποσυμφόρηση των φυλακών και εξοικονομώντας χρήματα των φορολογουμένων.

Η μετανάστευση πρέπει να γίνεται με τάξη και σχέδιο και να είναι βιώσιμη.  Οι παράτυποι διάδρομοι δεν μπορούν να είναι η εύκολη λύση. Επομένως, πρέπει να εξαρθρώσουμε τα κυκλώματα των διακινητών που εκμεταλλεύονται την απελπισία των ανθρώπων.

Μαζί, Δανία και Ηνωμένο Βασίλειο, καλούμε τους ευρωπαίους φίλους μας να κάνουν κι άλλα βήματα προς την αντιμετώπιση αυτών των κοινών προκλήσεων.

Οι υπουργοί των ευρωπαϊκών κρατών, συμπεριλαμβανομένων της Δανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, συναντήθηκαν στο Στρασβούργο με σκοπό τον εκσυγχρονισμό της ερμηνείας της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ώστε οι αρχές της, τις οποίες σεβόμαστε, να ανταποκρίνονται στις προκλήσεις του 21ου αιώνα.

Η Ευρώπη έχει ζήσει τέτοιες μεγάλες δοκιμασίες και στο παρελθόν και τις ξεπεράσαμε μαζί. Το ίδιο πρέπει να κάνουμε και τώρα. Διαφορετικά, οι δυνάμεις που επιδιώκουν να μας διχάσουν, θα γίνουν πιο ισχυρές.

Συνεπώς, το μήνυμά μας είναι σαφές: ως υπεύθυνες, προοδευτικές κυβερνήσεις, θα φέρουμε τις αλλαγές που ζητούν διακαώς οι πολίτες μας. Θα διατηρήσουμε τον έλεγχο των συνόρων μας για να προστατεύσουμε τη δημοκρατία μας, και θα κάνουμε τα έθνη μας πιο ισχυρά από ποτέ τα επόμενα χρόνια.

Ο Kιρ Στάρμερ είναι πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου.

Η Μέτε Φρεντέρικσεν είναι πρωθυπουργός της Δανίας

Η Αργυρώ Μπαρμπαρίγου παρουσίασε μια λαχταριστή σοκολατίνα γάλακτος με αφράτη μους σοκολάτας, στην εκπομπή «Χαμογέλα και Πάλι!».

Η γνωστή σεφ μοιράστηκε τα μυστικά της για ένα γλυκό που συνδυάζει πλούσια γεύση και αέρινη υφή.

Η σημερινή συνταγή της Αργυρούς Μπαρμπαρίγου υπόσχεται ένα επιδόρπιο που θα εντυπωσιάσει μικρούς και μεγάλους.

Ακολουθήστε βήμα-βήμα τις οδηγίες της και απολαύστε ένα από τα πιο αγαπημένα γλυκά της.

Εχουν περάσει δέκα χρόνια από τη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή στο Παρίσι (COP21), όπου 195 κράτη ανέλαβαν την ιστορική δέσμευση να συνεργαστούν για να περιορίσουν τη μακροπρόθεσμη αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας σε λιγότερο από 2°C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα. Μια δεκαετία αργότερα, μπορούμε να είμαστε περήφανοι για το πόσο μακριά έχουμε φτάσει.

Στη Γαλλία έχουμε μειώσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 30% σε σύγκριση με το 1990, συμπεριλαμβανομένου 20% μεταξύ 2017 και 2024. Στόχος μας είναι η μείωση κατά 50% έως το 2030, που σημαίνει 270 εκατομμύρια λιγότερους τόνους διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα κάθε χρόνο. Αυτά τα αποτελέσματα είναι το συλλογικό επίτευγμα της Γαλλίας – η επιτυχία της μοναδικής μας προσέγγισης στην οικολογία, η οποία συνδυάζει την πρόοδο και την προστασία και μας επιτρέπει να μειώσουμε ταυτόχρονα τόσο τις εκπομπές όσο και την ανεργία.

Πώς; Μέσω σαφών επιλογών. Εχω θέσει την οικολογία στο επίκεντρο όλων των οικονομικών, πολεοδομικών, ενεργειακών, γεωργικών και βιομηχανικών πολιτικών μας. Η Εθνική Στρατηγική Χαμηλών Εκπομπών Ανθρακα αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα: καθορίζει την πορεία μας, διαμορφώνοντας όλες τις πολιτικές μας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Βασιζόμαστε σε έξι βασικές αρχές:

Σεβασμός και προστασία της επιστήμης. Καθοδηγούμαστε από τη συναίνεση της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή. Επενδύουμε πολύ στην έρευνα και την καινοτομία για το κλίμα, ώστε να βρούμε νέες λύσεις για την απαλλαγή από τον άνθρακα – από μικρούς αρθρωτούς πυρηνικούς αντιδραστήρες και υδρογόνο χαμηλών εκπομπών άνθρακα έως βιώσιμα καύσιμα και διαχείριση των υδάτων. Σε μια εποχή που οι επιστημονικές φωνές αμφισβητούνται, θα συνεχίσουμε να επιταχύνουμε σε αυτόν τον τομέα και να προσελκύουμε τους καλύτερους ερευνητές μέσω των προγραμμάτων μας «Επιλέξτε τη Γαλλία για την Επιστήμη».

Τερματισμός της εξάρτησης από τα εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα. Οι κύριοι πυλώνες της ενεργειακής μας πολιτικής είναι η μείωση της κατανάλωσης ορυκτών καυσίμων, η ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και η επανεκκίνηση της πυρηνικής ενέργειας. Αυτό έχει επιτύχει: Το 2024 η ηλεκτρική μας ενέργεια ήταν απαλλαγμένη από τον άνθρακα σε ποσοστό άνω του 95% – ένα κορυφαίο επίτευγμα παγκοσμίως. Υστερα από πρωτοφανή διαβούλευση και σχεδιασμό, έχουμε εντοπίσει τις ζώνες όπου θα αναπτυχθούν υπεράκτια αιολικά πάρκα έως το 2050. Εχουμε αναβιώσει τον πυρηνικό τομέα, με την αρχική κατασκευή και χρηματοδότηση να έχει ήδη ξεκινήσει σε έξι νέους αντιδραστήρες EPR2, και αναπτύσσουμε μικρούς αντιδραστήρες για την παραγωγή θερμότητας. Εως το 2027 θα κλείσουμε ή θα μετατρέψουμε τους τελευταίους σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Βοηθώντας τις βιομηχανίες μας να εγκαταλείψουν τον άνθρακα. Οι πράσινες επενδύσεις στη Γαλλία έχουν αυξηθεί κατά 30% τα τελευταία τρία χρόνια και η πράσινη βιομηχανία αντιπροσώπευε ένα στα τρία νέα εργοστάσια το 2024. Εχουμε ήδη ξεκινήσει προσπάθειες απεξάρτησης από τον άνθρακα για τις 50 μεγαλύτερες βιομηχανικές εγκαταστάσεις – μέχρι το 2030 θα έχουν μειώσει στο μισό τις εκπομπές τους. Οι πράσινες βιομηχανίες μας δημιουργούν θέσεις εργασίας σε όλες τις περιοχές μας.

Διατήρηση του στόχου της Γαλλίας για πρόοδο για τους ανθρώπους. Η οικολογία πρέπει να βελτιώσει την καθημερινή ζωή των ανθρώπων. Η ανακαίνιση των σπιτιών μας επιτρέπει σε όλους να μειώσουν τους λογαριασμούς ενέργειας, βοηθά τη χώρα να μειώσει την εξάρτησή της από τα ορυκτά καύσιμα και βελτιώνει την ποιότητα ζωής όλων. Αυτή η φιλοδοξία για πρόοδο απαιτεί συνεχή προσοχή στην ισότητα και την αγοραστική δύναμη. Μέσω του προγράμματος κοινωνικής μίσθωσης, 50.000 κατοικίες χαμηλού εισοδήματος μπόρεσαν να αποκτήσουν ένα νέο όχημα το 2024 για λιγότερο από 100 ευρώ τον μήνα και άλλες 50.000 θα επωφεληθούν φέτος.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή. Πρέπει να προετοιμαστούμε για τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, οι οποίες είναι ήδη εδώ και επιταχύνονται. Εχουμε υιοθετήσει το τρίτο Εθνικό Σχέδιο Προσαρμογής και έχουμε ορίσει μια πορεία αναφοράς για την ευθυγράμμιση όλων των πολιτικών μας – από το τοπικό έως το εθνικό επίπεδο.

Μεταφέροντας τον αγώνα στην Ευρώπη και τον κόσμο. Η Ευρώπη είναι η πιο φιλόδοξη ήπειρος όσον αφορά το κλίμα. Το 2017 ξεκίνησα τη Σύνοδο Κορυφής «Ενας Πλανήτης» για να δημιουργήσω διατομεακούς συνασπισμούς ικανούς να δρουν ταυτόχρονα σε έργα μείωσης των εκπομπών και προσαρμογής. Εκτοτε έχουμε ξεκινήσει 50 συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.

Δέκα χρόνια μετά την COP21, η Γαλλία φιλοξένησε και τη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για τους Ωκεανούς, με στόχο την προστασία μοναδικών οικοσυστημάτων που είναι ζωτικής σημασίας για το κλίμα. Ηγούμαστε αυτής της προσπάθειας με σεβασμό στην εθνική κυριαρχία όλων.

Η δεκαετία από την COP21 ήταν μια περίοδος επιτυχίας και φιλοδοξίας. Αλλά έχει επίσης σημαδευτεί από διεθνείς εντάσεις, αμφισβήτηση της επιστήμης, διεθνή διχασμό και προσπάθειες για την εξάλειψη του παγκόσμιου ιδανικού της ελευθερίας και της αδελφοσύνης μεταξύ των λαών. Ας κάνουμε την επόμενη δεκαετία μια εποχή συλλογικής επιτυχίας. Είμαι βέβαιος ότι θα το κάνουμε – αν παραμείνουμε πιστοί στις δεσμεύσεις που αναλάβαμε στο Παρίσι πριν από δέκα χρόνια.

Ο Εμανουέλ Μακρόν είναι πρόεδρος της Γαλλίας

Για δεκαετίες θεωρούσαμε τις εποχές ως έναν παγκόσμιο, σχεδόν μηχανικό ρυθμό: χειμώνας, άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο. Όμως μια νέα, εκτενής επιστημονική μελέτη έρχεται να ανατρέψει αυτή την απλουστευμένη εικόνα. Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ, αναλύοντας είκοσι χρόνια δορυφορικών παρατηρήσεων της Γης, διαπίστωσαν ότι οι εποχικοί κύκλοι των οικοσυστημάτων είναι συχνά «εκτός συγχρονισμού» μεταξύ τους, ακόμη και σε περιοχές που βρίσκονται πολύ κοντά γεωγραφικά.

Το βασικό εύρημα της έρευνας είναι ότι η γεωγραφική εγγύτητα δεν εγγυάται κοινή εποχικότητα. Δύο περιοχές στο ίδιο γεωγραφικό πλάτος, στο ίδιο υψόμετρο ή ακόμη και δίπλα-δίπλα μπορεί να βιώνουν εντελώς διαφορετικό χρονοδιάγραμμα ανθοφορίας, βλάστησης ή βροχοπτώσεων. Όπως ακριβώς τα σύνορα των ζωνών ώρας χωρίζουν γειτονικές πόλεις, έτσι και η φύση φαίνεται να χαράζει αόρατα σύνορα στον χρόνο των εποχών.

Η ερευνητική ομάδα δημιούργησε τον πιο λεπτομερή παγκόσμιο χάρτη μέχρι σήμερα για τον εποχικό ρυθμό των χερσαίων οικοσυστημάτων. Ο χάρτης αυτός αναδεικνύει περιοχές όπου οι εποχές είναι έντονα ασύγχρονες – και εντυπωσιακά, πολλές από αυτές συμπίπτουν με παγκόσμια «hotspots» βιοποικιλότητας. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι αυτή η μεταβλητότητα δεν είναι τυχαία. Όταν οι φυσικοί πόροι, όπως το νερό ή η φυτική τροφή, γίνονται διαθέσιμοι σε διαφορετικές χρονικές στιγμές σε γειτονικούς βιότοπους, δημιουργούνται διαφορετικές οικολογικές πιέσεις, που μπορούν να οδηγήσουν σε εξελικτικές αποκλίσεις.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Σε ακραίες περιπτώσεις, ακόμη και πληθυσμοί του ίδιου είδους μπορεί να φτάνουν στην αναπαραγωγική τους περίοδο σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, γεγονός που περιορίζει τη διασταύρωση μεταξύ τους. Με την πάροδο πολλών γενεών, τέτοιες διαφορές μπορούν να οδηγήσουν στη δημιουργία ξεχωριστών ειδών. Η εποχική ασυμφωνία, λοιπόν, δεν είναι απλώς ένα κλιματικό φαινόμενο, αλλά ένας πιθανός κινητήριος μοχλός της εξέλιξης.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι πόλεις Φοίνιξ και Τουσόν στην Αριζόνα. Αν και απέχουν μόλις 160 χιλιόμετρα, τα ετήσια κλιματικά τους μοτίβα διαφέρουν αισθητά: το Τουσόν δέχεται τις περισσότερες βροχοπτώσεις το καλοκαίρι, λόγω των μουσώνων, ενώ το Φοίνιξ κυρίως τον Ιανουάριο. Αυτή η διαφορά αντανακλάται στα τοπικά οικοσυστήματα και στη βιολογική τους δραστηριότητα.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το εύρημα για τις πέντε μεσογειακές κλιματικές ζώνες του πλανήτη – την Καλιφόρνια, τη Χιλή, τη Νότια Αφρική, τη νότια Αυστραλία και τη λεκάνη της Μεσογείου. Σε όλες αυτές τις περιοχές, οι κύκλοι ανάπτυξης των δασών κορυφώνονται περίπου δύο μήνες αργότερα σε σχέση με άλλα οικοσυστήματα. Πρόκειται για μια σαφή χρονική απόκλιση που επηρεάζει την ανθοφορία, τη γεωργία και τη διαθεσιμότητα τροφής.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Η μελέτη φωτίζει ακόμη και πολύπλοκα αγροτικά φαινόμενα, όπως οι εποχές συγκομιδής καφέ στην Κολομβία. Εκεί, φάρμες που χωρίζονται μόνο από μια ορεινή διαδρομή λίγων ωρών μπορεί να έχουν αναπαραγωγικούς κύκλους τόσο διαφορετικούς, σαν να βρίσκονταν σε αντίθετα ημισφαίρια.

Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι πολλά σύγχρονα κλιματικά και οικολογικά μοντέλα βασίζονται σε υπεραπλουστευμένες παραδοχές για τις εποχές. Αν όμως θέλουμε να κατανοήσουμε πραγματικά πώς η κλιματική κρίση θα επηρεάσει τη φύση και την ανθρώπινη υγεία, πρέπει να λάβουμε υπόψη αυτή τη λεπτή, τοπική ποικιλομορφία. Η νέα αυτή προσέγγιση δεν αφορά μόνο την οικολογία και τη βιολογία της εξέλιξης, αλλά επεκτείνεται και στη γεωργία, την επιδημιολογία και τον σχεδιασμό πολιτικών προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή.

Το συμπέρασμα είναι σαφές: το ημερολόγιο της φύσης δεν είναι ενιαίο. Είναι ένα μωσαϊκό από τοπικούς ρυθμούς, που μαζί συνθέτουν την πολύπλοκη και δυναμική ζωή του πλανήτη μας

Η συζήτηση με το ερώτημα «αυτοδυναμία ή κυβερνήσεις συνεργασίας;» έχει επανεκκινηθεί λόγω δύο παραγόντων: Ο πρώτος είναι οι χαμηλές δημοσκοπικές πτήσεις και της πλειοψηφούσας ΝΔ που σχεδόν σε όλες δεν λαμβάνει ποσοστά ικανά για αυτοδύναμο σχηματισμό κυβέρνησης. Ο δεύτερος παράγοντας είναι μια σειρά δυναμικών παρεμβάσεων του Ευάγγελου Βενιζέλου που περιγράφουν το όλο θέμα με πιο προωθητικούς όρους. Πιο πρόσφατη ήταν στον ΣΚΑΪ: «Η αυτοδυναμία πιστεύω ότι έχει κλείσει τον κύκλο της στην Ελλάδα. Οι μονοκομματικές κυβερνήσεις οι οποίες αναδεικνύουν μία μονοπρόσωπη εν τέλει εξουσία, δηλαδή ένα πανίσχυρο αρχηγό της πλειοψηφίας, που είναι και πανίσχυρος πρωθυπουργός και έχει τον απόλυτο έλεγχο της Βουλής, της κυβέρνησης, καθορίζει τα πάντα, επιλέγει την ηγεσία της δικαιοσύνης μόνος του, επιλέγει σε πολύ μεγάλο βαθμό τις ανεξάρτητες αρχές μόνος του, καθορίζει τη γραμμή για όλα τα θέματα και επιβάλει κυρώσεις κομματικής πειθαρχίας ή κυβερνητικού αποκλεισμού, ένας άνθρωπος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται και για την αγορά και για την οικονομία και για τη διεθνή εκπροσώπηση της χώρας, νομίζω ότι αυτό έχει τελειώσει». Το δίλημμα κάθε φορά πάντως εδράζεται και σε ανάγκη και σε πολιτική επιλογή.

Εταίροι από ανάγκη

Πάμε στο πρώτο. Μια αδυναμία αυτοδυναμίας εκ των πραγμάτων αναγκάζει το πρώτο κόμμα να συμφωνήσει με έναν ή δύο εταίρους για κυβέρνηση συνεργασίας. Η Μεταπολίτευση βέβαια κυβερνήθηκε αυτοδύναμα από ένα κόμμα ως επί το πλείστον. Εξαιρούμε τις κυβερνήσεις του 1989-91. Τη μεταβατική, για την ακρίβεια του 1989 μικρής διάρκειας (Τζανής Τζαννετάκης) και την Οικουμενική του 1989-90 (Ξενοφών Ζολώτας). Στην επείγουσα και ιδιότυπη συνθήκη του μνημονιακού κύκλου είχαμε τις εξής κυβερνήσεις συνεργασίας: Με Λουκά Παπαδήμο (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ), με Αντώνη Σαμαρά (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ) και με Αλέξη Τσίπρα (δύο κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑ με ΑΝΕΛ).

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Σήμερα έχουμε κυβέρνηση με ΝΔ και αυτοδυναμία. Η όλη συζήτηση αλλά και αν θέλετε το παρασκήνιο που εξελίσσεται γύρω από τις επόμενες κάλπες δεν αφήνει ασυγκίνητο το Μέγαρο Μαξίμου και τον Πρωθυπουργό: «Η αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας, αυτοί οι βουλευτές που βλέπετε εδώ, ήταν αποτέλεσμα συνειδητής επιλογής του ελληνικού λαού να εμπιστευτούν αυτήν την κυβέρνηση, με μία αυτοδύναμη πλειοψηφία», ανέφερε ο ίδιος στην ομιλία του στη Βουλή για τον κρατικό προϋπολογισμό. Εν πολλοίς αυτό το επιχείρημα θα είναι το δίλημμα από μεριάς του στις εθνικές εκλογές. Μια ανάλυση λέει πως για πενήντα περίπου χρόνια η Ελλάδα κυβερνήθηκε από αυτοδύναμους σχηματισμούς και αυτό σχεδόν ταυτίστηκε με την έννοια της πολιτικής σταθερότητας. Και οι εκλογικοί νόμοι προσαρμόστηκαν στο πώς θα προσθέσουν πόντους αυτοδυναμίας και όχι στο πώς θα κατανεμηθεί δικαιότερα η ψήφος.

Συνεννόηση και ειλικρίνειαgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Πάμε στην πολιτική επιλογή: Ακόμη και η εκδοχή εκλογικού νόμου με όρους απλής αναλογικής που πέρασε ο Αλέξης Τσίπρας – ταυτοτική πάντως επιλογή για τις δυνάμεις της Αριστεράς – ψηφίστηκε από τη μεριά της δικής του κυβέρνησης ακριβώς για να του δώσει αυτή τη δυνατότητα επανεκλογής έστω σε συνθήκη συνεργασίας με προοδευτικές δυνάμεις. Η έννοια της κυβέρνησης συνεργασίας, σύμφωνα με μια έτερη γνώμη, θα έπρεπε να είναι κάτι που να καλλιεργείται πολιτικά και με όρους συνεννόησης και ειλικρίνειας και πριν την κάθε φορά κάλπη με θεσμικές ανακοινώσεις όπως για παράδειγμα σε άλλες χώρες και δη τη Γερμανία και παρά τις διαφορές του εκλογικού συστήματος.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Σήμερα αυτό δεν υπάρχει. Αντίθετα, η πολιτική κατάσταση συν τον εκλογικό νόμο του μπόνους, συμβάλει σε μια ακραία πόλωση και πιθανώς στις κάλπες και σε διλήμματα τύπου «σταθερότητα αυτοδυναμίας ή κυβέρνηση κουρελού με αβέβαιη βιωσιμότητα». Από την άλλη οι υπερασπιστές των κυβερνήσεων συνεργασίας, αναφέρουν πως τέτοια σχήματα είναι πιο διαυγή και διάφανα στις εφαρμοσμένες τους πολιτικές και τη διαχείριση ενώ αν είναι σαφές το πλαίσιο συγκυβερνήσεων μπορεί να είναι και μακρόβια.

Οι σημερινές δημοσκοπήσεις δεν «βγάζουν» αυτοδυναμίες. Πράγμα που ζωηρεύει και τα πιεστικά διλήμματα από τη μία και τις διεργασίες και τις άτυπες διερευνητικές ζυμώσεις από την άλλη.

Εργάτες από το Νεπάλ ανεβαίνουν κάθε χρόνο με σχοινιά και ζώνες ασφαλείας στην πρόσοψη του Burj Khalifa στο Ντουμπάι, προκειμένου να καθαρίσουν το ψηλότερο κτίριο του κόσμου. Πρόκειται για μία από τις πιο επικίνδυνες και απαιτητικές εργασίες παγκοσμίως.

Το εμβληματικό Burj Khalifa, σύμβολο πλούτου και αρχιτεκτονικής υπεροχής, υψώνεται στα 828 μέτρα και διαθέτει περισσότερα από 24.000 γυάλινα πάνελ. Για να διατηρείται η εντυπωσιακή του όψη, απαιτείται συνεχής καθαρισμός που διαρκεί μήνες και πραγματοποιείται σχεδόν αποκλειστικά από μετανάστες εργάτες, κυρίως από το Νεπάλ.

Ένα επάγγελμα στα όρια του κινδύνου

Οι εργαζόμενοι περνούν ώρες αιωρούμενοι σε τεράστια ύψη, δεμένοι μόνο με σχοινιά και ιμάντες ασφαλείας. Αντιμετωπίζουν ισχυρούς ανέμους, καύσωνα και εξαντλητική καταπόνηση. Ο καθαρισμός ενός μόνο τμήματος της πρόσοψης μπορεί να διαρκέσει ημέρες, ενώ ο πλήρης κύκλος καθαρισμού του κτιρίου ξεπερνά τους τρεις μήνες.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Χαμηλές αμοιβές και κοινωνικές ανισότητες

Παρά τον υψηλό κίνδυνο, οι αμοιβές παραμένουν χαμηλές. Πολλοί εργάτες δηλώνουν ότι αποδέχθηκαν τη δουλειά λόγω της φτώχειας στη χώρα τους και της ανάγκης να στηρίξουν οικονομικά τις οικογένειές τους. Πολλοί μάλιστα έχουν χρεωθεί για να πληρώσουν μεσάζοντες προκειμένου «να πάρουν τη δουλειά», γεγονός που τους καθιστά ακόμη πιο εξαρτημένους.

Ο καθαρισμός του Burj Khalifa έχει εξελιχθεί σε παγκόσμιο σύμβολο όχι μόνο της τεχνολογικής υπεροχής, αλλά και των έντονων κοινωνικών ανισοτήτων που συνοδεύουν τα μεγάλα έργα στις χώρες του Κόλπου. Ενώ το κτίριο προσελκύει εκατομμύρια επισκέπτες, οι άνθρωποι που το συντηρούν παραμένουν αόρατοι.

Για τους Νεπαλέζους εργάτες, το Burj Khalifa είναι μια εργασία καθημερινού κινδύνου, όπου η ζωή τους κρέμεται – κυριολεκτικά – από ένα σχοινί.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ΤΑ ΝΕΑ (@tanea.gr)

Η υπόθεση του αγωγού GSI και η διάσταση απόψεων που παρατηρήθηκε μεταξύ των κυβερνήσεων της Ελλάδος και της Κύπρου ανέδειξε εκ νέου το ερώτημα αν είναι αυτονόητη η ταύτιση των στρατηγικών συμφερόντων των δύο κρατών. Εγινε σαφές ότι η Τουρκία δεν αποτελεί το αποκλειστικό εμπόδιο στην πόντιση του αγωγού GSI. Εγχώρια ελληνοκυπριακά οικονομικά συμφέροντα, τα οποία προτιμούν να μη διασυνδεθεί η Κύπρος στο ευρωπαϊκό ηλεκτρικό δίκτυο, ώστε να διατηρήσουν την ολιγοπωλιακή τους θέση στην κυπριακή αγορά ηλεκτρισμού, είναι αρκετά ισχυρά, ώστε να επηρεάζουν τη θέση της κυπριακής κυβερνήσεως στο ζήτημα.

Η θέση αυτή υπονομεύει τα ελλαδικά και ευρωπαϊκά συμφέροντα, τα οποία προσβλέπουν στη λειτουργία της Κύπρου ως γέφυρας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Μέσης Ανατολής. Εγινε επίσης σαφές και ότι το δόγμα «η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάς συμπαρίσταται» μπορεί να παρερμηνευθεί ως ομηρεία της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδος στην ανατολική Μεσόγειο.

Η ανάδειξη μιας διακριτής ελληνοκυπριακής πολιτικής και οικονομικής ελίτ υπήρξε αναπόφευκτη συνέπεια τόσο της ανεξαρτησίας της Κύπρου, όσο και των γεγονότων που οδήγησαν στον de facto αποκλεισμό των Τουρκοκυπρίων από τη διακυβέρνηση της Κύπρου. Συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές των ελληνοκυπριακών κυβερνήσεων κατά τη δεκαετία του 1960 δεν ανέδειξαν απλώς ένα νέο πολιτικό υποκείμενο το οποίο διεκδικούσε την υπεράσπιση των συμφερόντων του, συχνά χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις θέσεις και τα συμφέροντα του «εθνικού κέντρου», πολλώ δε μάλλον της τουρκοκυπριακής κοινότητος.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Οδήγησαν και στη λήψη πρωτοβουλιών και αποφάσεων, οι οποίες σε συνδυασμό με τις εγκληματικές πρωτοβουλίες της ελλαδικής χούντας, έδωσαν την τέλεια πρόφαση στην Τουρκία να ακρωτηριάσει την Κυπριακή Δημοκρατία. Αν οι ελλαδικές ευθύνες για την τραγωδία του 1974 αντισταθμίσθηκαν με την καταλυτική συμβολή της Ελλάδος στην ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ενωση, ακόμη και χωρίς προηγουμένη λύση του Κυπριακού, το ζήτημα της υπάρξεως δύο πολιτικών ελίτ και δύο εθνικών συμφερόντων παραμένει.

Η πιθανή διάσταση συμφερόντων και στρατηγικής θα μπορούσε να γίνει κατανοητή και ανεκτή, αν το Κυπριακό δεν παρέμενε ακρογωνιαίος λίθος της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας. Στις ελληνικές συζητήσεις το Κυπριακό ορίζεται ως πρόβλημα εισβολής, κατοχής και ασφαλείας. Ωστόσο αυτή είναι η μία πτυχή του προβλήματος που αφορά τους Ελληνοκυπρίους. Η άλλη λέγεται αποτελεσματική συμμετοχή των Τουρκοκυπρίων στη διακυβέρνηση της Κύπρου.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Η έκκληση προς τη διεθνή κοινότητα να επιβάλει στην Τουρκία τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου γίνεται πολύ πειστικότερη, όταν συνοδεύεται από πρακτικά βήματα εντάξεως των Τουρκοκυπρίων στη διακυβέρνηση της Κύπρου.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Η εικαζόμενη από πολλούς διεθνείς παρατηρητές απροθυμία των Ελληνοκυπρίων να μοιρασθούν την εξουσία με τους τουρκοκυπρίους συμπολίτες των υπό όρους πολιτικής ισοτιμίας, όπως ορίζουν οι ιδρυτικές συμβάσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι άλλο ένα σημαντικό ζήτημα που δεν άπτεται των εθνικών συμφερόντων της Ελλάδος, αλλά μόνον αυτών της ελληνοκυπριακής πολιτικής ελίτ. Αν η ασφάλεια της Κύπρου είναι και ελλαδική υπόθεση, είναι αυτονόητο ότι στη χάραξη της κυπριακής εξωτερικής πολιτικής πρωταρχικό ρόλο πρέπει να έχουν και τα ελλαδικά συμφέροντα, τα οποία εκτείνονται πολύ πέραν της Κύπρου και των προβλημάτων της.

Ο Ιωάννης Ν. Γρηγοριάδης είναι αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Μπίλκεντ και επικεφαλής του Προγράμματος Τουρκίας του ΕΛΙΑΜΕΠ

Σε γιορτινούς ρυθμούς κινείται από το πρωί της Κυριακής η αγορά, καθώς από τις 11:00 άνοιξαν τις πόρτες τους τα εμπορικά καταστήματα, τα σούπερ μάρκετ και τα πολυκαταστήματα, στο πλαίσιο του εορταστικού ωραρίου.

​Η εικόνα στο κέντρο της Αθήνας είναι εντυπωσιακή, με την οδό Ερμού και τους γύρω εμπορικούς δρόμους να έχουν κυριολεκτικά «βουλιάξει» από κόσμο.

Όπως αναφέρει το Orange Press, χιλιάδες πολίτες έχουν κατέβει στο κέντρο συνδυάζοντας την κυριακάτικη βόλτα με την έρευνα αγοράς, προκειμένου να προμηθευτούν τα δώρα για τα αγαπημένα τους πρόσωπα ενόψει των Χριστουγέννων.

​Η κίνηση είναι ιδιαίτερα αυξημένη τόσο στους πεζόδρομους όσο και εντός των καταστημάτων.

Φωτιά είναι σε εξέλιξη σε αποθήκη εργοστασίου στην περιοχή του Ρέντη. Η πυρκαγιά, σύμφωνα με πληροφορίες, εκδηλώθηκε σε σημείο με παλέτες και χαρτιά σε εξωτερικό χώρο της μονάδας – που βρίσκεται επί της Δημητρίου Γούναρη- και στο σημείο έσπευσαν 15 πυροσβέστες με πέντε οχήματα, ενώ ακολούθησαν και ενισχύσεις, καθώς και υδροφόρο όχημα του Δήμου Νίκαιας – Ρέντη.

Από την πυρκαγιά προκλήθηκαν φθορές σε ένα φορτηγό όχημα, ωστόσο χάρη στην έγκαιρη επέμβαση των πυροσβεστών οι φλόγες δεν επεκτάθηκαν εντός.

Στο σημείο παραμένει ισχυρή δύναμη πυρόσβεσης για το ενδεχόμενο αναζωπύρωσης.

Δεκάδες χιλιάδες ιδιοκτήτες κτιρίων άλλων χρήσεων πλην κατοικίας αγνοούν ότι σε περίπου 3,5 μήνες – έως την 31η Ιανουαρίου 2026 – οφείλουν να εκδώσουν Ηλεκτρονική Ταυτότητα Κτιρίου για τα ακίνητά τους. Σε διαφορετική περίπτωση, κινδυνεύουν με πρόστιμο που μπορεί να φτάσει έως και το 10% της αντικειμενικής αξίας.

Η υποχρέωση αφορά όλα τα κτίρια συνάθροισης κοινού, όπως θέατρα, κινηματογράφους, αίθουσες κοινωνικών, πολιτιστικών ή θρησκευτικών εκδηλώσεων, συνεδριακά κέντρα και εκθεσιακούς χώρους.

Περιλαμβάνει επίσης πολιτιστικές εγκαταστάσεις – βιβλιοθήκες, μουσεία, αίθουσες εκθέσεων – καθώς και αθλητικές υποδομές, όπως κλειστά γυμναστήρια, γήπεδα με κερκίδες και βοηθητικούς χώρους. Στην ίδια κατηγορία εντάσσονται επαγγελματικά ακίνητα, μεταξύ των οποίων πρατήρια υγρών καυσίμων και συνεργεία αυτοκινήτων.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Υποχρέωση έκδοσης Ταυτότητας έχουν ακόμη τουριστικά καταλύματα άνω των 300 τ.μ., εκπαιδευτήρια όλων των βαθμίδων, νοσοκομεία, ιατρικά κέντρα, κλινικές, αγροτικά και περιφερειακά ιατρεία, κέντρα ψυχικής υγείας, παιδικοί και βρεφονηπιακοί σταθμοί, οικοτροφεία και οίκοι ευγηρίας.

Όπως εξηγεί στα «ΤΑ ΝΕΑ» και στον δημοσιογράφο Προκόπη Γιόγιακα, ο πρόεδρος της ΠΟΜΙΔΑ, δικηγόρος Στράτος Παραδιάς, υπάρχουν επτά κατηγορίες ακινήτων για τις οποίες η έκδοση Ηλεκτρονικής Ταυτότητας είναι άμεση και υποχρεωτική. Για τα υπάρχοντα κτίρια κατοικιών, καταστημάτων ή γραφείων, η υποχρέωση ισχύει μόνο όταν μεταβιβάζονται.

Συλλογή πολλών δικαιολογητικών

Σύμφωνα με τον Στράτο Παραδιά, η διαδικασία απαιτεί αυτοψία από μηχανικό, ανεύρεση οικοδομικής άδειας και σχεδίων, αποτύπωση της σημερινής κατάστασης του ακινήτου και τακτοποίηση τυχόν αυθαιρεσιών. Ακολουθεί η συλλογή πλήθους δικαιολογητικών από διάφορους φορείς, όπως βεβαίωση Κτηματολογίου και πίνακα χιλιοστών σύστασης ιδιοκτησίας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Γι’ αυτό, οι ιδιοκτήτες καλούνται να αναθέσουν εγκαίρως την έκδοση της Ταυτότητας σε μηχανικό, ώστε να προλάβουν την προθεσμία. Η Ηλεκτρονική Ταυτότητα είναι επίσης απαραίτητη σε περιπτώσεις μονομερούς τροποποίησης πράξης σύστασης, όταν απαιτείται η ορθή περιγραφή της ιδιοκτησίας για μεταβίβαση.

Πού είναι απαραίτητη Η έκδοση Ηλεκτρονικής Ταυτότητας Κτιρίου, σύμφωνα με τον νόμο 4495/2017, είναι υποχρεωτική για:

Πρατήρια καυσίμων, πλυντήρια και συνεργεία αυτοκινήτων.

Τουριστικά καταλύματα άνω των 300 τ.μ.

Εκπαιδευτήρια όλων των βαθμίδων, δημόσια και ιδιωτικά.

Κτίρια περίθαλψης, όπως νοσοκομεία, κλινικές, ιατρικά κέντρα, αγροτικά ιατρεία, κέντρα ψυχικής υγείας, καθώς και βρεφονηπιακοί σταθμοί, οικοτροφεία και οίκοι ευγηρίας.

Κτίρια συνάθροισης κοινού – θέατρα, κινηματογράφους, συνεδριακά κέντρα, πολιτιστικές και αθλητικές εγκαταστάσεις.

Κτίρια του Δημοσίου, των ΟΤΑ και των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Καταστήματα κράτησης και ειδικά καταστήματα νέων.

Η Ταυτότητα αποτελεί μια ενιαία ψηφιακή βάση δεδομένων, όπου συγκεντρώνονται όλα τα απαραίτητα έγγραφα, σχέδια και στοιχεία κάθε ακινήτου.

Απαραίτητα δικαιολογητικά Για την έκδοση της Ηλεκτρονικής Ταυτότητας Κτιρίου ή αυτοτελούς διηρημένης ιδιοκτησίας απαιτούνται, μεταξύ άλλων:

Το στέλεχος της οικοδομικής άδειας, με τις αναθεωρήσεις της.

Τα συνοδευτικά σχέδια και η μελέτη προσβασιμότητας, όπου απαιτείται.

Το πιστοποιητικό ενεργειακής απόδοσης.

Το πιστοποιητικό ελέγχου κατασκευής, εφόσον υπάρχει.

Οι δηλώσεις υπαγωγής αυθαιρέτων.

Τα σχέδια κατόψεων που αποτυπώνουν την πραγματική κατάσταση του ακινήτου.

Το δελτίο δομικής τρωτότητας ή η τεχνική έκθεση στατικού ελέγχου.

Ο πίνακας χιλιοστών και η μελέτη κατανομής δαπανών, εφόσον υπάρχουν.

Αν η οικοδομική άδεια δεν εντοπίζεται στα αρχεία της πολεοδομίας, υποβάλλεται σχετική βεβαίωση απώλειας από την αρμόδια Υπηρεσία Δόμησης.

Από 200 ευρώ τα πρόστιμα

Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τις προθεσμίες, προβλέπεται πρόστιμο από 200 ευρώ έως και το 10% της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου. Η επιβολή γίνεται από τον Ειδικό Γραμματέα Επιθεώρησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ενώ η διαδικασία είσπραξης καθορίζεται με απόφαση του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας.