Η Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία βομβάρδισε το αρχηγείο drones του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, αναφέρει ο στρατός, στο πλαίσιο κύματος επιθέσεων που έχει εξαπολύσει σε δεκάδες στόχους του καθεστώτος σε όλο το Ιράν.
Σε ανάρτησή του ο IDF αναφέρει ότι έπληξε ένα «κεντρικό αρχηγείο» του IRGC, το οποίο ήταν «υπεύθυνο για την εκτόξευση μη επανδρωμένων αεροσκαφών».
«Το ιρανικό τρομοκρατικό καθεστώς εκτόξευσε UAV από αυτό το αρχηγείο προς το Κράτος του Ισραήλ και αποθήκευσε εκεί επιπλέον UAV έτοιμα για εκτόξευση», αναφέρει ο στρατός.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})צה״ל מעמיק את הפגיעה במערכי הירי של משטר הטרור האיראני: הותקפה מפקדת כלי טיס בלתי מאוישים של משמרות המהפכה
צה״ל ממשיך להעמיק את הפגיעה בכלל מערכיו ויכולותיו של משטר הטרור האיראני.
חיל האוויר בהכוונת אמ״ן, השלים גל תקיפות נוסף לעבר עשרות תשתיות של משטר הטרור האיראני במספר מרחבים… pic.twitter.com/5RpLxhQli2
— צבא ההגנה לישראל (@idfonline) March 9, 2026
Η Ντόρα Μπακογιάννη μοιράστηκε μια άγνωστη και συγκινητική εμπειρία από την περίοδο που ήταν έγκυος στο πρώτο της παιδί, κατά τη διάρκεια εκδήλωσης για την Ημέρα της Γυναίκας, την Κυριακή 8 Μαρτίου.
Συγκεκριμένα η πολιτικός προχώρησε στις αποκαλύψεις αυτές στην κοινή εκδήλωση που διοργάνωσαν στο Ζάππειο το Επαγγελματικό Επιμελητήριο της Αθήνας και η Ένωση Μαιευτήρων Γυναικολόγων, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.
Περιγράφοντας την εμπειρία της, η Ντόρα Μπακογιάννη ανέφερε πως, μόλις μπήκε στο μαιευτήριο, δέχθηκε ερωτήσεις που σήμερα μοιάζουν αδιανόητες. «Με ρώτησαν πότε παντρεύτηκα. Όταν απάντησα ότι δεν είμαι παντρεμένη, με ρώτησαν ποιανού είναι το παιδί. Τους απάντησα “αγνώστου πατρός” και σκέφτηκα, “Τι προτείνετε τώρα; Να το καταπιώ;”», είπε με χιούμορ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η ίδια υπογράμμισε πως τέτοιες αντιλήψεις αντικατοπτρίζουν την ανισότητα που αντιμετώπιζαν οι γυναίκες εκείνη την εποχή και, σε μεγάλο βαθμό, εξακολουθούν να βιώνουν σε διάφορους τομείς της ζωής και της κοινωνίας.
Οι αντιλήψεις… αλλάζουνΠαράλληλα, η Ντόρα Μπακογιάννη μοιράστηκε και μια ακόμη προσωπική ιστορία από την πολιτική της πορεία. Όπως είπε, όταν επισκέφθηκε ένα καφενείο στην Ευρυτανία, ένας ηλικιωμένος άνδρας τη ρώτησε γιατί βρέθηκε εκεί και της δήλωσε ότι δεν ψηφίζει «τσούπρες».
Ωστόσο, λίγα χρόνια αργότερα, ο ίδιος άνδρας την ψήφισε, δείχνοντας πως η συμπεριφορά και οι αντιλήψεις μπορούν να αλλάξουν, όταν αλλάζει και η οπτική απέναντι στις γυναίκες και τον ρόλο τους στη δημόσια ζωή.
Έκτακτη σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου αναμένεται να πραγματοποιηθεί σήμερα με θέμα την μείωση των τιμών ενέργειας που έχουν πάρει την ανιούσα λόγω του πολέμου στο Ιράν.
Συμφωνα με πληροφορίες στο τραπέζι πρόκειται να μπουν έξι μέτρα τα οποία είχαν υιοθετηθεί στον πόλεμο της Ουκρανίας.
Στη σύσκεψη θα συμμετέχουν μέσω τηλεδιάσκεψης οι Σταύρος Παπασταύρου, Τάκης Θεοδωρικάκος και ο Θάνος Πετραλιάς που θα εκπροσωπήσει τον Κυριάκο Πιερρακάκη ο οποίος προεδρεύει της συνεδρίασης του Eurogroup.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Σύμφωνα με πληροφορίες οι προτεινόμενες παρεμβάσεις είναι: επιδότηση ηλεκτρικού ρεύματος, επιδότηση φυσικού αερίου, επίδομα καυσίμων (Fuel Pass), επίδομα ακρίβειας, αύξηση επιδόματος θέρμανσης και στήριξη επιχειρήσεων.
Για την κρίση στη Μέση Ανατολή και τις επιπτώσεις της στην παγκόσμια οικονομία, μίλησε στο MEGA και τον Νίκο Ευαγγελάτο ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης.
«Αδύνατον να μην υπάρξουν επιπτώσεις»«Η κατάσταση είναι σύνθετη», τόνισε αρχικά ο κ. Χατζηδάκης, ενώ αναφερόμενος στην Κύπρο είπε:
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Αυτό που είναι ενθαρρυντικό είναι ότι σήμερα όχι μόνο η Ελλάδα, αλλά και η Γαλλία και η Ιταλία και η Ισπανία έχουν στείλει δυνάμεις στην Κύπρο. Αυτό δεν είναι μόνο συμβολικής αξίας, είναι και ουσιαστικής. Και είναι και κάποιο μήνυμα ότι η Ευρώπη κινείται».
Διαβάστε ακόμα: Καύσιμα: Η «ακτινογραφία» των τιμών σε όλη την Ελλάδα – Στα 1,83€ η αμόλυβδη«Είναι αδύνατον, έτσι όπως έχει εξελιχθεί το πράγμα, να μην υπάρξουν κάποιες επιπτώσεις, εννοώ για την παγκόσμια οικονομία. Αλλά οι επιπτώσεις αυτές θα συνδέονται αναπόφευκτα με την χρονική έκταση της κρίσης και με την ένταση. Όσο μεγαλύτερη έκταση, όσο μεγαλύτερη ένταση, τόσο πιο βαριές θα είναι οι επιπτώσεις», τονίζει.
Σύμφωνα με τον κ. Χατζηδάκη:googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });«Εδώ οι τιμές της βενζίνης, σε μεγάλο βαθμό, όπως και σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη, εδώ κάπως περισσότερο, εξαρτώνται από την υψηλή, πράγματι, φορολογία, τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης. Άρα κατά τούτο, επειδή αυτός ο φόρος είναι σταθερός, δεν εξαρτάται από τις τιμές του πετρελαίου και της βενζίνης, δεν θα επηρεαστούμε. Θα επηρεαστούμε, όσο επηρεαστούμε, από την αύξηση των τιμών του ντίζελ διεθνώς. Και εκεί είναι που και εμείς είμαστε αποφασισμένοι να μην υπάρξει κάποιο πρόβλημα αισχροκέρδειας».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Διαβάστε ακόμα: Στην πρώτη γραμμή των μέτρων στήριξης βρίσκεται το fuel pass«Το πρώτο το οποίο μας νοιάζει, και θα κινηθούν ταχύτατα τα συναρμόδια υπουργεία αφού έχουμε όλα τα στοιχεία, είναι να μην υπάρξουν φαινόμενα αισχροκέρδειας στην πώληση της τιμής των καυσίμων. Σε αυτό θα είμαστε αδιαπραγμάτευτοι», τονίζει, καταλήγοντας:
Διαβάστε ακόμα: Κομισιόν: “Έχουμε αποθέματα για 90 ημέρες” – Το στοίχημα της Ευρώπης κόντρα στις τιμές-φωτιά«Υπάρχει η αίσθηση σε όλους μας ότι η Ελλάδα σήμερα, και στο επίπεδο το στρατιωτικό και στο επίπεδο της εξωτερικής πολιτικής και στο επίπεδο της οικονομίας, είναι μία Ελλάδα που μπορεί να σταθεί καλύτερα σε τέτοιου είδους κρίσεις. Αυτό είναι πολύ σημαντικό».
encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture”allowfullscreenscrolling=”no”
Η Εθνική Γυναικών του Ιράν παραμένει στην Αυστραλία, παρά τον αποκλεισμό της από τη συνέχεια του Ασιατικού πρωταθλήματος, εξαιτίας απειλών θανάτου που δέχθηκαν από φανατικούς μουσουλμάνους. Η ένταση προέκυψε όταν οι αθλήτριες αρνήθηκαν να τραγουδήσουν τον εθνικό ύμνο στην πρεμιέρα με τη Νότια Κορέα, δύο μέρες μετά την έναρξη του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ. Η κίνηση αυτή ερμηνεύθηκε ως διαμαρτυρία ενάντια στο θεοκρατικό καθεστώς και την καταπίεση των γυναικών.
Πέντε παίκτριες ζήτησαν άσυλο από τις αυστραλιανές αρχές, ενώ οι υπόλοιπες δεν έχουν ξεκαθαρίσει την πρόθεσή τους. Η Διεθνής Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου και η αυστραλιανή κυβέρνηση βρίσκονται σε συντονισμό για την προστασία τους.
Ο πρόεδρος του συνδικάτου παικτών της Ασίας και Ωκεανίας της FIFPRO, Beau Busch, δήλωσε:
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Είναι μια πολύ δύσκολη κατάσταση. Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι οι αθλήτριες θα είναι ασφαλείς, είτε παραμείνουν στην Αυστραλία είτε επιστρέψουν στο Ιράν».
Μετά τον τελευταίο αγώνα κόντρα στις Φιλιππίνες, οι πέντε ποδοσφαιρίστριες αποχώρησαν από το ξενοδοχείο της αποστολής με τη βοήθεια της αστυνομίας.
Pressure builds for Australia to offer Iran women’s football team asylumhttps://t.co/vse5AGP8WU pic.twitter.com/MqPANVLYIF
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });— AFP News Agency (@AFP) March 9, 2026
Χιλιάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν έξω από το στάδιο της Γκολντ Κόαστ, φωνάζοντας συνθήματα όπως «αφήστε τις να φύγουν» και «σώστε τα κορίτσια μας».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Al Jazeera English (@aljazeeraenglish)
Η Διεθνής Αμνηστία προειδοποιεί ότι οι αθλήτριες κινδυνεύουν ακόμη και με θάνατο εάν επιστρέψουν στο Ιράν. Ο Ζάκι Χαϊντάρι τόνισε:
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Μερικές από αυτές έχουν ήδη δεχθεί απειλές από τις οικογένειές τους. Εάν επιστρέψουν, ποιος ξέρει τι είδους τιμωρία θα υποστούν;»
Την ίδια ώρα, η συγγραφέας J.K. Rowling παρενέβη μέσω social media ζητώντας προστασία για τις νεαρές γυναίκες: «Παρακαλώ, προστατέψτε αυτές τις νεαρές γυναίκες». Η αυστραλιανή κυβέρνηση περιορίστηκε να δηλώσει αλληλεγγύη στον λαό του Ιράν, ενώ η πρεσβεία του Ιράν στην Αυστραλία δεν έχει σχολιάσει επίσημα το θέμα.
Η εξαγωγή σκανδιναβικών μυθιστορημάτων αστυνομικής λογοτεχνίας, το διάσημο πλέον Nordic crime, διευρύνεται σε συνεχή βάση. Μετά τη Σουηδία, τη Νορβηγία και τη Δανία, είχαμε την άνθηση του ισλανδικού νουάρ και εσχάτως το πρώτο δείγμα του αντίστοιχου υποείδους από τα νησιά Φερόες. Πρόκειται για τον Φεροέζο Γιόκβαν Ιζακσεν, που υπογράφει τον «Χορό των νεκρών», σε μια πολύ προσεγμένη έκδοση από τις εκδόσεις Βακχικόν (σελίδες 264, σε μετάφραση Κωνσταντίνας Στασινού). Το βιβλίο να σημειωθεί ότι έχει τιμηθεί με το Βραβείο Petrona του 2024 ως το καλύτερο σκανδιναβικό αστυνομικό μυθιστόρημα της χρονιάς και είναι το πρώτο έργο του συγγραφέα που μεταφράζεται στα ελληνικά.
Μια παρέα μαθητών λυκείου, στη διάρκεια μιας εξόρμησης σε ένα απομονωμένο ακρωτήρι των Νησιών Φερόες, βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα αποτρόπαιο θέαμα. Ανακαλύπτει το πτώμα ενός άνδρα, ο οποίος αιχμαλωτίστηκε δεμένος με αλυσίδες στα απόκρημνα βράχια του ακρωτηρίου και καταδικάστηκε να πνιγεί ανήμπορος να αντιδράσει με το φούσκωμα της θάλασσας λόγω της παλίρροιας.
Ο δημοσιογράφος Χάνις Μάρτινσον αναλαμβάνει να διερευνήσει την υπόθεση για λογαριασμό της εφημερίδας του. Οσο όμως η προσωπική του έρευνα εξελίσσεται, έρχονται στην επιφάνεια κάποιες στοιχειωμένες υποθέσεις του παρελθόντος, μια σειρά θανάτων με παρόμοια, ανησυχητικά χαρακτηριστικά. Της επίσημης έρευνας των Αρχών ηγείται ο Καρλ Ολσεν, επικεφαλής του Τμήματος Εγκληματολογικών Ερευνών του Τόρσχαβν, παιδικός φίλος του Μάρτινσον, με τον οποίο οι σχέσεις του βρίσκονται σε κρίση.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οσο ο Μάρτινσον σκάβει στο παρελθόν, βρίσκει κάποια ίχνη που οδηγούν πολλές δεκαετίας πίσω, σε μια τοπική εξέγερση, με μορφή σχεδόν εμφύλιου πολέμου που δίχασε δραματικά την τοπική κοινωνία. Και που οι συνέπειές της γίνονται ακόμα φανερές στο παρόν. Ο Ολσεν αναγκάζεται να εμπιστευτεί τα στοιχεία και τη διαίσθηση του Μάρτινσον, να συντονίσουν από κοινού τις ενέργειές τους και να ριχτούν στο κυνήγι των στοιχειωμένων φαντασμάτων του παρελθόντος. Ή μήπως και του παρόντος; Μόνο που στη διάρκεια αυτού του κυνηγιού ο ρόλος του κυνηγού και του θηράματος δεν είναι τόσο ευδιάκριτος. Κι όσο ο χρόνος τελειώνει, το διακύβευμα είναι η ίδια η ζωή του Μάρτινσον.
«Ο χορός των νεκρών», πρώτο δείγμα της φεροέζικης αστυνομικής λογοτεχνίας όπως προαναφέρθηκε, είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με κοινωνικές εντάσεις και αποκαλύψεις, που αγγίζουν την ηθική, τη μνήμη και την αδικία στο παρελθόν και το παρόν και προσπαθούν να φτάσουν στις ιστορικές ρίζες ενός εγκλήματος του παρελθόντος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Το ύφος του Ιζακσεν είναι ατμοσφαιρικό και ρεαλιστικό. Χαρακτηρίζεται από έντονη αφήγηση, καθαρή και ευθύγραμμη, που επικεντρώνεται στην παρουσίαση της ιστορίας και των χαρακτήρων με ρεαλιστικό τρόπο. Η αφήγηση φέρνει τον αναγνώστη μέσα στο σκηνικό των Νήσων Φερόες και σε μια εμπειρία που μοιάζει να «βιώνεις» το τοπίο και το κλίμα, την ατμόσφαιρα απομόνωσης, να εξερευνάς τα απειλητικά βραχώδη παράλια και ταυτόχρονα τις σκοτεινές σχέσεις της τοπικής κοινότητας. Οι λεπτομέρειες στις περιγραφές αντανακλούν έντονα το φυσικό περιβάλλον, απόμακρο, άγριο, με μια σχεδόν ανηλεή ομορφιά, που συμβάλλει στην αίσθηση του μυστηρίου και της έντασης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Οι χαρακτήρες του έχουν ψυχολογικό βάθος. Σε μεγαλύτερο βαθμό ο Χάνις Μάρτινσον αλλά και ο Καρλ Ολσεν παρουσιάζονται με συναισθηματική και ψυχολογική πολυπλοκότητα, με στοιχεία συναισθηματικού βάρους, κυνισμού αλλά και ενσυναίσθησης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Αυτή η εστίαση στον εσωτερικό κόσμο και τις εμπειρίες του χαρακτήρα είναι σύνηθες στοιχείο στο σκανδιναβικό νουάρ, στο οποίο ο ντετέκτιβ ή ερευνητής δεν είναι «ήρωας» με υπερδυνάμεις, αλλά άνθρωπος με αδυναμίες και μέσα σε κοινωνικές συγκρούσεις.
Το μυθιστόρημα διατηρεί σταθερό αφηγηματικό ρυθμό: δεν «τρέχει» με έναν υπερβολικά δραματικό τρόπο, αλλά επιλέγει μια κίνηση που ταιριάζει με την ερεύνα και την επίλυση μυστηρίου. Αυτό βοηθά να αναδειχθεί η σύνδεση δράματος, παρελθόντος και παρούσας κατάστασης της κοινωνίας στα Νησιά Φερόες.
Το έργο του Ιζακσεν εντάσσεται ισχυρά στη σκανδιναβική παράδοση του νουάρ. Εστιάζει στο σκοτεινό υπόβαθρο της κοινωνίας, στις ιστορικές κοινωνικές εντάσεις και όχι μόνο στο «ποιος είναι ο δολοφόνος». Αξιοποιεί το φυσικό περιβάλλον με τρόπο που ενισχύει τη μυστηριώδη, σκοτεινή ατμόσφαιρα, συχνά τοποθετώντας τους χαρακτήρες σε δύσκολα, απομονωμένα τοπία. Συνδέει το έγκλημα με βαθύτερα κοινωνικά ή ιστορικά ζητήματα αντί να το βλέπει καθαρά ως ένα «κλασικό whodunit».
Ο Ιζακσεν δεν ανήκει στο «εμπορικό» άκρο του Nordic noir. Εχει μεγαλύτερη σχέση με τον Ιντριδασον, ίσως και με τον μεγάλο Μάνκελ. Και το δικό του νουάρ είναι το νουάρ των μικρών κοινοτήτων, της μνήμης και της συλλογικής ενοχής. Είναι αργό, ατμοσφαιρικό, ηθικά σύνθετο. Είναι αυτό που σε αφήνει με σκέψεις αντί για αδρεναλίνη.
Αργός, μετρημένος ρυθμός, έμφαση στην ατμόσφαιρα και τη μνήμη, παρελθόν που λειτουργεί σαν τραύμα που δεν επουλώθηκε και τοπίο που δεν είναι φόντο, αλλά συναισθηματικός μηχανισμός.
Εξαιρετική η μετάφραση της Κωνσταντίνας Στασινού, σε μεγάλη αρμονία με το ύφος του συγγραφέα.
Jovank Isaksen
Ο χορός των νεκρών
Μτφ. Κωνσταντίνα Στασινού
Εκδ Βακχικόν 2025, σελ. 270
Τιμή 14,80 ευρώ
Η προστασία των νοικοκυριών και η σταθερότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας βρέθηκαν στο επίκεντρο των δηλώσεων του Κυριάκου Πιερρακάκη κατά την είσοδό του στη συνεδρίαση του Eurogroup, με τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και πρόεδρο του οργάνου να δηλώνει ότι η Ευρώπη παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και είναι προετοιμασμένη να αντιδράσει συντονισμένα λαμβάνοντας μέτρα εφόσον χρειαστεί.
Ο Κυριάκος Πιερρακάκης ανέφερε ότι προεδρεύει της συνεδρίασης του Eurogroup σε μια στιγμή αυξημένης γεωπολιτικής έντασης, καθώς η κρίση στη Μέση Ανατολή εισέρχεται, όπως είπε, σε μια νέα και επικίνδυνη φάση κλιμάκωσης. Όπως σημείωσε, οι σκέψεις και η προσοχή στρέφονται πρωτίστως προς τους ανθρώπους που επηρεάζονται άμεσα από τη σύγκρουση στην ίδια την περιοχή.
Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η κρίση έχει πολύ σημαντικές επιπτώσεις στη διεθνή πολιτική οικονομία και, προφανώς, και στην Ευρώπη. Όπως είπε, ο ρόλος της ενέργειας στην οικονομία συνολικά είναι καθοριστικός, ενώ οι αυξήσεις στις τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου κυριαρχούν στα διεθνή πρωτοσέλιδα. Πρόσθεσε, ωστόσο, ότι πέρα από την ενέργεια, σημαντικές είναι και οι επιπτώσεις που παρατηρούνται σε διάφορες οικονομικές μεταβλητές.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις εξελίξεις στα Στενά του Ορμούζ, λέγοντας ότι παρακολουθούνται οι επιπτώσεις από όσα συμβαίνουν στην περιοχή και ότι ο συνολικός αντίκτυπος μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντικός.
Στο επίκεντρο η αγοραστική δύναμη των νοικοκυριώνΟ πρόεδρος του Eurogroup τόνισε ακόμη ότι, έχοντας υπόψη τη μεγάλη ευθύνη για τη βιωσιμότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων και την ανάγκη προστασίας των ευρωπαϊκών νοικοκυριών από μεγάλες αυξήσεις στις τιμές, η λέξη-κλειδί είναι η αγοραστική δυνατότητα των νοικοκυριών. Όπως ανέφερε, οι επιπτώσεις της κρίσης στην Ευρώπη μπορεί να εκδηλωθούν όχι μόνο μέσω των τιμών της ενέργειας αλλά και μέσω άλλων μεταβλητών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Στο πλαίσιο αυτό ανέφερε το κόστος των λιπασμάτων, τις αερομεταφορές, ακόμη και τις έμμεσες επιπτώσεις στις συνθήκες χρηματοδότησης, λέγοντας ότι πρόκειται για παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη. Πρόσθεσε ότι το Eurogroup έχει πολύ σημαντικό ρόλο να διαδραματίσει σε όλα αυτά τα ζητήματα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Όπως σημείωσε, η διασφάλιση της ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης, με έμφαση αφενός στην ανθεκτικότητα και αφετέρου στην ανάπτυξη, είναι το βασικό μήνυμα που βρίσκεται μπροστά στο Eurogroup.
Απαντώντας σε ερώτηση για το ποιες παρεμβάσεις συζητούνται για την αντιμετώπιση των τιμών της ενέργειας και αν υπάρχει συζήτηση για αναστολή του Συστήματος Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών ή για σημαντικές αλλαγές στην ευρωπαϊκή αγορά ενέργειας, ο κ. Πιερρακάκης ανέφερε ότι η συζήτηση για την ενεργειακή πολιτική είχε ήδη προγραμματιστεί για τη συγκεκριμένη συνεδρίαση πριν ακόμη εκδηλωθεί η κρίση στη Μέση Ανατολή.
Όπως εξήγησε, τα βασικά θέματα που είχαν τεθεί ήταν η διασυνδεσιμότητα μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το γεγονός ότι δεν υπάρχει μια πραγματικά ενιαία ευρωπαϊκή αγορά ενέργειας, όπως θα έπρεπε. Για τον λόγο αυτό, όπως είπε, η ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων αποτελεί κεντρικό στοιχείο της συζήτησης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Πρόσθεσε ότι, ταυτόχρονα, εκδηλώνεται μια κρίση στη Μέση Ανατολή, κάτι που σημαίνει ότι η Ευρώπη θα κληθεί να αντιμετωπίσει την ίδια στιγμή τόσο τη βραχυπρόθεσμη διαχείριση της κρίσης όσο και τη μακροπρόθεσμη στρατηγική ατζέντα μεταρρυθμίσεων, στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών δημοσιονομικών κανόνων και των οικονομικών δυνατοτήτων της Ευρώπης.
Για το ενδεχόμενο λήψης μέτρων, ο κ. Πιερρακάκης δήλωσε ότι η συζήτηση παραμένει ανοιχτή και ότι αυτό θα εξαρτηθεί από το πώς θα εξελιχθεί η κρίση τις επόμενες εβδομάδες. Όπως είπε, υπάρχει ένα σύνολο εργαλείων που είχε αναπτυχθεί στο παρελθόν, η «εργαλειοθήκη» του 2022, μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.
Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι μέχρι σήμερα δεν έχει φτάσει η κατάσταση σε εκείνο το σημείο, ενώ υπογράμμισε ότι η κατάσταση παρακολουθείται στενά. Πρόσθεσε επίσης ότι αυτή η εργαλειοθήκη πρέπει να προσαρμοστεί και να επικαιροποιηθεί.
Σε ερώτηση για το αν στη συνάντηση των G7 υπήρξε συναίνεση ως προς την απελευθέρωση των στρατηγικών αποθεμάτων πετρελαίου έκτακτης ανάγκης, ώστε να μειωθούν οι τιμές ενέργειας, ο κ. Πιερρακάκης απάντησε ότι θα δημοσιευθεί σχετικό ανακοινωθέν από τους G7.
Όπως ανέφερε, υπάρχει ένα κοινό πνεύμα ως προς το πώς πρέπει να υπάρξει αντίδραση. Πρόσθεσε ότι υπάρχει πλήρης κατανόηση της ανάγκης να διασφαλιστεί ο ενεργειακός εφοδιασμός και ότι απαιτείται συντονισμένη και συγκροτημένη δράση, κάτι που, όπως είπε, θα αποτυπωθεί και στο ανακοινωθέν.
Οι διαμαρτυρίες πολλές. Κάποιοι δεν σεβόντουσαν τίποτα. Αυτόματα η United Airlines επικαιροποίησε το «contract of carriage», το νομικό πλαίσιο που καθορίζει τους όρους υπό τους οποίους ένας επιβάτης μπορεί να ταξιδέψει με την εταιρεία, προσθέτοντας έναν κανόνα που αφορά μια καθημερινή αλλά συχνά ενοχλητική συνήθεια: την αναπαραγωγή μουσικής ή βίντεο χωρίς ακουστικά μέσα στο αεροσκάφος. Σύμφωνα με τη νέα διατύπωση, επιβάτες που ακούν περιεχόμενο από κινητά τηλέφωνα, tablets ή άλλες ηλεκτρονικές συσκευές χωρίς να χρησιμοποιούν ακουστικά μπορεί να μην επιτραπεί να επιβιβαστούν ή ακόμη και να απομακρυνθούν από την πτήση (φυσικά πριν απογειωθεί το αεροπλάνο).
Αν και η απαίτηση για χρήση ακουστικών δεν είναι νέα ως πρακτική σύσταση μέσα στις καμπίνες των αεροσκαφών, η ενσωμάτωσή της σε ένα δεσμευτικό νομικό έγγραφο αποτελεί σημαντική διαφοροποίηση. Με αυτόν τον τρόπο, η εταιρεία μετατρέπει έναν άτυπο κανόνα ευγένειας σε σαφή υποχρέωση των επιβατών, δίνοντας στο πλήρωμα καμπίνας μεγαλύτερη ευχέρεια να παρέμβει σε περιπτώσεις που κάποιος επιμένει να αγνοεί τις οδηγίες.
Η κίνηση αυτή εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια των αεροπορικών εταιρειών να αντιμετωπίσουν ζητήματα συμπεριφοράς που έχουν γίνει πιο έντονα τα τελευταία χρόνια. Η αυξημένη χρήση κινητών συσκευών, σε συνδυασμό με τη διαθεσιμότητα γρήγορου Wi-Fi σε πολλές πτήσεις, έχει μετατρέψει το αεροπλάνο σε έναν χώρο όπου οι επιβάτες καταναλώνουν όλο και περισσότερο ψηφιακό περιεχόμενο. Αυτό όμως έχει οδηγήσει και σε περισσότερες μικρές εντάσεις μεταξύ ταξιδιωτών, ιδιαίτερα όταν ο ήχος από βίντεο ή μουσική ακούγεται σε ολόκληρη την καμπίνα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Για τις αεροπορικές εταιρείες, τέτοιου είδους περιστατικά δεν είναι απλώς θέμα ευγένειας αλλά και λειτουργίας. Οι συγκρούσεις μεταξύ επιβατών μπορούν να εξελιχθούν σε περιστατικά που απαιτούν παρέμβαση του πληρώματος ή ακόμη και καθυστερήσεις στις πτήσεις.
Η σαφής καταγραφή των κανόνων επιτρέπει στο προσωπικό να επικαλείται συγκεκριμένες διατάξεις όταν ζητά από έναν επιβάτη να συμμορφωθεί.
Στην πράξη, η αποβίβαση ενός επιβάτη για τον συγκεκριμένο λόγο θεωρείται εξαιρετικά σπάνιο ενδεχόμενο και θα εφαρμοστεί μόνο εφόσον κάποιος αρνηθεί να ακολουθήσει επανειλημμένες οδηγίες του πληρώματος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Παρ’ όλα αυτά, η συμβολική σημασία της αλλαγής είναι μεγαλύτερη από την πρακτική της εφαρμογή. Δείχνει ότι οι αεροπορικές εταιρείες επιδιώκουν να καθορίσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια το πλαίσιο συμπεριφοράς σε έναν από τους πιο περιορισμένους δημόσιους χώρους μετακίνησης.
«Μια σκηνή που εμφανίζονται όνειρα κι αναμνήσεις, σαν νούμερα ενός βαριετέ: αυτό είναι το “Θέατρο των αναμνήσεων“, μια συλλογή έργων που έχω κάνει τα τελευταία 15 χρόνια». Με αυτά τα λόγια ο ζωγράφος Αλέξης Κυριτσόπουλος περιγράφει τη νέα του έκθεση, την πρώτη μεγάλη παρουσίαση της δουλειάς του μετά την αναδρομική του το 2023 στη Δημοτική Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων.
«Το ενδιαφέρον με τις αναμνήσεις είναι ότι δεν είναι παθητικές, αλλά μπορούν να πυροδοτήσουν κάτι που θα συμβεί στο μέλλον. Μας ανοίγουν δρόμους» προσθέτει, ενώ ξεφυλλίζει τον κατάλογο της έκθεσης, που περιλαμβάνει κείμενο του φιλοσόφου και στενού του φίλου, Στέλιου Ράμφου. Από τις σελίδες ξεπηδούν εικόνες γνώριμες της εικαστικής του γραφής, γεμάτες χρώματα κι αδρά περιγράμματα, που μοιάζουν «μαγικές» καθώς κάθε φορά που τις κοιτάζεις μπορείς να δεις και μια διαφορετική σύνθεση, ενώ οι τίτλοι – «Το αδύνατον», «Τι τρέχει;», «Συγχρόνως» – σε ξαφνιάζουν καθώς επιχειρείς να συνδέσεις την εικόνα με τον λόγο.
«Μια φορά ήρθαν σε μια έκθεσή μου μικροί μαθητές από ένα σχολείο. Φεύγοντας ένα παιδάκι έγραψε στο βιβλίο επισκεπτών ότι περισσότερο από όλα τού άρεσε το έργο με το σιντριβάνι. Δυο μέρες έψαχνα να βρω ποιο έργο εννοούσε, αλλά δεν τα κατάφερα. Δεν μπορείς να ξέρεις τι βλέπει ο καθένας στο έργο σου. Αν επέλεγα ο ίδιος τους τίτλους, θα ήταν ταυτόσημοι με όσα βλέπετε. Κοινότοποι. Δεν μπορώ να πω με λόγια αυτό που ζωγράφισα. Γι’ αυτό τους έβαλε η γυναίκα μου. Ηρθε κι ένας φίλος μου μια μέρα, βλέπει ένα έργο και με ρωτάει: “Αυτό το νησί είναι η Δοκός;”. Βάφτισα κι εγώ το έργο “Το νησί”» σχολιάζει ο Αλέξης Κυριτσόπουλος τους απρόσμενους τίτλους των έργων του, καθένα από τα οποία αποτελούν, όπως λέει, και μια αυτόνομη ιστορία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Και το «Αδύνατον»; Ζωγραφίζεται;Το αδύνατον έχει να κάνει με κάτι που ξεπερνά την υλικότητα. Στο έργο με τον συγκεκριμένο τίτλο βλέπουμε ένα καράβι να στέκεται λοξά πάνω στη θάλασσα. Η τέχνη από τη φύση της είναι παράλογη. Αναπαριστά την ψυχή του ανθρώπου. Ενας υλιστής δεν αναγνωρίζει την τέχνη.
Και πώς ξεκινάτε να το αποδώσετε στο χαρτί;googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Δεν έχω κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό μου. Η αφορμή μπορεί να είναι ένα χρώμα, μπορεί και όχι. Μπορεί να φτιάξω ένα βουνό και δίπλα ένα σπίτι και εν συνεχεία να ακυρώσω το βουνό και να του βάλω μια καμινάδα πλοίου. Είναι μια συνειρμική και διασκεδαστική διαδικασία. Μια συνεχής μεταμόρφωση που όταν τελειώνει, με μαγικό τρόπο, έχει βγει μια εικόνα. Το βέβαιο είναι ότι με ενδιαφέρει να ζωγραφίζω ανθρώπους. Τα τοπία προκύπτουν παρεμπιπτόντως και συχνά αισθάνομαι την ανάγκη να τα γεμίσω με ανθρωπάκια.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Αρχή πάντων είναι το χρώμα ή η γραμμή;Η γραμμή είναι κάτι αυτοτελές. Δεν τη χρησιμοποιείς για να φτιάξεις κάτι. Κι αν το καταλάβεις, έχεις καταφέρει να μπεις στην αφηρημένη τέχνη. Προσωπικά το συνειδητοποίησα όταν μου χάρισαν ένα βιβλίο του σκιτσογράφου Σαούλ Στάινμπεργκ, ο οποίος με μια γραμμή φτιάχνει μια μπουγάδα, ένα τρένο, μια λίμνη…
Με βοήθησε πολύ και το λέω με πολλή ευγνωμοσύνη. Μπήκα στη ζωγραφική από το σκίτσο. Και το χρώμα προστέθηκε αφότου πήγα στο Παρίσι και είδα τα έργα του Κλεέ και του Ντελακρουά. Το χρώμα συνδέεται με το συναίσθημα. Δεν με ενδιαφέρει αν ταιριάζει το μπλε με το κίτρινο, ούτε η ακρίβεια. Με ενδιαφέρει να αποδώσω το αν κάποιος είναι στεναχωρημένος ή όχι.
Εδώ και μερικές εβδομάδες κυκλοφόρησε και το καινούργιο σας βιβλίο «Το καλό του καλού» (εκδ. Κέδρος). Μια ιστορία που μοιάζει για παιδιά, αλλά, όπως όλα σας τα βιβλία, διαβάζεται με πολύ ενδιαφέρον από τους ενηλίκους, ενώ φέτος το «Παραμύθι με τα χρώματα» συμπληρώνει μισό αιώνα παρουσίας στη ζωή μας. Ποια ανάγκη γεννά μια καινούργια ιστορία;googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Ολα ξεκινάνε από μια ιδέα που πολλές φορές δεν ξέρω καν πώς έρχεται στο μυαλό μου, κι άλλες είναι ιστορίες που έχω ακούσει από φίλους. Με συγκινεί να ακούω ανθρώπους να μου λένε ότι το «Παραμύθι με τα χρώματα» είναι το πρώτο βιβλίο που διάβασαν, ότι το αγοράζουν για τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους. Από την άλλη πλευρά, όσον αφορά τα βιβλία, με τρομάζει το γεγονός ότι ορισμένα από αυτά χάνονται, επειδή δεν πούλησαν αρκετά και οι εκδότες δεν τα ξαναβγάζουν.
Η ιστορία σαν ποτάμι παρασύρει τα πράγματα και ξέρω ότι αυτή είναι η ροή της ανθρωπότητας, αλλά δεν παύει να με στενοχωρεί.
Στα 60 και πλέον χρόνια της διαδρομής σας τι έχει αλλάξει στο εικαστικό σας σύμπαν;Ξεφοβήθηκα. Απελευθερώθηκα. Είναι ένα συναίσθημα που ένιωσα πολύ πρόσφατα όταν δούλευα για το τηλεοπτικό αφιέρωμα στον Διονύση Σαββόπουλο («Long Play», Σκάι). Δεν μπορώ να θυμηθώ πότε φοβήθηκα. Μπορεί να με συνόδευε υποσυνείδητα ο φόβος από την εποχή της Δικτατορίας.
Μπορεί να φοβόμουν και από παιδί κι απλώς οι φόβοι μου να πήραν σάρκα και οστά τότε. Η άρση του φόβου με κάνει να ζωγραφίζω αλλιώς, όχι, αλλιώτικα με μια ελευθερία που πριν δεν αισθανόμουν. Και μπορεί να μην το διακρίνει ο θεατής, αλλά νιώθω ότι με έσπρωξε παρακάτω.
Ο Γιόγκβαν Ισακσεν είναι συγγραφέας από τα Νησιά Φερόες. Θεωρείται ο πιο γνωστός συγγραφέας αστυνομικής λογοτεχνίας στη χώρα του. Από τις εκδόσεις Βακχικόν κυκλοφορεί το αστυνομικό μυθιστόρημά του «Ο χορός των νεκρών», σε μετάφραση Κωνσταντίνας Στασινού.
Από τη δεκαετία του 2000 παρατηρούμε μια παγκόσμια διάδοση της σκανδιναβικής λογοτεχνίας. Από τη Σουηδία, τη Νορβηγία και τη Δανία, μέχρι την Ισλανδία και τώρα τα Νησιά Φερόες. Πού θεωρείτε ότι οφείλεται αυτή η επιτυχία;
Ο λόγος είναι πιθανότατα ότι το νορβηγικό νουάρ συνδυάζει το έγκλημα/φόνο με μια οξυδερκή ματιά στην κοινωνία. Τα περισσότερα σκανδιναβικά αστυνομικά μυθιστορήματα αποτελούν μια αντίθεση τόσο προς τα αμερικανικά θρίλερ όσο και προς τα «άνετα» βρετανικά μυστήρια. Υπάρχει περισσότερο το αίσθημα της καθημερινότητας σε αυτά τα μυθιστορήματα, αλλά ταυτόχρονα και μια υποβόσκουσα, μη συγκεκριμένη απειλή ή φόβος. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι μεγάλο μέρος της αρχικής έμπνευσης προέρχεται ακριβώς από την αμερικανική και τη βρετανική παράδοση.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Ποια είναι η σχέση ανάμεσα στην αστυνομική λογοτεχνία και τα σύγχρονα κοινωνικά ζητήματα; Πιστεύετε ότι το αστυνομικό μυθιστόρημα αποτελεί το «κοινωνικό μυθιστόρημα» της εποχής μας;Με πολλούς τρόπους, η σύγχρονη σκανδιναβική αστυνομική λογοτεχνία είναι το κοινωνικό μυθιστόρημα της εποχής μας. Τα περισσότερα «τυπικά» μυθιστορήματα σήμερα ασχολούνται με τα προσωπικά προβλήματα των πρωταγωνιστών τους – με τη σύζυγο ή τον σύζυγο, τη δουλειά, την ψυχική τους κατάσταση κ.λπ. Η οπτική τους είναι συχνά πολύ στενή. Αντίθετα, το αστυνομικό μυθιστόρημα μπορεί μεν να ξεκινά από ένα συγκεκριμένο έγκλημα/φόνο, αλλά συχνά διευρύνεται σε μια περιγραφή της κοινωνίας στο σύνολό της.
Υπάρχουν συγκεκριμένες τάσεις στην ευρωπαϊκή αστυνομική λογοτεχνία; Πώς διαφέρει η βορειοευρωπαϊκή αστυνομική λογοτεχνία από τη μεσογειακή;googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η αστυνομική λογοτεχνία έχει γίνει ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα λογοτεχνικά είδη και είναι τόσο διαδεδομένη ώστε είναι δύσκολο να μιλήσει κανείς για συγκεκριμένες τάσεις, αφού όλες συνυπάρχουν. Οσον αφορά τα μεσογειακά αστυνομικά μυθιστορήματα, έχω διαβάσει πολύ λίγα. Μπορώ να φανταστώ ότι εκεί όπου το σκανδιναβικό αστυνομικό συχνά ασχολείται με κοινωνικά θέματα γενικά, το νότιο αστυνομικό πιο συχνά έχει να κάνει με τη διαφθορά. Και ότι στη Μεσόγειο εκτιμάτε περισσότερο το καλό φαγητό!
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Ποιοι συγγραφείς πιστεύετε ότι επηρέασαν την εξέλιξη της αστυνομικής λογοτεχνίας από τις αρχές του 20ού αιώνα και μετά;Στη Βρετανία: η Αγκαθα Κρίστι, η Π.Ντ. Τζέιμς, ο Κόλιν Ντέξτερ και ο Ιαν Ράνκιν. Στην Αμερική: ο Ρέιμοντ Τσάντλερ, η Πατρίσια Χάισμιθ, ο Μάικλ Κόνελι και ο Τζέιμς Ελρόι. Αλλά αν πάμε λίγο πιο πίσω, στα τέλη της δεκαετίας του 1880, έχουμε τις ιστορίες του Σέρλοκ Χολμς του Αρθουρ Κόναν Ντόιλ, που περιέχουν όλα τα συστατικά και τις πτυχές που χαρακτηρίζουν και αναμένονται από το είδος σήμερα.
Ποιος πιστεύετε ότι είναι ο λόγος που τα αστυνομικά μυθιστορήματα έχουν γίνει τόσο δημοφιλή στους αναγνώστες;Το αστυνομικό μυθιστόρημα προσφέρει στον αναγνώστη ένα πρόβλημα που λύνεται μέσα στο ίδιο το βιβλίο. Αυτό το είδος ικανοποίησης είναι αρκετά σπάνιο στα «κανονικά» μυθιστορήματα. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την κριτική ματιά προς την κοινωνία, είναι πιθανότατα ένας από τους βασικούς λόγους της δημοφιλίας τους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Διάφορα απρόσμενα περιστατικά και καταστάσεις εμφανίζονται στις σελίδες των μυθιστορημάτων σας. Πού αρχίζει η φαντασία και πώς συνυπάρχει με την πραγματικότητα;Τις περισσότερες φορές, κάτι που συμβαίνει στη φεροϊκή κοινωνία πυροδοτεί αυτό που καταλήγει να γίνει ένα αστυνομικό μυθιστόρημα. Δεν ξεκινώ με σκοπό να αναλύσω ή να ασκήσω κριτική στην κοινωνία, αλλά χτίζοντας μια φανταστική εγκληματική σκηνή προσπαθώ να δώσω μια ρεαλιστική εικόνα του περιβάλλοντος. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι η φαντασία και η πραγματικότητα συνυπάρχουν.
Στο έργο σας υπάρχει κάποια επιρροή από τους μεγάλους συγγραφείς του παρελθόντος; Συγκεκριμένα, από τους πρωτοπόρους Μαχ Σγιέβαλ και Περ Βαλέε; Ή από τον σπουδαίο Χένινγκ Μάνκελ; Ή ακόμα και από το ρεαλιστικό, ωμό ύφος του Ρέιμοντ Τσάντλερ;Στα νεότερά μου χρόνια διάβασα πολλή κλασική αστυνομική λογοτεχνία, αλλά όταν έγραψα το πρώτο μου μυθιστόρημα, η βασική μου έμπνευση ήταν ο Τσάντλερ. Για μένα παραμένει ο κορυφαίος των κορυφαίων. Οπως ο Φίλιπ Μάρλοου, έτσι και ο βασικός μου πρωταγωνιστής έχει πολύ μικρή κοινωνική συνείδηση, αλλά έχει προσωπική συνείδηση.
Δώστε μας μια εικόνα του βασικού πρωταγωνιστή στα μυθιστορήματά σας.
Ονομάζεται Χάνις Μάρτινσον και έχει σπουδάσει δημοσιογραφία στη Δανία. Εζησε πολλά χρόνια στο εξωτερικό, μεταξύ των οποίων και κάποια στη Ρώμη. Επιστρέφει στα Νησιά Φερόες όταν μια γνωστή του πεθαίνει ξαφνικά με μυστηριώδη τρόπο. Από εκεί και πέρα εγκαθίσταται στο Τόρσαβν, εργάζεται σε μια εφημερίδα, έχει φίλους και μια σύντροφο, αλλά ταυτόχρονα είναι κάπως μοναχικός λύκος.
Ο Παναιτωλικός γιόρτασε τα 100 χρόνια από την ίδρυσή του τη Δευτέρα 9 Μαρτίου και στο παιχνίδι της Stoiximan Super League με την Κηφισιά οι οργανωμένοι φίλοι του δημιούργησαν μια μοναδική στιγμή.
Στο πέταλο υψώθηκε ένα τεράστιο πανό, στο οποίο αναγραφόταν η φράση: «Εν Αγρινίω την 9η Μαρτίου του 1926», παραπέμποντας στην ημερομηνία ίδρυσης του συλλόγου και τιμώντας την ιστορία του Παναιτωλικού.
!function(n){if(!window.cnx){window.cnx={},window.cnx.cmd=[];var t=n.createElement('iframe');t.src='javascript:false'; t.style.display='none',t.onload=function(){var n=t.contentWindow.document,c=n.createElement('script');c.src='//cd.connatix.com/connatix.player.js?cid=802bc865-afca-472a-8b42-6b7ce9fd58ba&pid=f3e3fbb3-75f1-4a20-8b5e-04dceaf6285e',c.setAttribute('async','1'),c.setAttribute('type','text/javascript'),n.body.appendChild(c)},n.head.appendChild(t)}}(document);(new Image()).src = 'https://capi.connatix.com/tr/si?token=f3e3fbb3-75f1-4a20-8b5e-04dceaf6285e&cid=802bc865-afca-472a-8b42-6b7ce9fd58ba'; cnx.cmd.push(function() { cnx({ playerId: "f3e3fbb3-75f1-4a20-8b5e-04dceaf6285e", mediaId: "aa04a2db-d03a-4b47-8150-d8ce8b3e8ad1" }).render("e1ddde77ffc74a03a9c4b0cdbb1d4238"); });
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η ομάδα του Γιάννη Αναστασίου αγωνίζεται με επετειακή φανέλα, με πολύ κίτρινο και δύο μπλε οριζόντιες γραμμές, εμπνευσμένη από το παρελθόν. Η ενέργεια αυτή δημιούργησε φαντασμαγορική ατμόσφαιρα στο γήπεδο, δείχνοντας την αγάπη και το πάθος των φιλάθλων για την ομάδα τους, σε μια ιδιαίτερα ξεχωριστή στιγμή για το ελληνικό ποδόσφαιρο.
Ασκήσεις ετοιμότητας πραγματοποιούνται σε όλα τα σχολεία της Κύπρου, με τους μαθητές να εκπαιδεύονται σε διαδικασίες εκκένωσης σε περίπτωση που ηχήσουν οι σειρήνες της Πολιτικής Άμυνας. Η άσκηση είναι καθαρά προληπτική ενώ την ίδια ώρα καθώς η κατάσταση στην Κύπρο δείχνει εξομαλύνεται. Ήδη επέστρεψαν οι πρώτοι φοιτητές που είχαν φύγει μετά από το χτύπημα της βρετανικής βάσης στο Ακρωτήρι.
Όπως αναφέρουν εκπαιδευτικοί, πρόκειται για άσκηση που εφαρμόζεται για πρώτη φορά σε πολλές σχολικές μονάδες, καθώς μέχρι σήμερα είχαν πραγματοποιηθεί μόνο ασκήσεις σεισμού. Το υπουργείο Παιδείας Κύπρου έχει ζητήσει από όλα τα σχολεία να εφαρμόσουν προληπτικά το σχέδιο εκκένωσης, ώστε να διασφαλιστεί η μέγιστη δυνατή ετοιμότητα σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης.
Επιστροφή φοιτητών στην ΚύπροΜία εβδομάδα μετά το χτύπημα στη βρετανική βάση, η κατάσταση στη Μεγαλόνησο δείχνει να εξομαλύνεται. Οι περισσότεροι Έλληνες φοιτητές που είχαν φύγει προσωρινά επιστρέφουν σταδιακά στην Κύπρο, καθώς το κλίμα φαίνεται πιο ήρεμο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ανάμεσά τους και η Μελιτίνη, η οποία, υπό τον φόβο νέων επιθέσεων, είχε αποφασίσει να ταξιδέψει στην Αθήνα, πληρώνοντας –όπως λέει– το «τσουχτερό» εισιτήριο των 300 ευρώ. Η ίδια εξηγεί ότι ο φόβος των γονιών της ήταν καθοριστικός για την απόφασή της να απομακρυνθεί προσωρινά από το νησί.
Οι Κύπριοι φοιτητές, μιλώντας στο «Live News», επισημαίνουν ότι η κατάσταση είναι πλέον πολύ πιο ήρεμη σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα, ιδιαίτερα μετά την αποστολή ενισχύσεων από την Ελλάδα, τη Γαλλία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Κλειστά τα σχολεία μέχρι την Παρασκευή στο ΑκρωτήριΣτην περιοχή του Ακρωτηρίου, παρότι το καθεστώς εκκένωσης παραμένει σε ισχύ, η συντριπτική πλειονότητα των κατοίκων έχει επιστρέψει στα σπίτια της. Μόνο περίπου 200 άτομα εξακολουθούν να φιλοξενούνται σε συγγενικά σπίτια ή ξενοδοχεία.
Τα σχολεία στο Ακρωτήρι θα παραμείνουν κλειστά έως την Παρασκευή, ενώ οι αρχές συνεχίζουν την αξιολόγηση της κατάστασης για την πλήρη αποκατάσταση της καθημερινότητας στην περιοχή.
encrypted-media; gyroscope;
Το Μορφωτικό Ιδρυμα Εθνικής Τραπέζης, συμπληρώνοντας φέτος 60 χρόνια λειτουργίας, εγκαινιάζει έναν κύκλο συναντήσεων με προσωπικότητες από τον χώρο του πολιτισμού. Πρώτος προσκεκλημένος είναι ο ισραηλινός σκηνοθέτης Αμος Γκιτάι, γνωστός για την «αιρετική» του ματιά στην ισραηλινή Ιστορία, τα ντοκιμαντέρ και τις ταινίες μυθοπλασίας του με θέμα τη Μέση Ανατολή, τη σύγκρουση μεταξύ του Ισραήλ και της Παλαιστίνης, την προσωπική και συλλογική μνήμη.
Την ερχόμενη Τρίτη, λοιπόν, στις 19.00 θα μιλήσει με τον δημοσιογράφο Γιώργο Αρχιμανδρίτη για την έννοια της ταυτότητας, τη δύναμη της Ιστορίας και τον κοινωνικοπολιτικό ρόλο της τέχνης στο αμφιθέατρο Cotsen Hall της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών (Αναπήρων Πολέμου 9). Το έργο του Γκιτάι περιλαμβάνει σχεδόν 90 τίτλους που δημιουργήθηκαν σε διάστημα περίπου 40 ετών. Σε αυτούς πρέπει να προστεθούν βίντεο-εγκαταστάσεις, θεατρικές παραγωγές και βιβλία.
Είσοδος ελεύθερη με εγγραφή.
Πληροφορίες: 210-3234.267 & info@miet.gr. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στα αγγλικά με ταυτόχρονη διερμηνεία.
Ο Δημήτρης Κουφοντίνας, ο δολοφόνος αρχιεκτελεστής της διαβόητης τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη «μίλησε». Το «μίλησε» εντός εισαγωγικών κυριολεκτικά και μεταφορικά. Επειδή, για να μείνουμε στο ουσιώδες, όταν μιλάς με αίμα, με φόνους ανθρώπων που εσύ μέσα στη γιάφκα σου δίκασες μόνος σου με την παρέα σου και τους καταδικάσατε επίσης μόνοι σας σε θάνατο και έτσι τους εκτελέσατε, τότε αυτός είναι ο πραγματικός σου «λόγος»: τότε μιλάς αληθινά.
Οχι έπειτα από τριάντα ή σαράντα χρόνια που μέσα από ένα κελί φυλακής, ή ενίοτε… αγροφυλακής, θέλεις ξαφνικά να… πεις την «άποψή σου», να εξηγήσεις, να αναλύσεις, να αποτιμήσεις, να το ένα, να το άλλο, να «καταθέσεις» τη… «μαρτυρία» σου για την εποχή, τις συνθήκες της, τα «πώς», τα «τι», τα «γιατί». Το έχεις πράξει από καιρό: με το σαρανταπεντάρι και με τόσους νεκρούς πίσω σου.
Αλλωστε όλα αυτά συμβαίνουν για έναν και μόνο λόγο: επειδή σε πιάσανε. Αν δεν σε είχαν πιάσει, ποιος ξέρει πόσους και ποιους θα είχες ακόμα δολοφονήσει άνανδρα, κρυμμένος στα σκοτάδια; Ουδείς. Το μόνο που είναι βέβαιο είναι ότι δεν θα έλεγες ποτέ κουβέντα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Τότε, οι σφαίρες θα σου έφταναν και θα σου περίσσευαν, όταν θα κυκλοφορούσες μέσα στο κέντρο της ζωής όπως κάθε άλλος και θα… παρακολουθούσες, όμως όχι πια κρυμμένος, μα πίνοντας βαθιά και κρυφά πανευτυχής τον καφέ σου σε τραπέζια με ανυποψίαστους γνωστούς και φίλους, την απορία όλων για το ποιοι είναι επιτέλους αυτοί οι αδίστακτοι τρομοκράτες που ποτέ δεν τους αγγίζει τίποτα. Τότε, το σαρδόνιο χαμόγελό σου θα σε γέμιζε τόσο πολύ, που δεν θα έλεγες ποτέ και πουθενά ούτε λέξη – φυσικά, καλή είναι και η ελευθερία και οι βόλτες στο Κολωνάκι, ε…
Γι’ αυτούς ακριβώς τους λόγους, ο λόγος του Κουφοντίνα δεν αξίζει πεντάρα. Ούτε ως μαρτυρία, ούτε ως ανάλυση, ούτε ως τίποτα. Απολύτως τίποτα. Είναι όλο ένα μεγάλο τίποτα. Το απόλυτο μηδέν. Και το να ασχολείται κανείς με τα όσα λέει και το να λαμβάνει υπόψη του με τον οποιονδήποτε τρόπο, εξίσου, ή και χειρότερα, καθώς, έτσι, νομιμοποιεί ακριβώς αυτό που θέλει ο Κουφοντίνας, αλλά που ούτε μπορεί ούτε δικαιούται να έχει.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Οι δολοφονίες των ανθρώπων που καταδίκασε στη γιάφκα του σε θάνατο σε χρόνια δημοκρατίας – και μάλιστα ήδη από την ώρα που αυτή ακόμα δεν είχε καν πατήσει καλά στα πόδια της –, γιατί στα χρόνια της τυραννίας πού να κουνηθεί ο… μέγας επαναστάτης. Αυτές και μόνο λένε όλες και πλήρεις τις «αλήθειες» του Κουφοντίνα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Φτάνει λοιπόν η υποκρισία: ο Κουφοντίνας με σφαίρες θα «μιλούσε» ακόμα και σήμερα αν μπορούσε. Και με κανέναν άλλο τρόπο – αλλά δεν μπορεί. Γιατί είναι το χειρότερο είδος εξουσιαστή: αυτού που έχει απόλυτο δικαίωμα ζωής και θανάτου επί των πάντων. Και που το αντλεί από τον εαυτό του.
Είτε μιλάει λοιπόν, είτε γράφει, είτε όχι, ένα και το αυτό: όλα αυτά όχι απλώς δεν συνιστούν ντοκουμέντα και δεν μπορεί να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη, αλλά δεν αξίζουν πεντάρα. Μάλιστα, αν και γενικά βαριά η λέξη, εν προκειμένω ούτε καν επαρκεί: πρόκειται για σκουπίδια της Ιστορίας. Και αυτό θα έπρεπε να το γνωρίζουν καλά όλοι όσοι του δίνουν βήμα – κάτι που φυσικά ουδέποτε θα έπρατταν εάν είχαν την ατυχία να γνωρίσουν, όπως τόσοι αθώοι, τον γνήσιο Κουφοντίνα, αυτόν με το σαρανταπεντάρι.
Που η όποια αλήθεια του είναι εκ των πραγμάτων ψέμα, εκτός αν γράφεται με αίμα.
Η φράντζα των μαλλιών της, που εξείχε εκείνη την ημέρα από την παραδοσιακή μαντίλα που φορούσε, προκάλεσε μία από τις μεγαλύτερες περιπέτειες που έζησε στο Ιράν. Η Δέσποινα Μοιραράκη περιγράφει στο «Live News» όλα όσα έγιναν εκείνη την ημέρα, αλλά και τις διαπιστώσεις της για το τι σημαίνει να είσαι γυναίκα σε αυτήν τη χώρα της Μέσης Ανατολής.
«Με απαξίωσαν»«Ο θρησκευτικός νόμος, το Κοράνι, αναφέρει ότι δεν θα πρέπει να είναι σε κοινή θέα η σάρκα της γυναίκας. Γι’ αυτό φοράμε κάλτσες και γι’ αυτό φορούν και γάντια και βασικά το μόνο που επιτρέπεται είναι μόνο μέσα από τη μαντίλα να έχεις τα μάτια σου ανοιχτά».
Λίγα λεπτά μετά από αυτή τη φωτογραφία, η Δέσποινα Μοιραράκη συνελήφθη και οδηγήθηκε σε αστυνομικό τμήμα του Ιράν.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Κινδύνευε με ποινή φυλάκισης έως και ενός έτους για τα ακάλυπτα μαλλιά της. Τελικά, η επιχειρηματίας απέφυγε τα χειρότερα με αυστηρή επίπληξη και αφέθηκε ελεύθερη μετά από παρέμβαση στενών συνεργατών της και τοπικών αξιωματούχων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });«Κάθισα μέχρι το βράδυ στο κελί και αν δεν ήμουν η Μοιραράκη επιχειρηματίας που έκανα εισαγωγές με πολύ μεγάλο τζίρο από το Ιράν, εγώ θα είχα μείνει εκεί».
Τα όσα έζησε εκείνη την ημέρα, την έκαναν να συνειδητοποιήσει την πραγματικότητα στο Ιράν του 21ου αιώνα κατά τα άλλα.
«Η θέση της γυναίκας δεν υπάρχει. Είναι αντικείμενο, είναι πράγμα».Οι γυναίκες οφείλουν να κυκλοφορούν πάντα με την παραδοσιακή χιτζάμπ στο κεφάλι και μάλιστα χρησιμοποιούνται ακόμα και κάμερες για τον εντοπισμό εκείνων που δεν συμμορφώνονται. Το θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης έχει ρίξει την σκιά του στην καθημερινότητα και σε κάθε πτυχή της ζωής των Ιρανών. Τουρίστες και επιχειρηματίες διαπιστώνουν πως η χώρα οπισθοδρόμησε τις τελευταίες δεκαετίες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Διαβάστε ακόμα: Moτζτάμπα Χαμενεϊ: Τραυματίστηκε ο νέος ανώτατος ηγέτης του Ιράν
Η Δέσποινα Μοιραράκη λέει πως όποτε επισκεπτόταν στο Ιράν, οι συνομιλητές της έδειχναν να απορούν με την επαγγελματική δραστηριότητα και τις επιτυχίες της.
«Μιλάμε για 35 χρόνια πριν. Ήμουνα μία νέα κοπέλα. Δεν μπορούσε να φανταστεί ο Πέρσης έμπορος ότι απέναντί του υπάρχει μία γυναίκα που είναι έμπορος χαλιών. Δεν μου έδιναν σημασία, με απαξίωσαν. Εγώ δεν υπήρχα, δεν ήμουνα ανθρώπινο ον».
Οι γυναίκες στερούνται ίσα δικαιώματα σε θέματα διαζυγίου, κληρονομιάς και επιμέλειας παιδιών. Η αγανάκτηση για το θεοκρατικό καθεστώς οδήγησε πολλές μακριά από το Ιράν.
«Είναι θρησκευτική δικτατορία».Σε κάθε περίπτωση, η σχέση της Δέσποινας Μοιραράκη με το Ιράν είναι πολυετής και παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένη με την επαγγελματική της δραστηριότητα στα χειροποίητα περσικά χαλιά.
Η μαρτυρία της έρχεται να προστεθεί σε εκείνες δεκάδων άλλων γυναικών για τη ζωή στο Ιράν, μετά την άνοδο των μουλάδων στην εξουσία. Με την καταπίεση, όπως λένε, να γίνεται συστηματική και εκείνες που διαφωνούν να μπαίνουν στο στόχαστρο.
encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture”allowfullscreenscrolling=”no”
Εκατοντάδες γυναίκες καταγράφονται κάθε χρόνο επισήμως, από τις αρμόδιες κυβερνητικές υπηρεσίες της Τουρκίας, να έχουν αφαιρέσει τη ζωή τους «πηδώντας από ένα υψηλό σημείο». Οι σχετικοί αριθμοί αυξάνονται εκθετικά, με αποτέλεσμα σήμερα μία στις τέσσερις αυτοκτονίες γυναικών να αποδίδονται σε αυτό το αίτιο, ενώ μόλις πριν από δέκα χρόνια η αναλογία ήταν μία στις πέντε.
Οι οικογένειές τους, καθώς και ακτιβιστές και οργανώσεις που αγωνίζονται κατά της έμφυλης βίας, ισχυρίζονται πως τα συγκεκριμένα στοιχεία αποκρύπτουν περιστατικά στα οποία οι γυναίκες δεν βρέθηκαν από επιλογή τους στο κενό, αλλά σπρώχτηκαν βίαια.
Οπως λένε, έχουν αγωνιστεί επί χρόνια προκειμένου να αποδοθεί δικαιοσύνη αλλά οι αρμόδιοι αξιωματούχοι είτε αδιαφορούν είτε επιλέγουν να συσκοτίζουν τις γυναικοκτονίες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Οι αυτοψίες πρέπει να ξεκινούν στο σημείο του εγκλήματος: Η αστυνομία οφείλει να αντιμετωπίζει τέτοια περιστατικά ως ύποπτα και να συλλέγει όλα τα στοιχεία που υπάρχουν», λέει η γιατρός και αγωνίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών, Γκιουλσούμ Καβ. «Ακόμη κι αν το κάνουν, ωστόσο, οι εισαγγελείς έχουν τη δυνατότητα να αποφανθούν ότι πρόκειται για ατύχημα ή για αυτοκτονία και να κλείσουν τον φάκελο της υπόθεσης», προσθέτει.
Υπογραμμίζει, επίσης, ότι η αύξηση σε αυτού του είδους τους θανάτους έχει να κάνει με τις βελτιωμένες μεθόδους διερεύνησης: «Στο παρελθόν, συνηθίζαμε να βλέπουμε περιπτώσεις γυναικών οι οποίες είχαν χάσει τη ζωή τους εξαιτίας κάποιου δηλητηρίου, όμως τώρα, με τις εξετάσεις αίματος, είμαστε σε θέση να διαπιστώσουμε εάν όντως έχουν δηλητηριαστεί. Το αποτέλεσμα είναι να βλέπουμε μια μείωση σε θανάτους από αυτή την αιτία και μια ταυτόχρονη αύξηση σε εκείνους που προκαλεί η πτώση από μεγάλο ύψος. Εδώ, άλλωστε, είναι πιο δύσκολο να αποδειχθεί κατά πόσο πρόκειται για αυτοκτονία, ατύχημα ή γυναικοκτονία».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Η Καβ έχει αφιερώσει το μεγαλύτερο μέρος του επαγγελματικού της βίου προσπαθώντας να αναγκάσει το τουρκικό κράτος να αντιμετωπίσει σοβαρά την έμφυλη βία ιδρύοντας πριν από 15 χρόνια την οργάνωση «Εμείς θα σταματήσουμε τις γυναικοκτονίες» (KCDP-WWSF). Οπως η ίδια λέει, η κυβέρνηση της Τουρκίας υποκαταμετρά συστηματικά τις γυναικοκτονίες.
Αυτό δε που την εξοργίζει είναι το γεγονός ότι οι ειδικοί ερευνητές διαθέτουν σήμερα τα μέσα και τις μεθόδους προκειμένου να διαπιστώσουν κατά πόσο κάποιος (κάποια) απλώς έπεσε από μεγάλο ύψος ή, αντιθέτως, ωθήθηκε βίαια στο κενό.
Ο Αντόνιο Λόμπο Αντούνες, χρονικογράφος της σύγχρονης πορτογαλικής κοινωνίας, συγγραφέας ενός απαιτητικού έργου που αναμείγνυε στοιχεία μυθιστορήματος, ποίησης και αυτοβιογραφίας, έφυγε στα 83 του χρόνια. Ο Λόμπο Αντούνες γεννήθηκε στη Λισαβόνα, αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή, ειδικεύτηκε στην ψυχιατρική και άσκησε το επάγγελμα του ψυχιάτρου για αρκετά χρόνια, πριν αφοσιωθεί στο γράψιμο.
Η λογοτεχνική του καριέρα ξεκίνησε μετά τη στρατιωτική του θητεία στην Ανγκόλα το 1973, κατά τη διάρκεια του αποικιακού πολέμου της Πορτογαλίας, όπου σημαδεύτηκε από τις εμπειρίες του ως στρατιωτικός γιατρός. Για αυτές γράφει στο πολυφωνικό μυθιστόρημά του «Ωσπου οι πέτρες να γίνουν ελαφρύτερες απ’ το νερό» (εκδ. Πόλις), όπου διασταυρώνονται εικόνες από τον αποικιακό πόλεμο της Ανγκόλα, αλλά και στο «Η άλλη όχθη της θάλασσας». Το 1979 εκδόθηκαν τα πρώτα του βιβλία «Μνήμη ενός ελέφαντα» και «Η γη στο τέλος του κόσμου». Την ίδια χρονιά γνωρίζει την επιτυχία με το μυθιστόρημά του «Τα οπίσθια του Ιούδα», τον μονόλογο ενός άνδρα που επέστρεψε από τον πόλεμο. Τον επόμενο χρόνο κυκλοφόρησε το βιβλίο «Γνώση της κόλασης». Ακολούθησαν πολλά άλλα έργα, όπως τα «Fado Alexandrino» (1983), «As Naus» (1988), «Το Εγχειρίδιο των Ιεροεξεταστών» (1996) και «Το μεγαλείο της Πορτογαλίας» (1997), που εδραίωσαν τη θέση του ως ένα από τα σημαντικότερα ονόματα της σύγχρονης πορτογαλικής λογοτεχνίας.
Προκλητικόςgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ενα τμήμα της πορτογαλικής κοινωνίας δεν τον συμπάθησε ποτέ ιδιαίτερα, επειδή θεωρούσε ότι έγραφε εναντίον της χώρας και της ιστορίας της. Επιπλέον, μερικές φορές μπορούσε να θεωρηθεί προκλητικός, αναφέρει ο ποιητής Πονθ Πονς στην καταλανική εφημερίδα «Ara» για τον Λόμπο Αρούνες, μεταφέροντας τη γνώμη του για έναν ευπώλητο συμπατριώτη του: «Καταλαβαίνω τους αναγνώστες που αγοράζουν βιβλία του Πάουλο Κοέλο επειδή εργάζονται πολλές ώρες και όταν γυρίζουν στο σπίτι τους περιμένει η οικογένειά τους, η τηλεόραση… και χρειάζονται βιβλία για να ξεφύγουν από την πραγματικότητα. Τα βιβλία του Λόμπο Αντούνες δεν είναι ιστορίες απόδρασης από τη ρουτίνα της καθημερινότητας, αλλά αν κάνεις την προσπάθεια να τα ερευνήσεις, καταλήγεις να γοητευτείς».
Ο αφοσιωμένος συγγραφέας, όταν άρχισε να καταλαβαίνει ότι «δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς πολιτική συνείδηση της ζωής», ομολόγησε: «Δεν πιστεύω ότι έχω κάποιο ταλέντο και ότι έχω πετύχει τα πάντα με μεγάλη προσπάθεια και πολλή δουλειά». Ωστόσο το όνομά του πολλές φορές εμφανίστηκε ως η επίσημη πορτογαλική υποψηφιότητα στη λίστα για τα Νομπέλ Λογοτεχνίας. Και ο Τζορτζ Στάινερ, μάγιστρος της λογοτεχνικής κριτικής, τον ξεχώρισε και τον τοποθέτησε πάνω από τον Χοσέ Σαραμάγκου, σημειώνοντας σε συνέντευξή του στον Δημήτρη Δουλγερίδη στο «Books Journal» για τους παραγνωρισμένους συγγραφείς της εποχής του: «Ο σπουδαίος γάλλος ποιητής Ιβ Μπονφουά, ο Αυστριακός Τόμας Μπέρνχαρντ, ο μεγαλύτερος γερμανόγλωσσος μυθιστοριογράφος μετά τον Κάφκα και τον Τόμας Μαν. Ο μεγαλύτερος ιταλός ποιητής δεν ήταν ο Μοντάλε, αλλά ο Μάριο Λούτσι. Αγαπώ ένα-δυο βιβλία του Σαραμάγκο, αλλά ο Αντόνιο Λόμπο Αντούνες είναι ο αυθεντικός συγγραφέας της Πορτογαλίας».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Πώς έγραφεgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Σε συνεντεύξεις του ο Αντόνιο Λόμπο Αντούνες είχε πει ότι όταν έγραφε είχε πάντα στο μυαλό του τη μουσική του Μπαχ, επειδή απαιτεί αμείωτη αποτελεσματικότητα, σχεδόν μαθηματική ακρίβεια. Γι’ αυτό και αναθεώρησε εμμονικά τα έργα του και είχε ένα τόσο προσωπικό στυλ. Παρά τη συνεχή μάχη με τις λέξεις και την αντίσταση των συναισθημάτων, θεωρούσε ότι αυτό ήταν το γοητευτικό στοιχείο της δουλειάς του. «Δεν μπορείς να υποφέρεις όταν γράφεις, πρέπει να νιώθεις χαρά και ευτυχία» επιβεβαίωνε.
Για τη δημιουργική του διαδικασία, έλεγε ότι έχανε τις πρώτες τρεις ή τέσσερις ώρες και μόνο όταν ήταν ήδη εξαντλημένος άρχιζε να ρέει η γραφή. «Νομίζω ότι τα τελευταία κεφάλαια των μυθιστορημάτων μου είναι τα καλύτερα, επειδή είμαι πιο κοντά σε αυτή την κατάσταση, αν και ποτέ δεν τη φτάνω τελείως, και έρχεται μια στιγμή που το βιβλίο σε απορρίπτει. Θέλεις να συνεχίσεις να το αναθεωρείς, αλλά αυτό δεν θέλει να το αγγίξεις πια».
Κάποτε, οι διεθνείς ειδησεογραφικές υπηρεσίες των μεγάλων κρατικών τηλεοπτικών οργανισμών της Ευρώπης, έμοιαζαν με αόρατα δίχτυα ασφαλείας που απλώνονταν πάνω από έναν ταραγμένο κόσμο. Δεν ήταν απλώς φωνές από το εξωτερικό, αλλά σταθεροί πόλοι μιας ενημέρωσης που έδινε νόημα στο χάος, ειδικά σε χώρες που πάλευαν με τη λογοκρισία, την απομόνωση ή την πολιτική αστάθεια.
Σήμερα, όμως, αυτές οι ίδιες φωνές ακούγονται πιο αδύναμες, πιεσμένες από οικονομικές περικοπές, πολιτικές πιέσεις και έναν ψηφιακό ανταγωνισμό που δεν συγχωρεί αδυναμίες. Η κρίση τους δεν είναι απλώς θεσμική, είναι υπαρξιακή.
Κι ενώ ο κόσμος εξακολουθεί να χρειάζεται αξιόπιστους διεθνείς πομπούς των κρίσιμων μηνυμάτων της εποχής, εκείνοι που κάποτε στήριζαν άλλους, τώρα αναζητούν επειγόντως στήριξη οι ίδιοι.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Σε αδιέξοδο φαίνεται πως βαδίζει το BBC World Service, η διεθνής ειδησεογραφική υπηρεσία της δημόσιας τηλεόρασης της Βρετανίας. Οπως ανέφερε ο γενικός διευθυντής του BBC Τιμ Ντέιβι, σε πέντε εβδομάδες αναμένεται η χρηματοδότησή της να διακοπεί αφού δεν έχει υπογραφεί ακόμα κάποια συμφωνία με τη βρετανική κυβέρνηση για την ανανέωσή της.
Μιλώντας σε εκδήλωση για την παγκόσμια ασφάλεια των μέσων ενημέρωσης, ο επικεφαλής του οργανισμού επεσήμανε ότι η τρέχουσα συμφωνία χρηματοδότησης με το υπουργείο Εξωτερικών της χώρας λήγει στα τέλη Μαρτίου κι αν δεν υπάρξει νέα, το BBC World Service κινδυνεύει με λουκέτο. «Περιμένουμε να μάθουμε το αποτέλεσμα της συμφωνίας. Ομως, ενώ περιμένουμε, άλλα δυτικά ειδησεογραφικά πρακτορεία μειώνουν τις διεθνείς ομάδες ρεπορτάζ τους, η παραπληροφόρηση πλημμυρίζει τον ψηφιακό χώρο με απίστευτη ταχύτητα και οι κρατικά υποστηριζόμενες εταιρείες μέσων ενημέρωσης χρησιμοποιούν την τεχνητή νοημοσύνη για να προωθήσουν την προπαγάνδα. Δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο. Ως χώρα, αντιμετωπίζουμε σημαντικές αποφάσεις σχετικά με τον ρόλο μας στη διεθνή σκηνή», επεσήμανε ο Τιμ Ντέιβι, αναδεικνύοντας τη σημασία της συνέχισης ύπαρξης του παραδοσιακού αυτού διεθνούς ενημερωτικού πόλου κύρους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Το μεγαλύτερο μέρος του προϋπολογισμού των 400 εκατομμυρίων στερλινών της υπηρεσίας προέρχεται από το τέλος που πληρώνουν οι βρετανοί τηλεθεατές, αλλά το υπουργείο Εξωτερικών χρειάστηκε επίσης να συνεισφέρει επιπλέον 137 εκατομμύρια για να στηρίξει τη λειτουργία της. Σύμφωνα με τον διευθυντή του BBC, στο μέλλον η επένδυση αυτή θα χρειαστεί να ενταθεί, δεδομένης και της διακοπής χρηματοδότησης των αμερικανικών δημόσιων μέσων ενημέρωσης που λειτουργούσαν στο εξωτερικό, όπως αποφάσισε ο Ντόναλντ Τραμπ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Χαρακτηριστικό του ρόλου που έχει παίξει το BBC World Service σε περιπτώσεις διεθνών συνθηκών έκτακτης ανάγκης, είναι το νέο ραδιοφωνικό πρόγραμμα που εξέπεμψε πριν από λίγες ημέρες ως απάντηση στις συνεχιζόμενες αναταραχές στο Ιράν και τη βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων. Το πρόγραμμα που συμπληρώνει τις υπάρχουσες υπηρεσίες βίντεο και ψηφιακών μέσων του BBC News Persian είναι διαθέσιμο σε μεσαία και βραχέα κύματα σε όλη τη χώρα, προκειμένου να αυξηθεί η πρόσβαση του πληθυσμού σε ειδήσεις και πληροφορίες. Στα ίδια μεσαία κύματα, διατίθεται επίσης και μέρος του τηλεοπτικού περιεχομένου της υπηρεσίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Το βραχυπρόθεσμο πρόγραμμα καλύπτει τις τελευταίες ειδήσεις και εξελίξεις στο Ιράν και περιλαμβάνει φωνές από το εσωτερικό της χώρας, καθώς και τεκμηριωμένη ανάλυση των πιο πρόσφατων πολιτικών, κοινωνικών και οικονομικών εξελίξεων που διαμορφώνουν την κατάσταση στη χώρα. Δεν είναι τυχαίο ότι από τις 8 Ιανουαρίου, που ο ιρανικός λαός βρίσκεται αντιμέτωπος με τη διακοπή πρόσβασης στο Διαδίκτυο, οι ψηφιακές υπηρεσίες του BBC News Persian σημείωσαν τη μεγαλύτερη κάλυψη του τελευταίου χρόνου, με τις πλατφόρμες τους να ξεπερνούν τα 33 εκατομμύρια τηλεθεατές.
Η Deutsche Welle. Σε αντίστοιχη δίνη έχει περιέλθει και η Deutsche Welle. Το Διοικητικό Συμβούλιο της δημόσιας γερμανικής τηλεόρασης, μετά τη μείωση της ομοσπονδιακής επιχορήγησης για το 2026, αποφάσισε να προχωρήσει σε περικοπές ύψους 21 εκατομμύριων ευρώ των υπηρεσιών του.
Θύμα αυτών έπεσε το ελληνικό τμήμα το οποίο αναμένεται να κατεβάσει ρολά, ενώ σε άλλα τμήματα θα περιοριστεί το δημοσιογραφικό δυναμικό. Η ελληνόφωνη υπηρεσία της Deutsche Welle παρείχε τις τελευταίες δεκαετίες ανεξάρτητη ενημέρωση εντός των συνόρων της χώρων, παίζοντας καίριο ρόλο σε περιόδους όπως της χούντας αλλά και της κρίσης του ευρώ. «Η Ελλάδα είναι από καιρό μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης και αποτελεί μια σταθερή δημοκρατία με ένα πολυποίκιλο τοπίο μέσων ενημέρωσης, γι’ αυτό και η DW πρέπει να προβεί σε περικοπές σε αυτόν τον τομέα», ανέφερε ως αιτιολόγηση η ανακοίνωση της γερμανικής τηλεόρασης για τη διακοπή της λειτουργίας της.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και το σχόλιο του Καρλ Γιούστεν, προέδρου του Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης της Γερμανίας, ο οποίος τόνισε: «Λυπούμαστε ιδιαίτερα για το κλείσιμο της ελληνικής υπηρεσίας. Για πάνω από 60 χρόνια, ενίσχυσε τις γερμανο-ελληνικές σχέσεις και έκανε ορατή τη γερμανική προοπτική στην Ελλάδα. Δεν πήραμε αυτή την απόφαση ελαφρά τη καρδία και δεν εγκρίθηκε χωρίς διαφωνίες. Δυστυχώς, οι αναγκαστικές περικοπές έκαναν αυτό το βήμα αναπόφευκτο».
Το υπόλοιπο πλαίσιο περικοπών αγγίζει το ισπανικό τμήμα όπου θα μειωθούν τα δελτία ειδήσεων, ενώ σύντομα παρελθόν θα αποτελέσουν επίσης το ρωσικό σατιρικό μαγκαζίνο «Zapovednik», το πολιτιστικό μαγκαζίνο «Arts Unveiled» και το talk show «Auf den Punkt» σε όλες τις γλωσσικές εκδόσεις του. Επίσης, θα τερματιστούν το επιστημονικό μαγκαζίνο «Tomorrow Today» στα πορτογαλικά για τη Βραζιλία, το περιβαλλοντικό μαγκαζίνο «Eco Africa» στα πορτογαλικά και το «Europeo» με θέμα την Ευρώπη και στις επτά γλωσσικές εκδόσεις του.
Το τίμημα αυτό, πρέπει να πληρωθεί προκειμένου η Deutsche Welle «να παραμείνει μια ισχυρή φωνή για την ελευθερία, ειδικά σε αγορές με περιορισμούς στα μέσα ενημέρωσης, όπως η Ρωσία και το Ιράν», επεσήμανε ο Καρλ Γιούστεν, ο οποίος ωστόσο αναγνώρισε ότι «λόγω των περικοπών, ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας θα πρέπει να αναμένει σημαντικές απώλειες στην εμβέλειά του. Αυτό είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό, καθώς η Ρωσία και η Κίνα επενδύουν σημαντικά στα κρατικά μέσα προπαγάνδας τους, ενώ η αποχώρηση των ΗΠΑ από τις διεθνείς ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές δημιουργεί περαιτέρω κενά. Με τη μείωση της χρηματοδότησης της DW, τόσο η γερμανική όσο και η ευρωπαϊκή προοπτική θα αποδυναμωθούν σε διεθνές επίπεδο – και αυτό σε μια εποχή που η Ευρώπη έχει επείγουσα ανάγκη από νέους εταίρους και συμμάχους».
Το TV5 Monde. Ολοένα και πιο εύθραυστη καθίσταται η λειτουργία του TV5 Monde, της διεθνούς συχνότητας της γαλλικής τηλεόρασης, υπό το βάρος των ευρύτερων δημοσιονομικών πιέσεων που ασκούνται στα δημόσια οπτικοακουστικά μέσα της χώρας. Λόγω των συσσωρευμένων ζημιών που έχει καταγράψει η France Télévisions, τον περασμένο μήνα ψηφίστηκε ένα πακέτο μειώσεων κατά 86 εκατομμύρια ευρώ των δαπανών της ώστε να εξορθολογιστούν οι οικονομικές της αποδόσεις. Αν κι αποφασίστηκε από τα νέα μέτρα να μη χάσει το TV5 Monde κομμάτι των 86 εκατομμυρίων ευρώ του προϋπολογισμού του, η βιωσιμότητά του είναι άμεσα συνδεδεμένη με το ευρύτερο χρηματοδοτικό πλαίσιο της γαλλικής δημόσιας τηλεόρασης που παρουσιάζει σημάδια αστάθειας.
Οι πιέσεις που δέχεται η συχνότητα είναι αυξημένες, αφού τον περασμένο Νοέμβριο, η ελβετική κυβέρνηση πρότεινε την απόσυρση της χρηματοδότησης ύψους 6,1 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως που καταβάλλουν στο TV5 Monde, προκειμένου να εξοικονομήσουν πόρους.
Την ίδια τακτική θέλησαν να ακολουθήσουν και για τις υπόλοιπες υπηρεσίες της ελβετικής ραδιοτηλεόρασης SBC που απευθύνονται στο διεθνές κοινό όπως το κανάλι Swissinfo και το 3sat, πλήττοντας την πρόσβαση 430 εκατομμυρίων νοικοκυριών σε περισσότερες από 210 χώρες και περιοχές που καλύπτουν.
Οι προτάσεις αυτές δεν έγιναν εν τέλει δεκτές από την Ελβετική Γερουσία, ωστόσο τοποθετήσεις όπως του Τζέικομπ Σταρκ, εκπροσώπου του δεξιού Ελβετικού Λαϊκού Κόμματος, ότι «είναι καιρός να κόψουμε αυτόν τον παλιό δεσμό, ακόμα κι αν πονάει», με τη δικαιολογία ότι «η πληροφορία είναι προσβάσιμη σε παγκόσμιο επίπεδο σήμερα», έδωσαν τον τόνο των προκλήσεων που πρέπει να αντιμετωπίσει το TV5 Monde.