Η επόμενη μέρα του αγώνα με τον Ολυμπιακό βρίσκει τον Άρη με κάποια χαμόγελα αλλά και προβληματισμό για το γεγονός ότι δεν ήρθε μία νίκη που κρίνεται αναγκαία βάσει της δύσκολης βαθμολογικής κατάστασης στην οποία παραμένει.
Από αύριο η ομάδα αρχίζει την προετοιμασία της για την εκτός έδρας αναμέτρηση κόντρα στον Αστέρα Τρίπολης, με την οποία ρίχνει αυλαία για το 2025. Ένα παιχνίδι για το οποίο ο Μανόλο Χιμένεθ στρέφει την προσοχή του κυρίως στον Σωκράτη Διούδη.
Ο Έλληνας κίπερ ακολούθησε και σήμερα ατομικό, μετά τη θλάση που υπέστη στο ντέρμπι της 13ης αγωνιστικής με τον ΠΑΟΚ. Ο παίκτης έχει μέρες μπροστά του μέρες για να προλάβει το ματς, ωστόσοδεν τίθεται θέμα…αγωνίας αφού υπάρχει ο φορμαρισμένος Αθανασιάδης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Στις δεδομένες απουσίες υπάρχει και ο Φαμπιάνο Λέισμαν, για τον οποίο ωστόσο τα νέα είναι ευχάριστα. Ο Βραζιλιάνος φαίνεται να γλιτώνει την επέμβαση τους πρσαγωγούς και η επιστροφή του υπολογίζεται στις αρχές του νέου έτους.
Αποκλεισμό της κυκλοφορίας πραγματοποίησαν το απόγευμα της Δευτέρας οι αγρότες από το μπλόκο της Χαλκηδόνας στη Θεσσαλονίκη, δίνοντας αυτή τη φορά έναν πιο γιορτινό τόνο στην κινητοποίησή τους.
Λίγο μετά τις 5 το απόγευμα, οι αγρότες προχώρησαν σε δίωρο αποκλεισμό της παλαιάς Εθνικής Οδού Θεσσαλονίκης – Έδεσσας, στο ύψος της εισόδου της Χαλκηδόνας, επαναλαμβάνοντας τις κινητοποιήσεις των προηγούμενων ημερών.
Η σημερινή δράση, ωστόσο, είχε ξεχωριστό χαρακτήρα. Καλλιτέχνες από την περιοχή, θέλοντας να εκφράσουν τη συμπαράστασή τους, έστησαν ηχεία και μουσικά όργανα, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα γιορτής με ζωντανή μουσική και τραγούδι, ανάμεσα στα παρατεταγμένα τρακτέρ στην παλαιά Εθνική Οδό.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ανάμεσα στους καλλιτέχνες βρέθηκε και ο Γιώργος Ξανθιώτης, ο οποίος ερμήνευσε την επιτυχία «Chiculata», προσφέροντας ψυχαγωγία στους συγκεντρωμένους αγρότες και κατοίκους.
Στο σημείο συμμετείχαν και μέλη του Σωματείου Εργαζομένων ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης (ΕΣΕΑΥΣ), τα οποία σχεδίασαν να ψήσουν κρέατα και να τα μοιράσουν στους διερχόμενους, σε μια συμβολική κίνηση αλληλεγγύης.
Ασθενής σεισμική δόνηση, μεγέθους 3,1 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ σημειώθηκε στις 6:22 το απόγευμα, με επίκεντρο 6 χιλιόμετρα βόρεια της Αριδαίας Πέλλας.
Σύμφωνα με τον Σεισμολογικό Σταθμό του ΑΠΘ, ο σεισμός ήταν επιφανειακός με βάθος τα 3 χιλιόμετρα.
Εξάλλου, λίγα λεπτά αργότερα, στις 6:29 σημειώθηκε ασθενής σεισμική δόνηση, μεγέθους 2,8 βαθμών, με επίκεντρο 4 χιλιόμετρα ανατολικά, βορειοανατολικά της Νέας Σάντας Κιλκίς. Και αυτός ο σεισμός ήταν επιφανειακός, με βάθος τα 3 χιλιόμετρα και παρά το μικρό του μέγεθος, έγινε αισθητός και στη Θεσσαλονίκη.
Θλίψη προκάλεσε στον κόσμο της μουσικής ο θάνατος του Καρλ Κάρλτον, υποψήφιου για Grammy και ενός από τους πιο αναγνωρίσιμους εκπροσώπους της αμερικανικής soul και funk σκηνής. Ο γνωστός τραγουδιστής έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 72 ετών.
Την είδηση του θανάτου του επιβεβαίωσε ο γιος του μέσα από συγκινητική ανάρτηση στο Facebook. «Αναπαύσου εν ειρήνη μπαμπά. Θρύλε Carl Carlton, τραγουδιστή του “She’s a Bad Mamma Jama”», έγραψε, συνοδεύοντας το μήνυμα με φωτογραφία του πατέρα του. «Έδωσες έναν μακρύ και δύσκολο αγώνα στη ζωή και θα μας λείψεις», πρόσθεσε.
Σε ξεχωριστή ανάρτηση, ο γιος του μοιράστηκε πορτρέτο του καλλιτέχνη γράφοντας: «Αναπαύσου εν ειρήνη μπαμπά. Τώρα μπορείς επιτέλους να ξεκουραστείς. Θα σε αγαπώ πάντα».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο Καρλ Κάρλτον, γεννημένος στο Ντιτρόιτ, άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στη μουσική με επιτυχίες όπως το “She’s a Bad Mamma Jama (She’s Built, She’s Stacked)” και το “Everlasting Love”. Τα τραγούδια αυτά τον καθιέρωσαν ως σημαντική μορφή της soul και της R&B, επηρεάζοντας γενιές καλλιτεχνών.
Μακροχρόνια προβλήματα υγείαςΟ θάνατός του σημειώθηκε έξι χρόνια μετά το σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη το 2019 και του προκάλεσε διαρκή προβλήματα υγείας. Μέχρι στιγμής, δεν έχει ανακοινωθεί επίσημα η αιτία του θανάτου.
Ο Carl Carlton αφήνει πίσω του μια πλούσια μουσική κληρονομιά και ένα κοινό που συνέχισε να τον τιμά για το ξεχωριστό του στυλ και τη συμβολή του στη διεθνή μουσική σκηνή.
Αρκετό κρύο τις πρωινές και βραδινές ώρες θα είναι το κύριο χαρακτηριστικό του καιρού την εβδομάδα που διανύουμε, χωρίς βροχές κι έντονα καιρικά φαινόμενα, ωστόσο την εβδομάδα των Χριστουγέννων το σκηνικό αλλάζει, σύμφωνα με τους μετεωρολόγους.
Σύμφωνα με τον Κλέαρχο Μαρουσάκη, μέχρι την Παρασκευή (19/12) ο «Ωμέγα Εμποδιστής» «κλείνει» τον δρόμο στις κακοκαιρίες και τις βροχές. «Μπορεί αυτό το ατμοσφαιρικό βουνό να υψώνεται σαν ομπρέλα προστασίας από πάνω μας, παρόλα αυτά δε σημαίνει, ότι οι καιρικές συνθήκες θα είναι και οι καλύτερες δυνατές», επισημαίνει σε ανάρτησή του και συνεχίζει: «Έτσι, λοιπόν, από τη Λαμία και βορειότερα το χειμωνιάτικο καιρικό μοτίβο θα κυριαρχεί, με τσουχτερό κρύο αρκετές ώρες μέσα στην ημέρα, συνθήκες παγετού τη νύχτα και το πρωί και τις ομίχλες δύσκολα να διαλύονται».
Νοτιότερα, παρά το γεγονός ότι η ημέρα θα ξεκινάει με αρκετό κρύο, η ηλιακή ακτινοβολία κοντά στο μεσημέρι θα ανεβάζει τη θερμοκρασία στους 16 με 18 βαθμούς Kελσίου, σύμφωνα με τον μετεωρολόγο. «Και όλα αυτά μέχρι και την Παρασκευή περίπου, διότι στη συνέχεια το ατμοσφαιρικό βουνό υποχωρεί και ο δρόμος για τις κακοκαιρίες ανοίγει, για να οδηγηθούμε στα Χριστούγεννα πιθανόν και πιο κάτω με έντονα άστατες καιρικές συνθήκες, που σημαίνει ότι οι βροχές θα κυριαρχούν, ενώ τα χιόνια σε πρώτη προσέγγιση θα κρατηθούν ψηλά στα βουνά μας», καταλήγει.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Κολυδάς: Δύο διαταραχές θα επηρεάσουν τη χώρα
Σύμφωνα με τον Θοδωρή Κολυδά, δύο διαταραχές αναμένεται να επηρεάσουν τις περισσότερες περιοχές της χώρας τις επόμενες ημέρες. Η πρώτη από το Σάββατο (20/12) το απόγευμα και την Κυριακή με βροχές στα κεντρικά και νότια και η δεύτερη την Τρίτη και την Τετάρτη στα δυτικά, κεντρικά, τα βόρεια και το Ανατολικό Αιγαίο.
Σύμφωνα με τον μετεωρολόγο, η πρόγνωση ανήμερα των Χριστουγέννων είναι ακόμη επισφαλής.
Η ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ ΑΠΟ 16 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
Χωρίς βροχές μέχρι και την Παρασκευή , ενω τις επόμενες ημέρες θα μας επηρεάσουν δύο διαταραχές. Η πρώτη από το Σάββατο το απόγευμα και την Κυριακή με βροχές στα κεντρικά και νότια και η δεύτερη την Τρίτη και την Τετάρτη στα…
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });— Theodoros Kolydas (@KolydasT) December 15, 2025
Η πρόγνωση της εβδομάδας από την ΕΜΥ Τρίτη 16-12-2025googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Στα δυτικά αναμένονται αραιές νεφώσεις κατά διαστήματα πιο πυκνές. Στα ανατολικά γενικά αίθριος καιρός με λίγες τοπικές νεφώσεις στην ανατολική Θεσσαλία, την Εύβοια, την ανατολική Στερεά και την Κρήτη. Από το μεσημέρι αραιές νεφώσεις.
Η ορατότητα θα είναι τοπικά περιορισμένη κυρίως στα ηπειρωτικά τις πρωινές ώρες και είναι πιθανό να σχηματιστούν ομίχλες. Οι άνεμοι θα πνέουν στα δυτικά νοτιοανατολικοί 3 με 5 και στα ανατολικά από βόρειες διευθύνσεις 4 με 5 και στο Αιγαίο τοπικά 6 μποφόρ.
Η θερμοκρασία δεν θα σημειώσει αξιόλογη μεταβολή. Θα φτάσει στα βόρεια τους 14 βαθμούς Κελσίου, στις υπόλοιπες περιοχές τους 16 με 18 και τοπικά στα Δωδεκάνησα τους 19 βαθμούς Κελσίου.
Παγετός κατά τόπους θα σημειωθεί στα βόρεια ηπειρωτικά τις πρωινές ώρες.
Πιο αναλυτικά:
ΑΤΤΙΚΗΚαιρός: Γενικά αίθριος με λίγες νεφώσεις τις πρωινές ώρες. Από τις προμεσημβρινές ώρες αραιές νεφώσεις.
Ανεμοι: Από βόρειες διευθύνσεις 3 με 4, στα ανατολικά τοπικά 5 μποφόρ.
Θερμοκρασία: Από 05 έως 17 βαθμούς Κελσίου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΚαιρός: Γενικά αίθριος με λίγες νεφώσεις τις πρωινές ώρες. Από το μεσημέρι αραιές νεφώσεις.
Ανεμοι: Μεταβλητοί ασθενείς.
Θερμοκρασία: Από 03 έως 14 βαθμούς Κελσίου.
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΘΡΑΚΗΚαιρός: Γενικά αίθριος. Στη Μακεδονία αραιές νεφώσεις κατά διαστήματα πιο πυκνές από τις προμεσημβρινές ώρες.
Ανεμοι: Μεταβλητοί 2 με 3 μποφόρ και από το μεσημέρι στα ανατολικά από βόρειες διευθύνσεις 4 και πρόσκαιρα έως 5 μποφόρ.
Θερμοκρασία: Από 01 έως 14 βαθμούς Κελσίου. Στη δυτική Μακεδονία 2 με 3 βαθμούς χαμηλότερη.
ΝΗΣΙΑ ΙΟΝΙΟΥ, ΗΠΕΙΡΟΣ, ΔΥΤΙΚΗ ΣΤΕΡΕΑ, ΔΥΤΙΚΗ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣΚαιρός: Αραιές νεφώσεις κατά διαστήματα πιο πυκνές.
Ανεμοι: Νοτιοανατολικοί 3 με 4 μποφόρ.
Θερμοκρασία: Από 04 έως 17 και τοπικά τους 18 βαθμούς Κελσίου. Στο εσωτερικό της Ηπείρου 3 με 4 βαθμούς χαμηλότερη.
ΘΕΣΣΑΛΙΑ, ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΣΤΕΡΕΑ, ΕΥΒΟΙΑ, ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣΚαιρός: Γενικά αίθριος με λίγες τοπικές νεφώσεις στην ανατολική Θεσσαλία, την Εύβοια και την ανατολική Στερεά. Από το μεσημέρι αραιές νεφώσεις.
Ανεμοι: Από βόρειες διευθύνσεις 3 με 4 μποφόρ και στα ανατολικά και νότια έως 5 μποφόρ.
Θερμοκρασία: Από 02 έως 16 και τοπικά τους 17 βαθμούς Κελσίου. Στα βόρεια η μέγιστη 3 με 4 βαθμούς χαμηλότερη.
ΚΥΚΛΑΔΕΣ, ΚΡΗΤΗΚαιρός: Γενικά αίθριος με αυξημένες νεφώσεις στην Κρήτη τις πρωινές ώρες. Από το μεσημέρι αραιές νεφώσεις.
Ανεμοι: Από βόρειες διευθύνσεις 4 με 5 και τοπικά έως 6 μποφόρ.
Θερμοκρασία: Από 12 έως 18 βαθμούς Κελσίου.
ΝΗΣΙΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ – ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑΚαιρός: Γενικά αίθριος. Από το βράδυ αραιές νεφώσεις.
Ανεμοι: Από βόρειες διευθύνσεις 4 με 5 και τοπικά έως 6 μποφόρ.
Θερμοκρασία: Από 10 έως 17 και στα Δωδεκάνησα έως 19 βαθμούς Κελσίου.
Τετάρτη 17-12-2025Γενικά αίθριος καιρός σε όλη τη χώρα, με πρόσκαιρες τοπικές νεφώσεις. Η ορατότητα θα είναι τοπικά περιορισμένη τις πρωινές και νυχτερινές ώρες. Οι άνεμοι θα πνέουν στα δυτικά μεταβλητοί 3 με 4 μποφόρ, στα ανατολικά βόρειοι βορειοανατολικοί 3 με 5 και στο Αιγαίο πρόσκαιρα τοπικά 6 μποφόρ.
Η θερμοκρασία δεν θα σημειώσει αξιόλογη μεταβολή. Θα φτάσει στα βόρεια τους 12 με 14 βαθμούς Κελσίου, στις υπόλοιπες περιοχές τους 16 με 18 και τοπικά στα νότια τους 19 βαθμούς Κελσίου. Παγετός κατά τόπους θα σημειωθεί στα βόρεια ηπειρωτικά τις πρωινές ώρες.
Πέμπτη 18-12-2025Γενικά αίθριος καιρός σε όλη τη χώρα, με πρόσκαιρες τοπικές νεφώσεις. Η ορατότητα θα είναι τοπικά περιορισμένη τις πρωινές και νυχτερινές ώρες και κυρίως στα ηπειρωτικά θα σχηματιστεί κατά τόπους ομίχλη.
Οι άνεμοι στο Ιόνιο και τα ηπειρωτικά θα είναι μεταβλητοί ασθενείς, στο Αιγαίο θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις 3 με 4 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα σημειώσει μικρή άνοδο.
Παρασκευή 19-12-2025Γενικά αίθριος καιρός, με πρόσκαιρες τοπικές νεφώσεις που από το βράδυ στα δυτικά θα αυξηθούν. Η ορατότητα θα είναι τοπικά περιορισμένη τις πρωινές και νυχτερινές ώρες και κυρίως στα ηπειρωτικά θα σχηματιστεί κατά τόπους ομίχλη.
Οι άνεμοι στο Ιόνιο και τα ηπειρωτικά θα είναι μεταβλητοί ασθενείς, στο Αιγαίο θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις 3 με 4 και βαθμιαία τοπικά 5 μποφόρ. Η θερμοκρασία δεν θα σημειώσει αξιόλογη μεταβολή.
Σάββατο 20-12-2025Αραιές νεφώσεις που βαθμιαία από τα δυτικά θα πυκνώσουν και θα σημειωθούν τοπικές βροχές κυρίως στα νοτιοδυτικά, όπου από το βράδυ πιθανώς να εκδηλωθούν και μεμονωμένες καταιγίδες.
Η ορατότητα τις πρωινές ώρες θα είναι τοπικά περιορισμένη κυρίως στα ηπειρωτικά. Οι άνεμοι θα πνέουν ανατολικοί βορειοανατολικοί 3 με 5 και βαθμιαία τοπικά 6 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα σημειώσει μικρή πτώση στα κεντρικά και βόρεια.
Ο Παναθηναϊκός AKTOR ολοκληρώνει την προετοιμασία του στην Κωνσταντινούπολη ενόψει της αναμέτρησης με τη Φενέρμπαχτσε για τη 16η αγωνιστική της EuroLeague, ωστόσο ένα απρόοπτο ήρθε να δυσκολέψει τα πλάνα του Εργκίν Αταμάν.
Κατά τη διάρκεια της απογευματινής προπόνησης της Δευτέρας (15/12), ο Κέντρικ Ναν γύρισε τον αστράγαλό του και αναγκάστηκε να αποχωρήσει πρόωρα, έπειτα από μόλις δέκα λεπτά συμμετοχής. Η κατάστασή του θα επανεκτιμηθεί λίγο πριν το τζάμπολ του αγώνα, με το τεχνικό επιτελείο να διατηρεί συγκρατημένη αισιοδοξία για τη συμμετοχή του.
Ο προπονητής των «πρασίνων», μιλώντας σε τουρκικό Μέσο, εξέφρασε την ελπίδα ότι ο Αμερικανός γκαρντ θα καταφέρει να δώσει το «παρών» απέναντι στη Φενέρμπαχτσε, παρά το πρόβλημα που προέκυψε στον αστράγαλο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Στον αντίποδα, θετικά είναι τα νέα για τον Τζέντι Οσμάν, ο οποίος προπονήθηκε κανονικά και τέθηκε στη διάθεση του Αταμάν, παρότι προέρχεται από μεγάλο αγωνιστικό διάστημα απουσίας.
Δεν έχει τέλος το σίριαλ με την παράδοση του διπλώματος οδήγησης του Στέφανου Τσιτσιπά.
Το μεσημέρι της Δευτέρας, ο διάσημος τενίστας κατέθεσε αίτηση θεραπείας στην Τροχαία της Αττικής οδού όπου και βεβαιώθηκε τροχονομική παράβαση.
Όπως είπε ο Βασίλης Λαμπρόπουλος, αστυνομικός συντάκτης των εφημερίδων «ΤΟ ΒΗΜΑ» και «ΤΑ ΝΕΑ», οι δικηγόροι του υποστηρίζουν ότι ο τενίστας άργησε να πατήσει το link από τον gov.gr σχετικά με την ενημέρωση για την υπερβολική ταχύτητα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Παράλληλα ανέφερε πως ο ίδιος δεν είναι ο πραγματικός παραβάτης εμμένοντας στην θέση πως ο πατέρας του ήταν εκείνος που πιάστηκε να οδηγεί με 210 χιλιόμετρα στην Αττική οδό.
Σύμφωνα με τον δικηγόρο του Λευτέρη Μανουσάκη, ο Στέφανος Τσιτσιπάς, διαθέτει δίπλωμα οδήγησης το οποίο ισχύει στην Ελλάδα.
Ο κ. Μανουσάκης απέφυγε επί της ουσίας να απαντήσει εάν του δίπλωμα του Στέφανου Τσιτσιπά έχει εκδοθεί στην Ελλάδα ή σε κάποια άλλη χώρα της ΕΕ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Υπενθυμίζεται ότι σχετική ανακοίνωση εξέδωσε την προηγούμενη βδομάδα ο δικηγόρος του παρουσιάζοντας σύμφωνα με τον ίδιο τα πραγματικά γεγονότα.
Η ανακοίνωση του πληρεξούσιου δικηγόρου του Στέφανου Τσιτσιπά:«Ως πληρεξούσιος δικηγόρος του διεθνούς φήµης τενίστα Στέφανου Τσιτσιπά, αναφορικά µε τροχονοµική παράβαση η οποία φέρεται να έλαβε χώρα την 24/09/2025 και η οποία αναίτια έλαβε απερίγραπτα µεγάλη δηµοσιότητα, µε αναπαραγωγή πλήθους ψευδών ειδήσεων και σχολίων από αδιευκρίνιστες πηγές, µε σκοπό την παντελώς αδικαιολόγητη και, επί του παρόντος, ακατανόητη επίθεση στο πρόσωπο ενός αθλητή που έχει µόνο προσφέρει στο κοινωνικό σύνολο και στη χώρα του, δηλώνονται τα ακόλουθα:
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Οι αναγκαίες εξηγήσεις και διευκρινίσεις έχουν δοθεί, αποκλειστικά και προσηκόντως στις αρµόδιες αστυνοµικές αρχές, οι οποίες µέχρι σήµερα έχουν επιδείξει υποδειγµατική συµπεριφορά . Τα δε περιθώρια που τάσσει ο νόµος είναι απολύτως σαφή και δεν χρήζουν περαιτέρω δηµόσιων εξηγήσεων.
Δυστυχώς, τα πραγµατικά γεγονότα δεν δύνανται να επιβεβαιώσουν ούτε να θρέψουν τη χαιρεκακία ορισµένων.
Τα γεγονότα έχουν ως εξής:i. Ουδέποτε ο Στέφανος Τσιτσιπάς υπήρξε οδηγός του εν λόγω οχήµατος. Αν και είναι ιδιοκτήτης αυτού, την επίµαχη ηµέρα το είχε παραχωρήσει στον πατέρα του, Απόστολο Τσιτσιπά, και συνεπώς ουδέποτε κατελήφθη να οδηγεί ή να προκαλεί οποιοδήποτε είδους ατύχηµα.
ii. Ουδέποτε ζητήθηκε από τον Στέφανο Τσιτσιπά να επιδείξει άδεια ικανότητας οδήγησης που νοµίµως κατέχει. Αµέσως µόλις έλαβε γνώση της βεβαίωσης της παράβασης και εντός της προβλεπόµενης εκ του νόµου προθεσµίας, προέβη σε όλες τις νόµιµες ενέργειες για τη γνωστοποίηση του πραγµατικού οδηγού του οχήµατος, προκειµένου η παράβαση να βεβαιωθεί στο πρόσωπο που πράγµατι την τέλεσε.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Ο δε πραγµατικός οδηγός του οχήµατος, ήτοι ο πατέρας του, Απόστολος Τσιτσιπάς, προσήλθε αµέσως ενώπιον των αρµόδιων αρχών, προκειµένου να του επιβληθούν οι προβλεπόµενες από τον νόµο κυρώσεις, αποδέχθηκε εξίσου άµεσα την ευθύνη που αναλογούσε στην πράξη του, προσκοµίζοντας συγχρόνως όλα τα απαιτούµενα εκ του νόµου έγγραφα, τα οποία αποδεικνύουν ρητά, ακλόνητα και αναµφίβολα ότι εκείνος ήταν ο οδηγός του οχήµατος κατά την ανωτέρω ηµεροµηνία.
Εν κατακλείδι, η απολύτως σύννοµη συµπεριφορά του Στέφανου Τσιτσιπά και της οικογενείας του είναι αδιαµφισβήτητη. Ως εκ τούτου, καλούνται όσοι έχουν προβεί σε ανακριβείς ή συκοφαντικές αναφορές να ανακαλέσουν, ή τουλάχιστον να επιδεικνύουν τη δέουσα επιφύλαξη, προκειμένου να μην συνεχίζεται η αδικαιολόγητη προσβολή της προσωπικότητας και της φήµης ενός ανθρώπου που έχει τιµήσει την Ελλάδα τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό».
encrypted-media; gyroscope;
Το FBI ανακοίνωσε ότι απέτρεψε μια εκτεταμένη βομβιστική επίθεση με πολλαπλούς στόχους, ανάμεσά τους πράκτορες και οχήματα της μεταναστευτικής υπηρεσίας στο Λος Άντζελες και την κομητεία Όραντζ της Καλιφόρνιας, σύμφωνα με δήλωση της υπουργού Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, Παμ Μπόντι.
Η Μπόντι ανέφερε πως το «Μέτωπο Απελευθέρωσης του Νησιού της Χελώνας», μια ακροαριστερή, φιλοπαλαιστινιακή και αντικυβερνητική ομάδα, σχεδίαζε να εξαπολύσει σειρά βομβιστικών επιθέσεων στην Καλιφόρνια, ξεκινώντας από την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Η οργάνωση φέρεται να είχε στοχοποιήσει κυβερνητικές υπηρεσίες και εταιρείες.
Τέσσερις άτομα κατηγορούνται για συνωμοσία και κατοχή μη καταγεγραμμένης καταστροφικής συσκευής, σύμφωνα με έγγραφα που κατατέθηκαν στο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της Κεντρικής Περιφέρειας της Καλιφόρνιας. Οι αρχές υποστηρίζουν ότι οι ύποπτοι σχεδίαζαν να τοποθετήσουν εκρηκτικούς μηχανισμούς σε πέντε διαφορετικά σημεία, στοχεύοντας δύο αμερικανικές εταιρείες τα μεσάνυχτα της Πρωτοχρονιάς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οι κατηγορούμενοι είναι οι Όντρεϊ Αϊλίν Κάρολ, Ζάκαρι Άαρον Πέιτζ, Ντάντε Γκάφιλντ και Τίνα Λάι. Σύμφωνα με ένορκη κατάθεση, η Κάρολ είχε δείξει τον Νοέμβριο ένα οκτασέλιδο χειρόγραφο με τίτλο «Επιχείρηση Ήλιος του Μεσονυκτίου» σε εμπιστευτική πηγή, όπου περιγραφόταν λεπτομερώς το σχέδιο των επιθέσεων.
Η ίδια και ο Πέιτζ φέρονται να στρατολόγησαν τους δύο άλλους κατηγορουμένους για την υλοποίηση του σχεδίου, προμηθευόμενοι υλικά για την κατασκευή βομβών και μεταβαίνοντας στην έρημο Μοχάβι στις 12 Δεκεμβρίου, προκειμένου να δοκιμάσουν εκρηκτικές συσκευές.
Οι πράκτορες του FBI παρενέβησαν εγκαίρως, προτού κατασκευαστεί λειτουργικός εκρηκτικός μηχανισμός, αποτρέποντας έτσι μια ενδεχομένως πολύνεκρη επίθεση στην Καλιφόρνια.
Οταν η Τζέιν Όστιν (1775 – 1817) έγραψε το «Περηφάνια και προκατάληψη» στο διάστημα 1796-97 είχε δώσει έναν πρώτο τίτλο «First Impressions» (Πρώτες εντυπώσεις). Ο πατέρας της έγραψε στον εκδότη Τόμας Καντέλ για να μοιραστεί μαζί του το χειρόγραφο της κόρης του, χωρίς όμως να λάβει θετική ανταπόκριση. Ωστόσο το 2023 η Εστία – Μουσείο Τζέιν Οστιν σημείωσε ότι 210 χρόνια μετά την πρώτη έκδοσή του το βιβλίο αυτό πούλησε περισσότερο από 20 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως και εξακολουθεί να ανατυπώνεται ως το δημοφιλέστερο μυθιστόρημα της συγγραφέα.
Σύμφωνα με το Smithsonian Magazine, η ιστορία έκδοσης του «Pride and Prejudice» συνεχίστηκε όταν ο αδελφός της Τζέιν, στρατιωτικός Χένρι Οστιν, γνώρισε την αδελφή του σε έναν λονδρέζο βιβλιοπώλη, τον Τόμας Ιγκερτον. Αυτός και αποφάσισε το 1811 να εκδώσει πρώτα το «Λογική και ευαισθησία», αφού όμως η Τζέιν του πλήρωσε τα έξοδα παραγωγής, προβολής και διανομής. Η ίδια συμφώνησε να κυκλοφορήσει χωρίς το όνομά της, αλλά ανώνυμα με την ένδειξη «μίας Κυρίας». Οι πωλήσεις της «Λογικής και ευαισθησίας» ήταν πολύ καλές και ο εκδότης Ιγκερτον ήταν πρόθυμος να συνεχίσει με άλλο ένα βιβλίο της Τζέιν Οστιν, το «Περηφάνια και προκατάληψη» δεχόμενος να αναλάβει τα έξοδα. Το μυθιστόρημα για τις κόρες της οικογένειας Μπένετ κυκλοφόρησε στις 28 Ιανουαρίου 1813 με την επεξήγηση ότι προέρχεται από τη συγγραφέα του «Λογική και ευαισθησία».
Από τότε το συγκεκριμένο βιβλίο θεωρείται ένα κλασικό ευχάριστο ανάγνωσμα κάτι που χαρακτηρίζει τα περισσότερα έργα της Οστιν. «Στον Α’ και στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τα βιβλία της Τζέιν Οστιν διαβάζονταν στα χαρακώματα», λέει η Σόφι Ρέινολντς, υπεύθυνη συλλογών του Jane Austen’ s House. «Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τα μυθιστορήματά της συνταγογραφούνταν σε στρατιώτες που έπασχαν από σοκ βομβαρδισμού, επειδή η ανάγνωσή τους λειτουργούσε ανακουφιστικά και πολύ χαλαρωτικά». Ενώ το «Περηφάνια και προκατάληψη» φαίνεται ότι ηρέμησε ακόμη και τον βρετανό πρωθυπουργό Ουίνστον Τσόρτσιλ, ο οποίος ζήτησε από την κόρη του να του το διαβάσει όταν το 1943 αρρώστησε με πνευμονία. Η Οστιν γνώριζε και έγραφε με σαφήνεια για τους ανθρώπους που ανήκαν στο δικό της κοινωνικό στρώμα, παρατηρεί η Τζουλιέτ Γουέλς, συνεπιμελήτρια της έκθεσης «Α Lively Mind: Jane Austen at 250» στη Βιβλιοθήκη Μόργκαν της Νέας Υόρκης. «Ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για τις εμπειρίες των γυναικών, αλλά χάρη στα αδέλφια της ήταν σαφές ότι γνώριζε καλά και τους άνδρες, όντας ενήμερη για «τα κρίσιμα σημεία της ζωής τους».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Το μυστικό της επιτυχίας«Η Οστιν ενδιαφέρεται πραγματικά για τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις που συμβαίνουν σε όλους μας συνεχώς», λέει η Γουέλς. «Για το ποια είναι η δυναμική στο εσωτερικό μίας οικογένειας, για το πώς είναι να έχεις ένα δύσκολο μέλος στην οικογένεια. Ή για το πώς είναι να ζεις σε ένα μέρος που δεν είναι πολύ μεγάλο και όλοι γνωρίζουν τα προσωπικά του άλλου και είναι τόσο συναρπαστικό όταν κάποιος νέος έρχεται στην πόλη και πώς όλος ο περίγυρος αντιμετωπίζει τον ερχομό του. Η Τζέιν Οστιν εκμεταλλεύεται στο έπακρο αυτές τις πολύ γνωστές καταστάσεις. Και ένα μέρος της διαχρονικής επιτυχίας του βιβλίου το οποίο διαβάζεται πολλές φορές από τους αναγνώστες του να οφείλεται σε αυτήν την ικανότητά της να περικλείει αυτές τις λεπτομέρειες».
Η τεχνητή νοημοσύνη δεν αλλάζει μόνο τον τρόπο που δουλεύουν οι υπολογιστές· αλλάζει και τις ισορροπίες της παγκόσμιας βιομηχανίας. Τους τελευταίους μήνες έχει αρχίσει να διαμορφώνεται μια νέα κρίση, λιγότερο ορατή αλλά εξαιρετικά κρίσιμη: η κρίση της μνήμης. Στο επίκεντρο βρίσκεται η μνήμη RAM, ένα βασικό εξάρτημα σχεδόν κάθε ηλεκτρονικής συσκευής, του οποίου η τιμή αυξάνεται ραγδαία σε όλο τον κόσμο.
Η RAM (Random Access Memory – Μνήμη Τυχαίας Προσπέλασης) είναι η «βραχυπρόθεσμη μνήμη» ενός υπολογιστή ή μιας συσκευής. Εκεί αποθηκεύονται προσωρινά τα δεδομένα και οι εντολές που χρησιμοποιούνται εκείνη τη στιγμή, ώστε ο επεξεργαστής να έχει άμεση και γρήγορη πρόσβαση. Οσο περισσότερη και ταχύτερη RAM διαθέτει ένα σύστημα, τόσο πιο ομαλά τρέχει εφαρμογές, προγράμματα, παιχνίδια ή – στην περίπτωση των data centers – αλγορίθμους τεχνητής νοημοσύνης. Χωρίς επαρκή RAM, ακόμη και ο πιο ισχυρός επεξεργαστής μπλοκάρει.
Η παγκόσμια ζήτηση για RAM έχει εκτοξευθεί λόγω της ανεξέλεγκτης ανάπτυξης των data centers που εκπαιδεύουν και λειτουργούν μεγάλα μοντέλα AI.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οι ανάγκες τους είναι τόσο τεράστιες και τόσο επικερδείς, ώστε πολλοί κατασκευαστές μνήμης ανακατευθύνουν την παραγωγή τους μακριά από την καταναλωτική αγορά και προς τους τεχνολογικούς κολοσσούς. Το αποτέλεσμα είναι μια πρωτοφανής πίεση στις τιμές. Στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη, μια μνήμη RAM 16GB που μέχρι το καλοκαίρι κόστιζε 80-100 δολάρια, πλέον ξεπερνά συχνά τα 230-260 δολάρια, καταγράφοντας αύξηση άνω του 150% μέσα σε λίγους μήνες. Στην Ασία, όπου βρίσκεται και μεγάλο μέρος της παραγωγής, η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη: σε ορισμένες αγορές οι τιμές έχουν τριπλασιαστεί ή και εξαπλασιαστεί, ενώ εταιρείες εφαρμόζουν περιορισμούς στις πωλήσεις, διαθέτοντας συγκεκριμένο αριθμό μονάδων ανά πελάτη. Στην Κίνα και τη Νοτιοανατολική Ασία, κατασκευαστές smartphones και ηλεκτρονικών συσκευών μιλούν ήδη ανοιχτά για ανατιμήσεις προϊόντων.
Η Samsung έχει αυξήσει έως και 60% τις τιμές μνημών για servers, ενώ κολοσσοί όπως η Micron ανακοίνωσαν ότι αποσύρονται σταδιακά από την αγορά καταναλωτικών προϊόντων, προκειμένου να καλύψουν τις ανάγκες της AI.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Η αύξηση δεν αφορά μόνο τη RAM. Οι SSD, οι GPU και γενικότερα όλα τα υποσυστήματα που συνδέονται με την αποθήκευση και επεξεργασία δεδομένων ακολουθούν ανοδική πορεία. Και επειδή η μνήμη βρίσκεται παντού – σε κινητά τηλέφωνα, αυτοκίνητα, βιομηχανικό εξοπλισμό, τηλεοράσεις, ιατρικές συσκευές – το πρόβλημα αποκτά διαστάσεις πολύ μεγαλύτερες από μια «κρίση για gamers». Αναλυτές προειδοποιούν ότι η έλλειψη μνήμης μετατρέπεται σε συστημικό κίνδυνο.
Το έργο «Οι Ζωντανοί» του Γιώρκου Ονησιφόρου, με τους Έβελυν Ασουάντ και Γιώρκο Ονησιφόρου παρουσιάζεται έως τις 21 Δεκεμβρίου στον χώρο H.ug (Μελιταίων 14, Άνω Πετράλωνα).
Πρόκειται για ένα παραμύθι που αφηγούνται μια γυναίκα, ένας άντρας κι ένα ηλεκτρικό μπάσο. Μιλά για ένα παιδί που πάει να βρει τον φόβο. Που διασχίζει τις θάλασσες και φτάνει σε μια μαύρη γη. Που βουτά σ’ ένα πηγάδι και τρέχει στο υπόγειο σιδερένιο δάσος να βρει νερό. Που συναντά το θεριό και παλεύει μαζί του.
Με αφορμή τις παραστάσεις, ο Γιώργος Ονησιφόρου μίλησε στα «Νέα».googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Το έργο «Οι ζωντανοί» συνδέει μια γυναίκα, έναν άντρα και ένα ηλεκτρικό μπάσο σε ένα παραμύθι για την αναζήτηση του φόβου. Πώς προέκυψε αυτή η ιδιαίτερη τριάδα χαρακτήρων και μέσων;«Οι Ζωντανοί» είναι ένα παραμύθι που αφηγείται ένας άντρας στον γέρο πατέρα του για να κοιμηθεί.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Τα δυο αδέρφια του θα τον βοηθήσουν να πει την ιστορία: η αδερφή του θα γίνει το κορίτσι που θα συναντήσει ο ήρωας στον κάτω κόσμο, θα γίνει η φωνή των ζώων και των πουλιών, αυτή που ζητά βοήθεια και που βοηθά τον ήρωα· ο άλλος αδερφός, σιωπηλός, θα σπρώξει τη βάρκα της ιστορίας με τον ήχο του μπάσου του, με τη γλώσσα στην οποία μπορεί να μιλήσει καλύτερα.
Το παιδί στο έργο πάει να βρει τον φόβο και αντιμετωπίζει το θεριό. Πώς ορίζετε εσείς τον φόβο στη ζωή και στο θέατρο;Ένας πρωταρχικός φόβος είναι ο φόβος του αφανισμού. Ότι ένας άλλος οργανισμός, κάποιο ζώο ή άνθρωπος, ένα φυσικό φαινόμενο, η φτώχεια ή μια μαζική φονική μηχανή μπορεί να μας αφανίσει. Είναι ένας φόβος απέναντι σ’ ό,τι νιώθουμε να μας απειλεί. Από τον πόλεμο μέχρι την ψυχική ασθένεια, από τη φθορά του σώματος και των αγαπημένων μέχρι τη συρρίκνωση της ελευθερίας, της σκέψης και της έκφρασης. Ο φόβος προκύπτει από μια έκθεση του ζωντανού μέσα στον κόσμο. Καθετί που ζει εκτίθεται. Στο βλέμμα των άλλων, στις συνθήκες, στον χώρο και τον χρόνο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Φτιάχνουμε σπίτια για να προστατευτούμε, φτιάχνουμε ταυτότητες, ομάδες, θεσμούς, θέατρα, σχέσεις… Πάντα όμως κάτι θα έρχεται, θα καλεί ή θα εισβάλλει σ’ ό,τι είναι ζωντανό και εκτίθεται στη ζωή.
Το έργο μιλά για την ανάγκη του ανθρώπου να ελευθερωθεί, να βρει σχέσεις, να επιβιώσει. Πώς βλέπετε την έννοια του «ζωντανού» σήμερα;Για να ’σαι ζωντανός πρέπει σίγουρα ν’ αναπνέεις, αλλιώς παίρνεις μεταγραφή για την ομάδα των νεκρών. Την έννοια του ζωντανού τη συνδέω με την ανάσα, με τον απαραίτητο χώρο που χρειάζεται να βρούμε ή να δημιουργήσουμε για ν’ αναπνεύσουμε. Υπάρχουν βέβαια κι όλοι αυτοί που αναπνέουν και που δεν μοιάζουν και πολύ με ζωντανούς, όπως κι αυτοί που δεν αναπνέουν πια, αλλά η παρουσία τους, το έργο τους είναι ζωντανό, αναπνέει.
Το ταξίδι του παιδιού αλλάζει την αντίληψή του για τον κόσμο. Πώς ελπίζετε να αλλάξει το ταξίδι των θεατών;Το θέατρο δεν μπορεί να υποσχεθεί κανένα ταξίδι, ακριβώς επειδή είναι ζωντανό και μπορεί να ανατραπεί ανά πάσα στιγμή. Από τους ίδιους τους ηθοποιούς, απ’ τους θεατές, από ένα σεισμό, από έναν γείτονα… Είναι μια τέχνη πλήρως εκτεθειμένη στο παρόν. Όσον αφορά τις ελπίδες μου, εύχομαι η παράσταση να προσφέρει στο κοινό ένα βίωμα προσωπικού, δικού τους ταξιδιού.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Το έργο μιλά για την ανάγκη να συνεχίζουμε. Τι σημαίνει για εσάς «συνέχιση» σε προσωπικό και καλλιτεχνικό επίπεδο;Να συνεχίζεις να περπατάς τον δρόμο σου. Με συνοδοιπόρους κι άλλοτε μόνος. Να κοιτάς τι συμβαίνει γύρω σου καθοδόν. Ν’ ακούς, να μιλάς, ν’ αγγίζεις, να γεύεσαι. Να κρατάς τη σκέψη σου ζωντανή και να προσέχεις τις κατολισθήσεις.
Αν η «μαύρη γη» ήταν μια επιλογή ζωής, ποιο δρόμο θα σας ανάγκαζε να ακολουθήσετε;Η μαύρη γη είναι μια γη καμένη, η γη που αφήνει πίσω του ένας πόλεμος, μια καταστροφή. Κάποιοι θα φύγουν για να επιβιώσουν, διασχίζοντας θάλασσες και βουνά, κάποιοι άλλοι θα μείνουν πίσω. Όταν καίγεται ένα δάσος, τα ζώα τρέχουν να σωθούν, δεν έχουν επιλογή.
Αγωνία επικρατεί για τον 33χρονο γιατρό του Βενιζέλειου Νοσοκομείου Αλέξη Τσικόπουλο που αγνοείται στην Κρήτη εδώ και οκτώ ημέρες, με τους γονείς του να ζουν έναν εφιάλτη καθώς οι έρευνες δεν έχουν αποδώσει καρπούς. Κάθε ώρα που περνά εντείνει την ανησυχία τους και τη δοκιμασία της ψυχολογικής τους αντοχής.
Νέες μαρτυρίες αξιολογούνται και κατευθύνουν τις κινήσεις των Αρχών. Οι γονείς του αγνοούμενου γιατρού δηλώνουν πως προσεύχονται για ένα θαύμα. «Να μην έχει καταλήξει φοβάμαι», είπε ο πατέρας του, περιγράφοντας στην εκπομπή Live News του MEGA την απόγνωση που βιώνει η οικογένεια. Το αυτοκίνητο του 33χρονου εντοπίστηκε με μηχανική βλάβη στην περιοχή του Αποκόρωνα στα Χανιά, ωστόσο οι εκτεταμένες έρευνες γύρω από το σημείο δεν έδωσαν κανένα αποτέλεσμα. «Το αυτοκίνητο βρέθηκε χαλασμένο επάνω στο χωριό», ανέφερε η μητέρα του, η οποία παρακολουθεί τις εξελίξεις με αγωνία.
Η δήλωση εξαφάνισης του γιατρού έγινε το βράδυ της Κυριακής 7 Νοεμβρίου. Από τότε, οι έρευνες συνεχίζονται χωρίς απαντήσεις. Την ημέρα που χάθηκαν τα ίχνη του, ο 33χρονος είχε τηλεφωνήσει στον πατέρα του στη Θεσσαλονίκη, λέγοντάς του πως δεν αισθανόταν καλά και ζητώντας του να ταξιδέψει στην Κρήτη. Ο πατέρας του έφτασε στο Ηράκλειο, όμως ο γιος του είχε ήδη εξαφανιστεί.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο πατέρας του ωτορινολαρυγγολόγου θυμάται λεπτό προς λεπτό τα γεγονότα. «Με πήρε στις 16.00 και τις 23.00 είχε χαθεί. Στις 20.00 μου λέει μην έρχεσαι τελικά, αλλά εγώ είχα κλείσει εισιτήριο», εξηγεί. Σύμφωνα με τα έως τώρα στοιχεία, ο 33χρονος φαίνεται να εγκατέλειψε το αυτοκίνητό του λόγω βλάβης και να συνέχισε πεζός, χωρίς ωστόσο να τον δει κανείς εκείνο το βράδυ. Οι Αρχές έχουν χαρτογραφήσει την πορεία του οχήματος και έχουν εξετάσει υλικό από κάμερες ασφαλείας, χωρίς να εντοπιστεί ίχνος του.
Οι πρώτες εκτιμήσεις για την εξαφάνισηΟι γονείς του αγνοούμενου, επίσης γιατροί στη Θεσσαλονίκη, εκφράζουν φόβους ότι πίσω από την εξαφάνισή του μπορεί να βρίσκονται ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετώπιζε, αλλά και περιστατικά bullying από συναδέλφους του. «Από τα 30 του χρόνια είχε κάποιο πρόβλημα ψυχιατρικό, όχι ιδιαίτερο γιατί ήταν γιατρός και ήταν μάχιμος. Είχε λάβει (αγωγή) και μετά δεν ήθελε να λάβει», ανέφερε ο πατέρας του.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Η μητέρα του προσθέτει πως στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο, όπου εργαζόταν, είχε αντιμετωπίσει προστριβές με συναδέλφους. «Είχε προηγηθεί κάτι, είχε αναστατωθεί», σημείωσε χαρακτηριστικά. Το ερώτημα που παραμένει ανοιχτό είναι αν ο 33χρονος σχεδίασε μόνος του την εξαφάνισή του ή αν έπεσε θύμα ατυχήματος. Γιατί δεν περίμενε τον πατέρα του στο Ηράκλειο, όπως είχαν συμφωνήσει;
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Νέα τεχνολογία στις έρευνεςΣύμφωνα με πληροφορίες, για πρώτη φορά στην Ελλάδα χρησιμοποιείται νέα τεχνολογία για τον εντοπισμό αγνοουμένων. Όπως δήλωσε ο Γεράσιμος Κουρούκλης, υπεύθυνος της Γραμμής Ζωής Silver Alert, μέσω του συστήματος εντοπίστηκε ένα πρώτο ίχνος του γιατρού στο λιμάνι της Σούδας.
Μαρτυρίες αναφέρουν ότι την ίδια ημέρα ο 33χρονος φέρεται να πέρασε από τα Χανιά, κινούμενος με μεγάλη ταχύτητα πεζός. Οι έρευνες συνεχίζονται με αμείωτη ένταση, ενώ οι γονείς του ζουν με την ελπίδα να δοθεί σύντομα ένα τέλος στο δράμα τους.
Οι συστάσεις των ειδικών σε αρκετές χώρες για χρήση μάσκας ξυπνούν αντανακλαστικά άσχημες αναμνήσεις από την περίοδο της πανδημίας. Καθώς όμως το επίπεδο συναγερμού δεν είναι σε καμία περίπτωση αντίστοιχο με εκείνο που είχε προκαλέσει ο SARS-CoV-2, οι σχετικές οδηγίες δεν είναι υποχρεωτικές.
Η σχετική σύσταση για παράδειγμα στη Βρετανία επαφίεται στην προσωπική επιλογή, αλλά αναφέρει ότι τα άτομα με συμπτώματα γρίπης θα πρέπει να «εξετάσουν» το ενδεχόμενο να φορούν μάσκα συμβάλλοντας έτσι στην ανάσχεση της εξάπλωσης του ιού. Επίσης, σχετικά μέτρα έχουν ληφθεί σε σχολικές μονάδες αλλά και σε νοσοκομεία, με την εικόνα να είναι ίδια και στην Ισπανία.
Ο καθηγητής Πνευμονολογίας Νίκος Τζανάκης, πάντως, επιμένει πως η μάσκα είναι «σύμμαχός» μας σε περιόδους έξαρσης των αναπνευστικών ιώσεων. «Είναι το απόλυτο μέτρο για να αποφύγει κανείς μια μόλυνση, όπως και η αντισηψία των χεριών». Εν τω μεταξύ, επίσημη σύσταση του ΕΟΔΥ εστιάζει στην αναγκαιότητα του εμβολιασμού, ιδίως για εκείνους που διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο επιπλοκών, αλλά και στην αναζήτηση άμεσης ιατρικής φροντίδας επί εμφάνισης συμπτωμάτων συμβατών με γρίπη, ώστε να γίνεται έγκαιρη διάγνωση και χορήγηση αντι-ιικής αγωγής σε άτομα υψηλού κινδύνου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) ΕμβολιασμόςΟ κίνδυνος από τον εποχικό ιό της γρίπης είναι δυστυχώς πάντα εδώ για τις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού, τις εγκύους, τους ηλικιωμένους, τους πάσχοντες από χρόνια νοσήματα. Γι’ αυτό – όπως συνιστούν οι επιστήμονες – ο έγκαιρος εμβολιασμός είναι απαραίτητος για να «χτιστεί» ένα τείχος προστασίας. Αυτό πρέπει όλοι να το έχουμε στο μυαλό μας. Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε και τι συνέβη και με τον Covid ή τι συμβαίνει τώρα (προς το παρόν κυρίως στη Βρετανία) με τη «σούπερ γρίπη». Ενας ιός, μία μετάλλαξη γρίπης μπορεί να εξελιχθεί σε χιλιάδες νοσηλείες και σε πανδημία. Γι’ αυτό οφείλουμε όλοι να είμαστε προετοιμασμένοι.
Σε χριστουγεννιάτικους ρυθμούς θα κινηθεί η Αθήνα το Σάββατο 20 Δεκεμβρίου, την παραμονή της μεγαλύτερης νύχτας του χρόνου. Το φεστιβάλ του Δήμου Αθηναίων ετοιμάζει μια ανοιχτή γιορτή, με δέκα μουσικές δράσεις που θα απλωθούν σε όλη την πόλη.
«Το Σάββατο 20 Δεκεμβρίου, για ένα ολόκληρο βράδυ, η Αθήνα μεταμορφώνεται σε μια λαμπερή σκηνή, από το Μοναστηράκι και την πλατεία Βικτωρίας μέχρι τη Λαμπρινή, το Παγκράτι, την Ερμού και την Ομόνοια. Μουσικά σχήματα, street parties, τζαζ, κλασική μουσική, χορός, γιόγκα και θεματικά events, θα γεμίσουν με λάμψη και ήχους τις γειτονιές της πόλης, καθώς η Αθήνα μπαίνει στην τελική ευθεία για τα Χριστούγεννα», δήλωσε ο δήμαρχος Χάρης Δούκας, προσκαλώντας τους πολίτες να «περπατήσουμε, να χορέψουμε, να τραγουδήσουμε και να ανακαλύψουμε τη γιορτινή Αθήνα».
Αναλυτικά οι εκδηλώσεις της 20ης ΔεκεμβρίουPizza Out of the Box – Χριστουγεννιάτικο λάτιν πάρτι στον Κεραμεικό (ώρα 14.30). Η οδός Σαλαμίνος θα φιλοξενήσει μια μικρή λατινοαμερικάνικη γιορτή, με sandos, empanadas και βινύλια που «ταξιδεύουν» από το Ρίο έως την Αβάνα. Ο πεζόδρομος θα αποκτήσει πολύχρωμη, φωτεινή αισθητική με καλοκαιρινή διάθεση.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Πρωτογένους Street Party (ώρα 17.00). Μια μικρή «πολιτεία» μουσικής και δημιουργίας θα στηθεί στην οδό Πρωτογένους για δύο νύχτες. Την πρώτη (20/12) οι DJs θα δώσουν τον ρυθμό, ενώ τη δεύτερη (21/12) τη σκυτάλη θα πάρουν μπάντες της εναλλακτικής σκηνής. Οι επισκέπτες θα απολαύσουν καλλιτέχνες, εκπλήξεις και ανοιχτά καταστήματα με γεύσεις και αρώματα.
Λαμπρινή Street Party (ώρα 19.00). Η Λαμπρινή μετατρέπεται στο νέο hotspot της ηλεκτρονικής σκηνής. Το ΕΝΤΕΚΑ Athens στήνει φωτεινή σκηνή με κορυφαίους DJs και παραγωγούς της πόλης, στο πιο «ηλεκτρισμένο» πάρτι της χρονιάς.
Night Yoga στο Πάρκο Ριζάρη (ώρα 19.00). Η νυχτερινή γιόγκα προσφέρει μια διαφορετική εμπειρία ευεξίας κάτω από τα δέντρα, με τη βοήθεια έμπειρων γυμναστών. Απευθύνεται σε όλους, από αρχάριους έως προχωρημένους, προσκαλώντας τους να δοκιμάσουν τη χαλαρωτική πλευρά των γιορτών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Αγία Φανφάρα από το Μοναστηράκι έως την πλατεία Αβησσυνίας (ώρα 19.30). Η 25μελής ορχήστρα με χάλκινα, ξύλινα και κρουστά θα ξεχυθεί στους δρόμους, δημιουργώντας μια βαλκανική πομπή γεμάτη ενέργεια και ρυθμό.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Melachrinos Velenzas: A Christmas Piano Story στην πλατεία Βικτωρίας (ώρα 19.30). Ο Μελαχρινός Βελέντζας παρουσιάζει τις Piano Stories του, συνδυάζοντας προσωπικές μουσικές ιστορίες με χριστουγεννιάτικες νότες, σε μια βραδιά όπου το πιάνο «μιλά» με συναίσθημα.
Alexandros Affolter Quartet – Sinatra with a Twist στο Παγκράτι (ώρα 20.00). Ο Ολλανδός τραγουδιστής Alexandros Affolter και ο ντράμερ Σεραφείμ Μπέλλος αποδίδουν τραγούδια του Φρανκ Σινάτρα μέσα από μια φρέσκια τζαζ προσέγγιση, αναβιώνοντας την εποχή της μεγάλης λάμψης.
En Lefko Party στην Ομόνοια (ώρα 20.00). Η στοά του Moxy Athens City Hotel μεταμορφώνεται σε δυναμική dance σκηνή με DJs και παραγωγούς του En Lefko 87.7, σε ένα πάρτι γεμάτο φως και χορό στο κέντρο της πόλης.
The Storyville Ragtimers στον πεζόδρομο της Βουκουρεστίου (ώρα 21.00). Το συγκρότημα μεταφέρει το κοινό στη Νέα Ορλεάνη των ’20s, με ρυθμούς σουίνγκ και vintage ατμόσφαιρα, σε μια βραδιά όπου η τζαζ ξαναγεννιέται στο κέντρο της Αθήνας.
De Profundis στον πεζόδρομο της Ερμού (ώρα 21.00). Το μουσικό σύνολο φέρνει την κλασική μουσική στους δρόμους της πόλης, μετατρέποντας την Ερμού σε υπαίθρια σκηνή υψηλής τέχνης. Με δεξιοτεχνία και πάθος, οι μουσικοί γεφυρώνουν το χθες με το σήμερα, αποδεικνύοντας ότι η κλασική μουσική «λάμπει» παντού.
Ένα ιστορικό ορόσημο για τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία σηματοδοτεί η απόφαση της Volkswagen να σταματήσει την παραγωγή οχημάτων στο εργοστάσιό της στη Δρέσδη από την Τρίτη 16 Δεκεμβρίου 2025. Πρόκειται για την πρώτη φορά στα 88 χρόνια ιστορίας του ομίλου που κλείνει γραμμή παραγωγής εντός Γερμανίας, γεγονός με έντονο συμβολισμό για τη βιομηχανική ταυτότητα της χώρας.
Η εμβληματική «Γυάλινη Φάμπρικα» (Gläserne Manufaktur), που εγκαινιάστηκε το 2001, δεν θα κατεδαφιστεί, αλλά αλλάζει ριζικά ρόλο. Οι εγκαταστάσεις θα ενοικιαστούν στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Δρέσδης (TU Dresden) και θα μετατραπούν σε πανεπιστημιακό campus έρευνας, με έμφαση στην τεχνητή νοημοσύνη, τη ρομποτική και την τεχνολογία ημιαγωγών. Volkswagen και πανεπιστήμιο δεσμεύονται να επενδύσουν από κοινού 50 εκατ. ευρώ σε βάθος επταετίας, ενώ τα πρώτα κοινά ερευνητικά προγράμματα αναμένεται να ξεκινήσουν εντός του 2026.
Η απόφαση εντάσσεται στη στρατηγική αναπροσαρμογή της Volkswagen, η οποία επιδιώκει να συνδεθεί στενότερα με το αναπτυσσόμενο οικοσύστημα τεχνολογίας της Σαξονίας. Η Δρέσδη εξελίσσεται σε κομβικό σημείο του ευρωπαϊκού χάρτη ημιαγωγών, φιλοξενώντας σημαντικές επενδύσεις και έργα εταιρειών όπως η Infineon, η Bosch και η TSMC. Στο νέο μοντέλο λειτουργίας, σχεδόν το μισό των εγκαταστάσεων θα χρησιμοποιείται από το πανεπιστήμιο, ενώ η Volkswagen θα διατηρήσει μέρος του χώρου για παραδόσεις οχημάτων σε πελάτες και για τουριστικούς σκοπούς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η «Γυάλινη Φάμπρικα» υπήρξε ανέκαθεν περισσότερο βιτρίνα τεχνολογίας και branding παρά κλασική βιομηχανική μονάδα. Από το 2002 μέχρι σήμερα παρήγαγε λιγότερα από 200.000 οχήματα συνολικά, αριθμός που αντιστοιχεί σε λιγότερο από τη μισή ετήσια παραγωγή του κεντρικού εργοστασίου της Volkswagen στο Βόλφσμπουργκ. Τα τελευταία χρόνια συναρμολογούσε μόλις περίπου 6.000 αυτοκίνητα ετησίως, κυρίως ηλεκτρικά μοντέλα όπως το e-Golf και το ID.3.
Το κλείσιμο της γραμμής παραγωγής επηρεάζει άμεσα 225 εργαζομένους.Μετά από διαπραγματεύσεις με τα συνδικάτα, η Volkswagen προσφέρει επιλογές εθελοντικής μετακίνησης ή πρόωρης συνταξιοδότησης. Σε όσους εργαζομένους δεχθούν να μεταφερθούν στο Βόλφσμπουργκ, προβλέπεται εφάπαξ αποζημίωση 30.000 ευρώ. Παράλληλα, οι ισχύουσες συλλογικές συμφωνίες έως το τέλος της δεκαετίας διασφαλίζουν ότι κανένας εργαζόμενος δεν υποχρεώνεται να εγκαταλείψει τη Δρέσδη και ότι τα συμβόλαιά τους παραμένουν ενεργά, ακόμη και αν οι θέσεις τους καταργηθούν.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Η απόφαση έρχεται έπειτα από έναν χρόνο έντονων εργασιακών εντάσεων.Το 2024 η Volkswagen είχε προειδοποιήσει για το ενδεχόμενο κλεισίματος έως και τριών εργοστασίων στη Γερμανία, λόγω αυξημένου κόστους και ασθενικής ζήτησης. Τελικά, μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις με τους εκπροσώπους των εργαζομένων –που συμμετέχουν και στο εποπτικό συμβούλιο– ο όμιλος απέφυγε μαζικά λουκέτα, επιλέγοντας μείωση προσωπικού μέσω εθελοντικών αποχωρήσεων.
Η μετατροπή της «Γυάλινης Φάμπρικας» από σύμβολο πολυτελούς αυτοκινητοβιομηχανίας σε κόμβο έρευνας αιχμής αποτυπώνει με σαφήνεια τη μετάβαση της Volkswagen –και της ίδιας της Γερμανίας– από το παραδοσιακό μοντέλο παραγωγής σε ένα μέλλον που βασίζεται στην τεχνολογία, τα δεδομένα και την καινοτομία. Ένα τέλος εποχής, αλλά και μια νέα αρχή.
Κυβερνοεπίθεση σημειώθηκε στη Bundestag τη στιγμή που βρισκόταν σε εξέλιξη η επίσκεψη του προέδρου της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, στην πρόεδρο του γερμανικού κοινοβουλίου, Γιούλια Κλέκνερ.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας BILD, καταγράφηκαν εκτεταμένες διακοπές στη λειτουργία του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου καθώς και προβλήματα πρόσβασης στο Διαδίκτυο. Εκπρόσωπος της Bundestag δήλωσε στην εφημερίδα ότι «βιώνουμε μια μεγάλη διακοπή, από τις 14:30 (τοπική ώρα), η οποία συνεχίζεται».
Ηταν μια σπάνια επιτυχία για τα διεθνή δικαστήρια που αγωνίζονται να αντισταθούν σε ένα αυξανόμενο κύμα επίσημης ανομίας. Ο Αλι Μοχάμεντ Αλι Αμπντ-αλ-Ραχμάν, ηγετικό στέλεχος της διαβόητης, υποστηριζόμενης από την κυβέρνηση πολιτοφυλακής Τζαντζαουίντ, η οποία διέπραξε γενοκτονία στην περιοχή Νταρφούρ του Σουδάν από το 2003 έως το 2005, οδηγήθηκε την περασμένη εβδομάδα στη φυλακή αφού καταδικάστηκε σε 20 χρόνια κάθειρξη από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ). Κρίθηκε ένοχος για 27 κατηγορίες εγκλημάτων πολέμου και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας.
Παρότι εκατοντάδες μέλη πολιτοφυλακών ενεπλάκησαν, ο Αμπντ αλ-Ραχμάν, γνωστός και ως Άλι Κουσαΐμπ, είναι ο πρώτος άνθρωπος που καταδικάζεται για φρικαλεότητες στο Νταρφούρ, το οποίο σήμερα αποτελεί και πάλι θέατρο φρικτής βίας στον εμφύλιο πόλεμο του Σουδάν. Το ΔΠΔ έχει απαγγείλει κατηγορίες για γενοκτονία και εγκλήματα πολέμου στον Ομάρ αλ-Μπασίρ, τότε πρόεδρο του Σουδάν. Παρόμοιες κατηγορίες αντιμετωπίζει και ο Αχμάντ Χαρούν, πρώην υπουργός. Και οι δύο όμως έχουν διαφύγει της σύλληψης.
Οταν πήρα συνέντευξη από τον Μπασίρ στο Χαρτούμ το 2011 – ανατράπηκε με λαϊκή εξέγερση το 2019, μετά την οποία ο στρατός κατέλαβε την εξουσία και ξέσπασε ο εμφύλιος πόλεμος – χλεύασε τις κατηγορίες περί γενοκτονίας. Η κυβέρνησή του και οι συμμαχικές της αραβικές πολιτοφυλακές, είπε, πολέμησαν αντάρτες, όχι τον λαό του Νταρφούρ. Η Δύση εφάρμοζε δύο μέτρα και δύο σταθμά. Επέμενε ότι δεν είχε κάνει τίποτα λάθος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Μιλώντας το 2008, ο Χαρούν, του οποίου ο κάθε άλλο παρά ειρωνικός τίτλος εργασίας ήταν «υπουργός ανθρωπιστικών υποθέσεων», είπε περίπου τα ίδια. «Δεν μετανιώνω για τίποτα», μου δήλωσε, απορρίπτοντας το ένταλμα σύλληψης του ΔΠΔ, το οποίο τον συνέδεε με έως και 200.000 θανάτους στο Νταρφούρ, ως πολιτικά υποκινούμενο. «Ο,τι έκανα ήταν νόμιμο, ήταν ευθύνη μου, ήταν καθήκον μου», είπε.
Οι αλαζονικοί ισχυρισμοί ότι δεν παραβιάστηκε κανένας νόμος, ότι δεν υπάρχει υπόθεση προς απάντηση, ότι απλώς «εκτελούσες το καθήκον σου», βρίσκονται στον πυρήνα ενός αυξανόμενου σύγχρονου προβλήματος: της επίσημης ατιμωρησίας. Ενοχοι ή όχι, ούτε ο Μπασίρ ούτε ο Χαρούν πίστευαν ότι θα αντιμετώπιζαν ποτέ τη διεθνή δικαιοσύνη και μέχρι στιγμής έχουν δικαιωθεί. Σε αυτή την πεποίθηση δεν διαφέρουν από τον Μπενιαμίν Νετανιάχου του Ισραήλ, τον υπουργό Αμυνας των ΗΠΑ Πιτ Χέγκσεθ και τον Βλαντίμιρ Πούτιν της Ρωσίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Αυτή η δυσώδης τριάδα κατηγορείται, με διαφορετικούς τρόπους, για φρικαλεότητες από το ΔΠΔ, τον ΟΗΕ και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο καθένας φέρεται να έχει επιβλέψει εν ψυχρώ δολοφονίες, κακομεταχείριση ή μαζικές απαγωγές άμαχων πολιτών. Και οι τρεις αρνούνται κατηγορηματικά κάθε αδίκημα. Και οι τρεις ισχυρίζονται ότι οι πράξεις τους δικαιολογούνται, ανεξαρτήτως του τι λέει ο νόμος, η κοινή γνώμη ή η στοιχειώδης ηθική. Και οι τρεις πιστεύουν αυτάρεσκα ότι κανείς δεν μπορεί να τους αγγίξει.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Αυτό είναι το πρόσωπο της ατιμωρησίας. Αυτό, ακριβώς εκεί, είναι το τέλος του κράτους δικαίου. Είναι το ισχυρότερο κράτος του κόσμου να δηλώνει ότι δεν σέβεται πλέον βασικούς κανόνες που, ατελώς αλλά κρίσιμα, κρατούν την ανθρώπινη κοινότητα ενωμένη. Ανοιχτά των ακτών της Βενεζουέλας, αμερικανικές δυνάμεις, σκοτώνοντας κατά βούληση και κατάσχοντας πετρελαιοφόρα, δρουν ακριβώς όπως οι σομαλοί πειρατές στο Κέρας της Αφρικής ή οι αντάρτες Χούθι της Υεμένης που εκτοξεύουν τυχαία πυραύλους κατά πλοίων στην Ερυθρά Θάλασσα. Η ατιμωρησία σημαίνει αναρχία.
Οπως ο Αλι Κουσαΐμπ, έτσι και ο Τραμπ, ο Νετανιάχου, ο Πούτιν, ο Χέγκσεθ και όλοι οι άλλοι φονιάδες που χαμογελούν αυτάρεσκα πρέπει κάποια μέρα να λογοδοτήσουν ενώπιον δικαστηρίου.
Είναι έτοιμη να πέσει στη μάχη κατά της αρχαιοκαπηλίας. Είναι εξοπλισμένη με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας και δοκιμασμένη σε συνοριακούς ελέγχους, αεροδρόμια και μουσεία. Στόχος της δεν είναι να εντοπίζει μόνο τις γνωστές και καταγεγραμμένες αρχαιότητες και έργα τέχνης που έχουν λαφυραγωγηθεί, αλλά και εκείνες που είναι άγνωστες στους ειδικούς.
Για να τα καταφέρει μπορεί να «βλέπει» όσα δεν μπορεί να διακρίνει το ανθρώπινο μάτι. Να αναγνωρίζει μοτίβα και χαρακτηριστικά επιφανειών και σε μόλις λίγα δευτερόλεπτα να σημαίνει συναγερμό για να σταματήσει ένα ακόμη έγκλημα κατά της πολιτιστικής κληρονομιάς και να αποδυναμώσει τη δράση όσων κινούνται στα πολύπλοκα δίκτυά της με τα κέρδη να συναγωνίζονται σε παγκόσμια επίπεδο εκείνα του εμπορίου όπλων και ναρκωτικών.
Είναι η ψηφιακή εργαλειοθήκη που «γέννησε» το ευρωπαϊκό πρόγραμμα «Αnchise» (Αγχίσης) και ένα από τα έξι βασικά εργαλεία που προέκυψαν από τη συνεργασία του δικτύου 15 εταίρων – πανεπιστήμια, ερευνητικά ιδρύματα και εταιρείες υψηλής τεχνολογίας – από επτά χώρες (Ελλάδα, Κύπρο, Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία, Βέλγιο, Πορτογαλία). Ξεκίνησε στις αρχές του 2023 και ολοκληρώνεται τον Ιανουάριο του 2026, στο πλαίσιο του προγράμματος Horizon Europe, με προϋπολογισμό άνω των 4 εκατ. ευρώ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Η αρχαιοκαπηλία είναι ένα φαινόμενο που αλλάζει δρόμους και μεθόδους κάθε λεπτό, ακόμη και αυτή τη στιγμή που μιλάμε. Γι’ αυτό και είναι σημαντικό να φτιάξουμε μια εργαλειοθήκη, η οποία θα κατανοεί αυτές τις συνθήκες και θα βρίσκεται ένα βήμα πιο μπροστά από τους αρχαιοκάπηλους», λέει στα «ΝΕΑ» η διευθύντρια της Γαλλικής Σχολής Αθηνών, Βερονίκ Σανκόφσκι, καθώς η ΓΣΑ είναι εταίρος εκ μέρους της Ελλάδας στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα μαζί με το Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Συστημάτων Επικοινωνιών και Υπολογιστών.
Λεηλασίες«Πολλές από τις αρχαιότητες που διακινούνται παράνομα προέρχονται από αρχαιολογικούς χώρους που λεηλατούνται στις εμπόλεμες ζώνες της Μέσης Ανατολής. Πρόκειται για αντικείμενα που δεν έχουμε δει ποτέ, δεν έχουμε καταγράψει και είναι πολύ δύσκολο να εντοπίσουμε. Και αυτή είναι η μεγάλη διαφορά του «Αnchise» από αντίστοιχα εργαλεία όπως το Art Loss Registry ή τις λίστες της Interpol, καθώς αυτά αφορούν σε καταγεγραμμένα αντικείμενα. Το «Αnchise» κυνηγάει τα άγνωστα. Είναι σαν να κάνουμε βουτιά σε έναν ωκεανό χωρίς να ξέρουμε τι θα βρούμε. Κι εδώ γίνεται το μεγάλο βήμα: δημιουργεί ένα δίκτυο από ανθρώπους διαφορετικών ειδικοτήτων που μπορούν να συναντηθούν με ασφάλεια και σε πραγματικό χρόνο, να ανταλλάξουν πληροφορίες με βάση τα εργαλεία που έχουν στη διάθεσή τους και να εντοπίσουν άμεσα επί παραδείγματι σε ένα αεροδρόμιο, ένα ύποπτο αντικείμενο» εξηγεί η κ. Σανκόφσκι.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ζώνες ελεύθερου εμπορίου, οίκοι δημοπρασιών, δημοφιλείς σελίδες αγορών στο Διαδίκτυο και αγγελίες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι ορισμένοι από τους τρόπους διακίνησης των λεηλατημένων αρχαιοτήτων. «Κι ενώ μπορεί κάποιος – και συχνά οι νέοι – να θεωρούν πως έχουν μια ευγενή ασχολία όπως το συλλέγειν ενδέχεται να γίνονται κρίκος στην ενίσχυση της διεθνούς τρομοκρατίας, όπου καταλήγει μεγάλο μέρος των τεραστίων κερδών από την αρχαιοκαπηλία. Μόνο οι αρχαιότητες που λεηλατήθηκαν από τη Δούρα Ευρωπό στη Συρία πιστεύουμε ότι πωλήθηκαν προς 18 εκατ. δολάρια», συνεχίζει.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η ψηφιακή εργαλειοθήκη μπορεί μεταξύ άλλων να αναγνωρίζει σε ποια κατηγορία ανήκει ένα αντικείμενο (π.χ. αγγείο, νόμισμα, γλυπτό). Να συγκρίνει τη φωτογραφία με δείγματα στη βάση δεδομένων. Να διασυνδέει πληροφορίες από μουσεία, αρχαιολογικές υπηρεσίες και την αστυνομία και να συγκεντρώνει στοιχεία για υποθέσεις αρχαιοκαπηλίας και να επιτρέπει τη γρήγορη διασταύρωσή τους. Σε κάποιες άλλες περιπτώσεις επιστρατεύεται και η τεχνητή νοημοσύνη, ώστε να αναγνωρίζονται αντικείμενα ακόμα κι όταν είναι φθαρμένα ή ελλιπή, ενώ ένα επιπλέον εργαλείο μπορεί να ανιχνεύει αντικείμενα που είναι κίβδηλα. Επιπρόσθετα μια ακόμη εφαρμογή κάνει τρισδιάσταση σάρωση αρχαιολογικών χώρων και διακρίνει οποιαδήποτε παραβίαση και λαθρανασκαφή.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); ΔοκιμέςΟι δυνατότητες του «Αnchise» (το ακρωνύμιο που μεταφράζεται ως Εφαρμογή νέων λύσεων για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς μέσω καινοτόμου, επιστημονικής, κοινωνικής και οικονομικής συμμετοχής, σχηματίζει το όνομα του Αγχίση, του πατέρα του ήρωα Αινεία, ο οποίος φεύγοντας από την κατεστραμμένη Τροία, μετέφερε τον γεννήτορά του – και κατά συνέπεια το παρελθόν και την κληρονομιά του, στην πλάτη του) έχουν ήδη δοκιμαστεί σε εννέα διαφορετικά πεδία και σε 15 ειδικούς, μεταξύ αυτών στα βελγικά σύνορα και στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού στη Θεσσαλονίκη.
Η πλατφόρμα που θα λειτουργεί στα αγγλικά σε δύο επίπεδα – ένα ανοιχτή για το ευρύ κοινό και ένα απόρρητο για τους επαγγελματίες πολλών διαφορετικών ειδικοτήτων (μεταξύ άλλων αρχαιολόγους, νομικούς, αστυνομικούς κ.α.) – δεν έχει στόχο μόνο το κυνήγι των αρχαιοκαπήλων, αλλά και την ενημέρωση των πολιτών, διότι «η πολιτιστική κληρονομιά είναι το μέλλον μας. Είναι μια μη ανανεώσιμη πηγή. Αν τη χάσουμε, δεν υπάρχει δεύτερη ευκαιρία», καταλήγει η Βερονίκ Σανκόφσκι.
Γιατί να μην πούμε πως οι παλιές ελληνικές ταινίες έχουν θέση σε μια ευρύτερη νεοελληνική γραμματεία, σε μια λοξή αυτογνωσία και σε μια διάσωση εποχών, άρα και σε μια κιβωτό Ιστορίας; Ο σεναριογράφος, συγγραφέας και ρέκτης – βαθύς γνώστης – του πεδίου Ανδρόνικος Τζιβλέρης μάς μυεί στον κόσμο τον τόσο γνώριμο σε όλους μα και άγνωστο σε πτυχές του.
Πώς ξεκινάει η αγάπη σας για το ελληνικό σινεμά, και δη εκείνο της περιόδου 1940-1970, και πώς φτάσατε στην ιδέα του καναλιού Kastalia, όπου κάνετε ανάλυση, αποκωδικοποίηση των αθάνατων ταινιών;Η αγάπη για το παλιό ελληνικό σινεμά νομίζω πως δεν «ξεκινά» – υπάρχει. Μας έχει ορίσει, από τα γεννοφάσκια μας. Εκείνο μας εμπεριέχει, και όχι εμείς αυτό. Γι’ αυτό και το ‘χουμε τοποθετήσει σε ένα άγιο εικονοστάσι. Ο Βασίλης Λογοθετίδης και όλοι οι ανεπανάληπτοι ηθοποιοί κυρίως της ηθογραφίας του ’50, ο τρόπος που θλίβονται, που χαίρονται, που είναι σπάταλοι ή τσιγκούνηδες, προκομμένοι ή τεμπέληδες, που απιστούν, που θα ήθελαν να απιστήσουν, όλα αυτά είναι συμπεριφορές στις οποίες επαληθεύεται ακόμη και σήμερα η ψυχή μας. Κι ας έχουν σήμερα αλλάξει συλλήβδην το περιβάλλον και η συνθήκη. Εκεί ανατρέχουμε για το οξυγόνο μας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Το κανάλι σας;Το Kastalia ξεκίνησε πριν από πέντε χρόνια με ένα βίντεο – αφιέρωμα στον Βασίλη Λογοθετίδη, έτσι, από μεράκι, δίχως άλλον σκοπό. Και ο κόσμος που το είδε, με πήρε από το χέρι και με οδήγησε. Συνοδοιπορούμε πλέον τόσα χρόνια.
Είναι το ελληνικό σινεμά του ’60 μια νεοελληνική γραμματεία για πολλές γενιές; Ηταν, κοινώς, και φορέας μάθησης και τι ρόλο επιτελούσε και, αν θέλετε, επιτελεί και σήμερα για τη μέση λαϊκή ή μη οικογένεια και τον απλό θεατή;googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Για τον σύγχρονο τότε θεατή οι ταινίες ήταν ένα μέσο καταφυγής και διασκέδασης, δεν είχαν άλλο ρόλο. Δεν περίμενε ο μέσος κατατρεγμένος τότε Ελληνας τις ταινίες για να αφυπνιστεί. Σήμερα όμως, που οι χρονικές αποστάσεις μετρούν αρκετές δεκαετίες, λειτουργούν αλλιώς οι ταινίες κυρίως σε ό,τι αφορά την ιστορία της πόλης και της χώρας μας. Είναι μια κιβωτός μνήμης, λαογραφικών και πραγματολογικών στοιχείων, ένα καλειδοσκόπιο. Βλέπουμε την τεράστια αλλοίωση στην οικιστική φυσιογνωμία της πόλης. Κι ας γνωρίζουμε ότι ο Αυλωνίτης («Ο θησαυρός του μακαρίτη») ήταν αυτός που εν τέλει γκρέμισε το παλιό παραδοσιακό σπιτάκι της Βασιλειάδου και σήκωσε την εξαώροφη.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Ποιος ο ρόλος του Φίνου στην όλη παραγωγή και διάδοση των ταινιών; Θυμάμαι πως οι νεότεροι κριτικοί του ΝΕΚ, της δεκαετίας του ’80, ασκούσαν και μια κριτική στις ταινίες και στο μοντέλο εκείνο ως αρκετά συγκεντρωτικό ως δομή…Ο Φίνος, με την καθετοποίηση που έφερε στην παραγωγή του, έκανε το σινεμά μια μικρή βιομηχανία, παρασύροντας και όλους τους υπόλοιπους παραγωγούς. Εφτασε να γυρίζει τρεις και τέσσερις παραγωγές παράλληλα. Ο Φίνος, όμως, έκανε σινεμά εμπορικό – ήταν ο παραγωγός του ταμείου. Εξυπηρετούσε την αγορά και τους κανόνες της. Δεν φταίει ούτε το μοντέλο ούτε η συγκεντρωτική δομή για το πόσο άξια ή όχι είναι μια ταινία. Οι ποιότητες στο έργο είναι πάντα σε συνάρτηση με το μέτρο της ποιότητας που φέρει ή όχι ο ίδιος ο σκηνοθέτης και όχι το μέσο ή το μοντέλο παραγωγής. Και να ομολογήσουμε πως ο ίδιος ο Φιλοποίμην Φίνος βοηθούσε όλους τους νέους ανεξάρτητους σκηνοθέτες που ξεκινούσαν τότε – με κάθε τρόπο και μέσο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Στο βιβλίο σας «Ξαναγράφοντας», με αφορμή πέντε ταινίες ή πέντε σενάρια (ανάμεσά τους το νεότερο μα πετυχημένο των Ρέππα – Παπαθανασίου «Μπαμπάδες με ρούμι»), αναλύετε αποδομώντας την κάθε ιδέα, τον σκελετό και τη δομή του κάθε σεναρίου. Τι ακριβώς σας οδήγησε σε αυτή την πρωτότυπη άσκηση που άνετα μπορεί να διδάσκεται σε σχολές;Το βιβλίο μου «Ξαναγράφοντας» προέκυψε μέσα από τα σπλάχνα του καναλιού που διατηρώ στο YouTube – το Kastalia. Η ανάγκη των ίδιων των φίλων του καναλιού να σκάψουμε πιο βαθιά στις παλιές ταινίες, κυρίως στα κείμενα, να διαπεράσουμε τα αυτονόητα και να βρούμε τους χυμούς τους με οδήγησαν στη συγγραφή του βιβλίου. Εμεινα έκπληκτος όταν κατάλαβα πως όλα τα αυτονόητα για μένα, για τους φίλους του καναλιού ήταν τεράστια ζητούμενα. Και εγένετο το «Ξαναγράφοντας».
Τελικά ο συγγραφέας – σεναριογράφος απλώς ξαναγράφει μια ιδέα που προηγείται εκείνου, όπως λέει ο Ρέππας στον πρόλογο της έρευνάς σας;Να μην ξεχνάμε πως και οι τραγικοί ποιητές, σε όλες τους τις τραγωδίες, πλην των «Περσών» του Αισχύλου, γνωστούς και παμπάλαιους μύθους πραγματεύτηκαν. Ανέσυραν γνωστά στους Αθηναίους μοτίβα και τα επανασυνέθεταν με τρόπο που να μιλάνε, υπαινικτικά, στον σύγχρονό τους, τότε, πολίτη. Δεν σκαρφίστηκαν καινούργιους μύθους. Και μάλιστα το θεωρούσαν πιο γόνιμο. Επρεπε ο αθηναίος πολίτης να γνωρίζει από πριν τον μύθο και να μη σπαταλιέται στην «πρώτη ανάγνωση» της εξέλιξης μιας ιστορίας. Ασφαλώς και συμφωνώ με τον Μιχάλη Ρέππα σε ό,τι αφορά τα δραματουργικά υλικά που θα χειριστεί ο συγγραφέας και που προϋπάρχουν. Το τάλαντο όμως του κάθε συγγραφέα είναι η επανασύνθεση και ο τρόπος που θα γίνει εύστοχος, γόνιμος και παρεμβατικός με το έργο του. Το να σκαρφιστούμε πρωτότυπα μοτίβα, από μόνο του δεν λέει τίποτα. Το θέατρο όμως δεν είναι θέαμα, όπως το αντιλαμβανόμαστε σήμερα. Είναι ουσία, πολιτική πράξη από γεννησιμιού του. Είναι πολιτική, διάλογος, δημοκρατία, αλλά πάνω απ’ όλα «θέμα» που οφείλει να μας απασχολήσει ως πολίτες, ως πόλη, και όχι να μας διασκεδάσει. Στο βιβλίο μου ασχολούμαι και αποδομώ πέντε φαρσοκωμωδίες, κι αυτό διότι ο κώδικας της φάρσας είναι συγκεκριμένος και τεχνικά. Είναι σαν αλγόριθμος. Μέσα από ένα ευχάριστο θεατρικό παιχνίδι προσπαθώ να αποδείξω σε κάθε επίδοξο θεατρικό συγγραφέα, ξεκινώντας αντίστροφα, από την αποδόμηση, πώς χτίζεται η φάρσα.
Τι είδους συνταγή ήταν εκείνη που έκανε τόσο διαχρονικές τις ταινίες του ελληνικού σινεμά;Οι ταινίες αυτές μας έχουν γαλουχήσει από τη «συγχωρεμένη» ασπρόμαυρη ΕΡΤ. Το σαββατόβραδο ήταν ιεροτελεστία. Ολη η οικογένεια στο βραδινό τραπέζι και η Φίνος Φιλμ να παίζει τις ταινίες της σε πρώτη τηλεοπτική μετάδοση. Οι Ελληνες τις ταινίες αυτές δεν τις αντιμετωπίσαμε ποτέ με διάθεση κριτική. Δεν τις προσεγγίζουμε με αυστηρά κινηματογραφικά κριτήρια. Αν το κάνουμε, μια χούφτα ταινίες θα απομείνουν. Ο ελληνικός λαός τις ταινίες αυτές απλώς τις αγαπά, τις προσεγγίζει με το συναίσθημα. Τις αγαπάμε όπως αγαπάμε τα παιδιά μας, τους γονείς μας, τους παππούδες – άκριτα. Οι ταινίες μας είναι σαν το οικογενειακό λεύκωμα – σαν το φωτογραφικό άλμπουμ με τις παλιές τσακισμένες ασπρόμαυρες φωτογραφίες της γιαγιάς. Ποιος δεν αγαπά τη γιαγιά ή ποιος θα τολμήσει να της ασκήσει κριτική; Δεν το κάνει κανείς. Το «ταμείο» που κάνουν πια αυτά τα φιλμ είναι στο συναίσθημά μας.
Ο Ντάβιντε Καλάμπρια παραχώρησε συνέντευξη σε ιστοσελίδα της πατρίδας του και αναφέρθηκε στον Παναθηναϊκό και τον Ράφα Μπενίτεθ, αλλά και στο πιο σημαντικό κεφάλαιο της καριέρας του. Τη Μίλαν.
Αναλυτικά τα όσα ανέφερε στο «rivistaundici.com»:
Πώς πάνε οι πρώτοι μήνες στην Ελλάδα; Στο Europa League ήρθε κι ένα γκολ.googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Το περίμενα, είχα μόλις επιστρέψει από έναν τραυματισμό που ήρθε σε μια στιγμή που ένιωθα πολύ καλά. Μου έδωσε ανεμελιά, δεν μου αρέσει να μένω εκτός. Δεν είναι εύκολο ούτε όταν είσαι μακριά από το σπίτι. Όμως είμαι καλά, είναι μια νέα εμπειρία, πολύ διαφορετική. Ειλικρινά, σχεδόν τα πάντα είναι διαφορετικά από αυτά που είχα συνηθίσει. Μιλάμε για ένα διαφορετικό Πρωτάθλημα, για μια ομάδα οργανωμένη με διαφορετικό τρόπο. Αλλά εξαρτάται από το πώς το βλέπεις: κάποιες φορές είμαι πολύ θετικός, άλλες φορές δυσκολεύομαι λίγο περισσότερο, όμως το περίμενα. Είναι μια εμπειρία που επέλεξα να κάνω και συνολικά είμαι ικανοποιημένος. Όπως κι αν πάει, σίγουρα θα μου αφήσει κάτι σε προσωπικό επίπεδο. Και ελπίζω να φέρω και τρόπαια στο σπίτι».
Ας κάνουμε ένα βήμα πίσω: στη Μπολόνια πριν από λίγους μήνες σου επέστρεψε το χαμόγελο. Τι εμπειρία ήταν;«Δεν γνωρίζω όλες τις ομάδες του κόσμου, αλλά πιστεύω πως η Μπολόνια ήταν σίγουρα μία από τις καλύτερες στις οποίες θα μπορούσα να βρεθώ. Και πράγματι, με λύπησε που δεν μπόρεσα να μείνω. Η ενέργεια ανάμεσα στην πόλη, την ομάδα και τα αποδυτήρια ήταν υπέροχη, εξαιρετικά ευχάριστη. Ήμουν πολύ χαρούμενος. Δεν ήθελα να φύγω από τη Μίλαν, αλλά το να βρω μια κατάσταση σαν κι αυτή με έκανε ξανά χαρούμενο. Βρήκα μια ομάδα όπου ένιωθα καλά. Τη Μπολόνια δυσκολεύεσαι να την εξηγήσεις: όλο το περιβάλλον είναι πολύ οικογενειακό. Είχα τη Μίλαν ως μοναδικό σημείο αναφοράς, βρήκα μια νέα διάσταση, με απίστευτη εγγύτητα στην ομάδα. Με αγκάλιασαν από την πρώτη στιγμή. Δυστυχώς εκείνος ο άτυχος τραυματισμός στο Κύπελλο Ιταλίας με κράτησε εκτός για μερικές εβδομάδες και στεναχωρήθηκα, γιατί τότε ήμουν βασικός και έπαιζα σε όλα. Μετά όμως ήρθε το Κύπελλο Ιταλίας, το κερασάκι στην τούρτα μιας πορείας και της χαράς που αναπνέει αυτή η πόλη».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Ο Ιταλιάνο πώς είναι;«Είναι δυνατός προπονητής, φανατικός με το ποδόσφαιρο. Μιλάει γι’ αυτό 24 ώρες το 24ωρο με οποιονδήποτε. Αυτή η εμμονή είναι και προτέρημά του: έχει μεγάλη προετοιμασία και πάντα τα πάει καλά. Ταιριάζει απόλυτα με τη Μπολόνια. Πιστεύω ότι βελτιώνεται συνεχώς. Πλέον γνωρίζει την πόλη και τα παιδιά. Κάποιες φορές είναι εκρηκτικός, αλλά λειαίνει αυτή την πλευρά του χαρακτήρα του χάρη στο ευχάριστο κλίμα που υπάρχει στη Μπολόνια. Ένιωσα καλά μαζί του, αν και δεν ήθελε ποτέ να με βάζει να παίζω κόντρα στη Μίλαν. Ήμουν σίγουρος ότι θα έπαιζα: την πρώτη φορά με κάλεσε στο δωμάτιο λέγοντάς μου ότι θα μου έκανε «χάρη» να μη με βάλει αμέσως, γιατί θα ζούσα πάρα πολλά συναισθήματα. Και δεν με έβαλε ποτέ βασικό απέναντι στη Μίλαν γι’ αυτόν τον λόγο· έμπαινα ως αλλαγή, αλλά είναι διαφορετικό. Κατάλαβα τη σκέψη του, αν και ειλικρινά δεν συμφώνησα… Ήμουν σίγουρος ότι θα τα πήγαινα καλά και θα ήθελα πολύ να ζήσω εκείνη τη συγκίνηση, να αντιμετωπίσω τους πρώην φίλους και συμπαίκτες μου ή να χαιρετήσω τους παλιούς μου οπαδούς. Στο τέλος είμαστε επαγγελματίες, όμως η σκέψη του ήταν να με προστατεύσει και είναι εντάξει έτσι. Έχει μπροστά του σπουδαίο μέλλον».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Και το Κύπελλο Ιταλίας;«Μια τεράστια χαρά. Μας κατέκλυσε όταν κάναμε τον γύρο της πόλης με το πούλμαν. Το να κερδίσεις ένα Κύπελλο για τη Μπολόνια ήταν κάτι εκτός του συνηθισμένου. Στο Μιλάνο η νίκη ήταν κάτι που έπρεπε να γίνεται, κι εγώ μεγάλωσα με αυτή τη νοοτροπία. Για τους Μπολονέζους και τη Μπολόνια ήταν κάτι καινούργιο. Απόλυτα άξιο. Μετά τα πρώτα ματς ήμουν σίγουρος από την αρχή ότι θα το κερδίζαμε. Και στα αποδυτήρια υπήρχε αυτή η αίσθηση. Για να εμψυχώσω τον εαυτό μου και το περιβάλλον, είχα κρεμάσει φωτογραφίες του τροπαίου παντού: στο ντουλάπι μου, στα αποδυτήρια, έξω από το γυμναστήριο και στη φυσικοθεραπεία. Το ένιωθα, το έλεγα συχνά και στους φίλους μου. Μόνο που ήλπιζα να μη συναντήσουμε τη Μίλαν…».
Η Μίλαν. Μεγάλωσες στο Μιλανέλο, κέρδισες τρόπαια και οδήγησες την ομάδα των ονείρων σου ως αρχηγός. Πώς είναι όταν όλα τελειώνουν από τη μια στιγμή στην άλλη;«Στη ζωή όλα τελειώνουν, άρα αργά ή γρήγορα θα συνέβαινε. Φυσικά, ήλπιζα πάντα να είναι πιο μετά παρά πιο νωρίς. Είμαι υπερήφανος που ήμουν μέρος της Μίλαν για τόσα χρόνια, από τις Ακαδημίες μέχρι την πρώτη ομάδα. Είναι κάτι που λίγοι μπορούν να πουν, ειδικά το να μεγαλώσεις στο φυτώριο, να κάνεις ντεμπούτο, να μείνεις στην πρώτη ομάδα, να γίνεις αρχηγός και να κερδίσεις τρόπαια. Άλλαξαν συμπαίκτες, προπονητές, διοικήσεις και ιδιοκτησίες, αλλά εγώ έμεινα για καιρό παίζοντας συχνά. Δεν έχω κανένα απωθημένο. Είμαι περήφανος. Ως οπαδός, το να παίζω στη Μίλαν ήταν το όνειρό μου και το πέτυχα· ποτέ δεν θα φανταζόμουν ότι θα γινόμουν αρχηγός της. Σηκώσαμε τρόπαια, μπήκα σε μια Μίλαν που δεν ήταν αυτό που είχε συνηθίσει να είναι και άφησα μια ομάδα που πάλευε για Πρωτάθλημα και Κύπελλα, αν και πιστεύω πως έλειπε ένα τελευταίο κομμάτι για να είναι ανταγωνιστική στο Champions League. Επαναλαμβάνω: όλα τελειώνουν. Τελείωσε όπως τελείωσε, συνέβη. Υπήρξαν πράγματα που πλήγωσαν λίγο όλους, γεννημένα σε μια κακή σεζόν για συγκεκριμένους λόγους. Πιστεύω ότι εγώ ζημιώθηκα περισσότερο· ίσως ήμουν υπερβολικά δεμένος με τη Μίλαν και κάποια πράγματα δυσκολευόμουν να τα καταπιώ. Εκείνοι οι μήνες ήταν βαριοί. Μέχρι που η καλλιεργημένη δυσφορία βγήκε στην επιφάνεια και πάρθηκε η απόφαση να χωρίσουμε. Η κατάσταση είχε γίνει βαριά, έπρεπε να γίνει κάτι. Δεν ήταν καθόλου πρόθεσή μου να φύγω από τη Μίλαν. Αυτό που συνέβη το ξέρετε όλοι, ακόμη κι αν κανείς δεν το λέει».
Δηλαδή;«Μετά από τόσα χρόνια ανάμεσα στο Βισμάρα και το Μιλανέλο, με ανθρώπους που γνώριζα και αγαπώ, και αφού μοιράστηκα τόσα, με στενοχώρησε που έφυγα λόγω κάποιων δυσάρεστων επεισοδίων. Πιστεύω ότι εκείνες οι στιγμές χάλασαν λίγο την εικόνα μου, χωρίς να έχω κάνει τίποτα κακό… Όσοι με γνωρίζουν πραγματικά ξέρουν πώς είμαι: έχω χαρακτήρα, βάζω πάντα το πρόσωπο και την καρδιά μου, νοιαζόμουν ιδιαίτερα, ήμουν αρχηγός. Δεν είμαι από αυτούς που αυταπατώνται ότι όλα θα πάνε πάντα καλά και κάνουν πως δεν υπάρχουν προβλήματα. Πολλοί εκτονώνονταν σε μένα. Με συζήτηση και σεβασμό βελτιώνεσαι. Αυτό ίσως γύρισε εναντίον μου εκείνη την περίοδο. Σίγουρα προτιμώ να «πεθάνω» με τις δικές μου ιδέες παρά με τις ιδέες άλλων. Έπρεπε να το αποδεχτώ· ειλικρινά δεν ήθελα πια να έχω σχέσεις με ορισμένους. Οι λύσεις ήταν λίγες: να μείνω εκτός ομάδας ή να έχω άλλα προβλήματα. Ή να φύγω. Και αν σου πω πώς δημιουργήθηκε η ευκαιρία της Μπολόνια…».
Ευθυγραμμίστηκαν οι πλανήτες;«Ναι. Εκείνη τη στιγμή δεν έπαιζα στη Μίλαν. Η Μπολόνια είχε ζητήσει πληροφορίες. Προφανώς για μένα δεν υπήρχε συζήτηση, ήθελα να μείνω στο Μιλάνο. Μου είπαν ότι ο Σαρτόρι είχε κάνει μια πλάκα στον πρώην ατζέντη μου: «Αν ποτέ διαφωνήσει με τον προπονητή, να ξέρετε ότι εμείς είμαστε εδώ». Δύο μέρες μετά συνέβη αυτό που όλοι είδαμε δυστυχώς… Στενοχωρήθηκα πολύ. Ήταν πολύ άβολο και εκτός τόπου για μένα, δεν μπορούσα να το εξηγήσω. Η κατάσταση ήταν λεπτή. Έτσι εκμεταλλευτήκαμε την ευκαιρία να πάμε στη Μπολόνια».
Τι σου πέρασε από το μυαλό όταν έφυγες από το Μιλάνο κλαίγοντας;«Όλα έγιναν γρήγορα. Μια κάπως σουρεαλιστική στιγμή. Έφευγα από το Μιλανέλο για να μην ξαναμπώ ποτέ. Και δυσκολεύτηκα πολύ να το αποδεχτώ μετά από τόσα χρόνια. Σκεφτόμουν ότι δεν θα ξανάβλεπα όλους τους ανθρώπους που δουλεύουν εκεί μέσα, τους συμπαίκτες μου που μου έλεγαν να μη φύγω—ακόμη και τώρα μου το επαναλαμβάνουν. Τους οπαδούς, που πιστεύω ότι είναι οι καλύτεροι στον κόσμο. Το να μη φορέσω ξανά τη φανέλα της ομάδας της καρδιάς μου. Ήταν πραγματικά ένα πολύ σκληρό χτύπημα. Από τη μία κατάλαβα πόσο νοιάζονταν και με αγαπούσαν πολλοί, μέσα κι έξω από το Μιλανέλο, και αυτό με χαροποίησε. Από την άλλη αναρωτιέσαι πόσο σωστό είναι να αφήνεις ομάδα και περιβάλλον τη στιγμή που η θέλησή σου είναι να μείνεις. Όταν έλαβα την επίσημη ειδοποίηση της αποχώρησης, έκανα τον γύρο των γηπέδων του Μιλανέλο, έκλαψα πολύ, χαιρέτησα όλους—απίστευτοι που συνέβαινε στ’ αλήθεια—πήρα τα πράγματά μου και έφυγα γνωρίζοντας ότι την επόμενη μέρα δεν θα επέστρεφα μετά από δώδεκα χρόνια. Δεν ήταν εύκολο, καθόλου. Πόνεσε. Αλλά έπρεπε να το αποδεχτώ για να προχωρήσω».
Ο Ματέο Γκάμπια είπε ότι είσαι ο μέντοράς του. Σημαίνει ότι, παρόλα αυτά, άφησες καλό αποτύπωμα, έτσι;«Δεν το είχα διαβάσει, χαίρομαι. Ξέρω ότι ο Ματέο με εκτιμά και το ίδιο ισχύει κι από μένα, τον νοιάζομαι πολύ. Είναι από αυτούς που προσπάθησαν περισσότερο να με πείσουν να μείνω, ανεξάρτητα από την κατάσταση… Πολλά πράγματα δεν βγαίνουν προς τα έξω. Δεν είμαι άνθρωπος που μιλά πολύ σε social, συνεντεύξεις και εφημερίδες, αν δεν μου ζητηθεί. Αλλά αν κάποιος ρωτούσε για μένα στο Μιλανέλο, πιστεύω ότι όλοι θα μιλούσαν καλά: δούλεψα, σεβάστηκα και αγάπησα τον καθένα, έκανα πάντα το καλύτερο για να βοηθήσω όποιον μπορούσα, έχω σχέσεις με όλους εκεί μέσα ακόμη και σήμερα. Με είδαν να μεγαλώνω, δημιουργήθηκαν δεσμοί με πολλούς. Και με τον Ματέο συνέβη το ίδιο. Είναι από αυτούς που μιλάμε πιο συχνά και ταιριάζουμε περισσότερο. Επιτέλους αρχίζουν να μιλούν γι’ αυτόν με πολύ θετικό τρόπο, χωρίς να τον υποτιμούν άδικα. Αποδεικνύει πολλά και είμαι πραγματικά περήφανος και χαρούμενος για όσα κάνει· είναι σημαντικός και έξυπνος παίκτης, που ξέρει ποδόσφαιρο».
Ποιος ήταν ο δικός σου μέντορας στη Μίλαν;«Ίσως είναι κάτι που μου έλειψε. Μπήκα στην πρώτη ομάδα σε μια περίοδο σύγχυσης: οι παίκτες άλλαζαν κάθε έξι μήνες, δεν υπήρχε σταθερή βάση, στα πρώτα τέσσερα χρόνια πέρασαν τρεις διαφορετικές διοικήσεις. Δεν υπήρξε η δυνατότητα να έχω μέντορα, αν και θα το ήθελα πολύ. Ένα πράγμα που υποτιμάται—και το είπε πρόσφατα και ο Κιάερ, με τον οποίο συμφωνώ—είναι να υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν να επικοινωνούν, στους οποίους μπορείς να βασιστείς, με εμπειρία και ηγεσία, ειδικά τη σιωπηλή ηγεσία, αυτή που στη στιγμή της ανάγκης σε βοηθά να αναδειχθείς και να κρατήσεις ένα γκρουπ συμπαγές για χρόνια. Είναι κάτι που τα δεδομένα της μόδας σήμερα δεν μπορούν να δουν. Αν αλλάζεις συνεχώς, δεν είναι βέβαιο ότι βρίσκεις τη σωστή κατεύθυνση. Πρέπει να καταλάβεις και τις σχέσεις μέσα σε ένα γκρουπ, τους δεσμούς που δημιουργούνται και σε κάνουν να μεγαλώνεις, ίσως ακόμη περισσότερο από το ταλέντο. Αν έπρεπε να διαλέξω ποια φιγούρα να είμαι, θα έλεγα τον Σίμον Κιάερ. Είναι από αυτούς με τους οποίους ταίριαξα περισσότερο τα τελευταία χρόνια: δεν είναι στα στόματα όλων, δεν είναι ποτέ στα πρωτοσέλιδα, αλλά στα αποδυτήρια είναι από αυτούς που μιλούν στην ομάδα—και με τον σωστό τρόπο, με ηρεμία και εξυπνάδα. Δεν τον ενδιέφερε καθόλου η δημόσια πλευρά, ήταν πάντα ουσιαστικός. Έτσι μου αρέσει και έτσι θέλω να είμαι».
Απάντηση κοφτή: η Μίλαν του Αλέγκρι είναι για Σκουντέτο;«Ναι, απολύτως. Η ομάδα είναι δυνατή, βρήκαν επιτέλους μια φιγούρα ικανή να δημιουργήσει ένα συνεκτικό γκρουπ και να το προστατεύσει, δίνοντας στέρεες αμυντικές βάσεις—κατά τη γνώμη μου θεμελιώδεις για να κερδίζεις. Ο Αλέγκρι είναι νικητής, έχει ήδη κερδίσει πολλά στην Ιταλία και ξέρει πώς. Έχει εμπειρία και, επιπλέον, παίζουν μία φορά την εβδομάδα: έχουν χρόνο να ανακτήσουν ενέργεια και να δουλέψουν τις ιδέες του. Θα ήμουν περίεργος να με προπονήσει· όλοι μιλούν καλά γι’ αυτόν και είναι ευχαριστημένοι. Και, τέλος, μου αρέσει απίστευτα το πώς επικοινωνεί—είναι ο καλύτερος σ’ αυτό και συχνά σε κάνει να γελάς».
Στενοχωρήθηκες για το πώς τελείωσε η εμπειρία του Πιόλι στη Φλωρεντία;«Πολύ. Έχω εξαιρετική σχέση με τον κόουτς, για μένα ήταν σημαντικός. Μας στενοχώρησε απίστευτα όταν έφυγε από τη Μίλαν και φάνηκε πόσο τον αγαπήσαμε παίκτες και κόσμος. Πήρε έναν σύλλογο σε κρίση και τον έφερε εκεί που αξίζει. Φαντάζομαι ότι ήξερε κι ο ίδιος πως η Φλωρεντία θα ήταν δύσκολη πρόκληση· πιστεύω ότι «κούμπωσαν» άσχημα κάποιες δυναμικές που απ’ έξω δεν μπορείς ποτέ να ξέρεις. Το ποδόσφαιρο όμως είναι παράξενο: τα πράγματα καταρρέουν σε μια στιγμή και το αντίστροφο. Ναι, μιλήσαμε· πρόσφατα μου έγραψε μετά το γκολ και εγώ του είχα γράψει όταν απολύθηκε από τη Φλωρεντία. Ήταν πολύ στενοχωρημένος γιατί είχε διαφορετικές φιλοδοξίες και ελπίδες. Ελπίζω να ξαναξεκινήσει—το αξίζει».
Ζήτησες βοήθεια στις δύσκολες στιγμές;«Απολύτως. Όταν ήμουν μικρός δεν ήμουν προετοιμασμένος. Τώρα όμως έχω μια ψυχολόγο που με βοηθά εδώ και καιρό. Είναι σαν να μιλάω με μια φίλη, όχι μόνο στις δύσκολες περιόδους. Αν και όλα ξεκίνησαν από εκεί: τον τελευταίο ενάμιση χρόνο στο Μιλάνο έζησα μια πολύ, πολύ περίπλοκη προσωπική φάση εκτός γηπέδου. Αντιμετώπισα μεγάλες δυσκολίες, κανείς δεν ήξερε τίποτα. Ίσως κάποιοι πολύ κοντινοί συμπαίκτες να υποψιάζονταν, λίγοι φίλοι και οι γονείς μου, αλλά κανείς δεν ήξερε—δεν ήθελα να μαθευτεί για να είμαι απόλυτα συγκεντρωμένος στο γήπεδο ή γιατί είμαι πολύ ιδιωτικός άνθρωπος. Το ποδόσφαιρο ήταν η άγκυρά μου, η ευκαιρία να «αδειάσω» το μυαλό—ή έστω να προσπαθήσω. Στην πραγματικότητα όμως δυσκολευόμουν να βρω θετικά κίνητρα εκείνη την περίοδο, ήμουν πραγματικά πεσμένος, είναι δύσκολο να το περιγράψω. Είναι άσχημο γιατί δημόσια δεν φαίνεται τίποτα, όμως μετά υπάρχουν οι εμφανίσεις και όλα τα υπόλοιπα. Έπρεπε να ισορροπήσω τα πράγματα, να χωρίσω προσωπική ζωή και δουλειά. Έφτασα σε σημείο που το μόνο που με ενδιέφερε ήταν να βγω από το σκοτεινό σημείο. Έπρεπε να κάνω κάτι. Θα ήθελα να δώσω ακόμη περισσότερα σε επίπεδο ηγεσίας σε μια δύσκολη στιγμή της ομάδας, αλλά κάποιες φορές δεν μπορούσα να βοηθήσω όσο ήθελα—πρώτα απ’ όλα δυσκολευόμουν να βοηθήσω τον εαυτό μου. Το να ζητάς βοήθεια είναι θεμελιώδες, και ο κόσμος της ψυχολογίας μού αρέσει πολύ. Αρχίζει τώρα να «αποστιγματίζεται». Εύχομαι στο μέλλον όλες οι ομάδες, ακόμη και σε εθνικό επίπεδο, να κάνουν κάτι προς αυτή την κατεύθυνση, για ευαισθητοποίηση και βοήθεια. Η Μίλαν ίσως ήταν από τις πρώτες που κινήθηκαν, ήδη στις Ακαδημίες υπήρχε κάποιος, αλλά ήταν ακόμη λίγο επιφανειακό. Αν γύριζα πίσω, θα εμβάθυνα νωρίτερα. Για ένα διάστημα είχα και mental coach—είναι διαφορετικό από τον ψυχολόγο. Εκεί μιλούσαμε ή έκανα συγκεκριμένες ασκήσεις για την απόδοση ή τη συνειδητή διαχείριση των πιέσεων· ήταν εξίσου ενδιαφέρον και με βοήθησε να καταλάβω καλύτερα κάποια πράγματα. Είναι πραγματικά ουσιώδης πτυχή: αν είσαι καλά στο μυαλό, αποδίδεις. Το σημαντικό είναι να βρεις τη σωστή ψυχολόγο. Όπως και με τους προπονητές: με κάποιον ταιριάζεις πολύ, με άλλον λιγότερο. Είναι κάτι πολύ υποκειμενικό που αλλάζει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Υπάρχει και ένα ακόμη θέμα».
Ποιο;«Δεν αρκεί να πεις στην ψυχολόγο «εντάξει, κατάλαβα», να γυρίσεις και να τα ξεχάσεις όλα. Δεν χρειάζεται βιασύνη· πρέπει να δουλέψεις πάνω στις έννοιες, να τις αφομοιώσεις. Είναι μια μακρά διαδρομή».
Πώς απομονώνεσαι από την κριτική σε μια δύσκολη στιγμή;«Εξαρτάται από τον χαρακτήρα και πολλά άλλα. Διάβασα για τον Αραούχο που ζήτησε από την Μπαρτσελόνα να σταματήσει. Εγώ δεν ήθελα να σταματήσω, γιατί δεν ήταν θέμα κριτικής—απλώς δεν ήθελα να παίζω άσχημα σε μια σκοτεινή προσωπική περίοδο. Ίσως θα έπρεπε, δεν ξέρω· δεν το ξέρεις ποτέ… Κάποια στιγμή αποφάσισα να ανοιχτώ στους γιατρούς της Μίλαν για να καταλάβουμε τι μπορούσαμε να κάνουμε ώστε να βοηθηθώ και να λυθεί η κατάσταση, μαζί με την ψυχολόγο μου. Επαναλαμβάνω: η κριτική δεν με ενδιέφερε καθόλου ούτε θα με ενδιαφέρει ποτέ. Αντίθετα, εκείνη την περίοδο ακόμη λιγότερο—ήταν ζήτημα μόνο ανάμεσα σε μένα και τον εαυτό μου. Αν και μερικές φορές θα χρειαζόταν περισσότερη ευαισθησία. Από την αρχή ήμουν εκτεθειμένος στα ΜΜΕ. Ένα παιδί μεγαλωμένο σε άλλη πραγματικότητα από τη Μίλαν ίσως θα είχε καταρρεύσει. Εξαρτάται πραγματικά από τον χαρακτήρα και την εμπειρία του καθενός, υπάρχουν πολλοί παράγοντες και σκέψεις—είναι προσωπικό».
Και λοιπόν, ποιος είναι σήμερα ο Ντάβιντε Καλάμπρια;«Ένας άνθρωπος ικανοποιημένος, αλλά σε συνεχή εξέλιξη, με ακόμη πολλές φιλοδοξίες και προκλήσεις μπροστά του. Είμαι πολύ χαρούμενος που έζησα τόσο άσχημες στιγμές. Είναι πολύ εύκολο να ζεις μόνο τις καλές—δεν σε βοηθούν ιδιαίτερα. Το να περνάς δύσκολες εμπειρίες, όπου ίσως δεν θέλεις να κάνεις τίποτα για μέρες αλλά πρέπει, σε διαμορφώνει ως άνθρωπο. Είμαι 29 ετών και χαίρομαι με το σημείο στο οποίο έχω φτάσει. Πιστεύω ότι είναι πιο σημαντικό να είσαι καλός άνθρωπος, πριν ακόμη από καλός ποδοσφαιριστής: να ξέρεις να στέκεσαι στον κόσμο, να είσαι καλά με τον εαυτό σου και στην κοινωνία, να σχετίζεσαι με τους ανθρώπους. Όλοι έχουμε προτερήματα και ελαττώματα, φυσικά. Σήμερα είμαι ευτυχισμένος».
Τι αξία έχουν τα social στο ποδόσφαιρο;«Δεν ξέρω… για μένα μικρή, αλλά πρέπει να ισορροπείς τα πάντα. Υπάρχει μια ιστορία που μου έμαθε να μη δίνω βάρος σε όσα γράφονται στα social. Όταν ήμουν 14, είχα ανεβάσει ένα post εναντίον του Αμπιάτι μετά από ένα ματς Champions League αν δεν κάνω λάθος. Στα 18 βρέθηκα στην πρώτη ομάδα. Και ο «γερουσιαστής» των αποδυτηρίων ήταν ακριβώς αυτός—ο μόνος που είχε μείνει από την παλιά φρουρά… Μόλις είχα κάνει ντεμπούτο και έπαιζα καλά στα πρώτα μου ματς. Οπότε όλοι πήγαν να ψάξουν τα social μου. Και φυσικά βρήκαν το post όπου τα έβαζα με τον Αμπιάτι. Δεν του είπα τίποτα· νομίζω το είδε αλλά έκανε πως δεν είδε. Άλλωστε ήταν ο βετεράνος που διάβαζε το tweet—ή ό,τι ήταν—ενός πιτσιρικά που τότε είχε παίξει μισό παιχνίδι. Σε εκείνη την ηλικία δεν το σκέφτεσαι καν, στα 14 δεν υπάρχει κανείς να σε εκπαιδεύσει σε αυτό. Ντράπηκα τόσο πολύ για τον εαυτό μου που κατάλαβα πόσο επιφανειακές και άχρηστες είναι οι κριτικές και τα σχόλια στα social. Δεν θα το έκανα ποτέ από κοντά—οι γονείς μου με έμαθαν να σέβομαι τους πάντες—κι όμως εκεί φαίνεται να επιτρέπονται τα πάντα. Δεν νομίζω ότι είναι σωστό. Γι’ αυτό πιστεύω ότι χρειάζεται εκπαίδευση στα social στα σχολεία. Είναι πλέον μέρος της καθημερινότητάς μας, αλλά πρέπει να διαχειρίζονται και να αξιοποιούνται καλύτερα».
Πετάμε στην Ελλάδα, στον Παναθηναϊκό. Τι σε εξέπληξε περισσότερο στο ελληνικό ποδόσφαιρο και στην Ελλάδα;«Πριν έρθω εδώ είχα αρνηθεί προτάσεις—και σημαντικές—κυρίως από το εξωτερικό. Εγώ ειλικρινά ήθελα να μείνω στην Ιταλία, ήλπιζα να μείνω στη Μπολόνια. Μετά ήρθαν προσφορές που δεν με έπεισαν. Κατάλαβα ότι υπήρχε η δυνατότητα να πάω στο εξωτερικό και ήθελα να την εκμεταλλευτώ για μια νέα εμπειρία, αλλά που να ταιριάζει με τις ανάγκες ζωής μου. Η Ελλάδα πλησίαζε περισσότερο στις ιδέες μου. Ήμουν περίεργος να δοκιμάσω μια όμορφη πόλη όπως η Αθήνα και να βελτιώσω τα αγγλικά μου. Υπάρχει και η δυνατότητα να κερδίσεις τρόπαια μπαίνοντας σε ένα ενδιαφέρον, αναπτυσσόμενο πρότζεκτ που παίζει στο Europa League. Εδώ οι τέσσερις μεγάλες ομάδες είναι καλά εξοπλισμένες, υπάρχει οργάνωση και φιλοδοξία για γρήγορη ανάπτυξη, έχουν μεγάλο δυναμικό. Είμαι χαρούμενος—είδα καινούργια πράγματα και είναι μια προσωπική εμπειρία που θα με βοηθήσει γενικότερα στη ζωή».
Πώς ήταν η πρώτη επαφή με τον Μπενίτεθ;«Είμαι χαρούμενος που είναι εδώ μαζί μας. Ο κόουτς έχει τεράστια εμπειρία· φαίνεται ότι έχει προπονήσει πολλές από τις καλύτερες ομάδες του κόσμου και ότι έχει κερδίσει πολλά. Είναι προσεκτικός, ευαίσθητος, επικοινωνεί καλά και μιλά με όλους. Δεν αφήνει τίποτα στην τύχη και είναι πάντα διαθέσιμος· έχει ακόμη τη θέληση και τη φιλοδοξία να κάνει κάτι όμορφο και σημαντικό. Σεβόμαστε πολύ ο ένας τον άλλον και χτίζουμε μια όμορφη, ειλικρινή σχέση. Νιώθω τυχερός που τον έχω ως σημείο αναφοράς τώρα».
Μιλάνο, Μπολόνια ή Αθήνα;«Όλες πανέμορφες με τον τρόπο τους—ζεις πολύ καλά και στις τρεις, για διαφορετικούς λόγους. Αυτό ήταν προτεραιότητά μου: να ζω σε μια όμορφη πόλη. Εγώ προσωπικά διαλέγω πάντα το Μιλάνο. Αλλά ίσως είμαι μεροληπτικός, είναι το σπίτι μου… Αν και αυτά που σου προσφέρει το Μιλάνο ίσως στα προσφέρει μόνο η Μαδρίτη. Ίσως και το Λονδίνο. Άλλωστε…».
Τι;«Πριν μήνες με είχαν προσεγγίσει και από την Premier League. Αλλά τότε δεν ήθελα να πάω στο εξωτερικό, δεν ένιωθα έτοιμος και η Αγγλία δεν με έπειθε ως τόπος ζωής. Πιθανότατα, αν γύριζα πίσω, θα έκανα πολλά διαφορετικά. Οι δυναμικές αλλάζουν με τον χρόνο: παλιά δεν σκεφτόμουν το εξωτερικό. Σήμερα θα μου άρεσε να ζήσω μια εμπειρία στην Ισπανία, ή ίσως και στην Αγγλία. Σίγουρα σου λείπει η οικογένεια και νιώθεις την απόσταση. Αλλά μόλις «ξεμπλοκάρεις» γίνεται πιο εύκολο. Η νοοτροπία μου έχει αλλάξει πάρα πολύ: βλέπεις νέες εγκαταστάσεις, γήπεδα, οπαδούς. Είναι ευκαιρίες που σε διαμορφώνουν ως άνθρωπο—και υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες».
Υπάρχουν αρκετοί Ιταλοί στην Ελλάδα. Ποιος σου έδωσε συμβουλές για να γυρίσεις την Αθήνα;«Ή και μη Ιταλοί, όπως ο Γιόβιτς ή ο Κυριακόπουλος! Ας πούμε ότι κυρίως στην αρχή έκανα κάποια δείπνα με τους Ιταλούς που είναι εδώ: Πιρόλα, Στρεφέτσα, Μπρινιόλι, Μακέντα. Ζήτησα συμβουλές από όλους· τώρα με τις διοργανώσεις έχουμε λίγο χρόνο να βλεπόμαστε…».
Αγαπημένο μέρος στην Αθήνα;«Υπάρχουν πάρα πολλά όμορφα μέρη: το κέντρο, η Ακρόπολη. Αν όμως πρέπει να διαλέξω μόνο ένα, το ξενοδοχείο Four Seasons εδώ είναι απίστευτο. Η θάλασσα είναι κρυστάλλινη—δεν το περίμενα: υπέροχα νερά, καταπληκτική άμμος, φαγητό και εξυπηρέτηση φανταστικά, μαγευτικό μέρος».
Και ο Μπρινιόλι σου θύμισε εκείνο το γκολ στο Μπενεβέντο–Μίλαν;«Συνέβη… Του είπα: «Τι έκανες;». Ούτε ο ίδιος το ξέρει—είναι μέρος του παιχνιδιού. Έγινε πριν από τόσα χρόνια κι όμως ακόμη συζητιέται. Αυτό δείχνει την απήχηση και τη σημασία μιας ομάδας όπως η Μίλαν».
Θα σε ξαναδούμε στην Ιταλία;«Θα δούμε…».