Χριστούγεννα σημαίνουν οικογενειακές στιγμές, λαμπερός στολισμός, γεμάτες πλατείες και η μυρωδιά από παραδοσιακά φαγητά. Είναι η εποχή που οι μικρές ή μεγαλύτερες αποδράσεις σε χειμερινούς προορισμούς της Ελλάδας αποκτούν ξεχωριστή αξία, προσφέροντας εμπειρίες που μένουν αξέχαστες.
Ανάμεσα στους πολλούς προορισμούς της χώρας, πέντε πόλεις ξεχωρίζουν για τη μαγεία και το εορταστικό τους πνεύμα. Από τη βόρεια Ελλάδα μέχρι την Πελοπόννησο, οι επιλογές αυτές συνδυάζουν παράδοση, φυσική ομορφιά και δραστηριότητες για όλη την οικογένεια.
ΚαστοριάΗ Καστοριά, με τα αρχοντικά της, τη λίμνη και το βυζαντινό παρελθόν, ζει τα Χριστούγεννα με μοναδικό τρόπο. Κέντρο των εορτασμών αποτελεί η «Μαγική Λιμνοπολιτεία», ένα θεματικό πάρκο αφιερωμένο στα παιδιά, γεμάτο δραστηριότητες και εκπλήξεις.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αν παραμείνετε στην πόλη μετά τις γιορτές, θα έχετε την ευκαιρία να ζήσετε τα περίφημα Ραγκουτσάρια – το καρναβάλι της Καστοριάς που κρατά αιώνες και διαφέρει από κάθε άλλο. Από εδώ μπορείτε επίσης να οργανώσετε μια οικογενειακή εκδρομή προς τις Πρέσπες, περνώντας από τη Φλώρινα και απολαμβάνοντας ένα μοναδικό τοπίο φυσικής ομορφιάς.
ΔράμαΗ Δράμα αποτελεί έναν κλασικό χριστουγεννιάτικο προορισμό, χάρη στην περίφημη «Ονειρούπολη». Για σχεδόν δύο δεκαετίες, το εορταστικό χωριό της πόλης μεταμορφώνει το κέντρο σε παραμυθένιο σκηνικό, με εργαστήρια, παιχνίδια και δραστηριότητες για παιδιά.
Εκτός από την «Ονειρούπολη», αξίζει μια βόλτα στο πάρκο της Αγίας Βαρβάρας με τις πηγές, τα γεφυράκια και τους νερόμυλους. Λίγο πιο έξω, το Χιονοδρομικό Κέντρο Φαλακρού προσφέρεται για σκι, ενώ το Σπήλαιο Αγγίτη εντυπωσιάζει με την έξοδο του ποταμού μέσα από το βουνό.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); ΚαλάβρυταΤα Καλάβρυτα αποτελούν ιδανικό προορισμό για οικογενειακές διακοπές. Η ιστορική πόλη, το χιονοδρομικό κέντρο και τα ορεινά χωριά με τις ταβέρνες και τα μονοπάτια δημιουργούν την τέλεια χριστουγεννιάτικη απόδραση.
Μοναδική εμπειρία είναι η διαδρομή του οδοντωτού σιδηροδρόμου μέσα από το φαράγγι του Βουραϊκού, μια διαδρομή που συναρπάζει μικρούς και μεγάλους. Αν υπάρχει χρόνος, συνδυάστε τη βόλτα με πεζοπορία στο μαγευτικό τοπίο.
ΙωάννιναΤα Ιωάννινα δεν θα μπορούσαν να λείπουν από τη λίστα των κορυφαίων χειμερινών προορισμών. Στο Ψυχαγωγικό Πάρκο Φρόντζου, στον λόφο της Αγίας Τριάδας, στήνεται κάθε χρόνο το χωριό του Άγιου Βασίλη, με αγορά και εκδηλώσεις για όλη την οικογένεια.
Η πόλη προσφέρει πλήθος επιλογών: περιήγηση στο Κάστρο, βαρκάδα στη λίμνη Παμβώτιδα, επίσκεψη στα μουσεία της –όπως το Μουσείο του Αλή Πασά, το Βυζαντινό και το Μουσείο Αργυροτεχνίας– αλλά και μικρές εξορμήσεις, όπως στη λίμνη Ζαραβίνας με το μοναδικό οικοσύστημα και τα σπάνια πουλιά.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); ΤρίκαλαΤα Τρίκαλα είναι ένας από τους πιο αγαπημένους χριστουγεννιάτικους προορισμούς. Κάθε Δεκέμβριο, ο ιστορικός Μύλος Ματσόπουλου μετατρέπεται σε «Μύλο των Ξωτικών», με fun park, παγοδρόμιο, αγορά και δραστηριότητες για μικρούς και μεγάλους.
Πέρα από τον Μύλο, αξίζει μια βόλτα στην παλιά συνοικία Βαρούσι με τα παραδοσιακά σπίτια, καθώς και μια εξόρμηση στο Χιονοδρομικό Κέντρο Περτουλίου για σκι ή χαλάρωση στα σαλέ. Μην παραλείψετε μια βόλτα κατά μήκος του Ληθαίου ποταμού, που στολίζει την πόλη και ολοκληρώνει τη γιορτινή εμπειρία.
Η «μεταπολιτική» ενώνει. Το ίδιο κι η «διάθεση αναστοχασμού». Βέβαια, δεν πίστεψαν όλοι πως ο πιο γερός συνδετικός κρίκος μεταξύ του Βαγγέλη Βενιζέλου και του Καραμανλή του νεότερου είναι η απαλλαγή τους από «τους καταναγκασμούς του ενδιάθετου – σε κάθε διεκδίκηση ψήφου – λαϊκισμού». Η κοινή τους εμφάνιση τη Δευτέρα δεν ενόχλησε γκρούπις του δεύτερου. Αλλά όποια κέρδη κι αν έγραψε σ’ αυτό το ακροατήριο ο πρώτος, δεν ισοφαρίζουν τη ζημιά που παρατηρήθηκε σ’ εκείνο των θαυμαστών του. Ούτε όσοι διαπιστώνουν πόσο λείπει από το κοινοβούλιο κάθε φορά που το επίπεδο της πολιτικής αντιπαράθεσης γίνεται επίπεδο (σε τακτά χρονικά διαστήματα, δηλαδή) κατάφεραν να χωνέψουν τους συμβολισμούς της συνάντησής του με κάποιον που το μακρινό 2008 χαρακτήριζε «μικρότερο των αναγκών της χώρας».
Μόνο αληθινά πιστοί στον πρώην πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ δεν αμφισβήτησαν πως ένα από τα κίνητρα της συμμετοχής του στο πάνελ, το οποίο προσείλκυσε το ανφάν γκατέ της απέναντι στον πολιτικό του ορθολογισμό πλευράς, ήταν η επίγνωση μιας επιτακτικής ανάγκης: της ανάγκης «για υπερβάσεις, ρήξεις αλλά και συναινέσεις» που θα αντιμετωπίσουν «παθογένειες και αδυναμίες οι οποίες καθηλώνουν τη χώρα». Αλλωστε, η οξυδέρκειά του τους γοητεύει ανεξάρτητα από το θέμα που εκείνος αναλύει.
Ακόμη και σήμερα η Χαριλάου Τρικούπη ζητεί ανεπισήμως τη συμβουλή του σε κρίσιμες αντιπολιτευτικά στιγμές. Οχι μόνο γιατί γνωρίζει τη γλώσσα του συνταγματικού σαλονιού αλλά κι επειδή ξέρει να δομεί τα επιχειρήματα που κερδίζουν στο πολιτικό λιμάνι.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οι παρεμβάσεις του στα δημόσια πράγματα υπενθυμίζουν γιατί έχει αναγνωριστεί από εχθρούς και φίλους ως ο καλύτερος κοινοβουλευτικός της γενιάς του. Ιστοριοδίφες του βουλευτηρίου δεν έχουν ξεχάσει τη μέρα που ανακοίνωσε από βήματος ότι δεν θα είναι στην επόμενη Βουλή. Τότε, τον αποχαιρέτησαν με χειροκροτήματα φανατικά αντίπαλοί του συριζαίοι βουλευτές.
Η επιδραστικότητά του στον κεντρώο χώρο δεν έχει περάσει απαρατήρητη απ’ όποιους διεκδικούν ψήφους εκεί. Εξού και στο Μαξίμου φέρεται ότι δυσφόρησαν πιο πολύ με τη δική του ομιλία για την κρίση της Δημοκρατίας παρά με τις καραμανλικές μπηχτές. Λογικό. Οι διατυπώσεις της αποδοκιμασίας του δεν ήταν στρογγυλεμένες.
Και από την ανάποδη googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Καδράρισε την κυβέρνηση σαν «μονοπρόσωπη εξουσία χωρίς θεσμούς αντιρρόπησης και ουσιαστικές, σύγχρονες εγγυήσεις διαφάνειας». Η συγκεκριμένη αντιπολιτευτική έξαρση άρεσε στο κοινό από κάτω – μάλλον επειδή τα μέλη του δεν θυμήθηκαν πως το 2009 δήλωνε «το πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα διακυβέρνησης, όπως δείχνει το αρνητικό παράδειγμα της τελευταίας πενταετίας και του κ. Καραμανλή, έχει φτάσει τα όριά του».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ενας υπερασπιστής του θα έλεγε πως η παραπάνω ανακύκλωση επιχειρημάτων αποδεικνύει τη συνέπειά του. Πως η αγωνία του για τους θεσμούς δεν είναι συγκυριακή. Σύμφωνοι. Ωστόσο, το 2006 αποφαινόταν ότι αυτός με τον οποίο χτυπάει σήμερα θεσμικό συναγερμό «επιδιώκει τη συντηρητική πολιτικοποίηση της Δικαιοσύνης και τη συντηρητική δικαστικοποίηση της πολιτικής ζωής».
Στους πασοκικούς κόλπους η παρουσία του στο Καπνεργοστάσιο δεν σχολιάστηκε ευμενώς. Η μόνιμη επωδός στις σχετικές ιδιωτικές κουβέντες ήταν «δεν ντράπηκε την ιστορία του;» – ειδικά της εποχής που επισήμαινε πως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στηρίζεται και από μια «τρίτη δύναμη, η οποία προέρχεται από τον συντηρητικό χώρο».
Σύμφωνα με την πραγματιστική ανάγνωση της επιλογής του να διακηρύξει την ανησυχία του για το Κράτος Δικαίου μαζί με τον πρωθυπουργό που προκάλεσε τη χρεοκοπία (και με μια πρόωρη προσφυγή στις κάλπες φόρτωσε το στίγμα της στο ΠΑΣΟΚ), παρακινήθηκε από τους υπολογισμούς ενός φύσει πολιτικού όντος, που αντιλαμβάνεται την αξία κάθε δυνητικού ερείσματος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Γιατί εκφράζεται μια τέτοια εκτίμηση; Επειδή ποτέ δεν είναι αργά να γίνεις αυτό που θα μπορούσες να έχεις γίνει. Εξάλλου, όταν το 2017 τον ρωτούσαν αν θα συμπορευθεί με τη μητσοτακική ΝΔ, απαντούσε πως δεν είναι Γεώργιος Μαύρος. «Θα υπηρετήσω την πορεία της χώρας», σημείωνε, «αξιοποιώντας όλες τις δυνατότητες που έχω ανάλογα με το πώς εξελίσσεται η κατάσταση». Ενα παρόμοιο επιχείρημα θα νομιμοποιείτο να παραθέσει εφόσον στις επόμενες εκλογές δοθεί λαϊκή εντολή για συνεργασίες – κι άρα, ίσως χρειαστεί να αναζητηθεί «πρόσωπο κοινής αποδοχής».
Παλαιότερα, την περίοδο που βρισκόταν στο κρισιμότερο πόστο της πολιτικής του σταδιοδρομίας, ένας συνεργάτης του τού είπε «Βαγγέλη, σ’ έχει φιλήσει η Ιστορία στο στόμα». Οντως, έχει ήδη να καταγράψει και θετικό και αρνητικό βενιζελικό αποτύπωμα στο κεφάλαιο της Μεταπολίτευσης.
Δανείζομαι τον τίτλο του άρθρου που δημοσίευσε πρόσφατα ο πρόεδρος της Φινλανδίας, Αλεξάντερ Στουμπ, στο περιοδικό «Foreign Affairs» εκφράζοντας την αγωνία του για όσα συμβαίνουν την περίοδο αυτή με το ρήγμα ανάμεσα στις δύο πλευρές του Ατλαντικού να βαθαίνει.
Αυτή την εβδομάδα, ο Μαρκ Γκαλεότι, ένας άριστος γνώστης της Ρωσίας, δημοσίευσε στους «Times» ένα αντίστοιχης αγωνίας άρθρο διερωτώμενος αν ο Πούτιν κερδίζει τελικά τον πόλεμο κατά της Δύσης.
Τα επιχειρήματά τους δεν είναι δυστυχώς εύκολο να αντικρουστούν. Οι ΗΠΑ δημοσίευσαν επίσης την εβδομάδα αυτή την «Εθνική Στρατηγική Ασφαλείας», ένα κείμενο με ειδικό βάρος, αφού κωδικοποιεί τις στρατηγικές κατευθύνσεις που η χώρα θα ακολουθήσει κατά τη διάρκεια της θητείας Τραμπ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η Ευρώπη βρίσκει τη θέση της στο κείμενο όχι για να επαινεθεί ως σύμμαχος των ΗΠΑ αλλά για να κατηγορηθεί για εγκατάλειψη των αξιών του δυτικού πολιτισμού. Η κατηγορία αυτή είχε διατυπωθεί από τον αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς στην περίφημη ομιλία του στο Μόναχο (Φεβρουάριος 2025) και επανέρχεται πλέον ως επίσημη πολιτική της χώρας του.
Βρίσκεται λοιπόν σε ρήξη η Ευρώπη με τις ΗΠΑ και τι σημαίνει αυτό για την ασφάλειά της; Θα οδηγηθεί σε ορατό χρονικό διάστημα σε πόλεμο με τη Ρωσία, κάτι που δεν απέκλεισε ο Πούτιν, και ποιος θα είναι ο ρόλος των ΗΠΑ για να τον αποτρέψουν; Αυτά τα ερωτήματα μπορούν να απαντηθούν αν κατανοήσουμε τη λογική που διέπει την αμερικανική ηγεσία σήμερα.
Εχει επικρατήσει η αντίληψη ότι κινείται με βάση οικονομικά, συναλλακτικά κριτήρια. Αυτό είναι ορθό αλλά συνιστά τη μία όψη του νομίσματος. Η άλλη όψη είναι η ιδεολογία που υποστηρίζει το κυρίαρχο ρεύμα στις ΗΠΑ. Είναι μια ιδεολογία που επιδιώκει τη διατήρηση της κυριαρχίας του δυτικού πολιτισμού, όπως το ρεύμα αυτό τον αντιλαμβάνεται, λευκού και χριστιανικού. Στην αντίληψη αυτή η Ρωσία δεν είναι αντίπαλος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Είναι πολύ ενδιαφέρουσες οι αναφορές της «Εθνικής Στρατηγικής Ασφαλείας» στις σχέσεις Ευρώπης – Ρωσίας, με την πρώτη να εγκαλείται για έλλειψη αυτοπεποίθησης έναντι της δεύτερης. Δεν γίνεται αναφορά στην επιθετικότητα της Ρωσίας, την παραβίαση του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών από ένα μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας, στην πρόθεση αλλαγής συνόρων. Η έμφαση δίνεται στην ανάγκη αποκατάστασης στρατηγικής σταθερότητας στην Ευρασία με την παρέμβαση των ΗΠΑ ώστε να αποτραπεί το ενδεχόμενο σύγκρουσης της Ρωσίας με ευρωπαϊκές χώρες.
Η Ευρωπαϊκή Ενωση απουσιάζει ως οντότητα από το κείμενο αυτό, η προτίμηση των ΗΠΑ στα έθνη-κράτη και τη σημασία τους για τη διατήρηση του ευρωπαϊκού πολιτισμού είναι σαφής. Ναι, έχουμε να κάνουμε με μια εντελώς διαφορετική αντίληψη για τις σχέσεις ΗΠΑ και Ευρώπης, με τη Ρωσία να βρίσκει εκ νέου τη θέση της στην ευρωπαϊκή αλλά και την παγκόσμια ισορροπία δυνάμεως.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Δεν αποκρύπτεται επίσης η ιδεολογική συγγένεια με ευρωπαϊκά κόμματα και ρεύματα που βρίσκονται μέχρι στιγμής εκτός εξουσίας, ενώ, όπως υπογραμμίζεται, κυβερνήσεις μειοψηφίας σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες επιχειρούν να τα περιθωριοποιήσουν.
Το μήνυμα είναι πολύ καθαρό: θέλουμε μια Ευρώπη με κατεύθυνση αντίστοιχη της δικής μας, καθώς, όπως αναφέρεται, παραμένει στρατηγικά και πολιτισμικά ζωτικής σημασίας ήπειρος για τις ΗΠΑ. Στο μήνυμα αυτό μπορεί να υπάρξει ευρωπαϊκή απάντηση; Αν όχι, ο Πούτιν θα κερδίσει τον πόλεμο, τουλάχιστον τον ιδεολογικό.
Η Ινώ Αφεντούλη είναι εκτελεστική διευθύντρια του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε χθες να εφαρμόσει από την 1η Ιουλίου 2026 σταθερό τελωνειακό δασμό 3 ευρώ σε μικρά δέματα αξίας κάτω των 150 ευρώ που εισέρχονται στην ΕΕ. Το μέτρο θα παραμείνει σε ισχύ μέχρι να τεθεί σε ισχύ η μόνιμη ρύθμιση για τέτοια δέματα, όπως συμφωνήθηκε τον Νοέμβριο του 2025 σε επίπεδο ΕΕ αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση.
Ο φόρος θα επιβάλλεται σε όλα τα εμπορεύματα που εισέρχονται στην ΕΕ για τα οποία οι πωλητές εκτός ΕΕ είναι εγγεγραμμένοι στο ενιαίο κατάστημα εισαγωγών (IOSS) της ΕΕ για πληρωμή ΦΠΑ. Αυτό καλύπτει το 93% όλων των ροών ηλεκτρονικού εμπορίου προς την ΕΕ, αναφέρεται επίσης.
Stress tests για γεωπολιτικές κρίσειςgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Σε νέα stress tests θα υποβάλει 110 εποπτευόμενες τράπεζες της ευρωζώνης η ΕΚΤ, με αντικείμενο τη δυνατότητά τους να ανταποκριθούν σε γεωπολιτικές κρίσεις. Η «δοκιμασία» για τις τράπεζες θα πραγματοποιηθεί μέσα στο 2026, ενώ η μεθοδολογία που θα ακολουθηθεί είναι αυτή του «ανάποδου» stress test, όπου οι τράπεζες θα πρέπει να υπολογίσουν ποιο επίπεδο γεωπολιτικής κρίσης φέρνει επίπτωση 300 μονάδων βάσης στον δείκτη ισχυρών κεφαλαίων CET1.
Η διαδικασία αυτή θα συμπληρώσει τα stress tests που πραγματοποιήθηκαν τη φετινή χρονιά και στόχο έχει να αναδείξει ποιες τράπεζες ενδέχεται να χρειαστούν περαιτέρω ενίσχυση στο σενάριο μιας μεγάλης γεωπολιτικής κρίσης, όπως είναι η κλιμάκωση της αντιπαράθεσης ΕΕ και Ρωσίας. Αλλωστε, όπως δήλωσε ο Γιάννης Στουρνάρας στο συνέδριο του ΤΜΕΔΕ την περασμένη εβδομάδα, μέσα στο 2026 αναμένεται να πραγματοποιηθούν και stress tests για την εκτίμηση του κλιματικού κινδύνου για κάθε τράπεζα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Κινητικότητα στον AKTORgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Μετά την ολοκλήρωση της έκδοσης ομολογιακού δανείου 140 εκατ. ευρώ, ο Ομιλος AKTOR αναμένεται να κλείσει το 2025 με νέα «ντιλ». Οπως άφησε να εννοηθεί ο διευθύνων σύμβουλος του Ομίλου Αλέξανδρος Εξάρχου την περασμένη εβδομάδα από την Ουάσιγκτον, η Atlantic SEE LNG Trade (σύμπραξη AKTOR – ΔΕΠΑ για την εισαγωγή αμερικανικού LNG) βρίσκεται σε προχωρημένες συζητήσεις με αμερικανικές εταιρείες για νέες συμφωνίες προμήθειας LNG στην Ευρώπη…
Αναλήψεις μέσω POSΣύντομα οι εταιρείες που διαχειρίζονται τις συναλλαγές με κάρτες σχεδιάζουν να επιτρέψουν στους καταναλωτές να κάνουν αναλήψεις και καταθέσεις μετρητών απευθείας από τα ταμεία των καταστημάτων, μέσω των POS των εμπόρων, χρησιμοποιώντας απλώς τη χρεωστική ή πιστωτική τους κάρτα. Επί της ουσίας πρόκειται για τη μετατροπή των εμπορικών σημείων σε επιπλέον «κόμβους» διαχείρισης φυσικού χρήματος, πέραν των ΑΤΜ και των τραπεζικών καταστημάτων.
Ερευνα για τις ζωοτροφέςΚατά προτεραιότητα έθεσε η Επιτροπή Ανταγωνισμού την εξέταση και ανάθεση σε αρμόδιο εισηγητή της υπόθεση διευθέτησης διαφορών ενδεχόμενων κάθετων συμπράξεων στις αγορές προμήθειας ζωοτροφών για κατοικίδια ζώα και ζώα συντροφιάς. Η υπόθεση είναι κομμάτι της αυτεπάγγελτης έρευνας στις αγορές εισαγωγής, παραγωγής, χονδρικής και λιανικής πώλησης ζωοτροφών για κατοικίδια ζώα.
Ο πρόεδρος του Δ.Σ. του ΕΟΔΥ, Χρήστος Χατζηχριστοδούλου, μιλά στα «ΝΕΑ» για τη ραγδαία αύξηση των κρουσμάτων γρίπης στην Ευρώπη και τον κίνδυνο περαιτέρω έξαρσης στη χώρα μας. Όπως επισημαίνει, τα παιδιά παρουσιάζουν ήδη υψηλά ποσοστά μόλυνσης, ενώ οι επόμενες εβδομάδες αναμένεται να είναι κρίσιμες.
Ο ΕΟΔΥ συνιστά άμεσο εμβολιασμό, ιδίως για ηλικιωμένους και άτομα που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες. Παράλληλα, προτρέπει σε έγκαιρη επικοινωνία με γιατρό σε περίπτωση εμφάνισης συμπτωμάτων και στην αυστηρή τήρηση των βασικών μέτρων προστασίας.
https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2025/12/WhatsApp-Video-2025-12-13-at-17.55.01_a205df70.mp4Ο μεταπολεμικός κόσμος οικοδομήθηκε πάνω στον διατλαντικό δεσμό, με τις ΗΠΑ να λειτουργούν ως προμηθευτής ασφάλειας για τις ευρωπαϊκές χώρες. Στην ώριμη φάση του στηρίχτηκε στους δύο θεσμικούς πυλώνες, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ.
Σε αυτά τα περίπου ογδόντα χρόνια υπήρξαν και δύσκολες στιγμές. Ζητήματα που οι δύο πόλοι απέκλιναν, ακόμη και κρίσεις, όπως αυτή για τη στρατιωτική επιχείρηση στο Ιράκ. Υπήρχε όμως πάντα η κοινή πολιτισμική αντίληψη που βασίστηκε στις αξίες της φιλελεύθερης δημοκρατίας.
Η κρίση του 2003 είχε και μια πολιτισμική-ιδεολογική πτυχή, η οποία άφησε το αποτύπωμά της. Η διακυβέρνηση των νεο-συντηρητικών του George Bush Junior ανέπτυξε το αφήγημα για την «παλιά», την πλαδαρή, επαναπαυμένη Ευρώπη (Γαλλία, Γερμανία, Κάτω Χώρες κ.τ.λ.) και τη «νέα», τη δυναμική, ισχυρή Ευρώπη (Ηνωμένο Βασίλειο, Ισπανία, Δανία, πρώην Ανατολικές Χώρες). Αυτή η αντίληψη, παρά τις διαφοροποιήσεις προσωπικοτήτων όπως ο Κόλιν Πάουελ ή ο Τζον ΜακΚέιν, εντάχθηκε στο ιδεολογικό πλαίσιο του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Μια παρόξυνση αυτού του αφηγήματος είναι η θέση του προέδρου Τραμπ που επί της ουσίας θεωρεί και καλεί σε κατάργηση της Ευρωπαϊκής Ενωσης και στην επιστροφή στον γαλαξία των εθνικών κρατών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αξίζει να σημειωθεί πως στην πρόσφατη Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ υπάρχει αναφορά στην πρόθεση των ΗΠΑ να στηρίξουν πολιτικές διαδικασίες στο εσωτερικό των ευρωπαϊκών κρατών που κινούνται σε αυτή την κατεύθυνση. Στην πρόσφατη συνέντευξή του στο Politico ο πρόεδρος Τραμπ ανέφερε το παράδειγμα του Βίκτορ Ορμπαν.
Η Ευρωπαϊκή Ενωση ωστόσο δημιουργήθηκε για να θέσει τέλος στους ανταγωνιστικούς εθνικισμούς που προκάλεσαν δύο Παγκοσμίους Πολέμους. Ξεκίνησε ως ένα φιλόδοξο πολιτικό σχέδιο ειρήνης και συνεργασίας και μετεξελίχθηκε σε μια κανονιστική δύναμη που επενδύει στην πολυμέρεια, στο διεθνές δίκαιο, στους κανόνες και στη συνεργασία. Επί της ουσίας, λειτουργούσε συμπληρωματικά με τις ΗΠΑ, οι οποίες έδιναν μεγαλύτερη έμφαση στην τεχνολογία αιχμής και στην έξυπνη ισχύ που είχε ωστόσο ένα σημαντικό ποσοστό σκληρής ισχύος. Αυτή η συμπληρωματικότητα είχε ως κοινή συνισταμένη την ενιαία αναγνώριση των απειλών, ακόμη και όταν υπήρχαν αποκλίσεις στην επιλογή της αντίδρασης, όπως στην περίπτωση της επέμβασης στο Ιράκ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Η νέα Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ αλλάζει αυτή τη συνισταμένη, καθώς, σε αντίθεση με την ΕΕ, δεν αναφέρεται στην απειλή από τη Ρωσία. Είναι μια θεμελιώδης διαφορά που δείχνει δύο στρατηγικές κουλτούρες σε διαρκώς αποκλίνουσα κατάσταση. Περαιτέρω, επαναφέρει δυναμικά την πρόθεση των ΗΠΑ να μειώσουν τη στρατιωτική τους παρουσία στην ευρύτερη περιοχή της Ευρώπης, καθώς και τη συμμετοχή τους στο ΝΑΤΟ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η ΕΕ δεν έχει την πολυτέλεια, ούτε και θα της ήταν χρήσιμο, να μπει σε μια ιδεολογική και πολιτισμική αντιπαράθεση με τη διακυβέρνηση Τραμπ. Αν θέλει να μην επιβεβαιωθεί η προφητεία της διάλυσης, θα πρέπει να αποκτήσει τη δική της σκληρή ισχύ, καθώς μόνο τότε θα καταστεί παγκόσμιος δρωνς και θα έχει βασικό ρόλο στα μεγάλα ζητήματα, όπως οι διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Η Στρατηγική Αυτονομία είναι μονόδρομος, χωρίς όμως η προσπάθεια επίτευξης της να αλλοιώσει τον χαρακτήρα της ΕΕ. Για να χρησιμοποιήσω τη γνωστή μεταφορά του Robert Kagan που υποστήριζε πως οι Αμερικανοί κατάγονται από τον Αρη και οι Ευρωπαίοι από την Αφροδίτη. Ο αμυντικός σχεδιασμός του 2030 δεν πρέπει να κάνει την ΕΕ Αρη, αλλά Αθηνά, μια έξυπνη δύναμη με δυνατότητες σκληρής ισχύος.
Ο Τριαντάφυλλος Καρατράντος είναι δρ Ευρωπαϊκής Ασφάλειας και Νέων Απειλών, επιστημονικός συνεργάτης στο Ελληνικό Ιδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής
Νέα έκκληση για διάλογο με τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους απηύθυνε από το βήμα της Ολομέλειας της Βουλής ο Υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης.
Κατά τη συζήτηση του κρατικού προϋπολογισμού, ο κ. Μαρινάκης επέλεξε να ξεκινήσει την ομιλία του με μήνυμα προς τον αγροτικό κόσμο, υπογραμμίζοντας ότι «όταν προβάλεις τα αιτήματά σου χωρίς να θες να τα συζητήσεις, τότε ο διάλογος είναι προσχηματικός».
«Έχουμε πει ναι στο διάλογο, όχι στο κλείσιμο των δρόμων, κάτι που απηχεί και το σύνολο των πολιτών», τόνισε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας την ανάγκη συνεννόησης χωρίς κοινωνικές εντάσεις.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αναγνώρισε ότι «μετά από μια υπερδεκαετή κρίση και τόσα προβλήματα που προέκυψαν, ο αγροτικός τομέας χρειάζεται στήριξη». Τόνισε πως η κυβέρνηση έχει λάβει συγκεκριμένα μέτρα, όπως η μείωση του κόστους ρεύματος, η μόνιμη επιστροφή του αγροτικού πετρελαίου και η μείωση του ΦΠΑ σε λιπάσματα, ζωοτροφές και αγροτικά μηχανήματα.
«Δώσαμε και συνεχίζουμε να δίνουμε από λεφτά που πραγματικά υπάρχουν και όχι από λεφτόδεντρα», σημείωσε ο κ. Μαρινάκης, προσθέτοντας ότι φέτος διατίθενται περισσότερα κονδύλια στους αγρότες σε σχέση με πέρσι.
Αναφερόμενος στις διεκδικήσεις των κτηνοτρόφων, δήλωσε πως «έχουν κάθε δίκαιο να ζητάνε και να υποβάλουν αιτήματα», ωστόσο επανέλαβε ότι η άρνηση συμμετοχής σε διάλογο καθιστά τη διαδικασία προσχηματική.
Κλείνοντας, ο κ. Μαρινάκης υπογράμμισε: «Επιμένω και επαναλαμβάνω την έκκληση για διάλογο χωρίς ταλαιπωρία της κοινωνίας. Ναι στο διάλογο, όχι στους κλειστούς δρόμους, όχι στη δημιουργία εμποδίων και προβλημάτων στην αγορά».
Συναγερμός σήμανε στις Αρχές στη Νάξο νωρίς το απόγευμα του Σαββάτου για ατύχημα με δύο εργάτες στο χώρο όπου εκτελούνται οι εργασίες για την ανάπλαση του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου στην περιοχή της Χώρας.
Σύμφωνα με τοπικά μέσα ενημέρωσης κατά τη διάρκεια εκτέλεσης των εργασιών, υποχώρησε κιγκλίδωμα με αποτέλεσμα δύο εργάτες να πέσουν από ύψος μέσα σε τάφρο όπου και εγκλωβίστηκαν από χώματα και μεγάλες πέτρες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αμέσως ειδοποιήθηκε η Πυροσβεστική Υπηρεσία της Νάξου η οποία έσπευσε στο σημείο και ξεκίνησε η επιχείρηση του απεγκλωβισμού των εργατών. Ο ένας απεγκλωβίστηκε σχετικά γρήγορα και μεταφέρθηκε ελαφρά τραυματισμένος στο Νοσοκομείο Κέντρο Υγείας Νάξου με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ.
Για το δεύτερο εργάτη η Πυροσβεστική Υπηρεσία χρειάστηκε να εφαρμόσει ειδικό σχέδιο και απεγκλωβίστηκε μετά από μία ώρα. Με τη σειρά του ήταν ελεφρά τραυματίας και για προληπτικούς λόγους μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο.
Ήδη έχει ξεκινήσει η έρευνα για τα αίτια και τις συνθήκες του ατυχήματος.
Για χιλιάδες συνταξιούχους, η καθημερινότητα μπορεί να είναι μια ατέλειωτη πρόκληση, ειδικά όταν χρειάζονται συνεχή βοήθεια και φροντίδα. Το επίδομα συνοδού ΚΕΠΑ αποτελεί μια κρίσιμη οικονομική ανάσα, αυξάνοντας τη σύνταξη κατά 50% για όσους κριθούν δικαιούχοι από τις αρμόδιες επιτροπές.
Ποιοι το δικαιούνται
Το επίδομα απευθύνεται σε συνταξιούχους αναπηρίας, σε θανόντες οι οποίοι πληρούν τα ίδια κριτήρια, καθώς και σε τυφλούς συνταξιούχους γήρατος. Πρόκειται για μια προσωπική ενίσχυση που δεν μεταβιβάζεται σε κανέναν άλλο, αναγνωρίζοντας την ανάγκη υποστήριξης στην καθημερινή ζωή.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Πόσο διαρκεί και πώς καταβάλλεται
Η επιπλέον παροχή ισούται με το 50% της βασικής σύνταξης και καταβάλλεται για όσο διάστημα η ΚΕΠΑ εκτιμά ότι υπάρχει ανάγκη συνοδού. Σε περίπτωση βελτίωσης ή επιδείνωσης της υγείας, το ποσό επανεξετάζεται. Η πληρωμή γίνεται απευθείας μαζί με τη σύνταξη, χωρίς καθυστερήσεις.
Πώς να κάνετε αίτηση
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η διαδικασία είναι πλέον εύκολη και ψηφιακή: μέσω της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας στο gov.gr, με προσωπικούς κωδικούς Taxisnet. Όσοι δεν έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο, μπορούν να εξυπηρετηθούν από ΚΕΠ, Κέντρα Κοινότητας ή μέσω εξουσιοδοτημένου προσώπου.
Παρακολούθηση πορείας
Μέσα στην πλατφόρμα, κάθε βήμα της αίτησης εμφανίζεται με ξεκάθαρες ενδείξεις: από την προσωρινή αποθήκευση, μέχρι την τελική έκδοση της Γνωμάτευσης Αναπηρίας. Ο χρήστης ξέρει ανά πάσα στιγμή πού βρίσκεται η διαδικασία και τι μένει να ολοκληρωθεί.
Το επίδομα συνοδού ΚΕΠΑ δεν είναι απλά μια οικονομική ενίσχυση. Είναι μια πραγματική στήριξη σε εκείνους που τη χρειάζονται περισσότερο, αναγνωρίζοντας την αξία της καθημερινής βοήθειας και φροντίδας για μια αξιοπρεπή ζωή.
Οταν είχα βγάλει το πρώτο πιστοποιητικό χωρίς να μετακινηθώ ούτε εκατοστό από τον καναπέ μου, είχα γράψει σε αυτήν την εφημερίδα ένα κείμενο για τον Κυριάκο Πιερρακάκη, τότε υπουργό Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης. Και είχα αναφερθεί σε μια συνομιλία της Μάρθα Γκράχαμ με έναν δημοσιογράφο ο οποίος ρώτησε τη γυναίκα που θεμελίωσε τον σύγχρονο χορό πώς αισθανόταν που ήταν μπροστά από την εποχή της. Και εκείνη του είχε απαντήσει ότι ουδείς άνθρωπος υπήρξε ποτέ μπροστά από την εποχή του. Απλά, όταν εκείνος ήταν στην εποχή του, όλοι οι άλλοι είχαν μείνει πίσω.
Ακριβώς αυτό ίσχυε και για τον Πιερρακάκη. Οταν εμείς, λίγο μετά τις εκλογές του 2019, ήμασταν ακόμη κολλημένοι στις πολιτικές αναγνώσεις ενός μικρόκοσμου που ερχόταν από το παρελθόν και προσποιούνταν ότι αφορούσε το παρόν, εκείνος έβλεπε ότι το μέλλον ήταν ήδη εδώ. Εκείνος, δηλαδή, ήταν στην εποχή του ενώ οι περισσότεροι από εμάς είχαμε μείνει πίσω. Κι αυτός ο άνθρωπος, προχθές, ως πρόεδρος του Eurogroup πλέον, σαν να μας έδωσε μια σπρωξιά για να βγούμε από το echo chamber μας, και να δούμε την Ελλάδα με φόντο το σήμερα.
Θυμάμαι πώς ήμασταν πριν από ένδεκα χρόνια, τότε που η τύχη της χώρας και το μέλλον μας εξαρτιόταν από τις αποφάσεις του Eurogroup. Σαν τον Χατζηχρήστο στον «Μπακαλόγατο» ήμασταν. Φωνάζαμε, σαν κουτσαβάκια της πορδής, «Μαλώνεις;» τρέμοντας τη στιγμή που θα απαντούσαν «Ναι, μαλώνω», εκείνο το game over δηλαδή που ακούσαμε τελικά. Οι παρίες ήμασταν, οι αποσυνάγωγοι που δεν ξέραμε αν την άλλη μέρα θα ξυπνούσαμε με ευρώ ή με δραχμή. Τσαρλατάνους της Ευρώπης λέγανε τα μέλη της κυβέρνησής μας. Και ο κυβερνητικός λαϊκισμός κατέφευγε στη μιζέρια του δόγματος της Ψωροκώσταινας. Οτι και καλά δηλαδή, δεν φταίμε εμείς για τα χάλια μας, φταίνε οι άλλοι που μας εχθρεύονται, που μας ζηλεύουν, που δεν μας θέλουν ανάμεσά τους. Βολεύει τους παλαιοημερολογίτες της πολιτικής η νοερή εικόνα της Ελλάδας με απλωμένο το χέρι. Ε, από αυτήν την εποχή μάς έβγαλε η επιτυχία του Κυριάκου Πιερρακάκη. Από τη διαρκή βαλκανική μας ομφαλοσκόπηση. Aπό το «bon pour l’ Orient». Και, ίσως, να μην ήταν έτσι ακριβώς αν δεν είχε μεσολοβήσει ο τρόπος που διαχειρίστηκαμε, ψυχολογικά κυρίως, το φαλιμέντο μας. Με το κόμπλεξ αυτού που θεωρεί πάντα τους άλλους υπεύθυνους για την κατάντια του.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Δεν έλειψαν βέβαια αυτοί που, από προχθές, οδύρονται ότι η προεδρία στο Eurogroup αφορά μόνο την καριέρα του Πιερρακάκη, ότι δεν θα αλλάξει την καθημερινότητά μας και άλλα τέτοια. Και έτσι να ήταν, που δεν είναι διότι σε αυτήν την επιλογή παίζουν ρόλο τα «διαπιστευτήρια» της χώρας του υποψηφίου, αποτελεί τιμή για τη χώρα. Ναι, δεν πρόκειται να αλλάξει την καθημερινότητά μας, δεν μπορεί να λύσει προβλήματα που ταλανίζουν τη χώρα και τους πολίτες της. Μήπως όμως να το δούμε ως μια ευκαιρία να αλλάξει, έστω και λίγο η νοοτροπία μας; Να χαρούμε για μία επιτυχία πέρα από ιδεολογικές και κομματικές αγκυλώσεις; Ετσι, για την Ελλάδα ρε γαμώτο.
Ο αγώνας με τον Ολυμπιακό σηματοδοτεί την έναρξη του δεύτερου γύρου του πρωταθλήματος για τον Άρη, έπειτα από μια απογοητευτική παρουσία στον πρώτο.
Η συγκομιδή των μόλις 16 βαθμών είναι η χειρότερη της τελευταίας εξαετίας και αποτυπώνει ξεκάθαρα την εικόνα των «κιτρινόμαυρων» στο πρώτο μισό της σεζόν, μαζί με τις μέτριες επιδόσεις του στο «Κλεάνθης Βικελίδης» που έχουν επηρεάσει την μέχρι τώρα πορεία τους.
Ο Άρης δεν κατάφερε να εκμεταλλευτεί επαρκώς την έδρα του, χάνοντας εννέα βαθμούς και συλλέγοντας άλλους τόσους. Ολα αυτά χωρίς μάλιστα να δώσει κάποιο μεγάλο παιχνίδι, με εξαίρεση το ισόπαλο 1-1 απέναντι στον Παναθηναϊκό. Ηττα από τον Παναιτωλικό, ισοπαλία με Αστέρα και Πανσερραϊκό είναι οι πιο χαρακτηριστικές γκέλες της ομάδας του Μανόλο Χιμένεθ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Για να διορθώσει τα κακώς κείμενα στον 2ο γύρο και να εδραιωθεί στην 5η θέση, ο Άρης καλείται να κερδίζει… όπου μπορεί, αλλά κυρίως να αξιοποιήσει πολύ παραπάνω την έδρα τους. Να γίνει το… όπλο του.
Βέβαια αυτό δεν θα είναι εύκολο. Στο γήπεδό του, ο Άρης δεν αντιμετωπίζει ιδιαίτερα εύκολους αντιπάλους, ωστόσο έχει μπροστά του τρία ντέρμπι στα οποία μπορεί να αντλήσει όφελος από την έδρα του.
Η αρχή γίνεται με τον Ολυμπιακό αύριο (14/12), ενώ στις 11 Ιανουαρίου ακολουθεί η ΑΕΚ και στις αρχές Φεβρουαρίου ο ΠΑΟΚ.
Παράλληλα, στο «Κλεάνθης Βικελίδης» θα φιλοξενήσει και τον Λεβαδειακό με την Κηφισιά, δηλαδή ομάδες που βρίσκονται αυτή τη στιγμή ψηλότερα στη βαθμολογία.
Η ιδιωτική κατανάλωση προβάλλεται ως ένας από τους βασικούς πυλώνες της αναπτυξιακής επίδοσης του 2025, με αύξηση 2,4% σε ετήσια βάση το τρίτο τρίμηνο και συνεισφορά 1,7 ποσοστιαίων μονάδων στο ΑΕΠ. Ομως η εικόνα περιπλέκεται από τις εκτεταμένες αναθεωρήσεις των αποπληθωριστών.
Η εικόνα αυτή ενισχύεται περαιτέρω από τις ανοδικές αναθεωρήσεις των στοιχείων για το πρώτο εξάμηνο, οι οποίες ανεβάζουν τον μέσο ρυθμό αύξησης της κατανάλωσης στη διετία 2023-2024 στο 2,3% ετησίως, όπως αναφέρει ανάλυση της ΕΤΕ.
Ωστόσο, η ίδια η ανάλυση της Εθνικής Τράπεζας εισάγει μια κρίσιμη διάκριση. Σε αντίθεση με τις επενδύσεις, όπου οι αναθεωρήσεις σε τρέχουσες και σταθερές τιμές κινούνται παράλληλα, στην ιδιωτική κατανάλωση η βελτίωση των πραγματικών μεγεθών προκύπτει κυρίως από τη σημαντική αναθεώρηση του αποπληθωριστή. Ο μέσος ρυθμός αύξησης των τιμών κατανάλωσης για τα τελευταία δυόμισι χρόνια επανεκτιμάται στο 3,0% από 4,2%, με τις αξίες σε τρέχουσες τιμές να μεταβάλλονται πολύ λιγότερο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Εδώ ακριβώς ανοίγει το πεδίο της αποδόμησης. Η ανθεκτικότητα της κατανάλωσης στηρίζεται πράγματι σε πραγματικούς παράγοντες, όπως η αύξηση της απασχόλησης και των ονομαστικών αμοιβών, οι οποίες το τρίτο τρίμηνο αυξήθηκαν κατά 7,2% σε ετήσια βάση. Ταυτόχρονα, όμως, μέρος της εικόνας βελτίωσης αντανακλά στατιστική επανεκτίμηση του πληθωρισμού και όχι αντίστοιχη ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης.
Η κατανάλωση, επομένως, στηρίζει την ανάπτυξη, αλλά το ερώτημα δεν είναι αν αυξάνεται. Είναι πόσο από αυτή την αύξηση αντιστοιχεί σε πραγματικό όγκο δαπάνης των νοικοκυριών και πόσο σε λογιστική διόρθωση των τιμών, στοιχείο κρίσιμο για τη βιωσιμότητα της δυναμικής στους επόμενους κύκλους.
«Το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας πρέπει να γίνει πια» δήλωσε προ ημερών ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, με τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη να ταυτίζεται: «Το έδαφος είναι ώριμο για να έχουμε το Συμβούλιο το πρώτο τρίμηνο του 2026». Προσέθεσε όμως κάτι: «Πολλές φορές θεωρούμε ότι μια τέτοια συνάντηση πρέπει ντε και καλά να συνοδεύεται από κάποια θεαματική εξαγγελία. Δεν είναι προϋπόθεση αυτό. Μπορεί κανείς κάλλιστα να κάνει μια επισκόπηση των υφιστάμενων σχέσεων».
Ο Φιντάν έσπευσε να του λύσει την απορία: «Εξακολουθούμε να υποστηρίζουμε την άποψη της δίκαιης μοιρασιάς στην Ανατολική Μεσόγειο. Υποστηρίζουμε την εξέταση όλων των διαφορών του Αιγαίου ως ένα σύνολο, να βρεθεί λύση στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου και της καλής γειτονίας». Με διαρροές, το ΥΠΕΞ απάντησε τα γνωστά. Που είναι άνευ αξίας, ιδίως όταν ο Πρωθυπουργός αναρωτιέται περί σχέσεων και θέλει σύγκληση του Συμβουλίου… μήπως μάθει. Γιατί αυτό είπε.
Αυτά εξελίχθηκαν στον απόηχο της πρώτης, επί Τραμπ, δημόσιας αμερικανικής παρέμβασης στα ελληνοτουρκικά, που ουδόλως ενόχλησε την Αγκυρα, μα προκάλεσε ταραχή και νευρική αντίδραση από την Αθήνα: δήλωσε ότι δεν έχει ανάγκη τρίτους, γιατι μιλά μόνη της με την Τουρκία. Οφείλει επειγόντως όμως να αναρωτηθεί: γιατί ενοχλήθηκε τόσο; Γιατί προτιμά να είναι μόνη με την Αγκυρα; Γιατί δεν ενοχλήθηκαν οι Τούρκοι; Και, τελικά, τι σημαίνουν αυτά στην πράξη;
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η ιδέα ότι είναι καλύτερα η Ελλάδα να απομονωθεί με την Τουρκία είναι δραματικά εσφαλμένη – γι’ αυτό ευχαριστεί την Αγκυρα. Είναι επίσης ρηχή σε επίπεδο παιδαριώδες. Προδήλως οφείλεται στο ότι ο Πρωθυπουργός… κρατάει μούτρα στον… Τραμπ που δεν του αποδίδει σημασία. Ετσι όμως τι θα καταφέρει; Να καταστήσει την Τουρκία αποκλειστικό συνομιλητή της Ουάσιγκτον σε αναδιαμόρφωση της πραγματικότητας, από την οποία οι ΗΠΑ ασφαλώς και δεν θα απέχουν. Τι φαντάζεται; Οτι οι Αμερικανοί θα πουν «συγγνώμη που ενοχλούμε, φεύγουμε»; Ή απλώς θα διαπραγματεύονται μόνο με την Αγκυρα;
Ευθύνη του Πρωθυπουργού είναι να αποκτήσει παρουσία εκεί που μετράει. Οχι να… ζηλεύει. Το βαρύτατο σφάλμα της απομόνωσης έχει διαπραχθεί συχνά στην ελληνική ιστορία. Ολες οι εθνικές καταστροφές το είχαν στη βάση τους: μία χώρα που επέλεγε να μείνει μόνη με εκείνους που την επιβουλεύτηκαν και διαπραγματεύτηκαν τελικά το δικό της μέλλον. Αυτό μάλλον δεν το ξέρει ο Μητσοτάκης. Και ότι η Ελλάδα οφείλει να πράξει το ακριβώς αντίθετο: να θελήσει τη συμμετοχή των Αμερικανών, υπό την προϋπόθεση, απαραίτητη ούτως ή άλλως, ότι είναι αποφασισμένη να προστατεύσει την κυριαρχία της εφόσον απαιτηθεί. Και να το κατανοήσουν. Γιατί σήμερα ξέρουν ότι πάντοτε υποχωρεί. Ο χωρίς αντίκρισμα λόγος της δεν μετράει. Φυσικά δεν την υπολογίζουν όπως τον κυρίαρχο.
Η βεβαιότητα αυτή πρέπει να ανατραπεί. Εφόσον πιέσουν, να ξέρουν ότι αν υπάρξει απειλή, θα υπάρξει απάντηση. Και θα έχει κόστος. Το οποίο ουδείς θέλει. Είτε στο προσκήνιο είτε στο παρασκήνιο, οι εκάστοτε μεγάλες δυνάμεις, εδώ είχαν, έχουν και θα έχουν λόγο. Κύρια στόχευση της Τουρκίας είναι να το συνδιαμορφώνει μόνη μαζί τους. Και η Ελλάδα της τη δίνει στο πιάτο.
Μία μαρτυρία – κλειδί από τους πρωταγωνιστές του εγκλήματος; Μία σύνδεση γεγονότων από την ανακρίτρια που την οδήγησε σε ασφαλή συμπεράσματα για τον ρόλο που είχαν οι εκτελεστές και οι ηθικοί αυτουργοί;
Το αποτέλεσμα της εξέτασης των κινητών από τις άρσεις τηλεφωνικού απορρήτου;
Το κατηγορητήριο που συνέταξε η ανακρίτρια, έτσι όπως περιγράφεται στο ένταλμα σύλληψης, φανερώνει πως πλέον έχει στη διάθεσή της τα πάντα, λεπτομέρειες για κάθε λεπτό πριν, κατά τη διάρκεια αλλά και μετά το διπλό φονικό.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η ίδια φαίνεται να γνωρίζει πλέον με ασφάλεια:
– Για τα πακιστανικά τηλέφωνα.
– Για τον τρόπο διαφυγής.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });– Για το ποιος τράβηξε την σκανδάλη.
«Έσπασε» ένας από τους 22χρονους;Ένα σενάριο θέλει έναν από τους πρωταγωνιστές του εγκλήματος να «μίλησε» και να άλλαξε την αρχική του θέση και τους αρχικούς του ισχυρισμούς.
Σύμφωνα με την ανακρίτρια, ο ανιψιός μαζί με τον εργοδότη, με πειθώ, φορτικότητα, συνεχείς προτροπές και παραινέσεις κατάφεραν να πείσουν τον 22χρονο που εμφανιζόταν ως συνεργός να εκτελέσει τον ιδιοκτήτη και τον επιστάτη.
Το σκεπτικό της ανακρίτριας ταιριάζει απόλυτα με τη μαρτυρία που είχε κάνει στις «Εξελίξεις Τώρα» συγγενικό πρόσωπο του 22χρονου με τα αρχικά Χ.Τ.
Φοινικούντα – Μίλησαν τα τηλέφωνα;Παράλληλα, οι άρσεις από τα πακιστανικά κινητά φαίνεται να έπαιξαν σημαντικό ρόλο, αφού κατά πληροφορίες έδωσαν τις συχνές επαφές όλων των εμπλεκομένων προσώπων. Ωστόσο, και αυτό το σενάριο δεν συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες αφού τα τηλέφωνα έδωσαν στίγμα αλλά όχι το περιεχόμενο των συνομιλιών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ένα ακόμα σενάριο που διακινείται τις τελευταίες ώρες θέλει την ανακρίτρια να συνέδεσε κομμάτια του παζλ και να κατέληξε η ίδια στο συμπέρασμα πως η ιστορία της Φοινικούντας δεν έστεκε.
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η σχέση του φερόμενου συνεργού, οι τηλεφωνικές επαφές που είχε ο ίδιος με τους δύο φερόμενους ηθικούς αυτουργούς αλλά και τα κενά που παρουσίασε στον τρόπο διαφυγής, την οδήγησαν σε αυτό το συμπέρασμα.
Το μόνο σίγουρο είναι πως το θρίλερ της Φοινικούντας έχει ακόμα πολλά επεισόδια.«Σύμφωνα με τη δικογραφία, φαίνεται να μην υπάρχει αυτός ο μάρτυρας για τον οποίον γινόταν λόγος αυτές τις ημέρες και για τον οποίον υποστηρίχτηκε αρχικά ότι είναι αυτός ο οποίος αποκάλυψε την πλήρη ιστορία.
Υπήρχαν μάλιστα υπόνοιες ότι αυτός ήταν ο 22χρονος επονομαζόμενος συνεργός. Αυτός, υπήρχε πληροφορία ότι είχε δώσει κατάθεση νεότερη, δεν φαίνεται προς το παρόν να επιβεβαιώνεται ότι υπάρχει κατάθεσή του ούτε ότι υπάρχει κατάθεση ενός άλλου προσώπου με τέτοια σαφήνεια που θεωρείται το ‘βαθύ λαρύγγι’ ή έχει πει κάτι», λέει για το θέμα ο δημοσιογράφος Βασίλης Λαμπρόπουλος.
«Το τρίτο ζήτημα είναι οι λεγόμενες αναλύσεις από τα καρτοκινητά όπου πρέπει να πούμε ότι η ανακρίτρια έχει προσδιορίσει ως κομμάτι της ηθικής αυτουργίας αυτόν τον αναφερόμενο συνεργό, τον βοηθό του συνεταίρου (που βρίσκεται στο εξωτερικό). Οφείλουμε να περιμένουμε να δούμε πώς έχει προσδιορίσει τον ρόλο αυτού του προσώπου διότι εκτιμώ ότι είναι κάτι πολύ σημαντικό».
Το ελληνικό συνταξιοδοτικό σύστημα είναι διανεμητικό. Δηλαδή, θεωρητικά, οι τρέχουσες συντάξεις πληρώνονται από τις εισφορές των εργαζομένων. Τα συστήματα αυτά λειτουργούν καλά όταν υπάρχουν πολλοί εργαζόμενοι και λίγοι συνταξιούχοι, αλλά αρχίζουν να έχουν προβλήματα όταν η σχέση αυτή αλλάξει. Λόγω της ραγδαίας μείωσης των γεννήσεων και της αύξησης του προσδόκιμου της επιβίωσης, το συνταξιοδοτικό μας σύστημα άρχισε να δέχεται σοβαρές πιέσεις τις τελευταίες δεκαετίες.
Κατά την περίοδο της κρίσης έγιναν πολλές περικοπές στις συντάξεις, αλλά και πολλές μεταρρυθμίσεις του Ασφαλιστικού. Η συνταξιοδοτική δαπάνη έπεσε στο 14% του ΑΕΠ από 18%, ενώ ο προϋπολογισμός καλύπτει τώρα το 6% των ελλειμμάτων του συστήματος από 10%.
Είναι το σύστημά μας βιώσιμο; Σύμφωνα με το Ageing Report της ΕΕ, σταδιακά η συνταξιοδοτική δαπάνη θα μειωθεί στο 12% του ΑΕΠ το 2070 και το έλλειμμα του ασφαλιστικού συστήματος ως ποσοστό του ΑΕΠ θα μειωθεί περίπου στο μισό από ό,τι σήμερα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Επομένως, το σύστημα είναι βιώσιμο. Ομως, αυτό προϋποθέτει την τήρηση των ψηφισμένων νομοθετικών διατάξεων. Μία από αυτές συνδέει αυτόματα ανά τριετία την αναπροσαρμογή των ορίων συνταξιοδότησης με τη μεταβολή του προσδόκιμου της επιβίωσης στα 65 έτη.
Η αυτόματη μεταβολή των ορίων συνταξιοδότησης, αν και εξαιρετικά αντιδημοφιλής, θεωρείται εξαιρετικά αποτελεσματική από τους διεθνείς οργανισμούς. Αν σε μια χώρα, όπως η Ελλάδα, όπου το προσδόκιμο της επιβίωσης ενός συνταξιούχου κατά τη στιγμή της συνταξιοδότησης είναι περίπου είκοσι έτη και ο μέσος συνταξιούχος έχει 35 χρόνια ασφάλισης, χονδρικά η αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης κατά ένα έτος αυξάνει τις ασφαλιστικές εισφορές κατά περίπου 3% και μειώνει τη συνταξιοδοτική δαπάνη κατά 5%.
Στην Ελλάδα μπορείς να πάρεις σύνταξη τόσο πλήρη (με 40 χρόνια ασφάλισης) όσο και μειωμένη (με περισσότερα από 15 αλλά λιγότερα από 40 έτη ασφάλισης) όταν γίνεις 62 ετών. Στα 67 μπορείς να λαμβάνεις πλήρη εθνική σύνταξη και με λιγότερα από 40 χρόνια ασφάλισης. Σε περίπτωση πρόωρης συνταξιοδότησης η μέγιστη μείωση στην εθνική σύνταξη είναι ίση με το ένα τέταρτό της.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ακούγεται το επιχείρημα ότι εφόσον έχουμε πλεονάσματα στον προϋπολογισμό δεν υπάρχει λόγος να αυξηθούν τα όρια συνταξιοδότησης. Το Ageing Report εκτιμά το ετήσιο κόστος του σε περίπου 0,4% του ΑΕΠ (σχεδόν 1 δισ. ευρώ).
Ομως, αυτό το 0,4% δεν ισχύει μόνο για μία χρονιά, αλλά για πάντα, και υπό την προϋπόθεση ότι τα όρια συνταξιοδότησης θα μεταβληθούν το 2030 σύμφωνα με τη μεταβολή του προσδόκιμου της επιβίωσης κατά την περίοδο 2027–2030. Διαφορετικά, το ετήσιο κόστος από το 2030 και μετά είναι περίπου το διπλάσιο κ.ο.κ.
Οταν ληφθεί απόφαση για τα όρια συνταξιοδότησης, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η Ελλάδα έχει τόσο τον υψηλότερο λόγο χρέους/ΑΕΠ όσο και την υψηλότερη χρηματοδότηση του Συνταξιοδοτικού από τον κρατικό προϋπολογισμό μεταξύ των χωρών της ΕΕ. Αυτά θα επιβαρύνουν τις νεότερες γενιές. Δεν είναι δίκαιο να τους προσθέτουμε και άλλα βάρη.
Ο Πάνος Τσακλόγλου είναι καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου ΑθηνώνΟ Άρης είναι έτοιμος για την πρεμιέρα του 2ου γύρου και το εντός έδρας ντέρμπι κόντρα στον Ολυμπιακό.
Η ομάδα της Θεσσαλονίκης ολοκλήρωσε την προετοιμασία της σήμερα το πρωί και για ακόμη μία φορά ο Μανόλο Χιμένεθ αποφάσισε να μην γίνει γνωστή η αποοτολή, όπως και στα τρία προηγούμενα ματς για πρωτάθλημα και Κύπελλο.
Οι δεδομένοι απόντες είναι οι τραυματίες Αλφαρέλα, Σούντμπεργκ, Φαμπιάνο, Μεντίλ και Δώνης, αποτελώντας μακροχρόνιες απουσίες για τον Ανδαλουσιανό τεχνικό.
Δεν υπάρχει διαθήκη και αναρωτιέστε ποιος δικαιούται την περιουσία; Ο ελληνικός νόμος καθορίζει με σαφήνεια ποιοι συγγενείς κληρονομούν, σε ποια σειρά και με ποια ποσοστά.
Όταν κάποιος πεθαίνει χωρίς να έχει αφήσει διαθήκη, η περιουσία του διανέμεται βάσει της «νόμιμης διαδοχής». Δηλαδή, ακολουθείται η σειρά συγγένειας που προβλέπει ο Αστικός Κώδικας. Οι συγγενείς κατατάσσονται σε «τάξεις», με κάθε τάξη να προηγείται της επόμενης.
1η Τάξη: Σύζυγος και παιδιάΕάν ο θανών είχε σύζυγο και παιδιά, η περιουσία κατανέμεται ως εξής:
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αν δεν υπάρχουν παιδιά, τότε κληρονομούν οι πλησιέστεροι συγγενείς αυτής της τάξης:
Αν δεν υπάρχουν γονείς ή αδέλφια, τότε:
Αν δεν υπάρχουν συγγενείς των προηγούμενων τάξεων, η κληρονομιά περνά σε ξαδέλφια, ανίψια εξ αγχιστείας ή άλλους πιο μακρινούς συγγενείς. Εάν δεν υπάρχει κανένας συγγενής ή σύζυγος, η περιουσία περιέρχεται στο Ελληνικό Δημόσιο.
ΠαράδειγμαΑν κάποιος πεθάνει χωρίς διαθήκη, αφήνοντας μόνο έναν αδελφό και χωρίς παιδιά ή γονείς:
Το άρθρο 16 του Συντάγματος αποτελούσε το απόλυτο τοτέμ για όσους ομνύουν στα δημόσια πανεπιστήμια. Και όμως, η παράγραφος 6 εξασφαλίζει απλόχερα και φτηνά εργατικά χέρια για τις θέσεις διοίκησης και διδασκαλίας στα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Καθώς το στελεχικό δυναμικό τους αποκτά ονοματεπώνυμο, δεσπόζει η ιδιότητα των ομοτίμων. Χωρίς το άρθρο 16, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια δεν θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ελλείψει διδακτικού προσωπικού.
Θαύμα;
Το διαβόητο εκείνο άρθρο λέει: «Νόμος ορίζει το όριο ηλικίας των καθηγητών των ΑΕΙ· εωσότου εκδοθεί ο νόμος αυτός, οι καθηγητές που υπηρετούν αποχωρούν αυτοδικαίως μόλις λήξει το ακαδημαϊκό έτος μέσα στο οποίο συμπληρώνουν το 67ο έτος της ηλικίας τους». Το «εωσότου» βαστά γερά: Από το 1975, απόλυτη νομοθετική σιγή.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Από τότε ο κόσμος άλλαξε. Το προσδόκιμο επιβίωσης (ακόμη και καθηγητών) αυξήθηκε κατά μία δεκαετία. Οι καθαρίστριες (που τότε έφευγαν στα 50) τώρα δουλεύουν ως τα 67 (εκτός και αν έχουν 40 χρόνια ασφάλισης). Οι δημόσιοι υπάλληλοι και τραπεζικοί τότε δεν είχαν καν όριο (και κυρίες έφευγαν με σύνταξη γήρατος σε ηλικία 32 ετών με 15ετία).
Το σημερινό καθεστώς ασφάλισης, συγκρινόμενο, λ.χ., με τη Γαλλία, μοιάζει αυστηρό. Οταν δεκάδες νόμοι κάθε χρόνο φιλοξενούν ασφαλιστικές τροπολογίες, οι δύο αράδες που θα διόρθωναν τον αναχρονισμό ακόμη αναμένονται. Η ευθυγράμμιση με τη λογική και την πραγματικότητα καθυστερεί.
Τα επιχειρήματα υπέρ μιας τέτοιας πρωτοβουλίας είναι πολλά. Οι ηλικιακές διακρίσεις απαγορεύονται όπως ο σεξισμός και ο ρατσισμός. Οι πανεπιστημιακοί δεν καταπονούνται όπως οι χειρώνακτες· αντιθέτως σεμνυνόμαστε για χαρίσματα που αυξάνονται με την ηλικία («σοφία», πείρα).
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Οταν η παραγωγή είναι έντασης γνώσης, είναι παράδοξο να απαγορεύουμε στους φορείς της να εργάζονται. Οπου αλλού υπάρχουν αντίστοιχοι περιορισμοί, τα όρια είναι υψηλότερα, λιγότερα άκαμπτα και με σημαντικές εξαιρέσεις (π.χ., για εργαστήρια).
Εξάλλου, η τάση παντού είναι τα όρια ηλικίας στα πανεπιστήμια να γίνονται πιο ελαστικά ή να καταργούνται (ΗΠΑ, Αγγλία). Αλλά και η πλειονότητα των πανεπιστημιακών, τουλάχιστον σε πεδία που απαιτούν παραμονή στα πανεπιστήμια, μάλλον θα προτιμούσε ευελιξία. Για κάποιους η υποχρεωτική αποχώρηση διακόπτει έρευνα ή αποκόπτει τη γόνιμη επαφή με φοιτητές και συναδέλφους. Για όσους εκλέχτηκαν σε μεγαλύτερη ηλικία, συνταξιοδότηση στα 67 συνεπάγεται χαμηλότερη σύνταξη.
Αν είναι έτσι, πώς και επί 50 χρόνια ουδείς τόλμησε να πειράξει το 67; Η αρχική λογική της ρύθμισης (που πρωτομπήκε στο «Σύνταγμα» της δικτατορίας και διατηρήθηκε το 1975) ήταν να «ξεμπλοκάρουν» τα πανεπιστήμια από γηραιούς και ανεπιθύμητους κατόχους εδρών (που τότε εξασκούσαν δικτατορικές εξουσίες). Εντάχθηκε δηλαδή, σε λογική ανανέωσης, αλλά κυρίως διεκδίκησης αξιωμάτων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Για όσους πανεπιστημιακούς μπορούσαν να συνεχίσουν να παρέχουν υπηρεσίες και μετά την αφυπηρέτηση (γιατροί, δικηγόροι, μηχανικοί), η γρήγορη εναλλαγή μεγιστοποιούσε τον αριθμό αυτών που ήταν σε θέση να εξαργυρώσουν το αξίωμα (π.χ., διευθυντής Εργαστηρίου, κλινικής) και εκτός πανεπιστημίου.
Η ίδρυση των ιδιωτικών πανεπιστημίων συμπίπτει με την αφυπηρέτηση των πολυπληθών πανεπιστημιακών που εκλέχτηκαν τη δεκαετία του 1980. Το άρθρο 16 σήμερα τους προσφέρει νέα επαγγελματική διέξοδο, ενώ εξασφαλίζει για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια ένα πρόθυμο και αναγνωρίσιμο εργατικό δυναμικό ομοτίμων. Αξιοσημείωτο ότι οι επιστήμες που σπεύδουν στα ιδιωτικά είναι οι ίδιες που για μισό αιώνα αντιδρούσαν στη διόρθωση της απαγόρευσης εργασίας στα δημόσια.
Ο Πλάτων Τήνιος είναι οικονομολόγος, ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιά.
Η μελαγχολία των Χριστουγέννων είναι μια πλευρά των γιορτών που συχνά μένει στη σκιά των φωτεινών λαμπιονιών και των εορταστικών χαμόγελων. Παρότι τα Χριστούγεννα θεωρούνται περίοδος χαράς και οικογενειακής θαλπωρής, δεν φέρνουν το ίδιο συναίσθημα σε όλους.
Κάθε χρόνο, μέσα στη λάμψη των στολισμένων δρόμων, πολλοί άνθρωποι βιώνουν μια σιωπηλή λύπη. Η αντίθεση ανάμεσα στην κοινωνική εικόνα της ευτυχίας – με δώρα, τραγούδια και γλέντια – και την προσωπική πραγματικότητα μπορεί να προκαλέσει συναισθήματα απομόνωσης ή απογοήτευσης.
Η μοναξιά, η απώλεια αγαπημένων προσώπων, οι οικονομικές πιέσεις ή η προσωπική ανασφάλεια γίνονται εντονότερες αυτή την περίοδο. Για κάποιους, τα Χριστούγεννα ξυπνούν παιδικές αναμνήσεις και την αίσθηση πως κάτι λείπει, ενώ άλλοι αισθάνονται καταβεβλημένοι από τις κοινωνικές προσδοκίες και τις υποχρεώσεις.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Η άλλη όψη της γιορτήςΩστόσο, αυτή η μελαγχολία δεν είναι απαραίτητα αρνητική. Μπορεί να αποτελέσει ευκαιρία για αυτοπαρατήρηση και εσωτερική ανασκόπηση. Σε μια εποχή που κυριαρχεί η ταχύτητα και ο θόρυβος, η σιωπή των γιορτών μπορεί να γίνει χώρος περισυλλογής και επαναπροσδιορισμού αξιών.
Η μελαγχολία των Χριστουγέννων υπενθυμίζει ότι η πραγματική χαρά δεν είναι αυτονόητη· χρειάζεται χρόνο, φροντίδα και συνειδητή προσπάθεια. Η αληθινή ζεστασιά δεν βρίσκεται μόνο στα λαμπιόνια και τα δώρα, αλλά στις στιγμές που αφουγκραζόμαστε τον εαυτό μας και τους ανθρώπους γύρω μας.
Ίσως, μέσα από αυτή τη σιωπηλή ενδοσκόπηση, να γεννιέται μια διαφορετική, πιο ουσιαστική γιορτή – εκείνη που φωτίζει όχι μόνο το σπίτι, αλλά και την καρδιά.
Το γεγονός ότι δεν έχει δώσει κανένα σημείο ζωής εδώ και μία εβδομάδα προκαλεί έντονη ανησυχία στους οικείους του, ενώ ενεργοποιήθηκε το Silver Alert κατόπιν αιτήματός τους.
«Τον έχουμε χάσει απ’ την Κυριακή» – Τι λέει ο πατέρας του«Τον έχουμε χάσει απ’ την Κυριακή. Έχει εξαφανιστεί. Βγήκε έξω και δεν… Αυτός ήταν Κρήτη ναι, μιλήσαμε την Κυριακή το βράδυ οκτώ η ώρα. Μου ζήτησε λέει ‘έλα πατέρα να μιλήσουμε στην Κρήτη γιατί δεν είμαι καλά, έχω κάποια προβλήματα’, και εγώ εκείνη την ώρα πήγα. Το βράδυ 11 η ώρα έφτασα Κρήτη. Πήγα να τον συναντήσω αλλά δεν μου άνοιξε, είχε πάρει το αυτοκίνητο κι έφυγε. Δεν πρόλαβα να του μιλήσω έτσι που με ζήτησε, με ζήτησε το παιδί… Είχε κάποιο ιστορικό το παιδί αλλά ήτανε στα καλύτερά του, είχε εφημερεύσει πριν από λίγες μέρες. Την Πέμπτη εφημέρευσε, Παρασκευή ήτανε στη δουλειά και την Κυριακή έγιναν αυτά. Φυσικά τον ψάχνουν, όλοι, το alert, τα πάντα βάλαμε, τα πάντα. Ό,τι μπορούσε να γίνει γίνεται», λέει στο MEGA και τις «Εξελίξεις Τώρα» ο πατέρας του.
Αγωγή ψυχοθεραπείαςgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Ήτανε σε μία αγωγή για ψυχοθεραπεία. Την οποία την σταμάτησε εδώ και επτά μήνες. Τον είχαμε από πολύ κοντά. Επομένως επειδή δεν τον προστάτευσαν τα φάρμακα, έκανε αυτό το πράγμα. Για πολλούς λόγους δεν το ήθελε γιατί είχε παρενέργειες. Πάρα πολύ το ψάξαμε. Τρία χρόνια, από τα 30 του τα χρόνια, το ψάξαμε όσο γίνεται πιο… Και νοσηλεία είχε κι απ’ όλα είχε το παιδί. Δεν ήταν αφημένο… Γιατί είμαστε μία οικογένεια δεμένη και τον είχα από πολύ κοντά. Ειδικά μαζί μου μιλούσαμε κάθε μέρα τρεις – τέσσερις φορές», σημειώνει.
encrypted-media; gyroscope;