Στην Θεσσαλονίκη μετακόμισε η παρουσιάστρια Σίσσυ Χρηστίδου, τη γενέτειρά της, όταν έμαθε ότι είναι έγκυος στο πρώτο της παιδί, αποκαλύπτοντας ότι ήταν μια κίνηση φόβου μιλώντας στην εκπομπή της «Χαμογέλα και Πάλι».
Η Σίσσυ Χρηστίδου μίλησε ανοιχτά για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε κατά τη διάρκεια της πρώτης της εγκυμοσύνης. Όπως αποκάλυψε, είχε επιλέξει να μετακομίσει στη Θεσσαλονίκη, την πόλη όπου μεγάλωσε, ώστε να έχει τη στήριξη της μητέρας της σε αυτή τη νέα φάση της ζωής της.
Την ίδια περίοδο, η παρουσιάστρια εργαζόταν στην Αθήνα και, όπως είπε, για ολόκληρη τη σεζόν ταξίδευε κάθε Σαββατοκύριακο στην πρωτεύουσα. Με τον τρόπο αυτό προσπαθούσε να ισορροπήσει ανάμεσα στις επαγγελματικές της υποχρεώσεις και την προετοιμασία για τον ρόλο της μητέρας. Η ίδια εξήγησε ότι ο φόβος της για το πώς θα τα καταφέρει μόνη της την οδήγησε να οργανώσει τη ζωή της με σχολαστικότητα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Μιλώντας το πρωί του Σαββάτου 7 Μαρτίου στην εκπομπή «Χαμογέλα και Πάλι», την οποία παρουσιάζει, η Σίσσυ Χρηστίδου ανέφερε: «Ήμουν έγκυος στο πρώτο μου παιδί. Είχα κλείσει να δουλεύω Σαββατοκύριακο. Από τον φόβο μου, μετακόμισα στη Θεσσαλονίκη. Ψύχραιμη. Σκέφτηκα πώς θα τα κάνω όλα μόνη μου, πώς θα αλλάζω πάνες, πώς θα το κοιμίζω, πώς θα κάνω τα πάντα. Γι’ αυτό από τον φόβο μου μετακόμισα Θεσσαλονίκη, ξενοικιάσαμε το σπίτι εδώ στην Αθήνα, βρήκαμε άλλο στη Θεσσαλονίκη και σκεφτόμουν εγώ, πάρα πολύ ωραία, Σάββατο θα κατεβαίνω να κάνω την εκπομπή, Κυριακή θα ξεκουράζομαι από το μωρό, και θα γυρνάω μετά Θεσσαλονίκη».
Θυμούμενη την πρώτη της εμφάνιση στο τηλεοπτικό πλατό μετά τη γέννηση του παιδιού της, η παρουσιάστρια περιέγραψε: «Γεννάω. Δεν ήθελα μετά να το ακουμπήσει το μωρό, ούτε ο μπαμπάς του. Όχι η μάνα μου, ούτε ο μπαμπάς του. Και σκάω από το πρώτο Σαββατοκύριακο στην εκπομπή με την καλαθούνα, και τη μαμά μου, γιατί κάποιος έπρεπε να έχει το μωρό την ώρα της εκπομπής. Ερχόμουν κάθε Σαββατοκύριακο με το μωρό, τη μαμά μου αγκαζέ και το μωρό, δεν την άφηνα ούτε στο ξενοδοχείο να κάθεται. Φεύγαμε κάθε πρωί από το ξενοδοχείο όλοι μαζί και πηγαίναμε στο πλατό με τα πόδια και το καρότσι. Την έβγαλα έτσι όλη τη σεζόν».
Η εξομολόγηση της παρουσιάστριας συγκίνησε το τηλεοπτικό κοινό, αναδεικνύοντας τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν πολλές γυναίκες στην προσπάθειά τους να συνδυάσουν τη μητρότητα με την επαγγελματική τους πορεία.
«Αμαχητί σφέας αυτούς παρέδωσαν Δαρείον». Μπα, πάνε εκείνες οι εποχές. Τώρα ο Δαρείος, ο μεγάλος βασιλεύς μιλάει αμερικάνικα, έχει όλο το χρυσίον και τα πιο εξελιγμένα όπλα και σε ανατινάζει ακόμα και αν είσαι κρυμμένος μέσα στου βοδιού το κέρατο. Δηλαδή ανατινάζει ολόκληρο το βόδι, μη σου πω ολόκληρο το κοπάδι μαζί με τον βοσκό – σιγά μην κουράζεται να ψάχνει το σωστό κέρας. Δηλαδή ο Ξανθός και οι Ισραηλινοί, αντί να κάθονται να ερευνούν από δωμάτιο σε δωμάτιο, έριξαν τριάντα πυραύλους στο παλάτι του Χαμενεΐ, και πάει τελείωσε. Πάρε, μπάρμπα, να σου βρίσκονται.
Είναι το νέο κόλπο αυτό. Αντί να στέλνεις δολοφόνο με διόπτρα, ή φονιά εκ των ένδον, δηλητηριαστή, ή ξέρω γω, απλώς ανατινάζεις όλο το τετράγωνο ή και όλη τη συνοικία και αποθανέτω η ψυχή του Χαμενεΐ μετά των συγγενών, των αλλοφύλων, των ομοφυλοφίλων και των ομοφύλων. Αφού σκότωσε μερικές χιλιάδες διαδηλωτές πρώτα, πάει για ρύζια και πιλάφια Μπαρμπαμπέν κι ο παππούς, έγινε μάρτυρας όπως λένε προς παρηγορίαν, πούλεψε κι αυτός, περιβαλλόμενος μιαν κάποια ένδοξη ρητορική, διότι ρητορική υπάρχει για τα πάντα και αυτοί οι μουσουλμάνοι (και όχι μόνο) το ξέρουνε καλά το παραμύθι με τους μάρτυρες.
Μεγάλο λακιρντί οι πεθαμένοι και οι μάρτυρες στην πολιτική. (Θέλουν δεν θέλουν). Πολυεργαλεία. Οι ινστρούχτορες απαιτούν πάντα ήρωες, νεκρούς – στο μεταξύ κάθε πλευρά έχει ήρωες, όλοι είναι ήρωες, θύτες και θύματα, ο καθείς έχει τους δικούς του σκοτωμένους και τη δική του πρόζα. Προχθές είδαμε να θρηνούν χιλιάδες σκοτωμένους από το καθεστώς Χαμενεΐ, τώρα βλέπουμε έτερους να θρηνούνε τον ίδιο τον Χαμενεΐ και να στηθοχτυπιούνται, και άλλους να χορεύουν για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Αρα, η κτηνωδία υπάρχει καθεαυτή, αλλά ενίοτε είναι και θέμα ερμηνείας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Πάντως πήρε τον δρόμο του Ξέρξη, του Αρταξέρξη, του Μαρδόνιου και του Μεγάβυζου ο ηγέτης της μπούργκας και της αισθητικής αστυνομίας – τουλάχιστον, θα πεις, τότε επί Δαρείου αλλά και πριν οι Πέρσες είχανε μεγάλο πολιτισμό και ωραίους θεούς, αλλά τους έφαγε κι αυτούς η μουσουλμανίλα, τα χιτζάμπ, οι μαντίλες και τα ντυσίματα του πιγκουίνου.
Φταίνε βέβαια και κάποιοι ευρωπαίοι προοδευτικοί διανοούμενοι (νυν ισλαμοαριστερά) που στήριξαν τον Χομεϊνί διότι δεν τους άρεσε ο Σάχης ως δυτικόφιλος, οπότε ήρθε μετά το μεγάλο κακό της θεοκρατίας. Κι ακόμα κάποιοι ακατοίκητοι δυτικοί στηρίζουνε αυτό το πράμα με τους φρουρούς της επανάστασης και τους μουστακαλήδες που κυνηγούν τις γυναίκες στον δρόμο και τις δέρνουν δημοσία γιατί δεν φορούν μαντίλες ως τα νεφρά. Υπάρχουνε ακόμα δυτικοί, που στηρίζουν, αυτό το πράμα – ακόμα και μερικοί, που ήταν, κάποτε, κάπως σοβαροί άνθρωποι. (Ή, έτσι νομίζαμε).
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Είναι δυνατόν, εν έτει 2026 να επιμένουνε ακόμα στα τσεμπέρια και να ταλαιπωρούν αυτόν τον ωραιότατο, ευγενικό, ιστορικό λαό, τους Πέρσες, νυν Ιρανούς, κάποιοι θρησκέμποροι και να έχουνε επιβάλει αυτή την αφόρητη κατάσταση – άσε η μανία τους κατά της Δύσης και η χρηματοδότηση ένα σωρό τρομοκρατικών οργανώσεων. Δεν τους έφτανε η ιδεολογική μιζέρια θέλανε και τρομοκρατία. Ξυνότανε τόσα χρόνια για πόλεμο. Ε, να λοιπόν, τον έχουν τον πόλεμο, καθαρά, ντόμπρα και στα ίσια, κι όχι διά τρίτων. Αλλά, τώρα θα ζορίσει η κατάσταση. Διότι ωραία τα τσιτάτα απ’ το Κοράνι και ίσως νομίζανε πως θα τα βγάλουνε πέρα γιατί στις δύο κουβέντες τους οι τρεις είναι Αλλάχ, όμως πώς θα αντιπαρατεθούν με τη θρησκοληψία στην τεχνολογική, οπλική ισχύ; Κι αφού ο Αλλάχ, ο Βούδας, ή ο Κρίσνα είναι τόσο μεγάλοι γιατί δεν τους φτάνουν και θέλουνε και πυρηνικά; Ακατανόητο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Και ούτε έσωσε κάποιος θεός τον Χαμενεΐ από τους πυραύλους – άρα, με ποια έννοια είναι μάρτυρας; Και καμιά ηθικολογική μπούργκα, ή μπούρδα, δεν προστατεύει κανέναν από την αδήριτη εξέλιξη των πραγμάτων. Κανείς οπισθοδρομικός δεν μπορεί να σταθεί για πολύ, κανείς που ζει ακόμα στον εμφύλιο δεν μπορεί να επιβιώσει σε συνθήκες που βγάζουνε δύο νέα smart τη βδομάδα κι ένα καινούργιο SUV. Τι να κάνουν κι ο Μαρξ, ο Αλλάχ, ή ο Χριστός με τις μπαταρίες λιθίου, με τα νέα τσιπ, τους αλγόριθμους και τους νέους, αδιανόητους πυραύλους; Δεν το βλέπουν οι απόγονοι του Ξέρξη; Οχι, δεν το βλέπουν μέχρι να ‘ρθει ο πύραυλος εξ ουρανού – αλλά και τότε δεν προλαβαίνει κανείς να τον δει. (Απλώς, ακολουθεί η εξαέρωση).
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Οπότε, μαύρα σκυλιά πλακώσανε στου Κίτσου το λημέρι. Αλλά έτσι συμβαίνει πάντα, βρίσκεται κάποιος να δει το κενό και να αλλάξει στα γρήγορα τους συσχετισμούς. Ομως, παρ’ όλα αυτά είναι εκπληκτικό και γίνεται πρώτη φορά στην Ιστορία: να καθαρίζουνε τους ηγέτες της Χαμάς, της Χεζμπολάχ και του κοτζάμ Ιράν, σαν να ήτανε λαγοί, έναν κάθε μέρα, ή καμιά πενηνταριά με τη μία – δεν ξανάγινε. Να εξαφανίζουν ολόκληρες ηγεσίες κρατών λες και είναι μπεκάτσες παραταγμένες στο κλαδί; Να τους κάνουνε μάρτυρες και ο Αλλάχ, παρότι είναι μεγάλος, να αδιαφορεί πλήρως; Αλλά και πριν απ’ τον Αλλάχ, απ’ την εποχή του Μαραθώνα και της Σαλαμίνας έχουν κάποιο θέμα αυτοί οι Πέρσες.
Η κατάσταση στη Μονακό παραμένει τεταμένη και ο Βασίλης Σπανούλης αναμένεται να ξεκαθαρίσει το μέλλον του την Κυριακή (8/3). Ο 43χρονος προπονητής απείχε από τον αποψινό εντός έδρας αγώνα με τη Σολέ για το γαλλικό πρωτάθλημα, καθώς σκέφτεται σοβαρά το ενδεχόμενο παραίτησης μετά από 466 ημέρες στον πάγκο της ομάδας.
Τα οικονομικά προβλήματα, οι εντάσεις μεταξύ παικτών, όπως το επεισόδιο Μάικ Τζέιμς – Έλι Οκόμπο, και οι επτά ήττες στις τελευταίες οκτώ αγωνιστικές της EuroLeague έχουν δημιουργήσει εκρηκτικό κλίμα στη γαλλική ομάδα.
Με τον Σπανούλη, η Μονακό είχε φτάσει πέρυσι μέχρι τον τελικό της EuroLeague και φέτος διεκδικούσε ακόμη την κορυφή της κανονικής περιόδου, ωστόσο πλέον η αποχώρησή του μοιάζει το πιθανότερο σενάριο.
Ο Μιχάλης Γρηγορίου βλέπει πρόοδο, αλλά δεν μπορεί να σταθεί παραπάνω σε αυτή όταν ο Άρης αδυνατεί να κερδίσει τον Ατρόμητο, σε ματς που κέρδισε δύο πέναλτι και τα έχασε.
Ο Έλληνας τεχνικός ήταν… σκασμένος στις δηλώσεις του μετά το ματς, αφού όπως τόνισε η ομάδα του άξιζε τους τρεις βαθμούς.
«Το σύνολο των φιλάθλων προφανώς είδε ότι το αποτέλεσμα είναι άδικο για εμάς. Χάσαμε δύο πέναλτι, αλλά και γενικότερα η παρουσία μας στο γήπεδο ήταν καλή. Ακόμη και όταν μείναμε με δέκα παίκτες, η νοοτροπία των παιδιών ήταν αυτή που θέλαμε, να κυνηγήσουμε τη νίκη. Θέλω να σταθώ στην προσπάθεια που έκαναν οι ποδοσφαιριστές μας. Νομίζω ότι όλη η Ελλάδα είδε πως το αποτέλεσμα μας αδικεί και σήμερα έγινε μια συνθήκη που συμβαίνει μία στο τόσο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Χάσαμε κι άλλες ευκαιρίες και όταν είσαι στον Άρη υπάρχει πίεση για οποιονδήποτε στόχο. Κάθε χρόνο ο Άρης είναι υποχρεωμένος να πετυχαίνει τους στόχους του. Όσον αφορά τα παιδιά, εγώ δεν είδα κάποια πίεση. Είδα να προσπαθούν και μετά τα δύο χαμένα πέναλτι. Έδωσαν ό,τι είχαν για να πάρουμε τη νίκη. Δεν ήρθε, αλλά με παρόμοιες εμφανίσεις θα έρθουν σύντομα και οι νίκες».
Το Ηνωμένο Βασίλειο προετοιμάζει το αεροπλανοφόρο HMS Prince of Wales για ενδεχόμενη αποστολή στη Μέση Ανατολή, μειώνοντας τον χρόνο που θα απαιτηθεί για την επιχειρησιακή του ετοιμότητα, σύμφωνα με το βρετανικό Υπουργείο Άμυνας.
Η κίνηση αυτή δεν σημαίνει ότι το αεροπλανοφόρο, που εδρεύει στο Πόρτσμουθ και χρησιμοποιείται για τη μεταφορά μαχητικών αεροσκαφών και ελικοπτέρων, θα σταλεί άμεσα στον Περσικό Κόλπο, καθώς η ένταση στην περιοχή κλιμακώνεται. Ωστόσο, η ετοιμότητα της ναυαρχίδας του Βασιλικού Ναυτικού αυξάνεται.
Σύμφωνα με την εφημερίδα The Independent, δεν έχει ληφθεί ακόμη καμία απόφαση για την αποστολή του HMS Prince of Wales.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Ενίσχυση της βρετανικής παρουσίας στη Μέση ΑνατολήΕκπρόσωπος του Υπουργείου Άμυνας δήλωσε στην Independent: «Ενισχύουμε τη στρατιωτική παρουσία του Ηνωμένου Βασιλείου στη Μέση Ανατολή από τον Ιανουάριο. Έχουμε ήδη αναπτύξει δυνάμεις για την προστασία των Βρετανών πολιτών και των συμμάχων μας στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένων μαχητικών Typhoon και F-35, συστημάτων αεράμυνας και επιπλέον 400 στρατιωτών στην Κύπρο».
Ο ίδιος πρόσθεσε: «Από την έναρξη των επιθέσεων, βρετανικά μαχητικά επιχειρούν καταρρίπτοντας drones, ενώ έχουν σταλεί επιπλέον μέσα για την ενίσχυση της αεράμυνας, όπως περισσότερα Typhoon και ελικόπτερα Wildcat εξοπλισμένα με πυραύλους κατά drones».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });«Το HMS Prince of Wales βρίσκεται ήδη σε υψηλή ετοιμότητα και ενισχύουμε περαιτέρω την προπαρασκευή του, μειώνοντας τον χρόνο που θα χρειαστεί για τυχόν ανάπτυξη», ανέφερε ο εκπρόσωπος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Το αεροπλανοφόρο κλάσης Queen Elizabeth αποτελεί τη ναυαρχίδα του Βασιλικού Ναυτικού. Η αύξηση της ετοιμότητάς του δεν εμποδίζει την εκτέλεση άλλων προγραμματισμένων αποστολών.
Συνεργασία με τις ΗΠΑ και επιχειρήσεις από βρετανικές βάσειςΤο Υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε επίσης ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούν βρετανικές βάσεις για «συγκεκριμένες αμυντικές επιχειρήσεις» με στόχο την αποτροπή εκτόξευσης πυραύλων από το Ιράν στην περιοχή.
Ένα ελικόπτερο Merlin έχει σταλεί στη Μέση Ανατολή για εναέρια επιτήρηση, ενώ μαχητικά Typhoon και F-35 της RAF συνεχίζουν επιχειρήσεις πάνω από την Ιορδανία, το Κατάρ και την Κύπρο.
Παράλληλα, αμερικανικά βομβαρδιστικά προσγειώθηκαν στη Βρετανία, καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ προειδοποίησε ότι το Ιράν θα «πληγεί πολύ σκληρά» σε νέο γύρο επιθέσεων. Το πρώτο B-1 Lancer έφτασε στη βάση RAF Fairford στο Gloucestershire το βράδυ της Παρασκευής, ενώ τρία ακόμη ακολούθησαν το Σάββατο το πρωί.
Το πρωτάθλημα αρχίζει μία εβδομάδα νωρίτερα σε σχέση με άλλες χρονιές, αύριο, στις 8 Μαρτίου, παραδοσιακά από τη Μελβούρνη. Ο εναρκτήριος αγώνας όπως διαβεβαιώνουν οι υπεύθυνοι της Formula 1 δεν πρόκειται να επηρεαστεί από τις πολεμικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Ομως, δεν αποκλείονται αλλαγές στο πρόγραμμα των γκραν πρι, ακόμη και την τελευταία στιγμή αφού οι εξελίξεις μπορεί να επηρεάσουν δύο σημαντικούς αγώνες που είναι στην καρδιά της Μέσης Ανατολής.
Ο ένας αγώνας είναι προγραμματισμένος για το τριήμερο 10-12 Απριλίου, στο Μπαχρέιν.
Η διοίκηση της Formula 1 εξετάζει την κατάσταση στη Μέση Ανατολή μετά την κήρυξη του πολέμου από ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν και στις φλεγόμενες περιοχές, μεταξύ άλλων και στο Μπαχρέιν, μισή ώρα μακριά από την πίστα του Σαχκίρ όπου πραγματοποιήθηκαν πριν από λίγες ημέρες με τον φόβο επίθεσης οι δοκιμές ελαστικών των ομάδων, ενώ παραμένει στο πρόγραμμα μια εβδομάδα πιο μετά το γκραν πρι στη Σαουδική Αραβία στην Τζέντα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Φέτος, η εκκίνηση θα έχει 11 ομάδες από δέκα. Η νέα συμμετοχή είναι αυτή της Cadillac, μια αμερικάνικη ομάδα που ύστερα από πολλά χρόνια στη Formula 1, αυξάνει τον αριθμό των ομάδων και των μονοθεσίων που θα τρέχουν στα γκραν πρι. Είκοσι δύο μονοθέσια διεκδικούν το πρωτάθλημα, με ελάχιστες αλλαγές στη σύνθεση των πιλότων.
Η Formula 1 εισέρχεται σε μια νέα εποχή με τις 22 θέσεις να έχουν καλυφθεί από τα τέλη της περασμένης χρονιάς. Ειδικότερα, η νέα χρονιά θα φέρει νέα ταλέντα, όπως τον Αρβιντ Λίντμπλαντ, το νέο αστέρι που έχει αρκετές φιλοδοξίες για τη νέα σεζόν και το μέλλον του στη Formula 1.
Ο Αρβιντ Λίντμπλαντ θα τρέχει με τη Racing Bulls (το προπύργιο της Red Bull), έχοντας κερδίσει τις εντυπώσεις στις πίστες με την καρίερα του ως έφηβος. Είναι 18 ετών, έχει σουηδικές και ινδικές ρίζες, ξεκίνησε από τα καρτ στα πέντε του και όπως και οι συνάδελφοί του ανέβηκε διαδοχικά τις κατηγορίες στο μηχανοκίνητο σπορ. Ξεχώρισαν οι τέσσερις νίκες του στη Formula 2, ενώ έγινε και ο νεότερος νικητής αγώνα, σε ηλικία 17 ετών και 254 ημερών. O 18χρονος Λίντμπλαντ προσφάτως ανέφερε: «Είμαι πραγματικά ενθουσιασμένος. Πάντα ήταν στόχος μου να φτάσω στη Formula 1 και να γίνει το όνειρο πραγματικότητα. Ανυπομονώ να ξεκινήσω».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Παράλληλα, το νέο πρωτάθλημα σηματοδοτεί την επιστροφή έμπειρων οδηγών όπως οι Σέρτζιο Πέρες και Βάλτερι Μπότας.
Φαβορί δεν υπάρχουν αλλά οι προβλέψεις πέφτουν βροχή αυτή την περίοδο. Βαρύνουσα η γνώμη έμπειρων πιλότων, όπως αυτή του Ραλφ Σουμάχερ, που ανέφερε ότι φέτος το πιο δυνατό δίδυμο είναι αυτό της Mercedes, με τους Ράσελ και Αντονέλι, εστιάζοντας περισσότερο στο δεύτερο. Ο Σουμάχερ ποντάρει στον μικρό σε ηλικία πιλότο, τονίζοντας ότι έχει τη στόφα πρωταθλητή και δεν αποκλείεται φέτος να κάνει την έκπληξη και να κατακτήσει την πρώτη θέση στο πρωτάθλημα οδηγών. «Το ένστικτό μου λέει Αντονέλι».
Η Ισπανία φέτος έχει δύο γκραν πρι. Το πρώτο είναι στην πρωτεύουσα τη Μαδρίτη που θα φιλοξενήσει τον 16ο γύρο του νέου πρωταθλήματος, σε μια νέα πίστα 5.47 χλμ. με 20 στροφές, 16 χλμ. από το κέντρο της ισπανικής πρωτεύουσα και στην περιοχή που βρίσκεται το μεγάλο της εμπορικό κέντρο. To άλλο ισπανικό γκραν πρι θα είναι στη γνωστή πίστα της Καταλωνίας, στη Βαρκελώνη. Η εμφάνιση της Μαδρίτης «έφαγε» την ιστορική πίστα στην Ιμολα, οπότε στην Ιταλία μένει μόνο η Μόντσα.
Κατάρα; Ανικανότητα; Δύσκολα βρίσκεται εξήγησησε αυτό που ζει φέτος ο Άρης, αδυνατώντας να κερδίσει και τον Ατρόμητο.
Το τελικό 0-0 του «Κλεάνθης Βικελίδης» κρατάει τους κιτρινόμαυρους δίχως νίκη για πάνω από έναν μήνα και σε… κίνδυνο για το 9-14.
Δύο άστοχα πέναλτι, σημαντικές χαμένες ευκαιρίες και ένας Ατρόμητος που παρουσιάστηκε ιδιαίτερα παθητικός και χωρίς επιθετική ουσία. Παρόλα αυτά, ο Άρης δεν μπόρεσε ξανά να πανηγυρίσει νίκη στην έδρα του.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο Ράτσιτς έχασε την πρώτη μεγάλη ευκαιρία στο 9ο λεπτό, αστοχώντας σε εκτέλεση πέναλτι. Τα πράγματα έγιναν ακόμη πιο δύσκολα για τους γηπεδούχους στο 40’, όταν ο Γκαρέ αποβλήθηκε με απευθείας κόκκινη κάρτα.
Ακόμη κι έτσι, ο Άρης εμφανίστηκε πιο απειλητικός στο δεύτερο ημίχρονο και στο 76’ κέρδισε δεύτερο πέναλτι. Ωστόσο, ο Μορόν δεν κατάφερε να σκοράρει, καθώς η εκτέλεσή του σταμάτησε στο οριζόντιο δοκάρι της εστίας του Γκουγκεσασβίλι.
Ο αγώνας
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ο Γρηγορίου προχώρησε μόνο στις απολύτως απαραίτητες αλλαγές στο αρχικό σχήμα της ομάδας.
Συγκεκριμένα, υπήρξαν δύο διαφοροποιήσεις στην ενδεκάδα, κυρίως στην αμυντική γραμμή. Ο Τεχέρο τοποθετήθηκε στο δεξί άκρο της άμυνας, ενώ ο Ρόουζ αγωνίστηκε δίπλα στον Φαμπιάνο στο κέντρο της άμυνας. Στα αριστερά παρέμεινε ο Μεντίλ και κάτω από τα δοκάρια ο Αθανασιάδης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Στη μεσαία γραμμή ξεκίνησαν οι Χόνγκλα και Ράτσιτς, με τον Γκαρέ να έχει ρόλο επιτελικού μέσου. Στα άκρα της επίθεσης βρέθηκαν οι Πέρεθ και Δώνης, ενώ στην κορυφή της επίθεσης τοποθετήθηκε ο Καντεβέρε.
Ο προπονητής του Ατρομήτου επέλεξε να εμπιστευτεί το ίδιο αρχικό σχήμα που είχε ξεκινήσει και στη νίκη με 1-0 απέναντι στον Παναιτωλικό.
Στο τέρμα αγωνίστηκε ο Γκουγκεσασβίλι. Στα άκρα της άμυνας ήταν οι Μουντές και Ούρονεν, ενώ το κεντρικό αμυντικό δίδυμο αποτελούσαν οι Σταυρόπουλος και Μανσούρ. Στον άξονα της μεσαίας γραμμής βρέθηκαν οι Τσιγγάρας και Μουτουσάμι. Πίσω από τον προωθημένο Τσούμπερ κινήθηκαν οι Μίρχολ, Μπάκου και Γιουμπιτάνα.
Στραβά ξεκίνησε, στραβά τελέίωσε
Το πρώτο ημίχρονο ξεκίνησε άσχημα για τον Άρη και εξελίχθηκε ακόμη χειρότερα, παρά το γεγονός ότι η ομάδα είχε την πρωτοβουλία των κινήσεων χωρίς όμως να είναι αποτελεσματική.
Η σημαντικότερη ευκαιρία για να προηγηθεί παρουσιάστηκε μόλις στο 7ο λεπτό. Ο Δώνης, που ήταν από τους πιο δραστήριους παίκτες του Άρη στο πρώτο μέρος, κέρδισε πέναλτι ύστερα από ωραία ατομική προσπάθεια μέσα στην περιοχή. Ωστόσο, στο 8ο λεπτό ο Ράτσιτς δεν κατάφερε να σκοράρει, εκτελώντας αδύναμα και χάνοντας την ευκαιρία για το 1-0.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Η ομάδα του Γρηγορίου συνέχισε στο ίδιο μοτίβο που είχε δείξει και στη Λεωφόρο. Καλή κυκλοφορία της μπάλας και άμεσο παιχνίδι, αλλά χωρίς σωστές επιλογές στην τελική προσπάθεια. Οι φάσεις ήταν λίγες, με την καλύτερη να έρχεται στο 39ο λεπτό, όταν ο Καντεβέρε και στη συνέχεια ο Δώνης απείλησαν διαδοχικά, όμως ο Γκουγκεσασβίλι αντέδρασε σωστά και κράτησε ανέπαφη την εστία του Ατρομήτου.
Στην ίδια φάση ο Άρης δεν έχασε μόνο δύο μεγάλες ευκαιρίες, αλλά και τον Γκαρέ. Ο Αργεντινός σήκωσε ψηλά το πόδι σε διεκδίκηση της μπάλας και βρήκε τον Ούρονεν, με τον διαιτητή Παπαπέτρου να του δείχνει απευθείας κόκκινη κάρτα.
Και πάλι καλύτερος… και πάλι άστοχοςΑκόμη και παίζοντας με δέκα παίκτες, ο Άρης παρουσιάστηκε πιο απειλητικός. Μπορεί να έχασε την κατοχή της μπάλας, ωστόσο συνέχισε να δείχνει περισσότερη ουσία στο παιχνίδι του σε σχέση με τον Ατρόμητο.
Μετά το εντυπωσιακό γυριστό σουτ του Καντεβέρε στο 46ο λεπτό, η επόμενη μεγάλη στιγμή του αγώνα ήρθε στο 75’. Τότε οι γηπεδούχοι κέρδισαν δεύτερο πέναλτι, ύστερα από προσπάθεια του Γιαννιώτα και χέρι του Μουτουσάμι μέσα στην περιοχή.
Παρά την ευκαιρία να πάρει προβάδισμα, ο Άρης δεν κατάφερε να σκοράρει. Ο Μορόν, που είχε περάσει νωρίτερα στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή, εκτέλεσε στο 76’, αλλά η μπάλα κατέληξε στο οριζόντιο δοκάρι του Γκουγκεσασβίλι, με αποτέλεσμα το 0-0 να παραμείνει μέχρι το τέλος της αναμέτρησης.
ΑΡΗΣ (Μιχάλης Γρηγορίου): Αθανασιάδης – Τεχέρο, Φαμπιάνο, Ρόουζ, Μεντίλ (72′ Φρίντεκ) – Χόνγκλα, Ράτσιτς (90′ Βοριαζίδης) – Πέρεθ (58′ Μπουσαΐντ), Γκαρέ, Δώνης (46′ Γιαννιώτας) – Καντεβέρε (58′ Μορόν)
ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ (Ντούσαν Κέρκεζ): Γκουγκεσασβίλι – Μουντές, Σταυρόπουλος, Μανσούρ, Ούρονεν (46′ Κίνι) – Τσιγγάρας (65′ Πνευμονίδης), Μουτουσάμι – Γιουμπιτάνα (65′ Φαν Βέερτ), Μίρχολ, Μπάκου (83′ Ουκάκι) – Τσούμπερ (88” Τσαντίλας)
Το πλάνο της συζήτησης βρέθηκε σε κενό αέρος σχεδόν από το ξεκίνημα. Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα δικαιολογούσε μια άπληστη περιέργεια για ερωτήσεις του τύπου «πώς θα διαχειριστείτε, κύριε Μπακογιάννη, τους παλαιούς και νέους «βαρόνους» της ΝΔ στην Α΄ Αθήνας;». Ή, «τι συνεπάγεται για την πολιτική διαδρομή της Ντόρας Μπακογιάννη η δική σας μετακόμιση στην εκλογική περιφέρεια της πρωτεύουσας;».
Ωστόσο, πριν ακόμη φτάσουν στο τραπέζι μια κούπα τσάι κι ένας εσπρέσο, ήταν ξεκάθαρο ότι ο Κώστας Μπακογιάννης είχε διαφορετική ατζέντα και άλλες ανησυχίες. Οταν αποχαιρετιστήκαμε, μια ώρα αργότερα, είχα ουσιαστικά καταγράψει τις πρώτες κινήσεις ενός σχεδιασμού για μια νέα αναμέτρηση με τον Χάρη Δούκα στον Δήμο της Αθήνας. Ο Κώστας Μπακογιάννης, λοιπόν, βρίσκεται ήδη σε φάση προετοιμασίας για τη ρεβάνς. Κι αυτό, στην πραγματικότητα, αποτελούσε από το φθινόπωρο του 2023 το βασικό και όχι το εναλλακτικό σενάριο. Αλλά δεν παύει να συνοδεύεται και από νέα ερωτήματα.
«Εχω εκκρεμότητες στον Δήμο της Αθήνας» σπεύδει να οριοθετήσει την κουβέντα, έχοντας αντιληφθεί ότι ετοιμαζόμουν να κινηθώ σε άλλη κατεύθυνση. Μισό λεπτό… Η προοπτική μεταπήδησης στην κεντρική πολιτική σκηνή μέσα από το ψηφοδέλτιο της ΝΔ στην Α΄ Αθήνας «τρέχει» από καιρό στην πολιτική αγορά.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Δεν μπορεί όλος αυτός ο καπνός να μην έκρυβε κάποια φωτιά. Κάποιες φλόγες, έστω… «Είναι μια συζήτηση που με τιμά», λέει. «Δεν έκρυψα, άλλωστε, ποτέ την πολιτική μου ταυτότητα για την οποία είμαι υπερήφανος. Επιτρέψτε μου, όμως, να πιστεύω ότι η αληθινή «φωτιά» βρίσκεται στη συζήτηση που αφορά τους Αθηναίους και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στην καθημερινότητά τους. Και αυτή είναι μια συζήτηση που δεν γίνεται αρκετά. Οποιος με γνωρίζει, όμως, ξέρει ότι το πάθος μου είναι η Αθήνα, η οποία σταθερά υποτιμάται στον δημόσιο πολιτικό διάλογο, ειδικά σε επίπεδο κεντρικής πολιτικής σκηνής.
Ζω, εργάζομαι και μεγαλώνω παιδιά σε αυτή την πόλη. Την ξέρω πολύ καλά, από τη Ριζούπολη μέχρι τον Νέο Κόσμο και από τα Ιλίσια μέχρι τον Κολωνό. Ισως στην Ελλάδα συνηθίζουμε να θεωρούμε ότι μόνο τα μεγάλα και βαρύγδουπα έχουν σημασία στη πολιτική. Ομως η ζωή μας δεν κρίνεται αποκλειστικά εκεί. Κρίνεται στη γειτονιά. Πόσο κοντά είναι η πλησιέστερη παιδική χαρά; Σε τι κατάσταση είναι το σχολείο; Πόσο χρόνο χάνω κάθε ημέρα για να βρω να παρκάρω και πόση ώρα είμαι κολλημένος στην κίνηση; Μπορώ να βγω από το σπίτι μου όταν νυχτώσει ή φοβάμαι; Εχω χώρο για να περπατήσω ή πρέπει να κοιτάω πάντα κάτω μη σπάσω το πόδι μου;
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Τα παιδιά μου θα πνίγονται ακόμα περισσότερο στο τσιμέντο; Είμαστε καταδικασμένοι να ασφυκτιούμε χωρίς πράσινο; Γιατί οι άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες τα καταφέρνουν και εμείς όχι; Δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις. Τα ερωτήματα είναι πολλά και δύσκολα. Αυτή είναι η πολιτική που με αφορά και ως πολίτη και ως ένας άνθρωπος που ασχολείται με τα κοινά από όποια θέση…».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Είναι προφανές ότι αρχίζει να στήνει τον καμβά του, αλλά λίγο ακόμη θα επιμείνω. Ξέρουμε και οι δύο ότι οι δημοσκοπήσεις στην πρωτεύουσα μετρούν τουλάχιστον από το φθινόπωρο και μια δική του υποψηφιότητα για τις εθνικές εκλογές, τού επισημαίνω. «Το ακούω κι εγώ και θα είναι ψέμα εάν πω ότι δεν με κολακεύουν αυτά που δείχνουν. Πολιτική όμως δεν κάνουν οι δημοσκοπήσεις. Τις μελετάς, τις λαμβάνεις υπόψη, αλλά στο τέλος της ημέρας τις αποφάσεις τις λαμβάνεις με άλλα κριτήρια… Η ζωή, οι νίκες και οι ήττες, με έχουν μάθει κάτι απλό: η πολιτική δεν είναι αυτοσκοπός. Εχω χτίσει μια ζωή και εκτός πολιτικής, δουλεύω, διδάσκω, μεγαλώνω παιδιά. Για εμένα η πολιτική είναι επιλογή, όχι ανάγκη. Δεν ονειρεύομαι να γίνω επαγγελματίας υπουργός. Θέλω να είμαι χρήσιμος εκεί που μπορώ πραγματικά να κάνω τη διαφορά. Να έχει νόημα αυτό που κάνω. Αυτό είναι το κριτήριό μου και όχι πού θα εκλεγώ πιο εύκολα».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); «Η συνέπεια έχει αξία»Ας πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής στον Δήμο της Αθήνας, λοιπόν. Αλλά εδώ έρχονται τα νέα ερωτήματα που λέγαμε νωρίτερα. Και δεν είμαι ο μόνος που αναρωτιέται ποιος δρόμος έχει μεγαλύτερο ρίσκο: η Α΄ Αθήνας ή ο Δήμος Αθηναίων; Δεν υπάρχει μια ανησυχία ότι η σχέση εμπιστοσύνης με τους δημότες της Αθήνας έχει διαρραγεί; Στις τελευταίες εκλογές αποφάσισαν ότι θέλουν άλλο δήμαρχο, τού υπενθυμίζω. «Το ρίσκο – λέει – είναι να υποτιμάς τους Αθηναίους. Η Αθήνα έχει πληρώσει ακριβά δημάρχους που τη βλέπουν ως σκαλοπάτι, που ασχολούνται με οτιδήποτε άλλο παρά με τα προβλήματα των δημοτών. Δεν είναι σταθμός, είναι προορισμός. Το 2019 έλεγαν ότι θα μεταπηδήσω στην κεντρική πολιτική σκηνή. Δεν το έκανα. Το 2023 θεωρούσαν ότι δεν θα μείνω να κάνω αντιπολίτευση. Εμεινα. Συνειδητά. Είμαι πάντα παρών στο δημοτικό συμβούλιο και στις γειτονιές. Θετικά και εποικοδομητικά. Μπορεί κάποιοι να διαφωνούν μαζί μου, αλλά ξέρουν πως μπορούν να βασιστούν πάνω μου. Σε μια εποχή δυσπιστίας, για εμένα η συνέπεια έχει αξία, γιατί μόνο έτσι πιστεύω ότι χτίζεται η εμπιστοσύνη».
Ναι, αλλά στις κάλπες του 2023 κάτι έφταιξε. Υποτιμήθηκαν οι συνθήκες, οι μετρήσεις ξεγέλασαν και μπέρδεψαν την καμπάνια; Εκ του αποτελέσματος, ίσως έφταιξαν πολλά… Δεν κοντοστάθηκε για την απάντηση, την έχει επεξεργαστεί από καιρό: «Το αποτέλεσμα ήταν οριακό. Με 42% δεν εκλεγήκαμε από τον πρώτο γύρο για λίγες ψήφους. Κάναμε σημαντικά πράγματα, μια γεμάτη και πυκνή θητεία που μέτρησε για περισσότερες, αλλά δεν εξηγήσαμε όσο έπρεπε τι κάναμε και γιατί. Κυρίως δεν πείσαμε τους Αθηναίους να έρθουν στις κάλπες και η αποχή έσπασε όλα τα ρεκόρ. Παραμένουνε η μεγαλύτερη παράταξη στην πόλη, με ρίζες στις γειτονιές. Η σχέση μου λοιπόν με την Αθήνα δεν κρίνεται σε μία εκλογή. Κρίνεται στη διάρκεια…». Κάπου μέσα του, θεωρεί ότι τον αδίκησαν οι Αθηναίοι; Κι αν ναι, γιατί; «Αλίμονο. Δεν έχω προσωπικά ούτε γινάτια. Αλλωστε, όταν έχεις βιώσει απώλειες, οι ήττες, όσο στενάχωρες και αν είναι, είναι πολύ πιο διαχειρίσιμες και διδακτικές. Σε ωριμάζουν, σε δυναμώνουν, σε κάνουν να δεις τι λάθη έκανες και πως δεν θα τα επαναλάβεις».
Αν δεν προκύψει κάποια ανατροπή από την άλλη πλευρά, απέναντι θα βρεθεί ξανά ο Χάρης Δούκας. «Φαντάζομαι ότι θεωρείτε ήδη αποτυχημένη τη δημαρχία του… Ποιο είναι το μεγαλύτερο λάθος του;», τον ρωτάω. «Στην πράξη έδειξε από την πρώτη στιγμή ότι ο Δήμος Αθηναίων δεν ήταν η προτεραιότητα του. Στους έξι μήνες έθεσε υποψηφιότητα σαν να μην είχε συναίσθηση της θέσης του. Ακόμα και σήμερα το 80% του χρόνου του το σπαταλά στα θέματα του ΠΑΣΟΚ. Δίνει την αίσθηση ότι δεν ενδιαφέρεται για την πόλη και αυτό δυστυχώς αποτυπώνεται σε όλα τα πεδία. Η δυσαρέσκεια είναι μεγάλη και την εισπράττουμε καθημερινά. Η Αθήνα χρειάζεται δήμαρχο πλήρους αφοσίωσης, που να ζει και να αναπνέει για αυτήν», είναι η δική του πρώτη κίνηση μπροστά σε μια νέα σύγκρουση.
«Οι Αθηναίοι δεν ζητούν μάγο»Πώς κρίνεται, αλήθεια, ένας δήμαρχος στην πρωτεύουσα; Υπάρχουν πολλοί εκεί έξω που πιστεύουν ότι στην Αθήνα δεν υπάρχει περιθώριο να αλλάξουν πολλά. Εκτός, ίσως, αν είχε ο δήμαρχος τη δυνατότητα να κατεδαφίσει τα μισά τετράγωνα της πόλης… «
Η Αθήνα – λέει – είναι η πρωτεύουσα. Το πρώτο σπίτι των Αθηναίων και το δεύτερο σπίτι όλων των Ελλήνων. Είναι μια πόλη όπου ζουν πολλοί που δεν ψηφίζουν και ψηφίζουν αρκετοί που δεν ζουν εδώ. Γι’ αυτό και συχνά μπερδεύουμε την αυτοδιοίκηση με την κεντρική πολιτική. Ομως οι Αθηναίοι δεν ζητούν ούτε μάγο ούτε επίδοξο πλανητάρχη. Ζητούν έναν δήμαρχο που να τους ξέρει, να τους νοιάζεται και να δουλεύει μόνο για την πόλη. Με συνέπεια. Με αποτέλεσμα. Και πιστέψτε με, μπορεί να μη γίνονται θαύματα, αλλά αλλάζουν πολλά πράγματα, το είδαμε να γίνεται».
Τη διαδρομή στην Αυτοδιοίκηση από το Καρπενήσι και την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας έως την Αθήνα, την έζησε με πολλές κυβερνήσεις –και για πολλούς είναι ζητούμενο εάν μια κυβέρνηση από τον ίδιο χώρο αποτελεί πλεονέκτημα ή τροχοπέδη για μια δημοτική αρχή. «Πάντα βοηθούν οι καλές πολιτικές και προσωπικές σχέσεις. Ομως, παραδόξως, το να είσαι στην αντιπολίτευση είναι πλεονέκτημα, αν το χειρίζεσαι έξυπνα και δεν έχεις άλλη ατζέντα από τον Δήμο. Αφενός δεν απολογείσαι παρά μόνο για τον εαυτό σου, αφετέρου μπορείς πιο ελεύθερα να διεκδικήσεις πόρους και παρεμβάσεις», αποφαίνεται μέσα από τη δική του εμπειρία. Στα χρόνια της πρωθυπουργίας Τσίπρα, αναφέρει για παράδειγμα, «οι πόρτες ήταν όλες ανοικτές».
Ακόμη κι αν ήθελε, είναι κατανοητό ότι ο εγγονός του Κώστα Μητσοτάκη, γιος της Ντόρας Μπακογιάννη και ανιψιός του Πρωθυπουργού και προέδρου της ΝΔ, δεν μπορεί να ξεφύγει από το πολιτικό οικογενειακό περιβάλλον. Οπως δεν μπορεί να ξεφύγει και από την κληρονομιά του Παύλου Μπακογιάννη. Είναι ένα ερώτημα, όμως, τι περιθώριο αυτονομίας αφήνει και πόσο βάρος φορτώνει αυτή η θέση που ακούγεται και είναι προνομιακή… «Ξέρω ότι κάποιοι με κρίνουν μέσα από τον οικογενειακό φακό. Είναι φυσικό», λέει. «Μεγάλωσα σε μια οικογένεια με έντονη πολιτική παρουσία και είμαι περήφανος για τη διαδρομή της. Από μικρός όμως έμαθα ότι στην πολιτική κάθε μέρα κρίνεσαι. Επέλεξα τον δικό μου δρόμο. Τελικά, στο τέλος της ημέρας, δεν σε κρίνει το επίθετό σου. Σε κρίνει η δουλειά σου και η συνέπειά σου απέναντι στους ανθρώπους που σε εμπιστεύονται».
Οταν συναντηθήκαμε είχαν περάσει μόλις λίγες ώρες από την τηλεοπτική παρέμβαση Κουφοντίνα. «Δεν άντεξα να τη δω. Για δεκαετίες μεγάλα θεσμικά μέσα ενημέρωσης στην Ελλάδα επέλεγαν συνειδητά να μη δίνουν δημόσιο βήμα σε τρομοκράτες. Ηταν μια στάση ευθύνης, γιατί γνώριζαν ότι η δημοσιότητα δεν ήταν απλώς μέρος της στρατηγικής τους, ήταν βασικός της στόχος. Πιστεύω ότι αυτή η θεσμική αυτοσυγκράτηση τιμούσε τη δημοκρατία. Οι αμετανόητοι κατά συρροή δολοφόνοι δεν χρειάζονται δημόσιο βήμα», ήταν η δική του αντίδραση και περιορίζεται σε αυτήν.
Κλείνοντας τη συζήτηση, ζήτησα ένα σχόλιο για το μέλλον, όχι μόνον για τη δική του πλατφόρμα «Αθήνα 2050», αλλά επειδή ανήκει σε εκείνη την πολιτική γενιά που καλείται να διαμορφώσει την εικόνα της Ελλάδας των επόμενων 20-30 χρόνων: «Το 2050 δεν είναι μια χρονολογία. Είναι τα παιδιά μας. Και αν θέλουμε να μιλήσουμε για την Ελλάδα του 2050, οφείλουμε να ξεκινήσουμε από τον καθρέφτη της, που είναι η Αθήνα. Είτε θα γίνει αβίωτη είτε θα ξαναβρεί τον ρυθμό της. Γι’ αυτό ξεκίνησα την πρωτοβουλία «Αθήνα 2050». Είναι μια οργανωμένη προσπάθεια, μέσω podcast, να βάλουμε στο τραπέζι τα μεγάλα ζητήματα της πόλης, αλλά και της χώρας, κλιματική κρίση, υποδομές, δημογραφικό, ανισότητες κ.ά. Συνομιλώ με ανθρώπους από όλο το πολιτικό φάσμα, οι οποίοι μελετούν και δουλεύουν πάνω στη ζωή στις πόλεις, όχι για να συμφωνήσουμε σε μια «μαγική λύση», αλλά για να διαμορφώσουμε ρεαλιστικές κατευθύνσεις πολιτικής. Το 2050 δεν θα έρθει μόνο του. Χτίζεται τώρα».
Ισχυρή φωτιά ξέσπασε το μεσημέρι του Σαββάτου (07.03.2026) σε δασική έκταση στην Κόρινθο. Συγκεκριμένα η φωτιά ξέσπασε στα Σοφιανά προκαλώντας συναγερμό στην Πυροσβεστική Υπηρεσία. Η φωτιά εκδηλώθηκε υπό άγνωστες μέχρι στιγμής συνθήκες, κινητοποιώντας άμεσα σημαντικές δυνάμεις πυρόσβεσης.
Στην περιοχή επιχειρούν δεκάδες πυροσβέστες με 15 οχήματα, δίνοντας μάχη με τις φλόγες για να περιορίσουν το πύρινο μέτωπο και να αποτρέψουν την εξάπλωσή του σε μεγαλύτερη δασική ζώνη.
Οι δυνάμεις της Πυροσβεστικής παραμένουν σε επιφυλακή, καθώς η επιχείρηση κατάσβεσης συνεχίζεται με εντατικούς ρυθμούς.
Σε λίγους το ελληνικό ποδόσφαιρο οφείλει. Και ο σημαντικότερος, για τον Νίκο Αλέφαντο, ήταν ο Κροάτης Στέφαν Μπόμπεκ. «Δεν έχανα προπόνηση» μου έλεγε. «Κάθε φορά έβλεπα κάτι καινούργιο. Κι αν το ποδόσφαιρο έχει ένα μεγαλείο, τον ευχαριστώ γιατί με μύησε σ’ αυτό». Και πίσω από τα λόγια του εξαιρετικά φειδωλού Αλέφαντου, σε ό,τι αφορά αξία προπονητή, αξία παίκτη, αξία διαιτητή, με οδήγησε στο να διακρίνω κι εγώ όλα εκείνα που συγκίνησαν τον φίλο μου Νίκο. Οταν ο Μπόμπεκ ήλθε στην Ελλάδα, τα συστήματα που κυριαρχούσαν ήταν το εγγλέζικο ΜW και το ουγγαρέζικο 4-2-4. Ο Κροάτης άνοιξε την πόρτα στο 4-3-3, που μέχρι σήμερα αποτελεί το κύριο ποδοσφαιρικό σύστημα.
Μας ήταν γνωστός ο Μπόμπεκ ως παίκτης. Κρατάμε την οδυνηρή ανάμνηση του παιχνιδιού που μας έκλεισε την πόρτα στο μακρινό όνειρο, τη συμμετοχή μας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1954 στη Βέρνη. Ηταν η εποχή που η εθνική ομάδα, με τους Χέλμηδες στον πάγκο και στο γήπεδο, έφτασε ένα βήμα από την πόρτα της Βέρνης. Ενας τελευταίος αγώνας με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας καθόρισε τη μη συμμετοχή μας, στέλνοντας παράλληλα, τουλάχιστον 10 χρόνια, το ελληνικό ποδόσφαιρο στην απαξία. Ηταν η Γιουγκοσλαβία με αρχηγό τον Στέφαν Μπόμπεκ κι από κοντά μια παρέα Σέρβων και Κροατών που εξέπληξε τους πάντες στο Μουντιάλ του 1954. Στάνκοβιτς, Σεμπέκοβιτς, Τσαϊκόφσκι, Μπεάρα, ήταν κάποιοι από τη μυθική παρέα του Μπόμπεκ. Σεβόμενοι και την ιστορία και την προϊστορία του Στέφανου Μπόμπεκ, θα κάνουμε μία λίαν περιγραφική αναδρομή της αθλητικής πορείας του.
Ο Στέφαν (ή Στίεπαν) Μπόμπεκ (1923-2010), ικανότατος ποδοσφαιριστής, αήττητος πρωταθλητής, μεγάλος σκόρερ και προπονητής του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού. Εφάρμοσε πρωτοπόρες ιδέες για τα δεδομένα της εποχής του. Εισήγαγε στην Ελλάδα το σύστημα 4-3-3 και δημιούργησε μία ομάδα που ήταν σχεδόν αδύνατο να νικηθεί. Εμεινε στην ιστορία για το θρυλικό αήττητο πρωτάθλημα του 1964.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο Μπόμπεκ γεννήθηκε στη Γιουγκοσλαβία (τότε βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων) και ξεκίνησε το ποδόσφαιρο σε ηλικία 13 ετών με τα χρώματα της Βικτόρια. Αγωνιζόταν στις θέσεις της επίθεσης. Το 1943 μεταπήδησε στη Γρατσιάνσκι Ζάγκρεμπ και αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του γιουγκοσλαβικού πρωταθλήματος με οκτώ γκολ.
Το 1945 φόρεσε τη φανέλα της Παρτίζαν Βελιγραδίου. Παρέμεινε εκεί μέχρι το 1958. Κατέκτησε δύο πρωταθλήματα (1947, 1949) και τέσσερα Κύπελλα (1947, 1952, 1954, 1957). Σκόραρε συνολικά 403 γκολ σε 468 αγώνες και παραμένει, μέχρι σήμερα, πρώτος σκόρερ της ιστορίας της.
Με την εθνική ομάδα της Γιουγκοσλαβίας κατέκτησε δύο ασημένια ολυμπιακά μετάλλια (1948 στο Λονδίνο και 1952 στο Ελσίνκι). Ελαβε μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1950 στο Μεξικό και το 1954 στην Ελβετία. Παραμένει πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας (48 γκολ σε 63 διοργανώσεις).
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Αμέσως μετά τη δύση της αθλητικής του καριέρας ανέλαβε τη Λέγκια Βαρσοβίας το 1959. Την επόμενη χρονιά επέστρεψε στην Παρτίζαν, αυτή τη φορά ως τεχνικός. Κατέκτησε τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα (1961, 1962, 1963). Το 1963, η διοίκηση του Παναθηναϊκού (προεδρία Λουκά Πανουργιά) κάνει το μεγάλο βήμα και έρχεται σε συμφωνία με τον Στέφαν Μπόμπεκ για την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας του Τριφυλλιού. Στο πρωτάθλημα της περιόδου 1963-64, ο Παναθηναϊκός του Στέφαν Μπόμπεκ είχε συνολικό απολογισμό 24 νίκες, έξι ισοπαλίες και καμία ήττα.
Αναδείχθηκε αήττητος πρωταθλητής, επίτευγμα που ουδέποτε πέτυχε άλλη ελληνική ομάδα σε επίπεδο Α’ Εθνικής Κατηγορίας. Το Τριφύλλι κλείδωσε το αήττητο πρωτάθλημα με νίκη 0-1 μέσα στην έδρα του Ολυμπιακού την τελευταία αγωνιστική.
Την επόμενη περίοδο (1964-65), οι Πράσινοι αναδείχθηκαν ξανά πρωταθλητές, έχοντας μόλις μία ήττα στον απολογισμό τους (3-2 από τον Εθνικό στον Πειραιά).
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Οι καινοτόμες ιδέες του Μπόμπεκ οδήγησαν το Τριφύλλι σε πολλές επιτυχίες. Το παρατσούκλι του ήταν «δάσκαλος». Ωστόσο, επειδή ήταν πολύ δύσκολο και χρονοβόρο να αφομοιωθούν αυτές οι ιδέες, απέκτησε και πολέμιους. Οταν χάθηκε το πρωτάθλημα του 1965-66 (παρότι ο Παναθηναϊκός αναδείχθηκε, με διαφορά, πρώτος σε γκολ), αποφασίστηκε η περίφημη «ανανέωση», δηλαδή η σταδιακή απόσυρση μερικών βασικών ποδοσφαιριστών και η αντικατάστασή τους με νέους, ελπιδοφόρους παίκτες.
Εκείνα τα χρόνια ξέσπασε μεγάλη εσωτερική κρίση στον σύλλογο, η οποία επεκτάθηκε τόσο αγωνιστικά όσο και η διοικητικά. Από τους μεγαλύτερους εκφραστές των πολέμιων του Μπόμπεκ ήταν ο Αριστείδης Καμάρας. Ο αμυντικός της ομάδας συνέταξε επιστολή που κατηγορούσε τον Μπόμπεκ για «διάβρωση του ηθικού των ποδοσφαιριστών» και για τον παραγκωνισμό πολλών παικτών. Από την πλευρά του ο Μπόμπεκ άφηνε σαφείς υπόνοιες για «ύποπτα» μειωμένη απόδοση ορισμένων παικτών.
Η όλη κατάσταση δημιούργησε ένα νοσηρό κλίμα με συνεχόμενες κατηγορίες μεταξύ των υποστηρικτών του προπονητή και όσων βρίσκονταν απέναντί του. Οι μεγαλύτεροι εκ των υποστηρικτών του Μπόμπεκ ήταν οι Μίμης Δομάζος και Ζαχαρίας Πιτυχούτης. Εν τέλει, ο Μπόμπεκ αποχώρησε από τον Παναθηναϊκό στα τέλη του 1966-67, αφού πρώτα καθοδήγησε την ομάδα στην κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας τη σεζόν εκείνη.
Μετά το πέρασμά του από τον Παναθηναϊκό, επέστρεψε στην Παρτίζαν Βελιγραδίου και το 1969 βρέθηκε ξανά στην Ελλάδα, αυτή τη φορά ως προπονητής του Ολυμπιακού. Δεν κατέκτησε κάποιον τίτλο με τους Ερυθρόλευκους. Στην πορεία ανέλαβε την τουρκική Αλτάι Σ.Κ. και τη Δυναμό Ζάγκρεμπ.
Το 1974-75, ο Στέφαν Μπόμπεκ επέστρεψε στον πάγκο του Παναθηναϊκού. Σε μία προβληματική για την ομάδα χρονιά, το Τριφύλλι παρουσίασε πολύ αρνητική αγωνιστική εικόνα, και ο προπονητής αποχώρησε πριν ολοκληρωθεί η σεζόν. Επόμενοι σταθμοί της καριέρας του ήταν η Εσπεράνς Σπορτίβ της Τυνησίας, η ΦΚ Βαρντάρ και η ΦΚ Σεμλίνο. Πέθανε στις 22 Αυγούστου 2010 σε ηλικία 87 ετών.
Συνεχίζοντας την περιοδεία του σε πόλεις της Ελλάδας για την παρουσίαση του βιβλίου του, «Ιθάκη», ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκεται το Σάββατο 7 Μαρτίου στην Κοζάνη.
Στις 7 το απόγευμα θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου και η ομιλία του θα μεταδοθεί απευθείας από το Facebook και τα social media του Αλ.Τσίπρα.
Εδώ μπορείτε και εσείς να δείτε ζωντανά την εκδήλωση
Ο Νετανιάχου πιέζεται εδώ και πολύ καιρό αντιμετωπίζοντας τη γνωστή μακροχρόνια δίκη για διαφθορά. Ο Τραμπ έχει επανειλημμένως ζητήσει από τον ισραηλινό πρόεδρο Χέρτζογκ να δώσει χάρη στον ισραηλινό πρωθυπουργό. Ο Τραμπ πιέζεται επίσης πολύ τόσο από τις δημοσκοπήσεις και τη διαρκώς μειούμενη δημοφιλία του όσο και από τις δικαστικές αποφάσεις που ακυρώνουν αποφάσεις του, αλλά και από το σκάνδαλο Επστιν. Υπενθυμίζεται πως, σύμφωνα με δημοσιεύματα των «New York Times» αλλά και με την ανεξάρτητη έρευνα που διεξήγαγε το NPR, πολλά αρχεία του καταδικασθέντος για σεξουαλικά εγκλήματα Επστιν που περιέχουν το όνομα του Τραμπ αφαιρέθηκαν από το σύνολο των εγγράφων που έδωσε στη δημοσιότητα το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ.
Τούτων δοθέντων, δεν μοιάζουν παράλογες οι αιτιάσεις των επικριτών τόσο του Νετανιάχου όσο και του Τραμπ πως οι κινήσεις τους στο πολεμικό πεδίο είναι πιθανό να υπαγορεύονται από την πίεση που υφίστανται οι ίδιοι – άλλωστε συμβαίνουν στη σκιά αυτής της πίεσης.
Μετά την τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς τον Οκτώβριο του 2023 και όσα ακολούθησαν – η ισοπέδωση της Γάζας, η εξουδετέρωση των μακρών τρομοκρατικών χειρών του Ιράν, Χαμάς και Χεζμπολάχ, τα ισραηλινά χτυπήματα στον Λίβανο και στο Ιράν, η ανατροπή του συμμαχικού στο Ιράν καθεστώτος Ασαντ στη Συρία – το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν ήταν πρωτοφανώς αποδυναμωμένο. Η δολοφονία του ανώτατου ηγέτη του και και τα κοινά χτυπήματα ΗΠΑ και Ισραήλ δύσκολα θα ανατρέψουν το απάνθρωπο καθεστώς της Τεχεράνης, όπως έχουν εξηγήσει και ισραηλινοί αναλυτές. Το Ιράν παραμένει ένα άκρως στρατιωτικοποιημένο κράτος με σημαντική δύναμη. Ως αντίποινα, βλέπουμε τις τελευταίες μέρες να χτυπά αδιακρίτως στόχους σε όλη τη Μέση Ανατολή.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αυτός τι πόλεμος είναι; Ξέρει ο Τραμπ τι θέλει; Και τι μπορεί να επιτευχθεί από αυτά που ίσως θέλει; Υπάρχει πλάνο εξόδου από όλο αυτό; Ή τορπιλίστηκε η περιοχή και όπου βγεί; Δεν νομίζω ότι κανείς πιστεύει πως η περιοχή χρειαζόταν άλλο έναν πόλεμο. Οπως δεν πιστεύω ότι οι ένθερμοι υποστηρικτές των κινήσεων Τραμπ και Νετανιάχου έχουν σκεφτεί τι θα ακολουθήσει. Φυσιογνωμικά μιλώντας, όσοι πανηγυρίζουν δεν θα χαρούν όταν αρχίσουν να έρχονται νέα κύματα προσφύγων από την περιοχή. Γιατί, μεταξύ μας, το Ισραήλ δεν θα τους υποδεχτεί. Και τότε οι άλλοτε αντισημίτες, νυν «Βάστα, Νετανιάχου» θα μιλάνε πάλι για «λάθρο» και «εισβολείς», ξεχνώντας τι τους ανάγκασε να έρθουν στην πόρτα της Ευρώπης.
Μια μεγάλη μελέτη που στηρίχθηκε σε αναλύσεις εγκεφάλων πάνω από 35.000 ατόμων αποκαλύπτει ότι όσοι κατέχουν υψηλή κοινωνικοοικονομική θέση παρουσιάζουν σημαντικές διαφοροποιήσεις στα δίκτυα λευκής ουσίας του εγκεφάλου, που πρόκειται για τα νευρωνικά μονοπάτια στον εγκέφαλο τα οποία επιτρέπουν την επικοινωνία μεταξύ διαφορετικών περιοχών του.
Οι ερευνητές διευκρινίζουν ότι αυτό δεν σημαίνει πως οι ισχυροί άνθρωποι στερούνται ενσυναίσθησης. Παρόλα αυτά ο εγκέφαλός τους φαίνεται να λειτουργεί διαφορετικά σε ότι αφορά την ενσυναίσθηση σε σύγκριση με άτομα χαμηλότερης κοινωνικής θέσης. Ίσως αυτό να εξηγεί γιατί τα ανώτατα στελέχη ενδέχεται να βιώνουν διαφορετικά την ίδια… πραγματικότητα από τους εργαζόμενους που βρίσκονται χαμηλότερα στην ιεραρχία μιας επιχείρησης όπως αναφέρει σε δημοσίευσή του το popularmechanics.com.
Γιατί συμβαίνει μπορεί να συμβαίνει αυτό;Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το «ραντάρ» του εγκεφάλου το οποίο είναι υπεύθυνο για τη σάρωση των συναισθημάτων των άλλων ατόμων μάλλον εξασθενεί όταν κάποιος βιώνει περιορισμένες κοινωνικές συνέπειες. Με την πάροδο του χρόνου, αυτή η προσαρμογή μπορεί επί της ουσίας να αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται και ερμηνεύει τους γύρω του.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Σε ποια…διάσταση ζουν οι πανίσχυροι άνθρωποι;Το ερώτημα επανήλθε πρόσφατα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ύστερα από τις νέες αποκαλύψεις που αφορούν τον Τζέφρι Έπσταϊν και το σκάνδαλο το οποίο σχετίζεται με την σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων και δίκτυα εμπορίας ανθρώπων. Η υπόθεση αυτή αναζωπύρωσε τη συζήτηση σχετικά με το πως τα άτομα σε κορυφαίες θέσεις επιρροής μπορούν να διατηρούν τη δημόσια εικόνα τους χωρίς να φαίνεται να τους επηρεάζουν όσα γράφονται για εκείνους…
Η επιστήμη δείχνει ότι αυτό το κοινωνικό φαινόμενο ίσως έχει βαθύτερες νευροεπιστημονικές ρίζες. Μια μελέτη του 2025 στο περιοδικό Molecular Psychiatry, βασισμένη σε γενετικά δεδομένα σχεδόν ενός εκατομμυρίου ανθρώπων και σε σαρώσεις εγκεφάλου περίπου 35.000 συμμετεχόντων της UK Biobank, διαπίστωσε ότι η κοινωνικοοικονομική κατάσταση συνδέεται με διαφορές στη δομή του εγκεφάλου – κυρίως στα δίκτυα λευκής ουσίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της Μεντελιανής τυχαιοποίησης, οι ερευνητές κατέληξαν ότι η υψηλότερη κοινωνική θέση μπορεί να προστατεύει τον εγκέφαλο από αλλοιώσεις που σχετίζονται με τη γήρανση ή τη γνωστική παρακμή. Με απλά λόγια, η κοινωνική ισχύς φαίνεται να αφήνει μακροχρόνια ίχνη στον εγκέφαλο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Ο ρόλος της κοινωνικής τάξης στην έννοια της ενσυναίσθησηςΗ Elizabeth Mateer, PhD, ερευνήτρια νευροψυχολογίας στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ, σημειώνει: «Η κοινωνική θέση είναι βιολογικά ενσωματωμένη. Αν αυτό ισχύει, τότε η διαρκής εξουσία -όπως και η διαρκής στέρηση- μπορεί να διαμορφώνει τον τρόπο που ο εγκέφαλος επεξεργάζεται τον κοινωνικό κόσμο».
Η ίδια εξηγεί ότι ο εγκέφαλος λειτουργεί ως «μηχανή πρόβλεψης», κατανέμοντας την προσοχή του ανάλογα με το τι θεωρεί πιο σχετικό ή απειλητικό. Όταν κάποιος αντιμετωπίζει ελάχιστες κοινωνικές συνέπειες, ο εγκέφαλος μειώνει την ευαισθησία του σε κοινωνικά σήματα, επαναρυθμίζοντας σταδιακά το «ραντάρ» ενσυναίσθησης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Ωστόσο, η Mateer επισημαίνει ότι η μελέτη δεν μέτρησε άμεσα την ενσυναίσθηση και απορρίπτει κάθε ιδέα γενετικού ντετερμινισμού. «Η ακραία δύναμη δεν μετατρέπει τους ανθρώπους σε αναίσθητα όντα, αλλά μπορεί να επηρεάσει το πόσο συχνά και αυτόματα ασκούν ενσυναίσθηση», τονίζει.
Οι ηγέτες ζουν σε άλλη… πραγματικότηταΗ ψυχολόγος Shonna Waters, PhD, που μελετά την «ασθένεια του υψομέτρου» της ηγεσίας, αναφέρει ότι οι άνθρωποι σε θέσεις εξουσίας παρουσιάζουν μειωμένη δραστηριότητα στα κυκλώματα κατοπτρικών νευρώνων – τα νευρωνικά συστήματα που σχετίζονται με την ενσυναίσθηση και την κατανόηση της προοπτικής των άλλων.
Σε έρευνα της ομάδας της, η οποία παρακολούθησε περισσότερους από 1.600 υπαλλήλους, διαπιστώθηκε ότι τα στελέχη και οι εργαζόμενοι πρώτης γραμμής βιώνουν συχνά εντελώς διαφορετικές πραγματικότητες μέσα στον ίδιο οργανισμό. Οι πρώτοι βλέπουν ευκαιρίες και αισιοδοξία, ενώ οι δεύτεροι αναφέρουν άγχος και αβεβαιότητα.
Η Waters υπογραμμίζει ότι καθώς οι άνθρωποι ανεβαίνουν στην ιεραρχία, το περιβάλλον τους φιλτράρεται: τα καλά νέα κυκλοφορούν ευκολότερα προς τα πάνω, οι συγκρούσεις λύνονται πριν φτάσουν στα ανώτερα επίπεδα και οι κοινωνικοί κύκλοι περιορίζονται σε άτομα με παρόμοια εμπειρία. Έτσι, οι ηγέτες και οι εργαζόμενοι συχνά ζουν μέσα σε δύο διαφορετικές πραγματικότητες.
«Όταν λέμε ότι οι ελίτ ζουν σε έναν διαφορετικό κόσμο, αυτό είναι νευρολογικά ακριβές», καταλήγει η Waters. «Η ισχύς φιλτράρει τα σήματα».Κάποια πράγματα στη ζωή είναι διαχρονικά. Ετσι και στο ποδόσφαιρο που είναι κομμάτι της ζωής μας για εμάς που το λατρεύουμε. Κι αφού το λατρεύουμε, λοιπόν, δεν γίνεται να μην έχουμε δει, να μην έχουμε ακούσει ή συζητήσει για τον σπουδαίο Ηρακλή της δεκαετίας του ’70 και του ’80. Τυχεροί όσοι τον έζησαν, αλλά και οι νεότεροι έχουν την ευκαιρία αν το θέλουν να μάθουν και να δουν. Να γίνουν κοινωνοί της ιστορίας. Να ακούσουν διηγήσεις από τους παλαιότερους για τον «Βάσια» που έκρυβε την μπάλα, που τους περνούσε δύο – δύο, που χόρευε στα γήπεδα και ανάγκαζε οπαδούς άλλων ομάδων να πληρώνουν εισιτήριο για να δουν εκείνον, τον Βασίλη Χατζηπαναγή για όσους τυχόν δεν κατάλαβαν, να μαγεύει με τη φανέλα του αγαπημένου του Ηρακλή.
Με τον Σάββα Κωφίδη, τον Λάκη Παπαϊωάννου, τον Τάκη Νικολούδη, τον Γρηγόρη Φανάρα και όλες εκείνες τις μεγάλες μορφές που άφησαν ανεξίτηλο το στίγμα τους όχι απλά στην ιστορία του Γηραιού, αλλά στα «χρυσά» βιβλία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ελειψε πολύ ο Ηρακλής όλα αυτά τα χρόνια από το προσκήνιο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Κινδύνεψε με αφανισμό, ταλαιπωρήθηκε σε κατηγορίες και γήπεδα που δεν αρμόζουν στην ιστορία του, έφτασε όμως το πλήρωμα του χρόνου για να επιστρέψει εκεί όπου ανήκει. Στη Super League, πιο δυνατός από ποτέ τα τελευταία χρόνια και με το μεγάλο του «όπλο», τον κόσμο του που δεν τον άφησε στιγμή, να αποτελεί τον εγγυητή του.
Ο Λάκης Παπαϊωάννου, ένας από τους σπουδαιότερους ποδοσφαιριστές που φόρεσαν τα κυανόλευκα (1979-1986) και γνωρίζει όσο λίγοι τι εστί Ηρακλής, μίλησε στα «ΝΕΑ» για τη μεγάλη επιστροφή αλλά και για τα όσα πέρασε ο σύλλογος μέχρι να φτάσει στη λύτρωση του περασμένου Σαββάτου, όταν σφράγισε και τυπικά την άνοδό του. «Αρχικά, πρέπει να αναφέρουμε ότι ο Ηρακλής δεν έπεσε ποτέ αγωνιστικά», μας λέει με παράπονο ο Λάκης Παπαϊωάννου και συμπληρώνει: «Πέρασε πολύ δύσκολες καταστάσεις. Το να βρίσκεσαι από τη Super League ξαφνικά στην Γ’ Εθνική είναι τρομερό. Μπορεί να διαλυθείς κιόλας». Για να σταθεί στη συνέχεια στον κόσμο της ομάδας και στις ιστορικές της καταβολές λέγοντας: «Το ότι άντεξε ο Ηρακλής όμως οφείλεται ξεκάθαρα στο πάθος του κόσμου της ομάδας, στην υπομονή και στην επιμονή όλων. Ο Ηρακλής είναι ένα ιστορικό σωματείο, πάλεψε στην αντίσταση κατά των Γερμανών, είναι μία ομάδα που είναι αγαπητή από το φίλαθλο κοινό όλης της Ελλάδας. Οι φίλαθλοι του Ηρακλή οι οργανωμένοι και ειδικά η Αυτόνομη Θύρα 10 κράτησαν τη φλόγα δυνατή».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Παράλληλα θυμάται: «Εγώ ήμουν σε όλα τα δικαστήρια τότε που έπεσε η ομάδα και το 2011 και το 2017, μιλάμε για σκανδαλώδεις αποφάσεις και η επιστροφή του είναι ένα πολύ χαρμόσυνο γεγονός. Δεν άρμοζαν στον Ηρακλή οι κατηγορίες που έπαιζε και τώρα θα αποκτήσει ξανά νόημα το Σαββατοκύριακό μας». Αυτά όμως πέρασαν και οι μέρες που έρχονται μόνο με αισιοδοξία μπορούν να γεμίζουν τον κόσμο του Ηρακλή, με τον Λάκη Παπαϊωάννου να μας επισημαίνει: «Το σημαντικό τώρα είναι ότι υπάρχει σταθερή διοίκηση, οργάνωση, ένα πλάνο και πολύς χρόνος μέχρι το επόμενο πρωτάθλημα ώστε να ετοιμαστεί η ομάδα. Πρέπει να αξιοποιήσει σωστά όμως όλο αυτόν τον χρόνο και έχει το περιθώριο να κάνει καλές επιλογές. Η επόμενη μέρα δεν είναι εύκολη, είναι δύσκολη, υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις δύο κατηγορίες. Και οι φίλαθλοι του Ηρακλή θέλουν μία πολύ καλή ομάδα. Ολο το σκηνικό νομίζω ότι είναι υπέρ του Ηρακλή, θέλει πολλή δουλειά όμως».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Για καμία ομάδα, ειδικά όταν απουσιάζει τόσα χρόνια από τη μεγάλη κατηγορία, δεν είναι εύκολη η προσαρμογή και η μετάβαση στη νέα πραγματικότητα. Η συζήτηση με τον παλαίμαχο άσο του Ηρακλή έκλεισε με τη διαπίστωση ότι ιστορικές ομάδες του ποδοσφαίρου μας είναι ξανά εδώ. «Ευχάριστο επίσης που βλέπουμε ξανά στη Super League ομάδες με πολύ κόσμο όπως η ΑΕΛ, ο Ηρακλής, πιθανόν και η Καλαμάτα», είπε χαρακτηριστικά ο Λάκης Παπαϊωάννου για να προσθέσει όμως ότι δεν αρκεί μόνο αυτό. «Πρέπει να έχουν και καλές ομάδες. Πράγμα που ο Ηρακλής μπορεί να το πετύχει».
Ο πόλεμος αλλάζει πολλά. Στο εξωτερικό πλάνο σε πρώτη φάση, αλλά στο επόμενο στάδιο και εσωτερικά. Μπορεί οι νέες παράμετροι να εξαρτώνται και από τη διάρκεια της σύγκρουσης στον Περσικό, αλλά στην εγχώρια πολιτική σκηνή έχουν ήδη αντιληφθεί ότι οι προτεραιότητες δεν είναι ίδιες και ο οδικός χάρτης που είχε ο καθένας χαράξει για τη διαχείριση του 2026 περνάει αναγκαστικά σε φάση επανασχεδιασμού. Πολύ περισσότερο εάν η ημερομηνία λήξης του νέου πολέμου δεν βρίσκεται κοντά.
Στον άξονα κυβέρνησης – αντιπολίτευσης είναι σαφές από τις πρώτες ώρες ότι όλοι ψάχνουν ξανά τη «σωστή πλευρά της Ιστορίας», επιδιώκοντας να περιλαμβάνονται στους κερδισμένους της επόμενης ημέρας. Τα διλήμματα και οι ανησυχίες περί ουσιαστικής εμπλοκής στο πολεμικό σκηνικό δεν είναι εκείνα που κυριαρχούν – ο πόλεμος είναι τουλάχιστον προσώρας υπόθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ και οι υπόλοιποι δυτικοί αρκούνται σε ασκήσεις ετοιμότητας που δεν έχουν ουσιαστική επίπτωση στον πυρήνα της σύγκρουσης.
Απαντες γνωρίζουν ότι το Ιράν, πέραν της μεγάλης καταστροφής σε δίκτυα και υποδομές, απειλείται και με διαλυτικές καταστάσεις μέσα σε έναν πολυετή ορίζοντα, όπως άπαντες διαβλέπουν την ισχυροποίηση της θέσης του Ισραήλ στην ευρύτερη περιοχή. Το ζητούμενο είναι τα επίπεδα ασφαλείας στο ναρκοπέδιο της Μέσης Ανατολής και ποιες νέες συμμαχίες θα αναδειχθούν.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Παρά την εικόνα πολεμικής ετοιμότητας, στην κυβέρνηση οι ανησυχίες περιορίζονται κατά βάση στα ζητήματα της οικονομίας – στις επιπτώσεις που μπορεί να υπάρξουν για τα ελληνικά πορτοφόλια από την έκταση και το βάθος του πολέμου. Αυτό δεν σημαίνει ότι μέσα στη μεγαλύτερη εικόνα δεν καταγράφονται ήδη τα πρώτα κέρδη.
Στο γεωπολιτικό παιχνίδι, η Αθήνα βρίσκει ρόλο, όπως και χώρο για ελιγμούς, ενώ η Αγκυρα εμφανίζεται σαστισμένη, καθώς καταρρέει κι ένας άξονας με την Τεχεράνη, στον οποίο ο Ερντογάν από χρόνια επένδυε, επιδιώκοντας να καταγραφεί ως καθοδηγητής στο λεγόμενο ισλαμικό τόξο. Την ίδια ώρα που οι συνθήκες επιτρέπουν στο ελληνικό «Πεντάγωνο» να ανοίξει το παιχνίδι και να παρουσιάσει μια ενισχυμένη πολεμική μηχανή στην ευρύτερη γειτονιά της Ανατολικής Μεσογείου.
Ο Νίκος Δένδιας γνωρίζει καλά ότι η εικόνα της Belh@rra στην κυπριακή ακτογραμμή είναι πολύ ισχυρότερη από τις ηλεκτρονικές παρεμβολές που προσφέρει για την εξουδετέρωση των drones της Χεζμπολάχ. Οι μετακινούμενες συστοιχίες των Patriot στον ελληνικό Βορρά, για μια ομπρέλα προστασίας που καλύπτει και τη Βουλγαρία και γενικότερα τη μισή Βαλκανική, εκπέμπουν πιο δυνατό σήμα που επιτρέπει και στη διπλωματία να κινηθεί με περισσότερα χαρτιά στο τραπέζι. Και ο «οικουμενικός Ελληνισμός» τον οποίο επικαλείται πλέον ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αποτελεί και το πρώτο δείγμα του νέου σχεδιασμού που μπαίνει στα σκαριά.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Στο Μέγαρο Μαξίμου πορεύονται με τη βεβαιότητα ότι η τρίτη κρίση που διαχειρίζεται η κυβέρνηση μετά την πανδημία και το Ουκρανικό, θα συσπειρώσει εκ νέου δυνάμεις και θα της αυξήσουν τον ζωτικό χώρο. Οι Φρουροί της Επανάστασης και οι μουλάδες, άλλωστε, ποτέ δεν συγκινούσαν το εγχώριο ακροατήριο, όπως δεν βρίσκουν ανοικτά αφτιά ούτε καν στις αριστερές δεξαμενές οι νέες κορώνες κατά του ιμπεριαλισμού. Η αντιπολίτευση, σε όλο το φάσμα της, δυσκολεύεται εκ νέου να βρει συνταγή που θα τη διαφοροποιεί και θα προσεγγίζει κοινό. Η νέα ιεράρχηση των πραγμάτων αποδυναμώνει και τα όπλα της – η επιστροφή των υποκλοπών, για παράδειγμα, σκεπάζεται από τον θόρυβο ων πυραύλων και τις φωνές των εγκλωβισμένων στο Ντουμπάι. Οπως σκεπάζονται και οι φωνές από τους «ανησυχούντες πατριώτες». Η κυβέρνηση δείχνει να κινείται εκ τους ασφαλούς εν μέσω πολεμικής καταιγίδας και, αν δεν αλλάξουν άρδην οι συνθήκες, περιμένει λίαν συντόμως να μετρήσει τα κέρδη της.
Με τις πολεμικές επιχειρήσεις σε εξέλιξη, ο νέος αμυντικός εξοπλισμός θα γίνει κοινό κτήμα και άλλες άμεσες κινήσεις που βρίσκονταν υπό σχεδιασμό θα βγουν από το πλάνο. Στο νέο σκηνικό, εν ολίγοις, ο ανασχηματισμός μπορεί να περιμένει. Κι αν από τις δημοσκοπήσεις προκύψει κι ένα καλοκαιρινό κύμα, στο Μαξίμου μπορεί να ξαναδούν και το εκλογικό χρονοδιάγραμμα.
Η ΑΕΚ άνοιξε το σκορ απέναντι στην ΑΕΛ Novibet πολύ νωρίς, στο 5ο λεπτό, με κοντινή προβολή του Μουκουντί, έπειτα από κεφαλιά του Βάργκα που πέρασε κάτω από τα πόδια του Αναγνωστόπουλου.
Για την κατάσταση στη Μέση Ανατολή και την επιφυλακή των ελληνικών Αρχών, μίλησε στο MEGA και τις «Εξελίξεις Τώρα» ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης.
«Το πιο σημαντικό πράγμα η επαγρύπνηση»«Το πιο σημαντικό πράγμα σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η επαγρύπνηση».
Σύμφωνα με τον υπουργό:
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Αυτό για το οποίο πρέπει να προστατεύουμε πάντα τη χώρα μας και τους πολίτες κυρίως, είναι πρώτα πρώτα οι κρίσιμες υποδομές: η ενέργεια, το νερό, τηλεπικοινωνίες, δηλαδή ό,τι κινεί τη χώρα και τους πολίτες. Και δεύτερον, να προστατεύουμε κάποιες υποδομές και δομές ξένων αντιπροσωπειών που βρίσκονται στην Ελλάδα. Άρα λοιπόν, αυτό το οποίο με ανησυχεί πάντα είναι όταν υπάρχει αστάθεια, επειδή η χώρα εφάπτεται στην περιοχή που ‘καίει’, χρειάζεται πολύ μεγάλη προσοχή».
«Εγώ πιστεύω ότι είμαστε μία μικρή χώρα, σε πολύ κρίσιμο σημείο, έχουμε τη δυνατότητα, έχουμε την εμπειρία, να προστατεύσουμε τους πολίτες. Υπάρχει ένα πολύτιμο πράγμα που πρέπει να προστατευτεί: η ασφάλεια. (…) Γι’ αυτό το πολύτιμο αγαθό πρέπει να εργαστούμε και να το διασφαλίσουμε», τονίζει ο κ. Χρυσοχοΐδης.
«Σε γενικές γραμμές η χώρα αυτήν την στιγμή δεν έχει ιδιαίτερα προβλήματα ασφάλειας. Αυτό όμως, ίσα-ίσα είναι πιο καλό ακόμα για να είμαστε πιο ενεργοί και πιο δραστήριοι για να μπορούμε να προστατεύουμε την ασφάλεια», επισημαίνει.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Σύμφωνα με τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη:
«Υπάρχει μία συνεργασία με υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. (…) Υπάρχει μία ροή και αξιολόγηση πληροφοριών και ανάλυση σε καθημερινή βάση».
«Όλοι πρέπει να ανησυχούμε αλλά πρέπει να αισθανόμαστε ότι τα πράγματα στη χώρα είναι σταθερά, ασφαλή, οι υπηρεσίες δουλεύουν και η δική μας αποστολή είναι πράγματι να επαγρυπνούμε διαρκώς ούτως ώστε αυτό το αγαθό να το διασφαλίσουμε 24 ώρες το 24ωρο, 365 μέρες τον χρόνο», καταλήγει.
Μπορεί η FIFA να αφαιρέσει τη διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου από τις Ηνωμένες Πολιτείες και να αποκλείσει την ομάδα τους από τη διοργάνωση λόγω της επίθεσης στο Ιράν; Το ερώτημα βέβαια είναι ρητορικό γιατί όλοι γνωρίζουμε την απάντηση.
Ο τρόπος που άγεται και φέρεται ο πρόεδρος της FIFA Τζιάνι Ινφαντίνο τους τελευταίους μήνες θυμίζοντας ορντινάντσα του Ντόναλντ Τραμπ και της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής αποτελούν μαγνητική τομογραφία του εγκεφάλου του παγκόσμιου αθλητισμού.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν ανέκαθεν ο ανώτατος άρχων όλων των μεγάλων αθλητικών εκδηλώσεων, με τη βοήθεια των πολυεθνικών και της ισχύος τους στη διεθνή πολιτική σκηνή.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ούτε η ΔΟΕ, ούτε πολύ περισσότερο η FIFA, οι δύο μεγαλύτεροι αθλητικοί οργανισμοί, δεν τόλμησαν ποτέ να σηκώσουν ανάστημα απέναντι στους Αμερικανούς, να πουν ένα «μπάστα», να τους απειλήσουν με αποκλεισμό από Ολυμπιακούς Αγώνες ακόμα και ύστερα από τεράστια σκάνδαλα διαφθοράς, όπως ο τρόπος που εξασφάλισε το Σολτ Λέικ Σίτι τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2002.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980 στη Μόσχα οι ΗΠΑ επέβαλαν τη θέλησή τους στους συμμάχους τους και ηγήθηκαν 66 χωρών στο μποϊκοτάζ της διοργάνωσης λόγω του πολέμου των Σοβιετικών στο Αφγανιστάν.
Οι Σοβιετικοί στα τελευταία τους σκιρτήματα πριν από τη διάλυση της Ενωσης και τον ακρωτηριασμό της επιρροής τους στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, ανταπέδωσαν ύστερα από τέσσερα χρόνια στη διοργάνωση του Λος Αντζελες. Αυτή η απουσία αντίπαλου δέους σήμερα και του φόβου των αντιποίνων ενίσχυσε στους Αμερικανούς ακόμα περισσότερο την ιδέα του παγκόσμιου χωροφύλακα για να φτάσουμε στο σημείο να δηλώνει ο πρόεδρός τους Ντόναλντ Τραμπ (Politico) πως «δεν με νοιάζει αν το Ιράν θα παίξει στο Παγκόσμιο Κύπελλο». Πρόκειται για πρωτοφανή παραβίαση του συμβολαίου που έχουν υπογράψει οι Αμερικανοί με τη FIFA όταν ανέλαβαν την υποχρέωση να φιλοξενήσουν το μεγαλύτερο μέρος των 104 αγώνων του 23ου Παγκοσμίου Κυπέλλου. Βασική προϋπόθεση πάντοτε είναι οι ανοιχτές πύλες των διοργανωτών σε όλο τον κόσμο, μια αρχή που παραβιάστηκε πέρυσι τον Ιούνιο όταν με διάταγμα του Ντόναλντ Τραμπ απαγορεύτηκε στους υπηκόους 12 χωρών να ταξιδέψουν στις ΗΠΑ, ενώ σε άλλες επτά χώρες επιβλήθηκαν ταξιδιωτικοί περιορισμοί. Πού ακούστηκε μία χώρα που ανέλαβε τη φιλοξενία μιας αθλητικής διοργάνωσης να απαγορεύει στους φιλάθλους να ακολουθήσουν τις εθνικές τους ομάδες;
Το Μουντιάλ του καλοκαιριού θα μοιάζει σε λίγα χρόνια με ανεξίτηλο λεκέ για τον παγκόσμιο αθλητισμό και τους ηγέτες του και θα αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγήν.
Η αποστολή της γυναικείας ομάδας μπάσκετ του Ολυμπιακού δέχθηκε επίθεση στο πούλμαν της έξω από το κλειστό «Παύλος Γιαννακόπουλος» μετά τον αγώνα με τον Παναθηναϊκό για την Α1 Γυναικών.
Όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ, περίπου 20 οπαδοί επιτέθηκαν και εκτόξευσαν αντικείμενα προς το όχημα. Η αστυνομία επενέβη άμεσα και απομάκρυνε τους οπαδούς από το σημείο, διασφαλίζοντας την ασφάλεια της αποστολής.
Δείτε το σοκαριστικό βίντεο:
WhatsApp Video 2026-03-07 at 7.31.56 PM
Μεταξύ άλλων, είχε συλληφθεί τέσσερις φορές για ναρκωτικά, ενώ στις 19/06/2020 συνελήφθη γιατί εκκρεμούσε σε βάρος του δικαστική απόφαση.
Επιπλέον, αφού αποφυλακίστηκε από τις Φυλακές Κορυδαλλού στις 02/07/2021, συνελήφθη ξανά στις 25/07/2022 από το Α.Τ. Κυψέλης για υπόθαλψη και τρεις φορές συνελήφθη για παράβαση του νόμου για τα όπλα.
Είχε συλληφθεί και για κλοπές, ενώ αποφυλακίστηκε πριν από τέσσερις ημέρες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Το περιστατικό στη ΓΑΔΑΧθες, ο 48χρονος προσέγγισε, κινούμενος από τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, την αστυνομική σκοπιά μπροστά στην είσοδο του κτιρίου της ΓΑΔΑ, κρατώντας σακούλα και φορώντας σακίδιο πλάτης και ανέφερε στον σκοπό ότι έχει στην κατοχή του εκρηκτικά.
Στη συνέχεια, ακινητοποιήθηκε και συνελήφθη, ενώ στην κατοχή του βρέθηκαν δύο χειροβομβίδες αμυντικού τύπου.