Τα ΝΕΑ - Τεχνολογία

«Δεν θελήσαμε αυτόν τον πόλεμο, αλλά έχουμε την ευθύνη να κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να προστατεύσουμε τους συμπολίτες μας, τις οικονομίες μας και να αποτρέψουμε μια κλιμάκωση στην περιοχή, στον Λίβανο και στη Μέση Ανατολή» αναφέρει, μεταξύ άλλων σε ανάρτησή του στα ελληνικά ο Πρόεδρος της Γαλλίας Εμμανουέλ Μακρόν.

«Μαζί με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη, και τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας, Κυριάκο Μητσοτάκη, εργαζόμαστε για την ασφάλεια γύρω από την Κύπρο, στην Ανατολική Μεσόγειο» τονίζει.

Ολόκληρη η ανάρτηση του Γάλλου προέδρου:googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

«Δεν θελήσαμε αυτόν τον πόλεμο, αλλά έχουμε την ευθύνη να κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να προστατεύσουμε τους συμπολίτες μας, τις οικονομίες μας και να αποτρέψουμε μια κλιμάκωση στην περιοχή, στον Λίβανο και στη Μέση Ανατολή.

Μαζί με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη, και τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας, Κυριάκο Μητσοτάκη, εργαζόμαστε για την ασφάλεια γύρω από την Κύπρο, στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Γαλλία στέκεται αλληλέγγυα προς τους φίλους και συμμάχους της στην περιοχή, οι οποίοι έχουν βρεθεί στο στόχαστρο πυραύλων και drones.

Ευθύνη μας είναι επίσης να προστατεύσουμε τους συμπολίτες μας που παραμένουν στην περιοχή, μεταξύ των οποίων και 400.000 Γάλλοι πολίτες. Συντονίζουμε τις προσπάθειές μας, ώστε να διασφαλίσουμε την ασφάλειά τους και να στηρίξουμε τις επιχειρήσεις επαναπατρισμού όσων το επιθυμούν.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Τέλος, το ουσιαστικό κλείσιμο των θαλάσσιων οδών έχει αντίκτυπο στην παγκόσμια οικονομία. Ενεργούμε για την αποκατάσταση της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας και για τη διασφάλιση της ασφάλειας αυτών των ζωτικής σημασίας οδών, ιδίως μέσω της ναυτικής επιχείρησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Aspides. Στο πλαίσιο της γαλλικής Προεδρίας της G7, ανέλαβα πρωτοβουλία για συντονισμό σε επίπεδο αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων, ώστε να δοθούν απαντήσεις στις ενεργειακές προκλήσεις.»

Δεν θελήσαμε αυτόν τον πόλεμο, αλλά έχουμε την ευθύνη να κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να προστατεύσουμε τους συμπολίτες μας, τις οικονομίες μας και να αποτρέψουμε μια κλιμάκωση στην περιοχή, στον Λίβανο και στη Μέση Ανατολή.

Μαζί με τον Πρόεδρο της… pic.twitter.com/ofgNb4zp2E

— Emmanuel Macron (@EmmanuelMacron) March 9, 2026

Τα «μουσικά κουτιά» εμφανίζονται στην Ευρώπη στα μέσα του 17ου αιώνα και δεν είναι άλλο από μηχανισμοί που παράγουν μελωδίες δύο λεπτών το πολύ. Κουρδίζονταν με ένα κλειδί και ο αρχικός γρήγορος ήχος επιβράδυνε όσο ο χρόνος περνούσε. Αποτελούσαν βάση πάνω στην οποία έστεκαν παιδικές ή συμβολικές παραδοσιακές μορφές, παλιάτσοι και ζώα που χόρευαν σπασμωδικά στον ρυθμό της μουσικής. Μάγευαν αγόρια και κορίτσια, βασιλείς και προύχοντες, ήταν όμως και δώρα προς τους αντιβασιλείς της Ισπανίας. Ο κυβερνήτης του Περού, για παράδειγμα, δεχόταν πρεσβείες προς ακρόαση, αφού πρώτα επιδείκνυαν τις αρετές του μουσικού κουτιού.

Με το πέρασμα των χρόνων, τα μουσικά κουτιά μεγάλωναν, οι μηχανισμοί τους βελτιώνονταν, η διάρκεια της μουσικής και η ένταση του ήχου επέτρεπαν χορούς σε αριστοκρατικές συνάξεις, αστικές γιορτές, λαϊκά παζάρια και πανηγύρια προς τιμήν βασιλέων και προστατών αγίων, επαναστατικές συναθροίσεις. Καθώς ο ήχος τους έμοιαζε με τον ήχο του κλειδοκύμβαλου και, στη συνέχεια, του πιάνου, ένας Αγγλος στα τέλη του 19ου αιώνα (ίσως το 1876), τα ονόμασε πιανόλες, δηλαδή ορθά πιάνα, 1,40 μέτρα ύψος, πέντε οκτάβες. Η πρωτοτυπία ήταν ότι ο μηχανισμός μπορούσε να διαβάσει τη μελωδία, αποτυπωμένη σε εναλλάξιμα ειδικά ρολά χαρτιού (piano rolls), στα οποία ήταν χαραγμένες τρύπες για κάθε νότα και ξετυλίγονταν σύμφωνα με τον ρυθμό. Το πλεονέκτημα ήταν πως ο πιανίστας δεν ήταν απαραίτητος, η μελωδία μπορούσε να επαναληφθεί κατά το δοκούν, όσα περισσότερα piano rolls, περισσότερες μελωδίες, γινόταν πια λόγος για μηχανική αναπαραγωγή της μουσικής, για «μηχανικά πιάνα».

Η επιτυχία της πιανόλας υπήρξε άμεση. Η Αμερική άρχισε μαζική παραγωγή το 1898 με αποδέκτες τους μετανάστες που έρχονταν έτσι σε επαφή με τις μουσικές παραδόσεις των γενέθλιων τόπων τους. Σύμφωνα με απόφαση του 1908 του Ανώτατου Δικαστηρίου στις ΗΠΑ, μόνο το 1902 είχαν κατασκευαστεί 70.000 ως 75.000 πιανόλες και ενάμιση εκατομμύριο piano rolls. H Ευρώπη καθυστέρησε. Ωστόσο, πιανόλες που κατασκευάζονταν σε Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία ξεπουλούσαν αμέσως στις ευρωπαϊκές χώρες και στις αποικίες τους. Υπολογίζεται πως την περίοδο 1910-1920 οι πωλήσεις άγγιζαν κατ’ έτος περισσότερα από 10.000 «μηχανικά πιάνα». Αυτή η τάση έφερε αλλαγές στη μόδα, στις κοινωνικές συμπεριφορές, στα ήθη και έθιμα της αστικής τάξης, στις γυναικείες πρωτοβουλίες της λεγόμενης Belle Epoque, στη χρήση της μουσικής στον βωβό κινηματογράφο. Ο Στραβίνσκι μάλιστα μετέγραψε έργα του για πιανόλα. Ομως, η βασιλεία της πιανόλας υπήρξε σύντομη. Η εμφάνιση του φωνόγραφου, του ραδιοφώνου και στη συνέχεια των δίσκων βινυλίου εξαφάνισε τις πιανόλες. Στις μέρες μας, στο Pianola Museum Amsterdam βλέπει κανείς την αρχή και το τέλος αυτής της ιστορίας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Στην Ελλάδα, o Νίκος Διονυσόπουλος, μουσικός ερευνητής και υπεύθυνος της σειράς μουσικών εκδόσεων των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης (ΠΕΚ), πήρε στα χέρια του στις αρχές της δεκαετίες του 2010 μερικά piano rolls που ανακαλύφθηκαν τυχαία στο πλυσταριό ενός παλιού σπιτιού στο κέντρο της Αθήνας. Σήμερα έχει περισώσει τριακόσια piano rolls. Σε αυτά αποτυπώνονται τραγούδια, άριες από οπερέτες και θεατρικές παραστάσεις, που στον καιρό τους αποτελούσαν επιτυχίες και καθιέρωναν τραγουδιστές και ηθοποιούς. Η θεματική αφορά τον έρωτα, την ερωτική απογοήτευση, τις γυναικείες μεταμορφώσεις. Από αυτή τη συλλογή επέλεξε 19 τραγούδια της δεκαετίας 1910-1920, οι στίχοι των οποίων και η διαφημιστική προβολή τους σε αφίσες γνωστών και λιγότερο γνωστών ζωγράφων κοσμούν την παρούσα έκδοση.

Τύχη αγαθή ενημέρωσε τον φίλο του Αργύρη Μπακιρτζή των «Χειμερινών Κολυμβητών» για τα ευρήματά του και του ζήτησε να τραγουδήσει δύο τραγούδια για δοκιμή, αλλά όπως εξομολογείται ο Μπακιρτζής, πήρε αέρα και «σαν χωριάτης ανέβηκε στο κρεβάτι», οπότε άφησε ένα για την Τότα Ευλαβή, νεαρή μουσικό. Εννοείται πως τα τραγούδια ακολουθούσαν το tempo της πιανόλας. Και το «γρέζο» της φωνής του Μπακιρτζή ταιριάζει με τους θορύβους του μηχανισμού που η εξαιρετική φωνή της Τότας Ευλαβή καλύπτει.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Και εδώ έχουμε την ιστορία της πιανόλας που ο Διονυσόπουλος ανακαίνισε και την έκανε λειτουργική. Στις δε ευχαριστίες αναφέρει δεκάδες συνεργατών, τεχνικών, συνθετών, φίλων για την υποστήριξή τους. Η πιανόλα λοιπόν που βρίσκεται στα γραφεία της Αθήνας των ΠΕΚ, κατασκευή του έτους 1923-1924 του γερμανικού οίκου πιάνων Wilhelm Schimmel, γνωστή με την επωνυμία Ducanola, ανήκε στην οικογένεια Νικολοπούλου, ιδρυτών και διευθυντών της εφημερίδας «ΕΘΝΟΣ». Η εγγονή του Σπύρου Νικολόπουλου Μάρω ενημέρωσε τον Διονυσόπουλο ότι στο σπίτι της μητέρας της υπήρχε μια πιανόλα που δεν λειτουργούσε και ήθελε να απαλλαγεί από αυτήν. Ανάλογη τύχη δεν είχε η πιανόλα της Εύας Σικελιανού, παραγωγή του γερμανικού οίκου πιάνων A.H. Grunert στο σπίτι του ποιητή Σικελιανού στην Αίγινα. Κλάπηκε μετά τον θάνατο της Εύας το 1952, χάθηκε, επανεμφανίστηκε και κατέληξε, σαράντα χρόνια αργότερα, το 1992, στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών. Δεν είναι βεβαίως λειτουργική, ούτε είναι γνωστό αν μπορεί να διασωθεί. Υποθέτουμε συνεπώς πως η μόνη πιανόλα «προς χρήση» σήμερα είναι αυτή των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Η έκδοση συνοδεύεται από CD με τα 19 τραγούδια προς απόδειξη της «αριστείας» της πιανόλας, του Αργύρη Μπακιρτζή και της Τότας Ευλαβή. Οσο για τον Ν. Διονυσόπουλο, προετοιμάζει τη συνολική έκδοση του ηχητικού υλικού με λεπτομερή αναφορά στην πορεία της έρευνας, τη θεωρητική και πρακτική τεκμηρίωση της τεχνολογικής μουσικής και κοινωνικής διάστασης της πιανόλας.

Αργύρης Μπακιρτζής – Τότα Ευλαβή

Τραγούδια της πιανόλας

Ερευνα – Επιμέλεια: Νίκος Διονυσόπουλος,

Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2025, σελ 64,

Τιμή 14 ευρώ

Η περίοδος 1822-1827 στη μακροσκοπική εξέταση της Ελληνικής Επανάστασης διατηρεί μια δική της αυτοτέλεια αφού δεν αφορά μεν μια περίοδο ύπαρξης του ελληνικού κράτους αλλά τη φάση ενός μετασχηματισμού όπου παράλληλα με την Επανάσταση και τα πολεμικά γεγονότα λαμβάνει χώρα και μια πολιτική διαδικασία υβριδικής κρατικής εποπτείας, ενός μετασχηματισμού του υποκειμένου της Επανάστασης σε πολιτικό οργανισμό, που θα αποτελέσει όμως και ένα από τα βασικά συστατικά επιτυχίας ή ανθεκτικότητας της Ελληνικής Επανάστασης.

Ο μετασχηματισμός αυτός ατελής και μη αναγνωρισμένος μεν αλλά αρκετά εξελιγμένος για την εποχή και για τις συνθήκες έως τότε λειτουργεί θα έλεγε κάποιος υβριδικά αφού παρουσιάζει πολλές ιδιαιτερότητες, κυρίως όμως την ανάπτυξη μιας κεντρικής πολιτικής εποπτείας στον «κόσμο των όπλων» όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει η συγγραφέας, ένας κόσμος των όπλων που όπως είναι φυσικό λειτουργεί ως ιδανικό υπόστρωμα και για τον κόσμο της βίας.

Η καθηγήτρια Νεότερου Ελληνισμού του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Βάσω Σειρηνίδου, στη νέα της μονογραφία με τίτλο Στα χρόνια της βίας. Εγκλημα, κοινωνία και συγκρότηση κράτους στην Επαναστατημένη Ελλάδα τοποθετεί το σημασιολογικό πλαίσιο της βίας που εξετάζει – κάτι εξ ορισμού δύσκολο –, οριοθετεί το γεωγραφικό πλαίσιο (Πελοπόννησος, νησιά Αργοσαρωνικού και Ανατολική Στερεά) και διερευνά τη βία που αποκτά τα χαρακτηριστικά της εγκληματικότητας ή παραβατικότητας, σε 900 περίπου περιπτώσεις της περιόδου μέσα από τα Γενικά Αρχεία του κράτους. Με αυτόν τον τρόπο αναδεικνύει την έννοια της βίας και την αντιμετώπισή της στο πλαίσιο μιας αναδυόμενης κοινωνίας που από τη μια μεριά χρησιμοποιεί τη βία ως μέσο επίλυσης των διαφορών της, ως μέσο αποκατάστασης της τιμής και της υπόληψής της, παράλληλα δέχεται έντονη βία στο πλαίσιο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και καλείται να διαχειριστεί τη βία μέσα στο πλαίσιο που έρχεται, εκείνο της επαναστατημένης Ελλάδας. Οπως πολύ εύστοχα και γλαφυρά επισημαίνει η συγγραφέας, μια μετακίνηση από «ελευθερία ή θάνατος» της Φιλικής Εταιρείας στο «διοίκηση ή θάνατος» του Ιγνάτιου Ουγγροβλαχίας που παράλληλα υποκρύπτει πολλά σημαινόμενα.

Ποια ήταν όμως εκείνα τα ποινικής φύσεως αδικήματα τα οποία πλέον ήταν ποινικά κολάσιμα στο πλαίσιο της επαναστατημένης Ελλάδας; Σύμφωνα με την έρευνα της Σειρηνίδου: ληστείες, κλοπές και ανθρωποκτονίες διατηρούν τη μερίδα του λέοντος, κάτι που θα έκανε κάποιον να πει ότι η βία που συναντά την τιμωρία της οργανωμένης ή υπό οργάνωση πολιτείας είναι διαχρονική. Ακολουθούν βιαιοπραγίες, παρθενοφθορίες με δόλο – μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα κατηγορία κυρίως για τους λόγους του δόλου –, αρπαγές γυναικών/παιδιών και οι δύο τελευταίες κατηγορίες  εγκλημάτων, εκείνες κατά της δημόσιας ασφάλειας και του κράτους και βιασμοί που αν και στην τελευταία θέση παρουσιάζει ενδιαφέρον για την πρώιμη ανάδειξή του ως εγκλήματος.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Στην πολύ δομημένη μελέτη της Σειρηνίδου, που ξεκινά από το γενικό και διοχετεύεται σε διάφορες κατηγορίες της τεράστιας αναλυτικής κατηγορίας της Βίας, ενώ οριοθετείται η έκταση της χρονικής μελέτης δεν ακολουθείται μια αυστηρή χρονική ακολουθία αλλά χαρτογραφούνται θεματικές ενότητες που έρχονται στην επιφάνεια μέσα από την αφήγηση επεισοδίων με ιδιαίτερα γλαφυρό και με λογοτεχνικές αρετές τρόπο: η σύλληψη, η φυλακή, η απονομή δικαιοσύνης, οι επικίνδυνες κοινωνικές τάξεις είναι οι θεματικές που ανιχνεύει η συγγραφέας. Μέσα από την προσέγγιση των ενοτήτων, μέσα από μια ξενόγλωσση βιβλιογραφία ως εισαγωγή για το ευρωπαϊκό πλαίσιο της εποχής, μετά εισέρχεται στην περιγραφή των επεισοδίων μέσα από την αρχειακή δουλειά, επιτρέποντας στον αναγνώστη και μια συγκριτική ιστορική ανάγνωση αλλά και εντοπισμό της ελληνικής ιδιαιτερότητας όπως προκύπτει από την κατάσταση της Επανάστασης.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Στα μεγάλα πλεονεκτήματα του βιβλίου η επιλογή και μιας πιο «αιρετικής» και σύγχρονης βιβλιογραφίας για το 1821 που αγγίζει την κοινωνική διάσταση της περιόδου, αλλά και η διάρθρωση του βιβλίου που επιτρέπει να διαβαστεί και ανά επεισόδιο ή ανά ενότητα διατηρώντας αμείωτο το ενδιαφέρον του. Ενα βιβλίο που ανοίγει τη θέασή μας σε όλη τη διάρκεια της Επανάστασης, της Επαναστατημένης Ελλάδας και εστιάζει σε ένα από τα κρίσιμα ζητήματα που αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση για τη συγκρότηση κράτους, τη βία, την οριοθέτησή της και την κρατική επιβολή μέσα από την απονομή δικαιοσύνης. Διαδικασίες όχι μόνο κρίσιμες για τη συγκρότηση του πολιτικού υποκείμενου στο εσωτερικό της Επαναστατημένης Ελλάδας, αλλά και ένα ισχυρό crash test για τους κατοίκους για τη μετάβασή τους από την Αυτοκρατορία στο εθνοκρατικό μοντέλο.

Βάσω Σειρηνίδου

Στα χρόνια της βίας

Εγκλημα, κοινωνία και συγκρότηση κράτους στην Επαναστατημένη Ελλάδα (1822-1827)

Εκδ. Θεμέλιο, 2025, σελ. 356

Τιμή 19 ευρώ

Τα θεμελιώδη δικαιώματα αποτελούν το σπουδαιότερο μέρος του σύγχρονου συνταγματικού δικαίου. Ποιοτικά, γιατί το οργανωτικό μέρος του Συντάγματος, το «Σύνταγμα των εξουσιών», αποβλέπει σε τελευταία ανάλυση στην πραγμάτωση του «Συντάγματος των δικαιωμάτων», το οποίο σε ένα φιλελεύθερο-δημοκρατικό Κράτος αποτελεί τη «βάση» του Συντάγματος. Αλλά και ποσοτικά, γιατί ο δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων, δηλαδή το εφαρμοσμένο συνταγματικό δίκαιο, αφορά κατά το μεγαλύτερο μέρος του ζητήματα θεμελιωδών δικαιωμάτων.

Γι’ αυτό, η επιστημονική επεξεργασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων δεν μπορεί να περιοριστεί σε μία περιπτωσιολογική συνταγματική ανάλυσή τους. Αλλωστε, τα σύγχρονα δημοκρατικά Συντάγματα, με πιο χαρακτηριστική περίπτωση ίσως το ισχύον ελληνικό Σύνταγμα, δεν κατοχυρώνουν τα θεμελιώδη δικαιώματα μόνο υπό τη μορφή ενός περιπτωσιολογικού καταλόγου αλλά και με γενικές διατάξεις που αφορούν όλα τα θεμελιώδη δικαιώματα (βλ. π.χ. τα άρθρα 2 παρ. 1, 5 παρ. 1 και 25 του ελληνικού Συντάγματος).

Η ανάγκη μίας συστηματικής ανάλυσης των θεμελιωδών δικαιωμάτων, που γίνεται ακόμη πιο επιτακτική λόγω του σταδιακού πολλαπλασιασμού τους, των πολλαπλών διαστάσεών τους και των συγκρούσεων μεταξύ τους ή με άλλα συνταγματικά αγαθά, οδήγησε στη θεωρητική ανάπτυξη του λεγόμενου Γενικού Μέρους των θεμελιωδών δικαιωμάτων, αντικείμενο του οποίου αποτελεί η διαμόρφωση ενός συστηματικού πλαισίου για την εξατομίκευση, την ερμηνεία και την εφαρμογή των κατ’ ιδίαν θεμελιωδών δικαιωμάτων. Μάλιστα, σε χώρες όπως η Ελλάδα, όπου το ισχύον σύστημα διάχυτου ελέγχου συνταγματικότητας των νόμων δεν ευνοεί την εμβάθυνση σε θέματα συνταγματικής ερμηνείας, η καλλιέργεια του Γενικού Μέρους των θεμελιωδών δικαιωμάτων αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, ιδίως όταν δίδει στήριγμα και ώθηση στη συνταγματική νομολογιακή πράξη.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Αυτή είναι η περίπτωση του μονογραφικού εγχειριδίου του Ευ. Βενιζέλου «Εισαγωγή στα Θεμελιώδη Δικαιώματα. Σύνοψη της Γενικής Θεωρίας» (εκδ. Σάκκουλα, 2026), το οποίο είναι προσανατολισμένο σε μια πρακτική δογματική των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Το Γενικό Μέρος των θεμελιωδών δικαιωμάτων βρίσκεται αναπόφευκτα σε επαφή με τη φιλοσοφία, την κοινωνιολογία, την ιστορία και την πολιτειολογία, η προσέγγιση του συγγραφέα όμως είναι πρωτίστως νομική, και σκοπό της έχει τη διαμόρφωση μίας γενικής θεωρίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων σύμφωνης με το ελληνικό Σύνταγμα. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως ορισμένες αποκρυσταλλώσεις της δεν έχουν αξιώσεις εγκυρότητας και για τις έννομες τάξεις άλλων συνταγματικών δημοκρατιών. Τούτο ισχύει, για παράδειγμα, για τη θέση του ότι τα θεμελιώδη δικαιώματα αποτελούν «δικαιώματα του Συνταγματικού Δικαίου» (Εισαγωγή στα Θεμελιώδη Δικαιώματα, σ. 27 επ.), έστω κι αν ειδικότερες ρυθμίσεις τους περιέχονται στο Διοικητικό Δίκαιο, στο Ποινικό Δίκαιο, στο Εργατικό Δίκαιο, στο Αστικό Δίκαιο, κ.λπ., καθώς και για την απόδοση εκ μέρους του ίσης νομικής ισχύος σε όλα τα θεμελιώδη δικαιώματα, δηλαδή της οντολογικής εξίσωσής τους, η οποία στο ελληνικό Σύνταγμα βρίσκει και «θετικό» στήριγμα στο άρθρο 25 παρ. 1 Συντ. όπου γίνεται λόγος για τα δικαιώματα του ανθρώπου «ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου» (Εισαγωγή στα Θεμελιώδη Δικαιώματα, σ. 54 επ.). Γενικότερο ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης η σύνδεση της πολυεπίπεδης προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων με την αρχή του maximum standard την οποία ο συγγραφέας αντλεί από το άρθρο 53 της ΕΣΔΑ και το άρθρο 53 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ (Εισαγωγή στα Θεμελιώδη Δικαιώματα, σ. 77 επ.). Για τον συγγραφέα, η σύμφωνη με το Σύνταγμα ερμηνεία των νόμων, που αποτελεί έναν βασικό κανόνα της συνταγματικής ερμηνείας, συνυπάρχει πλέον με τη σύμφωνη ερμηνεία με το δίκαιο της ΕΕ και το δίκαιο της ΕΣΔΑ. Στο πλαίσιο αυτό, ο ερμηνευτής οφείλει να αναζητεί την προστιθέμενη αξία σε κάθε επίπεδο προστασίας, που δεν αποκλείεται σε μία συγκεκριμένη περίπτωση να παρέχεται από την εθνική συνταγματική προστασία (Εισαγωγή στα Θεμελιώδη Δικαιώματα, σ. 79 επ.).

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Ο συγγραφέας είναι μάλλον επιφυλακτικός απέναντι σε θεωρίες των θεμελιωδών δικαιωμάτων που απογειώνονται από το συνταγματικό κείμενο πάνω στη βάση προκαταβολικών αντιλήψεων του ερμηνευτή για τη φύση και τον σκοπό των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Αντιθέτως, αξιοποιεί «tous azimuts» το άρθρο 25 Συντ., όπως αυτό διαμορφώθηκε με τη δική του προσωπική εισφορά στην αναθεώρηση του 2001, αναδεικνύοντάς το σε θεμελιώδη κανόνα για την ερμηνεία και την εφαρμογή των θεμελιωδών δικαιωμάτων «μέσω» του Συντάγματος.

Κατά τον συγγραφέα, οι αρχές που θεσπίζει το άρθρο 25 Συντ., δηλαδή η αρχή του αδιαιρέτου των θεμελιωδών δικαιωμάτων και της ισότητας των δικαιωμάτων του κράτους δικαίου και του κοινωνικού κράτους (άρθρο 25 παρ. 1 εδ. α΄ Συντ.), η αρχή της αποτελεσματικότητας των θεμελιωδών δικαιωμάτων και το καθήκον θετικής προστασίας τους εκ μέρους του κράτους (άρθρο 25 παρ. 1 εδ. β΄), η ισχύς τους και στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών (άρθρο 25 παρ. 1 εδ. γ΄), η αρχή της αναλογικότητας των νομοθετικών τους περιορισμών και της στάθμισης των δικαιωμάτων (άρθρο 25 παρ. 1 εδ. δ΄), η αρχή της αλληλεγγύης (άρθρο 25 παρ. 4) και η απαγόρευση της κατάχρησης δικαιώματος (άρθρο 25 παρ. 3) ως όρια σε μία απόλυτη άσκηση των δικαιωμάτων που δεν λαμβάνει υπόψη τα δικαιώματα των άλλων (ένα ζήτημα που απέκτησε ιδιαίτερη σημασία κατά την περίοδο της πανδημίας), χαράσσουν τις βασικές συνταγματικές κατευθύνσεις για την ερμηνεία και την εφαρμογή των θεμελιωδών δικαιωμάτων (Εισαγωγή στα Θεμελιώδη Δικαιώματα, σ. 109 επ.).

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Ενα άλλο ζήτημα του Γενικού Μέρους των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, το οποίο αφορά την ίδια τη θεωρία του Συντάγματος, αποτελεί η σχέση μεταξύ Συντάγματος, νομοθέτη και δικαστή στο πεδίο των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Για τον συγγραφέα, ο δικαστής μπορεί να εμπλουτίζει ή να τελειοποιεί το Σύνταγμα, αλλά όχι να το παράγει ο ίδιος και γι’ αυτό δεν πρέπει να υποκαθιστά τους συνταγματικούς κανόνες με τις δικές του ηθικο-πολιτικές αναγνώσεις του Συντάγματος, ανεξαρτήτως του εάν αυτές είναι προοδευτικές ή συντηρητικές (Εισαγωγή στα Θεμελιώδη Δικαιώματα, σ. 218). Μάλιστα, ειδικότερα, όσον αφορά την ικανοποίηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων που συναρτώνται με την άσκηση δημοσίων πολιτικών οικονομικού ή δημοσιονομικού χαρακτήρα, δίδει προτεραιότητα στη νομοθετική διαχείρισή τους, δηλαδή στην αρμοδιότητα της πολιτικής αντιπροσώπευσης, λόγω της αυξημένης πολιτικότητας των συνταγματικών σταθμίσεων στο πεδίο αυτό (Εισαγωγή στα Θεμελιώδη Δικαιώματα, σ. 147-149).

Η «Εισαγωγή στα Θεμελιώδη Δικαιώματα» είναι ένα διδακτικό εγχειρίδιο, αλλά όχι μόνον. Περιέχει φυσικά πολύ περισσότερα από αυτά που μπορούν να συμπυκνωθούν σε μια σύντομη παρουσίασή του και θα προκαλέσει, όπως και όλα τα βιβλία του συγγραφέα, γόνιμους θεωρητικούς προβληματισμούς.

Ο Χαράλαμπος Ανθόπουλος είναι καθηγητής Δημοσίου Δικαίου στο  Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο

Ευάγγελος Βενιζέλος

Εισαγωγή στα θεμελιώδη δικαιώματα

Σύνοψη της γενικής θεωρίας

Εκδ Σάκκουλα, 2026, σελ. 292

Τιμή 28 ευρώ

Ενα «κανονικό» πρωί στα γραφεία του ουγγρικού ιστότοπου Index, από τα μεγαλύτερα ανεξάρτητα Μέσα της χώρας πριν από την πανδημία (το 2020). Κι όμως, η κανονικότητα μόλις έχει ακυρωθεί.

Ο αρχισυντάκτης έκδοσης Szabolcs Dull ανακοινώνει στους συναδέλφους του τα νέα: η νέα φυτευτή διοίκηση του ανακοινώνει ότι πρέπει να αποχωρήσει. Τα επόμενα στιγμιότυπα μέσα από τα γραφεία αποτυπώνουν μια ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα: δημοσιογράφοι που κάθονται στις καρέκλες τους, όχι για να γράψουν την επόμενη είδηση, αλλά για να αποφασίσουν το μέλλον της επαγγελματικής τους ακεραιότητας.

Με αυτά τα πλάνα ξεκινάει το ντοκιμαντέρ «80 angry journalists» του Αντρας Φόλντες, το οποίο θα προβληθεί στο 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η κάμερα του πρώην δημοσιογράφου του Index – που σήμερα εργάζεται στο επίσης ανεξάρτητο hvg.hu – καταγράφει τα δάκρυα, τις έντονες συζητήσεις και την τελική – ηρωική – στιγμή όπου 80 άνθρωποι παίρνουν το σακίδιό τους και εγκαταλείπουν το κτίριο, δηλώνοντας έτσι την αλληλεγγύη τους για την εκπαραθύρωση του συναδέλφου τους.

«Οπως ξέρετε, ο Ορμπαν βρίσκεται στην εξουσία εδώ και 16 χρόνια, και στην πραγματικότητα είμαστε πιο κοντά από ποτέ στο να αλλάξουμε την κυβέρνησή του και να έχουμε έναν νέο ηγέτη. Αλλά ο αγώνας είναι πολύ σκληρός και ο ίδιος χρησιμοποιεί όλες τις σκιώδεις τακτικές, την προπαγάνδα, εκστρατείες συκοφάντησης εναντίον των αντιπάλων του για να κερδίσει αυτή τη μάχη (σ.σ.: στις 12 Απριλίου διεξάγονται βουλευτικές εκλογές στην Ουγγαρία).

Οπως ακριβώς κάνει και με τα ανεξάρτητα μέσα: επιχειρεί να τα ελέγξει μέσω της οικονομικής πίεσης, των αχυρανθρώπων και των μεσαζόντων που μπαίνουν στις εταιρείες ενημέρωσης» λέει ο Φόλντες από το WhatsApp.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Το ντοκιμαντέρ πάντως δεν είναι μια αγιογραφία αυτοαναφορική όπου 80 «δονκιχώτες» τα βάζουν με τους ανεμόμυλους αλλά έχουν κερδισμένη υστεροφημία. Η προσπάθειά τους να στήσουν εξαρχής το επόμενο ανεξάρτητο μέσο, το Telex, αποδεικνύεται εξίσου τραυματική. Κι αυτό επειδή η δυναμική εντός της κοινότητας κρύβει ανταγωνισμούς, πικρίες, εντάσεις και συγκρούσεις – αυτή τη φορά, όμως, όχι στο όνομα του Ορμπαν, αλλά μιας αλαζονικής αντίληψης για το ποιος πρέπει να έχει το πάνω χέρι εντός της ομάδας. «Σκέφτηκα κάποια στιγμή να μη δείξω τις εντάσεις και να κρατήσω μόνο το καλό κομμάτι του Telex: το γεγονός ότι πολλά ξένα ειδησεογραφικά δίκτυα ήρθαν να το προβάλουν και να το στηρίξουν. Συνειδητοποίησα όμως ότι έπρεπε να δείξω τα εμπόδια. Τι σημαίνει να στήνεις από την αρχή μια καινούργια πλατφόρμα».

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ «ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ». Το φιλμ του Φόλντες, λοιπόν, λειτουργεί όχι μόνο ως καταγραφή μιας δημοσιογραφικής κρίσης. Αλλά και ως ζωντανό χρονικό για τα αδιέξοδα και τα εμπόδια της ελευθεροτυπίας σε μια ευρωπαϊκή χώρα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Μέσα από το ντοκιμαντέρ αποκαλύπτεται το «μοντέλο Ορμπαν» για τον έλεγχο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Δεν πρόκειται για άμεση λογοκρισία με την παραδοσιακή έννοια, αλλά για μια στρατηγική «πολιορκίας». Η κυβέρνηση, για παράδειγμα, εξαγοράζει μέσω φίλα προσκείμενων ολιγαρχών τις εταιρείες που διαχειρίζονται τα διαφημιστικά έσοδα και τις υποδομές των ανεξάρτητων μέσων.

Οι δημοσιογράφοι, από την άλλη, περιγράφουν ένα κλίμα αβεβαιότητας, όπου η «γραμμή» μεταξύ ιδιοκτησίας και σύνταξης θολώνει εσκεμμένα για να προκληθεί αυτολογοκρισία. Και φτάνουν να θεωρούνται από τα κρατικά μέσα ως «πράκτορες ξένων συμφερόντων», δυσκολεύοντας την πρόσβασή τους σε επίσημες πηγές και πληροφορίες.

Σε καμία περίπτωση η ταινία δεν τελειώνει στην παραίτηση. Μεταφέρεται σε αυτοσχέδια γραφεία, σε σαλόνια και καφετέριες, όπου η ίδια ομάδα, χωρίς πόρους αλλά με τεράστια δημόσια υποστήριξη (crowdfunding), δημιουργεί το Telex. Είναι μια απεικόνιση της ανθεκτικότητας: οι ίδιοι άνθρωποι που έχασαν τη δουλειά τους επειδή αρνήθηκαν να συμβιβαστούν, χτίζουν από το μηδέν ένα νέο μέσο για να παραμείνουν η «φωνή» της αλήθειας.

Εστω και με απώλειες – αρκετοί παλιοί θα φύγουν από τη δουλειά ύστερα από τη σύγκρουση με τον επανακάμψαντα Szabolcs Dull –, θα παραμείνουν ένα μικρό success story σε μια ρευστή επικράτεια. Και αυτή θα είναι η τελευταία εντύπωση πριν πέσουν οι τίτλοι τέλους: ότι το «80 angry journalists» λειτουργεί ως προειδοποίηση για όλη την Ευρώπη.

Εξού και η εμφάνιση σε αυτό της ευρωπαίας επιτρόπου για τις Αξίες και τη Διαφάνεια, Βιέρα Γιούροβα, η οποία με αφορμή την περίπτωση του Index προχώρησε στην κατάρτιση της Ευρωπαϊκής Πράξης για την ελευθερία των μέσων ενημέρωσης (Αύγουστος 2025).

Το ντοκιμαντέρ του Φόλντες δείχνει τελικά ότι η δημοκρατία δεν πεθαίνει πάντα με έναν κρότο, αλλά συχνά μέσα από την αργή διάβρωση των θεσμών και τον οικονομικό εκβιασμό όσων τολμούν να κάνουν ερωτήσεις.

Φέτος το κεντρικό θέμα της Διεθνούς Ημέρας για τα Δικαιώματα των Γυναικών είναι #GiveToGain (δώσε για να κερδίσεις). Το σύνθημα υπονοεί ότι η ισότητα των φύλων δεν προκύπτει αυτόματα με την πάροδο του χρόνου, αλλά προϋποθέτει μακρόχρονη και επίμονη επένδυση σε αγώνες, συλλογικές και ατομικές προσπάθειες, θεσμικές μεταρρυθμίσεις και πολιτικές αποφάσεις. Τα δικαιώματα των γυναικών δεν παραχωρούνται αλλά διεκδικούνται, όπως μας έδειξε πολλές φορές η ιστορία των κατακτήσεων.

Η ισότητα των φύλων αποτελεί στρατηγική επιλογή για την οικονομική, κοινωνική και πολιτική ανάπτυξη με πολλαπλασιαστικά οφέλη για το σύνολο της κοινωνίας.

Η καμπάνια του ΟΗΕ «Δώσε για να κερδίσεις» είναι μια παγκόσμια πρόσκληση σε άτομα, οργανισμούς και κοινότητες να κάνουν συνειδητή επένδυση σε χρόνο, γνώση, πόρους, θεσμική στήριξη και συμμαχίες για να ενισχυθεί η ισότητα των φύλων. Οταν επενδύουμε στην έμφυλη ισότητα, κερδίζουμε μια πιο δίκαιη, βιώσιμη και συμπεριληπτική κοινωνία.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Για πρώτη φορά παρουσιάζουμε στο Δημοτικό Συμβούλιο (9 Μαρτίου) ένα τριετές ολοκληρωμένο Σχέδιο Δράσης για την Εμφυλη Ισότητα που εκπονήσαμε με γνώμονα την Ευρωπαϊκή Χάρτα για την Ισότητα γυναικών στις τοπικές κοινωνίες.

Η καταπολέμηση της έμφυλης βίας, η εργασιακή ένταξη των γυναικών και η προώθηση της ισόρροπης συμμετοχής στα κέντρα πολιτικών αποφάσεων αποτελούν τους βασικούς (διαχρονικούς) άξονες του Σχεδίου. Καινοτομία του Σχεδίου αποτελεί η πρoσπάθεια ενσωμάτωσης του στόχου της ισότητας σε συγκεκριμένες πολιτικές του δήμου (gender mainstreaming) και του προϋπολογισμού του (gender budgeting).

Στην καινοτομική αυτή προσέγγιση των δημόσιων πολιτικών θα πρέπει να επενδύσει ο δημόσιος τομέας αλλά και η Τοπική Αυτοδιοίκηση για να ξεκολλήσουμε από τις τελευταίες θέσεις της ευρωπαϊκής κατάταξης στη συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική ζωή και τις πρώτες θέσεις στις γυναικοκτονίες.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Οι περισσότεροι δήμοι της χώρας που έχουν συγκροτήσει διαπαραταξιακές Δημοτικές Επιτροπές Ισότητας, τις έχουν αφήσει «στα χαρτιά». Τα περισσότερα τμήματα πολιτικών ισότητας που δημιουργήθηκαν με τον «Καλλικράτη» το 2010 παραμένουν υποστελεχωμένα και ασχολούνται, στην καλύτερη περίπτωση, με τις κακοποιημένες γυναίκες καθώς και με εκδηλώσεις στις 8 Μαρτίου και στις 25 Νοεμβρίου.

Πολλοί δήμοι συνεχίζουν τις υποχρεώσεις τους στα πεδία της καθαριότητας και του πράσινου αφήνοντας λιγοστούς πόρους και με ισχνή πολιτική προτεραιότητα την κοινωνική φροντίδα και την καταπολέμηση των διακρίσεων, τομείς με έντονη έμφυλη διάσταση.

Στον Δήμο Αθηναίων πιστεύουμε ότι η δημόσια επένδυση του θεσμικού φορέα που βρίσκεται πιο κοντά στην καθημερινή ζωή του πολίτη αποτελεί τη μόνη λύση για την κοινωνική ευημερία. Με το Σχέδιο Δράσης για την Εμφυλη Ισότητα συνεχίζουμε να επενδύουμε σε πόρους, δομές και παρεμβάσεις για την υποστήριξη των γυναικών και την καταπολέμηση των διακρίσεων λόγω φύλου και ταυτότητας φύλου. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να κερδίσουμε τελικά την κοινωνική συμπερίληψη.

Μόνο έτσι θα περιορίσουμε τις σεξιστικές εκδηλώσεις στον ιδιωτικό και τον δημόσιο χώρο. Για να ξαναθυμηθούμε το σύνθημα «το προσωπικό είναι πολιτικό» του ριζοσπαστικού φεμινισμού.

Η Μαρία Στρατηγάκη είναι αντιδήμαρχος Ισότητας, Δημοτικών Ιατρείων και Παιδικής Προστασίας του Δήμου Αθηναίων, ομότιμη καθηγήτρια Παντείου Πανεπιστημίου

Ο Πρόεδρος Τραμπ δήλωσε στη New York Post τη Δευτέρα ότι «δεν είναι κοντά» στην αποστολή αμερικανικών στρατευμάτων στο Ιράν, για τη διασφάλιση των πυρηνικών εγκαταστάσεων στο Ισφαχάν.

«Δεν έχουμε λάβει καμία απόφαση επί του θέματος. Δεν είμαστε καν κοντά σε κάτι τέτοιο», δήλωσε ο Τραμπ. Ο Τραμπ δήλωσε επίσης ότι «δεν είναι ευχαριστημένος» με την επιλογή του 56χρονου Μοτζταμπά Χαμενεΐ στη θέση του ηγέτη της χώρας, ο οποίος αντικατέστησε τον πατέρα του, Αλί Χαμενεΐ.

«Δεν πρόκειται να σας πω», είπε ο Τραμπ σχετικά με τα σχέδιά του για τον νεότερο Χαμενεΐ. «Δεν είμαι όμως ευχαριστημένος μαζί του», σχολίασε.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ο Τραμπ έκανε τις δηλώσεις στην εφημερίδα μιλώντας τηλεφωνικά από το Trump National Golf Club στο Ντόραλ της Φλόριντα. Επίσης ανάλογες δηλώσεις περί χερσαίων στρατευμάτων είχε κάνει και το Σάββατο το απόγευμα μιλώντας στην εκπομπή Air Force One.

Χέγκσεθ: Η επιχείρηση Επική Οργή «ξεκινά τώρα» 

Οι επιχειρήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών στο Ιράν τώρα ξεκινούν, διεμήνυσε ο Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ, κατά τη διάρκεια συνέντευξης στο CBS News την Κυριακή

«Το Ιρανικό Ναυτικό δεν υπάρχει πλέον σε μεγάλο βαθμό. Έτσι, η ικανότητά τους να προβάλλουν οποιαδήποτε ισχύ σε αυτήν την περιοχή με ναυτική έννοια μειώνεται, και θα μειώνεται ολοένα και περισσότερο», δήλωσε ο Χέγκσεθ. «Αυτή είναι μόνο η αρχή».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

«Οι δυνατότητές μας είναι συντριπτικές σε σύγκριση με αυτές του Ιράν. Και ειλικρινά, όταν συνδυάζετε την Πολεμική μας Αεροπορία με την αεροπορία των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων, πρόκειται για τις δύο πιο ισχυρές αεροπορικές δυνάμεις στον κόσμο».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Την περασμένη εβδομάδα, ο Χέγκσεθ υποστήριξε ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επρόκειτο να αποκτήσουν τον πλήρη «αδιαμφισβήτητο» έλεγχο του ιρανικού εναέριου χώρου κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων Επική Οργή/ Βρυχώμενος Λέων. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου επανέλαβε τη δήλωση αργότερα μέσα στην εβδομάδα.

Ερωτηθείς εάν η Επιχείρηση Επική Οργή ήταν οπορτουνιστική, ή προωθήθηκε από το Ισραήλ, ο Χέγκσεθ είπε ότι «εμείς (οι ΗΠΑ) ελέγχουμε το πηδάλιο για το αν θα πάμε ή όχι. Και τελικά, για να προωθήσουμε τα αμερικανικά συμφέροντα και να προστατεύσουμε τις αμερικανικές ζωές».

«Νομίζω ότι μεγάλο μέρος αυτής της συζήτησης είναι ανόητο και ακαδημαϊκό. Μας σκοτώνουν (το καθεστώς του Ιράν) εδώ και 48 χρόνια, 47 χρόνια. Έχουν αμείωτες πυρηνικές φιλοδοξίες».

Πρόσθεσε ότι αφού το Ισραήλ και οι ΗΠΑ «εξάλειψαν» το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης τον Ιούνιο του 2025, θα έπρεπε να είχε έρθει να διαπραγματευτεί τότε, «και δεν το έχουν κάνει».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

«Θα διασφαλίσουμε ότι οι πυρηνικές τους φιλοδοξίες δεν θα επιτευχθούν ποτέ», συνέχισε.

Όταν ρωτήθηκε για τις επιλογές που εξετάζουν οι ΗΠΑ αυτή τη στιγμή εναντίον του Ιράν, ο Χέγκσεθ δεν έδωσε σαφή απάντηση, αν και εξήγησε ότι «δεν το λες στον εχθρό, δεν το λες στον Τύπο, δεν λες σε κανέναν ποια θα είναι τα όριά σου σε μια επιχείρηση».

«Είμαστε πρόθυμοι να πάμε όσο μακριά χρειάζεται για να πετύχουμε», ξεκαθάρισε. «Πολεμάμε για να κερδίσουμε».

Αυτός είναι πόλεμος. Αυτή είναι μια σύγκρουση. Ο σκοπός είναι να γονατίσεις τον εχθρό σου. Το αν θα κάνουν τελετή παράδοσης στην πλατεία της Τεχεράνης, εξαρτάται από αυτούς.

Επιπλέον, επανέλαβε την πρόσφατη δήλωση του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ότι δεν θα υπάρξει συμφωνία με το Ιράν εκτός από αυτήν της «άνευ όρων παράδοσης».

«Εμείς θέτουμε τους όρους», πρόσθεσε ο Χέγκσεθ, σημειώνοντας ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν καν ξεκινήσει πραγματικά τη μεγάλης κλίμακας προσπάθεια της Επιχείρησης Επική Οργή. «Θα ξέρουμε πότε δεν θα είναι ικανοί να πολεμήσουν. Θα υπάρξει ένα σημείο όπου δεν θα έχουν άλλη επιλογή από το να το κάνουν αυτό. Θα παραδοθούν».

Οι ΗΠΑ «παρακολουθούν τα πάντα», σύμφωνα με τον Χέγκσεθ, αναφερόμενος σε αναφορές για την παροχή πληροφοριών από τη Ρωσία στο Ιράν σχετικά με αμερικανικά περιουσιακά στοιχεία από την έναρξη των επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένων πολεμικών πλοίων και αεροσκαφών.

«Έχουμε τις καλύτερες πληροφορίες στον κόσμο. «Γνωρίζουμε ποιος μιλάει με ποιον, γιατί μιλάνε μαζί του, πόσο ακριβείς μπορεί να είναι αυτές οι πληροφορίες και πώς τις λαμβάνουμε υπόψη στα σχέδια μάχης μας», επιβεβαίωσε ο Χέγκσεθ.

Πρόσθεσε ότι ο Τραμπ έχει «μια απίστευτη ικανότητα να γνωρίζει πώς να μετριάσει αυτούς τους κινδύνους» και ότι οτιδήποτε δεν θα έπρεπε να συμβαίνει, δημόσια ή κεκλεισμένων των θυρών, αντιμετωπίζεται.

Παρά τον πιθανό κίνδυνο, ο Χέγκσεθ είπε ότι οι ΗΠΑ εργάζονται για τον περιορισμό των θυμάτων όπου είναι δυνατόν, αλλά ότι «πράγματα σαν κι αυτό δεν συμβαίνουν χωρίς θύματα».

«Αλλά αυτό δεν μας αποδυναμώνει καθόλου», είπε. «Ενισχύει την αποφασιστικότητά μας να πούμε ότι αυτή είναι μια μάχη που θα τελειώσουμε».

«Οι μόνοι που πρέπει να ανησυχούν αυτή τη στιγμή είναι οι Ιρανοί που νομίζουν ότι θα ζήσουν».

Ενας σύγχρονος ψηφιακός κόμβος, όπου συγκεντρώνεται το καλλιτεχνικό και εκπαιδευτικό έργο της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, φέρνει τις δράσεις της πιο κοντά στο μουσικόφιλο κοινό και προσκαλεί παλιούς και νέους φίλους να τις ανακαλύψουν. Στη νέα πλατφόρμα hub.koa.gr συνδέονται δράσεις, ηχογραφήσεις, οπτικοακουστικό υλικό και εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες της Ορχήστρας, δημιουργώντας έναν ανοιχτό χώρο γνωριμίας με τη συμφωνική μουσική και την ιστορία της.

Στην ενότητα «Ανακαλύπτω» παρουσιάζονται δραστηριότητες και καινοτόμες πρωτοβουλίες. Στην ενότητα «Γνωρίζω» φιλοξενούνται τα podcasts που δημιουργήθηκαν σε συνεργασία με τη LiFO. Το πεδίο «Ακούω» συγκεντρώνει τη δισκογραφία της Ορχήστρας, ενώ σταδιακά θα εμπλουτίζεται με ραδιοφωνικές εκπομπές και την παρουσία της σε ψηφιακές πλατφόρμες streaming, δημιουργώντας ένα ολοκληρωμένο ηχητικό αποτύπωμα της καλλιτεχνικής της διαδρομής. Μέσα από την ενότητα «Βλέπω» ο επισκέπτης θα έχει τη δυνατότητα να παρακολουθήσει μαγνητοσκοπημένες συναυλίες της Ορχήστρας.

Ο Λουκάς Καρυτινόςgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Για αυτό το νέο ψηφιακό άνοιγμα της ΚΟΑ ο καλλιτεχνικός διευθυντής Λουκάς Καρυτινός τονίζει: «Η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, απολύτως στο πνεύμα των ημερών μας, εισέρχεται σε μια νέα εποχή με τον ψηφιακό μετασχηματισμό της. Η ανανεωμένη ιστοσελίδα μας είναι γεγονός, σχεδιασμένη με την πιο σύγχρονη αισθητική για να είναι εύχρηστη και πλήρως προσβάσιμη σε άτομα όλων των ηλικιών. Η νέα πλατφόρμα της Ορχήστρας (hub.koa.gr) είναι ένας ολοκαίνουργιος διαδικτυακός τόπος που θα ανανεώνεται διαρκώς και ανοίγει για πρώτη φορά ένα σημαντικό και πλούσιο αρχείο από την Ιστορία μας. Είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι που αυτή η πολύτιμη παρακαταθήκη για τη μουσική ζωή του τόπου είναι πλέον επισκέψιμη από όλους τους φίλους μας, τους φιλόμουσους ακροατές, αλλά και τους σπουδαστές. Ταυτόχρονα, η νέα αυτή ψηφιακή πύλη μάς επιτρέπει να επικοινωνούμε πιο άμεσα με το κοινό μας, να μοιραζόμαστε το καλλιτεχνικό μας έργο και να αναδεικνύουμε την πορεία και τους ανθρώπους της Ορχήστρας μέσα στον χρόνο. Ελπίζουμε ότι θα αποτελέσει έναν ζωντανό χώρο συνάντησης για όλους όσοι αγαπούν τη μουσική και επιθυμούν να γνωρίσουν ακόμη βαθύτερα την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών». Το έργο υλοποιείται στο πλαίσιο του προγράμματος «Ανάπτυξη Ψηφιακών Προϊόντων και Υπηρεσιών» του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας Ελλάδα 2.0, με τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ενωσης – NextGenerationEU.

Η νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι αποκαλύπτει τα οφέλη του πλεξίματος, της κηπουρικής και άλλων δημιουργικών ασχολιών.

Μια μεγάλη, μακροχρόνια μελέτη του Πανεπιστημίου του Ελσίνκι έδειξε ότι οι γυναίκες που ασχολούνται τακτικά με παραδοσιακά χόμπι, όπως πλέξιμο, ράψιμο, κέντημα ή κηπουρική, έχουν σημαντικά μεγαλύτερη διάρκεια ζωής — μέχρι και οκτώ χρόνια περισσότερο κατά μέσο όρο σε σύγκριση με γυναίκες που δεν συμμετέχουν σε τέτοιες δραστηριότητες.

Οι ερευνητές εξηγούν ότι οι δραστηριότητες αυτές λειτουργούν σαν φυσική «ηρεμιστική» μέθοδος για το νευρικό σύστημα. Η επαναλαμβανόμενη κίνηση των χεριών και η συγκέντρωση στη λεπτομέρεια δημιουργούν ένα είδος διαλογισμού, μειώνοντας τα επίπεδα άγχους και ενισχύοντας τη συναισθηματική ισορροπία. Ταυτόχρονα, η δημιουργία κάτι απτού — είτε πρόκειται για ένα πλεκτό κασκόλ είτε για ένα ανθισμένο παρτέρι — προσφέρει αίσθημα ολοκλήρωσης, σκοπού και αυτοπεποίθησης, που είναι ιδιαίτερα σημαντικό καθώς μεγαλώνουμε.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η πνευματική διάσταση των δραστηριοτήτων αυτών είναι επίσης κρίσιμη. Η συμμετοχή σε τακτικές, δημιουργικές ασχολίες ενεργοποιεί τον εγκέφαλο, υποστηρίζοντας μνήμη, προσοχή και γνωστική ευελιξία, ενώ μειώνει τον κίνδυνο πτώσης νοητικών λειτουργιών με την πάροδο του χρόνου. Η συνέπεια και η ρουτίνα που προσφέρουν αυτά τα χόμπι βοηθούν επίσης στην οργάνωση της καθημερινότητας, ενισχύοντας την ψυχική ανθεκτικότητα και την αυτονομία των γυναικών.

Συνολικά, η μελέτη αναδεικνύει ότι απλές, δημιουργικές δραστηριότητες που πολλοί θεωρούν παλιές ή παραδοσιακές, έχουν βαθιά θεραπευτική επίδραση, παρέχοντας συναισθηματική σταθερότητα, νοητική διέγερση και μακροπρόθεσμα οφέλη για την υγεία. Αυτή η επιστημονική επιβεβαίωση φέρνει στο προσκήνιο τη σημασία των καθημερινών μικρών πραγμάτων που μπορούν να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής και τη μακροζωία, επιβεβαιώνοντας ότι η δημιουργικότητα και η φροντίδα για τον εαυτό είναι πολύτιμες συνήθειες σε κάθε ηλικία.

Ο Ολυμπιακός ετοιμάζεται για ένα απαιτητικό ταξίδι στη Γαλλία, όπου θα δώσει δύο κρίσιμα παιχνίδια για την EuroLeague απέναντι στην Παρί (10/3) και τη Μονακό (12/3).

Λίγο πριν από την αναχώρηση της αποστολής, ο Νίκολα Μιλουτίνοφ μίλησε στο αεροδρόμιο για τις προκλήσεις που περιμένουν τους «ερυθρόλευκους», αλλά και για τις απουσίες που αντιμετωπίζει η ομάδα.

Ο Σέρβος σέντερ αναφέρθηκε αρχικά στην επικείμενη αναμέτρηση με την Παρί, τονίζοντας πως πρόκειται για έναν δύσκολο αντίπαλο που απαιτεί συγκέντρωση και ένταση σε όλη τη διάρκεια του αγώνα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Αναλυτικά τι είπε:

Για τα παιχνίδια στη Γαλλία: «Πρέπει να συσπειρωθούμε γιατί θα είναι δύσκολα παιχνίδια και να κερδίσουμε την Παρί.. Έχουμε ένα δύσκολο πρόγραμμα για 3 εβδομάδες και θα πρέπει να είμαστε ενωμένοι, γιατί τα ματς θα είναι απαιτητικά.».

Για τις απουσίες: «Το να απουσιάζουν αυτοί οι παίκτες ελιναι σημαντικό για εμάς. Έχουμε μεγάλο βάθος και ποιότητα και ο Νιλικίνα και ο Τζόζεφ μπήκαν στα παπούτσια τους και κάλυψαν τα κενά».

Για τον δικό του τραυματισμό: «Δεν θέλω να λείπω από ματς και να παίζω στο παρκέ με την ομάδα. Δεν μπορούσε ο τραυματισμός να με αφήσει εκτός».

Λίγες ημέρες αφότου το δίπολο μεταξύ του Πρωθυπουργού και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης μονοπώλησε εσωτερικά, πρώτα με το τετ α τετ για τη Μέση Ανατολή και έπειτα με τη συζήτηση για την επιστολική ψήφο, ο Αλέξης Τσίπρας από τη βόρεια Ελλάδα ήρθε να υπενθυμίσει πως το πεδίο δεν έχει διαμορφωθεί οριστικά – αφενός επανέλαβε πως το κόμμα του βρίσκεται εν αναμονή και όταν συσταθεί «θα είμαστε έτοιμοι για να νικήσουμε» (δείχνοντας πως στόχος του είναι η διακυβέρνηση) και αφετέρου περιέγραψε ένα σκηνικό στο οποίο η ΝΔ παίζει μόνη της, χωρίς αντίπαλο.

«Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή ο αντίπαλος που θα αμφισβητήσει, πόσο δε μάλλον η ισχυρή εκείνη δύναμη, η παράταξη που θα δώσει ελπίδα και όχι απλά θα αμφισβητήσει, αλλά θα νικήσει σε μία εκλογική αναμέτρηση για να εγκαθιδρύσει μία εναλλακτική προοπτική για την κοινωνία και για τον τόπο», ανέφερε, συμμετέχοντας σε συνέλευση πυρήνα στελεχών που τον στηρίζει στη Θεσσαλονίκη. Περιέγραψε τη δημοκρατία στη χώρα ως «ασθενική» και «ανάπηρη», γιατί «σήμερα καμία από τις υπάρχουσες δυνάμεις του προοδευτικού δημοκρατικού χώρου, ανεξαρτήτως από το αν θέλουν, δεν μπορούν (…) Φοβάμαι ότι δεν αρκεί η πρόσθεση διότι αν προσθέσεις τη φθορά με τη φθορά, βγάζεις πάλι φθορά». Απαντώντας στο ερώτημα «με ποιους», συμπεριέλαβε στο εγχείρημα της «επανίδρυσης» της προοδευτικής παράταξης «όσους αντιλαμβάνονται την αναγκαιότητα να υπάρχει μια ισχυρή εναλλακτική πρόταση διεξόδου.

Με όλους ανεξαιρέτως, αρκεί να αφήνουν έξω από τις αίθουσες που συνεδριάζουμε τις ιδιοτέλειές τους, αρκεί να βλέπουν αυτήν την προσπάθεια ως ευκαιρία προσφοράς και όχι ως ευκαιρία ζήτησης. Διότι πάθαμε και μάθαμε και από τις νίκες και από τις ήττες μας».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) «Ρεαλιστικό όραμα πολιτικής αλλαγής»

Στην ομιλία του στην Κοζάνη, επιχειρώντας εμφανώς να ενισχύσει τον δείκτη κυβερνησιμότητας του ίδιου και του κόμματος που θα ιδρυθεί μέσα στους επόμενους μήνες, περιέγραψε ένα «ρεαλιστικό όραμα πολιτικής αλλαγής» – στο ίδιο πλαίσιο, περιέγραψε τέσσερις προτάσεις για την ενέργεια. Η αλλαγή του τόνου ήταν εμφανής, όταν ο Τσίπρας ανέφερε πως «Εμείς είμαστε οι ρεαλιστές, εμείς είμαστε η σταθερότητα για τον τόπο, εμείς είμαστε η ασφάλεια για τον κάθε πολίτη.

Και ανεύθυνη κι επικίνδυνη είναι η κυβέρνηση Μητσοτάκη». Οσον αφορά την εξωτερική πολιτική, ο Τσίπρας τάχθηκε υπέρ της αποστολής ένοπλων δυνάμεων στην Κύπρο και Patriot στην Κάρπαθο, περιγράφοντας ωστόσο ως ανεύθυνη τη «γραμμή» περί μιας Ελλάδας – «εγγυήτριας δύναμης» και ενεργοποίησης ενιαίου αμυντικού δόγματος. «Κόκκινη γραμμή πρέπει να είναι η μη χρήση των στρατιωτικών μας εγκαταστάσεων για επιχειρήσεις που μπορούν να θέσουν τη χώρα μας σε άμεσο κίνδυνο», ανέφερε χαρακτηριστικά, ενώ τάχθηκε υπέρ της στάσης του Πέδρο Σάντσεθ, τονίζοντας πως δεν πρόερχεται από αριστερή ιδεοληψία, αλλά γιατί «έμαθε από το πάθημα» της εμπλοκής στον πόλεμο του Ιράκ «που οδήγησε σε ένα φρικτό τρομοκρατικό χτύπημα στη Μαδρίτη, με σχεδόν 200 νεκρούς και 2.000 τραυματίες».

Χθες ήταν η Ημέρα της Γυναίκας. Σαν σήμερα, το 1959, κυκλοφόρησε η σουπερστάρ των παιχνιδιών, η κούκλα Μπάρμπι. Και την περασμένη εβδομάδα (από τις πιο «βαριές» ειδησεογραφικά των τελευταίων χρόνων) η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παχυσαρκίας.

Και τα τρία συνδέονται σε ένα ντόμινο προτύπων στην εποχή που, υποτίθεται ότι, το μόνο πρότυπο που θα πρέπει να έχουμε είναι ο εαυτός μας. Ετσι δεν λέει η σύγχρονη κουλτούρα της αυτοβελτίωσης, της συμπερίληψης και των ευπώλητων βιβλίων που κυκλοφορούν με διάφορες παραλλαγές του τίτλου «Είμαι η καλύτερη, είμαι και η πρώτη»; «Be yourself» δεν φωνάζουν οι «προπονητές ζωής» και οι ινφλουένσερ (ενώ οι ίδιες είναι καραπειραγμένες από κορυφής μέχρις ονύχων); Τα plus size μοντέλα δεν έγιναν από τάση κάτι δεδομένο;

Κούνια που μας κούναγε. Λόγια πολιτικής ορθότητας και θεωρίας και, τελικά, μόνο η Μπάρμπι, που είχε κατηγορηθεί από τα πρώτα χρόνια της κυκλοφορίας της ότι προβάλλει σωματικά πρότυπα ανέφικτα για ένα μέσο κορίτσι και έναν «πλαστικό» τρόπο ζωής, συμπληρώνει τα 67 της χρόνια σε πλήρη αρμονία με τις σύγχρονες κοινωνικές επιταγές.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Για παράδειγμα, εδώ και κάμποσα χρόνια, από τότε που εξαλείφθηκαν από τον δημόσιο λόγο λέξεις όπως «χοντρή» και «κοντή», τα κορίτσια με αρκετά παραπάνω κιλά πέταξαν από πάνω τους τα συμπλέγματα, φόρεσαν τα σορτσάκια τους και τα μπικίνι τους και βγήκαν στους δρόμους, στις πλατείες, στα μεγάλα κανάλια, κάποια και στις πασαρέλες. Ε, και;

Ονειρο ήταν και πέρασε. Τα role models περιορίστηκαν σε συνεργασίες ειδικών αναγκών, η Vitoria’s Secret, ύστερα από δύο – τρία χρόνια με παχουλοκομψές στα ντεφιλέ της, επέστρεψε στις «ιδανικές αναλογίες» και τις πασαρέλες περιδιαβαίνουν τα μοντέλα που πάντα ξέραμε.

Εμειναν μόνο τα απενοχοποιημένα κορίτσια με τα σορτσάκια και τα ΧLνούμερα στα γυναικεία της Ζara – το XL ποτέ δεν ήταν πρόβλημα για τους άντρες. Και κάτι άλλα, με κούρεμα play mobil και αργόσυρτη φωνή, στις διαφημίσεις με κοινωνικό μήνυμα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Εν τω μεταξύ, στην – υποτίθεται – εποχή των μη προτύπων, η ομοιομορφία των νέων γυναικών είναι σοκαριστική, παραπέμπει συνειρμικά στο «Metropolis» του Φριτς Λανγκ. Μακριά ολόισια μαύρα μαλλιά με χωρίστρα στη μέση, μπλούζα κροπ τοπ (με έξω την κοιλιά) και, κυρίως οι ινφλουένσερς, μακριά νύχια με μπιχλιμπίδια επάνω που «γράφουν» καλά στο ανμπόξινγκ. Και όχι, δεν πρόκειται για κορίτσια που προβάλλουν κυρίως την εικόνα τους.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Εδώ εξαιρετική ηθοποιός, από τις καλύτερες, αν όχι η καλύτερη, της γενιάς της, έμεινε ένα διάστημα εκτός θεάτρου επειδή είχε παχύνει και όταν συμμετείχε σε κάποιο σίριαλ, τα σχόλια ήταν για τα κιλά της και όχι για την πολύ καλή ερμηνεία της.

Και έρχεται σου λέει τώρα η Μattel και λανσάρει, πριν από λίγες εβδομάδες, την Μπάρμπι με αυτισμό. Με ακουστικά στ’ αφτιά, όπως συνηθίζουν τα άτομα που βρίσκονται στο φάσμα για να μην ενοχλούνται από τους γύρω θορύβους, φαρδύ φόρεμα για να μην έρχεται σε επαφή με το σώμα και βλέμμα ελαφρώς στραμμένο στο πλάι.

Ολες οι Μπάρμπι του κόσμου

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Μπάρμπι, της οποίας οι δημιουργοί έχουν κατηγορηθεί κατά καιρούς ότι καλλιεργούν σεξιστικά και καπιταλιστικά πρότυπα, έχει ενταχθεί με κάποιο νέο μοντέλο της, στον κόσμο μας όπως είναι στην πραγματικότητα. Από το 1980 όταν κυκλοφόρησε η πρώτη μαύρη Μπάρμπι και, στη συνέχεια, σε διάφορες επαγγελματικές παραλλαγές ακόμη και σε δουλειές που «δεν ήταν για κορίτσια».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Μπαίνοντας  στον καινούργιο αιώνα οι σωματικές της διαστάσεις έγιναν πιο «ανθρώπινες», κόντυναν τα πόδια της και απέκτησε περιφέρεια. Και στη συνέχεια βγήκαν Μπάρμπι με πρόσθετα μέλη, σε αναπηρικό καροτσάκι, με ακουστικά βαρηκοΐας, λεύκη, σύνδρομο Down, διαβήτη τύπου 1 (με συσκευή για μέτρηση της ινσουλίνης) ακόμη και τυφλή με μπαστούνι κόκκινο και άσπρο.

Θεωρώ λοιπόν πως στον «πλαστικό» κόσμο της Μπάρμπι, υπάρχει περισσότερη ενσυναίσθηση απ’ ό,τι σε διαμαρτυρίες και μανιφέστα για την ισότητα. Διότι στον «πλαστικό» κόσμο της Μπάρμπι, η ίδια η γυναίκα αποτελεί ιδεολογία που μάλιστα δεν καπελώνεται από κομματικές και ιδεοληπτικές αγκυλώσεις.

Η προθεσμία κατάθεσης υποψηφιοτήτων για το πράσινο συνέδριο εξέπνευσε χθες το βράδυ – και πλέον το ΠΑΣΟΚ μπαίνει στην τελική ευθεία για το τριήμερο 27-29 Μαρτίου στο Τάε Κβον Ντο. Ολες οι εσωκομματικές τάσεις και πλευρές δίνουν ραντεβού για τις 15 του μήνα, την Κυριακή που έρχεται, όταν λαμβάνουν χώρα οι εκλογές των συνέδρων.

Μια μάχη, δηλαδή, που φαινομενικά είναι αδιάφορη, όμως στ’ αλήθεια δείχνει την ισχύ τής κάθε εσωκομματικής ομάδας στον βαθύ κομματικό μηχανισμό και, κυρίως, καθορίζει τους συσχετισμούς για τις αποφάσεις που θα ληφθούν τόσο εντός του συνεδριακού πλαισίου (από τον ενδεχόμενο μετασχηματισμό του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ σε ενιαίο κόμμα έως την κατάθεση ή μη ψηφίσματος για τις μετεκλογικές συνεργασίες) όσο και για τη συγκρότηση της νέας Κεντρικής Επιτροπής, η οποία προκύπτει από ψηφοφορία του συγκεκριμένου Σώματος.

Ενώ κανείς δεν περιμένει πως ο Νίκος Ανδρουλάκης θα χάσει τον έλεγχο του συνεδρίου, καθώς εντός του κομματικού πλαισίου μοιάζει να παραμένει άνετα πλειοψηφικός, οι εκλογές των συνέδρων αναμένεται να δώσουν μια πρώτη γεύση για τις δυνάμεις που συγκεντρώνει καθεμία από τις εσωκομματικές τάσεις – στο παιχνίδι των συνέδρων, άλλωστε, μπαίνουν και οι εν ενεργεία βουλευτές ανά νομό, οι οποίοι κι αυτοί τις επόμενες εβδομάδες θα αποκαλύψουν διά του αποτελέσματος τις συμμαχίες τους.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η ιδιοτυπία στο ΠΑΣΟΚ είναι πως εκείνοι που έχουν σηκώσει τους τόνους περισσότερο απέναντι στη Χαριλάου Τρικούπη μετριούνται στην πραγματικότητα για πρώτη φορά ως μεγάλοι παίκτες: ο Παύλος Γερουλάνος, για παράδειγμα, έχει το προηγούμενο διάστημα ρίξει «οργανωτικό τρέξιμο» ανά την Ελλάδα, όμως παραμένει το ερώτημα αν η πραγματική του δύναμη πηγάζει από την ευρύτερη στήριξη που έχει από απλούς ψηφοφόρους του κόμματος, που δεν συμμετέχουν ενεργά στις κομματικές διαδικασίες.

Θα περίμενε κανείς πως η συμμαχία που στήριξε τον Χάρη Δούκα για την ηγεσία στις εσωκομματικές του 2024 θα κατέβαινε συντεταγμένη στο συνέδριο, όμως μετά τις διαφωνίες που προέκυψαν μεταξύ του δημάρχου Αθηναίων και του βουλευτή Μανώλη Χριστοδουλάκη η κάθε πλευρά κινείται αυτόνομα με στόχο την καταγραφή δυνάμεων – μένει να φανεί πόσους έχει συγκεντρώσει το κάθε στρατόπεδο και τι θα επιλέξουν όσοι «ενδιάμεσοι» συνομιλούν και με τις δύο πλευρές.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Στις «προεδρικές γραμμές» των συνέδρων φαίνεται πως περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, μέλη που τάσσονται στο πλευρό της Αννας Διαμαντοπούλου, η οποία, από τη στιγμή που δεν έχει κοινοβουλευτικό αξίωμα, «ζυγίζει» στις αποφάσεις της και τους προσωπικούς σταυρούς της για την Κεντρική Επιτροπή, στο τέλος του τριήμερου συνεδρίου.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Η διεύρυνση προχωράει με νέα πρόσωπα

Η συνεδριακή διαδικασία δεν σταματάει, πάντως, την αντιπολιτευτική δράση (την Τετάρτη αναμένεται η συζήτηση στο Ευρωκοινοβούλιο για το Predator, μετά τη δικαστική απόφαση που λήφθηκε και την καταδίκη των τεσσάρων), ούτε τη διαδικασία διεύρυνσης -πανεπιστημιακοί και πρόσωπα του πολιτισμού, καθώς και «μεσαία» στελέχη που τρέχουν οργανωτικά στις περιφέρειές τους αναμένεται να ανακοινωθούν ακόμα και σήμερα από τον επικεφαλής της Επιτροπής Διεύρυνσης και Συμπαράταξης Κώστα Σκανδαλίδη.

Στο αεροδρόμιο των Χανίων, στην 115 Πτέρυγα Μάχης, έφτασε ο πρόεδρος της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν, προερχόμενος από την Κύπρο, συνοδευόμενος από ελληνικά F-16. Τον Γάλλο πρόεδρο θα υποδεχθεί ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, σε μια συνάντηση που υπογραμμίζει τη στενή στρατιωτική συνεργασία Ελλάδας και Γαλλίας, αλλά και την ευρωπαϊκή παρουσία στην ευρύτερη περιοχή.

Αμέσως μετά την άφιξή του και τη συνάντηση με τον Έλληνα υπουργό, ο κ. Μακρόν θα επιβιβαστεί σε ελικόπτερο με προορισμό το γαλλικό αεροπλανοφόρο «Σαρλ ντε Γκολ», το οποίο βρίσκεται ήδη στη θαλάσσια περιοχή ανοιχτά των Χανίων. Παρόλο που η συνάντηση των δύο ανδρών στο αεροδρόμιο είναι επιβεβαιωμένη, παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο για το αν ο κ. Δένδιας θα συνοδεύσει τελικά τον Γάλλο πρόεδρο κατά την επίσκεψή του στο αεροπλανοφόρο.

Στην περιοχή της 115 Πτέρυγας Μάχης καταγράφεται αυτή την ώρα έντονη κινητικότητα, με δραστηριότητα τόσο ελληνικών όσο και αμερικανικών αεροσκαφών. Η επίσκεψη αυτή θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική λόγω των τρέχουσων γεωπολιτικών εξελίξεων και της ανάγκης για ενισχυμένη στρατιωτική παρουσία της Ευρώπης στην Ανατολική Μεσόγειο.

Στο podcast της Μέγκαν Κέλι, η Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν εξέφρασε έντονη κριτική στην αλλαγή στάσης του Τραμπ για τους πολέμους. Η Αμερικανίδα πολιτικός και επιχειρηματίας, αναδείχθηκε ως η πιο ένθερμη υποστηρίκτρια του κινήματος MAGA και υπηρέτησε ως βουλευτής στη Βουλή των Αντιπροσώπων των Η.Π.Α. από το 2021 έως την παραίτησή της το 2026.

Από φανατική υποστηρίκτρια του προέδρου Τραμπ, εκτινάχθηκε στην αντίπερα όχθη όταν ο Τραμπ δεν της έδωσε την ευκαιρία να διεκδικήσει μια θέση στη Γερουσία. Οι δύο γυναίκες φάνηκαν να πλέουν στο ίδιο μήκος κύματος, στηλιτεύοντας την αλλαγή πλεύσης του Τραμπ αναφορικά με την έναρξη νέων πολέμων.

Η δημοσιογράφος, αφού ανέφερε την πρόθεση του Τραμπ να είναι η Κούβα ο επόμενος στόχος του, στη συνέχεια παρουσίασε ένα βίντεο από πολύ πρόσφατη ομιλία του πρώην πρωθυπουργού του Ισραήλ, Ναφτάλι Μπένετ σε μία διάσκεψη για επικεφαλής μεγάλων αμερικανο-εβραϊκών οργανώσεων στην Ιερουσαλήμ (17 Φεβρουαρίου 2026).

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

«Μια νέα τουρκική απειλή αναδύεται. Θέλω να είμαι πολύ σαφής. Η Τουρκία και το Κατάρ έχουν αποκτήσει επιρροή στη Συρία, επιδιώκουν επιρροή και αλλού σε όλη την περιοχή. Και από εδώ προειδοποιώ: η Τουρκία είναι το νέο Ιράν. Ο Ερντογάν είναι εκλεπτυσμένος, επικίνδυνος και προσπαθεί να περικυκλώσει το Ισραήλ. Την ώρα που κάποιοι υψηλόβαθμοι Ισραηλινοί ήταν στα μισθολόγια του Κατάρ, το Κατάρ και η Τουρκία θρέφουν το τέρας της ισλαμικής αδελφότητας που μεγαλώνει και ενδεχομένως να γίνει τόσο επικίνδυνο όσο αυτό που δημιούργησε το Ιράν. Η Τουρκία και το Κατάρ αποκτούν επιρροή όχι μόνο στη Συρία, αλλά και στη Γάζα, από την μπροστινή πόρτα και παντού, και προσπαθούν να δημιουργήσουν έναν νέο κλοιό. Η Τουρκία προσπαθεί να στρέψει τη Σαουδική Αραβία εναντίον μας και να εδραιώσει έναν εχθρικό σουνιτικό άξονα με το πυρηνικό Πακιστάν» είπε ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ.

Έντονη ήταν η αντίδραση της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας, με αφορμή τις δηλώσεις του Περιφερειάρχη Αττικής, Νίκου Χαρδαλιά, ο οποίος καταλόγισε στην ΚΕΔΕ πως προσεγγίζει τα σημαντικά θέματα της Αυτοδιοίκησης με παρωχημένο τρόπο.

Με ανακοίνωσή της η Ένωση κάνει λόγο για ακατανόητες κι αδικαιολόγητες δηλώσεις του κ Χαρδαλιά, σε βάρος του Προέδρου και του Δ.Σ. της Κ.Ε.Δ.Ε. «Πρώτον, η σημερινή Διοίκηση της Κ.Ε.Δ.Ε. ασκεί πολιτική υπηρετώντας αδιαπραγμάτευτα μια βασική αρχή: ότι ο θεσμός της Αυτοδιοίκησης οφείλει να ενώνει και όχι να διχάζει. Να υπηρετεί πρώτα και πάνω από όλα τα συμφέροντα των πολιτών των τοπικών κοινωνιών, κι όχι προσωπικές ή μικροκομματικές φιλοδοξίες και σκοπιμότητες κάποιων αιρετών, που αντιμετωπίζουν την αυτοδιοίκηση ως σκαλοπάτι για πολιτική ανέλιξη. Δεύτερον, ως Διοίκηση της Κ.Ε.Δ.Ε. έχουμε άριστη συνεργασία, τόσο με τον Πρόεδρο της Ένωσης Περιφερειών Ελλάδος, Γιώργο Χατζημάρκο, όσο και με τα υπόλοιπα μέλη του Διοικητικού της Συμβουλίου. Η άριστη συνεργασία μας επιβεβαιώνεται από τις πολλές κοινές πρωτοβουλίες που έχουμε αναλάβει , πάνω σε όλα τα κρίσιμα ζητήματα του αυτοδιοικητικού θεσμού, ανάμεσα στα οποία είναι και τα ζητήματα που αφορούν τις αρμοδιότητες. Όλοι μας, υπηρετούμε έναν κοινό στόχο, την αναβάθμιση του κύρους του θεσμού της Αυτοδιοίκησης, Πρώτου και Δεύτερου Βαθμού, με όρους ισοτιμίας και ειλικρίνειας. Γιατί μέσα από την αναβάθμιση αυτή, Περιφέρειες και Δήμοι θα λειτουργούν περισσότερο αποτελεσματικά, προς όφελος της καθημερινότητας των συμπολιτών μας. Ας μην ανησυχεί λοιπόν ο κ. Χαρδαλιάς, η λογική της συνεργασίας βρίσκεται σήμερα στο DNA των μελών των Δ.Σ., τόσο της Κ.Ε.Δ.Ε., όσο και της ΕΝ.Π.Ε.. Όποιος συμμετέχει ενεργά στις κοινές μας δράσεις, μπορεί αυτό να το αντιληφθεί».

Και συνεχίζει η ανακοίνωση πως η σημερινή Διοίκηση της Κ.Ε.Δ.Ε. υλοποιεί δράσεις και πρωτοβουλίες «όχι με βάση προσωπικές ατζέντες, αλλά εκτελώντας ομόφωνες πολιτικές αποφάσεις Συνεδρίων και Γενικών μας Συνελεύσεων. Μόνον στα αιρετά μέλη των κορυφαίων οργάνων της Πρωτοβάθμιας Αυτοδιοίκησης δίνουμε

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

λογαριασμό για τις πολιτικές που προωθούμε. Σε κανέναν άλλον. Αυτό να είναι ξεκάθαρο προς κάθε κατεύθυνση. Τέλος, επειδή εμείς σεβόμαστε πραγματικά τη μακρόχρονη και σημαντική αυτοδιοικητική και κυβερνητική διαδρομή του κ. Χαρδαλιά, ελπίζουμε οι σημερινές του δηλώσεις να αποτελούν μια άτυχη, ″κακιά παρένθεση″ στη διαδρομή του αυτή. Αν όχι, τότε οι δηλώσεις αυτές αποδεικνύουν ότι δεν είναι η δική μας προσέγγιση των ζητημάτων παρωχημένη, αλλά η δική του».

Εικόνες ντροπής και μάλιστα λίγα μέτρα μακριά από τα κεντρικά γραφεία της ΓΑΔΑ (!) είχαμε προχθές το απόγευμα έξω από το κλειστό «Παύλος Γιαννακόπουλος». Ομάδα χούλιγκαν του Παναθηναϊκού έκανε επίθεση στο πούλμαν του Ολυμπιακού κατά την αποχώρησή του από τους Αμπελόκηπους.

Είναι προφανές πως θα υπάρξουν εξελίξεις και μάλιστα άμεσα. Ορισμένοι επιμένουν πως ενδέχεται να «ανοίξουν τηλέφωνα» ώστε να βρεθεί η άκρη του νήματος ώστε να μάθουμε αν οι εμπλεκόμενοι στην επίθεση έχουν θεσμικό ρόλο. Ο αθλητικός νόμος είναι αυστηρός, αναμένεται ταυτοποίηση των δραστών με βάση το βίντεο που ήδη βρίσκεται σε χέρια των υψηλά ιστάμενων, συλλήψεις και τιμωρίες. Χρειάζεται να θυμίσει κάποιος πως είχε γίνει επίθεση και στην αποστολή του ερυθρόλευκου βόλεϊ στις γυναίκες; Τι αλήθεια κάνει η διοίκηση του Παναθηναϊκού; Δεν μπορεί να αντιδράσει όταν μια χούφτα χούλιγκαν με ακάλυπτα τα χαρακτηριστικά των προσώπων τους, πετούν αντικείμενα και βρίζουν χυδαία τις αθλήτριες;

Μεταξύ των αντικειμένων που πέταξαν ήταν πλαστικά μπουκάλια, πέτρες, αλλά και μία καρέκλα! Αστυνομικές δυνάμεις που βρίσκονταν σε κοντινή απόσταση επενέβησαν έστω και καθυστερημένα και με τη χρήση χημικών κατάφεραν να απομακρύνουν τους οπαδούς από το σημείο και να επιτρέψουν στο πούλμαν να αποχωρήσει μετά μια επίθεση που προκάλεσε σοκ. Ευτυχώς δεν είχαμε τραυματισμούς. Καθόλου απίθανο αν η ΕΟΚ ζητήσει τη λίστα των δηλωμένων μελών στις αποστολές Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού στο συγκεκριμένο ντέρμπι της Λεωφόρου, καθώς προκαλούνται απορίες πολλές από την απουσία μελών του Δ.Σ. του Τριφυλλιού. Δεν πήγαν στο γήπεδο. Ποιοι ήταν, συνεπώς, στη λίστα;

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ο Ερασιτέχνης Ολυμπιακός εξέδωσε χθες την ακόλουθη ανακοίνωση: «Χθες (σ.σ. προχθές) γίναμε μάρτυρες, για μια ακόμα φορά, της προκλητικής και άνανδρης συμπεριφοράς αλαφιασμένων οπαδών του Παναθηναϊκού Α.Ο.

Μετά τη χυδαία υποδοχή της γυναικείας μας ομάδας βόλεϊ στο Μετς, χθες στο απαράδεκτο και επικίνδυνο υπόγειο, με τους ανύπαρκτους χώρους άφιξης και αναχώρησης των αποστολών, που χρησιμοποιεί προκλητικά ακόμα ως γήπεδο, ο Παναθηναϊκός Α.Ο. κατευόδωσε τη γυναικεία μας ομάδα μπάσκετ με συμπεριφορά λιντσαρίσματος.

Η ανοχή μας «για το καλό του αθλήματος» εξαντλήθηκε. Τέρμα πλέον τα δύο μέτρα και δύο σταθμά.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

ΔΕΑΒ, Ομοσπονδία και όλοι οι συναρμόδιοι φορείς οφείλουν να πράξουν όπως ο ρόλος τους επιτάσσει.

Παραδειγματική τιμωρία του Παναθηναϊκού, σύμφωνα με τους κανονισμούς και σφράγισμα του γηπέδου για αγώνες οποιασδήποτε διοργάνωσης.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν, που προσπαθεί να νιώσει άντρας, τραμπουκίζοντας γυναίκες, να συνεχίσει ατιμώρητος τη δράση του, εξαιτίας παραβλέψεων, χατιριών και πολιτικών πάσης φύσεως».

Η ανακοίνωση του ΠΣΑΚ

Το συνδικαλιστικό όργανο των αθλητών και των αθλητριών καταδίκασε την επίθεση αναφέροντας τα εξής σε ανακοίνωσή του:

«Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αμειβομένων Καλαθοσφαιριστών-τριών, καταδικάζει την επίθεση που δέχθηκε η αποστολή της ομάδας μπάσκετ γυναικών του Ολυμπιακού, λίγα λεπτά μετά την ολοκλήρωση του αγώνα με τον Παναθηναϊκό στο κλειστό της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.

Για καλή τύχη των αθλητριών και γενικότερα των μελών της αποστολής του Ολυμπιακού, η επέμβαση της αστυνομίας ήταν άμεση, αφού απομάκρυνε τους οπαδούς με χρήση δακρυγόνων».

Είναι ξεκάθαρο πως ο Παναθηναϊκός κινδυνεύει με νέα τιμωρία ενόψει της συνέχειας της διοργάνωσης.

Πώς ολοκληρώθηκε το ντέρμπι για την ημιτελική φάση του πρωταθλήματος των γυναικών; Οι Πράσινες νίκησαν άνετα 90-70 και βρίσκονται πολύ κοντά στην πρόκρισή τους στον τελικό του πρωταθλήματος καθώς προηγούνται με 3-0 νίκες (έχουν μεταφερθεί και τα αποτελέσματα της κανονικής περιόδου) και θέλουν μια ακόμα.

Στα άλλα παιχνίδια για τα ημιτελικά: Αθηναϊκός – Παναθλητικός 86-71 (3-0).

Για τις θέσεις 5-8: Πρωτέας Βούλας – Γιάννενα 85-61 (2-1), Πανσερραϊκός – ΠΑΟΚ 86-65 (3-0). Για τα πλέι άουτ: Αμύντας – Ανόρθωση 82-75 (2-1).

• Αργά χθες το βράδυ, ο Παναθηναϊκός έβγαλε ανακοίνωση και αναφέρεται μεταξύ άλλων «σε πρακτικές και προσπάθεια να κλείσει το πιο ιστορικό κλειστό γήπεδο της Ελλάδας».

Ιδιοκτήτες κατοικιδίων στο Ντουμπάι εγκαταλείψουν τα ζώα τους, προσπαθώντας να… ξεφύγουν από την ανασφάλεια που προκαλούν οι επιθέσεις με πυραύλους στη Μέση Ανατολή. Πρόκειται για μια ακόμη τραγική πτυχή του πολέμου, που μέχρι τώρα σεν είχε δει το φως της δημοσιότητας.

Κτηνίατροι στην περιοχή αναφέρουν σημαντική αύξηση σε αιτήματα για ευθανασία κατοικιδίων. Πολλοί Βρετανοί που βρίσκονται παγιδευμένοι στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα προσπαθούν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους, αδυνατώντας να πάρουν μαζί τα ζώα τους.

Κάποιοι ζητούν βοήθεια από φιλοζωικές οργανώσεις

Η οργάνωση K9 Friends Dubai δηλώνει ότι έχει κατακλυστεί από αιτήματα ιδιοκτητών σκύλων που ζητούν να αφήσουν πίσω τα κατοικίδιά τους. Παράλληλα, πληθαίνουν οι αναφορές για εγκαταλελειμμένα κουτάβια σε δρόμους και πάρκα της πόλης. Την είδηση γνωστοποίησε το metro.co.uk

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ομάδες προστασίας ζώων προσπαθούν να εξασφαλίσουν προσωρινά καταφύγια, ωστόσο οι δυνατότητές τους είναι περιορισμένες. Στο διαδίκτυο εμφανίζονται εκατοντάδες αναρτήσεις για ζώα που εγκαταλείφθηκαν, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις κτηνίατροι αναγκάζονται να προχωρήσουν σε ευθανασία ακόμη και υγιών ζώων, καθώς οι ιδιοκτήτες τους δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στο κόστος μεταφοράς ή στη γραφειοκρατία της μετεγκατάστασης.

Πανικός

Η Κλερ Χόπκινς, κάτοικος του Ντουμπάι και εθελόντρια σε οργανώσεις και καταφύγια ζώων, σημείωσε ότι οι δομές φιλοξενίας αντιμετωπίζουν τεράστιες οικονομικές δυσκολίες. Όπως εξηγεί, οι δραστηριότητες συγκέντρωσης χρημάτων ρυθμίζονται αυστηρά, ενώ οι σελίδες GoFundMe παραμένουν απαγορευμένες στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Όπως ανέφερε: «Κάποιοι ιδιοκτήτες κατοικιδίων είναι αγχωμένοι και πανικοβλημένοι. Αυτό συμβαίνει παντού. Μιλάμε για περίπου 200 διαφορετικές εθνικότητες εδώ στα ΗΑΕ. Κάποιοι θέλουν να επιστρέψουν τα υιοθετημένα κατοικίδιά τους. Υπάρχουν σκύλοι που αρχίζουν να εγκαταλείπονται».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Εγκαταλείπουν τα ζώα τους

Η Άνσο Στάντερ, Νοτιοαφρικανή που διευθύνει το καταφύγιο Six Hounds Animal Sanctuary στο Αλ Αΐν, δήλωσε ότι έχει δεχθεί καταιγισμό αιτημάτων για φιλοξενία εγκαταλελειμμένων γατών και σκύλων. Η ίδια περιέγραψε ένα ιδιαίτερα συγκινητικό περιστατικό που αποτυπώνει το μέγεθος της κρίσης.

Σε ένα κλουβί μεταφοράς βρέθηκαν μια μητέρα γάτα και τέσσερα γατάκια, μαζί με ένα σημείωμα γραμμένο σε σπαστά αγγλικά:

«Γατάκι 4 και μαμά γάτα μέσα στο κουτί. Ταξιδεύω πίσω στη χώρα μου λόγω της κατάστασης εδώ. Προσπάθησα να τηλεφωνήσω αλλά κανείς δεν απάντησε, έτσι βρήκα την τοποθεσία σας. Λυπάμαι πολύ που τα αφήνω μπροστά στην πύλη σας.»

@metrouk Dubai expats are reportedly ‘abandoning and euthanising healthy pets’ to escape Iranian strikes. Veterinarians and animal shelters in Dubai said they’ve seen an influx of inquiries about euthanising pets as the conflict continues, while other owners are simply leaving their cats and dogs on the street before fleeing. #dubai #animals #pets #iran ♬ i was only temporary – my head is empty

Σε νέο σχόλιο προχώρησε ο Μασούντ Πεζέσκιάν, πρόεδρος του Ιράν, σχετικά με το διορισμό του Μοτζτάμπα Χαμενεΐ ως νέου ανώτατου ηγέτη της χώρας.

Σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, χαρακτήρισε την επιλογή ως εκδήλωση της βούλησης του λαού στην διακυβέρνηση.

Ο Πεζέσκιάν είπε επίσης ότι τα προβλήματα του Ιράν μπορούν να λυθούν μέσω της σοφής ηγεσίας του Χαμενεΐ και με τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος βασισμένου στην εμπιστοσύνη και τη συμμετοχή του λαού.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η ανάρτησή του:

انتخاب ارزشمند آیت‌الله سید مجتبی حسینی خامنه‌ای، تجلی اراده مردم در حکمرانی است.

حل مشکلات کشور با رهبری خردمندانه ایشان و با ایجاد فضایی مبتنی بر اعتماد و مشارکت مردم می‌تواند میسر شود. از خداوند، توفیق ایشان را در پاسداشت اتحاد مقدس و ساختن ایرانی پیشرفته و مستقل، مسئلت دارم.

— Masoud Pezeshkian (@drpezeshkian) March 9, 2026

Μετά την πρόσφατη καταδίκη των Ταλ Ντιλιάν, Γιάννη Λαβράνου, Φέλιξ Μπίτζιου και Σάρας Χάμου σε φυλάκιση για την υπόθεση Predator, έρχεται στο φως από τον ιστότοπο του «ΒΗΜΑΤΟΣ» (tovima.gr) ο πλήρης κατάλογος των 115 στόχων των υποκλοπών με το κακόβουλο λογισμικό, ο οποίος συντάχθηκε από τη Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ). Η έρευνα της Αρχής αποκάλυψε το τεράστιο εύρος των παρακολουθουμένων, στο οποίο περιλαμβάνονται υπουργοί, βουλευτές, στελέχη της αντιπολίτευσης, δημοσιογράφοι και επιχειρηματίες. Όλα τα θύματα ενημερώθηκαν επίσημα, τότε, με προσωπικές επιστολές από τον τότε πρόεδρο της Αρχής, Κωνσταντίνο Μενουδάκο. Ωστόσο, μόνο πέντε εξ αυτών – ανάμεσά τους ο Νίκος Ανδρουλάκης – προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη, με τους περισσότερους να επιλέγουν τη σιωπή.

Η επίσημη κυβερνητική απάντηση για τους υπουργούς που δεν προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη (όπως έχει εκφραστεί από τον Παύλο Μαρινάκη, τον Γιώργο Μυλωνακη και τον Νίκο Δένδια) είναι πως δεν έκαναν μήνυση γιατί τα αδικήματα ήταν αυτεπαγγέλτως διωκόμενα και οι επιστολές της ανεξάρτητης Αρχής προωθήθηκαν στη Δικαιοσύνη.

Αυτό παρά το γεγονός ότι το Μονομελές Πλημμελειοδικείο ως προς το αδίκημα της παράνομης πρόσβασης σε σύστημα πληροφοριών αθώωσε τους κατηγορουμένους και έπαυσε την ποινική δίωξη ως προς τα θύματα που δεν υπέβαλαν έγκληση, καθώς το αδίκημα αυτό δεν είναι αυτεπαγγέλτως διωκόμενο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ερωτήματα γεννά και η απουσία του ελληνικού κράτους ως υποστήριξη κατηγορίας στη δίκη, ειδικά τώρα που η υπόθεση ερευνάται εκ νέου και για απόπειρα κατασκοπείας από ξένους υπηκόους.

Επίσης στο δικαστήριο κατατέθηκαν στοιχεία που δείχνουν συσχέτιση στόχων του Predator με στόχους νόμιμης επισύνδεσης από την ΕΥΠ. Μέχρι σήμερα, όμως, η ΕΥΠ αρνείται να εφαρμόσει την απόφαση του ΣτΕ για την ενημέρωση των παρακολουθουμένων για τους λόγους που είχαν τεθεί στο μικροσκόπιο της Υπηρεσίας. Αυτή η άρνηση έχει πυροδοτήσει προσφυγές στο Δικαστήριο του Στρασβούργου, ενώ η πρόσφατη δικαστική απόφαση αναμένεται να συζητηθεί άμεσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η «λίστα Μενουδάκου»googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Τα φυσικά και νομικά πρόσωπα, ανάμεσά τους φορείς του ελληνικού Δημοσίου, που εμφανίζονται ως κάτοχοι των τηλεφωνικών συνδέσεων που στοχοποιήθηκαν με το λογισμικό Predator, σύμφωνα με τη «λίστα Μενουδάκου», είναι τα εξής:

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

• Hossain Azad
• Ashraf Ghani
• Hamidi Arif Mohammed Bakibillah
• Modern Creative Innovative M. EPE
• ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ
• ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ
• ΣΤΑΜΑΔΙΑΝΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
• ΠΡΙΜΠΑ ΑΝΤΩΝΙΑ
• ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ
• ΜΠΕΚΙΡΗΣ ΜΙΧΑΗΛ
• ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΝΙΚΟΛΑΣ
• D.A. ΑΝΩΝ. ΕΜΠΟΡ. ΕΚΔΟΤ. ΣΥΜΕΤ. ΕΤΑΙΡ.
• ΦΥΤΙΛΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
• MGF PRODUC Μ. Ι.Κ.Ε.
• ΠΑΛΑΙΤΣΑΚΗ ΙΩΑΝΝΑ
• ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ Α.Ε.
• ΛΕΜΠΕΣΗ ΜΑΡΙΑ
• ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΑΔΩΝΗΣ
• Π. ΜΠΑΛΑΤΣΙΝΟΥ ΕΤΕΡΟΡΡΥΘΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
• ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ
• ΣΤΕΡΓΙΟΥ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ
• ΔΙΑΜΑΝΤΗ ΜΑΡΙΑ
• ΓΡΑΦΑΚΟΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ
• ΑΝΤΕΝΝΑ TV AE
• ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Α.Ε.
• ΣΙΦΟΡΝΤ ΑΡΤΕΜΙΣ ΜΑΙΡΗ
• MGF PRODUC Μ. Ι.Κ.Ε.
• ΝΕΦΕΛΗ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΗ ΜΟΝ ΕΠΕ
• MAMUN MD ABDULLAH AL MD SHAHADAT
• SINGH SATVIR ARJINDER SINGH
• ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ
• ΣΤΑΥΡΑΚΗ ΜΑΡΙΝΑ
• ΒΛΑΧΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ
• ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ- ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ ΣΕ ΔΙΚ. ΑΝΑΣΤΟΛΗ Ε.Δ.
• ΑΝΝΑ ΣΤΡΑΤΙΝΑΚΗ
• ΣΠΙΡΤΖΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
• ΑΝΑΣΤΑΣΑΚΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
• ΜΕΣΣΑΡΟΠΟΥΛΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ
• ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΙΔΟΥ ΕΥΓΕΝΙΑ
• ΓΙΑΖΟΣ ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
• ΣΔΟΥΚΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ
• ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ
• ΚΕΡΑΜΕΩΣ ΝΙΚΗ
• HOSSAIN MD ABUL NOWAR MASTER
• ΦΥΤΡΑΚΗΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ
• ΠΙΤΕΡΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ
• ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΕ
• ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ
• SMART CONCEPTS IKE
• ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ
• ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΛ/ΚΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ Ι.Κ.Ε.
• ΚΟΥΣΟΥΝΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ
• EUROXX ΑΝΩΝΥΜΗ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗ
• ΡΟΡΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ
• ΞΑΓΟΡΑΡΗ ΑΡΓΥΡΩ
• ΣΑΚΑΛΗ ΖΩΗ ΜΑΡΙΑ
• ΣΑΜΑΡΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ
• AZIZ IMRAN AZIZ ABDUL
• ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ
• MGF PRODUC Μ. Ι.Κ.Ε.
• ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ
• ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
• ΜΠΟΜΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
• RAHMAN MD MAHFUZUR
• KHAN MANIZA MAHRI
• ALI ASGHAR
• ΛΑΜΑ ΣΟΦΙΑ
• HALID ABDE
• DOME CONSULTING I.K.E. ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΤΑΙ.
• ΖΑΡΚΑΔΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
• HENG HUIZHONG
• ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
• ΠΛΕΥΡΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
• ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
• ΓΟΥΛΙΑΡΗ ΑΘΗΝΑ
• ΠΕΛΩΝΗ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΤΣΑ
• ΡΟΥΣΣΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ
• ΚΥΠΡΑΙΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ
• ΜΠΑΡΔΑΚΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
• ΤΣΑΝΤΗΛΑ ΣΤΥΛΙΑΝΗ
• ΚΟΥΚΑΚΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
• ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
• ΜΑΥΡΙΔΟΥ ΕΙΡΗΝΗ
• ΣΙΔΕΡΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ
• ΔΕΝΔΙΑΣ
• ΧΥΤΗΡΗ
• ΒΛΑΧΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓ.
• ZANNH ΜΑΡΙΑ-ΒΑΡΒΑΡΑ
• ΚΙΚΙΛΙΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
• ΑΙΓΑΙΟΝ ΟΙΛ ΑΕ
• ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ
• ΑΝΔΟΣΙΔΟΥ ΑΥΓΗ
• ΣΙΓΑΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
• «ΒΙ ΕΝΤ Ο» ΔΙΑΦΗΜ. ΣΥΜΒ. ΑΕ.
• ΡΟΥΣΣΕΤΟΥ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΠΕΜΠΑΜΠΑΛΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
• ΓΚΡΙΖΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
• ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
• ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗ ΟΛΓΑ
• ΑΦΟΙ ΚΑΡΥΠΙΔΗ ΑΝ. ΕΜΠ. ΕΤ. ΕΠΕΞ. ΞΥΛΟΥ ΑΦΟΙ ΚΑΡΥΠΙΔΗ ΟΕ
• SATNAM RAJ
• ΡΟΥΣΣΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ
• ΚΑΚΑΒΑΣ ΒΛΑΣΙΟΣ
• TASIN SK RAKIN ABSAR
• ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ ΣΙΑ ΕΕ
• ΛΟΒΕΡΔΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ
• ISLAM SIRAZUL
• ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
• ASMA ASMA