Τα ΝΕΑ - Τεχνολογία

Σε γενικές γραμμές συμφωνώ ότι άλλοι μπορούν και θα πάρουν τη θέση των ΗΠΑ στην παγκόσμια ηγεσία. Αν και η ηγεσία των ΗΠΑ στην οργάνωση της μεταπολεμικής τάξης υπήρξε σημαντική, έχει επίσης υπερτονιστεί από ευνοϊκά διακείμενους δυτικούς αναλυτές, ενώ η συνεισφορά της Ευρωπαϊκής Ενωσης, της Αυστραλίας, του Καναδά και χωρών του Παγκόσμιου Νότου, όπως η Ινδία, αξίζουν μεγαλύτερη προσοχή. Στην πραγματικότητα, η αμερικανική ηγεσία ήταν πάντα επιλεκτική και εξυπηρετούσε ιδία συμφέροντα, ενώ είχε ήδη αρχίσει να φθίνει πριν από την πρώτη προεδρία Τραμπ.

Ακόμη και στην ακμή της μεταπολεμικής τους ηγεσίας, οι ΗΠΑ απέφυγαν να ενταχθούν σε σημαντικές πολυμερείς συμφωνίες, όπως η Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, την οποία αρνούνται να επικυρώσουν, και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, το οποίο έχουν επιχειρήσει ενεργά να υπονομεύσουν. Ούτε υπήρξαν ιδρυτικό συμβαλλόμενο μέρος σε εμβληματικά διεθνή κείμενα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως το Διεθνές Σύμφωνο Ατομικών και Πολιτικών Δικαιωμάτων του 1966. Ετσι, ενώ οι ΗΠΑ κατά καιρούς ηγήθηκαν, σε άλλες περιπτώσεις ακολούθησαν.

Αναμφίβολα, οι ΗΠΑ παραμένουν η ισχυρότερη δύναμη στον κόσμο σε στρατιωτικό, οικονομικό και τεχνολογικό επίπεδο. Ομως η ισχύς δεν ταυτίζεται με την ηγεσία. Η Κίνα είναι ήδη ηγέτιδα στο εμπόριο και τις υποδομές, η ΕΕ ηγείται στην αναπτυξιακή βοήθεια και στην προάσπιση της τάξης που βασίζεται σε κανόνες, ενώ οι BRICS+ πρωτοστατούν στην προώθηση εναλλακτικών θεσμών παγκόσμιας διακυβέρνησης για την ανάπτυξη.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ενώ η παγκόσμια διακυβέρνηση ωφελείται από την υποστήριξη των ΗΠΑ, ο μετασχηματισμός τους σε καταστροφική δύναμη δεν προμηνύει απαραίτητα την κατάρρευση της παγκόσμιας τάξης.

Amazon και drones δεν θα συναντηθούν σύντομα στους ιταλικούς ουρανούς, καθώς η εταιρεία αποφάσισε να παγώσει το φιλόδοξο πρόγραμμα παραδόσεων Prime Air. Το σχέδιο, που είχε παρουσιαστεί ως τεχνολογικό άλμα για το ηλεκτρονικό εμπόριο, αναβάλλεται επ’ αόριστον, με την ίδια την εταιρεία να παραδέχεται ότι «δεν υπάρχουν οι απαραίτητες συνθήκες» για να προχωρήσει.

Την αναστολή γνωστοποίησε η ιταλική Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (Enac), ανακοινώνοντας ότι η Amazon απέσυρε την αίτηση πιστοποίησης χειριστή για την Ιταλία. Το πιλοτικό έργο επρόκειτο να ξεκινήσει στο Σαν Σάλβο, στην περιφέρεια Αμπρούτσο, καθιστώντας τη χώρα την πρώτη στην Ευρωπαϊκή Ένωση –και τρίτη παγκοσμίως μετά τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο– όπου θα πραγματοποιούνταν εμπορικές παραδόσεις με drones.

Οι λόγοι πίσω από την απόφαση

Η εξέλιξη αιφνιδίασε τις ιταλικές αρχές. Σύμφωνα με την Enac, η Amazon επικαλέστηκε λόγους εταιρικής πολιτικής, αλλά και τις πρόσφατες οικονομικές και δικαστικές περιπέτειες του ομίλου. Στο επίκεντρο βρίσκεται η συμφωνία με το ιταλικό Δημόσιο για την καταβολή 511 εκατ. ευρώ, προκειμένου να κλείσει μια μεγάλη φορολογική υπόθεση.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η εισαγγελία του Μιλάνου αποδίδει στην εταιρεία εμπλοκή σε εκτεταμένη φοροδιαφυγή, που σχετίζεται με ΦΠΑ ο οποίος φέρεται να μην αποδόθηκε από Κινέζους πωλητές που δραστηριοποιούνται μέσω της πλατφόρμας της.

Η θέση της Amazon

Η εταιρεία κάνει λόγο για «στρατηγική αναθεώρηση». Σε επίσημη ανακοίνωση αναφέρει ότι, παρά τη θετική συνεργασία με τις ιταλικές αεροπορικές αρχές, το επιχειρηματικό και θεσμικό περιβάλλον δεν ευνοεί προς το παρόν την υλοποίηση ενός έργου με μακροπρόθεσμο ορίζοντα όπως το Prime Air.

Παράλληλα, υπογραμμίζει τη σημασία της παρουσίας της στην Ιταλία, επισημαίνοντας επενδύσεις άνω των 25 δισ. ευρώ την τελευταία 15ετία και περισσότερους από 19.000 εργαζομένους σε πάνω από 60 εγκαταστάσεις.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Αβεβαιότητα και νέα καθυστέρηση

Πληροφορίες αναφέρουν ότι η απόφαση ελήφθη αιφνιδιαστικά στις αρχές Δεκεμβρίου, όταν ανώτατο στέλεχος της Amazon ενημέρωσε την Enac για την άμεση διακοπή του προγράμματος. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η εταιρεία συνέδεσε την επιλογή αυτή με τη φορολογική διαμάχη στο Μιλάνο και το κλίμα αβεβαιότητας που αυτή προκάλεσε.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Παρά το «στοπ», οι δίαυλοι επικοινωνίας με την ιταλική κυβέρνηση παραμένουν ανοιχτοί, με στόχο την εκτόνωση της έντασης και την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης. Ωστόσο, το χρονοδιάγραμμα έχει πλέον ανατραπεί πλήρως: οι πρώτες παραδόσεις με drones, που είχαν μετατεθεί για την άνοιξη του 2026 λόγω γραφειοκρατικών και νομικών ζητημάτων, φαίνονται τώρα πιο μακρινές από ποτέ.

Το όραμα των ιπτάμενων δεμάτων παραμένει ενεργό στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο. Στην Ιταλία, όμως, προσγειώνεται ανώμαλα, δείχνοντας ότι η τεχνολογία από μόνη της δεν αρκεί χωρίς σταθερό θεσμικό και οικονομικό περιβάλλον.

Οι επιπτώσεις της εξωτερικής πολιτικής του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Αν και ο ρόλος της Αμερικής ως θεματοφύλακα της διεθνούς τάξης που βασίζεται σε κανόνες δεν υπήρξε ποτέ τόσο απλός όσο πιστεύουν οι υποστηρικτές του, τουλάχιστον αντιπροσώπευε ένα ιδανικό βάσει του οποίου μπορούσαν να διαμορφώνονται προσδοκίες και να αξιολογούνται οι επιτυχίες και οι αποτυχίες της παγκόσμιας διακυβέρνησης. Ομως, από την επιστροφή του Τραμπ, αυτό – όπως και τόσα άλλα – έχει παραμεριστεί, προσδίδοντας νέα αίσθηση κατεπείγοντος σε ερωτήματα που σιγόβραζαν εδώ και καιρό.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί να έκαναν περισσότερα από κάθε άλλη χώρα για τη δημιουργία των συνθηκών ισχυρής οικονομικής ανάπτυξης και σχετικής ειρήνης μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά τίποτα δεν διαρκεί για πάντα. Ποιες εναλλακτικές υπάρχουν απέναντι στην ηγεσία των ΗΠΑ στους τομείς της οικονομίας και της ασφάλειας; Υπάρχουν τομείς στους οποίους η Αμερική παραμένει αναντικατάστατη; Για να αποκτήσουμε μια εικόνα του τι μπορεί να ακολουθήσει, ζητήσαμε από τους συνεργάτες μας να τοποθετηθούν ως προς την ακόλουθη δήλωση: «Καθώς η Αμερική αποσύρεται από την παγκόσμια ηγεσία, άλλοι μπορούν και θα πάρουν τη θέση της».

Η Ουάσιγκτον εξυπηρετούσε πάντα ιδία συμφέροντα

Σε γενικές γραμμές συμφωνώ ότι άλλοι μπορούν και θα πάρουν τη θέση των ΗΠΑ στην παγκόσμια ηγεσία. Αν και η ηγεσία των ΗΠΑ στην οργάνωση της μεταπολεμικής τάξης υπήρξε σημαντική, έχει επίσης υπερτονιστεί από ευνοϊκά διακείμενους δυτικούς αναλυτές, ενώ η συνεισφορά της Ευρωπαϊκής Ενωσης, της Αυστραλίας, του Καναδά και χωρών του Παγκόσμιου Νότου, όπως η Ινδία, αξίζουν μεγαλύτερη προσοχή. Στην πραγματικότητα, η αμερικανική ηγεσία ήταν πάντα επιλεκτική και εξυπηρετούσε ιδία συμφέροντα, ενώ είχε ήδη αρχίσει να φθίνει πριν από την πρώτη προεδρία Τραμπ.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ακόμη και στην ακμή της μεταπολεμικής τους ηγεσίας, οι ΗΠΑ απέφυγαν να ενταχθούν σε σημαντικές πολυμερείς συμφωνίες, όπως η Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, την οποία αρνούνται να επικυρώσουν, και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, το οποίο έχουν επιχειρήσει ενεργά να υπονομεύσουν. Ούτε υπήρξαν ιδρυτικό συμβαλλόμενο μέρος σε εμβληματικά διεθνή κείμενα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως το Διεθνές Σύμφωνο Ατομικών και Πολιτικών Δικαιωμάτων του 1966. Ετσι, ενώ οι ΗΠΑ κατά καιρούς ηγήθηκαν, σε άλλες περιπτώσεις ακολούθησαν.

Αναμφίβολα, οι ΗΠΑ παραμένουν η ισχυρότερη δύναμη στον κόσμο σε στρατιωτικό, οικονομικό και τεχνολογικό επίπεδο. Ομως η ισχύς δεν ταυτίζεται με την ηγεσία. Η Κίνα είναι ήδη ηγέτιδα στο εμπόριο και τις υποδομές, η ΕΕ ηγείται στην αναπτυξιακή βοήθεια και στην προάσπιση της τάξης που βασίζεται σε κανόνες, ενώ οι BRICS+ πρωτοστατούν στην προώθηση εναλλακτικών θεσμών παγκόσμιας διακυβέρνησης για την ανάπτυξη.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Ενώ η παγκόσμια διακυβέρνηση ωφελείται από την υποστήριξη των ΗΠΑ, ο μετασχηματισμός τους σε καταστροφική δύναμη δεν προμηνύει απαραίτητα την κατάρρευση της παγκόσμιας τάξης.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Οι παίκτες και το στοίχημα της Αφρικής

Η Αφρική υπήρξε ιστορικά πεδίο στρατηγικού ανταγωνισμού μεταξύ παγκόσμιων δυνάμεων, πολλές από τις οποίες εκμεταλλεύονται την υποχώρηση της Αμερικής από τη διεθνή ηγεσία. Μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, οι ΗΠΑ δημιούργησαν τη Διοίκηση Αφρικής για την παρακολούθηση εξτρεμιστικών ομάδων, εγκαθιδρύοντας στρατιωτική παρουσία σε καμιά δεκαριά αφρικανικές χώρες. Πιο πρόσφατα, επιχείρησαν να αναχαιτίσουν τις προσπάθειες της Κίνας να ελέγξει την προμήθεια κρίσιμων ορυκτών και μετάλλων της Αφρικής – βασικών συστατικών των τεχνολογιών του μέλλοντος. Παρ’ όλα αυτά, η Κίνα παραμένει ένας από τους μεγαλύτερους εμπορικούς εταίρους της Αφρικής. Το 2024, το εμπόριο με την Κίνα έφθασε τα 295 δισ. δολάρια – τέσσερις φορές περισσότερο από το εμπόριο της Αφρικής με τις ΗΠΑ. Και αυτό πριν ακόμη η κυβέρνηση Τραμπ αρχίσει να επιβάλλει δασμούς σε αφρικανικά προϊόντα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Αν και οι ΗΠΑ πρόσφατα ανέλαβαν ειρηνευτικές πρωτοβουλίες στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, αυτές θα πρέπει να ερμηνευθούν ως αντίδραση στην κυριαρχία της Κίνας στον εξορυκτικό τομέα της χώρας. Η αμερικανική εταιρεία KoBold Metals υπέγραψε πρόσφατα συμφωνία ύψους 1 δισ. δολαρίων για επενδύσεις στα κοιτάσματα λιθίου της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό.

Η ΕΕ παραμένει επίσης σημαντικός παίκτης στην Αφρική, με διμερές εμπόριο που ανήλθε στα 355 δισ. ευρώ (410 δισ. δολάρια) το 2024. Ομως έχουν αναδυθεί και άλλοι παίκτες. Ετσι, παρά την πολυπλοκότητα της κατάστασης, ένα πράγμα είναι σαφές: πολλοί είναι πρόθυμοι να δοκιμάσουν τα παπούτσια της Αμερικής για να δουν αν τους ταιριάζουν.

«Κλιματική απάτη» και ορυκτά καύσιμα

Αφού δεν έστειλαν κανέναν εκπρόσωπο στη φετινή Διάσκεψη του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή (COP30) στη Βραζιλία, οι ΗΠΑ θα αποχωρήσουν πλήρως από τη Συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα τον Ιανουάριο. Ευτυχώς, η επιτυχία των παγκόσμιων διαπραγματεύσεων για το κλίμα είναι πιθανότερη χωρίς τις ΗΠΑ παρά με αυτές. Μακριά από το να επιδείξει οποιαδήποτε ηγεσία στο ζήτημα, η Αμερική προσπαθεί να εξαναγκάσει άλλες χώρες να εγκαταλείψουν την «κλιματική απάτη» και να διπλασιάσουν τη χρήση ορυκτών καυσίμων.

Θα καλύψουν όμως άλλοι το κενό; Η κορυφαία προτεραιότητα στην COP30 ήταν η εφαρμογή προηγούμενων δεσμεύσεων, αλλά μέχρι την ημέρα έναρξης, στις 10 Νοεμβρίου, μόνο 112 από τις 194 χώρες είχαν καταθέσει επικαιροποιημένα σχέδια μείωσης των εκπομπών έως το 2035. Ακόμη και η ΕΕ δεν υπέβαλε το δικό της παρά την τελευταία στιγμή. Αν και στο παρελθόν έχει επιδείξει ηγεσία στο κλίμα, με την καθυστέρηση αυτή αποκαλύπτει τις αυξανόμενες διαφωνίες μεταξύ των κρατών-μελών σχετικά με το επίπεδο των φιλοδοξιών τους. Επιπλέον, η χλιαρή στήριξη της Ευρώπης στη χρηματοδότηση των αναπτυσσόμενων χωρών περιορίζει περαιτέρω τον ηγετικό της ρόλο.

Στο μεταξύ, η φετινή διοργανώτρια χώρα, η Βραζιλία, αξιοποίησε τις διπλωματικές της δεξιότητες για να ταρακουνήσει μια διαδικασία COP που έχει καταστεί ολοένα και πιο συγκρουσιακή και αναποτελεσματική.  Τέλος, μία θετική εξέλιξη φέτος ήταν η συνεχιζόμενη εντυπωσιακή ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και των βιομηχανιών που βασίζονται σε αυτές, όπως τα ηλεκτρικά οχήματα.

Τα διδάγματα των ΗΠΑ στους Κινέζους

Διαφωνώ με την άποψη ότι άλλοι μπορούν και θα πάρουν τη θέση των ΗΠΑ στην παγκόσμια ηγεσία καθώς οι τελευταίες αποσύρονται από αυτήν. Ας εξετάσουμε την Κίνα, τη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου και κορυφαία βιομηχανική υπερδύναμη. Σαφώς σκοπεύει να επωφεληθεί από την εσωστρεφή στάση της Αμερικής, αλλά προτεραιότητά της είναι η οικοδόμηση εγχώριας οικονομικής ανθεκτικότητας. Οσον αφορά την επέκταση της παγκόσμιας επιρροής της – ιδίως μεταξύ μη δυτικών χωρών – η Κίνα είναι ιδιαίτερα επιλεκτική. Παρότι έχει αξιοποιήσει την απρόβλεπτη προσέγγιση του Τραμπ στο εμπόριο και τη διπλωματία, διστάζει να αναβαθμίσει τον ρόλο της ως παγκόσμιου εγγυητή ασφάλειας. Το δυνατό της σημείο είναι η οικονομική κρατική στρατηγική, την οποία ασκεί μέσω εμπορίου, επενδύσεων και – προσφάτως – ελέγχου εξαγωγών.

Εχοντας παρακολουθήσει επί πολλά χρόνια την αμερικανική συμπεριφορά και χάραξη πολιτικής, οι κινέζοι ηγέτες γνωρίζουν ότι η ανάδειξη σε παγκόσμια υπερδύναμη θα τους ενέπλεκε σε περιφερειακές συγκρούσεις που θα προτιμούσαν να αποφύγουν. Ισως το βαθύτερο μάθημα που έχουν αντλήσει να μην αφορά όσα έκανε η Αμερική, αλλά όσα απέτυχε να κάνει. Γι’ αυτό και η κινεζική εξωτερική πολιτική παραμένει άσκηση προσεκτικής στάθμισης. Παρά τη φλογερή ρητορική για την Ταϊβάν ή τη Νότια Σινική Θάλασσα, το Πεκίνο υπήρξε προσεκτικό ώστε να αποφύγει την άμεση εμπλοκή σε πολέμους που δεν μπορεί να ελέγξει.

Οι ΗΠΑ δίδαξαν στην Κίνα ότι είναι προτιμότερο να διαιτητεύεις σε συγκρούσεις από απόσταση παρά να τις διεξάγεις εκ του σύνεγγυς.

Η εικόνα του καιρού που διαμορφώνεται για την αλλαγή του χρόνου δείχνει πλέον ξεκάθαρα μια μετατόπιση των προγνωστικών προς ένα ψυχρό, αλλά γενικά ήπιο σκηνικό, χωρίς έντονα ή αξιόλογα φαινόμενα, σύμφωνα με νέα ανάρτηση του μετεωρολόγου, Θοδωρή Κολυδά. Τα τρία βασικά προγνωστικά μοντέλα – ICON, GFS και ECMWF – συγκλίνουν στο γενικό μοτίβο, με τις όποιες διαφορές να εντοπίζονται κυρίως στις θερμοκρασιακές λεπτομέρειες και όχι στη συνολική εξέλιξη του καιρού.

Κοινός παρονομαστής και των τριών σεναρίων είναι η απουσία οργανωμένου βαρομετρικού χαμηλού πάνω από τη χώρα. Οι ατμοσφαιρικές πιέσεις παραμένουν σχετικά υψηλές, γεγονός που δεν ευνοεί την ανάπτυξη μετωπικών συστημάτων. Έτσι, τα φαινόμενα περιορίζονται σημαντικά τόσο σε έκταση όσο και σε ένταση. Όπου εκδηλωθούν βροχές, θα είναι ασθενείς και σποραδικές, με αυξημένη πιθανότητα σε περιοχές του ανατολικού και νοτιοανατολικού Αιγαίου και κυρίως στην Κρήτη.

Το μοντέλο ICON παρουσιάζει το πιο «στεγνό» σενάριο, με περιορισμένη υγρασία και ελάχιστες βροχοπτώσεις, οι οποίες εντοπίζονται σχεδόν αποκλειστικά στα ανατολικά θαλάσσια τμήματα. Η έμφαση δίνεται στη σταθερότητα της ατμόσφαιρας και στη νυχτερινή πτώση της θερμοκρασίας, χωρίς όμως αξιόλογη καιρική δραστηριότητα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Το GFS εμφανίζεται σαφώς πιο φειδωλό ως προς τον υετό σε σχέση με προηγούμενες προγνώσεις, επιβεβαιώνοντας την τάση για περιορισμό των φαινομένων. Παραμένει, ωστόσο, το πιο ψυχρό μοντέλο, επιμένοντας σε χαμηλότερες ελάχιστες θερμοκρασίες, ιδιαίτερα στα ηπειρωτικά και στις κλειστές πεδινές περιοχές της βόρειας και κεντρικής χώρας. Πρόκειται για ένα σενάριο έντονης ψύχρας, χωρίς όμως συνοδευτικά φαινόμενα.

Το ECMWF κινείται στη «μέση λύση», προσφέροντας την πιο ισορροπημένη εικόνα. Διατηρεί ασθενή και περιορισμένα φαινόμενα στο νότιο και ανατολικό Αιγαίο, ενώ εμφανίζεται πιο μετριοπαθές ως προς τις ελάχιστες θερμοκρασίες, αποφεύγοντας τις πιο ακραίες ψυχρές τιμές του GFS.

Συνολικά, η σύγκλιση των προγνωστικών μοντέλων οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η αλλαγή του χρόνου θα γίνει με κρύο, αλλά χωρίς σοβαρές καιρικές εξάρσεις. Το ενδιαφέρον μετατοπίζεται πλέον στο πόσο αισθητή θα είναι η ψύχρα κατά τη διάρκεια της νύχτας και τις πρώτες ώρες της νέας χρονιάς και όχι στο ενδεχόμενο έντονων φαινομένων. Ένα καθαρά χειμωνιάτικο, αλλά ήρεμο σκηνικό, όπου ο καιρός θα κριθεί κυρίως από τη θερμοκρασία και όχι από τη βροχή ή το χιόνι.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Από αύριο, Δευτέρα, αναμένεται ακόμη πιο σαφής και επιχειρησιακά χρήσιμη εικόνα για τις καιρικές συνθήκες, αναφέρει καταλήοντας ο κ. Κολυδάς.

Δείτε ολόκληρη την ανάρτηση Κολυδά: Ο καιρός σήμερα: Θυελλώδεις άνεμοι και πτώση θερμοκρασίας 

Ισχυροί άνεμοι και πτώση της θερμοκρασίας είναι τα κύρια χαρακτηριστικά του καιρού σήμερα, Κυριακή 28 Δεκεμβρίου 2025, σύμφωνα με την πρόγνωση της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας (ΕΜΥ).

Πολύ ενισχυμένοι βορειοδυτικοί άνεμοι αναμένονται στην κεντρική Μακεδονία –συμπεριλαμβανομένης της Θεσσαλονίκης– και στις Σποράδες, όπου θα φτάσουν τα 8 με 9 μποφόρ.

Γενική εικόνα

Ο καιρός θα είναι γενικά αίθριος, με λίγες τοπικές νεφώσεις στα νησιά του Ιονίου, την Πελοπόννησο, τη Θράκη, τα νησιά του Αιγαίου και την Κρήτη. Από το απόγευμα οι νεφώσεις στα νότια και νησιωτικά τμήματα θα αυξηθούν, με πιθανότητα για ασθενείς τοπικές βροχές.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Οι άνεμοι θα πνέουν δυτικοί-βορειοδυτικοί 4 με 6 μποφόρ, ενώ από το μεσημέρι θα στραφούν σε βόρειους-βορειοδυτικούς και θα ενισχυθούν, φτάνοντας τα 8 με 9 μποφόρ σε περιοχές της κεντρικής Μακεδονίας και των Σποράδων.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 10 έως 18 βαθμούς Κελσίου, με χαμηλότερες τιμές στα βόρεια. Παγετός θα σημειωθεί νωρίς το πρωί στα κεντρικά και βόρεια ηπειρωτικά.

Αναλυτική πρόγνωση ανά περιοχή

Μακεδονία και Θράκη: Σχεδόν αίθριος καιρός, με τοπικές νεφώσεις στη Θράκη έως το μεσημέρι. Οι άνεμοι θα ενισχυθούν σημαντικά, φτάνοντας τοπικά τα 8 με 9 μποφόρ στην κεντρική Μακεδονία. Θερμοκρασία από 1 έως 12 βαθμούς, χαμηλότερη στη δυτική Μακεδονία.

Νησιά Ιονίου, Ήπειρος, Δυτική Στερεά και Δυτική Πελοπόννησος: Σχεδόν αίθριος καιρός με λίγες νεφώσεις, που το απόγευμα στο νότιο Ιόνιο θα αυξηθούν, προκαλώντας ασθενείς τοπικές βροχές. Άνεμοι βορειοδυτικοί έως 6 μποφόρ. Θερμοκρασία από 4 έως 16 βαθμούς.

Θεσσαλία, Ανατολική Στερεά, Εύβοια, Ανατολική Πελοπόννησος: Γενικά αίθριος καιρός, με παροδικές νεφώσεις στην Πελοπόννησο και πιθανή ασθενή βροχή στη Σκύρο από το απόγευμα. Οι άνεμοι θα ενισχυθούν σημαντικά στις Σποράδες, φτάνοντας τα 8 με 9 μποφόρ.

Κυκλάδες και Κρήτη: Νεφώσεις παροδικά αυξημένες, με ασθενείς τοπικές βροχές από το απόγευμα. Οι άνεμοι θα στραφούν σε βόρειους έως 6 μποφόρ. Θερμοκρασία από 9 έως 17 βαθμούς.

Νησιά Ανατολικού Αιγαίου και Δωδεκάνησα: Λίγες νεφώσεις που θα αυξηθούν από το απόγευμα, με πιθανές ασθενείς βροχές. Άνεμοι βορειοδυτικοί έως 7 μποφόρ. Θερμοκρασία από 8 έως 17 βαθμούς.

Αττική: Σχεδόν αίθριος καιρός με λίγες νεφώσεις το πρωί. Οι άνεμοι θα στραφούν σε βόρειους και το βράδυ στα ανατολικά θα φτάσουν τα 6 μποφόρ. Θερμοκρασία από 5 έως 16 βαθμούς.

Θεσσαλονίκη: Σχεδόν αίθριος καιρός. Οι βόρειοι-βορειοδυτικοί άνεμοι θα ενισχυθούν έως 8 μποφόρ στον Θερμαϊκό. Θερμοκρασία από 3 έως 11 βαθμούς.

Πρόγνωση για τις επόμενες ημέρες

Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου: Γενικά αίθριος καιρός με λίγες τοπικές νεφώσεις στο Αιγαίο, την Κρήτη και το νότιο Ιόνιο. Οι άνεμοι θα εξασθενήσουν σταδιακά, ενώ η θερμοκρασία θα σημειώσει μικρή πτώση. Παγετός αναμένεται στα κεντρικά και βόρεια ηπειρωτικά.

Τρίτη 30 Δεκεμβρίου: Νεφώσεις που θα αυξηθούν και θα δώσουν σποραδικές βροχές στα δυτικά, νότια και νησιωτικά τμήματα. Πιθανές καταιγίδες στο Ιόνιο και το ανατολικό Αιγαίο. Μικρή άνοδος της θερμοκρασίας κυρίως στα ανατολικά και βόρεια.

Τετάρτη 31 Δεκεμβρίου (Παραμονή Πρωτοχρονιάς): Τοπικές βροχές στα ανατολικά και νότια, μεμονωμένες καταιγίδες στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και την Κρήτη. Λίγα χιόνια στα ορεινά και ημιορεινά. Πτώση της θερμοκρασίας και παγετός στα ηπειρωτικά.

Νέο επίδομα έως 3.000 ευρώ για κάθε παιδί προβλέπεται στο άρθρο 171 του τέταρτου βιβλίου του νέου νομοσχεδίου για τον Κώδικα Λειτουργίας της Αυτοδιοίκησης, το οποίο αναμένεται να τεθεί σύντομα σε δημόσια διαβούλευση. Σύμφωνα με τη ρύθμιση, οι δήμοι θα έχουν τη δυνατότητα να χορηγούν εφάπαξ επίδομα γέννησης έως 3.000 ευρώ για κάθε παιδί μόνιμων κατοίκων και δημοτών, υπό προϋποθέσεις που θα καθορίζονται με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου.

Όπως αναφέρεται στην παράγραφο 4 του άρθρου, επιτρέπεται η χορήγηση εφάπαξ χρηματικού βοηθήματος σε περιπτώσεις γέννησης τέκνου μόνιμων κατοίκων και δημοτών. Το ποσό δεν μπορεί να υπερβαίνει τις τρεις χιλιάδες ευρώ ανά παιδί, ενώ οι λεπτομέρειες εφαρμογής θα καθορίζονται από το εκάστοτε δημοτικό συμβούλιο.

Στο επόμενο άρθρο, το 172, ορίζεται ότι το συγκεκριμένο βοήθημα θα είναι αφορολόγητο και ακατάσχετο. Δεν θα υπόκειται σε κρατήσεις, ούτε θα συμψηφίζεται με βεβαιωμένες οφειλές προς το Δημόσιο, ασφαλιστικά ταμεία, δήμους, περιφέρειες ή πιστωτικά ιδρύματα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Επιπλέον, το ποσό δεν θα υπολογίζεται στα εισοδηματικά όρια για την καταβολή άλλων κοινωνικών ή προνοιακών παροχών, ενισχύοντας έτσι ουσιαστικά τη στήριξη των οικογενειών με νεογέννητα παιδιά.

Η Μπριζίτ Μπαρντό, μία από τις μεγαλύτερες διεθνείς σταρ που σημάδεψαν τον 20ό αιώνα με την κινηματογραφική της παρουσία, την εμφάνιση και το απαράμιλλο σεξ απίλ, είχε επισκεφθεί την Ελλάδα τον Αύγουστο του 1969.

Στις 11 Αυγούστου 1969, η Μπαρντό έφτασε στην Αθήνα με πτήση της Air France, συνοδευόμενη από τον σύντροφό της και δύο Γαλλίδες φίλες. Προορισμός τους ήταν ο «Αστέρας» Βουλιαγμένης, όπου πέρασαν ολιγοήμερες διακοπές.

Τα περιοδικά της εποχής αφιέρωσαν εκτενή ρεπορτάζ στην άφιξή της και στην εντυπωσιακή εμφάνισή της με ροζ καρό μπικίνι και τεράστιο καπέλο, που προκάλεσε κυριολεκτικά «σεισμό» στην παραλία. Λίγες ημέρες αργότερα αναχώρησε για σύντομη κρουαζιέρα στα ελληνικά νησιά με πολυτελές ιστιοφόρο, ενώ οι δημοσιογράφοι προσπαθούσαν να την απαθανατίσουν, ακόμη και από τα κατάρτια των καϊκιών.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Σε μία από τις φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν την εποχή εκείνη, η Μπαρντό διασκεδάζει στη θρυλική Λαγουδέρα της Ύδρας, παρέα με φίλους και γνωστό έλληνα δημοσιογράφο.

Άλλη μια φωτογραφία της προκάλεσε σχόλια. Κατά την διάρκεια της παραμονής της στον Αστέρα, η σταρ πήγε για βόλτα στην Πλάκα, όπου και περπάτησε ξυπόλητη.

Η Αργυρώ Μπαρμπαρίγου μας προτείνει ένα λαχταριστό χοιρινό με σελινόριζες αυγολέμονο για το πρωτοχρονιάτικο τραπέζι. Μάθετε βήμα-βήμα τη σημερινή συνταγή της αγαπημένης σεφ στην κουζίνα του «Χαμογέλα και Πάλι!» και ετοιμαστείτε για πεντανόστιμες γιορτινές στιγμές.

Ακολουθήστε τις οδηγίες της σεφ και απολαύστε κάθε μπουκιά!

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν δήλωσε ότι η Ουκρανία δεν επιδιώκει την ειρήνη και προειδοποίησε πως, εάν το Κίεβο δεν επιθυμεί ειρηνική επίλυση της σύγκρουσης, η Μόσχα θα επιτύχει τους στόχους της με τη βία. Από την πλευρά του, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ τόνισε ότι ενδεχόμενη ανάπτυξη Ευρωπαίων στρατιωτών στην Ουκρανία θα τους καταστήσει νόμιμους στόχους για τη Ρωσία.

Οι δηλώσεις του Πούτιν, που μεταδόθηκαν από το πρακτορείο ειδήσεων TASS, έγιναν μετά από μεγάλη ρωσική επίθεση με drones και πυραύλους. Η επίθεση αυτή προκάλεσε την αντίδραση του Ουκρανού προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο οποίος υπογράμμισε ότι η Ρωσία δείχνει την πρόθεσή της να συνεχίσει τον πόλεμο, ενώ το Κίεβο επιδιώκει την ειρήνη.

Ο Ζελένσκι αναμένεται να συναντηθεί σήμερα με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στη Φλόριντα, σε μια προσπάθεια αναζήτησης λύσης στη σύγκρουση που ξεκίνησε πριν από σχεδόν τέσσερα χρόνια με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ο Λευκός Οίκος δεν απάντησε άμεσα σε αίτημα για σχόλιο σχετικά με τις νέες δηλώσεις του Ρώσου προέδρου.

Ρωσικοί ισχυρισμοί για προέλαση στο Ντονέτσκ και στη Ζαπορίζια

Σύμφωνα με το Κρεμλίνο, Ρώσοι διοικητές ενημέρωσαν τον Πούτιν κατά τη διάρκεια επιθεώρησης ότι οι δυνάμεις της Μόσχας κατέλαβαν τις πόλεις Μίρνοχραντ, Ροντίνσκε και Αρτεμίφκα στην περιφέρεια Ντονέτσκ, καθώς και τις Χουλιαϊπόλε και Στεπνόχιρσκ στη Ζαπορίζια. Οι πληροφορίες αναρτήθηκαν στην εφαρμογή Telegram.

Ο ουκρανικός στρατός απέρριψε ως ψευδείς τους ρωσικούς ισχυρισμούς για κατάληψη των περιοχών Χουλιαϊπόλε και Μίρνοχραντ. Η κατάσταση στα δύο μέτωπα χαρακτηρίζεται «δύσκολη», ωστόσο οι «αμυντικές επιχειρήσεις» συνεχίζονται, σύμφωνα με ανακοίνωση του γενικού επιτελείου των ενόπλων δυνάμεων της Ουκρανίας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Η νότια διοίκηση των ουκρανικών δυνάμεων ανέφερε στο Telegram ότι «σφοδρές μάχες» διεξάγονται στη Χουλιαϊπόλε, προσθέτοντας πως «ένα σημαντικό τμήμα της πόλης παραμένει υπό τον έλεγχο των Δυνάμεων Άμυνας της Ουκρανίας».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Δυσκολίες στην επιβεβαίωση των πληροφοριών

Η επιβεβαίωση των εξελίξεων στο πεδίο παραμένει δύσκολη, καθώς η πρόσβαση είναι περιορισμένη και οι πληροφορίες ελέγχονται αυστηρά και από τις δύο πλευρές. Οι γραμμές του μετώπου αλλάζουν συχνά, ενώ τα διεθνή ΜΜΕ βασίζονται σε δορυφορικές εικόνες και πλάνα γεωεντοπισμού που συχνά φτάνουν με καθυστέρηση.

Νέες δηλώσεις Λαβρόφ

Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε σήμερα ότι οι ρωσικές δυνάμεις έχουν θέσει υπό τον έλεγχό τους τους οικισμούς Χουλιαϊπόλε, Μίρνοχραντ, Αρτεμίφκα, Ροντίνσκε και Βίλνε στην περιφέρεια Ντονέτσκ, καθώς και το Στεπνόχιρσκ στη Ζαπορίζια.

Ο Λαβρόφ επανέλαβε, μέσω του πρακτορείου TASS, ότι η ανάπτυξη ευρωπαϊκών στρατευμάτων στην Ουκρανία θα τα καταστήσει «νόμιμους στόχους» για τη Ρωσία. Παράλληλα, κατηγόρησε Ευρωπαίους πολιτικούς ότι καθοδηγούνται από «φιλοδοξίες» στις σχέσεις τους με το Κίεβο και ότι αγνοούν τόσο τον ουκρανικό λαό όσο και τους ίδιους τους πολίτες τους.

Το πρώτο έτος της δεύτερης θητείας του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχει επιφέρει βαρύ πλήγμα στο κράτος δικαίου. Η δεύτερη κυβέρνησή του αρνείται να δεσμευτεί από τους νόμους που ψηφίζει το Κογκρέσο. Το ρητορικό θεμέλιο είναι ο ισχυρισμός του Τραμπ ότι έχει λαϊκή «εντολή» με την (οριακή) εκλογική νίκη του τον Νοέμβριο του 2024. Παρότι στο πλαίσιο του συνταγματικού συστήματος των ΗΠΑ οι πρόεδροι ασκούν εξουσία εντός των ορίων που θέτουν οι νόμοι της χώρας, η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να διαλύσει και τους δύο πυλώνες του κράτους δικαίου – την προβλεψιμότητα που υποτίθεται ότι διασφαλίζει το γραπτό, θεσπισμένο δίκαιο και την αρχή ότι οι αξιωματούχοι δεσμεύονται από αυτό το σύνολο κανόνων όσο και οι απλοί πολίτες.

Η ρητορική Τραμπ περί «εντολής» αποτελεί χρήσιμο σημείο εκκίνησης για να σκεφτούμε τι μας περιμένει. Τα κεντρικά ερωτήματα που θα διαμορφώσουν όχι μόνο τη δεύτερη διακυβέρνησή του, αλλά και τις ολοένα και πιο ζοφερές προοπτικές της αμερικανικής δημοκρατίας, θα εξαρτηθούν από το πόσο μακριά θα ωθήσει ο πρόεδρος αυτόν τον ισχυρισμό.

Παράγοντες διευκόλυνσης

Για να δοθεί απάντηση, πρέπει να εξετάσουμε πώς το όραμα μιας απεριόριστης εντολής έχει χρησιμοποιηθεί έως τώρα για να αποδομήσει το κράτος δικαίου. Η ιστορία αφορά λιγότερο τον ίδιο τον πρόεδρο και περισσότερο τα άλλα θεσμικά όργανα, που υποτίθεται ότι λειτουργούν ως αντίβαρα στην εκτελεστική εξουσία. Ασφαλώς η κυβέρνηση Τραμπ αντιμετωπίζει ελάχιστη εποπτεία ή αντίσταση από το Κογκρέσο υπό τον έλεγχο των Ρεπουμπλικανών. Ωστόσο ο σημαντικότερος ίσως παράγοντας που επιτρέπει την ασυδοσία του προέδρου είναι το Ανώτατο Δικαστήριο. Σε 21 από τις 23 εφέσεις που υπέβαλε στους πρώτους εννέα μήνες της θητείας της η κυβέρνηση Τραμπ εκτός των συνήθων οδών δικαστικού ελέγχου, το Δικαστήριο επικύρωσε την εξουσία του προέδρου να ενεργεί, συχνά παρά την ισχύουσα νομοθεσία, μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης. Η ανοχή του Δικαστηρίου σε μια προεδρία που λειτουργεί απροκάλυπτα εκτός νόμου είναι κάτι πρωτοφανές στην ιστορία των ΗΠΑ.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Είναι πιθανό ότι τα επόμενα ένα έως δύο χρόνια οι νομικοί του προέδρου (όπως πλέον μπορεί κανείς εύλογα να αποκαλεί το υπουργείο Δικαιοσύνης) θα επιχειρήσουν να μετατρέψουν στο Ανώτατο Δικαστήριο τα περί «εντολής» σε βιώσιμο νομικό δόγμα. Ηδη η ατζέντα του Δικαστηρίου περιλαμβάνει αρκετές σχετικές υποθέσεις.

Δύο αφορούν την εξουσία του προέδρου να απολύει αξιωματούχους, τους οποίους το Κογκρέσο είχε επιλέξει να προστατεύσει. Εξίσου σημαντικές είναι οι προσφυγές κατά των δασμών που επέβαλε ο Τραμπ, βάσει του Νόμου περί Διεθνών Οικονομικών Εξουσιών Εκτακτης Ανάγκης. Οταν το Δικαστήριο αποφανθεί, πρέπει να δούμε πώς θα ερμηνεύσει τον όρο «έκτακτη ανάγκη». Αν κρίνει ότι μπορεί να είναι κάτι τόσο σύνηθες όσο ένα εμπορικό έλλειμμα (που οι ΗΠΑ έχουν από τη δεκαετία του ’70), όλοι οι νόμοι που ενεργοποιούνται από τέτοιες ρήτρες θα έχουν ουσιαστικά επαναπροσδιοριστεί. Ο πρόεδρος θα μπορεί τότε να τις επικαλείται όποτε και όπως θέλει.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Οι συνέπειες θα φανούν γρήγορα. Η κυβέρνηση Τραμπ δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει άλλους νόμους «έκτακτης ανάγκης» για να τεθούν σε επ’ αόριστον κράτηση αλλοδαποί, υπό οικτρές συνθήκες, και ίσως κάνει το ίδιο για να επεκτείνει την ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων στο εσωτερικό, βάσει του Νόμου περί Εξέγερσης. Ηδη, μέλη της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE) και της Εθνοφρουράς χρησιμοποιούνται εναντίον πόλεων υπό τον έλεγχο των Δημοκρατικών.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Διαλύστε τον λαό

Παρότι οι αναπτύξεις της Εθνοφρουράς τραβούν τα φώτα της δημοσιότητας, η σταδιακή κλιμάκωση της βίας της ICE χρήζει μεγαλύτερης προσοχής τους προσεχείς μήνες. Ο κίνδυνος πολιτικής βίας θα αυξηθεί δραματικά αν η υπηρεσία – ο προϋπολογισμός της οποίας ξεπερνά πλέον εκείνον ενόπλων δυνάμεων πολλών χωρών – αρχίσει να βλέπει τον εαυτό της ως κατοχικό στρατό εντός της ίδιας της χώρας.

Αλλο ένα πεδίο χρήσης βίας ίσως υποστεί σεισμική αλλαγή. Ο αμερικανικός στρατός βυθίζει πλοιάρια που φέρονταν να χρησιμοποιούνται από διακινητές ναρκωτικών. Οι επιθέσεις συνιστούν πρωτοφανή χρήση αδιάκριτης στρατιωτικής βίας κατά πολιτικών στόχων. Ακόμα και αν τα πλοιάρια ήταν νόμιμοι στόχοι, αυτού του τύπου εκτελέσεις συνιστούν ξεκάθαρα έγκλημα βάσει του αμερικανικού και του διεθνούς δικαίου.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Ενα βασικό ερώτημα για τα επόμενα χρόνια, συνεπώς, είναι αν η φονική χρήση στρατιωτικής ισχύος θα παραμείνει περιορισμένη σε στόχους εκτός των ΗΠΑ. Είναι εύκολο να φανταστεί κανείς πώς αυτή η κυβέρνηση θα μπορούσε να επεκτείνει αυτή τη λογική εντός συνόρων, όπως ήδη υπαγορεύει η επέκταση των επιχειρήσεων της ICE από τα σύνορα στο εσωτερικό των ΗΠΑ. Αυτές οι κινήσεις – και η πιθανή κλιμάκωσή τους – αλλάζουν τους όρους με τους οποίους θα διεξαχθούν οι εκλογές το 2026 και μετά. Η κυβέρνηση σκοπίμως ρίχνει μια σκιά εκφοβισμού στη δημοκρατική διαδικασία, ενώ εισάγει και άλλες, πιο υπόγειες απειλές.

Μία από αυτές είναι ο εκλογικός ανασχεδιασμός (gerrymandering) σε Πολιτείες Ρεπουμπλικανικού ελέγχου (Τέξας, Μιζούρι, Βόρεια Καρολίνα), υπό την προτροπή του Τραμπ, ώστε η «εντολή» του να μην υπονομευθεί από πιθανές εκλογικές επιτυχίες των Δημοκρατικών.

Ενάντια στον «Αμερικανικό Τρόπο»

Θα ήταν ίσως παρήγορο αν η απειλή για τη δημοκρατία από τη διάβρωση του κράτους δικαίου περιοριζόταν στις εκλογές του 2026 και του 2028. Είναι ωστόσο σύμπτωμα ενός βαθύτερου προβλήματος. Το διακύβευμα δεν είναι απλώς μερικές χειραγωγημένες εκλογές (αν και αυτό είναι από μόνο του σοβαρό). Συνίσταται στην ύπαρξη ενός αρχηγού κράτους υπεράνω του νόμου. Μια κατηγορηματική απόρριψη του αμερικανικού τρόπου ζωής, μια άρνηση της έννοιας ότι υπάρχει μια κοινή πολιτική κοινότητα που εκτείνεται στον χρόνο και βασίζεται στη διαβούλευση και στη δημοκρατική επιλογή.

Σε ένα σύστημα όπου οι πρόεδροι μπορούν να απορρίπτουν νόμους κατά βούληση, δεν υπάρχει λόγος για το Κογκρέσο να συνεχίσει να ψηφίζει νόμους. Η νομοθεσία που θεσπίζεται σήμερα δεν θα δεσμεύει κανέναν μελλοντικό ηγέτη. Φυσικά, όσοι απορρίπτουν το παρελθόν χάνουν και τις αξιώσεις τους στο μέλλον. Αλλά αν δεν μπορείς να θεσπίσεις νέο νόμο που δεσμεύει τους διαδόχους σου, πρέπει να διασφαλίσεις ότι οι διάδοχοί σου θα σου μοιάζουν. Πρέπει να εξαλείψεις τη δυσάρεστη τάση του εκλογικού σώματος να αλλάζει γνώμη. Η «εντολή» σου πρέπει να γίνει μόνιμη – ίσως μέσω εκτελεστικών διαταγμάτων, ή gerrymandering, ή στρατευμάτων στους δρόμους. Αυτό το «όραμα» ίσως ολοκληρωθεί το 2026.

Ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος και Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ Παύλος Μαρινάκης αναφέρθηκε στις κινητοποιήσεις των ανθρώπων του πρωτογενούς τομέα, επισημαίνοντας ότι από την πρώτη στιγμή η κυβέρνηση απηύθυνε πρόσκληση για διάλογο. Όπως σημείωσε, ο Πρωθυπουργός είχε ήδη ορίσει συγκεκριμένη ημερομηνία για τη συνάντηση με τους εκπροσώπους των αγροτών.

Σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, η πρόθεση για διάλογο είναι απολύτως ειλικρινής. Το πλαίσιο που έχει τεθεί καλύπτει, όπως είπε, τη συντριπτική πλειονότητα των αιτημάτων των αγροτών και κτηνοτρόφων, συνεχίζοντας τις παρεμβάσεις των τελευταίων ετών που έδωσαν λύσεις σε ζητήματα δεκαετιών του αγροτικού τομέα.

Ο κ. Μαρινάκης υπογράμμισε ότι οι πληρωμές προχωρούν σύμφωνα με το προκαθορισμένο χρονοδιάγραμμα, ενώ παρατήρησε πως όλο και περισσότεροι εκπρόσωποι των κινητοποιήσεων αντιλαμβάνονται την ανάγκη συμμετοχής στον διάλογο, έστω και με καθυστέρηση.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Όπως τόνισε, αυτή η εξέλιξη είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντική και θα πρέπει να γίνει αντιληπτή και από όσους εξακολουθούν να αρνούνται τη συζήτηση. Κάλεσε να εγκαταλειφθεί η παρωχημένη λογική της στείρας αντιπαράθεσης, που –όπως είπε– έχει εξαντλήσει τις αντοχές της κοινωνίας.

«Ο ειλικρινής διάλογος –και μόνο αυτός– θα φέρει τις λύσεις», κατέληξε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Ο θάνατος του ιδιοκτήτη ενός ακινήτου που νοικιάζετε δεν σημαίνει ότι η μίσθωση λήγει αυτομάτως. Η νομοθεσία και ο Αστικός Κώδικας προβλέπουν συγκεκριμένες διαδικασίες, ώστε η μίσθωση να συνεχίζεται κανονικά και να προστατεύονται τα δικαιώματα τόσο του ενοικιαστή όσο και των κληρονόμων του θανόντος.

1. Μεταβίβαση δικαιωμάτων στους κληρονόμους

Με το θάνατο του ιδιοκτήτη, το ακίνητο κληρονομείται από τους κληρονόμους του. Οι κληρονόμοι αναλαμβάνουν όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του εκμισθωτή, συμπεριλαμβανομένου του συμβολαίου μίσθωσης. Ο ενοικιαστής συνεχίζει να πληρώνει το μίσθωμα στους κληρονόμους.

2. Συνέχιση της μίσθωσης

Η μίσθωση συνεχίζεται κανονικά με τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις. Δεν απαιτείται νέα σύμβαση, εκτός αν υπάρχει συμφωνία για αλλαγή τραπεζικού λογαριασμού ή άλλων πρακτικών λεπτομερειών.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) 3. Δικαίωμα καταγγελίας από τους κληρονόμους

Σε ειδικές περιπτώσεις, οι κληρονόμοι μπορούν να ζητήσουν καταγγελία της μίσθωσης, σύμφωνα με τις νομικές προβλέψεις. Στις περισσότερες μη εμπορικές μακροχρόνιες μισθώσεις κατοικίας, όμως, η μίσθωση συνεχίζεται χωρίς αλλαγές.

4. Ενημέρωση του ενοικιαστή

Ο ενοικιαστής πρέπει να ενημερωθεί για τους νέους δικαιούχους και να συμφωνηθεί η μέθοδος πληρωμής του ενοικίου. Συνήθως αυτό γίνεται με κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό ή μέσω άλλης συμφωνημένης διαδικασίας.

Συμπέρασμα

Ο θάνατος του ιδιοκτήτη δεν επηρεάζει τη μίσθωση για τον ενοικιαστή. Το συμβόλαιο μεταβιβάζεται στους κληρονόμους, οι οποίοι αναλαμβάνουν όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις. Ο ενοικιαστής συνεχίζει να χρησιμοποιεί το ακίνητο κανονικά και να πληρώνει το μίσθωμα στους κληρονόμους.

Ο ΟΑΣΑ παρέχει σε συγκεκριμένες κατηγορίες επιβατών το δικαίωμα να μετακινούνται στα μέσα μαζικής μεταφοράς της αρμοδιότητάς του, με πλήρη ή μερική απαλλαγή από το εισιτήριο. Το μέτρο αυτό αφορά κοινωνικές ομάδες που προστατεύονται από την πολιτεία και καθορίζεται από τις ισχύουσες νομοθετικές διατάξεις.

Οι κατηγορίες προσώπων που δικαιούνται δωρεάν ή μειωμένο κόμιστρο ορίζονται βάσει νόμου και σχετικών αποφάσεων του Υπουργείου Μεταφορών.

Δωρεάν μετακινήσεις

Σύμφωνα με τις προβλέψεις του Οργανισμού, δικαίωμα δωρεάν μετακίνησης έχουν:

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

• Άνεργοι που κατοικούν μόνιμα στην Περιφέρεια Αττικής (εκτός της Π.Ε. Νήσων)
• Άτομα με Αναπηρία (ΑμεΑ) με ποσοστό αναπηρίας άνω του 67%
• Μαθητές δημόσιων σχολείων που διαμένουν σε απόσταση από τη σχολική μονάδα φοίτησης
• Οπλίτες θητείας και δόκιμοι έφεδροι αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων
• Ανάπηροι πολέμου και ειρηνικής περιόδου
• Ένστολο προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας, των Συνοριακών Φυλάκων και των Ειδικών Φρουρών
• Ένστολο προσωπικό του Πυροσβεστικού Σώματος (μόνιμοι και πενταετούς υποχρέωσης)
• Ένστολοι και δόκιμοι του Λιμενικού Σώματος και της Ελληνικής Ακτοφυλακής
• Παιδιά κάτω των έξι ετών

Μειωμένα εισιτήρια

Με μειωμένο κόμιστρο μπορούν να μετακινούνται:

• Φοιτητές της Δημόσιας Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης
• Φοιτητές Πανεπιστημίων του εξωτερικού έως 25 ετών, με επίδειξη ισχύουσας φοιτητικής ταυτότητας και διαβατηρίου ή ταυτότητας
• Σπουδαστές Δημόσιων Ι.Ε.Κ. έως 22 ετών
• Φοιτητές ή σπουδαστές δημοσίων σχολών που υπάγονται στα Υπουργεία Πολιτισμού, Άμυνας, Ναυτιλίας, Εργασίας, Υγείας και Τουρισμού
• Πολύτεκνοι γονείς και τα μέλη των οικογενειών τους
• Παιδιά ηλικίας 7 έως 12 ετών
• Νέοι ηλικίας 13 έως 18 ετών
• Άτομα άνω των 65 ετών

Τρόπος πιστοποίησης

Όπως αναφέρει ο ΟΑΣΑ στην επίσημη ιστοσελίδα του, το δικαίωμα μετακίνησης με πλήρη απαλλαγή ή με μειωμένο κόμιστρο στα μέσα των εταιρειών Ο.ΣΥ. Α.Ε. και ΣΤΑ.ΣΥ. Α.Ε. πιστοποιείται αποκλειστικά μέσω της Προσωποποιημένης Κάρτας που εκδίδεται από τον Οργανισμό.

Κατά τον έλεγχο κομίστρου, οι επιβάτες ενδέχεται να χρειαστεί να επιδείξουν επιπλέον δικαιολογητικά που αποδεικνύουν την ιδιότητά τους, όπως ακαδημαϊκή ταυτότητα ή βεβαίωση πολυτεκνικού δικαιώματος.

Κάθε Δεκέμβριο, τα τελευταία χρόνια, σκέφτομαι την εποχή που ο Τζέρεμι Κόρμπιν, τότε ηγέτης των αντιπολιτευόμενων Εργατικών στη δεύτερη πατρίδα μου, το Ηνωμένο Βασίλειο, απηύθυνε ένα πρωτοχρονιάτικο μήνυμα που μου ακούστηκε οικείο. «Η φετινή χρονιά θα είναι πιο δύσκολη από την περσινή», είπε. Παρέθεσε τον Ενβέρ Χότζα, τον διαβόητο κομμουνιστή ηγέτη της χώρας καταγωγής μου, της Αλβανίας, ο οποίος προσέθετε: «Από την άλλη, θα είναι πιο εύκολη από την επόμενη».

Υπό τον «θείο Ενβέρ», η Αλβανία των παιδικών μου χρόνων ήταν ένα από τα πιο απομονωμένα μέρη στη Γη, αποκομμένη τόσο από την «αναθεωρητική» Ανατολή όσο και από την «ιμπεριαλιστική» Δύση. Ζούσε στη δική της χρονοκάψουλα, σε μια σκληρή πραγματικότητα σφυρηλατημένη μέσα από πίστη, προπαγάνδα, παρακολούθηση και καταστολή της διαφωνίας. Κάθε Πρωτοχρονιά έφερνε νέες παρανοϊκές ιδέες, νέες ελλείψεις, νέα πειθαρχικά μέτρα, νέες εκκλήσεις για αντοχή. Η μόνη σταθερή επένδυση του κράτους ήταν στα καταφύγια. Πώς θα μπορούσε κανείς, έστω και αμυδρά, να συγκρίνει εκείνη την κατάσταση με ό,τι συνέβαινε στη Δύση;

Κι όμως, παρά το μαύρο χιούμορ που οι Αλβανοί και πολλοί άλλοι δεν κατάφεραν τότε να εκτιμήσουν, η ομιλία του Κόρμπιν – και εκείνο το απόσπασμα – αποδείχθηκε περίεργα προφητική. Το 2016, το Brexit έμοιαζε με την απόλυτη καταστροφή. Το σύνθημα «ανακτώντας τον έλεγχο» της αποχώρησης της Βρετανίας από την ΕΕ προκάλεσε ρίγος στους κοσμοπολίτικους κύκλους της Δύσης. Κι όμως, εκ των υστέρων – μετά την πρώτη εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, μια παγκόσμια πανδημία, τους πολέμους σε Ουκρανία και Γάζα και την επάνοδο του Τραμπ στον Λευκό Οίκο – ακόμη και οι πιο φανατικοί αντίπαλοι του Brexit ίσως παραδεχθούν ότι ο πανικός τους ήταν κάπως υπερβολικός. Ή μήπως όχι;

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Του χρόνου, το Brexit συμπληρώνει μία δεκαετία – αναμφίβολα ένα σημαντικό συμβολικό ορόσημο στη σημερινή εποχή της παγκοσμιοποίησης. Το δημοψήφισμα σηματοδότησε επιστροφή σε έναν κόσμο όπου τα κράτη απομονώνονται όλο και περισσότερο, οι θεσμοί αιχμαλωτίζονται από την αυθαίρετη βούληση ατόμων και το κράτος δικαίου δείχνει να βρίσκεται σε μη αναστρέψιμη παρακμή. Η επόμενη χρονιά δεν προμηνύεται διαφορετική. Το μήνυμα των brexiters έχει εκφυλιστεί σε πλήρες συνωμοσιολογικό αφήγημα. Μας λένε τώρα ότι ο έλεγχος είναι αδύνατος, εξαιτίας της διαρκούς απειλής από ξένους και από όσους αδυνατούν να «ενσωματωθούν».

Το μέλλον μοιάζει να προσφέρει μόνο ένα μείγμα φόβου και παράνοιας. Τι άλλο μπορεί κανείς να περιμένει σε έναν κόσμο όπου οι μόνες αξιόπιστα αναπτυσσόμενες αγορές ανήκουν στον στρατιωτικό τομέα και η τεχνολογική καινοτομία φαντάζει όλο και περισσότερο αφοσιωμένη στην τελειοποίηση της τέχνης της αμοιβαίας καταστροφής; Μέσα σε όλα αυτά, πού μπορεί κανείς να βρει ακόμη ελπίδα;

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Ενας άλλος τρόπος

Στο δοκίμιο τού 1784 «Ιδέα μιας γενικής ιστορίας με πρίσμα κοσμοπολιτικό», ο γερμανός φιλόσοφος Ιμάνουελ Καντ προσπάθησε να εντοπίσει μια οπτική από την οποία θα μπορούσε κανείς να ερμηνεύσει την Ιστορία ως κάτι περισσότερο από ένα θέαμα βίας, αδικίας και παραλογισμού. Ηταν δύσκολο, θεωρούσε ο Καντ, γιατί οι άνθρωποι δεν επιδιώκουν πάντα αυτό που βρίσκεται στο ορθολογικό ίδιον συμφέρον τους.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Παραδόξως, εντόπισε στον πόλεμο – πιο συγκεκριμένα, στον παραλογισμό του πολέμου – μια κομβική δίοδο προς την ελπίδα. Πίστευε ότι θα ερχόταν μια εποχή κατά την οποία ο πόλεμος θα γινόταν όχι μόνο ολοκληρωτικά καταστροφικός και αβέβαιος, αλλά και οικονομικά μη βιώσιμος, μια πηγή ανεξέλεγκτου χρέους και καταστροφής. Οραματιζόταν μια μελλοντική κοσμοπολίτικη ομοσπονδία, παρόμοια της οποίας «ο παρελθών κόσμος δεν έχει να επιδείξει».

Τελικά, προέκυψε ένα αντίστοιχο, αν και ατελές. Στις εφιαλτικές συνθήκες του στρατοπέδου Βεντοτένε, όπου ο Μουσολίνι είχε εξορίσει τους δημοκρατικούς αντιπάλους του, οι Αλτιέρο Σπινέλι και Ερνέστο Ρόσι έγραψαν ένα μανιφέστο υποστηρίζοντας μια ομοσπονδιακή Ευρώπη, στην οποία τα κράτη θα ήταν συνδεδεμένα όχι μέσω της κατάκτησης, αλλά της συνεργασίας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Το Μανιφέστο του Βεντοτένε έγινε αργότερα η έμπνευση για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ανθρακα και Χάλυβα και τελικά για την Ευρωπαϊκή Ενωση – μια ιστορικά άνευ προηγουμένου προσπάθεια να μετατραπούν κοινά οικονομικά συμφέροντα σε ένα ηθικό και πολιτικό εγχείρημα. Στα μέσα της δεκαετίας του 2000, ήταν ακόμη ζωντανό, σε μια εποχή κατά την οποία οι Ευρωπαίοι μπορούσαν ακόμη να φαντάζονται μια συνταγματική συνέλευση για το «Εμείς, ο λαός της Ευρώπης».

Δώσ’ μου καταφύγιο

Παραδόξως, το μόνο μέρος σήμερα όπου αυτό το όνειρο παραμένει ζωντανό είναι η Αλβανία, που δείχνει να έχει καταλήξει σε ακόμη μία χρονοκάψουλα. Για τους Αλβανούς η ιδανική εποχή είναι η ΕΕ στα μέσα και τέλη της δεκαετίας του 1990, μεταξύ της υπογραφής της Συνθήκης του Μάαστριχτ και του συνταγματικού εγχειρήματος.

Οι αλβανικές εκλογές διεξάγονται και κερδίζονται με την υπόσχεση ένταξης στην ΕΕ· νόμοι ψηφίζονται εν μια νυκτί για ευθυγράμμιση με το κοινοτικό κεκτημένο. Ομως υπάρχει κόστος. Στις αλβανικές ακτές, στις πόλεις Σενγκίν και Τζαντέρ, κέντρα κράτησης που κατασκεύασε η Ιταλία για την υποδοχή απελαθέντων αιτούντων άσυλο αποτελούν υπενθύμιση της χρονικής τάξης στην οποία πλέον ζουν η υπόλοιπη Ευρώπη και μεγάλο μέρος του κόσμου.

Σε ομιλία της στην ιταλική Βουλή, η πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι εξέφρασε αυτή τη νέα τάξη καλύτερα από οποιονδήποτε. Αναμενόμενα, στράφηκε κατά του Μανιφέστου του Βεντοτένε, οι συντάκτες του οποίου υποστήριξαν (μεταξύ πολλών λογικών προτάσεων) τον διαχωρισμό των εξουσιών, τη σημασία του εκδημοκρατισμού της οικονομίας, τον ρόλο της πολιτισμικής ένταξης και την πολιτική αναγκαιότητα συγκρότησης μιας ευρείας συμμαχίας προοδευτικών κομμάτων. «Δεν ξέρω αν αυτή είναι η δική σας Ευρώπη, αλλά σίγουρα δεν είναι η δική μου», αντέτεινε η Μελόνι.

Η σημερινή Ευρώπη μοιάζει πολύ περισσότερο με το όραμα του κόμματός της, των Αδελφών της Ιταλίας, παρά με εκείνο των πρώτων ευρωπαίων φεντεραλιστών. Η συμβολή τής ευρωπαϊκής ελίτ στη διαμόρφωση του μέλλοντος συνίσταται πλέον κυρίως στο να χειροκροτεί το μοντέλο «διαχείρισης μεταναστευτικών ροών» της Μελόνι ή στο να επιδίδεται σε υπερβολική κολακεία του Τραμπ, με την ελπίδα εξασφάλισης πενιχρών εμπορικών παραχωρήσεων. Οσο για την τελευταία έκκληση της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, «να εξοπλίσουμε εκ νέου την Ευρώπη», μου θυμίζει τις εκστρατείες κατασκευής καταφυγίων στην Αλβανία. Για τη νέα χρονιά, αντί να εικάζω τι είναι πιθανό να συμβεί, προτιμώ να μιλήσω για την ελπίδα – το είδος που περιέγραψε ο Βάτσλαβ Χάβελ ως ελπίδα χωρίς αισιοδοξία: ένα ηθικό καθήκον, το οποίο διατηρείται ακόμη και όταν οι προοπτικές φαντάζουν ζοφερές.

Ήταν μια χρονιά ανατροπών. Η Formula1 κρύβει πάντα εκπλήξεις μέχρι και το πέσιμο της καρό σημαίας, με την 70χρονη πορεία της να έχει δείξει ότι όλα παίζονται έως και το τελευταίο δευτερόλεπτο. Και αυτή η χρονιά ήταν απρόσμενη, γεμάτη αλλεπάλληλες ανατροπές με τον νικητή να κρίνεται στον τελευταίο γύρο. To 2025 ήταν η τελευταία χρονιά που τα μονοθέσια αποχαιρέτισαν την «παλιά» τεχνολογία μιας και το 2026 έρχονται ριζικές, υβριδικές αλλαγές και με 10 ομάδες στην γραμμή εκκίνησης αντί για 11 που θα δούμε από τον ερχόμενο Μάρτιο (προστέθηκε η Cadillac). Ξεκινώντας από τη McLaren που στέφθηκε πρωταθλήτρια σε επίπεδο κατασκευαστών – χωρίς ιδιαίτερο κόπο – σε αντίθεση με την κατάκτηση του πρωταθλήματος οδηγών με το Λάντο Νόρις που χρειάστηκε να «χύσει» πολύ ιδρώτα για να μην εκθέσει την τελευταία στιγμή ο μικρός, βρετανός πιλότος, η πρωταθλήτρια ομάδα έκανε ένα δυνατό come back κόβοντας τη φόρα του Μαξ Φερστάπεν, που το φυσάει και δεν κρυώνει. Πρόσωπο της χρονιάς ήταν αδιαμφησβήτητα  ο Λάντο Νόρις που εδωσε μια δυνατή μάχη, με σταθερή πορεία όλη τη χρονιά την ώρα που ο ομόσταβλος του Όσκαρ Πιάστρι έσταζε …πίκρα, μια σεζόν που μάλλον δεν θέλει να θυμάται. Η Red Bull πλήρωσε το τίμημα της «αναμπουμπούλας» μέσα στο σπίτι της και των αποχωρήσεων μεγάλων στελεχών της. Σαφώς, η μεγάλη είδηση της χρονιάς ήταν η απρόσμενη απόλυση του Κρίστιαν Χόρνερ, μεσούσης της αγωνιστικής περιόδου. Ο Βρετανός CEΟ της ομάδας εργαζόταν για περισσότερο από 20 χρόνια, όμως ένα σκάνδαλο παρενόχλησης,  του κόστισε τη δουλειά του. Σαφώς, αυτό αποτέλεσε και μια τρανταχτή αφορμή για να περάσει την πόρτα του λογιστηρίου, μιας στον Χόρνερ επιρρίπτουν τη μέτρια και κακή απόδοση της ομάδας τους τελευταίους μήνες με τα γνωστά αποτελέσματα, που κόστισαν στον Φερστάπεν το πρωτάθλημα.

Formula1 Γκραν Πρι Ουγγαρίας. Την Κυριακή στις 15.45 ζωντανά στον ΑΝΤ1

Μπορεί να έχασε τον τίτλο, όμως ο Ολλανδός μετά το Λάντο Νόρις ήταν το δεύτερο σημαντικότερο πρόσωπο της χρονιάς, αφού η υποτονική εκκίνηση του αντικαταστάθηκε από μια ανοδική πορεία στο τέλος της χρονιάς κερδίζοντας σημαντικούς αγώνες (ΗΠΑ, Λας Βέγκας, Κατάρ, Αμπου Ντάμπι) καταφέροντας να μειώσει τη διαφορά στο ελάχιστο. Σε κάθε περίπτωση ο Φερστάπεν έχασε το φετινό πρωτάθλημα…χαμογελώντας! Φέτος, ήταν και η χρονιά των νέων πιλότων. Οι rookies Μπέρμαν, Αντονέλι και Μπορτολέτο απέδειξαν ότι, με διαβατήριο το ταλέντο τους, μπορούν να παραμείνουν στα γκραν πρι για πολλά χρόνια. Στους νεοσύλλεκτους ξεχωρίζει και ο  Γαλλοαλγερινός Ιζάκ Χατζάρ, που εντυπωσίασε με την ταχύτητα και την ωριμότητά του από το ξεκίνημα της χρονιάς με τη Racing Bulls. Ο μικρός κατάφερε να ανεβάσει ταχύτητα για αυτό και αναβαθμίστηκε ταχύτατα. Ετσι, από την Racing Bulls θα μεταπηδήσει το 2026 στη Red Bull. Η Red Bull Racing ανακοίνωσε και επίσημα την αναμενόμενη αναβάθμιση του Ισάκ Χάτζαρ δίπλα στον Μαξ Φερστάπεν στο πρωτάθλημα της Formula 1 του 2026, στη θέση του Γιούκι Τσουνόντα! Και μπορεί η McLaren να έκλεψε τα φώτα της δημοσιότητας όμως ένα μεγάλο κομμάτι των φανατικών της Formula1 ανέμενε μάταια και φέτος την Ανάσταση της Ferrari. Η ιταλική ομάδα έμεινε και πάλι στο επικοινωνιακό «ταρατατζούμ» ( με πολλές υποσχέσεις στην αρχή της χρονιάς για επερχόμενες νίκες ) όμως η προσγείωση ήρθε από τα πρώτα κιόλας γκραν πρι, με πρωταγωνιστή τον απογοητευμένο Λιούις Χάμιλτον, που γύρισε στο Μαρανέλο με άδεια τα χέρια, απογυμνώνοντας τη λαμπερή καριέρα των επτά πρωταθλημάτων. Ο Βρετανός πιλότος δεν προσαρμόστηκε ποτέ στο νέο μονοθέσιο του, σε αντίθεση με τον Σαρλ Λεκλέρ που έβγαλε τα …κάστανα από τη φωτιά! Ο Μονεγάσκος πιλότος γκάζωσε όσο περισσότερο μπορούσε ώστε να μην «ξεφτιλίσει» την λάμψη της ιστορικότερης ομάδας στη Formula1. Στα σημαντικά της χρονιάς και το μεγάλο άλμα της Williams που κατέλαβε την πέμπτη θέση στους κατασκευαστές στα μέσα της σεζόν. Μέτρια ήταν η εμφάνιση της Mercedes που σίγουρα η εικόνα της στα γκραν πρι δεν θυμίζει σε τίποτα το ένδοξο παρελθόν της.

Εχει γίνει σχεδόν πια ρουτίνα να τελειώνει κάθε χρόνος με μια συζήτηση για την «πολυκρίση» και να αναγνωρίζεται η δυσκολία πρόβλεψης ενός μέλλοντος που φαίνεται να εγκυμονεί κινδύνους όπως νέους πολέμους, πανδημίες, οικονομικές κρίσεις και καταστροφές από την κλιματική αλλαγή. Ωστόσο, το 2025 πρόσθεσε ένα μοναδικά τοξικό συστατικό σε αυτό το μείγμα: την επιστροφή στον Λευκό Οίκο του Ντόναλντ Τραμπ, του οποίου οι ασταθείς, παράνομες πολιτικές έχουν ήδη ανατρέψει τη μεταπολεμική εποχή της παγκοσμιοποίησης. Αντιμέτωποι με τόσο χάος και αβεβαιότητα, μπορούμε να πούμε κάτι με σιγουριά για το πού οδεύουν οι οικονομίες των ΗΠΑ και της παγκόσμιας οικονομίας;

Μπορούμε να πούμε ότι η οικονομία των ΗΠΑ δεν τα πάει τόσο καλά όσο ο Τραμπ – ανέκαθεν απατεώνας – θα ήθελε να μας κάνει να πιστέψουμε. Η δημιουργία θέσεων εργασίας έχει σχεδόν σταματήσει, κάτι που δεν αποτελεί έκπληξη, δεδομένου ότι ο πρόεδρος σπέρνει αβεβαιότητα και αποδυναμώνει την οικονομία με πρωτοφανείς τρόπους.

Από την πλευρά της προσφοράς, η πιο ολέθρια πολιτική του ήταν η μετωπική επίθεση στους μετανάστες εργαζομένους. Οι μαζικές απελάσεις της κυβέρνησης – οι οποίες πραγματοποιούνται από μασκοφόρους πράκτορες της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE) που αρπάζουν ανθρώπους από τους δρόμους – έχουν εξοντώσει την πιο σημαντική πηγή πρόσθετης προσφοράς εργατικού δυναμικού σε μια εποχή που το εγχώριο εργατικό δυναμικό μειώνεται. Αυτό έχει σημασία για όλους, επειδή όχι μόνο οι Αμερικανοί εξαρτώνται από μετανάστες σε κλάδους που κυμαίνονται από τη γεωργία και τις κατασκευές έως τη φιλοξενία και την εργασία φροντίδας, αλλά και επειδή αυτοί οι μετανάστες αποτελούν επίσης πηγή ζήτησης.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Οι επιπτώσεις των αδιάκριτων περικοπών του Τραμπ στην κυβέρνηση έχουν εξαπλωθεί σε όλη την οικονομία. Οι δασμοί του – είτε επιβάλλονται είτε απειλούνται – θα πρέπει να αναγνωρίζονται για αυτό που είναι: ένα σημαντικό σοκ στην πλευρά της προσφοράς για την οικονομία. Εχουν προσθέσει άσκοπα αβεβαιότητα στο κόστος παραγωγής και στις τιμές που πληρώνουν οι καταναλωτές όταν ψωνίζουν, καθιστώντας αδύνατο για τις επιχειρήσεις να συμμετάσχουν σε οποιονδήποτε σοβαρό μακροπρόθεσμο σχεδιασμό.

Και αυτές είναι απλώς βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις. Οι μακροπρόθεσμες προοπτικές της οικονομίας των ΗΠΑ φαίνονται ακόμη πιο ζοφερές χάρη στον Τραμπ. Αλλωστε, το συγκριτικό πλεονέκτημα της Αμερικής βασιζόταν πάντα στην τεχνολογία και την απεριόριστη τριτοβάθμια εκπαίδευση. Επιτιθέμενος στην έρευνα και προσπαθώντας να στερήσει τα πανεπιστήμια από ομοσπονδιακά κεφάλαια, εκτός αν υποκύψουν στις απαιτήσεις του, ο Τραμπ πυροβολεί την οικονομία της Αμερικής στο πόδι.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Οπως έχουν τονίσει πολλοί βραβευμένοι με Νομπέλ στα οικονομικά, ο «πλούτος των εθνών» έγκειται στους θεσμούς, και όχι μόνο στο κράτος δικαίου. Αλλά ο Τραμπ καταπατά το κράτος δικαίου και το αντικαθιστά με ένα εκβιαστικό καθεστώς σύναψης συμφωνιών (και αυτοσυναλλαγών), όπου οι κυβερνητικές εύνοιες (όπως άδειες εξαγωγής για τη Nvidia ή επιδοτήσεις για την Intel) χορηγούνται σε αντάλλαγμα για μερίδια στα μελλοντικά κέρδη της εταιρείας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Το μέλλον μιας ψευδαίσθησης

Γιατί, λοιπόν, το ΑΕΠ εξακολουθεί να αυξάνεται (αν και όχι τόσο δυναμικά όσο επί προέδρου Μπάιντεν), με τη χρηματιστηριακή αγορά να φτάνει σε νέα υψηλά ρεκόρ και τον πληθωρισμό να παραμένει κάτω από τα επίπεδα για τα οποία είχαν προειδοποιήσει οι επικριτές; Οσον αφορά τη χρηματιστηριακή αγορά, η άνθηση είναι στην πραγματικότητα πολύ περιορισμένη, κυρίως σε μια χούφτα τεχνολογικών γιγάντων: Alphabet, Amazon, Apple, Meta, Microsoft, Nvidia και Tesla.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Και όμως, οι αποτιμήσεις αυτών των εταιρειών αντικατοπτρίζουν τις προσδοκίες για μακροπρόθεσμα μονοπωλιακά κέρδη που μπορεί να μην υλοποιηθούν ποτέ. Είμαι ανάμεσα στους πολλούς σχολιαστές που βλέπουν τις σημερινές αποτιμήσεις ως προϊόν μιας φούσκας που στηρίζει όχι μόνο το χρηματιστήριο αλλά ολόκληρη την οικονομία. Οι τεράστιες κεφαλαιουχικές δαπάνες για την Τεχνητή Νοημοσύνη αντισταθμίζουν την αδυναμία στην υπόλοιπη οικονομία. Αλλά, όπως όλες οι φούσκες, και αυτή τελικά θα σκάσει. Πότε ακριβώς είναι άγνωστο. Αλλά με τόσο μεγάλο μέρος της οικονομίας να βασίζεται σε έναν τομέα, η κατάρρευση αναπόφευκτα θα γίνει ευρέως αισθητή.

Το χειρότερο είναι ότι αν η Τεχνητή Νοημοσύνη πετύχει με τον τρόπο που προβλέπουν οι υποστηρικτές της, θα είναι προάγγελος άλλων σοβαρών προβλημάτων, επειδή τότε η τεχνολογία πιθανότατα θα εκτοπίσει πολλούς εργαζομένους και θα προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερη ανισότητα. Οσο για τον πληθωρισμό, υπάρχει μια απλή εξήγηση για το γιατί δεν έχει αυξηθεί απότομα ακόμα. Κατ’ αρχάς, οι δασμοί του Τραμπ γενικά δεν ήταν τόσο υψηλοί όσο είχε αρχικά απειλήσει. Επιπλέον, οι επιπτώσεις των δασμών συχνά γίνονται αισθητές αρκετά αργότερα.

Αυτό με φέρνει στο κρίσιμο ερώτημα: ποια χώρα θα υποτασσόταν οικειοθελώς στις ιδιοτροπίες ενός τρελού βασιλιά; Ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης λειτουργεί εξίσου καλά και χωρίς τις ΗΠΑ και μαζί τους. Οπως μας δίδαξαν οι Ανταμ Σμιθ και Ντέιβιντ Ρικάρντο, η οικονομική ανάπτυξη αφορά την αξιοποίηση συγκριτικών πλεονεκτημάτων και οικονομιών κλίμακας. Αλλά, όπως μας δίδαξαν ο Τραμπ και ο ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν, η εξάρτηση από αναξιόπιστους εμπορικούς εταίρους μπορεί να είναι εξαιρετικά μειονεκτική. Εκτός αυτού, οι ΗΠΑ δεν είναι τόσο σημαντικές όσο ήταν παλιά. Τώρα αντιπροσωπεύουν λιγότερο από το 10% των παγκόσμιων εξαγωγών.

Στη νέα παγκόσμια οικονομία που θα αναδυθεί μακροπρόθεσμα, η Αμερική θα έχει χάσει την ηγεμονία της. Εκεί οδεύουμε. Η μετάβαση έχει ήδη ξεκινήσει και, παρόλο που η παγκόσμια ανάπτυξη θα υποφέρει, ο πόνος μπορεί να είναι μικρότερος από ό,τι φοβούνται πολλοί. Στην Ευρώπη, για παράδειγμα, οι επενδύσεις στον επανεξοπλισμό – ένα άλλο υποπροϊόν των αυτοκαταστροφικών πολιτικών του Τραμπ – θα δώσουν μια σημαντική ώθηση.

Ισως η καθοριστική στιγμή να έρθει με τις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ το 2026. Αν η αυξανόμενη δυσαρέσκεια με την οικονομική διαχείριση του Τραμπ και η ολίσθηση της χώρας προς τον αυταρχισμό οδηγήσουν τους Δημοκρατικούς στον επανέλεγχο τουλάχιστον ενός σώματος του Κογκρέσου, αυτό θα είναι ένα σημείο καμπής προς την αντίθετη κατεύθυνση. Σε κάθε περίπτωση, οι ΗΠΑ και ο κόσμος θα αντιμετωπίσουν τουλάχιστον άλλα δύο χρόνια οικονομικής ανικανότητας και αβεβαιότητας.

Πολλοί πολίτες που σχεδιάζουν ταξίδι εκτός Ελλάδας αναρωτιούνται αν είναι υποχρεωτικό να έχουν τη νέα αστυνομική ταυτότητα προκειμένου να εκδώσουν διαβατήριο. Η απάντηση είναι όχι, ωστόσο υπάρχουν ορισμένες προϋποθέσεις που πρέπει να γνωρίζουν.

Εκδίδεται διαβατήριο με την παλιά ταυτότητα;

Ναι. Η παλιά αστυνομική ταυτότητα γίνεται κανονικά δεκτή για την έκδοση διαβατηρίου, εφόσον είναι σε ισχύ και σε καλή κατάσταση. Η κατοχή της νέας ταυτότητας δεν αποτελεί προϋπόθεση για την υποβολή αίτησης.

Πότε μπορεί να ζητηθεί νέα ταυτότητα

Η Αστυνομία μπορεί να ζητήσει την έκδοση νέας ταυτότητας πριν την ολοκλήρωση της διαδικασίας, εάν:

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

• η παλιά ταυτότητα είναι φθαρμένη ή δυσανάγνωστη

• υπάρχουν ασυμφωνίες στοιχείων (όνομα, επώνυμο, ημερομηνία γέννησης)

• δεν είναι δυνατή η ταυτοποίηση του προσώπου

  googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Σε αυτές τις περιπτώσεις, η διαδικασία για το διαβατήριο «παγώνει» μέχρι να εκδοθεί νέα ταυτότητα.

Τι ισχύει για τη νέα ταυτότητα

Η νέα αστυνομική ταυτότητα, που περιλαμβάνει τον Προσωπικό Αριθμό, δεν είναι υποχρεωτική για την έκδοση διαβατηρίου. Η εφαρμογή της γίνεται σταδιακά και δεν επηρεάζει τις τρέχουσες διαδικασίες των διαβατηρίων.

Τι συμφέρει πρακτικά

Αν δεν υπάρχει πίεση χρόνου, μπορεί κάποιος:

• να κινήσει παράλληλα τη διαδικασία έκδοσης ταυτότητας και διαβατηρίου

• ή να εκδώσει πρώτα διαβατήριο, καθώς συνήθως ολοκληρώνεται ταχύτερα

Συμπέρασμα

Για την έκδοση διαβατηρίου δεν απαιτείται νέα ταυτότητα. Η παλιά ταυτότητα αρκεί, υπό την προϋπόθεση ότι είναι ευανάγνωστη και σε ισχύ. Η νέα ταυτότητα αποτελεί επιλογή και όχι υποχρέωση στη συγκεκριμένη διαδικασία.

Το «Χαμογέλα και Πάλι» μας ταξιδεύει στα πιο παράξενα και εντυπωσιακά πρωτοχρονιάτικα έθιμα από όλο τον κόσμο.

Στην Ισπανία, την Πορτογαλία και τη Λατινική Αμερική, τα τελευταία δευτερόλεπτα πριν αλλάξει η χρονιά, οι άνθρωποι τρώνε 12 ρώγες σταφυλιού – μία για κάθε μήνα – για να εξασφαλίσουν τύχη και ευημερία.

Στην Ιταλία, το τραπέζι της Πρωτοχρονιάς γεμίζει με φακές, σύμβολο πλούτου και αφθονίας για τη νέα χρονιά.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Στη Δανία, οι εορτασμοί είναι… θορυβώδεις: Οι κάτοικοι μαζεύουν πιάτα όλης της χρονιάς και τα σπάνε στις πόρτες φίλων και συγγενών, ενώ μόλις σημάνει μεσάνυχτα, πηδούν από μια καρέκλα, συμβολίζοντας το άλμα στο νέο έτος.

Στην Κολομβία η τύχη συνδέεται με τα ταξίδια: Οι άνθρωποι παίρνουν μία άδεια βαλίτσα και κάνουν τον γύρο της γειτονιάς – όσο περισσότερο περπατήσουν, τόσα περισσότερα ταξίδια θα κάνουν τη νέα χρονιά.

Στη Βραζιλία, οι εορτάζοντες ντύνονται στα λευκά, χρώμα που αντιπροσωπεύει την ειρήνη και την καθαρή ενέργεια, ενώ στη Σκωτία, ο πρώτος που περνά το κατώφλι του σπιτιού την Πρωτοχρονιά φέρνει ένα μικρό δώρο, όπως κρασί ή ψωμί, για καλή τύχη.

Μερικές φορές με ρωτούν τι είναι αυτό που με κρατά ξάγρυπνο τη νύχτα. Η απάντηση είναι σχετικά απλή. Είναι ο φόβος ότι η μεταπολεμική διεθνής τάξη – διαμορφωμένη από τις μνήμες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και το τραύμα του Ολοκαυτώματος, και οικοδομημένη πάνω στα θεμέλια του πολιτικού συμβιβασμού, του σεβασμού της κυριαρχίας των άλλων χωρών, των ελεύθερων αγορών, των ατομικών ελευθεριών και της προστασίας των μειονοτήτων – μπορεί να καταρρεύσει.

Το «ποτέ ξανά», η υπόσχεση και η φιλοδοξία να μη επαναληφθούν τα λάθη που οδήγησαν στην τραγωδία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, έχει επί δεκαετίες διαμορφώσει τους διεθνείς θεσμούς και την πολιτική ασφάλειας. Ομως σήμερα η επιρροή αυτού του συνθήματος έχει εξασθενήσει. Εστίες έντασης εκδηλώνονται σε όλο τον κόσμο: από την απειλή στρατιωτικής επέμβασης των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, τον βίαιο εμφύλιο πόλεμο στο Σουδάν και τη συνεχή αστάθεια στη Μέση Ανατολή, έως τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις αυξανόμενες εντάσεις στα Στενά της Ταϊβάν. Ολες αυτές οι κρίσεις έχουν παγκόσμιες επιπτώσεις.

Μπροστά σε αυτή την πληθώρα επειγουσών καταστάσεων, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η Δύση, με την ευρεία έννοια του όρου, αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη πρόκληση των τελευταίων δεκαετιών. Στη ρίζα αυτής της πρόκλησης βρίσκεται ένα αίσθημα πολιτισμικής εξάντλησης, το οποίο έχουν αντιληφθεί οι αντίπαλοί μας, πεπεισμένοι ότι η ώρα τους έχει έρθει.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Εχει όμως όντως έρθει; Εχουν περάσει περισσότερες από 1.350 ημέρες από τότε που η Ρωσία εξαπέλυσε την τριήμερη «ειδική στρατιωτική επιχείρησή» της – τον παράνομο και απρόκλητο επιθετικό πόλεμό της – εναντίον της Ουκρανίας. Τουλάχιστον 1,5 εκατομμύριο Ουκρανοί και Ρώσοι στρατιώτες έχουν τραυματιστεί ή σκοτωθεί στις μάχες έκτοτε, δηλαδή περισσότεροι από χίλιοι την ημέρα. Το καθεστώς του ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν, και μόνο αυτό, φέρει την πλήρη ευθύνη για αυτόν το βαρύ απολογισμό.

Δυστυχώς, πρέπει να αναμένουμε περισσότερους θανάτους και περισσότερη καταστροφή. Η Ρωσία πλήττει τις ενεργειακές υποδομές της Ουκρανίας (με πυραύλους και drones), σε μια προσπάθεια να κάμψει τη βούληση της χώρας βυθίζοντας τις πόλεις της στο χειμερινό σκοτάδι και στο διαπεραστικό κρύο. Παρά τα συσσωρευόμενα οικονομικά προβλήματα, το Κρεμλίνο αυξάνει τις στρατιωτικές δαπάνες σε σχεδόν 40% του κρατικού προϋπολογισμού. Τα αεροσκάφη και τα drones του παραβιάζουν τον εναέριο χώρο του ΝΑΤΟ και διαταράσσουν τη λειτουργία αεροδρομίων – όχι μόνο σε γειτονικές χώρες όπως η Εσθονία, αλλά και στη Γερμανία, τη Δανία και τη Σουηδία. Η πολεμική του μηχανή κινείται γρηγορότερα και ο στόχος της είναι σαφής: να εκφοβίσει όχι μόνο τους Ουκρανούς, αλλά και τις δυτικές κοινωνίες.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Αυτή η συμπεριφορά καθιστά τρία πράγματα σαφή. Πρώτον, ο Πούτιν δεν ενδιαφέρεται και δεν ενδιαφερόταν ποτέ για την ειρήνη. Δεύτερον, κάθε εδαφική παραβίαση, κάθε εμπρηστική ενέργεια, κάθε κυβερνοεπίθεση δεν αποτελεί λάθος, αλλά μέρος μιας σκόπιμης στρατηγικής για τη δοκιμή της ανθεκτικότητας της Ευρώπης και των συμμάχων της. Και τρίτον, αυτές οι προκλήσεις δεν είναι ένδειξη ισχύος, αλλά αυξανόμενης αδυναμίας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Παρά την αποφασιστικότητα και τη σκληρότητα του Κρεμλίνου στη διεξαγωγή του πολέμου, η προσπάθειά του να υποτάξει την Ουκρανία έχει αποδειχθεί καταστροφική αποτυχία.

Ομως, παρότι η Ρωσία είναι αποδυναμωμένη οικονομικά, δημογραφικά και πολιτικά, παραμένει μια σοβαρή απειλή, τόσο για την Ευρώπη όσο και για την παγκόσμια τάξη. Με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα εγκλωβισμένες σε γεωπολιτικό ανταγωνισμό, η Ρωσία επιδιώκει να καταστεί ο τρίτος πυλώνας μιας παγκόσμιας τριάδας, εις βάρος της Ευρώπης. Η πρόκληση για την ΕΕ είναι να μεταφράσει το οικονομικό της μέγεθος σε παγκόσμια ηγεσία και επιρροή.

Μία ζεστή στιγμή με τους θαυμαστές του μοιράστηκε ο Γιώργος Μαζωνάκης το βράδυ του Σαββάτου, βγαίνοντας στον δρόμο έξω από το νυχτερινό μαγαζί όπου εμφανίζεται. Οι συγκεντρωμένοι θαυμαστές είχαν σχηματίσει ουρά από νωρίς, περιμένοντας να δουν τον αγαπημένο τους καλλιτέχνη.

Σε βίντεο που ανέβασε τα ξημερώματα της Κυριακής στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram, ο τραγουδιστής φαίνεται να περπατάει βιαστικός, ενώ ταυτόχρονα ανταλλάσσει χειραψίες με τον κόσμο, λέγοντας «Καλησπέρα, τι κάνετε; Χρόνια πολλά και καλά!» και προσθέτοντας σε κάποια στιγμή το σχόλιο «υπομονή κάνουμε».

Οι θαυμαστές αντέδρασαν με ενθουσιασμό, φωνάζοντας «Γιώργο» και «Μαζώ», ενώ το story του τραγουδιστή ολοκληρωνόταν με τη φράση: «Και το βράδυ ξεκινάει αμέσως τώρα», σηματοδοτώντας την έναρξη του σόου.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ΤΑ ΝΕΑ (@tanea.gr)

Για την έκδοση διαβατηρίου ανηλίκου απαιτείται συναίνεση και των δύο γονέων, εφόσον ασκούν από κοινού τη γονική μέριμνα.

Τι γίνεται όταν ο ένας γονέας δεν εντοπίζεται Δικαστική απόφαση (η πιο συχνή)

Ο γονέας που έχει την επιμέλεια ή ασκεί τη φροντίδα του παιδιού προσφεύγει στο Μονομελές Πρωτοδικείο και ζητά:

• είτε αποκλειστική γονική μέριμνα

  googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

• είτε άδεια δικαστηρίου για την έκδοση διαβατηρίου χωρίς τη συναίνεση του άλλου γονέα

Το δικαστήριο εξετάζει:

• αν ο άλλος γονέας είναι άγνωστης διαμονής

  googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

• αν αδιαφορεί συστηματικά

• αν η έκδοση διαβατηρίου είναι προς το συμφέρον του παιδιού

Με τελεσίδικη ή προσωρινά εκτελεστή απόφαση, η Αστυνομία εκδίδει κανονικά το διαβατήριο.

Αποκλειστική γονική μέριμνα ήδη κατοχυρωμένη

Αν υπάρχει προηγούμενη δικαστική απόφαση που αναθέτει την αποκλειστική γονική μέριμνα στον έναν γονέα:

• Δεν απαιτείται συναίνεση του άλλου

• Κατατίθεται η απόφαση μαζί με τα δικαιολογητικά

Τι ΔΕΝ γίνεται

• Δεν αρκεί υπεύθυνη δήλωση ότι ο γονέας είναι άφαντος

• Δεν αρκεί μαρτυρία συγγενών

• Δεν αρκεί το ότι δεν πληρώνει διατροφή

• Δεν αρκεί το ότι δεν υπάρχει επικοινωνία

Χωρίς δικαστική κάλυψη, η Αστυνομία δεν προχωρά.

Απαιτούμενα δικαιολογητικά (όταν υπάρχει δικαστική απόφαση)

• Αίτηση στο Τμήμα Διαβατηρίων

• Ταυτότητα γονέα

• Πιστοποιητικό γέννησης ανηλίκου

• Φωτογραφίες διαβατηρίου

• Παράβολο

• Δικαστική απόφαση (γονική μέριμνα ή άδεια έκδοσης)